Σύμφωνα με έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Οικονομικών και Ενέργειας της Γερμανίας, σχετικά με τις πωλήσεις συμβατικών όπλων, προκύπτει ότι η Σιγκαπούρη έχει παραλάβει συνολικά πάνω από 170 άρματα μάχης Leopard-2, πάνω από τα 126 Leopard-2A4 που βεβαιωμένα έχει παραλάβει η Σιγκαπούρη. Σύμφωνα με τα ίδια έγγραφα η Σιγκαπούρη παρέλαβε επτά (7) Leopard-2 το 2016 και 18 Leopard-2 το 2017.

Το βέβαιο είναι ότι τουλάχιστον 126 είναι της έκδοσης Leopard-2A4, τα οποία αγόρασε η χώρα το 2006. Εξ αυτών τα 30 χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή άντλησης ανταλλακτικών, ενώ τα 96 είναι επιχειρησιακά, αναβαθμισμένα στο επίπεδο Leopard-2SG, με τη συλλογή αναβάθμισης Evolution. Ο τύπος των επιπλέον αρμάτων μάχης που έχει παραλάβει η Σιγκαπούρη είναι άγνωστος, αλλά μάλλον αφορά σε νέα Leopard-2A7, δεδομένου ότι: (α) Η γραμμή παραγωγής των Leopard-2A4 δεν υφίσταται εδώ και χρόνια (β) Η γερμανική «δεξαμενή» μεταχειρισμένων Leopard-2A4 έχει στερέψει και (γ) Το 2018 η KMW (Krauss-Maffei Wegmann), κατασκευάστρια εταιρία του Leopard-2, ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε την παραγωγή αρμάτων μάχης Leopard-2A7 για τη Σιγκαπούρη και το Κατάρ.

Από την άλλη η Γερμανία δήλωσε στα Ηνωμένα Έθνη ότι την περίοδο 2007-2012 παρέδωσε στη Σιγκαπούρη 161 Leopard-2, ενώ η Σιγκαπούρη δήλωσε ότι το ίδιο διάστημα παρέλαβε από τη Γερμανία 156 Leopard-2A4 και ότι οι παραλαβές της διετίας 2016-2017 αποτελούν μέρος ενός εξοπλιστικού προγράμματος, αξίας $ 93 εκατομμυρίων, προμήθειας οχημάτων περισυλλογής, ανταλλακτικών αρμάτων μάχης και άλλων υλικών.

Εκτός από το έλασσον ζήτημα του πόσα Leopard-2 έχει τελικά η Σιγκαπούρη στο οπλοστάσιο της το μείζον, κατά την άποψη μας, ζήτημα είναι ο προγραμματισμός της Σιγκαπούρης και το πρόγραμμα της να ενισχύσει το αρματικό της δυναμικό, σε αντίθεση με την Ελλάδα η οποία έχει χάσει σειρά ευκαιριών να ενισχύσει το αρματικό της δυναμικό με Leopard-2A4 ή αμερικανικά M-1 Abrams. Κοντολογίς, η Σιγκαπούρη προμηθεύτηκε μεταχειρισμένα Leopard-2A4, στη συνέχεια τα αναβάθμισε, ώστε να τα διατηρήσει ικανά και αξιόμαχα και, παράλληλα, επενδύσει στην ενίσχυση του αρματικού της δυναμικού με την προμήθεια Leopard-2, στην ικανότερη έκδοση Leopard-2A7.

Φυσικά, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι αφενός τα ελληνικά οικονομικά είναι διαφορετικά απ’ αυτά της Σιγκαπούρης, αφετέρου, σε επίπεδο Στρατού, η Ελλάδα έχει άλλες πιεστικότερες ανάγκες όπως είναι η προμήθεια νέων Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ) και ο εκσυγχρονισμός ή ανανέωση του οπλοστασίου αντιαεροπορικής άμυνας, δηλαδή ο εκσυγχρονισμός των Tor-M1 και η αντικατάσταση ή ο εκσυγχρονισμός των OSA-AK/AKM. Και όχι μόνο. Υπάρχουν και άλλες ανάγκες, όπως η προμήθεια νέων τακτικών συστημάτων επικοινωνιών, σύγχρονων πυρομαχικών αρμάτων μάχης των 120 χιλιοστών κ.ά. Σε κάθε περίπτωση, ο προγραμματισμός και η ορθολογική προσέγγιση της Σιγκαπούρης θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για τον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ).

Δυστυχώς η Ελλάδα έχασε δύο τεράστιες ευκαιρίες να αποκτήσει μεταχειρισμένα Leopard-2 και να ανανεώσει έτσι το αρματικό της δυναμικό σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η πρώτη μεγάλη ευκαιρία χάθηκε τη διετία 2004-2005, όταν είχαμε τη χρυσή ευκαιρία να «σαρώσουμε» τα γερμανικά αποθέματα των Leopard-2A4. Συγκεκριμένα, το 2004-2005, η Ελλάδα διαπραγματευόταν, με τη Γερμανία, την περίφημη «ενδιάμεση λύση» του προγράμματος προμήθειας των 170 Leopard-2HEL. Τότε η Ελλάδα είχε την ευκαιρία να ζητήσει και να διεκδικήσει την αγορά πάνω από 500 μεταχειρισμένων Leopard-2A4, αλλά τελικά συμφώνησε για μόλις 183. Η σχετική σύμβαση, ύψους € 280.018.240, υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2005. Δύο μήνες αργότερα, ήρθε η Τουρκία, κινήθηκε ταχύτατα και το Νοέμβριο του 2005 υπογράφηκε σύμβαση, ύψους € 365.000.000, για την προμήθεια 298 Leopard-2A4, ενώ, τον Μάρτιο του 2010, υπογράφηκε νέα σύμβαση για την προμήθεια 56 επιπλέον Leopard-2A4.

Το πάθημα για τη χώρα μας δεν έγινε μάθημα και ενώ τον Μάιο του 2007 αποφασίστηκε η προμήθεια 26 επιπλέον Leopard-2A4, εκ των οποίων 13 για την άντληση ανταλλακτικών και 13 για την αντικατάσταση ισάριθμων Leopard-1A5 της 3ης Ίλης Μέσων Αρμάτων της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, τελικά πάλι πελαγοδρομήσαμε και τον Ιούνιο του 2009, η Γερμανία ενημέρωσε την Ελλάδα ότι τα 26 Leopard-2A4 δεν είναι πλέον διαθέσιμα καθώς διατέθηκαν σε άλλη χώρα.

Η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε για την Ελλάδα παρουσιάστηκε την πενταετία 2011-2016. Δυστυχώς τότε η Ελλάδα αδιαφόρησε και απέτυχε να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στο ολλανδικό οπλοστάσιο, με αποτέλεσμα να χάσει την ευκαιρία να αποκτήσει 170 μεταχειρισμένα ολλανδικά Leopard-2A6, ανάλογων δυνατοτήτων με τα ελληνικά Leopard-2HEL. Ως γνωστό, η Ολλανδία απέκτησε, την περίοδο 1981-1986, 445 Leopard-2, εκ των οποίων 330 αναβαθμίστηκαν, το 1993, στο επίπεδο Leopard-2A5. Αργότερα, 188 εξ αυτών αναβαθμίστηκαν στο επίπεδο Leopard-2A6, ενώ τα υπόλοιπα 257 πωλήθηκαν σε τρίτες χώρες.

Τον Απρίλιο του 2011, για λόγους μείωσης των αμυντικών δαπανών, η Ολλανδία αποφάσισε να αποσύρει και να πωλήσει 170 από τα 188 Leopard-2A6 που είχε στο οπλοστάσιο της. Πλήρης αδιαφορία από την Ελλάδα και τα 170 ολλανδικά Leopard-2A6 κατέληξαν στον Καναδά (20), στην Πορτογαλία (37) και στην Φιλανδία (100), η οποία αντικατέστησε ισάριθμα Leopard-2A4 που διαθέτει προς πώληση.

Όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, Φιλανδία και Ισπανία αποτελούν δύο πραγματικά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις μεταχειρισμένων Leopard-2A4, συνολικά 201 άρματα μάχης, τα οποία πιστεύουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει. Στην περίπτωση της Φιλανδίας, το 2003 η χώρα προμηθεύτηκε 124 μεταχειρισμένα Leopard-2A4 από τη Γερμανία, εκ των οποίων 12 μετατράπηκαν σε γεφυροφόρα και 12 χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή άντλησης ανταλλακτικών. Τον Ιανουάριο του 2014 αποφασίστηκε η προμήθεια, έναντι του ποσού των € 200 εκατομμυρίων, των 100 ολλανδικών Leopard-2A6 προς αντικατάσταση των Leopard-2A4, εκ των οποίων επτά (7) έχουν μετατραπεί σε συστήματα εγγύς αντιαεροπορικής άμυνας (Marksman), ενώ τα υπόλοιπα 93 βρίσκονται σε καθεστώς αποθήκευσης και προς πώληση.

Από την άλλη, η Ισπανία διατηρεί σε υπηρεσία 108 Leopard-2A4, εκ των οποίων 54 βρίσκονται σε καθεστώς αποθήκευσης, ενώ τα υπόλοιπα 54 αναμένεται να τεθούν σε αποθήκευση σύντομα, καθώς ο Ισπανικός Στρατός έχει αποφασίσει να στηριχτεί αποκλειστικά στη χρήση των 219 Leopard-2E, που απέκτησε νέα. Η Ισπανία είναι διατεθειμένη να πουλήσει τα 108 Leopard-2A4 όπως φάνηκε το 2013 όταν πρότεινε στο Περού την απόκτηση των 108 Leopard-2A4. Ωστόσο, το Σεπτέμβριο του 2013, το Περού απέρριψε την πρόταση της Ισπανία με την αιτιολογία ότι η συντήρηση τους ήταν ακριβή για τα οικονομικά της δεδομένα. Έτσι τα ισπανικά Leopard-2A4 παραμένουν διαθέσιμα.

Στον κύκλο των χαμένων ευκαιριών προμήθειας μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης με πυροβόλο των 120 χιλιοστών για τον ΕΣ θα πρέπει να προστεθεί και η περίπτωση των αμερικανικών M-1A1 Abrams. Η ιστορία των M-1A1 Abrams ξεκίνησε το 2014, όταν η ΔΙΤ (Διεύθυνση Ιππικού-Τεθωρακισμένων), γνωρίζοντας το πρόβλημα της παλαιότητας των M-48A5 MOLF και M-60A3 TTS, αναζήτησε λύση μέσω της απόκτησης μεταχειρισμένων αμερικανικών M-1A1 Abrams.

Έτσι έγινε κρούση στην Αμερικανική πλευρά για την 400 μεταχειρισμένων M-1A1 Abrams. Ωστόσο, το αίσθημα της αρχικής ικανοποίησης μετατράπηκε σε προβληματισμό, όταν, μετά από έλεγχο Ελλήνων τεχνικών, διαπιστώθηκε ότι τα υπό προμήθεια άρματα μάχης έπρεπε να υποστούν γενικευμένο πρόγραμμα επιχειρησιακή αποκατάστασης πριν ενταχθούν σε υπηρεσία. Επιπλέον, το κόστος αποδείχθηκε τεράστιο, της τάξεως των € 1,5 δισεκατομμυρίων για 400 M-1A1 Abrams της έκδοσης TIGER (Total Integrated Engine Revitalization), την κάλυψη της τεχνικής υποστήριξης τους για 25 χρόνια, ένα αρχικό απόθεμα 16.800 πυρομαχικών (ένας φόρτος ανά άρμα), αριθμό συστημάτων εξομοίωσης και εκπαίδευσης, εργαλεία και συλλογές συντήρησης, βιβλιογραφία και άλλα αναγκαία υλικά και υπηρεσίες υποστήριξης. Και κάπου εκεί προσγειωθήκαμε στην πραγματικότητα. Ακολούθησε μια δεύτερη κρούση, αυτή τη φορά για 90 M-1A1 Abrams της διαμόρφωσης TIGER, αλλά και πάλι το κόστος προσδιορίστηκε στα € 417 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί η μη υλοποίηση του προγράμματος.

Η απόκτηση μεταχειρισμένων Leopard-2A4 ή M-1 Abrams είναι ένας από τους τρόπους ενίσχυσης του αρματικού δυναμικού του ΕΣ. Ο άλλος τρόπος είναι η αναβάθμιση των 170 Leopard-2HEL και των 183 Leopard-2A4. Η λύση αυτή όμως είναι ακριβή, όπως θα διαπιστώσουμε παρακάτω.

Μια επιλογή, η πιο ακριβή είναι η αναβάθμιση των 183 Leopard-2A4 στο επίπεδο Leopard-2A7+ με κόστος € 3.750.000 περίπου ανά άρμα μάχης και των 170 Leopard-2HEL στο ίδιο επίπεδο με το μισό κόστος, σε σχέση με το Leopard-2A4, δηλαδή  € 1.875.000 περίπου ανά άρμα. Συνολικό κόστος: Περίπου € 1 δις. Εναλλακτικά, τα Leopard-2HEL μπορούν να συνεχίσουν να υπηρετούν ως έχουν, άλλωστε πρόκειται για σύγχρονα άρματα μάχης που ικανοποιούν πλήρως τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του ΕΣ, και να αναβαθμιστούν τα 183 Leopard-2A4 στο επίπεδο Leopard-2HEL με κόστος περίπου € 2 εκατομμύρια ανά άρμα μάχης, συνολικά δηλαδή € 365 εκατομμύρια.

Μια άλλη, φθηνότερη, λύση για τα Leopard-2A4 είναι η υιοθέτηση του πακέτου ESPACE (Enhanced Survivability Package Advanced Combat Environment) της γερμανικής IBD, η οποία αφορά στην ολόπλευρη ενίσχυση της προστασίας του Leopard-2A4 με θωράκιση AMAP. Η AMAP είναι μια συνθετική θωράκιση, η οποία αποτελείται από ένα κράμα αλουμινίου-τιτανίου, χάλυβα και κεραμικών υλικών. Το πακέτο ESPACE περιλαμβάνει και προστασία δαπέδου για μεγαλύτερη αντιναρκική προστασίας, καθώς και την εγκατάσταση του καπνογόνου συστήματος ROSY (Rapid Obscuring System) της Rheinmetall για αυξημένη παθητική προστασία. Το κόστος του ESPACE είναι € 1.170.000 ανά άρμα μάχης, συνεπώς για τα 183 Leopard-2A4 το κόστος θα ήταν της τάξεως των € 214 εκατομμυρίων.

Εκτός του ESPACE υπάρχει και το ακριβότερο πακέτο αναβάθμισης MBT Advanced Technology Demonstrator της Rheinmetall, με κόστος περίπου € 3.750.000 εκατομμύρια ανά άρμα μάχης, όσο δηλαδή κοστολογεί η KMW την αναβάθμιση ενός Leopard-2A4 στο επίπεδο Leopard-2A7. Το κόστος είναι ίδιο διότι ουσιαστικά η πρόταση της Rheinmetall αναβαθμίζει τα Leopard-2A4 στο επίπεδο Leopard-2A7+. Συνεπώς, το συνολικό κόστος μιας πιθανής αναβάθμισης των 183 Leopard-2A4 με το πακέτο MBT Advanced Technology Demonstrator θα ήταν της τάξεως των € 686 εκατομμυρίων.

Σε γενικές γραμμές όλα τα παραπάνω κόστη είναι μεγάλα δεδομένου ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα, αφετέρου, όπως προείπαμε, υπάρχουν πιεστικότερες ανάγκες για τον ΕΣ, όπως η προμήθεια νέων τεθωρακισμένων οχημάτων και η ανανέωση των μέσων αντιαεροπορικής άμυνας του ΕΣ. Από την άλλη πλευρά, για το Όπλο των Τεθωρακισμένων υπάρχει το πιεστικό ζήτημα της αντικατάστασης των M-60A3 TTS και των M-48A5 MOLF.

Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν η Εθνική Άμυνα είναι ακριβή υπόθεση. Χρειάζεται χρήματα και μακροπρόθεσμο προγραμματισμό για να μην σωρεύονται επείγουσες επιχειρησιακές ανάγκες, όπως συμβαίνει όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας έχουν πολλά προγράμματα ως πρώτη τους προτεραιότητα. Η οικονομική κρίση και η απουσία εξοπλισμών τα τελευταία 15 χρόνια έχει δημιουργήσει αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση.

Comments

  1. ΟΚ σχετικα με το κοστος των πακετων της KMW/Rheinmental , αλλα ανλυτικα τι περιλαμβανουν και οντως τα χρειαζομαστε ολα αυτα? Χρειαζομαστε νεα συστηματα aircondition , remote control weapon station , commander’s brake κλπ? Ποιο πακετο ειναι πιο κοντα στις αναγκες μας? Μηπως θα θελαμε για παραδειγμα μονο ενα συστημα ενεργητικης προστασιας trophy και καποια αναβαθμιση σε ηλεκτρονικα/θερμικα? Κατι πιο customized στις αναγκες μας δηλαδη.
    Περα απο τους Γερμανους παντως δεν νομιζω πως και αλλοι δεν θα ηταν προθυμοι να μας φτιαξουν ενα πακετο αναβαθμισης/ομογενοποιησης κομμενο και ραμμενο στα μετρα μας (πχ. Ισραηλινοι), με τα απολυτως απαραιτητα για εμας κομματια.

    1. Ορθές οι σκέψεις και ο προβληματισμός σας. Κατά την άποψη μας, για λόγους οικονομίας, τα Leopard-2HEL θα μπορούσαν να δεχθούν μόνο σύστημα αυτοπροστασίας, ενώ τα Leopard-2A4 νέο ΣΕΠ και σύστημα αυτοπροστασίας. Ιδανικά, αν υπήρχαν χρήματα, όλα τα Leopard-2 του ΕΣ θα ήταν καλό να αναβαθμιστούν στο επίπεδο Leopard-2A7. Το εκάστοτε πακέτο αναβάθμισης είναι ενδεικτικό. Φυσικά η εταιρία που το προσφέρει θέλει να πουλήσει όλο το πακέτο, αναγκαίο ή μη, για να έχει μεγαλύτερο κέρδος. Αλλά ο πελάτης είναι αυτός που καθορίζει την τελική διαμόρφωση, σύμφωνα με τις ανάγκες και τα οικονομικά του.

      1. Τα τανκ είναι μια αλυσίδα. Μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή, όσο δυνατός είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της. Ότι κάνουμε βέβαια στα Leo2 καλό είναι (κακό δεν είναι). Αλλά έχοντας 500 τεμάχια προς απόσυρση και άλλα 500 προς άμεση αναβάθμιση, μόνο με Leo2 δεν πάμε πουθενά ακόμα και εάν είναι όλα Leo2 A7+ (MBT).
        Κατανοώ βέβαια ότι σε ένα σουρωτήρι, είναι θέμα το ποια τρύπα θα κλείσεις πρώτα.

  2. Η πρόσφατη ιστορία των τανκ στην Ελλάδα, μου θυμίζει την ταινία «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν». Δεν μιλάμε για λάθη αλλά για εγκλήματα κατ’ εξακολούθηση. Και είναι τέτοια αφού ΟΛΟΙ ξέρουμε ότι πλέον:
    Α) Τα περίπου 500 τον αριθμό M-48A5 MOLF και M-60A3 TTS, είναι πλέον κατάλληλα (όπως διάβασα κάπου) για να γίνουν ….κατσαρόλες (άρα πρέπει να τα αντικαταστήσουμε 1 προς 1 ΑΜΕΣΑ),
    Β) Ένας σεβαστός αριθμός Leo 2 που μπορούσαμε να πάρουμε κατέληξαν στους γείτονες, κάτι που κάνει το έγκλημα …ιδιαιτέρως ειδεχθές,
    Γ) Τα Leo2 που έχουμε, πρέπει να αναβαθμιστούν καθότι έχουν συστήματα και ηλεκτρικά της 10ετίας του ’80. Και όσο έχουν προοδεύσει τα κινητά από τότε, άλλο τόσο έχουν προοδεύσει και τα συστήματα (εν γένει) των τανκ,
    Δ) Και τα Leo 1 A5 που έχουμε, θέλουν αναβάθμιση σε 1 Α6 (δηλ. κανόνι 120mm κ.λπ.) πλέον των ηλεκτρικών και ηλ/νικών τους συστημάτων και
    Ε) Δεν πρόκειται να κινηθούμε για τα όσα πλέον διαθέσιμα Leo2 υπάρχουν στην εν γένει αγορά μεταχειρισμένων.
    Και όλα αυτά πέραν των απαραίτητων αναβαθμίσεων των μέτρων προστασίας των τανκ που πρέπει να γίνει.

    Το ακόμα χειρότερο είναι , ότι δεν αδρανήσαμε επενδύοντας τουλάχιστον σε ΤΟΜΑ (πρωτίστως) ή ΤΟΜΠ (δευτερευόντως), οπότε θα υπήρχε μια δικαιολογία. Απλά δεν κάναμε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, με εξαίρεση μια πρόσφατη προμήθεια 50 εκ. σε βλήματα.
    Κάποιες φορές σκέφτεσαι, για το εάν πρόκειται για οργανωμένη …αποδιοργάνωση ή όχι.
    ΥΓ. Μπας και έχουν αποφασίσει να αμυνθούμε με τα …στήθια μας και τι τα θέλουμε τώρα τα σίδερα?

  3. Ας βρούμε καταρχήν 180 εκ. για τις αυστραλιανές φρεγάτες και καμιά 100στη ακόμα για τα όπλα τους και μετά βλέπουμε για τα άρματα…

    1. Είναι πλέον τόσες οι ανάγκες που κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να χωριστούν τα όποια κονδύλια στα τρία (στα τρία όπλα). Για να ξέρει ο καθένας τι μπορεί και τι όχι. Τώρα υπάρχουν κάποια κονδύλια γενικώς που περιφέρονται από όπλο σε όπλο. Εδώ που φτάσαμε, ένα κονδύλι 500 εκ. για κάθε όπλο ετησίως κάτι θα έκανε (από 500 εκ. συνολικά που είναι τώρα τα εξοπλιστικά). Όχι πολλά, αλλά κάτι θα έκανε κάθε όπλο στον τομέα του.
      Και για τις φ/γ έχεις δίκιο και για τορπίλες να έλεγες πάλι δίκιο θα έλεγες και για τανκ να έλεγες δίκιο θα είχες και για ΤΟΜΑ και ΤΟΜΠ επίσης και για ατρακτίδια α/φ το ίδιο και για FOS για ελικόπτερα και άλλα όπλα πάλι δίκιο θα είχες κ.λπ.

  4. Η Σιγκαπούρη ειναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση σε αρκετές επιλογές της, ακόμα και στο πολεμικό ναυτικό που έχει τοποθετήσει aster-30 σε πλοίο 3000 τόννων Formitable, αλλα και την υιοθέτηση ελαφρών κορβετών Victory αντί πυραυλάκατων.

  5. Πιστευω μια αναβαθμιση leo2hel με συστημα αυτοπροστασιας και ενα rws ειναι εφικτη μαζι με ενα λιγο πιο ευρυ προγραμμα εκσυγχρονισμου για τα 2a4..οσο για τα m60 m48molf και leo1a5 θα πρεπει να αποσυρθούν..τα οποια κονδυλια πρεπει να πανε σε οχήματα αναλογα με το jaguar του γαλλικου στρατου…συμφωνα με πηγες ειναι στο wiki το κοστος τους δεν ειναι απαγορευτικο και ειναι ιδανικα για νησια …25 τονους 40mm πυροβολο και 2αντιαρματικους πυραύλους τροχοφορα ιδιαιτερα ευκινητα αρα ιδανικα για νησια και αντιμετωπιση προγεφυρωματων και αντιαποβατικων επιχειρησεων. Ετσι στον εβρο να επιχειρουν αποκλειστικα εκσυγχρονισμενα Leo. Δεν υπαρχει περιπτωση να ανταγωνιστουμε την τουρκια σε αριθμους. ας εχουμε την ποιοτητα και την εκπαιδευση. το κόστος που θα επομιστει σε οτι τολμησει η Τουρκία θα την αποθαρρύνει. Πιστεψτε με 353 Leo εκσυγχρονισμενα με ενα τομα και τα καταλληλα πλωρωματα ειναι ικανα να προκαλεσουν τεραστια ζημιά ..

  6. Για να συμβουν οσα ονειρευομαστε χρειαζομαστε πρωτον μια κυβερνηση με εθνικα ιδεωδη και στοχους και καταλληλους ανθρωπους και οχι αρνησιπατριδες που εχουν ως στοχο να γεμισουν την χωρα παρανομα εισερχομενους αλλοδαπους και να τους δωσουν ιθαγενεια και δικαιωμα ψηφου παρανομα και αντισυνταγματικα .
    Δευτερον χρειαζομαστε χρηματα ..
    Με 500 ψωροεκατομμυρια ανα ετος δεν αγοραζουμε τιποτα αξιολογο και οπως φαινεται ουτε καν τα ελαχιστα που μπορουν αυτα τα χρηματα να αγορασουν δεν αγοραζουμε .
    Τριτον χρειαζομαστε δημιουργια απο το μηδεν πολεμικης βιομηχανιας και προτεραιοποιηση και ιεραρχηση αναγκων και λεω δημιουργια γιατι στο μηδεν την εφθασαν οι πολιτικαντηδες με τις απατες τους .
    Αυτη θα λειτουργει παραγωγικα και υποστηρικτικα με αναθεσεις εκσυγχρονισμων ,συντηρησεων και δημιουργιας νεων οπλων και μεσων,
    Χωρις εθνικη παραγωγη ειμαστε χαμενοι απο χερι ειδικα απεναντι σε μια χωρα οπως η Τουρκια γιατι δεν υπαρχει ιστορικο προηγουμενο χωρας χωρις παραγωγη οπλων που να εχει επικρατησει πολεμικα απεναντι σε μια αλλη με σοβαρη παραγωγη ..
    Ειναι θεμα απλης λογικης .
    Τεταρτον χρειαζομαστε κονδυλια για μεγαλυτερους αριθμους εισακτεων στις παραγωγικες σχολες των ΕΔ γιατι με τους υπαρχοντες φθινοντες αριθμους τα επομενα χρονια δεν θα υπαρχουν πια στελεχη να υποστηριξουν ολο το στρατευμα οπως απαιτειται.
    Πεμπτον χρειαζεται η επαναφορα του γενους ως κριτηριου εισαγωγης σε αυτες .
    Εκτον χρειαζεται αμεσα αυξηση της θητειας στους 16 μηνες τουλαχιστον και αναβαθμιση της ανυπαρκτης εκπαιδευσης και φυσικης καταστασης των στελεχων και στρατευσιμων μαζι με υποχρεωτικη στρατευση των γυναικων σε βοηθητικες υπηρεσιες .Ολων απο τα 18 και αμεσως μετα το λυκειο ωστε να λυθουν πολλα ζητηματα οπως αναβολες λογω σπουδων και φυγοστρατια.
    Πανω απο ολα χρειαζεται αλλαγη νοοτροπιας και εθνικο σχεδιο που το ακουμε χρονια αλλα δεν εμφανιζεται ποτε..
    Τι θελουμε ,πως και σε ποσο χρονικο διαστημα ..Εντος και εκτος της χωρας..
    Χωρις αυτα ξεχαστε την Ελλαδα τα επομενα χρονα και αυτα μονο στον τομεα της αμυνας εντελως επιγραμματικα.

  7. Σας διαφεύγει το γεγονός ότι η Ελληνική οικονομία από το 2004 και μετά άρχισε αντιμετωπίζει προβλήματα. Προβλήματα που έπρεπε να λυθούν με συνολική μείωση των δαπανών σε όλα τα υπουργεία και όχι μόνο στο άμυνας που το τότε κυβερνών κόμμα εφάρμοσε. Συνεπώς δεν είχαμε τα χρήματα για να αγοράσουμε παραπάνω άρματα και φυσικά τίποτα άλλο χωρίς να γίνουν πολύ σημαντικά πράγματα στον ΕΣ που να εξοικονομήσουν χρήματα για την αγορά μεταχειρισμένων Leo-2A4 και άλλων μέσων όπως ΤΟΜΑ κτλ. Ποια είναι αυτά, μα πολύ απλά αποσύρσεις Μ48/60 από τις τάξεις του ΕΣ και αποθήκευση τους, μαζική αναδιοργάνωση του ΕΣ με περαιτέρω αποσύρσεις οπλικών συστημάτων όπως τα ΒΜΡ-1, μη πρόσληψη ΕΠ.ΟΠ και διατήρηση του 18μηνου, ακύρωση παραγγελιάς ΝΗ-90, σωστή επαναδιαπραγμάτευση σύμβασης για τα Τ-214, ΑΗ-64D κ.α.

  8. Η πληροφορία σε άρθρο σας για το 2019 που θα ήταν η χρονιά του στρατού να αναβαθμιστεί με σημαντικά συστήματα, εξακολουθεί να ισχύει; Ή αλλάξανε τα πράγματα; Το Μάρτιο π.χ. ήταν να παραληφθούν τα ελικόπτερα Kiowa. Παρά το ότι έχουμε 6 Μαρτίου καμία σχετική ενημέρωση ή είδηση δεν κυκλοφορεί στον τύπο.

    1. Η τελευταία ενημέρωση που έχουμε για τα Kiowa είναι ότι και τα 70 θα έρθουν στην Ελλάδα τέλη Μαρτίου με μέσα Απριλίου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *