Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος «Ελληνικός Στρατός: Η ανάγκη ανανέωσης των φορητών αντιαρματικών μικρού βεληνεκούς» παρουσιάσαμε φορητά αντιαρματικά συστήματα μικρού βεληνεκούς και πολλαπλής χρήσης ως δυνητικές επιλογές αντικατάστασης των εν υπηρεσία M-72A2 LAW (Light Anti-Tank Weapon) και RPG-18 Mukha του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ). Όπως σας είχαμε προαναγγείλει, στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας θα παρουσιάσουμε φορητά αντιαρματικά συστήματα μικρού βεληνεκούς, αλλά μιας χρήσης.

Επιγραμματικά, θα παρουσιάσουμε το Enforcer της ευρωπαϊκής MBDA, το Alcotan-100 της ισπανικής Instalaza, το RGW-110 (Recoilless Grenade Weapon) της γερμανικής Dynamit Nobel Defence, το AT4 της σουηδικής Saab, τα RPG-28/30 της ρωσικής Bazalt, το MM-60 της BSVT-VV από τη Λευκορωσία, το M-141 BDM (Bunker Defeat Munition) της νορβηγικής Nammo (μέσω εξαγοράς της αμερικανικής Talley Defense Systems) και το Shipon-FFE (Fire From Enclosure) της ισραηλινής Elbit (μέσω εξαγοράς της επίσης ισραηλινής IMI).

Enforcer

Το Enforcer είναι κατευθυνόμενο αντιαρματικό πυρομαχικό, το οποίο αναπτύχθηκε, αρχικά τουλάχιστον, για το Γερμανικό Στρατό προς αντικατάσταση των συστημάτων MATADOR (Man-portable Anti-Tank, Anti-Door) των 90 χιλιοστών, που βρίσκονται σε υπηρεσία στο Γερμανικό Στρατό από το 2000 (ως RGW-90). Επίσης αναπτύχθηκε και ως σύστημα αντικατάστασης των αντιαρματικών πυρομαχικών της σειράς LAW και RPG, με ένα ικανότερο σύστημα μεγαλύτερου βεληνεκούς.

Το ελάχιστο βεληνεκές του Enforcer είναι 100 μέτρα, ενώ το μέγιστο 2.000 μέτρα. Το βλήμα ενσωματώνει πολεμική κεφαλή πολλαπλής χρήσης και είναι τεχνολογίας Fire-and-Forget, ενώ έχει τη δυνατότητα εγκλωβισμού στόχου πριν από την εκτόξευση (LOBL : Lock-On Before Launch). Ενσωματώνει παθητικό ερευνητή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά διαφορετικών στόχων (οχημάτων, προσωπικού, κτιρίων), ημέρα και νύχτα και κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.

Κατά προσωπικού το Enforcer είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, αφού το βλήμα είναι τεχνολογίας Air Burst, δηλαδή πυροδότησης στον αέρα, πάνω από τον στόχο. Το βάρος του είναι μικρότερο των 12 κιλών (βλήμα και εκτοξευτής), ενώ το βάρος του βλήματος είναι μικρότερο των 7 κιλών. Ο εκτοξευτής είναι κατασκευασμένος από ανθρακονήματα. Επίσης, το Enforcer μπορεί να προσβάλει τόσο στατικούς όσο και κινούμενους στόχους.

Alcotan

Το Alcotan-100 βρίσκεται σε υπηρεσία από την Ισπανία, το Περού, το Πακιστάν και το Μπαχρέιν. Ανήκει στο διαμέτρημα το 100 χιλιοστών και το βάρος κυμαίνεται από 9,8-10,5 κιλά ανάλογα με την έκδοση. Όλες οι εκδόσεις συνοδεύονται από το σύστημα ελέγχου πυρός VOSEL (M2), που ενσωματώνει και σύστημα νυχτερινής όρασης. Το VOSEL (M2) δεν είναι μιας χρήσης, αλλά πολλαπλής. Η ανάπτυξη του Alcotan-100 ξεκίνησε το 1998 και σε υπηρεσία εντάχθηκε το 2003 (στην Ισπανία, ως αντικαταστάτης των C90-CR των 90 χιλιοστών της ίδιας εταιρίας). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντός κτιρίων και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 600 μέτρων (στόχος σημείου) ή 1.200 μέτρων (στόχος περιοχής, κατά προσωπικού).

Έχει αναπτυχθεί σε τρείς (3) εκδόσεις: Κατά αρμάτων μάχης (Alcotan-AT), κατά αρμάτων μάχης και κατά προσωπικού (Alcotan-BIV) και κατά οχυρώσεων (Alcotan-ABK). Το βάρος του Alcotan-AT είναι 10,5 κιλά, το βεληνεκές του είναι 600 μέτρα, ενώ μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 700 χιλιοστών. Το βάρος του Alcotan-BIV είναι 10 κιλά, το βεληνεκές του είναι 600 μέτρα (στόχος σημείου) ή 1.200 μέτρα (στόχος περιοχής, κατά προσωπικού), ενώ μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 400 χιλιοστών, ενώ ενσωματώνει πάνω από 1.000 θραύσματα. Το βάρος του Alcotan-ABK είναι 9,8 κιλά, το βεληνεκές του είναι 600 μέτρα, ενώ μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 170 χιλιοστών ή σκυρόδεμα πάχους 350 χιλιοστών (ενσωματώνει πάνω από 2.500 θραύσματα).

RGW-110

To RGW-110 ανήκει στο διαμέτρημα των 110 χιλιοστών και βρίσκεται στην τελική φάση δοκιμών και αποτελεί το νέο μέλος της οικογένειας αντιαρματικών RGW της Dynamit Nobel Defence, μετά τα RGW-60 και RGW-90. Το RGW-110 μπορεί να χρησιμοποιεί βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας HEAT/HESH (High-Explosive Anti-Tank/High-Explosive Squash Head) και αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης των PzF-3. Το βάρος του είναι 10 κιλά και το μήκος του 1 μέτρο. Το βεληνεκές του είναι μεταξύ των 600 και 800 μέτρων.

AT4

To AT4 ανήκει στο διαμέτρημα των 84 χιλιοστών και βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1987 (μέχρι σήμερα το έχουν επιλέξει 15 χώρες). Έχει αναπτυχθεί σε επτά (7) διαφορετικές εκδόσεις, έκαστη με διαφορετικά χαρακτηριστικά και για διαφορετικές αποστολές: AT4 HEAT, AT4CS AST (Confined Space Anti-Structure Tandem-warheads), AT4CS ER (Confined Space Extender Range), AT4CS HE (Confined Space High Explosive), AT4CS HP (Confined Space High Penetration) και AT4CS RS (Confined Space Reduced Sensitivity). Όλες οι εκδόσεις ενσωματώνουν σκοπευτικό ερυθρής κουκίδας (Red Dot).

Η έκδοση AT4 HEAT είναι κατά αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων. Έχει βάρος περί τα 7 κιλά, μέγιστο δραστικό βεληνεκές 400 μέτρα και ικανότητα διάτρησης θώρακα πάχους 420 χιλιοστών. Η έκδοση AT4CS AST φέρει διπλή πολεμική κεφαλή σε οριζόντια διάταξη (Tandem). Χρησιμοποιείται κατά οχυρώσεων και κτιρίων. Ζυγίζει περί τα 9 κιλά, ενώ επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 200-400 μέτρα. Το AT4CS ομοιάζει με την προηγούμενη έκδοση, αλλά ενσωματώνει μονή πολεμική κεφαλή, έχει μέγιστο δραστικό βεληνεκές 600 μέτρα και ικανότητα διάτρησης θώρακα πάχους 460 χιλιοστών.

Η έκδοση AT4CS HE ενσωματώνει πολεμική κεφαλή με σφαιρίδια βολφραμίου για χρήση κατά προσωπικού. Ζυγίζει περί τα 9 κιλά και επιτυγχάνει αυξημένο δραστικό βεληνεκές 600 μέτρων ή 1.000 (πυροδότηση στον αέρα με σύστημα ελέγχου πυρός). Σε βολή κατά στόχων περιοχής τα σφαιρίδια βολφραμίου καλύπτουν μια περιοχή εμβαδού 400 τετραγωνικών μέτρων. Η έκδοση AT4CS HP προορίζεται για χρήση κατά αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων. Ζυγίζει περί τα 8 κιλά, έχει μέγιστο δραστικό βεληνεκές 300 μέτρα και ικανότητα διάτρησης θώρακα πάχους 460 χιλιοστών. Η έκδοση AT4CS RS ενσωματώνει πολεμική κεφαλή κράματος δύο (2) μετάλλων για αυξημένο καταστροφικό αποτέλεσμα μετά τη διάτρηση. Ζυγίζει περί τα 8 κιλά, έχει μέγιστο δραστικό βεληνεκές 300 μέτρα και ικανότητα διάτρησης θώρακα πάχους 350 χιλιοστών.

RPG-30
RPG-28

Το RPG-30 είναι διαμετρήματος 105 χιλιοστών. Ολοκλήρωσε την ανάπτυξη του το 2008 και εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2012, σχεδόν ταυτόχρονα με το RPG-28 των 125 χιλιοστών, το οποίο ολοκλήρωσε την ανάπτυξη του το 2007 και εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2011. Στην ουσία το RPG-30 είναι μια έκδοση του RPG-28 σχεδιασμένη να αντιμετωπίζει ενεργητικά συστήματα αυτοπροστασίας. Γι’ αυτό ενσωματώνει δύο (2) εκτοξευτές με ισάριθμα βλήματα. Το πρώτο βλήμα, μικρότερου διαμετρήματος, προηγείται και έπεται το κύριο βλήμα των 105 χιλιοστών, σε χρόνο μικρότερο των 0,2-0,4 του δευτερολέπτου. Το πρώτο βλήμα «απασχολεί» το ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας και το δεύτερο προσβάλει το στόχο.

Το RPG-30 ζυγίζει 10,3 κιλά και έχει την ικανότητα διάτρησης θωράκισης πάχους 650 χιλιοστών ή σκυροδέματος πάχους 1.500 χιλιοστών ή τοίχους πάχους 2.000 χιλιοστών. Το μέγιστο δραστικό βεληνεκές του είναι 200 μέτρα. Το RPG-28 σχεδιάστηκε να αντιμετωπίζει τεθωρακισμένους στόχους με ενισχυμένη θωράκιση, αλλά όχι με ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας. Ενσωματώνει διπλή πολεμική κεφαλή σε οριζόντια διάταξη. Το RPG-28 ζυγίζει 13,5 κιλά και έχει ικανότητα διάτρησης θωράκισης πάχους 1.300 (RHA : Rolling Homogenous Armor) ή 900-1000 χιλιοστών θωράκισης RHA συν τη θωράκιση ERA (Explosive Reaction Armor) ή σκυροδέματος πάχους 2.500 χιλιοστών ή τοίχους πάχους 3.000 χιλιοστών. Το μέγιστο δραστικό βεληνεκές του είναι 300 μέτρα.

MM-60
MM-60 σε τετραπλό εκτοξευτή

Το MM-60 ενσωματώνει σκοπευτικό σύστημα ψηφιακής τεχνολογίας για αυξημένα ποσοστά επιτυχίας με την πρώτη βολή. Πρωτίστως έχει σχεδιαστεί για αντιαρματική χρήση, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κατά προσωπικού και κτιρίων. Ανήκει στο διαμέτρημα των 60 χιλιοστών. Ένα από τα συνοδευόμενα εξαρτήματα των MM-60 είναι και ένας φορητός τετραπλός εκτοξευτής, όπου μπορούν να τοποθετηθούν ισάριθμα MM-60. Ο εκτοξευτής μπορεί να τοποθετηθεί επί ελαφρού οχήματος ή να τοποθετηθεί στο έδαφος ως όπλο υποστήριξης.

Το ψηφιακό σκοπευτικό σύστημα επιτρέπει και υποστηρίζει τη χρήση της ρουκέτας του MM-60 ως όπλο πυροδότησης στον αέρα (Air-Burst). Ενσωματώνει βαλλιστικό υπολογιστή, αποστασιόμετρο λέιζερ και μονάδα αδρανειακής μέτρησης. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία το MM-60 επιτυγχάνει επιδόσεις που επιτυγχάνουν αντίστοιχα πυρομαχικά των διαμετρημάτων 90-105 χιλιοστών. Το βάρος του (μαζί με το ψηφιακό σκοπευτικό) είναι μόλις 5 κιλά (4 κιλά ο εκτοξευτής και 1 κιλό το σκοπευτικό), ενώ το μέγιστο βεληνεκές του είναι 1.000 μέτρα, αλλά είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε αποστάσεις από 150 έως 400 μέτρα.

M-141 BDM

Το M-141 BDM ή SMAW-D (Shoulder-launched Multipurpose Assault Weapon Disposable) ανήκει στο διαμέτρημα των 83 χιλιοστών και αναπτύχθηκε για τους Αμερικανούς Πεζοναύτες, ενώ εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1999. Σχεδιαστικά προέρχεται από το Mk.153 SMAW και ενδείκνυται για χρήση κατά αρμάτων μάχης, τεθωρακισμένων οχημάτων, οχυρώσεων και κτιρίων.  Και τα δύο (2) συστήματα χρησιμοποιούν την ίδια πολεμική κεφαλή HEDP (High Explosive, Dual Purpose). To Μ-141 BDM ζυγίζει 7,1 κιλά και το μέγιστο δραστικό του βεληνεκές είναι 1.000 μέτρα. Η πολεμική κεφαλή HEDP μπορεί να διατρήσει 200 χιλιοστά σκυροδέματος, 300 χιλιοστά τείχους και 2,1 μέτρα σακιδίων άμμου.

Shipon-FFE

Το Shipon-FFE ανήκει στο διαμέτρημα των 82 χιλιοστών και σχεδιάστηκε για χρήση σε αστικό περιβάλλον, αλλά και ως ελαφρύ όπλο υποστήριξης Πεζικού. Κατά την βολή επιτυγχάνει χαμηλό ηχητικό και θερμικό ίχνος. Είναι ελαφρύ, μόλις 6,8 κιλά, και το μήκος του δεν ξεπερνά το 1 μέτρο. Το ελάχιστο βεληνεκές είναι 15 μέτρα, ενώ το μέγιστο βεληνεκές, κατά ελαφρών οχημάτων είναι 300 μέτρα, για πιθανότητα πλήγματος 70%, ή 200 μέτρα, για πιθανότητα πλήγματος 90%. Κατά προσωπικού, εναέριας πυροδότησης, το μέγιστο βεληνεκές είναι σημαντικά αυξημένο, στα 800 μέτρα.

Το Shippon-FFE ενσωματώνει αποστασιόμετρο λέιζερ, ηλεκτρονικό σκοπευτικό ερυθρής κουκίδας και μικρό-επεξεργαστή, ο οποίος έχει τη δυνατότητα επιλογής του τρόπου χρήσης της πολεμικής κεφαλής, εάν δηλαδή θα υπάρξει πυροδότηση κατά την επαφή ή εναέρια, ενώ μπορεί να υπολογίσει άμεσα τη γωνία που βρίσκεται το πυρομαχικό και τη γωνία που βρίσκεται ο στόχος. Η πολεμική κεφαλή, που ενσωματώνει το Shipon-FFE, χρησιμοποιείται κατά στόχων σε αστικές περιοχές, κατά ελαφρών οχημάτων, κατά οχυρώσεων πάχους τριών σειρών τούβλων ή τσιμέντου πάχους 20 εκατοστών και κατά προσωπικού.

M-72 FFE

Εκτός των παραπάνω συστημάτων θεωρούμε χρήσιμο να αναφερθούμε και στη νέα έκδοση M-72 FFE (Fire From Enclosure) του M-72 LAW, την οποία ανέπτυξε η Nammo, κατόπιν αιτήματος των Αμερικανών Πεζοναυτών. Κατά την εκτόξευση το M-72 FFE παράγει χαμηλό ακουστικό και οπτικό ίχνος, σωτήριο πλεονέκτημα για το χρήστη που δεν εκτίθεται κατά τη βολή ούτε η βολή προδίδει τη θέση του (στις δοκιμές διαπιστώθηκε ότι η λάμψη που παράγει η βολή είναι ίδιας έντασης με αυτή της βολής ενός πιστολιού διαμετρήματος 9 χιλιοστών τη νύχτα).

Το M-72 FFE ενσωματώνει και βελτιωμένο πυρομαχικό για καλύτερα αποτελέσματα, καθώς και βελτιωμένο σκοπευτικό για αύξησης της ακρίβειας βολής. Οι βελτιώσεις αυτές δεν έχουν αλλάξει το μέγεθος του M-72 (παραμένει στα 63 εκατοστά), ενώ το βάρους έχει αυξηθεί ελαφρά (από τα 2,5 στα 3 κιλά). Δυστυχώς δεν είναι γνωστό εάν το M-72 FFE παράγεται ως νέο σύστημα ή μπορεί να επιλεγεί και ως αναβάθμιση παλαιότερων εκδόσεων M-72 LAW.

RPO Shmel

Όλα τα παραπάνω συστήματα, όπως και αυτά που παρουσιάσαμε στο πρώτο μέρος, είναι μιας ή πολλαπλής χρήσης και πολλαπλού ρόλου, κατά αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων, προσωπικού, κτιρίων και οχυρώσεων. Συμπληρωματικά των παραπάνω και για να έχουμε μια όσο το δυνατό πληρέστερη εικόνα των δυνητικών επιλογών, θα θέλαμε να αναφερθούμε και στα συστήματα RPO Shmel της ρωσικής KBP Instrument Bureau. Τα συγκεκριμένα συστήματα είναι μιας χρήσης, δεν είναι όμως αντιαρματικά, αλλά «φλογοβόλα», σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία, και χρησιμοποιούν θερμοβαρικά και εμπρηστικά βλήματα.

Στο Ρωσικό Στρατό τα RPO Shmel εντάχθηκαν σε υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και χρησιμοποιούνται κυρίως από το Μηχανικό, σε αποστολές προσβολής οχυρώσεων. Ωστόσο, παρέχονται και στο Πεζικό, επικουρικά των αντιαρματικών συστημάτων, σε αποστολές άρνησης περιοχής ή προσβολής του εχθρικού Πεζικού κατά τη φάση της τελικής εφόδου. Η φιλοσοφία της χρήσης του βασίζεται στην καταστροφική δράση των θερμοβαρικών κεφαλών, οι οποίες χρησιμοποιούν το οξυγόνο για να επιτύχουν έκρηξη με πολύ υψηλές θερμοκρασίες και για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Να σημειώσουμε επίσης ότι ο Ρωσικός Στρατός χρησιμοποιεί εκτενώς θερμοβαρικά βλήματα τόσο σε επίπεδο φορητών αντιαρματικών (όπως το TBG-32V για τα RPG-32) όσο και σε επίπεδο πολλαπλών εκτοξευτών ρουκετών (9M55C/S για τα BM-30 και 9A52-4 Tornado, αντίστοιχα). Επίσης, ο Ρωσικός Στρατός χρησιμοποιεί, εδώ και πολλά χρόνια, τα τεθωρακισμένα οχήματα TOS-1/1A με θερμοβαρικές ρουκέτες. To RPO Shmel έχει αναπτυχθεί σε τέσσερις (4) εκδόσεις: RPO-A Shmel, RPO-M Shmel-M, MRO-A και MGK Bur. Όλες οι εκδόσεις μπορούν να χρησιμοποιούσουν τα βλήματα RPO-A (θερμοβαρικά), RPO-Z (εμπρηστικά) και RPO-D (καπνογόνα).

Το RPO-Shmel ανήκει στο διαμέτρημα των 93 χιλιοστών και έχει βάρος 11 κιλά. Το μέγιστο βεληνεκές είναι 1.000 μέτρα, ενώ το μέγιστο δραστικό βεληνεκές είναι 200 μέτρα (600 μέτρα είναι το μέγιστο βεληνεκές υπό σκόπευση). Η διάρκεια ζωής του βλήματος είναι 10 χρόνια. Η έκδοση RPO-M Shmel-M, παρουσιάστηκε το 2006 και ανήκει στο διαμέτρημα των 90 χιλιοστών. Ζυγίζει 8,8 κιλά, έχει καλύτερη εργονομία και αυξημένο μέγιστο βεληνεκές (1.700 μέτρα) και μέγιστο δραστικό βεληνεκές (300 μέτρα, 800 μέτρα είναι το μέγιστο βεληνεκές υπό σκόπευση). Επίσης ενσωματώνει σύστημα ελέγχου πυρός πολλαπλών χρήσεων

Το MRO-A των 72,5 χιλιοστών αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης των RShG-2, που είναι έκδοση του RPG-26. Ζυγίζει 4,7 κιλά και έχει μέγιστο βεληνεκές 450 μέτρα και μέγιστο δραστικό βεληνεκές 90 μέτρα. Ενάχθηκε σε υπηρεσία το 2002 (τα βλήματα που χρησιμοποιεί έχουν κωδικοποιηθεί ως MRO-A/Z/D). Τέλος το MGK Bur των 62 χιλιοστών είναι έκδοση του RPO-M Shmel-M και ζυγίζει 5 κιλά. Ενσωματώνει το ίδιο σύστημα ελέγχου πυρός του RPO-M Shmel-M . Το μέγιστο βεληνεκές του είναι 950 μέτρα, ενώ το μέγιστο δραστικό βεληνεκές είναι της τάξεως των 200 μέτρων. Σε υπηρεσία εντάχθηκε το 2014.

Shock Absorber

Ολοκληρώνοντας το άρθρο θα θέλαμε να αναφερθούμε και σ’ ένα σύστημα, το οποίο δεν παράγει ισχύ, αλλά προστασία. Ένα σύστημα που σχετίζεται με την προστασία της Ομάδας Πεζικού από τα εχθρικά αντιαρματικά πυρά. Το να μπορείς να εκτοξεύεις ισχυρά πυρά είναι ένα ζητούμενο, αλλά ένα εξίσου σημαντικό ζητούμενο είναι και μεγαλύτερη δυνατή προστασία των φίλιων δυνάμεων. Το σύστημα, στο οποίο αναφερόμαστε, είναι το Shock Absorber της αμερικανικής General Dynamics και της ισραηλινής Elbit.

Το Shock Absorber σχεδιάστηκε για την προστασία της Ομάδας Πεζικού, ιδιαίτερα όταν αυτή τάσσεται για άμυνα σε γραμμική διάταξη. Είναι ένα φορητό ηλεκτροπτικό ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας (κατηγοράς Soft-Kill), το οποίο εντοπίζει και παρεμβάλει κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα. Σχεδιαστικά βασίζεται στο γνωστό ισραηλινό σύστημα αυτοπροστασίας Iron Fist. Εκτός του εντοπισμού και της παρεμβολής του αντιαρματικού βλήματος το Shock Absorber μπορεί να εντοπίσει και το σημείο της εκτόξευσης, ενώ παρέχει προειδοποίηση και για ριπές τυφεκίων και πολυβόλων.

Στη βασική του διαμόρφωση παρέχει προστασία σε τόξο 180ο, αλλά με την προσθήκη επιπλέον αισθητήρων μπορεί να καλύψει ολόκληρο το τόξο των 360ο. Οι αισθητήρες του είναι παθητικοί, άρα η θέση του δεν μπορεί να εντοπιστεί από τον εχθρό. Η παρεμβολή γίνεται μέσω ενός μικρού παλμού περιορισμένης δέσμης. Συνολικά, ζυγίζει 25 κιλά, ενώ επικουρικά, μπορεί να δεχθεί και υποδομή για την ενσωμάτωση ενός πολυβόλου των 5,56 ή 7,62 χιλιοστών, για την ταχύτερη προσβολή στόχων (αντιαρματικά στοιχεία ή πολυβόλα), από τη στιγμή του εντοπισμού της θέσης από την οποία εκτελούν βολές.

Το πρώτο μέρος του αφιερώματος μπορείτε να διαβάσετε στον παρακάτω άρθρο:

Comments

  1. RPG 32 / «Barkaz»
    Ενα απο τα πιο θανατηφορα αντι-αρματικα οπλα. Εχει την ιδιοτητα να χρησιμοποιεί διαφορες ειδους ρουκετοβολες βομβιδες.

    Οι στατιστικες ικανοτητες/προδιαγραφες αυτου του οπλου ειναι –
    Ικανοτητα για δυο διαφορετικα ρουκετο-βομβιδια. Ενα των 105 χιλιοστων 10 κιλα κι ενα των 72 χιλιοστων 6 κιλα. Ο εκτοξευτηρας ζυγιζει 3 κιλα
    Αρα εχουμε συνολοκο βαρος ειτε 13 κιλα ή 9 κιλα αντιστοιχα. (αρκετα ανεχτο για χρηση απο ενα ατομο)

    οι πυροκεφαλες που χρησιμοποιει ειναι –
    PG-32V HEAT & TBG-32V thermobaric (μπορει να βαλει κι ρουκετοβομβιδες του RPG 26)

    Οριο σκοπευσης 700 μετρα – δραστικο βεληνεκες 200 μετρα

    διατρητικη ικανοτητα με χρηση του 105 χιλιοστων RPG 32V
    650 χιλιοστα εναντιον αρματων με συστημα αυτοματης προστασιας,
    χωρις ΣΑΠ τουλαχιστον 750 χιλιοστα
    εναντιον ενισχυμενου σκυροδερματος τουλαχιστον 1500 χιλιοστα
    εναντιον εδαφους χωματος τουλαχιστον 3700 χιλιοστα

    εχει δειξει αριστα αποτελεσματα καταστροφης της πρστασιας σε τεθωρακισμενα αρματα οπως τα ακολουθα –
    M1A2 Abrams,
    British Challenger 2
    German Leopard 2A7
    frontal armor of Russian T-90 and T-80U,
    Chinese Type 99 and Type 96 main battle tanks

    Η επιλογη του RPG 30, απο τον Ρωσσικο Στρατο εγινε βαση της καλυτερης αποδοσης αυτου του ρουκετοβολου, εναντιον αρματων με διαφορα συστηματα αυτοματης προστασιας.

      1. Βρε αδερφε, συγνωμη για την ερωτηση αλλα πρεπει να γινει.

        αντιλαμβανεσε το λες;;;;

        Η τουρκια, pως στο διαολο αγοαραζει πολεμικα συστηματα, βλεπε Ρωσσικα ς400, κι μαλιστα σε νευραλγικους τομεις οπως αυτα της αεραμυνας, το οποιο αμεσα γεννα γεννα θεμα με τα ΝΑΤΟικα πολεμικα αεροπλανα ;;;;

        Δουλευομαστε ή κοροιδευομαστε;;

  2. Κ.Λαζο, εξαιρετική δουλειά!
    Σχετικά με το θέμα της αντικατάστασης των φορητών α/τ μικρού βεληνεκούς θα ήθελα να θυμίσω ότι από τη δεκαετία του 80 είχε γίνει σχετική εληνικη προσπάθεια με το σύστημα Αρης4 της ε.β.ο.ηταν ένα ικανότατο σύστημα με πολύ καλές επιδόσεις, το οποίο όπως και ο,τι άλλο ελληνικό θάφτηκε. Υπόψιν ότι εκείνη την εποχή το μόνο ανταγωνιστικό νέας γενιάς α/τ ήταν το σουηδικό ΑΤ4.το Αρης4 θα μπορούσε κάλιστα να εξασφαλίσει την εμπορική βιωσιμότητα της ε.β.ο.πιστευω πως αυτή τη δύσκολη στιγμή για τη χώρα πρέπει να παράγουμε το δικό μας σύστημα βασιζόμενοι πάνω στο Αρης4.είναι μέσα στις δυνατότητες μας.τα οφελη θα είναι πολλαπλά.τωρα θα μου πείτε ποιος θα το παράγει?εδώ χρειάζεται πολιτική βούληση.οι Ε.β.ο,πυρ και,ε.λ.β.ο. είναι τα χρυσαφικά του ελληνικού δημοσίου.πρεπει να βρεθεί λύση ώστε να περάσουν υπό τον έλεγχο του Γ.ε.ς. και να λειτουργήσουν ως εργοστάσια βάσης, η κάτι άλλο παρόμοιο.ας παραδειγματιστουμε από τους «φίλους και γειτονες»

    1. Το ικανότατο σύστημα με τις πολύ καλές επιδόσεις που το είδαμε; Από το κομμάτι που μόστραρε η ΕΒΟ; Γιατί και το Artemis 30 ελληνικό υποτίθεται ήταν με πολύ καλές επιδόσεις

      1. Διατριτική ικανότητα 700χιλ. στα 330μ.,δεν σου φτάνουν αγαπητέ φίλε?επειδή είμαι ίσως και μεγαλύτερος σου και έζησα τις εποχές αυτές σου υπενθυμίζω ότι η Ε.β.ο. δεν μόνταρε όπως λες αλλά είχε παρουσιάσει οχι μόνο την αντιαρματικη ρουκετα αλλα και ΗΕ, το συστημα ειχε παρουσιαστει στην defendory 88,οι προοπτικες του ηταν πολυ μεγαλες αλλα η γενικοτερη «αφασια»της «αλλαγης» το εφαγε.
        Αναφορικά με το Αρτεμις30 το συστημα ειχε πολυ καλες επιδοσεις,μη ξεχνας οτι οι γερμανοι το πουλησαν στην ταυλανδη ως arrow30,ενω εμεις πετουσαμε χαρταετο,ως συνηθως,επισης ειναι αποριας αξιο γιατι οι μοναδες πυρος του αποσύρονται. καποιοι σε αυτη τη χωρα δεν μπορουν να ξεφυγουν απο την δημοσιοϋπαλληλική λογικη,αυτό είναι που μας εφαγε!.ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ,ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΛΛΟΝ ΩΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΧΩΡΑ.-

        1. Το συστημα ειχε διατρητικη ικανοτητα αναλογης αλλων που παρουσιαστηκαν σχεδον δεκαετια μετα ..Σωμα απο συνθετα υλικα και μικρο σχετικα βαρος ..Μακραν μπροστα απο την εποχη του.Μεχρι σημερα θα ειχαμε τρελες εξαγωγες κατι που δεν μπορεσαν ποτε να κατανοησουν ως πηγη εσοδων οι αχρηστοι πολιτικοι ..Η εξελιξη του αρχικου μοντελου θα μας ειχε αναμφιβολα εξοπλισει με εκδοσεις θερμοβαρικων και top attack κεφαλων.
          Η αδιαφορια ακομη και σημερα ολων ειναι εξοργιστικη ειδικα τωρα που τα αποθεματα μας ειναι με εξαντλημενο οριο ζωης.Περιμενε καποιος καλυτερα απο ενα
          στρατευμα που παρουσιασε ασπιδια της πλακας για μετασκευη εποχουμενου Zu-23 η αλλα απο Hardox για M113 ενω υπηρχαν χιλιαδες αποθηκευμενα σε αστειες τιμες απο ΗΠΑ ειδικα σχεδιασμενα με περιμετρικη καλυψη για τον τυπο ;Που κυριαρχησε η λογικη ωστε να εχουμε το ιδιο και εδω;

          1. Να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Σύστημα δοκιμασμένο από τον στρατό δεν υπήρχε. Υπήρχαν κάποια πρωτότυπα που παρουσίαζε η ΕΒΟ στις Defendory και η οποία ΕΒΟ έδινε τις τιμές αυτές για εμβέλεια, διάτρηση και αξιοπιστία, από δεδομένα που υποτίθεται είχε από εταιρικές της δοκιμές. Η ΕΒΟ μάλλον αντέγραψε τα νούμερα του γαλλικού Apilas (το έχουν και οι Κύπριοι) που μοσχοπουλούσε τότε και το ήθελαν και οι δικοί μας. Άρα δεν ισχύει φυσικά το ότι η ΕΒΟ έφτιαξε σύστημα που οι άλλοι έκαναν δέκα χρόνια να τα καταφέρουν. Υπήρχαν ήδη έτοιμα συστήματα αγορασμένα και δοκιμασμένα. Αν έχετε διαφορετικά στοιχεία δοκιμών από το στρατό να μας ενημερώσετε σχετικά. Σε διαφορετική περίπτωση να θυμίσω και μια άλλη, πιο πρόσφατη περίπτωση εταιρικού promotion, με κάτι συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου που υπόσχονταν να κατεβάζουν διαστημόπλοια και ακόμα και σήμερα 20 χρόνια μετά φοβόμαστε να μιλήσουμε στο κινητό μας στον Έβρο μήπως και ακούν οι απέναντι. Το σύστημα που προωθούσε η ΕΒΟ προφανώς δεν ήταν παρθενογένεση, δηλαδή δικό της, αλλά όπως πολύ σωστά είπατε μάλλον δημουργήθηκε με βοήθεια της INSTALAZA, η οποία είναι και εταιρεία που παράγει τέτοια συστήματα δεκαετίες πριν προσπαθήσει η ΕΒΟ. Μάλιστα μόνος σας λέτε ότι είναι οπτικά παρόμοιο με συστήματα της INSTALAZA. Πρόκειται λοιπόν πιθανώς για αντιγραφή του ισπανικού συστήματος και παραγωγή του εδώ. Απλά το βαφτίσαμε ελληνικό για να τσιμπήσουμε εμείς που θέλουμε ελληνικά προιόντα. Να θυμίσω δε ότι εκείνα τα χρόνια το είχαμε εύκολο. Κατασκευάσαμε εδώ τα Λεωνίδας, αμέσως είπαμε ότι είναι ελληνικά οχήματα της ΕΒΟ-ΕΛΒΟ κλπ. ΟΧΙ, είναι οχήματα της Steyr κατασκευασμένα εδώ μετά την αγορά τους από τους Αυστριακούς. Το ίδιο με τα Steyr Marathon, το ίδιο με τις καναδέζες που έρχονται σε έτοιμα κιτ και συναρμολογούνται εδώ. Το ίδιο και με τα G3 κλπ. Επίσης για το Άρτεμις 30 που λέει ο φίλος C.p,,, το σύστημα μόνο ελληνικό δεν ήταν. Ο πύργίσκος της γερμανικής Kuka, οι κάνες και κλείστρα της Mauser, τα σκοπευτικά βρετανικής εταιρίας, ραντάρ σκοπεύαμε να ενσωματώσουμε σουηδικό και πάει λέγοντας. Επειδή λοιπόν πληρώσαμε για να κατασκευάσουμε τις κάνες εδώ, τον πύργο εδώ κλπ αυτό δεν θεωρείται ελληνικό. Άλλο παράδειγμα το Κέντυρος της ΕΛΒΟ. Πϋργος γερμανικός, FCS γερμανικό, πυροβόλο γερμανικό, πολυβόλα γερμανικά, ερπύστριες, πέλματα, θωράκιση, σκοπευτικά όλα ξένης προέλευσης. Πού είναι το ελληνικό που θα έπρεπε να το πληρώσουμε σαν CV 90 χωρίς να είναι; Λόγω ελληνικής λαμαρινοδουλειάς; Γιατί σε αυτήν την περίπτωση, αν δηλαδή θεωρούμε ελληνικά αυτά τα προιόντα, θα μπορούσαμε να πληρώσουμε το Apilas από τους Γάλλους και να το κατασκευάζουμε στην ΕΒΟ με συμπαραγωγή αντί για το Aris IV που δεν ξέραμε πως θα καταλήξει τελικά. Και στο τέλος θα είχαμε ένα ελληνικότατο γαλλικό Apilas.
            Φιλικά πάντα

          2. Απαντω στον GiorgosR..Πουθενα δεν εγραψα οτι αγοραστηκε η δοκιμαστηκε απο τον EΣ ουτε αναφερθηκα σε φανταστικες επιδοσεις ουτε η βουλα του EΣ μου λεει κατι αφου ποτε δεν ενδιαφερθηκε..Συστηματα με τις ιδιες επιδοσεις υπηρχαν αλλα αλλου ογκου και βαρους εκει ηταν η πρωτοπορια του συγκεκριμενου..Για αντιγραφη δεν γνωριζω παρα μοναχα για συνεργασια αν και το τελικο προιον θα ηταν απολυτως ελληνικο ασχετως προλευσης ..Οι επιδοσεις μαλλον προηλθαν απο δοκιμες στην EΒΟ η μοντελα προομειωσης αλλων αντιστοιχων κεφαλων αρα δεν ειναι προμοταρισμα αλλα μαλλον βεβαιοτητα .Τι στοιχεια να βρω τριαντα και χρονια πριν;
            Eσυ τι στοιχεια εχεις οτι δεν ειχε αυτες τις επιδοσεις;
            Δεν μιλαμε για σχεδιο στα χαρτια αλλα λειτουργικο πρωτοτυπο .Ο EΣ πετουσε απο τοτε χαρταετο ποσο μαλλον να καταδεχθει να δοκιμασει και το συστημα.. Μην μπλεκουμε διαφορετικες περιπτωσεις για να βαλουμε εναντιον μιας ισως της μονης με πιθανοτητες επιτυχιας .

          3. …ETS
            Εγώ φυσικά και δεν έχω στοιχεία ότι ΔΕΝ είχε αυτές τις επιδόσεις. Και απ ότι καταλαβαίνω ούτε εσύ έχεις στοιχεία ότι τις είχε τελικά. Δεν υπάρχει ούτε μια έκθεση επιτροπής που το εξέτασε, ούτε της ίδιας της ΚΡΑΤΙΚΗΣ εταιρείας, ούτε μια φωτογραφία, ούτε ένα βίντεο από τις εταιρικές δοκιμές του, ούτε τίποτα. Για παράδειγμα το Artemis 30 της ίδιας εταιρείας το έχουμε δει σε δοκιμές,σε βίντεο σε φωτό και τελικά το αγόρασε ο στρατός. Το Κένταυρος αντίστοιχα, αν και δεν το κατασκευάσαμε τελικά, το είδαμε σε δοκιμές, υπάρχει σε βίντεο,σε φωτό, υπάρχουν λεπτομερή στοιχεία του. Το Aris IV (όπως και το άλλο Άρης το αντιαεροπορικό) το είδαμε μόνο στην Defendory 88 σαν έκθεμα και έχουμε τις επιδόσεις που μας έδωσε η εταιρεία. Ο πωλητής δηλαδή. Αυτό φίλε μου είναι ο ορισμός του promotion. Οπότε θα μου επιτρέψεις λοιπόν να έχω τις επιφυλάξεις μου πριν βαφτίσουμε ένα σύστημα που δεν το έχουμε δει ποτέ μας πρωτοποριακό, bestseller ή οτιδήποτε άλλο μεγαλόστομο, που οι άχρηστοι πολιτικοί μας, οι προδότες στρατιωτικοί μας που πετάνε χαρταετό και λοιποί νοματαίοι το χαντάκωσαν. Η βεβαιότητα που αναφέρεις εσύ δεν καταλαβαίνω από πού πηγάζει την στιγμή που δεν έχεις άλλα στοιχεία πέραν αυτών του πωλητή.
            Και για να το περάσω σαν παράδειγμα στις μέρες μας, είναι σαν να σου λέω έχω εμβόλιο έτοιμο για τον κοροναιο, έλα τρέχοντας να το αγοράσεις από μένα που το κατασκευάζω, δεν θα έχει παρενέργειες στον οργανισμό σου, μην ανησυχείς έχω κάνει δοκιμές. Μην ρωτήσεις τι, πως ,που, δεν έχω χειροπιαστές αποδείξεις να σου παρουσιάσω για τις επιδόσεις του εμβολίου και για τα λεγόμενά μου αλλά είναι εξαιρετικό. Να, δες και μια φωτογραφία του και τρέξε να το αγοράσεις. Θα πας φίλε μου να κάνεις το εμβόλιο αυτό;;;
            Απλά πράγματα. Και επειδή μηχανολόγος μηχανικός είμαι σου λέω ότι για να πουλήσεις κάτι πρέπει πρώτα να ρίξεις χρήμα σε αυτό το κάτι. Και χρήμα δεν υπάρχει. Δεν υπήρχε ποτέ, γιατί ακόμα και τότε, το 1988 με το Aris IV, ότι αγοράσαμε με δανεικά το αγοράσαμε. Και αυτός που σε δανείζει φίλε μου έχει την απαίτηση να αγοράζεις τα δικά του προιόντα και όχι να αναπτύσσεις δικά σου με δικά του λεφτά. Γι αυτό και σε δανείζει άλλωστε. Γι αυτό και μέχρι οι λάμπες στα φανάρια στους δρόμους είναι της Siemens. Το ίδιο πράγμα γίνεται και σήμερα…διαβάζω σε site και foroum από διάφορους σχολιαστές ότι έχουμε την οικογένεια πλοίων ALS έτοιμη να ναυπηγήσουμε,ελληνικό πλοίο, ενώ οι προδότες τρέχουν και παίρνουν γαλλικά πλοία, αμερικάνικα κλπ. Δεν είναι τόσο απλό αλλιώς όλες οι χώρες του κόσμου θα έφτιαχναν πλοία, αεροπλάνα, αντιαεροπορικά, αντιαρματικά και πάει λέγοντας.
            Φιλικά…

    2. Μαλιστα το κορυφαιο αυτο συστημα ειχε σχεδιαστει απο οσο διαβασα με την μερικη βοηθεια της INSTALAZA ..Eνδεχομενως και η οπτικη ομοιοτητα να μην ειναι τυχαια..Η υποθεση του ΑRIS IV ηταν και μαλλον θα παραμεινει απο τα μεγαλυτερα σκανδαλα απαξιωσης ενος ετοιμοπαραδοτου εγχωρια κατασκευασμενου οπλου μοναδικων επιδοσεων για την εποχη αλλα με τους γνωστους πολιτικους που κυβερνουσαν τοτε ηταν αναμενομενη η καταληξη.
      Η EΒΟ ηταν απλα μια θεση βολεματος δευτεροκλασατων κομματικων για ευκολη κονομα και διορισμους .
      Τα αποτελεσματα φαινονται απο το σχεδιν μηδενικο εργο και τα ελλειματα..
      Κριμα πραγματικα ..Σημερα μειναμε με τα απαρχαιωμενα η ληγμενα δειγματα της δεκαετιας του 80.

  3. Εξαιρετικό άρθρο !
    Εκτός απο το ARIS IV υπήρχε και το γαλλικό WASP 58 της Luchaire με την μορφή της συμπαραγωγής στην ΕΒΟ.
    Η τύχη και των δύο προγραμμάτων άγνωστη !! Πιθανότατα ακυρώθηκε την δεκαετία του 90 με την εισαγωγή του RPG 18.

  4. Από τα δύο άρθρα θα επέλεγα το M-72 FFE και το Carl Gustav M4. Το πρώτο για το μικρό βάρος του και τις δυνατότητες που αναφέρατε, καθώς και για το γεγονός ότι μπορεί να μεταφερθεί από πολλά μέλη μιας ομάδας μάχης , και το δεύτερο επειδή είναι πολυεργαλείο με πολλούς και διαφορετικούς τύπους βλημάτων που χρησιμεύουν σε διαφορετικές καταστάσεις. Συμπερασματικά το σημερινό πεδίο μάχης καθώς και το μελλοντικό χαρακτηρίζονται από μεγάλη διαφορετικότητα στις απειλές πράγμα που σημαίνει ότι η ομάδα μάχης, διμοιρία κλπ. πρέπει να προσαρμόζεται αναλόγως της απειλής που αντιμετωπίζει, αλλά παράλληλα πρέπει να αυξήσει την φονικότητά της και να μειώσει το kill chain. Επίσης θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο οι ομάδες μάχης, διμοιρίες κλπ. να συνεργάζονται με UGV για μεταφορά πυρομαχικών, τροφίμων, υγειονομικού υλικού όπως αυτά που πειραματίζεται ο Αμερικανικός στρατός για μείωση του φορτίου που κουβαλάει ο κάθε στρατιώτης, έτσι ώστε να μειώνεται η κούραση του κάθε στρατιώτη και να κουβαλούν μόνο τα απολύτως απαραίτητα, ενώ παράλληλα να αυξηθεί η επιχειρησιακή αυτονομία των ομάδων μάχης και διμοιρίας αντίστοιχα.

    1. Ίσως αυτά τα δυο θα ήταν η καλύτερη επιλογή. Το M72 FFE σε επίπεδο ομάδας λόγω του μικρού του βάρους και το δεύτερο όπως ακριβώς αναφέρεις για την συμπλήρωση του αριθμού των CG M2 που διαθέτουμε και την αντικατάσταση των παλαιότερων ΠΑΟ. Εδώ θα πρότεινα όπως ανέφερε και ο Ευστάθιος Παλαιολόγος και την αγορά ενός αριθμού MBT LAW για την δυνατότητα top attack που το διακρίνει από τα υπόλοιπα αξιόλογα συστήματα των δυο άρθρων. Τέλος μελλοντικά θα ήταν καλή και η προμήθεια σε μικρούς αριθμούς ενός συστήματος όπως τα javelin/MMP.

  5. at4 κ cg m4 κ τα δυο καλα κ απο ιδια εταιρεια αρα θα υπαρξει λογικα κ καποιο οικονομικο οφελος. Εαν θελαμε κ καποιο εξτραδακι το shipon εχει ενδιαφερον ενω σαν οικονομια η αναβαθμιση του law.

  6. Εξαιρετικό άρθρο.
    Αλλά όταν μιλάμε για μικρό βελινεκές έχω ένα ερώτημα:
    Ο εχθρός επιδιώκει πόλεμο από μακριά, με μη επανδρωμένα, πυροβολικό, κατευθυνόμενες ρουκέτες και βόμβες, ελικόπτερα και αεροπλάνα. Όταν καθαρίσει το τοπίο, μετά μπαίνει με τεθωρακισμένα.
    Αυτά τα αντιαρματικά μικρού βεληνεκούς, πότε θα μπούνε στην χρήση, αν δεν μπορούμε καν να πλησιάσουμε στα μερικά 100αδες μέτρα τα εχθρικά τεθωρακισμένα που θα μας βλέπουν με τις θερμικές κάμερες κτλ. πολύ πιο νωρίτερα;
    Εκτός αν πάμε σε πόλεμο guerilla, από σπίτι σε σπίτι κτλ.

    1. Μην μπαίνετε στη λούμπα ότι ο τα συστήματα θερμικά και νυχτερινά είναι ανίκητα ή ότι τα UAV ειναι ο οφθαλμός ο πανόπτης. Η απάντηση σε αυτά είναι οργάνωση μάχης και εφαρμογή τεχικών απόκρυψης και παραλαγής. Θα εκπλαγειτε με τη δουλίτσα που κάνουν τα ταπεινά δίχτυα παραλαγής (νέας τεχολογίας)… Επίσης όλα τα θερμικά έχουν περιορισμούς που αφορούν τις καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα τη βροχή ή την υγρασία (υψηλότατη στην περιοχή περί του ποταμού)

      1. Οπως γνωριζεις ο EΣ εχει απολυτη ελλειψη πολυφασματικων διχτυων παραλλαγης και οσα διαθετει εχουν υπερβει την διαρκεια ζωης τους.
        Οταν βλεπεις τετοια αδιαφορια για διχτυα κυριων οπλικων συστηματων εκατομμυριων για μερικες χιλιαδες ευρω και απλη εξαρτυση η ενδυση και υποδηση για τον στρατιωτη νομιζεις οτι θα διατεθουν κατα χιλιαδες ειδικα χιτωνια θερμικης αποκρυψης γιατι για αυτο μιλαμε και οχι απλα διχτυα για το προσωπικο..Αρα το προβλημα παραμενει και δεν ειναι ετσι απλο ειδικα οταν η οποια κινηση θα γινεται και αντιληπτη.Τα μη επανδρωμενα συστηματα δεν ειναι φυσικα ανικητα αλλα οι απωλειες που θα επιφερουν σε εναν στρατο που μαχεται με δογματα και υλικα αλλης εποχης θα ειναι σοβαρες.Αν περιμενουμε τους περιορισμους να μας σωσουν καληνυχτα.

        1. Ο ΕΣ έχει επαρκή δίχτυα παραλλαγής για τα κύρια οπλικά συστήματα. Σε μεγάλες ΤΑΜΣ έχουν γίνει δοκιμές με άριστα αποτελέσματα. Όπου για να γίνει αντιληπτό το υπό κάλυψη οπλικό σύστημα το αντίστοιχο αερόχημα έπρεπε να κατέβει πολύ χαμηλά. Όσο για τις Ομάδες – Δρίες υπάρχουν έργα και πολυβολεία, ώστε το προσωπικό να βρίσκεται εντός τους.

          Ωστόσο δε διαφωνώ καθόλου ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης τόσο σε υλικά αλλά κυρίως σε εκπαίδευση, ώστε το προσωπικό να μάθει να συμπεριφέρεται αναλόγως. Η αεροπορική κυριαρχία όμως δεν εγγυάται και την πλήρη καταστροφή (Λίβανος 2006)

          1. Δεν εγραψα οτι δεν εχει αλλα αρκετα ειναι εκτος προδιαγραφων λογω ληξης του οριου ζωης τους κατι που σημαινει οτι λειτουργουν στο οπτικο μονο φασμα πλεον .Δεν εχει νοημα ο αριθμος αλλα η κατασταση τους .
            Ποσα απο αυτα ειναι αγνωστο αλλα αν δεις τιςτελευταιες παραγγελιες απο Valpak και Intermat και ποτε εγιναν μαζι με το χρονο ζωης των διχτυων που δινουν οι εταιρειες και την απουσια απο τοτε νεων θα καταλαβεις το μεγεθος των κενων.Τα οχυρωματικαεργα στην Eλλαδα καμια σχεση δεν εχουν με της Χεζμπολαχ σε εκταση βαθος και ποιοτητα και τοτε η μαζικη εισαγωγη φονικων uav δεν υπηρχε ..Δεν χρειαζεται πληρης καταστροφη αλλα βαρυ πληγμα στον ελλειματικο EΣ και τα υπολοιπα θα ακολουθησουν μονα τους

  7. Αντι για φορητους α/τ εκτοξευτες μηπως μια σειρα απο αιωρουμενα πυρομαχικα για χρηση απο ομαδα μεχρι και λοχο θα ηταν πιο cost effective λυση;

  8. Θα πρέπει να επιδιωχθεί η ανάπτυξη και η παραγωγή ένος τέτοιου αντιαρματικού από ελληνικές εταιρείες.. Η ανάγκη επιτάσει να το προμηθευτούμε αρχικά από το εξωτερικό , αλλά είναι ένα όπλο πεζικού , πολλαπλασιαστης ισχύος ,τόσο για τον Έβρο , όσο και για τα νησία μας.

  9. Μια γενικη ρητορικη ερωτηση –

    Τωρα που το ΓΕΣ, παρακολουθησε τα τρωτα σημεια των Leopard 2, σε πραγματικες συνθηκες μαχης, βλεποε τουρκικα Leopard, στην Συρια, λετε να εχει διαμορφωση καποια συμπερασματα σε σχεση με μια πιθανη αλλαγη Κυριου Αρματος Μαχης, χμμμμ;;;

    1. Αλλαγή στα παλαιότερα ναι, αλλά στα Leo2 όχι. Όμως χρειάζονται αναβάθμιση (που περιλαμβάνει και επιπλέον θωράκιση και άλλα μέσα άμυνας) και οπωσδήποτε επιπλέον θωράκιση ενεργή (και με Iron Fist ακόμα καλύτερα).

      1. Οκ.
        Για να ρωτησω.
        Ξερεις ποιες ειναι οι δυνατοτητες/ικανοτητες των Ισραλινων συστηματων APS, Iron Fist & Trophy;;

        Εχουν την δυνατοτητα να εξουδετερωσουν/καταστρεψουν ενα βλημα που βαλλεται απο αλλο τεθωρακισμενο – αρμα μαχης – που χρησιμοποιει βλημα APFSDS ;;;;

        Διοτι συστηματα APS, που εξουδετερωνουν βομβιδες απο ρουκετοβολα κι αλλα αντι-αρματικα οπλα, ειναι πλεον παντου.

        Ακομα κι κρατη του τριτου κοσμου επισκευαζουν κι κατασκευαζουν τα δικα τους.
        (βεβαια η Ελλαδα ειναι κατι χειροτερο απο τριτου κοσμου κρατος – εδω ισχυει η αποικιοκρατια του θειου Σαμ κι του βασιλικου αγγλικου στεματος)

        Για ριξε μια ματια να δεις το Ρωσσικο συστημα ενεργης/επιθετικης αυτο-προστασιας, ονομαζομενο Afghanit, για ποιον λογο υπερτερει απο εκεινα του ισραηλ !

        υ.γ
        Τα τεθωρακισμενα αρματα των τουρκων, που κατaστραφηκαν στην Συρια, τα περισσοτερα ηταν τυπου LeoA24 – παει κι αυτος ο δυτικος μυθος !!

      2. Να προσθεσω στην Συρια κι στο Ιρακ ειδαμε υποδεεστερες ατακτες ενοπλες ομαδες να καταστρεφουν Leo A2.

        Στην Σομαλια ειδαμε ξυπολυτους ανταρτες να καταστρεφουν τα Αμερικανικα τεθωρακισμενα της Σαουδικης Αραπιας βλεπε, Abrams M1A2.

          1. Τα M1A2 που καταστραφηκαν στην Υεμενη δεν ειχαν την Αμερικανικη θωρακιση απεμπλουτισμενου ουρανιου αλλα απλη ατσαλινη θωρακιση. Τα αμερικανικα τανκ ειναι τα καλυτερα στον κοσμο απο αποψη θωρακισης και φονικοτητας και κανενας στρατιωτης στον πλανητη δεν θα ηθελε να τα βρει απεναντι του. Επισης ειναι τα μονα τανκ που εχουν επιζησει απο βλημα ενος αλλου τανκ χωρις ουτε ενα βουλιαγμα στην θωρακιση παρα μονο ενα γδαρσιμο στην μπογια. Αυτα τα λιγα

          2. Οποιοδήποτε άρμα μπορεί να καταστραφεί κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Αντίστοιχα, οποιοδήποτε άρμα μπορεί να μην καταστραφεί, εάν έχει εφοδιαστεί με την κατάλληλη θωράκιση. Το Ισραηλινό Trophy, εφοδιασμένο και με Iron Fist είναι εξαιρετικό και νομίζω ότι για εσωτερικούς και μόνο λόγους δεν επιλέχθηκε για τα Abrams.
            Δεν είναι μόνο η πρόσθετη (ενεργή ή/και παθητική) θωράκιση κάθε άρματος, αλλά και η εκ κατασκευής θωράκισή του. Το Leo2 A4, ακόμα και το Leo 2Α6, εκ κατασκευής δεν έχουν το πάχος που πρέπει (πλέον), γι’ αυτό και οι αναβαθμίσεις (2Α7 κ.λπ.), εστιάζουν και στην ενίσχυση της θωράκισης, ενώ τα Leo1, έχουν πλέον πάρα πολύ αδύνατη εργοστασιακή θωράκιση για τα σύγχρονα πυρομαχικά. .

  10. Προς, gdmast & Διονυσης

    Δυστυχως δεν θα συνεχισω μια συζητηση μαζι σας διοτι εκτος απο τις προσωπικες σας αποψεις κι επιθυμιες στο θεμα δεν κοπιαζετε να κανετε μια ερευνα ωστε να μιλησουμε με αριθμους, με αποτελεσματα κι επιδοσεις ειτε στο θεμα των διαφορων συστηματων αυτοπροστασιας των τεθωρακισμενων αρματων μαχης ειτε για την ποιοτητα ή καλυτερα την ελλειψη αξιοπιστιας των αρματων abrams & merkava.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *