Το άρθρο αποτελεί τη συνέχεια του προγενέστερου άρθρου «Η εξέλιξη των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων: Η σοβιετική, αμερικανική και ισραηλινή προσέγγιση», το οποίο είχαμε δημοσιεύσει στις 19 Οκτωβρίου του 2018 και έχει ως αντικείμενο την καταγραφή της ιστορίας της εξέλιξης του μηχανοκίνητου και του τεθωρακισμένου πολέμου, με αναφορά στις επιλογές της Σοβιετικής Ένωσης, των ΗΠΑ και τους Ισραήλ. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τα επιχειρήματα των δύο (2) σχολών σκέψης, σε διεθνές επίπεδο, σχετικά με τη μελλοντική δομή δυνάμεων και το επιχειρησιακό δόγμα, λαμβάνοντας υπόψη την παράμετρο του υβριδικού πολέμου και του δόγματος των επιχειρήσεων συνδυαστικής χρήσης πολλών και διαφορετικών Όπλων.

Οι τάσεις στην αναβάθμιση των χερσαίων συστημάτων (άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα, πυροβόλα), που είναι σε εξέλιξη σήμερα, επηρεάζονται από την αβεβαιότητα σχετικά με τον μελλοντικό χαρακτήρα της χερσαίας μάχης. Η εμπειρία, από το 2001 και μετά δείχνει ότι στο μέλλον οι συγκρούσεις θα είναι περιορισμένες σε έκταση και αντισυμβατικές, κάτι που σημαίνει ότι και τα χερσαία συστήματα θα πρέπει να εξελιχθούν σε κάτι διαφορετικό από αυτό, το «συμβατικό» που είναι σήμερα. Και δεν είναι μόνο τα συστήματα. Θα χρειαστούν αλλαγές στο δόγμα και την τακτική χρήσης τους, στη δομή δυνάμεων και την εκπαίδευση.

Στην ουσία η μεγαλύτερη δυνατή πληροφόρηση και κατανόηση των ικανοτήτων του αντιπάλου είναι η κύρια και βασική συνθήκη που, σε τελική ανάλυση, θα επηρεάσει τη δομή δυνάμεων, την επιλογή του δόγματος και το ρόλο των χερσαίων συστημάτων. Μολονότι η ακριβής πρόβλεψη των ικανοτήτων του αντιπάλου είναι δύσκολη υπόθεση και αντικείμενο εσκεμμένης παραπληροφόρησης από τον ίδιο τον αντίπαλο, οι πρόσφατες συγκρούσεις, ολοκληρωμένες ή σε εξέλιξη, καταδεικνύουν τάσεις, οι οποίες θα επηρεάσουν τον χαρακτήρα και τον τρόπο διεξαγωγής των μελλοντικών συγκρούσεων.

Πρόκειται για τον όρο «υβριδικός πόλεμος», που τελευταία ακούγεται όλο και πιο συχνά. Αν και δεν υπάρχει ξεκάθαρος ορισμός που να συνοδεύει τον όρο «υβριδικός πόλεμος», μια γενική περιγραφή του είναι η εξής: Χρήση τακτικών στρατιωτικών δυνάμεων και παραστρατιωτικών στοιχείων με κοινούς στόχους. Ένα παράδειγμα, που μας αφορά, είναι η πρόσφατη προσπάθεια της Τουρκίας να διοχετεύσει στην Ελλάδα χιλιάδες λαθρομετανάστες με στόχο την αποσταθεροποίηση της χώρας και τον εκβιασμό της Ευρώπης. Το ερώτημα είναι πως μια χώρα και μια συμβατική στρατιωτική δύναμη μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια μορφή απειλής;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Ίσως να βρίσκεται στη δομή δυνάμεων, με τη δημιουργία μικρότερων, πιο ευέλικτων και άριστα εξοπλισμένων και εκπαιδευμένων δυνάμεων ή στη δημιουργία ενός ενδιάμεσου σκαλοπατιού μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας (Χωροφυλακή για παράδειγμα). Σε κάθε περίπτωση η όποια λύση θα πρέπει να ενσωματώνει μη-επανδρωμένες τεχνολογίες, δυνατότητα αποτελεσματικής άμυνας από κυβερνοεπιθέσεις και σοβαρές ικανότητες εκτέλεσης κυβερνοεπιθέσεων και ηλεκτρονικού πολέμου. Όπως σε κάθε ιστορική περίπτωση, όπου τέθηκε το ζήτημα της αλλαγής της δομής δυνάμεων, έτσι και σήμερα υπάρχουν (2) σχολές σκέψης: Οι συντηρητικοί και οι αναθεωρητές.

Η συντηρητική σχολή σκέψης θεωρεί ότι ο πόλεμος δεν έχει αλλάξει τόσο δραματικά. Παραμένει μια ανθρώπινη δραστηριότητα και η τεχνολογία δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ανθρώπινο παράγοντα. Συνεπώς υπάρχει ανάγκη για συμβατικές δυνάμεις, ικανές να καταστρέψουν τον εχθρό και να καταλάβουν περιοχή. Η αναθεωρητική σχολή σκέψης θεωρεί ότι οι πιθανότητες συγκρούσεων υψηλής έντασης έχουν μειωθεί σημαντικά. Συνεπώς οι συμβατικές δυνάμεις θα πρέπει να αποκτήσουν και να αναπτύξουν αντισυμβατικές ικανότητες περιορισμένης εμπλοκής με έμφαση στις Ειδικές Δυνάμεις και την προσβολή στόχων από απόσταση και με μεγάλη ακρίβεια.

Ουσιαστικά η συντηρητική σχολή σκέψης θεωρεί ότι οι αλλαγές στη φύση του πολέμου είναι σταδιακές και ότι οι τεχνολογικές καινοτομίες δεν αλλάζουν σε δομικό βαθμό τον χαρακτήρα του πολέμου. Συνεπώς, η επένδυση μόνο στις συγκρούσεις χαμηλής έντασης και η υπερβολική επένδυση στην αεροπορική ισχύ, στις πληροφορίες, στις Ειδικές Δυνάμεις και στις μη-επανδρωμένες τεχνολογίες, εκ των πραγμάτων θα μειώσουν την ικανότητα διεξαγωγής των αναγκαίων συμβατικών επιχειρήσεων. Επιπλέον, η υπερβολική εξάρτηση από την τεχνολογία αγνοεί το κεντρικό μάθημα της στρατιωτικής ιστορίας, ότι ο πόλεμος παραμένει μια σύγκρουση προθέσεων και ότι, στις χερσαίες επιχειρήσεις, η φυσική παρουσία του στρατιώτη δεν μπορεί να αντικατασταθεί.

Η αναθεωρητική σχολή σκέψης θεωρεί ότι οι μελλοντικές συγκρούσεις θα είναι περιορισμένης έκτασης και έντασης, καθώς και μη-συμβατικές. Συνεπώς έμφαση πρέπει να δοθεί στα πυρά ακριβείας από μεγάλες αποστάσεις, στις Ειδικές Δυνάμεις και σε καινοτόμες τεχνολογίες. Ως παράδειγμα φέρνουν τις επιχειρήσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, όπου αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις πραγματοποιούσαν επιχειρήσεις με τη συνδρομή τοπικών συμμάχων και την υποστήριξη πυρών από απόσταση. Επίσης θεωρούν ότι λόγω των περιορισμών στους αμυντικούς προϋπολογισμούς οι επιλογές αυτές είναι οι ενδεδειγμένες.

Η αναθεωρητική σχολή σκέψης δεν απορρίπτει παραδοσιακά οπλικά συστήματα, όπως είναι το άρμα μάχης για παράδειγμα, αλλά το θέτει εντός του γενικότερου δόγματος των επιχειρήσεων συνδυαστικής χρήσης πολλών και διαφορετικών όπλων (Combines Arms Maneuver, όπως το αποκαλούν οι Αμερικανοί). Πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (Α’ ΠΠ), η χρήση του Πεζικού, του Ιππικού και του Πυροβολικού βασίζονταν περισσότερο στην ανεξάρτητη παρά στη συνδυαστική τους δράση. Η δυσάρεστη εμπειρία των χαρακωμάτων στον Α’ ΠΠ, εκ των πραγμάτων οδήγησε στην αναζήτηση νέων τακτικών επίθεσης, με τη χρήση διαφορετικών Όπλων, για την διάσπαση του μετώπου.

Στο μεσοπόλεμο είχαμε την εξέλιξη του Μηχανοκίνητου Πεζικού. Πριν το 1937 η ηγέτιδα δύναμη στον μηχανοκίνητο πόλεμο ήταν η Σοβιετική Ένωση με το δόγμα της «βαθειάς μάχης»: Διάρρηξη των αμυντικών γραμμών του εχθρού και στη συνέχεια ταυτόχρονη επίθεση σ’ όλα τα κλιμάκια της αμυντικής διάταξης του εχθρού με πεζικό, τεθωρακισμένα, πυροβολικό και αεροπορία. Οι εκκαθαρίσεις του 1937 έπληξαν τον Κόκκινο Στρατό, τόσο σε επίπεδο ηγεσίας όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, τη στιγμή που ο Στρατηγός Heinz Guderian και άλλοι Γερμανοί Στρατηγοί σχεδίασαν, οργάνωσαν και δημιούργησαν την Τεθωρακισμένη Μεραρχία, έναν ευέλικτο σχηματισμό με τεθωρακισμένα, μηχανοκίνητο πεζικό και πυροβολικό, όλα υπό μια διοίκηση.

Οι νίκες της Γερμανίας, την περίοδο 1939-1941, καθιέρωσαν τον κεραυνοβόλο πόλεμο (blitzkrieg) ως πρότυπο πολεμικών επιχειρήσεων. Ο βασικός ρόλος της γερμανικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας ήταν η εκμετάλλευση, η περικύκλωση και η καταδίωξη του εχθρού. Από το 1942 και μετά ο Κόκκινος Στρατός οργάνωσε εκ νέου τις μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες δυνάμεις του και επένδυσε στο δόγμα της «βαθειάς μάχης»: Συγκέντρωση δυνάμεων σ’ ένα στενό μέρος του μετώπου (τοπική υπεροχή), μαζική χρήση πυροβολικού και συνδυαστικές επιθέσεις πεζικού και τεθωρακισμένων δυνάμεων για διάσπαση του μετώπου και στη συνέχεια χρήση της εφεδρείας για την εκμετάλλευση του ρήγματος και την περικύκλωση του εχθρού.

Σήμερα, το δόγμα αυτό, εν πολλοίς, ισχύει και για τον Αμερικανικό Στρατό, ο οποίος διατηρεί μια δομή δυνάμεων βασισμένη στη συνδυαστική χρήση αρμάτων μάχης (M-1 Abrams), τεθωρακισμένων οχημάτων (M2 Bradley), επιθετικών ελικοπτέρων (AH-64 Apache) και πυροβολικού (M-109, HIMARS, MLRS) και με στόχο τη διάρρηξη του μετώπου, την κατάληψη και την κατοχή εδάφους. Σε κάθε περίπτωση, οι νέες τεχνολογίες θα επηρεάσουν, λιγότερο ή περισσότερο, τον χαρακτήρα του πολέμου στο μέλλον. Η εξέλιξη σε τεχνολογικούς τομείς, όπως είναι τα μη-επανδρωμένα συστήματα, η ρομποτική, η τεχνολογία επεξεργασίας δεδομένων, τα δίκτυα κ.ά. έχουν τη δυναμική να διαμορφώσουν ένα εντελώς νέο καθεστώς πολέμου.

Το ότι αυτές οι τεχνολογίες μπορεί να είναι διαθέσιμες για κράτη, αλλά και για παρακρατικούς οργανισμούς είναι μια ακόμα παράμετρος που θα επηρεάσει τη φύση και το χαρακτήρα του πολέμου στο μέλλον. Αργά ή γρήγορα, ηθελημένα ή αθέλητα, όλα τα κράτη, που αντιμετωπίζουν απειλές, θα πρέπει να αναδιοργανώσουν τη δομή δυνάμεων τους, ίσως και τη σύνθεση των μονάδων και των σχηματισμών τους, και να αναπτύξουν νέα δόγματα και τακτικές, καθώς και πολιτικές και διαδικασίες βασικής και επιχειρησιακής εκπαίδευσης.

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε το άρθρα μας «Η εξέλιξη των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων: Η σοβιετική, αμερικανική και ισραηλινή προσέγγιση»

Για συγκεκριμένα, χαρακτηριστικά παραδείγματα σχεδίων αναδιοργάνωσης από τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορείτε να διαβάσετε στα παρακάτω άρθρα:

Comments

  1. Το δικό μας περιβάλλον είναι διαφορετικό. Π.χ. στον Έβρο, δεν γίνεται όλα τα τάγματα να είναι μηχανοκίνητα, ούτε και χρειάζεται. Το πόσο διαρκεί μια κρίση ή σύγκρουση δεν είναι ΠΟΤΕ βέβαιο ούτε καν όταν μια υπερδύναμη εμπλέκεται (π.χ. Αφγανιστάν). Άλλοτε βέβαια είναι προβλέψιμο (π.χ. Ιράκ).
    Ειδικά για εμάς, υπάρχουν ήδη πολλά σενάρια που δουλεύονται από τους επιτελείς.
    Γιατί μπορεί να έχεις ένα βασικό δόγμα άμυνας ή επίθεσης, τα γεγονότα όμως μπορεί να απαιτήσουν και άλλα πράγματα και άλλους ελιγμούς. Αρκεί βέβαια να υπάρχουν τα μέσα….

    1. Πολύ σωστό. Πιστεύω ότι η καταδίκη του ΕΣ είναι η εμμονή του να μετατρέψει τα τάγματα πεζικού σε μηχανοκίνητα οπουδήποτε. Αυτό σημαίνει 4πλασιο κόστος ΔΜ και πολλαπλάσιο κόστος διατήρησης μαχητικής κατάστασης. Άλλο άσκηση τάγματος πεζικού και άλλο μηχανοκίνητο. Πρέπει να γίνει μια σημαντική αναδιοργάνωση στον ηπειρωτικό χώρο.
      Στον έβρο μια τεθωρακισμένη(2 ΤΘΤ και 1 Μ/Κ ΤΞ) λίγο πιο πίσω και μια μ/κ(2 μ/κ ταξ και 1 ΤΘΤ) μεραρχίες προωθημένα συν εφεδρικά και η μ/κ μεραρχία(33 και 34 ταξιαρχίες συν την τθτ στο λιτόχωρο) με βαριά δομή( να έχουν σε επίπεδο μεραρχίας μοίρα MLRS[ανάγκη προμήθειας επιπλέον εκτοξευτών και tpq-37]+ τάγμα με 16 KIOWA/8 sperwer) σε κάθε ταξιαρχία 24 σωλήνες Μ-109(κάθε μοίρα πυροβολικού με tpq-36) συν συμπαγή μοίρα αεράμυνας με μεταχειρισμένα avenger με συνδυασμό mpq-64).
      Σε επίπεδο ΔΣΣ ένα σύνταγμα πυροβολικού(2 μοίρες Mlrs + συγκέντρωση των pzh-2000) συν μοίρα αεράμυνας με τα tor-m1 και ένα τάγμα ΑΣ με apache).
      Το υπόλοιπο στράτευμα οργάνωση σε μεραρχίες/συντάγματα πεζικού (δύο τάγματα(μηχανοποιημένα με MRAP ή φορτηγά+ μοίρα πυροβολικού+ΛΑΤ) και σε επίπεδο μεραρχίας μια ΕΜΑ+ΕΑΝ και μηχανοκίνητο τάγμα στρατονομίας, μια μοίρα RM-70. Μπορούν έτσι να ιδρυθούν 2-3 ελαφρές μεραρχίες που θα μπορούν να αυξήσουν την δυναμή τους με συντάγματα επιστράτων(νυν Μ.Ε.).
      Σε επίπεδο στρατιάς, να γίνει σύνταγμα καταδρομέων (2 ορεινές μοίρες) συν επιπλέον τάγμα ΑΣ(KIOWA/ελφρυ μεταφορικό), τάγμα αεράμυνας(διάδοχος των HAWK[γιατί δεν κοιτάμε και τα ιταλικά aspide/spada που θα ξεκινήσουν να αποσύρονται]) και τάγμα UAV( ακόμα 8 sperwer)
      ΑΣΔΕΝ ίδια οργάνωση με ελαφρές μεραρχίες ή στις μικρότερες ελαφρές ταξιαρχίες(ένα σύνταγμα πεζικού συν υποστήριξη) με MRAP/M1117 και στα 2-3 μεγάλα νησιά δημιουργία λόχων ΑΣ με 4-6 KIOWA συν 4 sperwer.
      Εφεδρεία νησιών η 5η ελαφρά μεραρχία ξανά(η κρήτη είναι πηγή πολύ καλά εκπαιδευμένου προσωπικού) συν δημιουργία του συντάγματος αμφιβίων(Ζ ΜΑΚ συν τα ΕΤΕΘ με νέα σκάφη εφόδου/μεταφοράς)
      Τέλος σε Αττική η Διοίκηση ειδικών επιχειρήσεων στο ΓΕΕΘΑ(ΔΥΚ, 31ΜΕΕ,ΕΤΑ), Σύνταγμα ΑΛΞ, Ταξιαρχία ΠΖΝ( να λάβουν επιτέλους AAV συν ένα αποβατικό δεξαμενόπλοιο) με το ένα τάγμα με τα zubr προωθημένο στις κυκλάδες, και την Αερομεταφερόμενη ταξιαρχία( να κατεβεί από Κιλκίς) με ένα τάγμα στην Κρήτη προωθημένο (για όλους τους επίλεκτους σχηματισμούς όχι ΔΜ θα είναι σε ανώτερο επίπεδο). Επιτέλους πρέπει κόσμος και μέσα ταχείας επέμβασης να είναι μαζί. Για πεζοναύτες, αλεξιπτωτιστές, α/μ, όλοι κάτω από μια μεραρχία επίλεκτου πεζικού (οι νέοι εύζωνες) θα υπάρχει μια ταξιαρχία υποστήριξης με ένα σύνταγμα ΔΜ και ένα σύνταγμα υποστήριξης μάχης(μια ίλη αρμάτων, μια μοίρα πυροβολικού, μια μοίρα αεράμυνας με stinger(DMS) επί τρίποδα(πιο ευέλικτοι).
      Μείωση ερπυστριοφόρων συνολικά στα μισά σχεδόν και μηχανοκίνητων τμημάτων το ίδιο, ενσωμάτωση ταχείας κίνησης με ολόπλευρη προστασία για ΑΣΔΕΝ που ελαφρύνει κατα πολύ σε επίπεδο ΔΜ(σημαντικό για τα δύσκολα στην συντήρηση ελλείψη υποδομών νησιά), αύξηση επανδρώσεων με τεραστια απομείωση ΔΜ όλων αυτών των σημερινών μηχανοκίνητων τμημάτων, περίσσευμα χρημάτων για νέα υλικά, οργανωτική δομή όπου ο καθένας ξέρει τι έχει και τι πρέπει να κάνει και πολύ ευκολότερη ενσωμάτωση των χιλιάδων επιστράτων στις μονάδες πεζικού χωρίς να μειώνουμε τις μονάδες αντεπίθεσης κρούσης και ταχείας επέμβασης/ειδικών επιχειρήσεων. Και τέλος και ίσως γι αυτό να κερδίζαμε κάτι(νομίζω όταν μιλάμε για αναδιοργάνωση δεν πρέπει να μας διαφεύγει) διατήρηση θέσεων ανωτάτων(αλλιώς δεν θα προχωρήσει τίποτα). Και μετά βλέπουμε τι νέα όπλα θέλουμε.

      1. Το έπιασες τι ήθελα να πω. Και έκανες και έναν σεβαστό κόπο να το κάνεις πενηνταράκια που λέμε.
        Και λίγοι ξέρουν ότι αυτή η εμμονή την περασμένη 10ετία, στοίχισε πολλά κονδύλια στον Σ.Ξ., τόσα που σχεδόν αναβαθμίζαμε πολλά εκ των mlrs και των υπαρχόντων πυροβόλων.
        Σε γενική εικόνα συμφωνώ, αν και θέλω χρόνο για να μελετήσω (και σχηματικά) το τι ακριβώς προτείνεις.
        Γιατί πάντα σε τέτοιες αναδιατάξεις, βοηθά (τουλάχιστον εμένα) να έχω και έναν χάρτη μπροστά.
        Σε εκείνο που εκ των προτέρων λέω απερίφραστα ναι, είναι ότι κάποιες δυνάμεις, θα πρέπει να μετατραπούν από ερπυστριοφόρες σε τροχοφόρες, κάτι που θα αυξήσει την κινητικότητα και θα μειώσει κόστη και αυτό, όχι μόνο στην ΑΣΔΕΝ. Σε αυτό, θα βοηθήσουν πάρα πολύ και τα Μ-117 όταν έρθουν (βιαστείτε ωρε) που θα ενισχύσουν ΚΑΙ τις διμοιρίες αναγνωρίσεως με πολλούς τρόπους κ.λπ. αλλά και θα αποδεσμεύσουν και αρκετά Μ-113 που εργάζονται στην ….αναγνώριση.
        Πάντως πολύ καλό άρθρο και σηκώνει και πολύ μεγάλη και ενδιαφέρουσα κουβέντα, αν και κάπως εξειδικευμένη.

        1. Σε ευχαριστώ και ελπίζω και άλλοι να καταλαβαίνουν αυτό που είπες ότι μεγαλύτερο έγκλημα από την πλήρη μηχανοκίνηση ενός στρατού 10 μεραρχιών ουσιαστικά της δεκαετίας του 90 γονάτισε τον ΕΣ. Κανένας άλλος δεν το έχει επιχειρήσει παγκοσμίως. Ούτε δόγμα έφτιαξαν ούτε ακολούθησαν τι προέταξε η ηγεσία του στρατού στην μετά Ίμια εποχή, αγόρασαν ότι ήθελαν και τώρα έχουμε έναν στρατό ξηράς να παλεύει με κράνος του ΒΠΠ, φορτηγά της Κορέας, αποβάσεις τύπου Νορμανδία 1944, εξαρτήσεις και uh-1h τύπου Αποκάλυψη τώρα και άλλα τέτοια ωραία. Ακόμα και οι ΗΠΑ στο ζενίθ του ψυχρού πολέμου δεν είχε τόσα μηχανοκίνητα(αναλογικά). Επίσης μην ξεχνάμε ότι απλά δεν έχουμε ούτε όραμα ούτε δόγμα, πως βλέπουμε τον ΕΣ τι θέλουμε να κάνει στο μέλλον με βάση τις απειλές και τι χρειαζόμαστε. Στις ελαφρές μεραρχίες θα υπάρχει ένα μηχανοκίνητο τάγμα ενώ οι υπόλοιποι με φορτηγά(θωρακισμένα). Εννοείται τα Μ1117 είναι παράγοντας αποτροπής και πρέπει να έρθουν οπωσδήποτε. Πεζικό και φυσικές οχυρώσεις πάνε μαζί. Όλη η γραμμή του Έβρου εκτός της αντιαρματικής τάφρου πρέπει να δενδροθετηθεί σε ένα επαρκές πλάτος ώστε να αναχαιτιστεί η τουρκική ικανότητα ξαφνικού πλήγματος(δυστυχώς οι Τούρκοι δεν περιμένουν επίστρατους) και το ίδιο και στα νησιά, δεντρα σε πιθανές εκτάσεις αεραπόβασης, και βύθιση πλοίων(ανάδειξη και υποβρύχιου τουρισμού) σε παραλίες δευτερεύουσες(μείωση έκτασης κάλυψης).

      2. Κάπου χάθηκα!

        Έχεις Δέλτα και ASDEN

        Η στρατιά που κολλάει??
        Σε επίπεδο στρατιάς=?

        Για να δούμε θα ρθει κάνα MRAP/M1117 αλλιώς μας βλέπω στα ίδια χαλια

        1. Τα Μ-1117 είχαν πει ότι είναι οκ και πηγαίναμε για 1.200 μονάδες. Προφανώς είναι και κάπως χρονοβόρα και τα διαδικαστικά (πρέπει να πας και εκεί και να δεις ποια θα πάρεις κ.λπ.).
          Περί τα 250+ θέλουν μόνο οι διμοιρίες Αναγνωρίσεως (των μ/κ Ταγμάτων).
          Η αλήθεια είναι ότι για MRAP, δεν μας βλέπω ζεστούς ή τουλάχιστον δεν γράφτηκε κάτι ουσιαστικό.

        2. Η 1η Στρατιά υπάρχει και πρέπει να υπάρχει καθώς θα είναι αυτή ουσιαστικά που θα αναλάβει να συντονίσει τους χιλιάδες επίστρατους, όλες τις μάχιμες μονάδες, την συνεργασία με επιταγμένα υλικά και υπηρεσίες, την ΔΜ για κάθε μάχιμο τμήμα και το υπόλοιπο μέτωπο αφήνοντας το ΔΣΣ απρόσκοπτο στις επιχειρήσεις στον ΈΒρο. Και λόγω έλλειψης επιπλέον συστημάτων(γι αυτό προτείνω την δημιουργία και των ελαφρών μεραρχιών για να μειωθεί το υλικό από μονάδες που ουσιαστικά κάνουν στατικό αγώνα) έτσι όπως προτείνω θα κρατήσει αυτές τις μονάδες που αναφέρω ώστε να υποστηρίξει ad hoc όπου απαιτηθεί σε βορά, ήπειρο, Έβρο και εσωτερικό. Η ΑΣΔΕΝ λόγω ειδικού χώρου είναι ανεξάρτητη και υπάγεται στο ΓΕΣ απευθείας(θα χρειαστεί εδώ δημιουργία στρατηγείου από καιρό ειρήνης όπου εκτός του ΣΞ να είναι αξιωματικοί του ΠΝ που έχουν υπηρετήσει σε φρεγάτες, βοηθητικά πλοία, πυραυλακάτους, αξιωματικούς του ΛΣ γιατί σε περίοδο επιχειρήσεων θα στηρίξουν την ΑΣΔΕΝ, και την ΠΑ) για αντιμετώπιση των απειλών με υψηλό επίπεδο συντονισμού.
          Έτσι οργανωτικά θα υπάρχει η 1η Στρατιά με το ΔΣΣ(αυτό θα έχει μια τθ μεραρχια, μια μηχανοκίνητη συν τα 3 συντάγματα πεζικού σε κομοτηνή, πλάτη, σαμοθράκη και τις ΜΕ στις μεγάλες πόλεις για υποστήριξη του στατικού αγώνα που σε καιρό ειρήνης μπορούν να διατηρούν την αποστολή της επιτήρησης συνόρων), απευθείας στην στρατιά η άλλη μ/κ μεραρχία συν οι ελαφρές μεραρχίες και οι ΜΕ/Συντάγματα που θα γεμίσουν με τους επίστρατους(θα μπορούσε να παραμείνει για λόγους εξωτερικούς[και για «γαλόνια] και το ΓΣΣ χωρίς όμως μονάδες για αποστολές ΕΕ/ΝΑΤΟ και θα λαμβάνει μονάδες από τις ενεργές) και τις μονάδες που αναφέρω πιο πάνω.
          Το ΓΕΣ έτσι θα έχει την 1η Στρατιά, την ΑΣΔΕΝ και την Δύναμη Ταχείας Ανάπτυξης με την οργανωτική δομή που προανέφερα. Η Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων(ΔΥΚ,ΕΤΑ,31ΜΕΕ) απευθείας στο ΓΕΕΘΑ.

    2. Από τον απλό πεζικάριο μέχρι το πυροβολικό όλα είναι ταγμένα ή κινητά συστήματα πυρών που καλύπτουν τομείς με βάση την εμβέλεια και την καταστρεπτικότητά τους. Το μελλοντικό πεδίο μάχης θα χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλή φονικότητα και ταχύτητα εξέλιξης των επιχειρήσεων. Αυτός που στοχοποιεί πρώτος θα μπορεί να εκπέμπει πυρά σε βάθος δεκάδων χιλιομέτρων και να καταστρέφει σε μεγάλο βάθος πρώτος τον αντίπαλο ανεξάρτητα ελιγμών/ευκινησίας. Όσο θα αυξάνεται η δικτύωση μεταξύ των συστημάτων αναγνώρισης και εκπομπής πυρών τόσο θα αυξάνεται η φονικότητα, ωθώντας τους σχηματισμούς σε «αραίωση» και αποκέντρωση για να επιβιώσουν. Γιατί πχ να χρησιμοποιηθεί ένα τάγμα πεζικού να ελέγξει Χ χώρο όταν θα μπορείς να διασκορπίζει πάντως τύπου «αόρατους» διασυνδεμενους αισθητήρες που θα μπορούν να στοχοποιούν κάθε τι που θα εισέρχεται στον τομέα τους και να το προσβάλλεις ακαριαία από χιλιόμετρα μακριά? Ποιός ο ρόλος του πεζικού ή των ΤΘ σε ένα τέτοιο πεδίο μάχης?

      Τις περισσότερες φορές σκεφτόμαστε το μέλλον με όρους παρελθόντος…

      1. Σωστό αλλά αυτό απαιτεί πολλούς πόρους καθώς μιλάμε για υλικά υψηλής τεχνολογίας νέας γενιάς που αν διοχετευτούν εκεί θα στερηθούμε την εξέλιξη του ηγέτη του πεδίου μάχης που είναι η αεροπορία. Συν ότι έχουμε απέναντί μας έναν 8πλασιο εχθρό οπότε αυτό σημαίνει ότι απαιτείτε να είμαστε σε πολλά σημεία επομένως διατήρηση μεγάλου στρατού επομένως «άπλωμα» του προυπολογισμού. Θέλει μια χρυσή τομή μεταξύ νέων υλικών και συμβατικών μονάδων.

  2. Κύριοι,όλα σωστά που γράφετε,αλλά,σας διαφεύγει κάτι σοβαρο:με θητεία 9μηνων ,με όλες τις απαλλαγές,όλες τις τρύπες που επιτρέπουν στρατιές ανυπότακτων, ακόμη και όπλα από τον πλανήτη Άρη να φέρουμε,προκοπή δεν κάνουμε.πρωτα από όλα για να έχουμε στρατό πρέπει να έχουμε προσωπικό με μονάδες με επάνδρωση 20-25-30%,τι μπορούνε να κάνουμε? .χρειαζεται υπερκομματική συνεννόηση για στράτευση στα 18 και 18μηνη τουλάχιστον θητεία.μετα να κοιτάξουμε λίγο και το θέμα των γυναικών και το θέμα των ο.β.α.,για τα οποία πιστεύω ότι είναι χρειάζεται πολύ συζήτηση.

    1. Μην ακούω περί θητείας πάλι!!

      Νομίζεις πως έτσι όπως γίνετε η θητεία σήμερα (αλλα και όταν πήγα εγώ προ ..30 ετών) παράγει μαχητές??

      Χαμένος χρόνος είναι !!

      Πρέπει να μειωθούν οι σχηματισμοί οι μονάδες και τα στρατόπεδα

      Ο κύριος λόγος που είμαστε σε αυτό το χαλι είναι η εξυπηρέτηση τοπικών συμφεροντων και η αιτιολόγηση πολλών θέσεων!

      1. Η θητεία πρέπει να συνδυαστεί με την εκπαίδευση. Είναι απαραίτητο αυτό, όπως και το να επανέλθει η θητεία κατ’ αρχήν στους 12 μήνες.

      2. Η θητεία πρέπει να αυξηθεί , είναι τραγικά λίγη. Σίγουρα 12μηνη(στα 18 με ένα δύο το πολύ χρόνια αναβολή για ειδικούς λόγους ή για να ξαναδώσουν πανελλαδικές) αρχικά και συν 5 μήνες για ΔΕΑ, καταδρομείς, στρατονομία(πληρωμένοι οι επιπλέον μήνες για τους άλλους οι ΔΕΑ ούτως ή άλλως πληρώνονται) συν μόρια για σχολές. Θητεία και για όσους θέλουν να πάνε αστυνομία(χάνουμε 1000 άνδρες το χρόνο που είναι αποφασισμένοι να πειθαρχούν) και για εμένα ακόμα ένα τριμηνο θητείας για αποφοίτους ιατρικής, πληροφορικής, πολιτικών μηχανικών, Logistics ακόμα και κτηνίατροι με την μορφή πρακτικής(πρωινές υπηρεσίες κανονικά ασκήσεις και κοντά στα σπίτια τους για ΔΝ) για ενίσχυση κρίσιμων κλάδων και όλοι οι υπόλοιποι θα «χρωστούν» 3 επανακλήσεις τουλάχιστον μια ανά χρόνο ώστε να είναι σε μεγαλύτερη ετοιμότητα. Τα χρήματα γι αυτούς όλους μπορούν να βρεθούν αντί των ΟΒΑ ή ακόμα και ευρωπαϊκά κονδύλια. Τώρα και για εμένα ένα μάζεμα σχηματισμών πρέπει να γίνει(μπορούν να δίνονται σε ιδιώτες για αντιπαροχή για αναβάθμιση των υπολοίπων ενεργών μονάδων.

      3. Αγαπητέ φιλε(που καταλαβαίνω ότι είμαστε περίπου συνομήλικοι),αν νομίζεις ότι η θητεία είναι χαμένος χρόνος,τότε και οι εξοπλισμοί είναι χαμένα λεφτά,άρα τι ζητάς σε τέτοιους ιστοχώρους??
        Να ξέρεις ότι βεβαίως οι Ε.δ.,έχουν σήμερα, όπως και πριν 30χρονια που εμείς υπηρετούσα με και όχι χάναμε την ώρα μας, εχουν λαθος στοιχεία αυτα πρέπει να τα βελτιωσουμε,γι’αυτό προσπαθούμε από το βήμα αυτό που ευγενικά μας παραχωρούν.
        Οι πόλεμοι γίνονται με μέσα,αλλά κερδίζονται από τους στρατιώτες, αυτοί λοιπόν οι στρατιώτες πρέπει να επανδρωνουν μονάδες,Όχι σε ποσοστό 20,30%,γιατί έτσι δεν αξιοποιηται το υλικό,ούτε εκπαίδευση λαμβάνουν,οι πολιτικοί κάνουν τους νόμους γι’αυτό ζήτησα στράτευση στα 18 και 18μηνη θητεία.
        Αν εμείς δυσκολευόμαστε να βρούμε λύση στην αξιοποίηση του έμψυχου δυναμικού μας,ας ανατρέξουμε σε μια φιλικά διακειμενη χώρα το Ισραήλ,αυτοί κάνουν θαύματα στην αξιοποίηση των εφέδρων τους,ας τους ζητήσουμε να μας δώσουν λίγη από τη μαγική τους σκόνη και να δεις παρά πολλά θα αλλάξουν…

        1. @C.p:

          Επαναλαμβάνω:
          Όπως ήταν η 18μήνη θητεία επί των ημερών μου και όπως είναι η 9μήνη θητεία σήμερα είναι χαμένος χρόνος!
          Aγκαριο θητεία για να λέμε το όνομα τους
          Κοίτα και τους μονιμους:
          Βλέπεις πολλούς »μαχητές»‘?
          Εγώ ένστολους δημοσιους αγκαριο-υπάλληλος έβλεπα!!

          Εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία η θητεία είναι χαμένος χρόνος

          Τα ίδια και με τους εξοπλισμούς:

          Εάν δεν σκοπεύεις να τους χρησιμοποιήσεις να προάσπeισης τα εθνικά σου συμφέροντα είναι πεταμένα λεφτά!

          Βλέπε δηλώσεις Δένδια Βαρβιτσιώτη

          Πρέπει να κλείσουν στρατόπεδα να ενοποιηθούν σχηματισμοί και να μειωθεί ο απαράδεκτα υψηλός αριθμός ανωτατων αξιωματικών

          Λίγες μονάδες με υψηλότατη επάνδρωση και σαφώς πρέπει να κοιτάμε προς επαγκελματοποιηση αλλα όχι με τη σημερινή δημόσιο υπαλληλική νοοτροπία!

          Αλλα η υπάρχουσα κατάσταση βολεύει πολλούς εντός ka εκτος στρατεύματος και δεν βλέπω να αλλάζει τίποτα

          1. Αγαπητέ φιλε,για τους εξοπλισμούς η υπόθεση των αδελαιδων τα λεει ολα,ας μη κουραζομαστε.
            Το αρχικό σχολιο μου αναφερόταν στο εφεδρο προσωπικό των ε.δ. η ιστορία έχει αποδείξει ότι η σωστή εκπαίδευση του εφέδρου προσωπικού είναι το κλειδί για τη νίκη.λαμπροτερο παραδειγμα από τον άθλο του Ι.Μεταξα πάνω στο θέμα αυτό δενυπαρχει(άσχετα αν δεν υπάρχει μία πλατεία η ένας δρόμος στο όνομα του,βλέπεις στην Ελλάδα όποιος πετυχαίνει μισιέται θανάσιμα από τους ανικανους)
            Σε 9 μήνες θητεία τι μπορεί να μάθει ένας εφεδρος,πες μου σε παρακαλω;;
            Αναφέρεσαι στο μόνιμο προσωπικό,σε πολλά σημεία, θα συμφωνήσω μαζί σου. Δυστυχώς το πρότυπο του καραβάνα,μας ταλαιπωρεί ακόμα.ειδικα στους υπαξιωματικούς ε.π.υ. Και Ε.μ.θ.οπως τους γνωρίσαμε ,εχω τραβήξει πολλά.
            Εμείς μόνο να τα λέμε μπορούμε,τίποτα άλλο.η πολιτεία, μόνο μπορεί να δώσει λύση.στις παραγωγικές σχολές των ε.δ.,πρέπει να εισέρχονται μόνο αυτοί που πραγματικά το έχουν μεράκι.ειναι πανεύκολο να τους βρεις,αρκεί να τους κάνεις στις ειδικές εξετάσεις λίγες ερωτήσεις στρατιωτικής ιστορίας και θεμάτων Άμυνας,εκεί καταλαβαίνεις ποιος μελετάει ιστοχώρους όπως το defencereview, αυτοί ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ,όλοι οι άλλοι που πάνε για να γεμίσουν την καραβάνα βρέξει χιονίσει και να βγουν στη σύνταξη στα 40 τους μας είναι άχρηστοι,αλλά και επικίνδυνοι.στη διάρκεια της θητείας μου είχα την τύχη να γνωρίσω έναν αξιωματικό (επίλαρχο τοτε)τον Α.Στεφανη,πιστεύω ότι αυτό είναι το πρότυπο στελέχους των ε.δ.-

    2. Σωστό το πρόβλημα της επαγγελματικοποίησης όπως επιχειρήθηκε αλλά ναι η μεγαλύτερη θητεία προσφέρει μεγαλύτερη εκπαίδευση γιατί επανάληψη μητηρ μαθήσεως. Ακόμα και η πορεία-βολή, ο καθαρισμός της επιθεώρησης της παρασκευής όπου όλοι βλέπουν όλα και τα συντηρούν, οι σκοπιές, δημιουργούν στρατικοποίηση και ιεραρχικό πνεύμα ενώ η «παλαιότητα» φέρνει την εξάσκηση της πρωτοβουλίας, πράγματα που δεν επιτυγχάνονται με μια μικρή θητεία. γιατί έτσι δουελυει η φύση του ανθρώπου. Μην ξεχνάμε ότι δυστυχώς όταν πηγαίνουμε στρατό πηγαίνουμε αρχικά με το «ζόρι» επομένως είμαστε σε άρνηση ουσιαστικά για ένα μεγάλο αρχικά κομμάτι που δεν μας μένουν αντικείμενα(για την πλειοψηφία των παιδιών μιλάμε).

  3. Γενικώς πρέπει να μικρύνουν οι ένοπλες δυνάμεις, ως προς το δημοσιοϋπαλληλικό και να γίνουν πιο ευέλικτες…
    Υπάρχει ακόμα μεγάλος αριθμός άχρηστων στρατοπέδων, σημαντικός αριθμός βαθμοφόρων και πληθώρα οπλικών συστημάτων παλαιών και αντιπαραγωγικών.

  4. Παλι τα ιδια κι τα ιδια……….

    Ακομα φανταζομαστε μια συγκρουση επι οπλου, απο την εναρξη μιας μαχης μεχρι εναν βραχυπροθεσμο πολεμο – τοπικο ή περιφερειακο – ως ενα παιγνιο μυθιστορηματος αλα tom clancy….

    Οποιος μπορει να υπολογισει στους σχεδιασμου που κανει για να φερει αξιοπιστια κι αποτελεσματικοτητα στο μαχημο των ΕΔ, αυτη η μαγικη λεξη, διαθεσιμοτητα, κερδιζει μια πουλαδα !!!

    Αληθεια κυριοι, πως πατε ξεβρακωτοι στην μαχη;;;;

    Οταν, σημερα που μιλαμε κι γραφουμε, υπαρχουν ελλειψεις διαθεσιμοτητας σε κυρια οπλικα συστηματα μεχρι κι του 40% (συντηρητικοι υπολογισμοι), τι στον ανεμο θα μπορεσετε να φερετε σε περας;; Μηπως την Ητα κι τον εξευτελισμο;;;

    1. Σωστός. Η διαθεσιμότητα με την παράλληλη και επείγουσα αναβάθμιση κάποιων συστημάτων, θα έπρεπε να είναι πρώτης προτεραιότητας.

    2. Πολύ σωστός. Πρώτο μέλημα η αύξηση διαθεσιμοτήτων υπαρχόντων υλικών και μέσων και σωστή αναδιάταξη τους ώστε να αυξηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα.

  5. Για να αλλάξουν τα παραπάνω πρέπει να αλάξει η φιλοσοφία των ΗΓΗΤΟΡΩΝ.
    Εδώ έχουμε αποθήκες οπλισμού με τα φανταρόπουλα να κάνουν περίπολα. Έχει μπει 21ος αι βάζεις κάμερες κλειστό κυκλωμα παρακολουθησης και τέλος και μπορείς επίσης αν θελεις αντι περιπολου να στειλεις live drone να στειλεις.

    1. Και τα περίπολα χρειάζονται είναι μέρος της στρατικοποίησης – Δεν είναι κατασκήνωση και τρυφηλότητα ο στρατός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν βελτιώσεις εκ των ενόντων. Πραγματικά χωράει αρκετή πρωτοβουλία.

      1. Η χαλαρότητα του πολιτικού συστήματος, έχει επιφέρει και χαλαρότητα γενικώς.
        Εάν δεν γίνει ευρέως κτήμα του Έλληνα το: No army, no country. Δεν γίνεται τίποτα.
        Και όποιος μεσολαβήσει ως μέσον για κάποιον, αυτός ο κάποιος να κάνει 2 μήνες περισσότερη θητεία.
        Αλλά όταν κανείς δεν αντιδρά στις επανειλημμένες παραβιάσεις, τι ψάχνουμε?
        Από τα χρόνια του «βυθίσατε το Χόρα», μέχρι σήμερα, έχουν αλλάξει πολλά και όχι προς το καλύτερο.

  6. Για όσους λένε πως ο ΕΣ έχει γίνει σχεδόν αποκλειστικά μηχανοκίνητος.

    -Ξέρετε πόσα Τάγματα είναι Μ/Κως ποσοστό επί του συνόλου; Τα μισά. Κι αν συμπεριλάβουμε και τα ΤΕΘ, τότε είναι ~25%.

    -Το πόσα Μ/Κ Τάγματα θα πρέπει να έχουμε, εξαρτάται από την εχθρική διάταξη. Δεν είναι η δομή δυνάμεων ριξια στα ζάρια.

    ΥΓ: Ας Ρωτάμε πρώτα…

    1. Τα ΤΕΘ έχουν συγκεκριμένες αποστολές και όχι πόλεμο ελιγμών. Ναι είναι πολλά γιατί δεν έχουμε χρήματα για να τα συντηρήσουμε όπως προβλέπεται. Δεν μπορεί η εχθρική διάταξη να είναι μέτρο ισοδυναμίας, έχουν αυτοί τοσα εμείς θα έχουμε τοσα/2, αλλά πρέπει να οργανώσουμε την αμυντική μας διάταξη στα μέτρα μας. Γιατί αν πούμε στον Έβρο δημιουργείται η αντιαρματική τάφρος σε όλο το μήκος και παράλληλα φυτεύεται δένδρα όλη η γραμμή σε πλάτος από το ποτάμι 5 χλμ τότε να δούμε για τι μ/κ αγώνα μιλάμε. Επιμένω ότι ήταν μεγάλο λάθος και τώρα γι αυτό έχει μείνει ο ΣΞ με κράνη του ΒΠΠ, αβακ της νορμανδίας, χιούι και εξαρτήσεις του βιετνάμ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *