Η χρήση των αρμάτων μάχης Leopard-2A4 στη Συρία, από τον Τουρκικό Στρατό, επέφερε την απώλεια τουλάχιστον 10 Leopard-2A4 (ο Τουρκικός Στρατός έχασε και άλλα οχήματα, αλλά το αντικείμενο του άρθρου είναι τα Leopard-2A4). Το πώς χάθηκαν τα τουρκικά Leopard-2A4, εκ των πραγμάτων, ενδιαφέρει ή θα πρέπει να ενδιαφέρει και την Ελλάδα, καθώς διαθέτουμε στο οπλοστάσιο μας 183 Leopard-2A4, εκτός των 170 Leopard-2HEL. Λεπτομέρειες και φωτογραφίες για τις τουρκικές απώλειες, σε άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα, στη Συρία μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ (η ανάρτηση είναι στην αγγλική γλώσσα)

Η εμπειρία των Τούρκων στη Συρία και ιδιαίτερα η απώλεια των Leopard-2A4, αλλά και των M-60T, οδήγησε την Άγκυρα στην υιοθέτηση ενός προγράμματος αναβάθμισης τους με κύριο μέλημα την εγκατάσταση του ενεργητικού συστήματος αυτοπροστασίας Pulat. Είχε προηγηθεί κρούση στη Γερμανία για την αναβάθμιση των τουρκικών Leopard-2A4 στο επίπεδο Leopard-2NG (αντίστοιχο του πακέτου αναβάθμισης Revolution της Rheinmetall), σε συνεργασία με την Aselsan. Ωστόσο, η χρήση των Leopard-2A4 στη Συρία, σε συνδυασμό με την έντονη κριτική προς τη γερμανική κυβέρνηση για το ζήτημα αυτό, ανάγκασε το Βερολίνο να υπαναχωρήσει και να «παγώσει» τη συμμετοχή γερμανικών εταιριών στο πρόγραμμα.

Η χρήση των Leopard-2A4 αποδείχθηκε τραυματική εμπειρία για τον Τουρκικό Στρατό με τουλάχιστον 10 απώλειες.

Η άρνηση της Γερμανίας να επιτρέψει στην αμυντική βιομηχανία της χώρας να συμμετέχει στην αναβάθμιση των τουρκικών Leopard-2A4, οδήγησε την Τουρκία στην εσπευσμένη υιοθέτηση του προγράμματος «Firat», την υλοποίηση του οποίου ανέλαβε η Aselsan (το πρόγραμμα έχει ολοκληρωθεί), δηλαδή της αναβάθμισης 120 αρμάτων μάχης M-60T, 40 M-60A3 TTS (Tank Thermal Sight) και 40 Leopard-2A4 του Τουρκικού Στρατού, μεταξύ άλλων με το ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας Pulat (στη συνέχεια ο Τουρκικός Στρατός αποφάσισε να αναβαθμίσει το σύνολο των 170 M-60T στο επίπεδο «Firat»). Το συνολικό κόστος αναβάθμισης των 170 M-60T, των 40 M-60A3 και των 40 Leopard-2A4 ανήλθε στα € 302,7 εκατομμύρια. Τα 250 άρματα μάχης αναβαθμίστηκαν με διαφορετικό πακέτο ως εξής:

1/ M-60T: Σύστημα προειδοποίησης δέσμης λέιζερ 360ο, σύστημα εγγύς επιτήρησης 360ο YAMGOZ της Aselsan, τηλεχειριζόμενος πύργος SHARP της Aselsan με πολυβόλο των 12,7 χιλιοστών (σε 80 άρματα μάχης) ή αυτόματο εκτοξευτή βομβίδων των 40 χιλιοστών (σε 90 άρματα μάχης) και ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας Pulat

2/ M-60A3 TTS: Σύστημα προειδοποίησης δέσμης λέιζερ 360ο, σύστημα εγγύς επιτήρησης 360ο YAMGOZ της Aselsan, τηλεχειριζόμενος πύργος SHARP της Aselsan με πολυβόλο των 12,7 χιλιοστών, επιπλέον θωράκιση τύπου ERA (Explosive Reaction Armor) και αυτόματο σύστημα κατάσβεσης πυρκαγιάς.

3/ Leopard-2A4: Επιπλέον θωράκιση τύπου ERA και ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας Pulat.

Επιπλέον, όλα τα αναβαθμισμένα άρματα μάχης έχουν εφοδιαστεί με θερμικό σύστημα οδήγησης ADIS της Aselsan, σύστημα ηχητικού συναγερμού για την προειδοποίηση όσων πεζών βρίσκονται πέριξ του άρματος μάχης ή το ακολουθούν και με νέο σύστημα εκτόξευσης καπνογόνων βομβίδων.

Η πρόταση αναβάθμισης Leopard-2NG της Aselsan είναι αντίστοιχη της πρότασης Revolution της Rheinmetall. Η άρνηση της Γερμανίας να συμμετέχει στο πρόγραμμα οδήγησε στην υιοθέτηση του προγράμματος «Firat».

Το ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας Pulat (Zaslon) μπορεί να αναχαιτίσει απειλές, που κινούνται με μέγιστη ταχύτητα 1.200 μέτρα το δευτερόλεπτο. Αποτελείται από ένα ραντάρ εντοπισμού της επερχόμενης απειλής, ένα σύστημα καθοδήγησης και εκτοξευτές αντιμέτρων. Το αντίμετρο δεν εκτοξεύεται με την έννοια της κατευθυνόμενης εκτόξευσης που πραγματοποιεί το Trophy, το οποίο χρησιμοποιεί πυροτεχνικά αντίμετρα, αλλά εκτοξεύεται-εξέρχεται του εκτοξευτή και εκρήγνυται εντός ενός μέτρου από το όχημα-φορέα, προς την κατεύθυνση της επερχόμενης απειλής. Το ωστικό κύμα που παράγεται από την έκρηξη προκαλεί είτε την πρόωρη έκρηξη του αντιαρματικού ή την αλλαγή της πορείας του και την αστοχία του. Στη βασική του διαμόρφωση προστατεύει το άρμα μάχης σε τόξο 180ο, ενώ το ολικό του βάρος είναι της τάξεως των 130 κιλών.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η έκδοση Leopard-2A4 αναπτύχθηκε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, με φιλοσοφία μαζικής δράσης, εντός τεθωρακισμένων μονάδων και σχηματισμών, όχι για πόλεμο χαμηλής έντασης (αντάρτικο) ή για επιχειρήσεις εντός κατοικημένων περιοχών. Με άλλα λόγια δεν είναι σχεδιασμένο για να αντιμετωπίζει απειλές όπως οι αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί ή αντιαρματικά πυρά από φορητά όπλα (PRG). Το Leopard-2A4 ενσωματώνει πύργο τραπεζοειδούς σχεδίασης, ενώ το πίσω μέρος και τα πλευρά του δεν είναι τόσο θωρακισμένα όσο το εμπρόσθιο τόξο, κάτι που αποτελεί σοβαρό μειονέκτημα, ειδικά σε επιχειρήσεις εντός πόλεων.

Διαλυμένο Leopard-2A4 του Τουρκικού Στρατού στη Συρία.

Οι αδυναμίες αυτές έγιναν τραυματικές εμπειρίες για τον Τουρκικό Στρατό στη Συρία με την απώλεια 10 Leopard-2A4 και μάλιστα σε μικρό σχετικά διάστημα. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, από τα 10 άρματα μάχης, τα πέντε (5) προσβλήθηκαν από κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα (AT-7 Metis και AT-5 Konkurs), δύο (2) από νάρκες ή αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, ένα (1) από αντιαρματικό RPG ή βλήμα όλμου και δύο (2) από απροσδιόριστο μέσο, πιθανότατα από επίθεση αυτοκτονίας με όχημα. Εκτός της αδυναμίας των Leopard-2A4 να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες απειλές του σήμερα, ο τρόπος χρήσης τους από τους Τούρκους βοήθησε στην πρόκληση των απωλειών.

Η τακτική που επέλεξε ο Τουρκικός Στρατός δεν ήταν αυτή της συνδυαστικής χρήσης αρμάτων μάχης και Πεζικού (ενιαία δύναμη ελιγμού), αλλά της χρήσης τους ως όπλα υποστήριξης, στα μετόπισθεν του προπορευόμενου Πεζικού, αποτελούμενου κυρίως από Σύριους αντάρτες, φίλα προσκείμενους στην Τουρκία, και τουρκικών ειδικών δυνάμεων (καταδρομείς). Το Τουρκικό Πεζικό, δεν βρισκόταν δίπλα στα άρματα μάχης, να τα προστατεύει (περίμετρος ασφαλείας), αλλά, από το φόβο απωλειών, βρισκόταν στα μετόπισθεν των αρμάτων μάχης, σε απόσταση ασφαλείας. Η ασφάλεια των τουρκικών δυνάμεων και των φίλα προσκείμενων Σύριων ανταρτών είχε αφεθεί στο πυροβολικό, τα επιθετικά ελικόπτερα και τα μαχητικά αεροσκάφη της Τουρκικής Αεροπορίας.

Τα Leopard-2A4 είναι πολύτιμα άρματα μάχης για τον Ελληνικό Στρατό, αλλά χρειάζονται αναβάθμισης.

Απομονωμένα, εκτεθειμένα και χωρίς δυνάμεις στην περίμετρο να τα προστατεύουν, τα τουρκικά Leopard-2A4 αποδείχθηκαν ευάλωτα σε ενέδρες. Να σημειωθεί ότι την ίδια τακτική εφάρμοσε, στην αρχή του συγκρούσεων, και η Σαουδική Αραβία στην Υεμένη με τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα. Σε αντίθεση με τα Leopard-2A4, η εμπειρία των νεότερων εκδόσεων του Leopard-2 στο Αφγανιστάν (Leopard-2A6M του Καναδά και Leopard-2A5 της Δανίας), έδειξε ότι οι συγκεκριμένες εκδόσεις απέδειξαν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και βαθμό επιβίωσης, κυρίως σε αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Στις περιπτώσεις προσβολής από νάρκες, η προστασία δαπέδου των αρμάτων αποδείχθηκε σωτήρια για τα πληρώματα (στη συντριπτική τους πλειοψηφία) και διαχειρίσημη τεχνικά, αφού το σύνολο των πληγέντων αρμάτων επισκευάστηκαν και επέστρεψαν σε υπηρεσία.

Τα διδάγματα από το Αφγανιστάν οδήγησαν την KMW να αναπτύξει την έκδοση Leopard-2A7 και την εξέλιξη της Leopard-2A7V. Υπενθυμίζουμε ότι η Γερμανία έχει αποφασίσει να ενισχύσει το αρματικό της δυναμικό αφενός μέσω της αριθμητικής αύξησης των εν υπηρεσία Leopard-2, από τα 244 άρματα μάχης, που είναι σήμερα, στα 328, αφετέρου, μέσω της αναβάθμισης του συνόλου των 328 Leopard-2 στο επίπεδο Leopard-2A7V, μέχρι το 2026. Η λύση της αναβάθμισης στο επίπεδο Leopard-2A7V είναι η πρώτη ενδιάμεση λύση μέχρι την έλευση του αντικαταστάτη των Leopard-2. Η δεύτερη ενδιάμεση λύση, η οποία βρίσκεται σε ανάπτυξη, αναμένεται να εφαρμοστεί, σύμφωνα με τον ισχύοντα προγραμματισμό, την περίοδο 2026-2035. Πρόκειται για την έκδοση Leopard-2X (ίσως να ονομαστεί Leopard-2A8), κύριο και κεντρικό στοιχείο της οποίας θα είναι η υιοθέτηση ενός κύριου πυροβόλου των 130 χιλιοστών.

Για την εξέλιξη του αρματικού δυναμικού του Ελληνικού Στρατού, από το 1996 μέχρι σήμερα, τις επιλογές μας, τις χαμένες ευκαιρίες και τις διαθέσιμες λύσεις αναβάθμισης, μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο:

Για τις τεχνολογικές εξελίξεις, που αφορούν στο παρόν και το μέλλον των Leopard-2 και θα πρέπει να μας ενδιαφέρουν, μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο:

Για την επιχειρησιακή αξία και την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης των ενεργητικών συστημάτων αυτοπροστασίας στα ελληνικά Leopard-2 μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο:

Για τις ανάγκες και τις διαθέσιμες επιλογές του Ελληνικού Στρατού για σύγχρονα πυρομαχικά αρμάτων μάχης των 120 χιλιοστών μπορείτε να διαβάσετε στο παρακάτω άρθρο:

Comments

  1. Ειστε σιγουρος για τον τροπο λειτουργιας του Pulat; Αν θυμαμαι καλα δεν εκτοξευει το πυρομαχικο του. Απλα εξερχεται της θηκης του και εκρυγνεται την στιγμή που η απειλη ειναι εντος <1μ απο το αρμα. Καταστρέφει έτσι το κοιλο γεμισμα που ακομα κι αν εκραγει δεν εχει πλεον την καταλληλη γεωμετρια σχηματισμου διατρητικου πιδακα.
    Τα δυο πυρομαχικα αφορουν δυο δυνατοτητες εμπλοκης πριν την αναγωμοση και δεν εμπλεκουν διαδοχικα την ίδια απειλη

        1. Ναι, το Pulat είναι το ουκρανικό Zaslon. Το Akkor είναι το τούρκικο που αναπτύσσουν για τα Altay πρωτίστως, ίσως και με τεχνογνωσία από την Ουκρανία. Τον τρόπο λειτουργίας του Zaslon μπορείτε να τη διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο:
          https://en.uos.ua/produktsiya/sistemi-zashchiti/49-kompleks-aktivnoy-zashchiti-zaslon
          Όντως, αν εννοείται αυτό, το Zaslon δεν εκτοξεύει το πυρομαχικό με την έννοια της κατευθυνόμενης εκτόξευσης που πραγματοποιεί το Trophy. Ωστόσο, το αντίμετρο του Zaslon εκτοξεύεται-εξέρχεται του εκτοξευτή και εκρήγνυται. Το ωστικό κύμα που παράγεται από την έκρηξη προκαλεί την πρόωρη έκρηξη του αντιαρματικού ή την αλλαγή της πορείας του και την αστοχία του. Εφόσον υπήρξε ασάφεια στη διατύπωση μου τη διόρθωσα.

  2. Ο εκσυγχρονισμος των LEO2A4 ειναι απαραιτητος και ακομα πιο απαραιτητη ειναι η τοποθετηση σε ολα τα Leo2 συστηματος ενεργητικης προστασιας..

  3. 1. Και βεβαια μπορουν να αντεξουν RPG τα Leopard-2. Θα ηταν για πεταμα αν δεν το αντεχαν. Ουτε ειναι δυνατον φυσικα να καραστραφηκαν τετοια αρματα απο……πυρα ολμων ή IΕD. Δεν ειναι ΤΟΜΠ τα αρματα, εχουν ισχυρη θωρακιση.
    2. Δεν στεκει η επιχειρηματολογια οτι ηταν ακαταλληλα για αστικο περιβαλλον. Ολα τα αρματα υποφερουν στον αστικο ιστο, και ολα εχουν ασθενεστερη πλευρικη και οπίσθια θωρακιση
    3. Οι Τουρκοι την επαθαν στην Αλ Μπαμπ λογω κακης και πλημμελους χρησης των αρματων. Οταν τα χρησιμοποιεις περιπου ως ημιστατικο πυροβολικο αμεσων πυρων ευθειας τροχιας, και τα αφηνεις να χασκουν περιπου ακαλυπτα και απροστατευτα σε ανοικτο χωρο, και μαλλιστα σε ημιαστικη περιοχη, θα υπαρξουν απωλειες.
    4. Τα αρματα καταστραφηκαν κυριως απο βολες Α/Τ Konkurs. To εν λογω οπλο εισηλθε σε υπηρεσια το 1974 στον σοβιετικο στρατο. Τα Leopard-2A4 εισηλθαν σε υπηρεσια το 1985-1992. Οσοι ειρωνευονται τη ρωσικη στρατιωτικη τεχνολογια, θα πρεπει να κανουν την αυτοκριτικη τους.

    1. Ειτε ο συγγραφεας με τον ορο (PRG) εννοει γενικα τα φορητά ΑΤ όπλα, ειτε τη γνωστη αρχετυπικη ρωσικη ΑΤ ρουκετα, υπαρχει ασαφεια στη διατυπωση. Δεν μπορει το Λεο-2, το καλυτερο Ευρωπαικο αρμα που φτιαχθηκε με τα διδαγματα του πειραματικου αμερικανογερμανικου ΜΒΤ-70, να μην ελαβε υποψιν τις επιδοσεις των ελαφρων (εστω) φορητων αντιαρματικων της εποχης του. Φυσικα και αντεχει σε απευθειας χτυπημα RPG , ειδικα στο προσθιο τοξο: αυτο βεβαια δεν σημαινει οτι ακομα και ενα ταπεινο RPG που θα βληθει στο καταλληλο σημειο, δεν θα προκαλεσει ζημια ή ακομα και ακινητοποιηση του αρματος. Η ακινητοποιηση αρματος σε ενεργο πεδιο μαχης, συνηθως σημαινει και την επικειμενη ολικη καταστροφη του και αυτος ειναι ο λογος . Βεβαια, οσο καλο και να ηταν το αρχικο Λεο-2, η ταχυτατη αναπτυξη νεων φορητων ΑΤ πυραυλων το κατεστησε ενα ακομη παρωχημενο αρμα. Ομως η επισης ταχυτατη αναπτυξη προσθετων θωρακισεων και τελευταια αξιοπιστων συστηματων προστασιας – και οχι εντελως νεων αρματων οπως παλαιοτερα που χρειαζοταν πολλα χρονια- επικαιροποιει και διαιωνιζει τον πολυετη ανταγωνισμο Αρματος εναντιον Αντιαρματικου. Αφηνει παραυτα 2 σημαντικους παραγοντες χρησης τεθωρακισμενων αναλλοιωτους στο περασμα του χρονου:
      τα ΤΘ οταν επιχειρουν σε πεδιο με υπαρξη εχθρικου πεζικου, χρειαζονται τις καταλληλες πρακτικες χρησης αλλα και προστασια φιλιου ΠΖ . Διδαγματα Β’ Παγκοσμιου Πολεμου.

    2. Έχεις δίκιο όσο αναφορά τη χρήση των αρμάτων από τους Τούρκους. Στα βιντεάκια που είδαμε τα άρματα ήταν ακίνητα σε ακάλυπτο ψηλό σημείο, σαν να φώναζαν βαράτε με. Από αυτά που είδα, τα συμπεράσματα που έβγαλα εγώ είναι :
      1) Το κυριότερο επιχειρησιακό συμπέρασμα που βγήκε είναι ότι πρέπει να βρεις ένα τρόπο να σκάει η πρώτη κεφαλή του Α/Τ πριν βρει την θωράκιση. Σιδηροπλέγματα γύρω από ευπαθή σημεία ή και απλά σακιά άμμου είναι πρόχειρες λύσεις που όμως αξίζει να εξετασθούν στην αποτελεσματικότητά τους.
      2) Είναι SOS κάθε άρμα να έχει ένα drone για κατόπτευση. Ακόμα και ένα DJ των 5000 Ευρώ με σταθεροποιημένες οπτικές/IR κάμερες (δείτε βίντεο στο youtube) αλλάζει εντελώς τον τρόπο δράσης του άρματος σε αστικό περιβάλλον, αφού θα μπορεί να βλέπει από καλυμμένη θέση.
      3) Τα συστήματα προστασίας έχουν δύο λειτουργίες.
      α) Τον εντοπισμό του βλήματος. Είναι το «εύκολο» κομμάτι, ένα σύστημα ψηφιακών IR/οπτικών/UV καμερών 360 μοιρών (σήμερα τα βρίσκουμε και στα ΙΧ μας) θα κάνει το «μπιπ» λίγα δευτερόλεπτα πριν την κρούση.
      β) Την αναχαίτιση του βλήματος. H ενεργητική αναχαίτιση είναι δύσκολη και αγοράζεται ακριβά. Η παθητική αναχαίτιση (στόχος η αστοχία του βλήματος) έχει πιο πρακτικές/φθηνές λύσεις. Πρέπει να μπερδέψεις ή τον χειριστή του βλήματος (για wired, beam riding) ή την θερμική κεφαλή. Μετά το «μπιπ» μπορείς να ανάψεις φλας, να ρίξεις καπνογόνα, να σχηματίσεις ηλεκτρικά τόξα, να εκτοξεύσεις ψευδο-θερμοστόχο κλπ. Επίσης η αλλοίωση του σχήματος/ψηφιακό καμουφλάζ, για βλήματα που λειτουργούν με «βιβλιοθήκη» στόχων πρέπει να εξετασθεί στη λειτουργία της.
      Μιλάω δηλ. για λύσεις που μπορούν να δοκιμαστούν σήμερα και χωρίς ιδιαίτερο κόστος.
      4) Η αρματομαχία όπως τη μάθαμε από τον Β΄ΠΠ τελείωσε. Στην τελευταία εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο, ομάδες 3-4 «σκληρών» μαχητών της Χεσμπολά, που κρυβόταν για μέρες στις τρύπες τους, εξουδετέρωσαν εντυπωσιακά τη δύναμη των MERKAVA. Στη Συρία το μόνο που συγκρατεί τις προελάσεις οργανωμένου στρατού (είτε Σύρων είτε Τούρκων) είναι άτακτοι με RPG. Η προέλαση ενός άρματος συνοδευόμενου/περιστοιχισμένου από οχήματα drones (π.χ απλές μετασκευές «αγροτικών») που θα λειτουργούν σαν οπτική/θερμική κάλυψη και σαν τείχος προστασίας είναι, νομίζω, μία λύση που με κόστος μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ θα προστατεύει το πανάκριβο άρμα. Η τεχνολογία για την οδήγησή τους υπάρχει (δες αυτόνομη οδήγηση αυτοκινήτων) , είναι ώριμη, εμπορική και φθηνή.
      5) Γενικά τα logistics του πολέμου έχουν ανατραπεί εντελώς με την επέλαση της ψηφιακής τεχνολογίας, που μπορεί να δώσει πρωτόγνωρες δυνατότητες μάχης σε «ατάκτους», με εξαρτήματα που μπορούν να αγοράσουν από το Amazon. Μία ομάδα πιτσιρικάδων με drones αυτοκτονίας μπορούν να προκαλέσουν κορεσμό/σύγχυση σε μία ίλη αρμάτων ή ένα πολεμικό πλοίο με αποτέλεσμα, το λιγότερο, να αναλώσουν τα αμυντικά πυρομαχικά τους. Τα βιβλία πολέμου που λεν τι ξοδεύουμε για τι πρέπει να ξαναγραφτούν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *