Ιδιαίτερα πολυποίκιλες είναι οι σχέσεις Ελλάδας – Σερβίας στον αμυντικό τομέα με προεκτάσεις σε θέματα εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Σήμερα, ο ΥΦΕΘΑ Αλκιβιάδης Στεφανής συναντήθηκε με τον Σέρβο ομόλογο του και συζήτησαν σειρά μέτρων για την νέα αμυντική συνεργασία και περαιτέρω σύσφιξη σχέσεων Ελλάδας – Σερβίας.  

Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αλκιβιάδης Στεφανής, συναντήθηκε σήμερα στο γραφείο του, με τον ομόλογό του, της Δημοκρατίας της Σερβίας, Μίλαν Ράνκοβιτς (Milan Rankovic)

Οι δύο χώρες μοιράζονται κοινά συμφέροντα και κοινές απειλές στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων απέναντι σε Τουρκία και Σκόπια.

Αποτελεί κοινή οδός για την Ελλάδα και τη Σερβία, η ανάσχεση της Αλβανικής επεκτατικότητας και της Τουρκικής επιρροής τόσο στη περιοχή του Κοσσόβου όσο και με τα γειτονικά Σκόπια, στα οποία οι Αλβανόφωνοι δημιουργούν αποσταθεροποιητικές τάσεις. Ένα άλλο ζήτημα είναι η δράση των παραστρατιωτικών ομάδων του UCK/ UCC στη περιοχή των Βαλκανίων κάτι το οποίο αγγίζει άμεσα και την ελληνική πλευρά.

Τα τρία κυρίαρχα θέματα της σημερινής συνάντησης σύμφωνα με τις πληροφορίες του DefenceReview.gr είναι τα εξής:

Διοργάνωση κοινών ασκήσεων και σύσφιξη δεσμών με κοινές εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Ειδικά στον τομέα των Ειδικών Δυνάμεων θα υπάρξει κατακόρυφη αναβάθμιση και κοινές ασκήσεις και συνέργειες.

Μεγαλύτερη συμμετοχή Σέρβων σπουδαστών στις Ελληνικές στρατιωτικές ακαδημίες και αντίστοιχα ανταλλαγή σπουδαστών.

Διαρκή ελληνική παρουσία στο Κόσσοβο από την Ελληνική Δύναμη Κοσσόβου ώστε να εμπεδωθεί το αίσθημα σταθερότητας στη περιοχή.

Ένα επιπρόσθετο ζήτημα που εξετάζεται είναι η συνεργασία της Ελληνικής με την Σερβική Αμυντική βιομηχανία. Η τελευταία έχει να επιδείξει πλειάδα σύγχρονων προϊόντων τα οποία ενδιαφέρουν τις Ελληνικές ΕΔ αλλά και την ελληνική βιομηχανία για συμπαραγωγές και μεταφορά τεχνογνωσίας.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τα σερβικά πυρομαχικά και συστήματα πυροβολικού.

Η σερβική Yugoimport παρουσίασε δύο νέα συστήματα πυροβολικού. Πρόκειται για το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων (MLRS : Multiple Launch Rocket System) Sumadija και το αυτοκινούμενο (τροχοφόρο) πυροβόλο Aleksandar των 155 χιλιοστών. Η παρουσίαση τους έγινε κατά τη διάρκεια της διεθνούς αμυντικής έκθεσης «Defense & Security 2017», η οποία έγινε στην Μπανγκόγκ της Ταϊλάνδης.

Ο εκτοξευτής του συστήματος Sumadija είναι τοποθετημένος σε όχημα 8 x 8 της ρωσικής Kamaz, το οποίο ενσωματώνει θωρακισμένη καμπίνα για την ασφάλεια του πληρώματος. Το Sumadija μπορεί να εκτοξεύσει δύο τύπους πυραύλων: Τον Jerina-1 και τον Jerina-2.

O κατευθυνόμενος Jerina-1, διαμετρήματος 400 χιλιοστών και μέγιστου βεληνεκούς 285 χιλιομέτρων, φέρει πολεμική κεφαλή βάρους 200 κιλών και χρησιμοποιεί σύστημα καθοδήγησης αδρανειακής πλοήγησης σε συνδυασμό με σύστημα παγκόσμιου προσδιορισμού θέσεως (INS/GPS : Inertial Navigation System/Global Positioning System). Ο μη-κατευθυνόμενος  Jerina-2, διαμετρήματος 267 χιλιοστών και μέγιστου βεληνεκούς 75 χιλιομέτρων, ενσωματώνει πολεμική κεφαλή βάρους 110 κιλών.

Συνολικά, το Sumadiaj μπορεί να εκτοξεύσει 4-8 Jerina-1 (2-4 κάνιστρα με δύο πυραύλους έκαστο κάνιστρο) ή 12 Jerina-2 (4 κάνιστρα με τρείς πυραύλους έκαστο κάνιστρο).

Ένα σύστημα με στρατηγικές προεκτάσεις. Πρόκειται για το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων (MLRS : Multiple Launch Rocket System) Sumadija

Το Aleksandar αποτελεί εξέλιξη του NORA B-52. Ενσωματώνει ένα πλήρως αυτόματο σύστημα γέμισης χωρητικότητας 12 πυρομαχικών. Το μέγιστο βεληνεκές του εξαρτάται από τον τύπου του πυρομαχικού. Έτσι με συμβατικά πυρομαχικά το μέγιστο βεληνεκές ανέρχεται στα 32,5 χιλιόμετρα, ενώ με τη χρήση των πυρομαχικών υψηλής εκρηκτικότητας αυξημένου βεληνεκούς ERFB RA/BB το μέγιστο βεληνεκές ανέρχεται στα 52 χιλιόμετρα.

Στη διάρκεια της διεθνούς έκθεσης «EDEX 2018», στην Αίγυπτο, η σερβική Yugoimport παρουσίασε ένα νέο σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων διαμετρήματος 122 ή 267 χιλιοστών. Το σύστημα είναι τοποθετημένο επί τροχοφόρου (8 x 8) οχήματος τύπου Kamaz 6560 και το βάρος μάχης τους είναι 35.000 κιλά.

Η σχεδίαση του είναι όμοια με το, γνωστό στον Ελληνικό Στρατό, RM-70, τσέχικη έκδοση του ρωσικού BM-21. Ο εκτοξευτής του σερβικού συστήματος φέρει 25 σωλήνες των 122 χιλιοστών με ισάριθμες ρουκέτες έτοιμες προς βολή, ενώ ένας κάλαθος με 25 ρουκέτες είναι τοποθετημένος μπροστά από τον εκτοξευτή για γρήγορο ανεφοδιασμό. Εναλλακτικά, το σύστημα μπορεί να εφοδιαστεί με έναν κάλαθο των έξι (6) ρουκετών των 267 χιλιοστών.

Στη διάρκεια της διεθνούς έκθεσης «EDEX 2018», στην Αίγυπτο, η σερβική Yugoimport παρουσίασε ένα νέο σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων διαμετρήματος 122 ή 267 χιλιοστών.

Οι ρουκέτες των 122 χιλιοστών επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 40 χιλιόμετρα, ενώ οι ρουκέτες των 267 χιλιοστών επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 70 χιλιόμετρα. Και στις δύο περιπτώσεις οι ρουκέτες μπορεί να εκτοξευτούν μια-μια ή όλες μαζί σε διάστημα από 0,8-4 δευτερόλεπτα. Η καμπίνα του προσωπικού είναι θωρακισμένη και προστατεύει από βολές όπλων μικρού διαμετρήματος και θραύσματα. Το σύστημα τάσσεται για βολή εντός 90 δευτερολέπτων. Οι εκτοξευτές μπορούν να κινηθούν, κατά κατεύθυνση, σε τόξο 110° και καθ’ ύψος, σε τόξο 3°-60°. Η χρήση του συστήματος γίνεται από την καμπίνα, από τρία (3) άτομα. Εναλλακτικά η χρήση μπορεί με τηλεχειρισμό, από απόσταση.

Η σερβική Yugoiport έχει αναπτύξει τις ρουκέτες G2000 και τις G2000/52 αυξημένου βεληνεκούς, αμφότερες μη-κατευθυνόμενες.

Έτσι η ανάγκη για κατευθυνόμενα πυρά ακριβείας, τα οποία επιτυγχάνουν μακράν καλύτερα αποτελέσματα, από τα μη-κατευθυνόμενα πυρά, σε συνδυασμό με τη διάθεση νέων ρουκετών αυξημένου βεληνεκούς και την επίτευξη μεγάλης οικονομίας σε πυρομαχικά, οδήγησε τον ΕΣ στην αναζήτηση κατευθυνόμενων ρουκετών. Υπό αυτή την έννοια οι ισραηλινές AccuLAR είναι πιο κοντά στις ελληνικές απαιτήσεις, ενώ οι σερβικές G2000, και ιδιαίτερα οι G2000/52, προσφέρουν το πλεονέκτημα του μεγάλου βεληνεκούς, όπως θα δούμε παρακάτω.

Η ρουκέτα G2000 επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 40,1 χιλιομέτρων. Το μήκος της είναι 2,87 μέτρα και το βάρος της 69,1 κιλά, εκ των οποίων τα 27,3 κιλά είναι το βάρος του κινητήρα συνθετικής θερμοπλαστικής ύλης. Ενσωματώνει πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας βάρους 19 κιλών. Η μέγιστη ταχύτητα που επιτυγχάνει είναι 1.100 μέτρα το δευτερόλεπτο, ενώ το μέγιστο βεληνεκές των 40,1 χιλιομέτρων επιτυγχάνει από γωνία βολής 55ο-57ο. Η Πιθανότητα Κυκλικού Σφάλματος (CEP) στο μέγιστο βεληνεκές είναι μόλις 0,96%. Εξέλιξη της G2000 είναι η ρουκέτα G2000/52 μέγιστου βεληνεκούς 52 χιλιομέτρων, η οποία έχει CEP 0,90% στο μέγιστο βεληνεκές. Το μήκος της είναι 2,86 μέτρα και το βάρος της 64 κιλά. Η G2000/52 ενσωματώνει πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας ή θραυσμάτων βάρους 18,4 κιλών.

Αν και δεν είναι ρουκέτα, αλλά τακτικό βλήμα εδάφους-εδάφους, αξίζει τον κόπο να αναφερθούμε και στο σερβικό Y-1 (Yerina-1), το οποίο μπορεί να καταστρέψει εχθρικές δυνάμεις, τόσο σε επίπεδο περιοχής όσο και σε επίπεδο σημείου, σε αποστάσεις από τα 70 έως τα 285 χιλιόμετρα. Ο διττός ρόλος του βλήματα, δηλαδή ως πυρομαχικό προσβολής περιοχής και σημείου, προκύπτει από την ικανότητα του να ενσωματώνει δύο (2) διαφορετικές πολεμικές κεφαλές: Υψηλής εκρηκτικότητας, για προσβολή στόχων σημείου, και θραυσμάτων, για την προσβολή στόχων περιοχής. Και στις δύο (2) περιπτώσεις το βάρος της πολεμικής κεφαλής είναι 200 κιλά.

Το Σερβικό ALAS.

 Οι εκδόσεις του συστήματος είναι η ALAS-A, η ALAS-B και η ALAS-C. Στη πρώτη έκδοση το σύστημα επιτυγχάνει βεληνεκές 25 χιλιόμετρα, στη δεύτερη 60 χιλιόμετρα ενώ η τρίτη είναι έκδοση παράκτιας άμυνας. Βέβαια στα 25 χιλιόμετρα το πρόβλημα είναι η στοχοποίηση και η κατάδειξη του στόχου. Αυτό είναι κάτι που αναιρείται είτε από την ύπαρξη προωθημένων ομάδων ειδικών δυνάμεων ή με τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η καθοδήγηση του πυραύλου προς τον στόχο γίνεται μέσω οπτικής ίνας με τη δυνατότητα διαρκούς αλλαγής της πορείας του πυραύλου προς τον στόχο ώστε να επιτυγχάνεται η μέγιστη ακρίβεια.

Comments

  1. Μονο αυτα; Κανα Μιλος κανα Λαζαρο δεν θελουμε; καμια αναβαθμιση των Λεωνιδας με 20αρι πυργο; Μας αρκουν τα παπια για προελαση στην αν.Θρακη;

  2. Το τρίτυχο της εν λόγω συνεργασίας πολλοί ειδήμονες-γνώστες της ελληνικής διπλωματίας το συνοψίζουν σε τρία γράμματα : Κ, Τ, Ρ, προφερόμενα ως κου του ρου…..

  3. Από τις πιο αξιόλογες βιομηχανίες αμυντικού υλικού η σερβική με οικονομικά συστήματα. Αλλά και εδώ πριν πούμε τι χρειάζεται ο ΕΣ και τι μπορούμε να παράξουμε θα πρέπει να αποφασίσουν τι στρατό θέλει το ΓΕΣ. Αυτό το τεράστιο δημιούργημα όλα μηχανοκίνητα παντού έχει φέρει μόνο προβλήματα. Καλύτερα ένα συμμάζεμα των μ/κ ταγμάτων ώστε να ανακουφιστεί η ΔΜ και να μπορέσουν να σχεδιαστούν οι αλλαγές και να απαιτηθούν νέα συστήματα. Σε κάθε περίπτωση ο συνδυασμό lazar/milosh/NORA-b52/ρουκέτες g-2000-RM-70 και ALAS για χρήση ακόμα και από ΠΠ/Κανονιοφόρους θα μας έλυναν τα χέρια στην ΑΣΔΕΝ με πραγματικά πολύ χαμηλό κόστος σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Τώρα τι μπορούμε να αγοράσουμε αυτό είναι άλλη δουλειά.

    1. Όταν το Π.Ν έχει για Π.Π κάτι ξύλινα σκάφη της δεκαετίας του 1960 και 1970 σιγά που τα επόμενα Π.Π σκάφη του θα έχουν και πυραύλους ALAS επάνω. Στην καλύτερη περίπτωση θα έχουν κύριο και δευτερεύον πυροβόλο (π.χ 40 χλστ στην πλώρη και 20 ή 30 χλστ στην πρύμνη), κάνα-δύο πολυβόλα 7,62 χλστ στην υπερκατασκευή και κάνα-δύο εκτοξευτές Stinger.

      1. Καλά αστο δεν σχολιάζω τι θα αγοράσουμε. Απλά έτσι για χάρη της κουβέντας αν είμαστε ένα κανονικό κράτος. Πάντως πολύ μιλάνε τελευταία για cyclone από us και τα βλέπω να βάζουν πλώρη για ΠΝ σαν περιτύλιγμα των lcs.

  4. Διαπιστώνω πάντως ότι κανεις δεν ασχολείται με τις ταπεινές ρουκέτες μικρού βεληνεκούς 107mm που παράγουν οι Σέρβοι, με πολύ μικρό κόστος θα αυξάνονταν κατακόρυφα η ισχύ της ΑΣΔΕN και θα μπορούσε να υπηρετεί και σε πολύ μικρά νησιά σε φορέα 4×4, η ρυμουλκούμενη έκδοση πάνω σε κιλιβάντα. Ταπεινό σύστημα με υψηλή κινητικότητα που μπορεί να εξαλείψει ένα μικρό εχθρικό προγεφύρωμα.

    Τα ψωμιά και ο φορέας των RM-70 εχει φάει τα ψωμιά του, MLRS μάλλον ο λογαριασμός ειναι μεγάλος, η λύση μάλλον βρίσκεται μεταξύ Ισραηλ και Σερβίας. Η G2000/52 μαζί με κεφαλή EPIK πάει σε αλλο επίπεδο το πυροβολικό. Αν και για να εκμεταλλευθεί κανείς ρουκέτες ακριβείας, είναι σύνθετο θέμα.

    Το Aleksandar αν στην Κύπρο δείξουν καλά δείγματα τα NORA, σίγουρα ειναι μια λύση, πλήν όμως η επένδυση που έχει γίνει ήδη στα PhZ-2000, μπορεί να συνεχιστεί μιας και 1εκ. λέγεται ότι υπάρχουν μεταχειρισμένα συστήματα.

    Η ουσία του παρόντος θέματος είναι ότι με φθηνές λύσεις από μη παραδοσιακούς προμηθευτές ενδέχεται να είναι η λύση για την κατακόρυφη αύξηση των ικανοτήτων του ΕΣ και όχι μόνο. Μπορούμε να διεκδικήσουμε ευκολότερα βιομηχανικό έργο για να συμμετέχουμε σε κοινή ανάπτυξη ακόμα καλύτερων συστημάτων… για παράδειγμα θα μπορούσαμε να αγοράσουμε G2000/52 την EPIK και να αναπτύξουμε ένα φορέα και ανοιχτής αρχιτεκτονικής ΣΕΠ στα μέτρα μας, που να μπορούν να προσαρμόζονται και ρουκέτες μεγαλύτερης διαμέτρου όπως αυτές της ΙΜΙ.

    1. Όσο σκέφτομαι ότι πριν λίγα χρόνια βρίσκονταν ελεύθερα για πώληση 36 ολλανδικά και 30 γερμανικά Pzh-2000 και εδώ πετούσαν χαρταετό εντάξει είναι τραγικό. Δεν βρίσκονται αυτά τα συστήματα σε τόσο χαμηλές τιμές.

  5. Γιαννη μου χ€στήκαμε ποιος αγοράζει ή όχι από το ΝΑΤΟ, εμάς μας νοιάζει η αμυντική θωράκιση της χώρας…

    Αυτοί που σου λένε αυτά τα πράγματα ιδίως όχι για οπλικά συστήματα πρώτης γραμμής, είναι οι γνωστοί ασφυοκάμπτες που βλέπουν μόνο LM και δύο τρεις ακόμα μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *