Σε δύο προγενέστερα αφιερώματα, σκόπιμα παρουσιάσαμε συνδυαστικά αμερικανικά και ευρωπαϊκά όπλα και συγκεκριμένα πυραύλους επιφανείας/εδάφους – αέρος (SM-2/ASTER 30) και αέρος – αέρος (ΑΙΜ-120D/Meteor) μέσης – μεγάλης ακτίνας. Ειδικά στον Meteor είχαμε αναφερθεί αναλυτικά (https://defencereview.gr/mbda-meteor-meros-a-to-mellon-ton-emplokon-bvr-einai-tis-giraias-ipeiroy/ και https://defencereview.gr/meteor-to-mellon-ton-emplokon-bvr-anikei-stin-eyropi-meros-b/) σε πολλά, ακόμα παλαιότερα αφιερώματα. 

Σκοπός ήταν και στις δύο περιπτώσεις όχι μόνο η παράθεση αριθμητικών συγκριτικών δεδομένων, αλλά και να καταδειχθεί η διαφορά φιλοσοφίας μεταξύ των αμερικανικών και των ευρωπαϊκών όπλων. Και φυσικά σε τελική ανάλυση η επιχειρησιακή αξία της πολιτικής των δύο εξοπλιστικών πηγών για το σύνολο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. 

Μία πολιτική που κατ’ ουσία η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει σε σχέση με τις δεκαετίες του ‘70, του ‘80 και του ‘90, με αντίκτυπο που έγινε ιδιαίτερα αισθητό (πέρα από την εξοπλιστική αδράνεια των τελευταίων 15 σχεδόν ετών) στην πρόσφατη κρίση του καλοκαιριού του 2020. Αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας που μας αφορά και μας επηρεάζει. 

Και πρέπει σε κάθε περίπτωση να το εκμεταλλευόμαστε έναντι της Τουρκίας ώς πλεονέκτημα, επειδή η Ελλάδα είναι και χώρα – μέλος της Ε.Ε. εκτός από μέλος του ΝΑΤΟ. Παρακάτω θα αναφερθούμε στον παλαιότερο πύραυλος αέρος – αέρος MICAπου εντάχθηκε σε υπηρεσία και στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία και στις δύο εκδόσεις παραγωγής του (με κεφαλή ενεργού ηλεκτρομαγνητικής καθοδήγησης -ΕΜ και αναζήτησης υπέρυθρης ακτινοβολίας -IR). Σε δεύτερο χρόνο το ίδιο θα κάνουμε και για το νεότερο, υπό ανάπτυξη, MICA NG (Next Generation). Όπλο αντίστοιχο του οποίου δεν υπάρχει στο αμερικανικό οπλοστάσιο για λόγους που θα αναλύσουμε στη συνέχεια.  

Πολυδιάστατος και πραγματικός ανταγωνιστής του αμερικανικού AMRAAM στη Δύση

Ο γαλλικός πύραυλος BVR, MICA (δημιούργημα της MATRA), είναι μοναδικός από πολλές απόψεις. Οι Γάλλοι, αναζητώντας ένα νέο όπλο μέσης ακτίνας για τα μαχητικά τους, έφτασαν στο ίδιο συμπέρασμα με τους Αμερικανούς. Ότι οι επόμενες συγκρούσεις θα διεξάγονταν κυρίως μεταξύ μαχητικών και ότι η τεχνολογία ήταν ώριμη για βλήματα ενεργού καθοδήγησης ραντάρ. Η αξιοποίησή τους ήταν ο μόνος τρόπος άμεσης αποδέσμευσης του μαχητικού αμέσως μετά την εκτόξευση του πυραύλου, πράγμα πολύ σημαντικό, ιδίως για την επιβίωσή του. 

Οι Αμερικανοί έχοντας αποκτήσει μακρόχρονη εμπειρία (μεγαλύτερη των 25 ετών) από τον ΑΙΜ-7 Sparrow κατέληξαν στους ενεργούς αισθητήρες ραντάρ αφού διαπίστωσαν ότι ακόμη και το καλύτερο μαχητικό (F-4) που έφερε ΑΙΜ-7, μπορούσε να καταρριφθεί από μετωπική βολή ΑΙΜ-9 από αεροσκάφος-στόχο μικρής διατομής ραντάρ (μικρού ηλεκτρομαγνητικού ίχνους-RCS), ενώ το πλήρωμά του ήταν καθηλωμένο στη διαδικασία του καταυγασμού. Ήταν υποχρεωμένο δηλαδή να ακολουθεί τον πύραυλο, προκειμένου διασφαλίζει ανά πάσα στιγμή ότι η επιστρεφόμενη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από το στόχο (μέσω της εκπομπής του ραντάρ του μαχητικού) δεν θα χανόταν… 

Όλη αυτή η διαδικασία ενώ ήταν χρονοβόρα (διαρκούσε κάποια δευτερόλεπτα μεν, αλλά πολύ κρίσιμα για την ασφάλεια του μαχητικού – φορέα…), αποδείχθηκε ελάχιστα αποδοτική. Σε σχέση πάντα με την ευχέρεια χρήσης και την αποτελεσματικότητα των βολών του μικρής ακτίνας ΑΙΜ-9 Sidewinder. Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν απόλυτα το γεγονός αυτό. Από τους 612 πυραύλους AIM-7D/E/E-2 που εκτοξεύθηκαν εναντίον ιπτάμενων στόχων (μαχητικών ώς επί τω πλείστον), μόλις οι 97 (λιγότεροι από το ένα έκτο, ή ποσοστό 15,8%) έπληξαν τους στόχους τους, καταστρέφοντας μόλις τους 56 (ποσοστό 9,2%). Από αυτές δε τις εμπλοκές, που είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των στόχων, μόλις δύο έγιναν πέραν του οπτικού  ορίζοντα (BVR)! 

Οι Γάλλοι από την πλευρά τους παρέμειναν πιστοί στην τακτική της διπλής καθοδήγησης (MATRA R-530 F/D) για τους δικούς τους πυραύλους BVR και στην περίπτωση του MICA. Η τεχνολογική εξέλιξη κατέστησε δυνατή την ανάπτυξη αισθητήρων απεικόνισης υπερύθρου, με δυνατότητα εντοπισμού, διάκρισης και εγκλωβισμού στόχων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και πολύ  μικρότερες διαστάσεις, όγκο και βάρος. Συνεπώς ήταν πλέον δυνατή και πρακτική η ενσωμάτωσή τους σε βλήματα μέσης και μεγάλης ακτίνας (χαρακτηριστικές περιπτώσεις οι αισθητήρες των ASRAAM, Python-4). 

Το γαλλικό όπλο επίσης θα ήταν πολύ περισσότερο προηγμένο κινηματικά από το αμερικανικό, ακολουθώντας την εξαιρετική αεροδυναμική διαμόρφωση που είχε αποκρυσταλλωθεί στον Super-530, αλλά θα είχε μικρότερο μέγεθος για μικρότερο βάρος και οπισθέλκουσα. Η ακτίνα ήταν συγκρίσιμη με την αντίστοιχη του αμερικανικού ΑΙΜ-120, όμως κατά τη σχεδίαση και την ανάπτυξη η μεγαλύτερη έμφαση δεν αποδόθηκε εκεί. Αποδόθηκε στην εξασφάλιση μεγάλης ικανότητας ελιγμών κατά την τερματική φάση προσέγγισης και πρόσκτησης. 

Λόγω της υπερθέρμανσης του ρύγχους (αεροδυναμικής τριβή), κάτι που ιδίως στην υπέρυθρη καθοδήγηση πρέπει να αποφεύγεται, το όπλο θα είχε 20% μικρότερη ταχύτητα από τον προκάτοχό του. Tον Super 530 που άλλωστε ήταν όπλο αναχαίτισης υπερταχέων βομβαρδιστικών μεγάλου ύψους-στρατηγικής κρούσης). Σε σχέση με όλους τους ανταγωνιστές του, αποδόθηκε επίσης βαρύτητα στην ακρίβεια κατεύθυνσης και προσβολής, με αποτέλεσμα βελτιστοποίηση του αισθητήρα υπερύθρων και της αεροδυναμικής.  

Ελληνικός MICA IR στο κάνιστρο φύλαξης και μεταφοράς του.  (Φωτογραφία: DefenceReview.gr)

Η αυξημένη ακρίβεια κατέστησε απολύτως εφικτή τη μείωση του βάρους της πολεμικής κεφαλής βάρους 12 κιλών της ΤΒΑ που διαθέτει και πυροσωλήνα προσέγγισης της Thomson-CSF (σήμερα Thales). H πολεμική κεφαλή του MICA είναι ελάχιστα μεγαλύτερη από αυτήν του ΑΙΜ-9Μ. Το συνολικά μειωμένο βάρος του βλήματος (μόλις 112 κιλά) σήμαινε ότι θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέχρι οκτώ από ένα Mirage-2000-5, αναρτώμενα ακόμη και στις θέσεις των μικρής ακτίνας R-550 Μagic-2, σε σύγκριση με τους μόλις δύο Super 530 που μπορούσαν να μεταφερθούν από το Mirage-2000C/E. 

Η αεροδυναμική του πυραύλου, ήταν κάτι μεταξύ του προκατόχου του (Super 530) και του πυραύλου αερομαχίας IRIS-T. Με το δεύτερο μοιάζει στον μικτό έλεγχο με αεροδυναμικές επιφάνειες και τα εσωτερικά τοποθετημένα στη εξαγωγή του πυραυλοκινητήρα, πτερύγια μεταβολής της διεύθυνσης του ανύσματος της ώσης (thrust vectoring tabs). Βέβαια το γαλλικό όπλο έχει ανεξάρτητα τα αντίστοιχα συστήματα (κινούμενες αεροδυναμικές επιφάνειες και πτερύγια μεταβολής της διεύθυνσης ώσης), σε αντίθεση με τον πολυεθνικό IRIS-T αλλά και τον αμερικανικό ΑΙΜ-9Χ. 

Η ανεξαρτητοποίηση των δύο συστημάτων δίνει ακριβέστερο έλεγχο, αλλά είναι περισσότερο πολύπλοκη, ακριβή και απαιτεί μεγαλύτερο χώρο και παροχές εντός του βλήματος, κάτι που δεν ήταν πρόβλημα για το σχετικά μεγάλο (σε σχέση με τα δύο προαναφερθέντα όπλα μικρής ακτίνας) MICA. Μια άλλη ομοιότητα με τον IRIS-T, είναι η ύπαρξη τεσσάρων σταθερών, υπολειμματικών επιφανειών στο ρύγχος, καταφανώς για τη δημιουργία δινορευμάτων σε μεγάλες γωνίες προσβολής. Οι ομοιότητες καθιστούν σαφές το ότι ο MICA σχεδιάστηκε με προβλέψεις ευελιξίας που συναντώνται σε πυραύλους κλειστής (WVR) αερομαχίας. 

Η κεραία του data link του MICA για τη λήψη δεδομένων στοχοποίησης από το ραντάρ του μαχητικού – πλατφόρμα (κίτρινος κύκλος) και τα πτερύγια μεταβολής της διεύθυνσης της ώσης στο εσωτερικό της εξαγωγής του πυραυλοκινητήρα.

Πράγματι, ο Γάλλοι είχαν διαπιστώσει ότι η ύπαρξη «ελάχιστης ακτίνας » εμπλοκής είναι εξαιρετικά περιοριστικός παράγων σε αερομαχίες μεταξύ μαχητικών και υποβαθμίζει την ευελιξία αξιοποίησης των πυραύλων μέσης ακτίνας. Δεν ήταν λοιπόν τυχαίο, ότι εκτός από εξαιρετική ευελιξία τερματικού σταδίου (άλλη μια αδυναμία πολλών πυραύλων μέσης ακτίνας), που επιβαλλόταν και από την ανάγκη τοποθέτησης μικρής πολεμικής κεφαλής, έδωσαν στο όπλο και χαρακτηριστικά αερομαχίας. Το όνομα του άλλωστε, το λέει αυτό: “Πύραυλος αναχαίτισης και Αερομαχίας»  (Missile d’ Interception et de Combat Aerien =MICA). 

Κατά τα άλλα, η αεροδυναμική διαμόρφωση είχε, όπως προαναφέρθηκε, σημαντικές ομοιότητες με αυτή του Super 530, φυσικά σε σμίκρυνση για να καταλαμβάνεται λιγότερος χώρος και να “παράγεται” μικρότερη οπισθέλκουσα. Ίδιου σχήματος σταθερές πτέρυγες για άντωση, έλεγχος από οπίσθια τοποθετημένα πτερύγια και οι διάφορες να περιορίζονται στα σημεία νέας τεχνολογίας (όπως το σύστημα ελέγχου ανύσματος ώσης) και στα αναγκαία για τον νέο ρόλο της αερομαχίας και την απαίτηση της μεγάλης ακρίβειας (οι 4 υπολειμματικές επιφάνειες ρύγχους). 

Η πολεμική κεφαλή είναι υψηλής εκρηκτικότητας, εστιασμένης διασποράς θραυσμάτων (ελεγχόμενη διεύθυνση εκτόνωσης) με ενεργό πυροσωλήνα προσέγγισης ραδιοσυχνοτήτων. Ο πυραυλοκινητήρας είναι στερεού καυσίμου μικρού ίχνους καπνού της SNPE και εξασφαλίζει μέγιστη ακτίνα 60 περίπου χιλιομέτρων, θεωρητικά 50% μεγαλύτερη από αυτή του Super 530, λόγω μικρότερου βάρους και οπισθέλκουσας. Το μικρό μέγεθος και βάρος του MICA, είναι υπεύθυνα για τη μικρή διάρκεια καύσης του κινητήρα του και την μικρή σχετικά εμβέλεια, παρά τη σημαντική ταχύτητα (4 Μαχ)- η οποία επιτυγχάνεται χάρη στην αεροδυναμική βελτιστοποίηση. 

Ο αισθητήρας ενεργού ραντάρ είναι ο μονοπαλμικός AD-4A (των Dassault Electronique-Marconi) και λειτουργεί στη ζώνη K (18-27 GHz), κάτι που του δίνει εξαιρετική ακρίβεια αλλά μικρή σχετικά ακτίνα έρευνας/ εγκλωβισμού, άρα και μικρή απόσταση ενεργοποίησης από το στόχο. Αυτό δεν είναι τόσο μεγάλο μειονέκτημα, καθώς αργεί ίσως το βλήμα να περάσει σε αυτόνομη καθοδήγηση, αλλά από την άλλη αργεί και η προειδοποίηση του στόχου. Ελαφρά διαφοροποιημένος αισθητήρας χρησιμοποιείται και στο βλήμα PAAMS/Aster, ενώ ο ίδιος ο πύραυλος υιοθετήθηκε σε εφαρμογές κατακόρυφης εκτόξευσης (MICA VL), εδάφους/επιφανείας-αέρος. 

MICA EM στην ειδική κλίνη ελέγχου λειτουργίας του ενεργού αισθητήρα ραντάρ. Φωτογραφία: DefenceReview.gr

Φυσικά απαιτείται και καθοδήγηση μεσοπορείας. Υπάρχει ραδιοζεύξη δεδομένων, ώστε το μαχητικό – πλατφόρμα να μεταδίδει νέα δεδομένα σχετικά με τη θέση, το ύψος, την ταχύτητα και την πορεία του στόχου, ώστε ο πύραυλος να πετάξει σε πλεονεκτική θέση και να ελιχθεί αποτελεσματικά (κάτι που ο μικρής ακτίνας ενεργός αισθητήρας ραντάρ καθιστά απαραίτητο) ενώ φυσικά διατίθεται και αδρανειακή ναυτιλία (IMU), με αδρανειακή μονάδα σταθερής στήριξης της Sagem. Σημαντική είναι η δυνατότητα του αισθητήρα να λειτουργήσει και ως ημιενεργός, δηλαδή συνδυασμένος με καταυγασμό από το ραντάρ του μαχητικού. 

Από το 2004 ο MICA φέρεται από Mirage-2000-5/-9 και από Rafale, ενώ πριν από πολλά χρόνια, περί το 1991, η ολλανδική Fokker είχε υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με τη Matra για να προσφερθεί το εν λόγω όπλο για τα εκσυγχρονιζόμενα τότε F-16A Block 20 της Ταϊβάν, αντί, ή συμπληρωματικά του ΑΙΜ-120. Φυσικά το πρόγραμμα αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ για τους γνωστούς λόγους… 

Όσον αφορά το MICA IR υπερύθρου καθοδήγησης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για προσβολές πέραν του οπτικού ορίζοντα, λαμβάνοντας δεδομένα από το ραντάρ του μαχητικού – πλατφόρμα, μέσω της ραδιοζεύξης για τον εγκλωβισμό του στόχου μετά την εκτόξευση (LOAL-Lock On After Launch). Eπίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε εγγύς αερομαχία, εκτοξευόμενο μετά τον εγκλωβισμό (LOBL-Lock On Before Launch). Η ελικτική του δυνατότητα και τα περιθώρια κίνησης του αισθητήρα (των SAT- Matra) είναι επαρκή, ενώ μπορεί να βληθεί σε συνεργασία με το ραντάρ του μαχητικού (σε διαμόρφωση αερομαχίας ή αναχαίτισης), σε συνδυασμό με σκοπευτικό επί κράνους (ΗΜD), σε συνδυασμό με ηλεκτροοπτικό σύστημα πρόσκτησης στόχου επί αεροσκάφους.

Ή εναλλακτικά, όπως και ο Magic-2, ανεξάρτητα, χρησιμοποιώντας μόνο τον υπέρυθρο αισθητήρα του για εντοπισμό και εγκλωβισμό του στόχου (διαμόρφωση missile-as-sensor). Ο αισθητήρας είναι διχρωματικός απεικονιστής υπερύθρου γραμμικής σάρωσης υψηλής ανάλυσης (φέρει 64 στοιχεία Καδμίου, Ψευδαργύρου και Τελλουρίου). Η ελάχιστη ακτίνα ενεργοποίησης της πολεμικής κεφαλής του MICA είναι 500 μέτρα, σαφώς η μικρότερη από όλους τους πυραύλους μέσης ακτίνας και υπολειπόμενη μόνο από αυτή εξαιρετικά σύγχρονων βλημάτων αερομαχίας, όπως το Python-4.  

Ένα σημείο που σπανίως διευκρινίζεται, είναι ότι δυνατότητα αξιοποίησης σε κλειστές εμπλοκές, δεν έχει η έκδοση ενεργού/ημιενεργού καθοδήγησης MICA EM ( ElectroMagnetique) αλλά μόνο το βλήμα MICA IR (Infra-Rouge). Τονίζεται ότι μια ελαφρύτερη έκδοση του MICA IR, με τον αισθητήρα υπερύθρων της BGT, είχε προταθεί από τους Γάλλους στους Γερμανούς μετά την αποχώρηση των τελευταίων από το ASRAAM και προ της ανάπτυξης του IRIS-T, που όμως τελικά προτιμήθηκε.

Διευκρινίσεις που αποδεικνύουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Από μία απλή ανάγνωση των στοιχείων που παρατέθηκαν παραπάνω, προκύπτει ασφαλώς το συμπέρασμα ότι η φιλοσοφία αξιοποίησης του MICA πρώτης γενιάς, προσφέρει σε μία αεροπορική δύναμη, πολύ μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία σε σχέση με τον AIM-120 AMRAAM. 

Με την ακτίνα του να είναι συγκρίσιμη με τις αντίστοιχες του αμερικανικού όπλου μέχρι και την έκδοση C5, μέσω της προηγμένης αεροδυναμικής του διαμόρφωσης και των πτερυγίων μεταβολής της διεύθυνσης της ώσης, είναι πολύ πιο ευέλικτος στην τερματική φάση προσέγγισης/πρόσκτησης του στόχου. Επιπρόσθετα δε, μέσω των δύο διαφορετικών εκδόσεων του, εξασφαλίζει ασύγκριτα μεγαλύτερο πλεονέκτημα καλύπτοντας αποτελεσματικά εμπλοκές από διαφορετικά ύψη, με διαφορετικές ταχύτητες προσέγγισης και διαφορετικές αποστάσεις και γωνίες. Εμπλοκές δηλαδή υπό τελείως διαφορετικές συνθήκες. 

Τα στοιχεία λένε ότι ο MICA EM/IR είναι ένα από τα όπλα που κάνουν τη διαφορά και για τη δική μας Πολεμική Αεροπορία. Παρόλα αυτά αδρανοποιήθηκε για αρκετά χρόνια μέσω του περιορισμού της διαθεσιμότητας των Mirage 2000-5Mk.2 της 331 Μοίρας. Τα αεροσκάφη αυτά μαζί με τα Rafale F3R, θ μπορούν τα προσεχή χρόνια να εξοπλιστούν με τον νέας γενιάς MICA EM/IR NG(New Generation) στον οποίο θα αναφερθούμε στο δεύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος. 

Και κάτι τελευταίο… Γράφεται συχνά και έχει εδραιωθεί ώς άποψη και γεγονός, ότι ο ΑΙΜ-120 δεν είχε ανταγωνισμό για αυτό και έγινε ο επικρατέστερος πύραυλος αέρος -αέρος στη Δύση. Πρόκειται για τη μισή αλήθεια… Μετά το 1995 οι Αμερικανοί απλά δεν επέτρεψαν την πιστοποίησή του και στα (σαφώς πολύ περισσότερα από πλευράς αριθμών παραγωγής) αμερικανικά μαχητικά (λογικό…), κάτι που φυσικά είχαν καταστήσει σαφές από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90. 

Μόνο στην περίπτωση του IRIS-T υποχρεώθηκαν να κάνουν την εξαίρεση. Επειδή επρόκειτο για πύραυλο μικρής ακτίνας που δεν επικοινωνεί, δεν τροφοδοτείται με στοιχεία στοχοποίησης από το ραντάρ του μαχητικού – πλατφόρμα και αναπτύχθηκε από τη συνεργασία πολλών ευρωπαϊκών χωρών που παράλληλα είναι και μέλη του ΝΑΤΟ…

Comments

  1. Αγαπητέ φίλε Γιάννη θα μου επιτρέψεις να συμπληρώσω πως ο MICA
    έχει πραγματικά στοιχεία γιατί έχει δοκιμαστεί στα MIRAZ 2000-5
    με φορτίο έναν πύραυλο και 1/2 εσωτερικό καύσιμο.
    Οπότε η πραγματική εμβέλεια είναι στο 90%

    Ο AIM-120 έχει κατώτερες επιδόσεις γιατί τα στοιχεία αφορούν
    εκτοξεύσεις από F-15 με ένα πύραυλο φορτίο και 1/3 εσωτερικό καύσιμο 2,6 μάχ.
    Το F-16 δεν πιάνει ούτε δυο μάχ 1,8 για την ακρίβεια οπότε η πραγματική εμβέλεια είναι στα 2/3
    της ονομαστικής και ακόμα λιγότερο 65%

    1. @ΔΙΚΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ
      Πραγματικα αυτο που γραφεις μπορεις να μου πεις που το εχεις δει γραμμενο…για την εμβελεια σε σχεση με το καυσιμο. Ο MICA ειναι ενας πολυ καλος πυραυλος ΑΙR TO AIR οπως επισης κ ο AIM-120 ειδικα ο C7 που εχει η ΠΑ. Η διαφορες ειναι πολυ μικρες ουτε ο ενας κανει «παππαδες» ουτε ο αλλος…

      1. Απάντησα τα στοιχεία είναι για εκτόξευση από F-15 στα 2,6 μάχ.
        Εχεις F-15 όχι.

        Το στοιχεία για τον MICA NG είναι από Ραφάλ και όχι από Μιράζ 2000 που
        είναι ταχύτερο.

        1. @ΔΙΚΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ
          Πράγματι. Η εμβέλεια εξαρτάται κι απο την ταχύτητα του φορέα (καθώς προστίθεται στην ταχύτητα του πυραύλου), και απο το υψόμετρο λόγω αντίστασης του αέρα.
          Πρακτικά δεν νομίζω οτι εκτοξεύουν έχοντας πιάσει την μέγιστη ταχύτητα, καθώς απαιτεί απόρριψη των εξωτερικών δεξαμενών και χρήση μετάκαυσης που καταναλώνει το καύσιμο σαν νεράκι.

          Οι πρώτες βολές ενός AIM-120C συνήθως γίνονται στα 50 με 70 km, άντε 80. Έτσι νομίζω, μπορεί και να κάνω λάθος.

    2. θες να πεις οτι ενας πυραυλος που ειχε μονο 1/3 του ντεποζιτου πρεπει να τον υπολογιζουμε οτι θα επιανε λιγοτερη εμβελεια σε σχεση με το αν το ειχε γεματο. Που τα εμαθες τετοια μαθηματικα? Εγω πυραυλους δε σχεδιαζω αλλα ξερω πως αμα βαλω 5 € στη βεσπα θα κανει μικροτερη αποσταση απο οταν βαζω 15.
      Και θα ηθελα κι εγω Link σαν τον φιλο Γιωργο γιατι μου φαινεται πως παει η μπαρουφα συννεφο.

      1. Δεν εννοεί το ντεπόζιτο του πυραύλου. Άλλωστε δεν έχει ντεπόζιτο ένας πύραυλος ΑΑ σήμερα. Εννοεί την ταχύτητα του φορέα που τον εκτοξεύει.

      2. Συγνώμη αυτό διάβασες;
        Για το αεροσκάφος φορέα εκτόξευσης αναφέρθηκα!
        Τι δεν καταλαβαίνεις;
        Πως η εμβέλεια είναι συνάρτηση της ταχύτητας του αεροσκάφους.
        Δηλαδή αν ρίξεις έναν πύραυλο AIM-120 από χάριερ
        και από F-35 υποηχητικά θα πιάσει την ταχύτητα και την εμβέλεια
        που σου δίνουν;

        1. Λαθος μου. Για πες τωρα πιο δημοσιογραφικο site εκανε αρθρο που αναφεροταν η ταχυτητα που ειχε και το f15 και το μιραζ τη στιγμη της εκτοξευσης, οπως επισης και το ποσα καυσιμα ειχαν τα αεροσκαφη (και υποθετω και το ύψος απο το οποιο τους εκτοξευσαν θα παιζει ρολο).
          Γιατι οσο και να παρεξηγησα το θεμα με το ντεποζιτο, εξακολουθεις να μη γραφεις απο που παιρνεις αυτες τις πληροφοριες.

          1. Γιατί αυτή είναι η αλήθεια!

            Σαιτ; Θα αστειεύεσαι;
            Δεν τα γράφουν αυτά τα σαιτ και δεν τα δημοσιοποιούν οι εταιρίες.

            Ξέρω περισσότερα από ότι γράφω.

  2. Ο Mica ειναι εξαιρετικος πυραυλος οσοι τον εχουν μελετησει συνηγορουν. Το θεμα ειναι τωρα ποσα κομματια χρειαζεται η ΠΑ για να εξοπλισει τα Rafale και τα Mirage ? Γιατι εαν δεν εχει για δυο γεμισματα για καθε μαχητικο τοτε υπαρχει προβλημα. Μηπως θα ηταν σωστο στο επομενο αρθρο σας να βαλετε και ποσους Mica NG θα ηταν σωστο να αγοραστουν ετσι ωστε να μην υπαρχει προβλημα ? Επισης εαν αγοραστουν γυρω στα 300 κομματια πιστευω θα μπορουσαμε να ζητησουμε και βιομηχανικο εργο, για παραδειγμα τους ενεργους αισθητηρες και την εκρηκτικη κεφαλη που μολις αναλυσατε, γιατι τον κινητηρα το βρισκω λιγο δυσκολο να τον δωσουν.

    1. Φιλε μου εχουμε 300mica και θα εχουμε και 40-80 Μετεορ για 62 αεροσκάφη(στο υποθετικό/απίθανο σενάριο ότι είναι όλα διαθέσιμα).
      Ανω των 5 πυραύλων ανά αεροσκάφος δηλαδή.
      Με 50% ευστοχία των πυραύλων θα έχεις ρίξει την μισή ΤΑ.
      Ε ας μείνει κάτι και για τα Φ16

      1. @ Κώστας
        Δεν υπάρχει 50% ευστοχία. Οι πύραυλοι εκτοξεύονται για πολλούς λόγους, συχνά για να αναγκάσεις τον αντίπαλο να κάνει αμυντικούς ελιγμούς ή να φύγει κλπ.

  3. Όπλο που Πραγματικά μπορεί να κάνει την διαφορά στο Αιγαίο.
    Όπλα και πλατφόρμες (Γαλλία – Mirage, Rafale, Mica,Scalp, excoset) που δίνουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (συστήματα που οι Μογγολος δεν έχει).
    Άμα μάλιστα μπορούσαμε να αποκτήσουμε ακόμα μία μοίρα και για τα δύο (Rafale και Mirage 2000-9 από τα ΗΑΕ) με αγορά αντίστοιχων όπλων, τότε θα είχαμε μία από τις καλύτερες αεροποριες στον κόσμο, και αυτό όχι λόγω υλικού, αλλά λόγω έμπειρου προσωπικού (πιλότοι,μηχανικοί κλπ.).
    Άλλωστε όσο καλό και να είναι ένα αεροπλάνο, αυτό που κάνει πάντα την διαφορά είναι ο άνθρωπος στο πιλοτήριο. Και δόξα την Παναγία, όλα τα στελέχη της ΠΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΌΔΕΙΞΗ ΧΊΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΌΤΙ ΜΕ ΤΑ ΣΩΣΤΆ ΜΈΣΑ ΜΠΟΡΟΎΝ ΝΑ ΚΆΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΆ!!!

    Για αυτό και μόνο τον λόγο, εξακολουθώ να είμαι ένας από τους λίγους εδώ που πιστεύω ότι η σπατάλη 5,5 δις ευρώ για 4 φρεγάτες είναι καθαρά τρελά!!!Αυτός είναι και ο λόγος που το Ισραήλ τόσα χρόνια έχει στηρίχθηκε και στηρίζεται σε αυτό το δόγμα!!!Ότι δηλαδή οποίος έχει το πάνω χέρι στον αέρα κερδίζει και τον πόλεμο!!!Μία φορά δε το κατάφεραν και παραλίγο να τους στοιχίσει τον πόλεμο (Yom Kippur).Φυσικά το μάθημα έγινε πάθημα (Λίβανος-Bekaa Valley).
    Το Τουρκικο Ναυτικό ούτε δυνατότητες AAW έχει (μόνο ESSM έχει) ούτε πρόκειται να αποκτήσει!!
    Τώρα πέρα των S400 που έχει (με ότι αυτό συνεπάγεται – αδυναμία να ξεχωρίζει φιλιο από εχθρικό) η Τουρκική αεράμυνα στηρίζεται εξολοκλήρου στα πανάρχαια Hawk!!!
    Είναι μια τεράστια ευκαιρία τώρα, λόγω του αποκλεισμού της Τουρκίας από σχεδόν όλους, να ενισχυθεί η δικιά μας αεροπορία σε επίπεδο που να κάνει τους απέναντι να χάσουν τον ύπνο τους (Ίδη το έχουν πάθει με την αγορά των 18 Rafale!!) και αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν!!
    Άλλωστε και με την αιμορραγία που έχουν και σε ανθρώπινο υλικό (πιλότοι) ή πλάστιγγα μπορεί να γύρει σε εμάς πολύ εύκολα, με την αγορά κατάλληλων μέσων (αεροπλάνα, όπλα).
    Άμα μάλιστα μπορούσαμε να αναβαθμισουμε και τα 50,30 σε 50++ και πάρουμε και κατάλληλα όπλα (Sniper, Litening,Spice,Hammer, Rampage) τότε θα ήθελα να δω τον Μαλ@κ@ τον Ακαρ τι θα βγει να λέει.

    1. Διαφωνώ να πω την αλήθεια παρά το γεγονός πως κι εγώ θεωρώ την αεροπορία ως νο 1 προτεραιότητα.
      Νομίζω πως για να εξασφαλίσουμε ρόλο σε όλο το νέο σκηνικό που έρχεται χρειαζόμαστε αεροναυτική ισχύ. Ακριβό σπορ, το γνωρίζω.. Αλλά πρέπει. Οπότε τα 5 δις τα θεωρώ και λίγα.

  4. MICA NG χθες και αναβάθμιση όπου δυνατόν του υπάρχοντος αποθέματος κι αφήστε την ΤΗΚ να κλαίει!
    Βάλτε και METEOR στην εξίσωση και έχετε εικόνα της φάπας που έρχεται για τα Μογγόλια.
    Αλήθεια, κάτι στρατηγικοί σύμμαχοι εξ Ανατολικής Ακτής που έχουμε τι είπαμε πως προσφέρουν;;;;;;

        1. Ποτηράκια????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
          Τι να μου κάνουν????????????
          Μπουκαλάκια !!!!!!!!!!!!!
          Δεν θα εκπλαγώ ως γνήσιος καταστροφολόγος που βρίσκει προβλήματα σε κάθε λύση!!

    1. Σωστά μιλάς! Ας ασχοληθούμε επιτέλους με το μέλλον των ελληνικών όπλων σε ΠΑ, ΠΝ και ΣΞ! Ο MICA NG είναι το μέλλον για την ΠΑ και όχι μόνο.

  5. “Σημαντική είναι η δυνατότητα του αισθητήρα να λειτουργήσει και ως ημιενεργός, δηλαδή συνδυασμένος με καταυγασμό από το ραντάρ του μαχητικού.”: για να είμαστε ακριβείς, δεν νομίζω ότι ο MICA EM έχει δυνατότητα ημιενεργούς καθοδήγησης, όπως ο S530D ή ο ΑΙΜ-7 (και ούτε κάτι τέτοιο θα ήταν επιθυμητό, καθώς θα εξέθετε το βάλλον αεροπλάνο στην πιθανότητα εμπλοκής από τον στόχο του). Έχει πλήρως ενεργό ραντάρ. Απλά, το βάλλον αεροπλάνο μπορεί να ενημερώνει τον πύραυλο μέσω της διασύνδεσης Α/Φ – πυραύλου, το οποίο στο Rafale υλοποιείται μέσω του ραντάρ του: https://omnirole-rafale.com/armement/air-air/ Έτσι, καθώς το ραντάρ RBE-2AA διατηρεί εντός της σάρωσής του τόσο τον στόχο, όσο και τον πύραυλο, μοιάζει σαν να χρησιμοποιείται ημιενεργός καθοδήγηση. Όμως, δεν γίνεται αυτό, καθώς ανά πάσα στιγμή το βάλλον αεροπλάνο μπορεί να απεμπλακεί χωρίς να χαθεί η μπάλα: ο πύραυλος θα συνεχίσει την πορεία του με βάση τα πιο πρόσφατα δεδομένα που έχει, θα ανοίξει το ραντάρ του όταν πλησιάσει στην αναμενόμενη θέση του στόχου και αν τον δει, τον είδε, αλλιώς bad luck. Στην περίπτωση όμως της ημιενεργούς καθοδήγησης, το ραντάρ του βάλλοντος αεροπλάνου θα πρέπει να είναι διαρκώς “κλειδωμένο” στον στόχο και αν σπάσει ο εγκλωβισμός, το παιχνίδι μάλλον έχει χαθεί.

    1. Να το επεκτείνω:
      Αυτό ισχύει για ΌΛΟΥΣ τους πυραυλους με ενεργή καθοδήγηση
      για πετυχημένες βολές σε μεγάλες αποστάσεις (>20+km)

      Απαιτείται target data update καθώς το βλήμα πετάει προς το στόχο ώστε όταν ανοίξει το radar
      του ο στόχος να βρίσκετε εντός του field of view του που είναι πολύ περιορισμένο λόγω της διαμέτρου της κεραίας του radar που είναι η διάμετρος του πυραυλου

      Διότι μερικοί μερικοί νομίζουν πως βαράμε τον ASTER 30 και πάει και καταρρίπτει τον στόχο στα 130lm
      έτσι απλά

      Ο στόχος πρέπει να είναι πολύ συνεργάσιμος για φάει πύραυλο από τέτοιες αποστάσεις!!

      Ερώτηση : Μπορεί να ανιχνευθεί η διαμόρφωση(transmission) του radar που κάνει data upload στον πύραυλο από τα συστήματα RWR/ESM?

      1. Όντως χρειάζεται καθοδήγηση για όλους τους ανάλογους πυραύλους σε μεγάλες αποστάσεις, δεν είναι δυνατόν το ρανταράκι ενός πυραύλου να βλέπει πάνω από μερικά χιλιόμετρα, ούτε μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο στόχος θα πετά διαρκώς ευθεία οριζοντία.

        Δεν ξέρω εάν κατά την εκπομπή του σήματος ενημέρωσης του πυραύλου η διαμόρφωση του ραντάρ είναι πολύ διαφορετική και μπορεί να το αντιληφθεί ένα RWR (και εάν γνώριζα μάλλον δεν θα το διευκρίνιζα…). Όμως, ούτως ή άλλως, το RWR του στόχου «ακούει» το ραντάρ του βάλλοντος αεροπλάνου, που τον γλυκοκοιτάζει, οπότε ο στόχος μάλλον μπορεί να υποθέσει βάσιμα ότι κινδυνεύει θανάσιμα…

      2. @CK
        δεν νομίζω πως είναι δυνατόν να ανιχνεύσεις την ζεύξη, κάπου είχα διαβάσει πχ για τον AMRAAM οτι η διόρθωση μεσοπορίας γίνεται κάθε κάποια δευτερόλεπτα, δλδ στην διάρκεια της πτήσης γίνεται ξέρω γω δυό ως πέντε φορές.
        Δεν υπάρχει κάποια συνεχόμενη εκπομπή όπως πχ γίνεται με τους ημιενεργής καθοδήγησης.

  6. Στο κεντρικο-βόρειο Αιγαίο υπάρχει ένα CAP από Mirage 2000-5 στα 35000ft εντοπίζει/ενημερώνεται, επιταχύνει στα 2+Mach και κάνει άφεση MICA (EM/IR) εναντίων επερχόμενων τουρκικών F-16 (διαλέξτε block, διαμόρφωση, ταχύτητα, ύψος και aim-120).

    Εσείς τι λέτε, θα προλάβουν οι μπούφοι να εκτοξεύσουν βλήματα πριν καταρριφθούν? 😉

    1. Όπως γράφτηκε παραπάνω άμα μιλάμε για βολές σε μεγάλες αποστάσεις οι μπούφοι πρέπει να είναι συνεργάσιμοι για να φάνε τον πύραυλο
      Απαιτείται target data update στους MICA μέχρι να φτάσουν αρκετά κοντά(20?km) στον μπούφο για να ενεργοποιήσουν το radar tous
      Οποτε οι μπούφοι μπορεί να αντιδράσουν είτε με μανούβρες ώστε να ξεφύγουν από το radar των 2000
      η ακόμα και να εκτοξεύσουν τους δικούς τους AMRAAM προς τα 2000 ώστε να τα αναγκάσουν να κάνουν αυτά μανούβρες για να αποφύγουν τα AMRAAM και να σταματήσει έτσι το target data update στους MICA
      αφού οπρέπει να βρίσκονται μέσα στον κώνο που βλέπει το radar

      Και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε υπόψη ηλεκτρονικό πόλεμο!!

    2. Βάλε στην εξίσωση ένα σύγχρονο ΣΑΕ μια φρεγάτα AAW κάπου στην περιοχή και στα «αποστρατικοποιημένα» νησιά όπως θέλουν οι Μογγόλοι και όχι μόνο ένα δίκτυο με ικανά shorads/vshorads/c-ram και εγγύτερα στην ενδοχώρα Α/Α μεγάλου βεληνεκούς και έτοιμα QRA . Αυτά ως άμυνα εάν τώρα βάλουμε και συστήματα για ισοδύναμο τετελεσμένο αποτέλεσμα δεν νομίζω καν αν θα απογειωθούν .
      Η διακλαδικότητα είναι η σωστότερη προσέγγιση και η πολιτική βούληση να την δημιουργήσει και κυρίως να την χρησιμοποιήσει.Ο απέναντι έχει αντιληφθεί δυστυχώς την έλλειψη αυτής της βούλησης . Τώρα εάν είναι mica amraam meteor το καλύτεροι το ευχάριστο είναι ότι θα υπάρχουν και οι τρεις.

    3. Κάποια επιπλέον δεδομένα,
      οι μπούφοι μπορει να βλεπουν τα Μ2000-5 άλλα δεν θα έχουν ένδειξη στοχοποιησης (lock) RWR για εκτόξευση βλημάτων, παρα μόνο την τελευταία στιγμή που ενεργοποιείται το ραντάρ του MICA (ο IR ειναι μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία BWR).

      Τα M2000-5 έχουν data link μεταξύ τους!

      Μην είστε καθόλου σίγουροι οτι το link Μ2000-5 με MICA γίνεται με την κεραία του ραντάρ του φορέα εκτόξευσής (δεν μιλάμε για αμερικανικά όπλα) και ότι υπάρχει απαίτηση συνεχής διατήρησης του στόχου εντός του κώνου του ραντάρ του φορέα εκτόξευσης . Τα δεδομένα ιχνηλατησης μπορεί να προέρχονται απο άλλο κώνο ραντάρ και να μεταδίδονται απο τον φορέα εκτόξευσης χωρίς την κεραία το ραντάρ του.
      Οι μπουφοι θα βλέπουν στο ραντάρ μονο τα Μ2000-5 να κάνουν Jinking ενώ ηδη θα έχουν αφεθεί οι MICA.

      Το F-16 σε καμία σχεδόν διαμόρφωση μάχης τους, δεν πιάνουν πάνω από 1,4-1,6 mach, με αποτέλεσμα τεράστια διάφορα κινητικής ενεργείας με τα Μ2000-5 (πέραν το απίθανου σεναρίου να βρεθούν σε τόσο μεγάλου υψόμετρου ιδικά στο κεντρικό Αιγαίο, και ζητήματος των μετακαυσης/καυσίμων που απαιτούνται σε συνδυασμό με την κοντινότερη βάση προσγείωσης ή tanker orbit)

      Για ESM αφήστε το καλύτερα για να γίνει λιγο ποιο δίκαιο το σκηνικό για τα τουρκικά F-16, και για να μην στεναχωρηθούμε όλοι με τους AIM-120 (DRFM)

      Μην ξεχνάτε μιλάμε συγκεκριμένα, για τουρκικά f-16 σε συγκεκριμένο χώρο.

      1. Η εντύπωση μου είναι πως για να γίνει βολή MICA όπως και AMRAAM ο στόχος πρέπει να εγκλωβιστεί από το radar του M2000/F16

        Αυτό απαιτεί αλλαγή εκπεμπόμενου σήματος που ανιχνεύεται από τα RWR των μπούφων

        Πράγματι έχουν αναπτυχθεί τακτικές εκτόξευσης MICA/AMRAAM όπου το target data update γίνετε από άλλο αεροσκάφος

        1. Υπάρχουν πολλές διαμορφώσεις Α/Α λειτουργίας και ιχνηλατησης ραντάρ πχ η κλασική SinglTargetTrack η «νεοτερη» γνωστή από τα F-16 TrackWileScan …κλπ.

          Ένα μέρος της ουσίας είναι εδώ «απαιτεί αλλαγή εκπεμπόμενου σήματος που ανιχνεύεται από τα RWR» μην είσαι σίγουρος για αυτό.
          Δλδ το τι αλλάζει στο σήμα (αν αλλάζει) και τι είναι αν είναι ανιχνεύσιμο από τα RWR των ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ F-16.

          1. Α.. προσοχή άλλο F-16/AMRAAM άλλο M2000-5/MICA,
            να μην υποθέτουμε ότι έχουν αντίστοιχες μεθόδους ή ταυτοσιμό «kill chain»
            Η Γαλλική/ευρωπαϊκή φιλοσοφία ειναι πολυ διαφορετική απο την Αμερικανική.

            Τους αμερικανους σχεδιαστές τους ενδιέφερε να πατηθεί το κουμπί το συντομότερο δυνατό (για τακτικούς λόγους/ σε συνδυασμό με υπερεπάρκεια μέσων και βλημάτων ).

            Τους Γαλλους σχεδιαστές τους ενδιέφερε όταν πατηθεί το κουμπί να είναι σχεδόν βέβαιο το αποτέλεσμα (μικρός αριθμός μέσων & βληματων /οικονομικοί λόγοι)

  7. «Από μία απλή ανάγνωση των στοιχείων που παρατέθηκαν παραπάνω, προκύπτει ασφαλώς το συμπέρασμα ότι η φιλοσοφία αξιοποίησης του MICA πρώτης γενιάς, προσφέρει σε μία αεροπορική δύναμη, πολύ μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία σε σχέση με τον AIM-120 AMRAAM.» Κυριε Νικητα αυτο πραγματικα θα ηθελα να μου το εξηγησετε απο που προκυπτει..το αρθρο σας θεωρω οτι παιρνει θεση υπερ του MICA ( δεν λεω οτι δεν ειναι καλο βλημα ) και το παρουσιαζει ως υπεροπλο σε σχεση με το AMRAAM πραγμα που δεν ισχυει στην πραγματικοτητα..Τελος θα ηθελα να πω οτι η Π.Α εχει και την εκδοση ΑΙΜ120C7 που ειναι η τελευταια εκδοση της οικογενειας C..

    1. @ Γιωργος
      Πράγματι. Ο AMRAAM με τον MICA EM είναι πολύ παρόμοιοι σε σύλληψη.
      Ο AMRAAM έχει και το καλούδι «home-on-jam», αν και απ ότι διαβάζω ένας λόγος είναι οτι παρεμβάλεται σχετικά εύκολα και επιπλέον η πιθανότητα κατάρριψης σε λειτουργία home-on-jam μειώνεται δραματικά.

    2. Στο εξήγησα και πριν τα στοιχεία εκτόξευσης του MICA είναι πιο
      κοντά στην πραγματικότητα.
      Του ΑΙΜ 120 όχι!

      Αν τα στοιχεία του ΑΙΜ-120 που μας δίνουν ήταν για εκτοξεύσεις από F-16
      θα έγραφα υπέρ του ΑΙΜ-120.

    3. O MICA είναι πολύ πιο ευέλικτος, ιδίως στην πρώτη φάση, όπου λειτουργεί ο πυραυλοκινητήρας, λόγω κατευθυνόμενης ώσης. Έτσι, μπορεί να κάνει στροφή 180°, ενώ ο ΑΙΜ-120 όχι. Κατά τα άλλα, ο MICA EM είναι ανάλογος του ΑΙΜ-120, ενώ ο δεύτερος υπερτερεί σε εμβέλεια. Όμως, ειδικά ο MICA IR είναι ένα μοναδικό όπλο, που επιτρέπει “σιωπηλή” εμπλοκή σε μεγάλες αποστάσεις (BVR), χωρίς να προειδοποιείται ο αντίπαλος, καθώς δεν εκπέμπει κάτι. Επίσης, ο συνδυασμός είναι πολύ επικίνδυνος: όταν “ακούς” ραντάρ Μ2000-5 ή Ραφάλ στο RWR, τι κάνεις; Εάν υποθέσεις ότι σου έρχεται πύραυλος, τι κάνεις; Ο κάθε τύπος πυραύλου, απαιτεί διαφορετικές ενέργειες.
      Και το κερασάκι στην τούρτα: αν σου ρίξει και τα δύο (the Russian way);;;

    4. Και εσείς φίλτατε Γιώργο, έχετε κάνει δύο σχόλια απαντήσεις σε σχολιαστές υποστηρίζοντας ενθέρμως την οικογένεια AMRAAM. Είστε φίλος της ΄΄οικογένειας΄΄ ή έχετε ρίξει με ΑΙΜ και γνωρίζετε καλύτερα τις παραμέτρους βολών?
      Εκτός και αν πιστεύετε τυφλά τους αξιότιμους και πάντα αξιόπιστους, περί των όπλων τους, Αμερικάνους

      ΥΓ: Θυμίζω οτι για επιχειρήσεις TASMO τα Μirage φορτώνονται με Exocet και Scalp , ενώ τα F-16 με Maverick

        1. Για όσα χρόνια πετάγανε και ήταν διαθέσιμα. Tώρα είναι διαθέσιμα και πάλι
          Δεν φταίνε οι πλατφόρμες και τα όπλα αν κάποιος δεν τα υποστηρίζει διαρκώς
          Μην πετάς την μπάλλα στην εξέδρα

      1. Φιλτατε Π.Φ δεν ειμαι φιλος ουτε εχω δυστηχως ριξει…το μονο που λεω ειναι οτι και τα δυο οπλα ειναι εφαμιλλα χωρις κανενα να ειναι δραματικα καλυτερο του αλλου..και κατι ακομα TASMO με Scalp δεν γινεται..και τα F16 φορτωνονται με Maverick γιατι δεν εχουμε ΗΑΡPOON ακομα.

        1. Λάθος βιασύνης το Scalp για επιχειρήσεις TASMO. Περισσότερο ήθελα να το αναφέρω σαν επιπλέον διαθέσιμο όπλο στρατηγικού πλήγματος, στα Mirage

          Aυτή την διαφορά ήθελα να επισημάνω, ότι ακόμα (2021) δεν έχουμε και δεν είναι σίγουρο, αν ποτέ θα έχουμε Harpoon (o Slam- ER δύσκολα ), οπότε φορτώνουμε Μaverick.

    5. @ Γιωργος
      Αγαπητέ Γιώργο

      Γράφουμε αυτά που γράφουν ξένες πηγές (μεταξύ αυτών και αμερικανικες – https://aviationweek.com/defense-space/mbda-developing-new-version-mica-silent-killer-air-air-missile) και κατασκευαστές. ΤΙΠΟΤΑ λιγότερο και ΤΙΠΟΤΑ περισσότερο… Το δε «πολυ μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία» το στοιχειοθετούμε… Γράφουμε ότι με το να έχεις φορτωμένα όπλα με αισθητήρα υπερύθρων και ενεργού ερευνητή ραντάρ TΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, αποκτάς μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών για την προσβολή στόχων υπό διαφορετικές συνθήκες. Ποιές συνθήκες…

      Επί παραδείγματι περιβάλλον έντονων ηλεκτρονικών αντιμέτρων, όπου ο αισθητήρας IR μπορεί να δει στόχο, Παθητική ικανότητα εντοπισμού και εγκλωβισμού σε μικρές και μέσες αποστάσεις με πληροφορίες που μπορεί να προέρχονται από IRST αισθητήρες (όπως το FSO του Rafale) ή άλλες πλατφόρμες μέσω data link.

      Σημειώστε επίσης ότι το ραντάρ RDY-2 του Mirage 2000-5Mk.2 μπορεί να εντοπίσει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις και να εγκλωβίσει ταυτόχρονα μέχρι οκτώ! Επιλέγει δε αυτόματα τους τέσσερις πιο επικίνδυνους και εκτοξεύει (με διαχωρισμό ενός δευτερολέπτου) ισάριθμους MICA εναντίον τους! Δεν γνωρίζουμε τις δυνατότητες του RBE 2AA του Rafale σε αυτό το κομμάτι, αλλά μάλλον είναι περισσότερο ικανό…

      Η ουσία είναι ότι γίνεται πλήρης εκμετάλλευση της ακτίνας και των ελικτικών ικανοτήτων και των δύο εκδόσεων του MICA, στην τερματική φάση. Το ίδιο θα ισχύει προφανώς και για τον NG.

      ΠΟΥΘΕΝΑ δεν γράφουμε ότι πρόκειται για όπλο ικανότερο του AMRAAM. Είτε του -C7, είτε του -D. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες επιχειρησιακού χαρακτήρα και είμαστε βέβαιοι ότι πολύ λίγοι τις γνωρίζουν… Επομένως δεν μπορούμε να κάνουμε συνολική σύγκριση, υπό τις ίδιες συνθήκες (ταχύτητας, ύψους, απόστασης εκτόξευσης κ.ο.κ.).

      Αναφερόμαστε σε γενικά χαρακτηριστικά – ευρύτερα γνωστά – και σε σχεδιαστική-επιχειρησιακή φιλοσοφία… Με όσα επίσημα στοιχεία έχουμε στη διάθεσή μας.

      1. Κυριε Νικητα να διευκρινισω οτι τα σχολια που κανω ειναι καλοπροεραιτα παντα γιατι θεωρω το site σας εχει στοχο την σωστη ενημερωση πανω απο ολα. Και να προσθεσω μονο οτι ναι το MICA IR ειναι μεν «αθορυβο» αλλα εχει και τα μειονεκτηματα των IR βληματων
        ..βλεπε στρωμα νεφων κ.α Βεβαια οπως ξαναειπα ειναι πολυ χρησιμο οπλο στην φαρετρα της Π.Α και ενας επιπλεον πονοκεφαλος για τους Μπουφους..

      2. Να διορθώσω ως γνήσιος καταστροφολόγος η κακια πεθερά του forum πως Το FSO του RAFALE είναι κάμερα (TV)και laser finder .Δεν είναι IRST
        Δεν θυμάμαι εάν αρχικά είχε και IRSTαλλα λόγω προβλημάτων κρατήσανε μονο το TV
        Το σύστημα θα αλλαχθεί με νέο στo F4
        https://omnirole-rafale.com/wp-content/uploads/2018/05/Fox-3-14.pdf

        https://hushkit.net/2019/12/20/dassault-rafale-m-versus-f-a-18e-f-super-hornet-carrier-fighters-compared/

        Να προσθέσω ότι άλλο μεγάλο πλεονέκτημα του MICA είναι ότι ΔΕΝ το έχουν οι γείτονες οποτε δεν το ξέρουν όπως το F16/APG68V9/AMRAAM

        Το οποιο μπορεί να διαχειριστεί δυο ταυτόχρονες εμπλοκές με AMRAAM έναντι 4
        με το M2000/RDY/MICA και 8? του RAFALE εάν θυμάμαι σωστά

        1. Φίλε CK, δεν ξέρω εάν το κατάλαβες αλλά το άρθρο στο hushkit.net που υπέδειξες είναι ένας ύμνος για το Rafale… Αποδεικνύει ότι το Super Hornet (και μάλιστα το Block II) είναι κατώτερο σχεδόν σε όλες τις παραμέτρους σε σχέση με το Rafale M!
          Επίσης, μου κατέστρεψε την καλή εικόνα που είχα για το ραντάρ APG-79: «The APG-79 has also been notable for a litany of poor test and evaluation reports, from both the dedicated department of test and evaluation (DOT&E) and the US Navy’s own Operational Test and Evaluation Force. It has suffered from numerous reliability and operational suitability deficiencies since introduction in the late 2010s, and fixes and improvements such as built-in electronic attack options have been repeatedly deferred.»
          Είχα διαβάσει κάποια report που έλεγαν ότι το AESA APG-79 δεν προσφέρει και πολλά σε σχέση με το παλαιότερο ραντάρ με κεραία μηχανικής σάρωσης APG-73 αλλά δεν είχα δώσει και πολλή σημασία, παρασυρθείς από την υποτιθέμενη καθολική ανωτερότητα των AESA…

          1. Νομίζω πολύ ενδιαφέρον έχει η συνέντευξη ενός πιλότου Rafale της Marine National

            https://hushkit.net/2019/11/11/flying-fighting-the-dassault-rafale-interview-with-a-rafale-combat-veteran/

            Συνοπτικά:
            – Επαληθεύει τις φήμες που υπήρχαν πως όποτε συναντήθηκαν Rafale με Typhoon, το πρώτο είχε το δεύτερο για ψωμοτύρι.
            – Θεωρεί πιο δύσκολο αντίπαλο το F-16
            – Γκρινιάζει για την έλλειψη κάσκας στοχοποίησης HMD (ευτυχώς τα δικά μας θα έχουν τις ισραηλίτικες TARGO II)
            – Δεν θεωρεί τους S300/S400 τρομερό πρόβλημα
            – Θεωρεί σαν μεγαλύτερο πρόβλημα του Ραφάλ στον δυνατό και σταθερό ήχο της μονάδας κλιματισμού ECS (environmental control system) γιατί είναι ίδιος ανεξαρτήτως ταχύτητας και υψομέτρου οπότε είναι εύκολο να χάσεις την αίσθηση του που είσαι αν δεν παρακολουθείς συνεχώς τα όργανα (αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε κανείς να διαμορφώνει αυτόν τον ήχο υποβάθρου ανάλογα της ταχύτητας και του υψομέτρου)
            – Και το καλύτερο, σε ερώτηση για σύγκριση με άλλο αεροσκάφος είπε :
            «Combat is unfair. It’s never going to be fair. It isn’t designed to be fair. If you get into fair close combat you’re a bad pilot. Don’t put yourself in a fair fight in real life as that’s stupid. Manoeuvre — take advantage and surprise your enemy. It’s not about one individual defeating an enemy, you’re here to get results.»

            Το τελευταίο αποτυπώνει καθαρά την τεράστια αξία της επιλογής πιλότων και της εκπαίδευσής των (μ’αρέσει αυτό το «των» όταν κολλάει αντί του «αυτών» και το έχω υιοθετήσει, δεν ξέρω καν αν είναι σωστό : )

          2. @npo
            Το διάβασα κι αυτό. Είναι εντυπωσιακή η περιφρόνηση του πιλότου για το Eurofighter, το οποίο όμως παραδέχεται ότι σε μεγάλα ύψη σκίζει. Επίσης εντυπωσιακή είναι η άποψή του για το F-16, όχι γιατί το υποτιμώ (κάθε άλλο) αλλά περίμενα το ακριβώς αντίθετο σε σχέση με το Eurofighter…

          3. @Konstantinos Zikidis
            Ναι. Η υπόθεση για την οποία που σχεδιάστηκε το Eurofighter, ταχύτατη άνοδος σε μεγάλο ύψος και κατάρριψη BVR σοβιετικών βομβαρδιστικών το χαράμισε το αεροσκάφος. Υποθέτω πλην της διελκυστίνδας για βιομηχανικό έργο και τις Γαλλικές απαιτήσεις για χρήση σε αεροπλανοφόρα και χρήση και για κρούση όχι μόνο αναχαίτιση, μέτρησε κι αυτό για την αποχώρηση των Γάλλων.

          4. @ Konstantinos Zikidis
            Φαντάζεσαι Κωνσταντίνε να τα είχαμε πάρει όπως είχαμε υποσχεθεί στην Μέρκελ?
            Είμαστε τυχεροί που φαλίραμε λίγο πρίν τα πάρουμε : )

          5. @npo
            Η «αξιολόγηση» του Γάλλου πιλότου σχετικά με τις ικανότητες του EF είναι υπεραπλουστευμένη και δεν νομίζω να ισχύει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων,επειδή θα πρέπει να πετύχει σε πιλότους stupid(όπως λέει) του EF που να αποδέχονται συνέχεια την τακτική που προσπαθεί να τους επιβάλει ένα Rafale(η οποιοδήποτε άλλο μοντέλο) μεταφέροντας το EF εκεί που μπορεί να αντιμετωπιστεί απο ένα Rafale,και αυτό προϋποθέτει να είναι άσχετοι η χαζοί οι πιλότοι των EF που αμφιβάλω να ισχύει επειδή θα γνωρίζουν για τα αδύναμα σημεία που θα προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί το Rafale μόνο αν αποδεχτεί ο πιλότος του EF την τακτική του συναδέλφου στο Rafale. Όσο δεν είναι «Stupid» οι πιλότοι στα Rafale η στα Alpha Jet δεν είναι και οι συνάδελφοι τους στα EF που εκπαιδεύονται για αποστολές εναέριας υπεροχής επάνω σε μαχητικό που ειναι φτιαγμένο για αυτό τον σκοπό με τις ανάλογες ικανότητες.

            But as a Rafale pilot, I’m stupid if I take him on like that, so I’m going to move the combat a bit. I’ll fake a combat at 50,000 feet and I’m going to send a guy sneakily low level to surprise the Typhoon, it’s more easy than you think!”

            Όσο θα παίζει ρόλο ο παράγοντας πιλότος που κάνει ακόμα και ένα Alpha Jet επικίνδυνο για ένα Rafale (όπως λέει και ο γάλλος Ραφαλίστας) το EF θα είναι πρόκληση ακόμα και για ένα αεροσκάφος με πλεονέκτημα στο σημείο Sensor Fusion.
            Ένας έμπειρος πιλότος EF με χρήση του συνδιασμού JHMCS – IRIS-T νομίζω ότι θα ήταν ακόμα και στα «νερά» του Rafale μεγάλη πρόκληση.

          6. @WTF

            Δεκτόν, αλλά γενικώς τα EF-2000 δεν έχoυν καλή φήμη σαν dogfighters. Ειδικά σε κλειστή αερομαχία δεν έχουν πολύ τύχη εναντίων πχ F-18 ή F-16 ή Rafale ή ακόμα και του Γρύπα. Το έχω ακούσει αυτό κι απο ιταλό πιλότο.

            Με κάσκα με HMS και έναν πύραυλο σαν τον Iris-T αλλάζει το πράγμα, κι αυτό είναι και το επιχείρημα υπέρ των F-35 που κι αυτά δε είναι σούπερ σε κλειστές αερομαχίες, παρόλο που δεν είναι και τόσο χάλια όσο συχνά παρουσιάζονται.

            Το θέμα είναι πως προκειμένου το Eurofighter να βελτιστοποιηθεί γι αυτό που προοριζόταν (αναχαίτιση των Σοβιετικών σε BVR σε μεγάλα ύψη και σε υπερηχητικό καθεστώς πτήσης ) έγιναν υπερβολικά μεγάλες παραχωρήσεις σε άλλα σημεία, μεταξύ αυτών και στην κρούση, στην κλειστή αερομαχία – ειδικά αν εξελιχθεί σε χαμηλά ύψη, στην κατανάλωση καυσίμου κλπ. Κι έγιναν μεγάλες παραχωρήσεις για μικρό κέρδος στον τομέα που θέλανε να υπερέχει. Και σε αυτό δεν έφταιγαν οι Γερμανοί, έφταιγε η ψύχωση των Άγγλων.

            Δώσανε δλδ πολλά για να πάρουν λίγα και για έναν πόλεμο που δεν έγινε ποτέ και μάλλον δεν θα γίνει και ποτέ με τα stealth που έρχονται.

            Ευτυχώς που δεν τα πήραμε. Παρόλο που τεχνολογικά είναι εξαίρετο, βασικά ήταν αριστούργημα (masterpiece) ειδικά την εποχή που κατασκευάστηκε.

      1. @Κώστας
        Δεν συμφωνώ. Τα F-16 είναι καλά αεροσκάφη, και τα Μ2000 είναι μεν καλά αεροσκάφη αλλά τα έχουμε λίγο παρατήσει, αν τους είχαμε ένα link-16 και κάποια κάσκα HMS θα ήταν πράγματι εξαιρετικά ανταγωνιστικά.

  8. Να πούμε και οτι οι Ινδιάνοι (οι Ινδοί εννοώ) προτίμησαν τον MICA IR σαν πύραυλο κλειστής αερομαχίας αντί του ASRAAM που ήταν το αρχικό πλάνο ως αντικαταστάτη των παλιών πλέον R-73 στα SU-30.

    Τον MICA τον φοράνε οι Αντικατοπτρισμοί και οι Ανεμοριπές, τον ASRAAM οι Ιαγουάροι τους.

    Δεν σημαίνει αναγκαστικά κάτι για την απόδοση του πυραύλου, μπορεί η επιλογή να έγινε για λόγους ομοτυπίας καθώς οι Ιαγουάροι σιγά σιγά οδεύουν προς απόσυρση. Σημαίνει όμως οτι οι Ινδιάνοι έχουν μεγάλο απόθεμα MICA σε αντίθεση με μας που νομίζω δεν έχουμε όσους χρειαζόμαστε.

  9. Ποιοτική υπεροχή με πλατφόρμες και όπλα που δεν κατέχονται ούτε ‘διαβάζονται’ από τους Γείτονες

    Γαλλικά όπλα με απρόσκοπτη προμήθεια σε τύπους και αριθμούς, ενώ δεν μπαίνουν ποτέ στην ζυγαριά προσκόμματα δήθεν αλλαγής ισορροπιών ή στείλτε μας LoR για αποδέσμευση για να περνάει ο καιρός και να κρατούνται Ίσες Αποστάσεις

  10. Αν θέλεις προνομιακή αντιμετώπιση και αποκλειστικότητα, μπορείς να υπογράψεις το προταθέν Σύμφωνο Αμυντικής Συνεργασίας. Έχεις τα Cojones ή έστω τα guts, που λένε στο χωριό μου;

    Επίσης, δεν αμφισβητείται η διαχρονικότητα των ΕλληνοΓαλλικών σχέσεων.

    Συμφέροντα υπάρχουν πάντοτε, αρκεί να τα εκμεταλλεύεσαι κατά το δοκούν.

    Οι γείτονες, όταν οι Ευρωπαίοι με τους Αμερικάνους τους γύρισαν την πλάτη, στράφηκαν σε Κινέζους, Ουκρανούς και Πακιστανούς

      1. Αγνοώ οτι πουλήσανε κινητήρες και τεχνολογία για πυραύλους cruise στους Γείτονες ,όπως ειπώθηκε.

        Γνωρίζω πάντως οτι το 2017 η τουρκική Aselsan υπέγραψε σύμβαση με την γαλλοϊταλική κοινοπραξία Eurosam, με αντικείμενο την συνανάπτυξη ενός αντιαεροπορικού πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς που θα αποτελεί εξέλιξη του Aster 30 Block 1NT, δηλαδή παραπλήσια της υπό μελέτη εκδόσεως Block 2.

        Ωστόσο, μετά την απόφαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στις 14 Οκτωβρίου 2019, για την λήψη μέτρων περιορισμού των εξαγωγών όπλων προς την Τουρκία, λόγω της τρίτης επεμβάσεώς στην Συρία, ο πρόεδρος Μακρόν “πάγωσε” την συγκεκριμένη σύμβαση (Σάββας Βλάσσης)

        Τα τελευταία 2 χρόνια δε με την ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων, οι Γάλλοι δεν δίνουν ούτε την συνταγή των Κρουασάν στους Τούρκικους Φούρνους

        1. Αυτη την εικονα εχω κ εγω (μεχρι στιγμης τουλαχιστον)…μη τρελαθουμε τελειως. Αν κ στην εν λογω κοινοπραξια ειναι κ οι ιταλοι, οι οποιοι βεβαια δεν εχουν κανενα θεμα να κανουν business με τους απεναντι

  11. Εκτός απο το σημείο των επιδόσεων των πυραύλων που συγκρίνονται στο άρθρο,υπάρχει και το σημείο των ραντάρ των αεροσκαφών φορέων F-16&M2000 (που αφορούν την Ελλάδα και την Τουρκία) όπως και το σημείο του οικονομικού όπου εμφανίζει πλεονέκτηματα ο γαλλικός πύραυλος.
    Στο σημείο των ραντάρ το RDY του M2000-5 προσφέρει σε συνδιασμό μα τους MICA EM αυτό που λένε οι ειδικοί Multi Target Automatic lock-on and TWS και Simultaneous multi-target fire control που στην περίπτωση του APG που φέρει το F-16 είναι διαδικασία που πρέπει να επαναληφθεί χειροκίνητα για κάθε πύραυλο απο τον πιλότο,αν θυμάμαι σωστά μερικές σχετικές αναφορές.
    Στο οικονομικό σημείο ο MICA προσφέρει 2 in 1 solution επειδή προσφέρεται σε δυο εκδόσεις EM/IR που βασίζονται στον ίδιο πύραυλο, ο οποίος είναι εξοπλισμένος με διαφορετικές κεφαλές αναζήτησης. Η έκδοση RF(EM) του γαλλικού πυραύλου χρησημοποιεί την κεφαλή αναζήτησης με το ραντάρ AD 4A (Active Anti-Air Seeker) που είναι εγκατεστημένη και στους Aster και Meteor η οποία είναι αρκετά αρθρωτή ώστε να μπορεί να χωριστεί σε δέκα διαφορετικά συγκροτήματα. Έτσι είναι σχετικά εύκολα να εξοπλιστεί/αναβαθμιστεί με καλύτερα εξαρτήματα, αλλά και να προσαρμόζεται ανάλογα με τον πύραυλο.
    Ό αμερικανικός πύραυλος προσφέρεται σε αντίθεση με τον τον γαλλικό μόνο σε μια έκδοση με ραντάρ,ώστε να είναι απαραίτητη η αγορά ενός επιπλέον πυραύλου με IR seeker(AIM-9/IRIS-T) με τον ανάλογο επιβεβλημένο εξοπλισμό υποστήριξης που σημαίνει και ξεχωριστή εκπαίδευση για το προσωπικό στο έδαφος με δυο ξεχωριστές υποδομές για υποστήριξη των πυραύλων.

  12. Αν και όχι τόσο γνωστής, πιστεύω ότι τα επιχειρήματα μερικών εδώ είναι σωστά, υπέρ του ενός ή του άλλου πυραύλου.
    Η αλήθεια είναι ότι ο MICA σε οποιαδήποτε διαμόρφωση (EM/IR) προορίζεται για τα Γαλλικά μαχητικά και οι AMRAAM για τα F16.

    Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ποτέ ένα F16V ή 50++ δεν μπορεί να έχει MICA και ποτέ ένα RAFALE ή Μιράζ να έχει AMRAAM.

    Μήπως θα μπορούσαμε να δούμε την διαφορά μεταξύ των ΑΙΜ-9/AIM-120 με τους αντίστοιχους Python-5 / I-Derby ER!!!
    Δεν γνωρίζω φυσικά άμα τα συγκεκριμένα όπλα έχουν πιστοποιηθεί για τα Ινδικά Rafale, αλλά πραγματικά θα ήτανε ευχής έργο γιατί και τα δύο θα μπορούσανε κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν και από τα F16 και από τα Rafale!!
    Τώρα άμα είχαμε ακόμα μία μοίρα Rafale, θα ήταν ευχής έργο να είχαμε και κάποια υπερηχητικά Brahmos!!!Όπλο δίχως αντίπαλο στο Τουρκικο οπλοστάσιο. Έχω διαβάσει ότι η Ινδία προτίθεται να πιστοποίηση τα φερομενους πυραυλους για τα δικά της Rafale.

    Πραγματικά θα ήθελα να δω μια σύγκριση μεταξύ AIM-120 /I-DERBY ER και AIM-9 / Python-5 για τα δικά μας F16!!!
    Όπως είπα και πριν η σύγκριση μεταξύ MICA με AIM-120 όσο καλή και να ακούγεται, είναι ένα πράγμα που πρέπει να το ζήσουμε θέλοντας ή μη.
    Για αυτό θα ήθελα να δω μία σύγκριση μεταξύ δύο πυραύλων που μπορεί να φορέσει ο ίδιος φορέας (F16).
    Αυτή θα ήταν μια πραγματική κουβέντα για «Εναλλακτική» Όπως ξεκινάει το δημοσίευμα.

    1. @Σπυρος
      Ελπίζω να μην το ζήσουμε, αλλά αν σκεφτεί κάποιος ρεαλιστικά υπάρχει μια μη αμελητέα πιθανότητα να το ζήσουμε. Οπότε προετοιμασία προετοιμασία προετοιμασία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *