Η επιτήρηση και η συλλογή πληροφοριών διαδραματίζουν κομβικό ρόλο στις σύγχρονες επιχειρήσεις Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας τόσο εν καιρώ ειρήνης όσο και εν καιρώ σύρραξης ή κρίσης/ έντασης όπως το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Η τουρκική πρόκληση στη Κέα με τη προσάραξη του τουρκικού τάνκερ που διέσχισε το Αιγαίο από τα Δαρδανέλια δίχως να γίνει αντιληπτό φανερώνει σοβαρές ελληνικές αδυναμίες τόσο σε επίπεδο πληροφοριών όσο και σε επίπεδο εικόνας των πλοίων που πλέουν στο Αιγαίο.

Τόσο οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις όσο και το Λιμενικό Σώμα στερούνται σοβαρών δυνατοτήτων να έχουν εικόνα και ροή πληροφοριών. Τη λύση σε αυτό το θέμα δίνουν τα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη (ΜΕΑ). Ικανός αριθμός από ΜΕΑ δύναται να επιχειρεί σε Βόρειο, Κεντρικό, Νότιο Αιγαίο καθώς και σε Ανατολική Μεσόγειο και Νότια της Κρήτης ικανά να δίνουν συνεχή εικόνα στον θάλαμο επιχειρήσεων του ΛΣ καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ.

Τα υφιστάμενα ΜΕΑ της ΕΛ.ΑΣ είναι ελάχιστα στον αριθμό και χαμηλών δυνατοτοτήτων συγκριτικά με τις ανάγκες

Δεδομένου ότι η Τουρκία ασκεί επιχειρήσεις ασύμμετρου χαρακτήρα και υβριδικού πολέμου οι πληροφορίες είναι κομβικές. Κάλλιστα τη επόμενη φορά από ένα Τουρκικό φορτηγό πλοίο ή ένα δεξαμενόπλοιο θα μπορούσαν να είχαν εξέλθει λέμβοι με Τουρκικές ειδικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να κάνουν ένα θανάσιμο πλήγμα στα νότα της ελληνικής διάταξης ή να εκτελέσουν αποστολές ανορθόδοξου πολέμου. Σε άλλη περίπτωση ένα τουρκικό φορτηγό πλοίο ή ένα δεξαμενόπλοιο θα μπορούσε να είχε πέσει πάνω σε ελλιμενισμένα πλοία του ΠΝ στη Σκύρο ή στη Σύρο ή στη Λέρο ή στη Κρήτη.

Το ΛΣ ουδέποτε φρόντισε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες των ΜΕΑ. Τα ΜΕΑ του ΛΣ μέσω τακτικών ζεύξεων δεδομένων θα μπορούσαν να αναμεταδίδουν εικόνα στο ΓΕΕΘΑ και φυσικά στο ίδιο το ΛΣ. Θα μπορούσαν κάλλιστα να αποκτηθούν ευρωπαϊκά ΜΕΑ με κορυφαίες δυνατότητες καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα επιχειρησιακών έργων και αποστολών. Από θέματα δημόσιας ασφάλειας όπως δίωξη λαθρομεταναστών, λαθρεμπορίου, ναρκωτικών μέχρι παρακολούθηση τουρκικών «στόχων» όπως τουρκικά ερευνητικά πλοία ή πλοίων του τουρκικού ναυτικού.  

Σύμπλεγμα Μεγίστης: Η επιτήρηση στην Ανατολική Μεσόγειο είναι αδήριτη εθνική ανάγκη. Πάσχουμε σοβαρά ελέω και της έλλειψης ΑΦΝΣ.

Οι ηγεσίες του ΛΣ αγνοούν επιδεικτικά τα ΜΕΑ με πρωτοφανή απαξίωση γεγονός που καταδεικνύει παγκόσμια πρωτοτυπία. Ασφαλώς, θα μπορούσε και το ίδιο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να προμηθευτεί ΜΕΑ με άλλου είδους δυνατότητες όπως ηλεκτρονικού πολέμου κάτι στο οποίο οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν μείνει πολύ πίσω.

Σε πρώτη φάση όμως το Υπουργείο Ναυτιλίας και το ΛΣ με ευρωπαϊκά κονδύλια και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα μπορούσαν να προμηθευτούν ικανό αριθμό από ΜΕΑ κατηγορίας MALE όπως το ενδεικτικά τα δύο παρακάτω. Αξίζει να τονιστεί πως η διαμόρφωση ενός ΜΕΑ δύναται να αλλάξει και να τροποποιηθεί αναλόγως της αποστολής.

Αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε ευρωπαϊκά ΜΕΑ δεδομένου ότι η πρόταση μας βασίζεται σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Παρουσιάζουμε το Γαλλικό Patroller και το Ιταλικό Falco Xplorer καθώς και το AW HERO της επίσης της Leonardo. Σε αυτά συμμετέχουν και ελληνικές εταιρείες όπως η Intracom Defense συνεπώς η εγχώρια προστιθέμενη αξία δύναται να μεγιστοποιηθεί με ακόμα μεγαλύτερη ελληνική συμμετοχή.

Εργαλείο συλλογής πληροφοριών.
Πλήρης ευελιξία στη διαμόρφωση.
Εικόνες από τη παρουσίαση της εταιρείας.

Η Γαλλία βρίσκεται σε φάση αντικατάστασης των Sperwer που διαθέτει με το Patroller, το οποίο αναπτύχθηκαν ως διάδοχος των Sperwer και ως πλατφόρμα εκτέλεσης πολλών και διαφορετικών αποστολών όπως είναι η συλλογή πληροφοριών, η επιτήρηση συνόρων, περιοχής και πεδίου μάχης, η κατάδειξη στόχων για το πυροβολικό, η περιβαλλοντολογική επιτήρηση εδάφους και θαλάσσης, η επιτήρηση κρίσιμων εγκαταστάσεων κ.ά.

Το αερόχημα έχει αυτονομία πτήσης 20 ωρών, ενώ είναι σπονδυλωτό και ανοιχτής αρχιτεκτονικής σύστημα με συνέπεια να εναλλάσσει συστήματα-αισθητήρες και ρόλους εύκολα. Τα Patroller ενσωματώνει ανθεκτικούς αναδιπλούμενους τροχούς, κάτι που επιτρέπει στο σύστημα να απογειώνεται και να προσγειώνεται σε διαδρόμους μικρού μήκους και με την ελάχιστη υποδομή.

Το Patroller φέρει ραντάρ Pico κατηγορίας SAR AESA της Ιταλικής Leonardo με πολύ σημαντικές δυνατότητες.

Το ακουστικό και θερμικό ίχνος του συστήματος είναι μικρό, κάτι που αυξάνει την επιβιωσιμότητα του στο πεδίο της μάχης. Επίσης, έχει τη δυνατότητα αυτόματου πιλότου τόσο σε επίπεδο πτήσης, από και προς την περιοχή ενδιαφέροντος, όσο και σε επίπεδο απογείωσης και προσγείωσης.

Το Patroller μπορεί να μεταφέρει φορτίου μέγιστου βάρους 250+ κιλών, ενώ μπορεί να επιχειρεί σε μέγιστο υψόμετρο 6.000 μέτρων (20.000 ποδών) με ταχύτητες από 100-200 χιλιόμετρα την ώρα, ανάλογα της αποστολής. Το αερόχημα μπορεί να δεχθεί και να διαβιβάσει πληροφορίες και δεδομένα σε αποστάσεις έως 200 χιλιόμετρα ή έως 1.000 χιλιόμετρα, μέσω δορυφορικών συστημάτων επικοινωνιών.

Το Patroller είναι μια εξαιρετικά ευέλικτη πλατφόρμα. Από επιτήρηση μέχρι ηλεκτρονικό πόλεμο. Φωτογραφία: Γιάννης Νικήτας.

Για αποστολές μακράς ακτίνας-δράσης η τυπική διαμόρφωση του Patroller είναι δύο (2) ηλεκτροπτικοί-υπέρυθροι αισθητήρες και δύο (2) εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου. Σε αποστολές επιτήρησης εδάφους η τυπική διαμόρφωση είναι ένας (1) ηλεκτροπτικός-υπέρυθρος αισθητήρας, ένα (1) ραντάρ συνθετικής απεικόνισης ή αισθητήρας COMINT και μια εξωτερική δεξαμενή καυσίμου. Σε αποστολές επιτήρησης θαλάσσης η τυπική διαμόρφωση είναι ένας (1) ηλεκτροπτικός-υπέρυθρος αισθητήρας, ένα (1) ραντάρ έρευνας επιφανείας και μια εξωτερική δεξαμενή καυσίμου.

Τέλος σε πλήρη σύνθεση το Patroller μπορεί να εφοδιαστεί με έναν (1) ηλεκτροπτικό-υπέρυθρο αισθητήρα και δύο (2) αισθητήρες επιλογής (COMINT, ELINT, ραντάρ συνθετικής απεικόνισης ή ραντάρ επιτήρησης επιφανείας).

Η Ιταλική Leonardo παρουσίασε στο Παρίσι στο προηγούμενο αεροπορικό σαλόνι που παρακολουθήσαμε δύο εξαιρετικές λύσεις στον τομέα της συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και της στοχοποίησης.

Η πρώτη είναι το Falco Xplorer το οποίο φέρει το ραντάρ τύπου Gabbiano T-80 με ιδιαίτερες δυνατότητες στον τομέα ISR/ ISTAR ικανό να πετάει για πάνω από 24 ώρες με μέγιστο φορτίο 250 κιλών σε ύψη πάνω από 30.000 πόδια παρέχοντας μέσω κρυπτογραφημένων data links όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες στα κέντρα λήψης αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο.

Το Falco Xplorer. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουμε από την εταιρεία ένας μικρός αριθμός από τέτοια ΜΕΑ δύναται να δίνυον εικόνα 24 ώρες το 24ωρο σε ΛΣ και ΓΕΕΘΑ. Φωτογραφία: Γιάννης Νικήτας.

Να σημειωθεί ότι το ραντάρ που φέρει είναι συνθετικού διαφράγματος (SAR) ενώ στο εμπρόσθιο ρύγχος φέρεται και ηλεκτροπτικό σύστημα. Η ιταλική Leonardo παρουσίασε το μη-επανδρωμένο αερόχημα (UAV) Falco Xplorer, το οποίο σχεδιάστηκε με στόχο η πώληση του να μην αποτελεί αντικείμενο έγκρισης από τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο της αμερικανικής νομοθεσίας ITAR (International Traffic in Arms Regulations). Επιπλέον, τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι εντός των προδιαγραφών «Κατηγορίας 2» της συμφωνίας MTCR (Missile Technology Control Regime). Οι δύο αυτές συνθήκες επιτρέπουν στην Leonardo να εξάγει σε τρίτες χώρες το Falco Xplorer, χωρίς να υπόκειται στην έγκριση των ΗΠΑ.

Η νομοθεσία ITAR αναφέρει ότι εάν ένα μη-αμερικανικό οπλικό ή αμυντικό σύστημα αποτελείται από αμερικανικής κατασκευής υπό-συστήματα σε ποσοστό άνω του 10%, τότε η έγκριση του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών είναι υποχρεωτική. Υπενθυμίζουμε ότι πέρσι είχε δημιουργηθεί σχετικό θέμα με την πώληση των SCALP-EG στην Αίγυπτο. Τελικά η Αίγυπτος έλαβε την αμερικανική έγκριση, αλλά η Γαλλία ανακοίνωσε, μετά το περιστατικό, ότι ξεκινά πρόγραμμα αντικατάστασης των αμερικανικών υπό-συστημάτων του SCALP-EG με γαλλικά.

Το Falco Xplorer είναι το μεγαλύτερο UAV της Leonardo και μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο βάρους 350 κιλών. Επίσης, μπορεί να πετά συνεχώς για πάνω από 24 ώρες, ενώ μπορεί να ελεγχθεί μέσω δορυφόρου. Η πρώτη πτήση του Falco Xplorer αναμένεται να γίνει εντός του 2019. Η έναρξη παραγωγής αναμένεται το 2020.

Το AW Hero. Φωτογραφία: Γιάννης Νικήτας.

Μια άλλη λύση είναι το επίσης πολύ ενδιαφέρον μη επανδρωμένο ελικόπτερο AW HERO. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Leonardo, ανάδοχος εταιρία του ευρωπαϊκού προγράμματος «Ocean 2020», στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα, μέσω της Intracom, έχουν πλέον καθοριστεί οι κοινές απαιτήσεις, οι οποίες θα λειτουργήσουν ως οδηγός για τις επερχόμενες τεχνικές εργασίες που απαιτούνται στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος «Ocean 2020».

Οι κοινές απαιτήσεις βασίστηκαν στις παρατηρήσεις 10 ευρωπαϊκών ναυτικών δυνάμεων. Κεντρικό στοιχείο του προγράμματος «Ocean 2020» θα είναι το μη-επανδρωμένο αερόχημα (UAV) AW HERO της Leonardo. Μέχρι σήμερα το πρόγραμμα, έχει αποσπάσει χρηματοδότηση, από την ΕΕ, ύψους € 35 εκατομμυρίων.

To πρόγραμμα «Ocean 2020» είναι διετούς διάρκειας και αφορά στη δοκιμή και ολοκλήρωση μη-επανδρωμένων συστημάτων (εναέριων σταθερής πτέρυγας, εναέριων ελικοφόρων, επιφανείας και υποβρύχια) με τα συστήματα διοίκησης και ελέγχου στην ξηρά και επί πολεμικών πλοίων με στόχο την άμεση και γρήγορη ανταλλαγή δεδομένων και πληροφοριών μέσω δορυφόρων.

Λόγω του ότι είναι Μη Επανδρωμένο Ελικόπτερο δύναται να επιχειρεί από πολύ πρόχειρα σημεία όπως νησιά και βραχονησίδες αλλά ακόμα και από πλοία του ΠΝ ή του ΛΣ. Φωτογραφία: Γιάννης Νικήτας.

Αμφότερα τα δύο συστήματα της Ιταλικής Leonardo παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον τόσο για τις Ένοπλες Δυνάμεις όσο και για τα Σώματα Ασφαλείας. Ειδικά το Λ.Σ θα μπορούσε κάλλιστα να προμηθευτεί αντίστοιχο τύπου συστήματα για επιτήρηση συνόρων και έρευνα και διάσωση στη θάλασσα.

Ακολούθως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα μπορούσε να προμηθευτεί τον επιπρόσθετο τεχνικό εξοπλισμό με στόχο να αλλάζει τη διαμόρφωση των ΜΕΑ ανάλογα της επιχειρησιακής απαίτησης και αποστολής.

To Patroller το αναφέρουμε μια ενδεικτική περίπτωση ενός αξιόλογου ΜΕΑ ενώ ασφαλώς και υπάρχουν πολλές επιλογής στην αντίστοιχη κατηγορία. Ο λόγος για τον οποίο ξεχωρίσαμε το γαλλικό Patroller ήταν ο χρόνος πτήσης του και οι πολλαπλές δυνατότητες που προσφέρει από ΜΕΑ σε αποστολές ηλεκτρονικού πολέμου έως ναυτικής επιτήρησης.

Είναι μια χρυσή ευκαιρία για αύξηση των δυνατοτήτων. Τα λάθη της Κέας που φανερώνουν αλλαγή σχεδίου δράση των Τούρκων δεν πρέπει να επαναληφθούν.

Επαναλαμβάνουμε πως επιλέξαμε καθαρά ευρωπαϊκές λύσεις κυρίως από την Ιταλία και τη Γαλλία για εθνικούς, πολιτικούς και βιομηχανικούς λόγους. Λύσεις υπάρχουν και άλλες όπως το Αυστριακό Schiebel Camcopter S-100 ή της Airbus το VSR700.

Ανακεφαλαιώνοντας, εκτίμηση μας είναι πως πρέπει να αξιοποιηθεί η παρούσα χρονική συγκυρία απόρροια των μεταναστευτικών ροών από τη Τουρκία προς τη χώρα μας και της ευρωπαϊκής στήριξης της χώρας μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πολλές ευρωπαϊκές χώρες όπως δείχνει η υφιστάμενη παρούσα κατάσταση. Η περίοδος είναι ιδανική για αύξηση των δυνατοτήτων επιτήρησης λόγω και του μεταναστευτικού και συλλογής πληροφοριών τόσο στο Αιγαίο όσο και στη Θράκη.

Το μεταναστευτικό είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διεκδικήσουμε κονδύλια.

Η πολιτική ηγεσία εφόσον πραγματικά θέλει να πραγματοποιήσει μια μεταρρύθμιση στα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι αναγκαίο να εκμεταλλευτεί τη παρούσα ευνοϊκή συγκυρία συνέπεια των υβριδικών και ασύμμετρων επιχειρήσεων της Τουρκίας προς την Ελλάδα. Ένα τέτοιο βήμα είναι τα ΜΕΑ για τη ΕΛ.ΑΣ και το Λ.Σ και φυσικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ας ελπίσουμε ότι με αφορμή το περιστατικό στη Κέα ήδη έχουμε κάνει την αυτοκριτική μας και έχουμε εξάγει τα διδάγματα από τη διαχείριση του συμβάντος.

Θέλοντας πραγματικά να συνεισφέρουμε με λύσεις και προτάσεις και ελπίζοντας να βρούμε ευήκοα ώτα έχουμε κοινοποιήσει τη παρούσα σύντομη ανάλυση σε όλα τα εμπλεκόμενα υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς όπως το Αρχηγείο ΛΣ, το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ καθώς και τα Επιτελεία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το βίντεο είναι από την επίσκεψη μας στην γαλλική SAFRAN.

Comments

  1. Συγγνώμη που το λέω αλλά το ΛΣ θα έπρεπε να ενταχθεί στο υπουργείο ΠΡΟΠΟ. Το Ναυτιλίας ας εφαρμόζει πολιτική για τα νησιά και ας αφήσει την ασφάλεια συνόρων

    1. Στις ΗΠΑ,η Ακτοφυλακη(το εκει Λιμενικο),ειναι μερος του μεικτου Επιτελειου.
      Στρατος,Αεροπορια,Ναυτικο,Πεζοναυτες,Ακτοφυλακη,Διοικηση διαστημικου πολεμου.

  2. Eξαιρετικο αρθρο που αναδεικνυει μια σημαντικη αναγκη των Ελληνικων δυναμεων. Οποιο συστημα και να αποκτηθει, θα ειναι χρησιμο για τη θαλασσια και επιγεια επιτηρηση της Ελληνικης επικρατειας απο αποσταση ασφαλειας, και για εκτεταμενο χρονικο διαστημα.

    Σε οποιαδηποτε αγορα θα πρεπει να υπαρχει υψηλο ποσοστο συμμετοχης και μεταφορας τεχνογνωσιας, ωστε να αναπτυχθει η εγχωρια βιομηχανια και να δημιουργηθουν θεσεις εργασιας υψηλης καταρτησης για τους Ελληνες επιστημονες. Δεν ειναι δυνατον να αγοραζουμε τα παντα απο το εξωτερικο, καθως ολοι οι Ελληνες επιστημονες θα φευγουν για δουλειες εκτος των συνορων. H ερευνα και η αναπτυξη ειναι στενα συνδεδεμενη με την αυξημενη παραγωγικοτητα, ανταγωνιστικοτητα και αναπτυξη της οικονομιας. Πρεπει επιτελους να αποκτησουμε εθνικη στρατηγικη επενδυσεων σε τομεις τεχνολογιας. Το ιδιο εκανε ι η Ιαπωνια, η Ταιβαν, η Νοτιος Κορεα, Κινα κτλ, και σημερα ειναι απο τις πιο πλουσιες και τεχνολογικα ανεπτυγμενες χωρες του πλανητη. Η οικονομικη πολιτικη ειναι τελειως διαφορετικη απο τη λογιστικη αντιμετωπιση της οικονομιας. Διαφορετικα θα καταληξουμε να ανταγωνιζομαστε σε τιμες αλλα και επιπεδο διαβιωσης, τις αγροτικες και τουριστικες οικονομιες του τριτου κοσμου.

  3. Εξαιρετικά σημαντικός ο τομέας που αγγίζετε ενώ παράλληλα σε επόμενη φάση θα εκτιμούσα πολύ εάν θα μπορούσε να γίνει κάποιο άρθρο αφιέρωμα σε μεθόδους αντιμετώπισης ΜΕΑ. Αυτό είναι για το πως να εισαγάγουμε εμείς ΜΕΑ, το επόμενο θα ήταν χρήσιμο για το πως να ακυρώσουμε τα ΜΕΑ που χρησιμοποιούν ήδη κατά κόρον οι άλλοι (είτε με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, είτε με ραντάρ που θα μπορούν να τα εντοπίζουν ευκολότερα σε συνδυασμό με συστήματα που θα μπορούσαν να τα καταρρίψουν).

    Σχετικά με τα ΜΕΑ τώρα, οι ενστάσεις μου για τα ανωτέρω αναφερόμενα είναι ότι α) δεν ξέρω πως είναι σε σχέση απόδοσης τιμής συγκριτικά με Ισραηλινά και Αμερικανικά και β) η δεύτερη ένστασή μου είναι ότι ενώ οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι που ανήκουν στις κατασκευάστριες χώρες των ανωτέρω αγοράζουν Αμερικανικά και Ισραηλινά, εμείς γιατί να αγοράσουμε τα δικά τους, και γ) το τρίτο θέμα που θα ήθελα να θίξω είναι ο περιορισμένος προϋπολογισμός μας, που πρέπει να μας οδηγήσει σε έξυπνες αγορές.

    Όπως έγραψα σε παλαιότερο σχόλιο εδώ, πριν να σκεφτούμε τι να αγοράσουμε, πρέπει να σκεφτούμε ποιες είναι οι ανάγκες μας. Οι ανάγκες μας είναι:

    1) Να πάρουμε άμεσα αρκετά και φτηνά για εκπαίδευση (α) των χειριστών ώστε να εξοικοιωθούν με αυτά, και τους «πιλότους» και τους διαχειριστές της πληροφορίας και (β) των μονάδων του στρατού ώστε να μάθουν να εντάσσουν την χρήση τους στον σχεδιασμό τους, και
    2) Να πάρουμε μερικά τα οποία πραγματικά θα δίνουν πλεονεκτήματα στην μάχη, και με το να έχουν κορυφαίους αισθητήρες, να αντέχουν σε αντίμετρα και να μπορούν να κουβαλάνε επαρκές οπλικό φορτίο αν χρειάζεται.

    Στο παλαιότερο σχόλιό μου, χωρίς να είμαι γκουρού και ξέροντας ότι αυτή η πρόταση έχει πολλά αρνητικά, θα έλεγα ότι:

    -για την ανάγκη (1) θα μπορούσαμε να πάρουμε πολλά Predator από την Αμερική η οποία τα έχει ήδη αποσύρει, είναι σε πολύ χρησιμοποιημένη κατάσταση και με αρκετές φθορές, οι αισθητήρες που έχουν αρχίσει να ξεπερνιόνται, ενώ η υποστήριξή τους σιγά σιγά φθίνει, άρα θα μπορούσαν να τα δώσουν δωρεάν και σε αρκετές ποσότητες. Αυτό ταιριάζει σε αυτό που θέλουμε εμείς, να πάρουμε μερικά σαν «αναλώσιμα» να ξεκινήσουν να μαθαίνουν οι δικοί μας, και όσο αντέξουν στην χρήση. Περαιτέρω, παρά τα αρνητικά τους, οι επιδόσεις τους είναι ίδιες ή καλύτερες από τα Bayraktar, άρα δεν είναι και της πλάκας, αντιθέτως είναι αρκετά καλά, φτηνά και ΟΚ, κάποια στιγμή θα τα αποσύρουμε (εστω σε 3-4 χρόνια).

    -για την ανάγκη (2) μοιάζει ότι καλά θα ήταν αυτή την στιγμή τα Reaper ή Ισραηλινά συστήματα. Ακριβά, αλλά αυτή την στιγμή είναι στην κορυφή και για αυτό τα παίρνουν ακόμη και οι Ευρωπαίοι, ενώ θέλω να ελπίζω ότι τα Reaper θα πέφτει συνέχεια η τιμή τους καθώς οι ΗΠΑ έχουν πει ότι περικόπτουν τις παραγγελίες σε αυτά γιατί θα πάνε στο επόμενο επίπεδο, κάτι που προβληματίζει την κατασκευάστρια. Επίσης για χρηματοδότηση, θα μπορούσαμε να πάρουμε το 1/4 σε στρατιωτική διαμόρφωση και με έξτρα «ανταλλακτικά» για το στρατιωτικό μέρος, και τα 3/4 σε πολιτική διαμόρφωση για την επιτήρηση των συνόρων και με χρηματοδότηση της ΕΕ. Σε περίπτωση που γινόταν κανα μπαμ, να είχαμε την δυνατότητα με τα «έξτρα ανταλλακτικά» των πρώτων να τα μετατρέψουμε και αυτά σε στρατιωτική διαμόρφωση (ή ας κάνουν και καμιά πατέντα Έλληνες μηχανικοί)

    Επίσης νομίζω ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να πιέσει τα πράγματα σε επίπεδο ΕΕ για την κατασκευή του Neuron ή της επόμενης γενιάς, γιατί είναι προφανές ότι οι άλλες χώρες δεν πολυνοιάζονται αφού δεν απειλούνται, και απλά μένουν στο επίπεδο της επίδειξης τεχνολογίας και όχι του να βγάλουν κάτι που να μπει στην μάχη, κάτι που είναι κρίμα γιατί ήταν από τους πρώτους σε αυτή την κατηγορία, και τώρα τους έχουν προσπεράσει ήδη οι Ρώσοι και οι Κινέζοι (ακόμη και σε αυτό).

  4. Συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Γενικά στο Λιμενικό υπάρχει η νοοτροπία του δημόσιου υπαλλήλου που αράζει. Δε μου κάνει εντύπωση που κανένας δεν έχει ενδιαφερθεί για το ζήτημα του άρθρου. Φυσικά κάποιοι όχι έξυπνα σκεπτόμενοι θα πουν αύξηση της θητείας και πρόσληψη και άλλων στο λιμενικό να αράζουν. Η κατάσταση είναι τραγική στο λιμενικό πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση του προσωπικού και να πέσουν κεφάλια. Αν δεν σπάσεις αυγά πως θα φτιάξεις ομελέτα? Μετά μιλάμε και για την αναγκαία αγορά των UAV.

  5. Ζούμε μια τραγική κατάσταση.
    Ήδη από τα τέλη των ’70s, κατά μάλλον αναπάντεχο τρόπο, διακρίναμε τις δυνατότητες των μη επανδρωμένων ιπτάμενων οχημάτων και μάλιστα περί το 1982 το ΠΗΓΑΣΟΣ έκανε την πρώτη του πτήση. Κατά το 2005 κηρύχθηκε επιχειρησιακό το νέο (τότε) ΠΗΓΑΣΟΣ ΙΙ, όντας σχεδόν στην αιχμή της τότε τεχνολογίας των μέσων αυτών. Έκτοτε, κατά εγκληματικό τρόπο, το παρατήσαμε αντί να το εξελίξουμε περαιτέρω (κάτι που θα μας είχε ανταμείψει και με εξαγωγές), με αποτέλεσμα να μας ξεπεράσουν πολλοί και πάντως οι γείτονες. Και αυτή η αδιαφορία συνέπεσε με την ολοένα και αυξανόμενη τεχνολογία και την ολοένα αυξανόμενη αναγκαιότητα για χρήση αυτών των μέσων. Μας αξίζει μια βρεγμένη σανίδα για τα περαιτέρω. ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟ.
    Τώρα, οι φωστήρες ας κάνουν ότι πρέπει. Και το ότι πρέπει σημαίνει δύο πράγματα. ΑΜΕΣΗ προμήθεια νέων συστημάτων με σύγχρονους αισθητήρες κ.λπ. (και ucav) ΚΑΙ επένδυση σε Ελληνικό UAV/UCAV, όπως για παράδειγμα αυτό που παρουσιάστηκε απο το ΑΠΘ. Επιπλέον ξέρουμε ότι η Γαλλία ψάχνει συμπαίκτη για ανάπτυξη νέας γενιάς uav/ucav.

  6. Αν κρίνει κανείς οτι τα κατασχεμένα typhoon που ήταν μπροστά στα μάτια τους, τους πήρε μερικά χρόνια να τα ανακαλύψουν, συστήματα σαν αυτά του άρθρου θα τους πάρει καμια δεκαετία!
    Ο Έβρος διδάσκει οτι υπάρχουν πολλά κενά που πρέπει να καλυφθούν (Συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου).

  7. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που προσπάθησα να αναδείξω με το προηγούμενο σχόλιό μου δεν είναι το να αγοράσουμε drones, είναι να μάθουμε να τα αξιοποιούμε/χρησιμοποιούμε, να τα εντάσσουμε σε στρατηγικές κτλ. Όταν αυτό γίνει έστω με υποδεέστερα των καλύτερων σημερινών, τότε από μόνος του ο στρατός θα παρακαλάει και θα ψάχνει και πιέζει για αγορές και για το καλύτερο.

    Είναι σαν να κάνουμε debate μεταξύ μας πιο είναι το καλύτερο laptop για έναν 70χρονο, όταν δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ ένα, ή το τελευταίο που χρησιμοποίησε ήταν ΗΥ commodore με floppy disk. Το παν είναι να τον μάθουμε να χρησιμοποιεί έναν, έστω και δανεικό, και μετά από μόνος του θα ψωνιστεί και θα θέλει καλύτερο με καλύτερες επιδόσσεις και στο τέλος θα ζητάει gaming laptop με τον καλύτερο επεξεργαστή και κάρτα γραφικών για να διαβάσει εφημερίδα στο internet΄(έχω δει κάτι αντίστοιχο και με smartphone δώρο σε γονείς που έμειναν στο συρτάρι)

    Θυμάμαι άρθρα που έδειχναν παραλαβές πιο μικρών drones, και άλλων διάφορων μεγεθών, αλλά να μάθουν και να εθιστούν στα καλά της χρήσης τους, μηδέν. Σε κάποια αποθήκη είναι και θα βγάλαμε κάποια υποχρέωση με την αγορά τους. Τι να μάθεις από τακτικές με ένταξη drones, όταν έχεις το Sperwer που άντε να είναι 2-3 ώρες στον αέρα, με μικρή εμβέλεια και σένσορες της πλάκας σε σχέση με τους σημερινούς? Άσε τον «μαθητευόμενο» πιλότο να παίζει 20 ώρες, να το πετάει πάνω από όλο το Αιγαίο, την ομάδα που αναλύει τις πληροφορίες να βλέπει αναπάντεχες λεπτομέρειες, βάλτο να συμμετέχει σε ασκήσεις με μια ομάδα που θα παίρνει τα σώβρακα των άλλων να δεις που θα παρακαλάνε να πάρουν όλες.

    Οπότε τζαμπαντάν Predator να παίξουν τα παιδιά και μετά βλέπουμε, όταν θα θέλουν το καλό μηχάνημα.

  8. Υποτίθεται ότι ο ΥΠΕΘΑ ξεκίνησε την ομάδα του ΑΠΘ και είπε για αποτέλεσμα (πρωτότυπου) σε 7 μήνες ,ήδη έχει περάσει κάποιο διάστημα .Τί γίνεται με αυτή την προσπάθεια ;;

    1. Η ομάδα του ΕΜΠ είναι ανώτερη και όλοι το ξέρουν γιατί ο εντοπισμός στέλθ γίνεται ενεργητικά και όχι παθητικά. Πετάς? Σε βρίσκω! Με ότι και να έχεις… σε όση απόσταση γουστάρω…

  9. Άμεση ανάθεση στην ΕΑΒ προγράμματος ανάπτυξης και κατασκευής όχι ενός αλλά οικογένειας UAV/UCAV βασισμένα στο ίδιο σκάφος αλλά με διαφορετικό μέγεθος και συστήματα για όλες τις αποστολές και για ΠΑ, ΣΞ, ΠΝ, ΛΣ, ΕΛ.ΑΣ. Υπάρχει γνώη και πείρα και στο σχεδιασμό και στην κατασκευή. Χρήματα και προσωπικό χρειάζεται. Έίναι λάθος που δεν έχει γίνει ήδη έως τώρα έστω και μόνο από την εταιρία ένα πρωτότυπο ώστε τώρα θα είχε έτοιμη και κοστολογημένη πρόσταση προς όλους (ΠΑ, ΣΞ, ΠΝ, ΛΣ, ΕΛ.ΑΣ. ) και θα τους «ανάγκαζε» να το επιλέξουν.
    Ας το κάνουν τώρα και όχι να μείνουν οι δηλώσεις του ΥΠΕΘΑ για εθνικό σύστημα λόγια που είπαν κι άλλοι στο παρελθόν. Η πανδημία δεν είναι δικαιολογία για αδράνεια. Υπάρχει και το ΕΣΠΑ. Το γνωρίζουν, το είπαν, αλλά απόφαση δε βλέπω να παίρνουν. Τους φταίει η γραφειοκρατία και η έλλειψη οράματος.

    1. Ας δώσουν κάποιες πιστώσεις και στο ΑΠΘ και στο ΕΜΠ και στην ΕΑΒ να δουλέψουν οι άνθρωποι (σιγά τα μεγάλα ποσά που χρειάζονται) και να επιλέξουν μετά την καλύτερη. Πολύ σωστά λες για οικογένεια που απαιτείται, αλλά αυτό είναι σε δεύτερη φάση. Γιατί εκτός από uav ή ucav, γενικά απαιτούνται διάφοροι τύποι.
      Και θα πρόσθετα ότι το ίδιο απαιτείται και για τα πλωτά μη επανδρωμένα μέσα (ένα τέτοιο δοκιμάστηκε πριν λίγο καιρό, αλλά έκτοτε δεν έχουμε κάποιο νέο), αλλά και για τα υποβρύχια και τα εδάφους.
      Γενικά, σε μια χώρα με όχι τεράστιο αριθμό στρατεύσιμων, αυτά τα μέσα είναι ως μάνα εξ’ ουρανού. Και έχουμε καταφέρει ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ να αδρανήσουμε επί πολλά έτη.

  10. Αν και δεν θα ήμουν αρνητικός το να δωθούν κάποια κονδύλια σε Ελληνικά ιδρύματα ή εταιρείες να προσπαθήσουν, δεν θα περίμενα πολλά από εκεί, άντε να γίνει κάτι στα μικρά drones.

    Το θέμα είναι ότι ένα UAV, τουλάχιστον για χρήση σε πόλεμο, θα έλεγα ότι αποτελείται από 3-4 πράγματα:

    -την πτητική μηχανή, η οποία πρέπει να έχει υψηλή αυτονομία (ώρες πτήσης), να μπορεί να πετάει ψηλά (για να μην το κατεβάζει ο κάθε τυχάρπαστος), να είναι παντός καιρού (ή σχεδόν)
    -τους σένσορες, που πρέπει να είναι υπερπροηγμένοι και στρατιωτικού επιπέδου, δεν μπορείς να βάλεις κάμερες κτλ που να είναι εμπορικά, ούτε να ανταγωνιστείς προχωρημένη και έτοιμη τεχνολογία. Αν δεν είναι καλοί οι σένσορες, αναγκαστικά ενώ θα μπορεί να πετάει ψηλά και να επιβλέπει ταυτόχρονα μεγάλη περιοχή, θα αναγκαστεί να πετάει χαμηλά, θα καλύπτει μικρή περιοχή και θα είναι εύκολο να το ρίξεις (υποψιάζομαι ένας λόγος που πέφτουν τα Bayraktar σε δεκάδες).
    -το οπλικό φορτίο (μαζί με ότι τα συνοδεύει, σκοπευτικά κτλ)
    -την επικοινωνία με αυτό και το operating system του, το οποίο χρειάζεται να είναι τέτοιο που να μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί του ενώ είναι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, και να μην τζαμάρεται ούτε το σήμα ούτε τα συστήματα.

    Ποιος θα τα κάνει όλα αυτά, τι κόστος θα έχει, πόσα συστήματα θα πρέπει να παραχθούν για να μπορεί να κάνει απόσβεση όλο αυτό το κόστος και τι θα γίνει όταν ας πούμε η Ελλάδα αγοράσει τα 10-20 που χρειάζεται (από τα μεγάλα συστήματα). Θα απολυθεί ο κόσμος ή θα παραγγέλνουμε κατά εκατοντάδες (όπως κάνει η Τουρκία) για να μην κλείσει, ή τα 2-3 τελευταία που θα είναι να παραδοθούν θα μας τα τρενάρουν -5-6 χρόνια για να πέφτουν τα λεφτά? Τουλάχιστον για τα μεγάλα δεν μας συμφέρει εκτός και αν μπούμε σε κάποια διεθνή κοινοπραξία, για τα μικρά που έχουν και λιγότερη τεχνολογία πάει και έρχεται.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *