Μετά την κρίση των Ιμίων, τον Ιανουάριο του 1996, η Ελλάδα προχώρησε στην υλοποίηση διαδοχικών ΕΜΠΑΕ (Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού) με στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Όμως, η προσπάθεια αυτή έμεινε ημιτελείς καθώς η Συμφωνία της Μαδρίτης (1997), η Συμφωνία του Ελσίνκι (1999), οι ανάγκες χρηματοδότησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και η «απογραφή» της οικονομίας, από την πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή (2004-2007), που εκτίναξε το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού στο 7,6% του ΑΕΠ και οδήγησε στην πολιτική της «ήπιας δημοσιοοικονομικής προσαρμογής», είχαν ως αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση των αμυντικών δαπανών, ιδιαίτερα από το 2004 και μετά.

Στη συνέχεια ήρθε η οικονομική κρίση και από το 2010 και μετά οι εξοπλισμοί έπαψαν, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (εκσυγχρονισμός P-3, αναβάθμιση F-16, προμήθεια OH-58 Kiowa Warrior). Σε κάθε περίπτωση, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις αρχίζουν να αντιμετωπίζουν πρόβλημα παλαιότητας των μέσων τους, ιδιαίτερα ο Ελληνικός Στρατός (ΕΣ), ο οποίος απορρόφησε το μικρότερο ποσοστό των αμυντικών δαπανών, μετά το 1996, συγκριτικά με το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) και την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ).

Μετά την κρίση των Ιμίων η Ελλάδα προχώρησε στην υλοποίηση διαδοχικών εξοπλιστικών προγραμμάτων με στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Δυστυχώς, η προσπάθεια έμεινε ημιτελείς.

Σήμερα, αρκετά οπλικά συστήματα που χρησιμοποιεί ο ΕΣ χρήζουν αντικατάστασης, ενώ, σε αρκετές περιπτώσεις, και οι αριθμοί των εν υπηρεσία συστημάτων, δεν επαρκούν για να καλύψουν όλες τις επιχειρησιακές ανάγκες. Είναι προφανές ότι με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα δεν πρόκειται να υπάρξουν μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα διότι χρήματα δεν υπάρχουν. Με τα σημερινά δεδομένα είναι αμφίβολο εάν η χώρα μας θα μπορέσει να υλοποιήσει νέα εξοπλιστικά προγράμματα πριν το 2020, στην καλύτερη περίπτωση, ή το 2025, στη χειρότερη.

Υπό αυτές τις συνθήκες τι απομένει; Μια λύση είναι η απόκτηση μεταχειρισμένων μέσων. Πρόκειται για μια λύση που πολλές φορές έχει επιλεγεί από την Ελλάδα (προσφάτως με τα ελικόπτερα OH-58D Kiowa Warrior). Να ξεκαθαρίσουμε ότι εμείς, όπως πιστεύουμε και εσείς, θα προτιμούσαμε την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων με τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και την ενεργοποίηση της εγχώριας έρευνας και ανάπτυξης, αλλά, όπως προαναφέραμε, αυτό είναι αδύνατο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αφενός για οικονομικούς λόγους, αφετέρου διότι όλες οι κυβερνήσεις, εδώ και χρόνια, αδιαφορούν, σε εγκληματικό βαθμό, για την ενεργοποίηση και υποστήριξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η απόκτηση μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων μέσων είναι μια λύση που πολλές φορές έχει επιλεγεί από την Ελλάδα, με πιο πρόσφατη την περίπτωση των ελικοπτέρων OH-58D Kiowa Warrior.

Με αυτά τα δεδομένα, αναζητήσαμε, στην ευρωπαϊκή αγορά, περιπτώσεις μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων τα οποία θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν τον ΕΣ. Διευκρινίζουμε, ότι το άρθρο περιορίζεται σε χερσαία οπλικά συστήματα της αγοράς της Δυτικής Ευρώπης.

Βέβαια, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η μεγάλη ευρωπαϊκή δεξαμενή της δεκαετίας του 1990 και του 2000 έχει «στερέψει» και λίγα πράγματα απομένουν να διεκδικηθούν. Όμως εντοπίσαμε κάποιες αξιόλογες περιπτώσεις. Όχι ότι πρόκειται για νέα συστήματα ή ότι δεν ενέχουν κόστος απόκτησης και εν συνεχεία χρήσης, αλλά τα περισσότερα είναι αναβαθμισμένα συστήματα, καλύτερα ή όμοια με αυτά που ήδη βρίσκονται σε υπηρεσία από τον ΕΣ.

Μη-επανδρωμένα αεροχήματα (UAV)

Η μόνη περίπτωση, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κατά τη γνώμη μας, έρχεται από τη Γαλλία η οποία βρίσκεται σε φάση αντικατάστασης των 18 Le Sperwer που διαθέτει με 14 νέα, τύπου Patroller. Τα γαλλικά Le Sperwer είναι ακριβώς ίδια με τα ελληνικά, συνεπώς θα μπορούσε να εξεταστεί η προμήθεια τους και να αυξηθεί έτσι ο στόλος των ελληνικών Le Sperwer, από τα 14 που είναι σήμερα (τέσσερα ολοκληρωμένα συστήματα), στα 32 (οκτώ ολοκληρωμένα συστήματα). Κάθε ολοκληρωμένο σύστημα αποτελείται από τέσσερα αεροσκάφη, ένα όχημα ελέγχου εδάφους, ένα όχημα επικοινωνιών, ένα όχημα συντήρησης, μία πλατφόρμα εκτόξευσης και οχήματα περισυλλογής.

Με 32 Le Sperwer ο ΕΣ θα μπορεί να καλύψει καλύτερα τις επιχειρησιακές του ανάγκες, σε επίπεδο συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, στους δύο μεγάλους σχηματισμούς του: Το Δ’ ΣΣ και της ΑΣΔΕΝ, όπου τα Le Sperwer  υπηρετούν στο 1ο Συγκρότημα Επικοινωνιών Ηλεκτρονικού Πολέμου Πληροφορικής και Επιτήρησης (1ο ΣΕΗΠΠΕΠ) του Δ’ ΣΣ και στον Λόχο Μη-Επανδρωμένων Αεροχημάτων (Λ/ΜΕΑ) του 472ου Τάγματος Επιτήρησης-Πληροφορικής (472 ΤΕΠΠ) της ΑΣΔΕΝ, αντίστοιχα.

Βέβαια υπάρχει και ο αντίλογος που εδράζεται στην πραγματικότητα ότι από τις χώρες που έχουν εντάξει σε υπηρεσία το Le Sperwer, δηλαδή η Γαλλία, η Ελλάδα, ο Καναδάς, η Ολλανδία και η Σουηδία, η Γαλλία τα αντικαθιστά με τα Patroller, όπως προείπαμε, ενώ ο Καναδάς, η Ολλανδία και η Σουηδία τα έχουν αποσύρει.

Τα Le Sperwer του Γαλλικού Στρατού αποσύρονται και αντικαθίσταται από τα νεότερα Patroller.

Αντιαρματικά συστήματα

Ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αντιαρματικών συστημάτων έρχονται από τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ιταλία.

O Γαλλικός Στρατός βρίσκεται σε φάση αντικατάστασης 528 εκτοξευτών MILAN (428 φορητών και 100 προσθαφαιρούμενων σε οχήματα VAB και VBL) και 76 φορητών εκτοξευτών FGM-148 Javelin (με 260 βλήματα μέγιστου βεληνεκούς 2,5 χιλιομέτρων) με 400 εκτοξευτές MMP (οι παραδόσεις έχουν ήδη ξεκινήσει). Ομοίως, ο Βέλγικος Στρατός βρίσκεται σε φάση αντικατάστασης, ήδη από το 2014, 66 εκτοξευτών MILAN από ισάριθμους Spike-MR.

Οι MILAN του Γαλλικού και του Βελγικού Στρατού είναι αναβαθμισμένοι και μπορούν να χρησιμοποιούν βλήματα των νεότερων εκδόσεων MILAN-3 και MILAN-ER μέγιστου βεληνεκούς 3 χιλιομέτρων, τη στιγμή που ο ΕΣ χρησιμοποιεί βλήματα της έκδοσης MILAN-1, αν και σύμφωνα με ορισμένες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες χρησιμοποιεί και βλήματα της έκδοσης MILAN-2.

Στην έκδοση MILAN-2 το βλήμα έχει μεγαλύτερη διάμετρο (115 χιλιοστών αντί των 103 χιλιοστών της έκδοσης MILAN-1) και ενσωματώνει μια προέκταση στη κατάληξη του βλήματος, η χρήση της οποίας διευκολύνει τη διάτρηση της θωράκισης, στη βάση της αρχής της κινητικής ενέργεια.

Αυτή η προέκταση αυτή μετουσιώνει την κινητική ενέργεια που αποκτά κατά την πτήση σε μερική διάτρηση, έτσι ώστε η κυρίως πολεμική κεφαλή να έχει «ευκολότερο» έργο. Η έκδοση MILAN-2T (Tandem) ενσωματώνει δύο (2) πολεμικές κεφαλές, την κύρια, που βρίσκεται στο σώμα του βλήματος, και μια δεύτερη, που είναι ενσωματωμένη στην προαναφερθείσα προέκταση της έκδοσης MILAN-2.

Στην έκδοση MILAN-3, η οποία αναπτύχθηκε για την προσβολή αρμάτων μάχης με επιπρόσθετη θωράκιση ERA, έχει αφαιρεθεί η προέκταση και οι δύο πολεμικές κεφαλές έχουν τοποθετηθεί σε κάθετη σειρά εντός του σώματος του βλήματος. Η ποιο πρόσφατη έκδοση MILAN-ER σημειώνει αυξημένο βεληνεκές (3 χιλιόμετρα) και σύμφωνα με την MBDA επιτυγχάνει καλύτερα ποσοστά διατρητικότητας.

Οι γαλλικοί MILAN είναι μια καλή ευκαιρία για τον ΕΣ να ενισχύσει αριθμητικά και να αυξήσει την ισχύ της αντιαρματικής του άμυνας, σε επίπεδο Τάγματος, δεδομένου ότι στον ΕΣ οι MILAN είναι εντεταγμένοι στους ΛΥΤ (Λόχος Υποστήριξης Τάγματος), ενώ παράλληλα, θα μπορούσαν να αποσυρθούν οι AT-4 Fagot, να αυξηθεί έτσι η ομοιοτυπία και να μειωθούν οι δαπάνες υποστήριξης.

Όσο για τους FGM-148 Javelin ο αριθμός των 76 εκτοξευτών είναι μικρός και θα μπορούσαν να αποκτηθούν μόνο για επιλεκτική χρήση από τις Ειδικές Δυνάμεις ή τις ΕΑΝ (Επιλαρχία Αναγνωρίσεων) του Δ’ ΣΣ (Δ’ Σώμα Στρατού) ή την ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου), για παράδειγμα.

Η Ιταλία βρίσκεται και αυτή σε διαδικασία αντικατάστασης 714 εκτοξευτών MILAN, της έκδοσης MILAN-2Τ, και 432 μονών εκτοξευτών TOW-2, της αμερικανικής Raytheon με 354 εκτοξευτές και πάνω από 4.300 βλήματα Spike-MR (ήδη έχουν παραδοθεί 173 εκτοξευτές).

Η περίπτωση των ιταλικών MILAN-2T επισκιάζεται από την περίπτωση των ικανότερων γαλλικών και βελγικών, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν βλήματα των εκδόσεων MILAN-3 και MILAN-ER, κάτι που δεν μπορούν οι ιταλικοί MILAN-2T.

Από την άλλη οι ιταλικοί TOW-2 δεν διαφέρουν από τους ελληνικούς, αφού όλοι οι ελληνικοί TOW έχουν αναβαθμιστεί στο επίπεδο TOW-2. Συνεπώς σε επίπεδο ποιότητας οι ιταλικοί TOW δεν προσθέτουν κάτι νέο. Πιθανή προμήθεια τους θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο εάν θέλουμε να αυξήσουμε αριθμητικά τους TOW-2 που βρίσκονται σε υπηρεσία από τον ΕΣ, ως μέσω πύκνωση της αντιαρματικής μας άμυνας, σε επίπεδο Ταξιαρχίας, δεδομένου ότι στον ΕΣ οι TOW είναι εντεταγμένοι στους ΛΑΤ (Λόχος Αντιαρματικής Άμυνας) και οι ΛΑΤ στις Ταξιαρχίες.

Οι MILAN του Γαλλικού και του Βελγικού Στρατού είναι αναβαθμισμένοι και μπορούν να χρησιμοποιούν βλήματα των νεότερων εκδόσεων MILAN-3 και MILAN-ER μέγιστου βεληνεκούς 3 χιλιομέτρων.

Άρματα μάχης

Εδώ υπάρχουν δύο (2) πραγματικά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αρμάτων μάχης τύπου Leopard-2A4. Πρόκειται για 108 Leopard-2A4 της Ισπανίας και τα 93 της Φιλανδίας. Από τα 108 ισπανικά Leopard-2A4, τα 54 βρίσκονται σε καθεστώς αποθήκευσης, ενώ τα υπόλοιπα 54 αναμένεται να τεθούν σε αποθήκευση σύντομα, καθώς ο Ισπανικός Στρατός έχει αποφασίσει να στηριχτεί αποκλειστικά στη χρήση των 219 Leopard-2E (έκδοση του Leopard-2A6), που απέκτησε νέα, σε αντίθεση με τα Leopard-2A4 που απέκτησε μεταχειρισμένα από τη Γερμανία.

Το 2013 η Ισπανία διέθεσε προς πώληση τα 108 Leopard-2A4 που διαθέτει στο Περού, αλλά το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η Λατινοαμερικανική χώρα τα απέρριψε με την αιτιολογία ότι η συντήρηση τους ήταν ακριβή για τα οικονομικά της δεδομένα. Έτσι τα 108 ισπανικά Leopard-2A4 παραμένουν διαθέσιμα. Είναι ίδια με τα ελληνικά, και αποτελούν μια καλή ευκαιρία για τον ΕΣ.

Ίδια ενδιαφέρουσα περίπτωση και τα 93 φιλανδικά Leopard-2A4. Το 2003 η Φιλανδία προμηθεύτηκε 124 μεταχειρισμένα Leopard-2A4 από τη Γερμανία, εκ των οποίων 12 μετατράπηκαν σε γεφυροφόρα και 12 χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή άντλησης ανταλλακτικών (άλλα 15 Leopard-2A4 αγοράστηκαν από τη Γερμανία το 2009 για τον ίδιο λόγο). Τον Ιανουάριο του 2014 αποφασίστηκε η προμήθεια, έναντι του ποσού των € 200 εκατομμυρίων, 100 μεταχειρισμένων ολλανδικών Leopard-2A6 προς αντικατάσταση των ισάριθμων Leopard-2A4, εκ των οποίων επτά (7) έχουν μετατραπεί σε συστήματα εγγύς αντιαεροπορικής άμυνας (Marksman), ενώ τα υπόλοιπα 93 βρίσκονται σε καθεστώς αποθήκευσης και προς πώληση.

Δυστυχώς η Ελλάδα δεν παρακολούθησε τις εξελίξεις στο ολλανδικό οπλοστάσιο, τις πενταετίας 2011-2016, με αποτέλεσμα να χάσει μια χρυσή ευκαιρία να αποκτήσει 170 μεταχειρισμένα ολλανδικά Leopard-2A6, ανάλογων δυνατοτήτων με τα ελληνικά Leopard-2HEL. Συγκεκριμένα, η Ολλανδία απέκτησε, την περίοδο 1981-1986, 445 Leopard-2, εκ των οποίων 330 αναβαθμίστηκαν, το 1993, στο επίπεδο Leopard-2A5. Αργότερα, 188 εξ αυτών αναβαθμίστηκαν στο επίπεδο Leopard-2A6, ενώ τα υπόλοιπα 257 πωλήθηκαν σε τρίτες χώρες, όπως η Αυστρία και η Νορβηγία.

Τον Απρίλιο του 2011, για λόγους μείωσης των αμυντικών δαπανών, η Ολλανδία αποφάσισε να αποσύρει και να πωλήσει 170 από τα 188 Leopard-2A6 που είχε στο οπλοστάσιο της (τα 18 εναπομείναντα Leopard-2A6, μαζί με 100 άτομα προσωπικό, υπηρετούν στην 414η Επιλαρχία που έχουν συγκροτήσει από κοινού η Γερμανία και η Ολλανδία). Από τα 170 Leopard-2A6, 20 αγοράστηκαν από τον Καναδά, 37 από την Πορτογαλία και 100 από την Φιλανδία, όπως προείπαμε, προς αντικατάσταση ισάριθμων Leopard-2A4.

Η αδιαφορία για τα ολλανδικά Leopard-2A6 έρχεται να προστεθεί στην αδικαιολόγητη αδράνεια που έδειξε η Ελλάδας τη διετία 2004-2005, όταν είχαμε την χρυσή ευκαιρία να «σαρώσουμε» τα γερμανικά αποθέματα των Leopard-2A4. Δυστυχώς, αυτή μας την αδράνεια εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία.

Συγκεκριμένα, ως γνωστόν, τα 183 ελληνικά Leopard-2A4 αποκτήθηκαν, από τα γερμανικά αποθέματα, στο πλαίσιο της λεγόμενης «ενδιάμεσης λύσης» του προγράμματος προμήθειας των 170 Leopard-2HEL. Η σχετική σύμβαση, ύψους € 280.018.240, υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2005.

Τον Μάιο του 2007 αποφασίστηκε η προμήθεια 26 επιπλέον Leopard-2A4, εκ των οποίων τα 13 θα χρησιμοποιούνταν ως πηγή άντλησης ανταλλακτικών, ενώ τα υπόλοιπα 13 θα αντικαθιστούσαν ισάριθμα Leopard-1A5 της 3ης Ίλης Μέσων Αρμάτων της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών. Δυστυχώς όμως πελαγοδρομήσαμε, για μια ακόμα φορά, με αποτέλεσμα, τον Ιούνιο του 2009, η Γερμανία να ενημερώσει την Ελλάδα ότι τα 26 Leopard-2A4 δεν ήταν πλέον διαθέσιμα καθώς διατέθηκαν σε άλλη χώρα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, το 2005, τη στιγμή που η Ελλάδα διαπραγματευόταν με τη Γερμανία την «ενδιάμεση λύση», δηλαδή όταν είχαμε τη χρυσή ευκαιρία να «σαρώσουμε» τα γερμανικά αποθέματα των Leopard-2A4, ήρθε η Τουρκία και κινήθηκε ταχύτατα, εκεί που η Ελλάδα αργοπορούσε. Έτσι, το Νοέμβριο του 2005 υπογράφηκε σύμβαση, ύψους € 365.000.000, για την προμήθεια 298 Leopard-2A4, ενώ, τον Μάρτιο του 2010, υπογράφηκε νέα σύμβαση για την προμήθεια 56 επιπλέον Leopard-2A4. Πάλι απούσα η Ελλάδα.

Αυτό στο παρελθόν. Στο σήμερα η άποψη μας είναι ότι η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά τις περιπτώσεις των 108 ισπανικών και 93 φιλανδικών Leopard-2A4.

Κατά την άποψη μας η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά τις περιπτώσεις των 108 ισπανικών και 93 φιλανδικών Leopard-2A4.

Πυροβολικό

Οι δύο (2) πραγματικά ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αφορούν στα αυτοκινούμενα πυροβόλα PzH-2000 της Ολλανδία και της Γερμανίας, για τις οποίες έχουμε αναφερθεί λεπτομερώς στο άρθρο μας «81 μεταχειρισμένα PzH-2000 μας περιμένουν, θα ενδιαφερθούμε;». Εδώ το μόνο που θα επαναλάβουμε είναι ότι η Ολλανδία διατηρεί σε καθεστώς αποθήκευσης και διαθέτει προς πώληση 33 PzH-2000, ενώ άλλα 48 PzH-2000 διατηρεί σε καθεστώς αποθήκευσης και διαθέτει προς πώληση η Γερμανία. Κατά την άποψη μας και οι δύο (2) περιπτώσεις θα πρέπει να εξεταστούν σοβαρά από την Ελλάδα.

Ολλανδία και Γερμανία διατηρούν σε καθεστώς αποθήκευσης και διαθέτουν προς πώληση 81 PzH-2000.

Φυσικά, όλες οι παραπάνω περιπτώσεις εμπεριέχουν οικονομικό κόστος, τόσο απόκτησης, όσο και εν συνεχεία χρήσης και υποστήριξης. Ωστόσο, δεδομένης της οικονομικής δυστοκίας της χώρας, πρόκειται για ενδιαφέρουσες ευκαιρίες απόκτησης συστημάτων που ήδη βρίσκονται σε υπηρεσία από τον ΕΣ, συνεπώς δεν απαιτούν δαπάνες δημιουργίας νέας υποδομής υποστήριξης. Ελπίζουμε ότι αυτές, οι λίγες, ευκαιρίες δεν θα περάσουν ανεκμετάλλευτες από τον ΕΣ.

Comments

  1. -M-2
    -MLRS
    -HIMARS
    -Τα εκατονταδες τροχοφορα που περιμενουν στα λιμανια να φορτωθουν δωρεαν
    -Πυργοι με πυροβολα για τα Λεωνιδας(απο το σκραπ της Αυστριας)
    -Πυργοι για τα Μ-113 (απο τα σκραπ της Ιταλιας)
    -VBL(για να μην ξαναδουμε μιλαν σε Χαμβι (πολυ ογκωδες) και σε ΜΒ-240 (πολυ λιγο).
    -VAB(απο τα παρα πολλα που αποσυρουν οι Γαλλοι)
    κτλ,κτλ,κτλ…..

  2. Τα mlrs απο τα αποθέματα των ΗΠΑ θα ήταν η πρώτη μου επιλογή για αγορά.
    Αν υπάρχουν leo2a4 προς πώληση θα πρέπει να σπεύσουμε. 200 άρματα των 120′ είναι καλός αριθμός. Τώρα! Πριν τα αρπάξει και αυτά η Τουρκία.
    Τα MILAN & Javelin είναι κατα την γνώμη μου εξαιρετική επιλογή.
    Τα 81 pzh2000 επίσης ενδιαφέρουσα περίπτωση αν και στο πυροβολικό θα πρέπει πρώτα να δείξουμε ενδιαφέρον για τα προγράμματα αύξησης του βεληνεκούς.
    Υπάρχουν πολλές και καλές επιλογές απο μεταχειρισμένο υλικό που μπορούν να καλύψουν τα κενά που προέκυψαν απο την αδιαφορία του πολιτικού συστήματος για την άμυνα της χώρας.
    Υπάρχουν και πολλοί τρόποι για να βρεθεί το αναγκάιο ποσό για την άμεση ενίσχυσή της.
    Πολιτική βούληση δεν υπάρχει!
    ‘Οσον αφορά τα σύγχρονα συστήματα, αυτό που πιστεύω πως επείγει να αποκτηθεί είναι η ναυτική έκδοση του NSM για τα σκάφη που μπορεί να φορτωθεί καθώς και η παράκτια έκδοση του συστήματος

  3. Ακόμα και η Ιορδανία αποσύρει 400 Challenger 1, Super Puma και δεν θυμάμαι τι άλλο.
    Αλλά δεν φαίνεται να ασχολείται και κανείς. Πάντως συστήματα που ήδη υπηρετούν στο στράτευμα πρέπει να ειναι πρώτη προτεραιότητα η ενίσχυση με αντίστοιχα μεταχειρισμένα άλλων χωρών.
    Επιπλέον τα γαλλικά VAB ειναι μια λύση στην περίπτωση μας, όταν φαντάρια μεταφέρονται με στάγιερ.

    Επίσης πλοία θα βγούν στην αγορά το επόμενο διάστημα, στην Ιταλία μάλιστα αποσύρει και υποβρύχια που ειναι αρκετά νεότερα με τα δικά μας…

  4. Η δεξαμενή των ιταλικών αποσυρμενων αποθεμάτων μπορεί να αποδειχθεί υπερσωτηρια όπως και των υψηλής αξίας και τιμής ελβετικών. Το πρόβλημα είναι, όσο αστείο κι αν ακούγεται, αν θα μας επιτραπεί.

  5. Πολλα υπαρχουν ..
    Πολιτικη διαθεση ακομη και για δωρεαν παραχωρησεις δεν υπαρχει καμια..
    Η χωρα εχει εγκαταλειφθει στην μοιρα της που θα καθορισουν με βεβαιοτητα αλλοι ..
    Το μονο που κανει καλα η κυβερνηση ειναι να εποικιζει την χωρα με αλλοδαπους και να τους αφηνει να λιαζονται ..
    Εκει υπαρχει και βουληση και σχεδιο και η αξιωματικη αντιπολιτευση φυσικα συναινει στο εγκλημα ..
    Αναφερω ενδεικτικα πολλα που θα μπορουσαν να αποκτηθουν δωρεαν η με ελαχιστα κονδυλια η εστω με καποιο τιμημα σοβαρο αλλα οπωσδηποτε κλασμα του κοστους αποκτησης ως νεων κατασκευων και το κυριοτερο αμεσα ..
    M1-A1 ABRAMS εστω και σε μικρο αρχικα αριθμο
    TOMA BRADLEY
    MLRS που τα εχουμε ηδη δεσμευσει και κανεις δεν ασχολειται για χρονια
    HEMMT και αλλα οχηματα επιμελητειας , απολυτως απαραιτητα στις ΕΔ μας καθως τα περισσοτερα που υπηρετουν ειναι λιωμενα σαραβαλα σαραντα και ετων και συντομα δεν θα κινουνται καν.
    LEO-2A4
    VAB
    VBL
    CENTAURO B1 απο Ιταλια για διαφορους ρολους και φυλαξη αεροδρομιων που σημερα γινεται με ανεπαρκη τζιπ
    ERC-90
    AMX-10 RC
    PzH-2000
    Ρυμουλκουμενα πυροβολα των 155 και HIMARS απο ΗΠΑ.
    UAV ολων των κατηγοριων παλι απο ΗΠΑ
    Αντιαρματικα JAVELIN.TOW.MILAN 2-3 ,APILAS
    Υλικα ολων των κατηγοριων απο ΗΠΑ ,οπως τυφεκια ελευθερου σκοπευτη καθε ειδους σε χιλιαδες τεμαχια ,ολμους των 120 ΜΜ και αλλα κρισιμα υλικα οπως ασυρματοι πχ ..
    Ελικοπτερα SH-60F προς αντικατασταση των γηραιων και ανεπαρκων ΑΒ-212 που υποτιθεται θα παιρναμε ενα φεγγαρι οπως διακινουσαν καποιοι και μαλιστα δεκα τον αριθμο..
    UH-60L προς οριστικη αντικατασταση των επικινδυνων σε πολεμικη περιοδο πλεον HUEY και συμπληρωση αριθμων που δεν επαρκουν ενω η απαιτηση υπαρχει ακομη απο την περιοδο των Ιμιων.
    Τορπιλες σαν ενδιαμεση λυση χρονομισθωσης η και αγορας κατοπιν ,μεχρι την παραδοση (ακομα να παραγγελθουν !) ,των καταραμενων κυριολεκτικα ‘νεων΄ που θα επρεπε να εχουν ηδη τα Υ/Β μας.
    Ελικοπτερα COUGAR απο την Ολλανδια που πουλαει πεντε τον αριθμο και ισως αλλων χωρων για αντικατασταση των ΑΒ-205 SAR που ειναι αξιον αποριας πως τους επιτρεπουν να υπηρετουν σε εναν τοσο κρισιμο ρολο ακομη και κανεις κανεις δεν ασχολειται με την αποσυρση τους …
    Και η μεγαλυτερη ευκαιρια κατα την γνωμη μου ..
    Αγορα των διαθεσιμων σημερα C-130 J της RAF απο τα οποια ηδη καποια αγορασε το …Μπαγκλαντες που προφανως εχει μεγαλυτερες προκλησεις αμυνας απο εμας ..
    Πεντε η εξι που απομενουν ΑΜΕΣΑ..
    Τετοια ευκαιρια υλικου σχεδον καινουργιου σε κλασμα της αρχικης τιμης, ενω απο τα δικα μας C-130 ειναι ζητημα εαν πετουν δυο με ολα τα υπολοιπα κανιβαλισμενα η σε μη λειτουργικη κατασταση εδω και δυο χρονια σχεδον δεν θα ξαναβρεθει ..
    Αυτη δε την στιγμη η ΠΑ ουσιαστικα ας μην κοροιδευομαστε ΔΕΝ ΕΧΕΙ ικανοτητα αερομεταφορας σοβαρης σε περιοδο κρισης ενω εαν βαλουμε στην εξισωση και τις κινησεις απαξιωσης των ΝΗ-90 απο τα οποια τωρα δεν πεταει ΚΑΝΕΝΑ η ΕΝΑ με το ζορι και καμια ενημερωση παραλαβης των υπολοιπων , με μη υπογραφη FOS απο τον πλεον ανευθυνο ΥΕΘΑ που εχει περασει απο αυτην την θεση βλεπουμε οτι γενικα οι ΕΔ εξαιρουμενων καποιων ελαχιστων CHINOOK και οσων C-27 πετουν, αν πετουν και αυτα ,και των μουσειακων HUEY στερειται σοβαρης ικανοτητας αεροκινησης και αερομεταφορας ικανων να κανουν την διαφορα η να καλυψουν κρισιμες αναγκες ..
    Θα μπορουσαμε να γραφουμε σελιδες υλικου αμεσα διαθεσιμου σε αστειες τιμες για τα δεδομενα ενος κρατους με την διαφορα οτι η Ελλαδα δεν ειναι κρατος αλλα σκορποχωρι με ανευθυνη η ευθυνοφοβικη πολιτικοστρατιωτικη ηγεσια που κοιμιζει το ποπολο με λεκτικες κορωνες ανυπαρκτου αξιομαχου ενω η κατασταση εχει γινει δραματικη και χειροτερευει καθε μερα με τις διαθεσιμοτηες και μη υπογραφες κρισιμων συμβολαιων υποστηριξης ..
    Οταν δεν ασχολουνται λοιπον οι ανικανοι με αυτα θα αποκτησουν αλλα ασχετως ευκαιριων?
    Το αστειο ειναι οτι για πληθος απο αυτα τα οπλικα συστηματα που διατιθονται τα κονδυλια για την αποκτηση τους ειναι κυριολεκτικα αστεια για τους προυπολογισμους ενω και αυτο να μην ισχυει επιβαλλεται η εκτακτη συνεισφορα απο μειωσεις αλλων υπουργειων γιατι η απωλεια της αμυντικης ικανοτητας της χωρας ερχεται με μη αναστρεψιμες συνεπειες.
    Χρηματα υπαρχουν φυσικα για διορισμους και παχυλους μισθους σε ΕΡΤ και αλλα κομματικα φρουρια του δημοσιου αλλα αυξηση φορων στον καπνο η τα οινοπνευματωδη η στα λαχεια υπερ της αμυνας η συμμαζεμα προυπολογισμων αλλων αχρηστων υπουργειων προς οφελος της επιβιωσης μας δεν θα δουμε ..
    Και ειναι επομενο καθως μονο το ΥΕΘΑ εχει δωσει ποσα εις βαρος του προυπολογισμου του ενω αλλα υπουργεια παιρνουν και αυξησεις ..
    Με λιγα λογια κανεις δεν ενδιαφερεται για την αμυνα σοβαρα και απο οσα αναφερουμε ειναι ζητημα εαν γινει το ενα δεκατο και αυτο φυσικα θα ειναι εντελως ανεπαρκες για το μεγεθος της απειλης ..
    Too little too late που λενε και οι Αγγλοσαξωνες..

    1. Μπράβο ΕΤS,
      Δυστυχώς, έχουμε φτάσει πολύ κοντά στον πάτο.
      Μας κυβερνάνε τυχάρπαστοι, αμόρφωτοι και δίχως κρίση “προοδευτικοί ” που οδηγουν την χώρα στον γκρεμό. Και δυστυχώς ο λαός “εκπαιδευμένος” τις τελευταίες δεκαετίες παρακολουθεί αποχαυνωμένος Survivor, Nomads ,To πέτσινο τόπι, και αποβλάκωση στην ΕΡΤ, αδιαφορώντας για τα χαστούκια από τους γείτονες.
      Ο Ρουβίκωνας είναι πιό σημαντικός από την Εθνική Άμυνα γιά τους ανόητους καρεκλοκένταυρους….Ποιός θα μας Σώσει;….από δαύτους.;

    1. Να αποκτήσουμε πρώτα τα διαθέσιμα Leo 2A4 για ομοιογένεια του αρματικού δυναμικού των 120′ στην περιοχή του Έβρου με μεταφορά των 1α5 στα νησιά και μετά θα πρέπει να εξετάσουμε και την περίπτωση των ABRAMS με ταυτόχρονη απόσυρση των m-48 και m-60

  6. Ρε παιδια ποια Λεο 2Α4 να αποκτησουμε εμεις οταν υπαρχουν τοσοι μνηστηρες και μεσα στο ΥΠΕΘΑ φωνες για ενοικιαση δικων μας σε αλλες χωρες?

  7. Ωραίο άρθρο.

    Ευθύνες για μη ενίσχυση δεν είναι μόνο πολιτικές αλλά και στρατιωτικές.
    Η ηγεσία έχει υποχρέωση να διαμαρτύρεται αν η πολιτική ηγεσία δεν τους υποστηρίζει.

  8. Για ποια μεταχειρισμένα Leopard-2 μιλάτε; εδώ κάποιοι θέλουν να δώσουμε 40-60 Leo-2A4 μπορεί και παραπάνω + 500-600 εκατομμύρια € που βολικότατα; ποιος ξέρει για ποιο λόγο, δεν το αναφέρουν, για να εκσυγχρονίσουμε ένα μέρος των υπολοίπων Leo-2A4 στο επίπεδο Α7 στο πλαίσιο του προγράμματος της European Defense Agency, που ουσιαστικά είναι μια απευθείας ενίσχυσης της εταιρίας KNDS δλδ της γερμανικής KMW και την Γαλλικής NEXTER. Σε αυτό το πλαίσιο κινούνται και σε ότι έχει να κάνει με την εκχώρηση της ΕΛΒΟ στην KMW.

    https://doureios.com/mono-70-ergazomenous-stin-elvo-ithele0i-paramount-group/

    https://www.ptisidiastima.com/greek-and-european-leo2a4-modernization-program/

    Le Sperwer. ΟΛΟΙ τα αποσύρουν γιατί είναι πανάκριβα στην χρήση, ακόμη και τα στοιχεία του ΕΣ το επιβεβαιώνουν, στο πεδίο της μάχης δεν απέδωσαν κι εσείς μας λέτε να φορτωθούμε κι άλλα; να τα κάνουμε τι; αφού δεν έχουν χρήματα οι Γάλλοι, Καναδοί, Σουηδοί και λοιποί να τα χρησιμοποιούν, έχουμε εμείς οι χρεοκοπημένοι χρήματα για να πετά έστω και ένα από αυτά; Είναι προτιμότερο να αγοραστούν μεταχειρισμένα από το Ισραήλ, παρά να πετάξουμε χρήματα σε επιπλέον Le Sperwer.

    Σε ότι έχει να κάνει με τα αντιαρματικά, είναι σωστές οι σκέψεις σας αλλά φοβάμαι ότι είναι λίγο δύσκολο να αποκτήσουμε επαρκείς ποσότητες. Μια προσπάθεια πρέπει να γίνει με τα FGM-148 Javelin αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάρουμε έγκριση από τις ΗΠΑ, γιατί οι Τούρκοι θα βγάλουν καντήλες.

    Όσον αφορά το Πυροβολικό, έχουμε χρήματα να υποστηρίξουμε 81 μεταχειρισμένα PzH-2000 + 24 ελληνικά;

    Φοβαμαι οτι και τα 81 PzH-2000, είναι βαρέως κανιβαλισμένα για να υποστηριχθούν όσα έχουν σε υπηρεσία Ολλανδία και ειδικά Γερμανία απαιτώντας μεγάλα ποσά για την επαναφορά τους σε λειτουργική κατάσταση. Μου κάνει όμως εντύπωση που δεν βλέπετε ότι στους διαγωνισμούς Δανίας, Νορβηγίας και Φινλανδίας, το PZh έχασε από το υποδεέστερο για πολλούς Έλληνες σχολιαστές Κ-9, έκδοση του οποίου κατασκευάζουν οι Τούρκοι.

    Νομίζω ότι πρέπει να ρίξουμε βάρος στα μεταχειρισμένα από τις ΗΠΑ Μ270 και πρέπει άμεσα να συνεργαστούμε με το Ισραήλ για την παραγωγή ρουκετών γι’ αυτά τα συστήματα.

    Τέλος κάτι που δεν βλέπω να αναφέρετε, είναι τα Φορτηγά. Έχουμε ανάγκη και κόψιμο να αντικαταστήσουμε τα φορτηγά των μονάδων πρώτης γραμμής και των μονάδων εφοδιασμού μεταφορών. Είναι υψίστης σημασίας αυτό το θέμα, πολύ μεγαλύτερης σημασίας αν έχουμε 5 παραπάνω π.χ. άρματα. Οι λογικές έχουμε φορτηγά από τον πολιτικό τομέα είναι αστείες. Τα φορτηγά του πολιτικού τομέα είναι σχεδιασμένα για χρήση δρόμων, όχι για κίνηση σε δρομολόγια εκτός δρόμου.

    1. Σωστές κάποιες παρατηρήσεις σας, αλλά χρειάζονται τουλάχιστον 24 με 48 νέα πυροβόλα PzH 2000 στο ‘Εβρο…

      Τα Javelin δεν νομίζω ότι θέμα ειναι ότι θα υπάρχουν αρκετοί υποψήφιοι παρά η αντίδραση των ΗΠΑ. Πρέπει να αποκτηθούν αυτά τα συστήματα ειναι πολύ σημαντική αναβάθμιση σε σχέση με ότι υπάρχει. Νέα αντιαρματικά μάλλον τα ξεχνάμε, δεν διαφαίνεται τίποτα στο ορίζοντα, οπότε ειναι μια καλή λύση.

      Μ270 ειναι πολλαπλασιαστή ισχύος, απαραίτητες και οι ρουκέτες cluster.

      Φορτηγά θέλαμε από χθες, αλλά…

      1. Νομίζω πως θα πρέπει να δείξουμε ενδιαφέρον για τα προγράμματα αύξησης βεληνεκούς των m-109 που προχωρούν οι ΗΠΑ μετά την διαπίστωση οτι τα ρωσικά πυροβόλα έχουν ένα βεληνεκές κοντά στα 68 χλμ. έναντι των 30 χλμ. των δυτικών.
        Για τα FGM-148 Javelin δεν γνωρίζω αν έχει οριστικοποιηθεί η αγορά τους απο Τουρκία. Αν πάντως μπορεί η Τουρκία να μπλοκάρει σε ένα σύστημα σαν αυτό τότε οι δικοί μας που έδωσαν έναν σκασμό δις για το πρόγραμμα των 214, η τεχνολογία του οποίου τελικά κατέληξε στην Τουρκία, τότε κάποιοι είναι για πολλές κλωτσιές.
        Τα Μ270 μαζί με τους iva χθές!
        Για φορτηγά είχε ακουστεί η περίπτωση των oshkosh την ίδια περίοδο που ακούγονταν τα abrams!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *