Σε γενικές γραμμές η αντιαρματική άμυνα του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ), στον τομέα των κατευθυνόμενων βλημάτων μέσου και μεγάλου βεληνεκούς, είναι ικανοποιητική, με την παρουσία των MILAN, των αναβαθμισμένων TOW και των Kornet, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν να γίνουν βήματα προόδου και ενίσχυσης, αλλά αυτό δεν είναι το αντικείμενο του συγκεκριμένου άρθρου.

Το αντικείμενο του άρθρου είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ΕΣ στον τομέα των φορητών αντιαρματικών μικρού βεληνεκούς, μιας χρήσης, δηλαδή στην αντικατάσταση των M-72A2 LAW των 66 χιλιοστών και των RPG-18 Mukha των 64 χιλιοστών. Τα πρώτα συστήματα M-72 LAW παρελήφθησαν τη δεκαετία του 1970, ενώ τα RPG-18 παρελήφθησαν την περίοδο 1993-1994 από τα αποθέματα της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

Η ομάδα μάχης Πεζικού απαρτίζεται από 10 μέλη εκ των οποίων η 8 άτομα συν τον οδηγό και τον πολυβολητή του ΤΟΜΠ. Ευτυχώς εγκαταλείφθηκε η ιδέα για 6μελής ομάδα συν το διμελές πλήρωμα του ΤΟΜΠ.

Εκτός των M-72 και RPG-18 οι Ειδικές Δυνάμεις χρησιμοποιούν και το νεότερο ACL-89 STRIM των 89 χιλιοστών, γαλλικής προέλευσης. Είναι ελαφρύ, κατασκευασμένο από ίνες γυαλιού και πλαστικό. Υπηρετείται από δύο (2) άτομα, τον πυροβολητή και τον γεμιστή. Ο πύραυλος ζυγίζει 2,2 κιλά. Η κεφαλή μπορεί να διεισδύσει 400 χιλιοστά θωράκισης ή ένα (1) μέτρο σκυροδέματος. Το σύστημα δέχεται και βλήματα κατά προσωπικού με εναερίως πυροδοτούμενα πυρομαχικά, τα οποία ενσωματώνουν 1.600 σφαιρίδια που διασπείρονται σε ακτίνα 20 μέτρων καθώς και βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας (HEAT : High Explosive Anti-Tank). Επιπλέον, δύναται να βάλει και καπνογόνα και φωτιστικά βλήματα.

Το απόθεμα των M-72 και RPG-18 έχει μειωθεί, λόγω λήξης του ορίου ζωής τους. Σε κάθε περίπτωση, και τα δύο (2) συστήματα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε επίπεδο Ομάδας Πεζικού, σε αντιαρματικό ρόλο και σε ρόλο προσβολής προσωπικού ή καταστροφής οχυρώσεων, ενσωματώνουν ξεπερασμένη τεχνολογία, είναι αναξιόπιστα κατά των τουρκικών αρμάτων, ενώ το δραστικό τους βεληνεκές είναι μικρό και δεν ξεπερνά τα 200 μέτρα. Αντικείμενο του συγκεκριμένου άρθρου είναι οι επιλογές, που έχει ο ΕΣ, για την αντικατάσταση τους με συστήματα πολλαπλής χρήσης, ενώ θα ακολουθήσει και δεύτερο άρθρο με τις επιλογές αντικατάστασης με συστήματα μιας χρήσης. Άποψη μας είναι ότι παρά την οικονομική δυσκολία και τις πολλές ανάγκες, η αντικατάσταση των M-72 και RPG-18 θα ενίσχυε την αντιαρματική ικανότητα του ΕΣ.

Στην Ομάδα Μάχης του Πεζικού υπάρχουν 4 φορητοί εκτοξευτές

Τα φορητά αντιαρματικά προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες στον αμυντικό αγώνα του Δ’ ΣΣ (Δ’ Σώμα Στρατού) και της ΑΣΔΕΝ (Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων). Εντοπίζονται πολύ πιο δύσκολα, σε σχέση με κάθε άλλο οπλικό σύστημα, έχουν μεγάλη ισχύ πυρός και αναλογικά με το κόστος προς όφελος παρουσιάζουν μεγάλη αποδοτικότητα. Για παράδειγμα, ένα φορητό αντιαρματικό κοστίζει κλάσμα του κόστους ενός άρματος μάχης, για την ίδια αποστολή, δηλαδή την καταστροφή του εχθρικού άρματος μάχης. Σ’ ένα άλλο παράδειγμα, στον Ψυχρό Πόλεμο ο Στρατός της Δυτικής Γερμανίας είχε δώσει μεγάλη έμφαση στα φορητά αντιαρματικά ως αντίβαρο στις πολυάριθμες τεθωρακισμένες δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης.

Τα σύγχρονα φορητά αντιαρματικά δεν προορίζονται μόνο για την προσβολή και την καταστροφή αρμάτων μάχης ή τεθωρακισμένων οχημάτων, αλλά, μέσω της χρήσης διαφόρων τύπων πυρομαχικών έχουν την δυνατότητα να βάλουν και κατά χαμηλά ιπτάμενων στόχων, κατά προσωπικού, με βλήματα εναέριας πυροδότησης, να δημιουργούν προπέτασμα καπνού, να βάλουν φωτιστικά βλήματα κ.ά.

Τα φορητά αντιαρματικά όπλα αυξάνουν την ισχύ πυρός της ομάδας και αποτελούν μια ικανοποιητική επιλογή για την προσβολή στόχων όπως εχθρικά άρματα μάχης ή ΤΟΜΠ/ ΤΟΜΑ. Σε αστικό περιβάλλον τα φορητά αντιαρματικά είναι κάτι παραπάνω από φονικά και θανατηφόρα.

Η χρήση τους, ιδιαίτερα εντός κατοικημένων περιοχών, έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στους πρόσφατους πολέμους, στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία. Όπως προαναφέραμε το αντικείμενο του άρθρου είναι τα φορητά αντιαρματικά πολλαπλής και όχι μιας χρήσης. Εκεί άλλωστε στρέφεται και το ενδιαφέρον της Διεύθυνσης Πεζικού (Δ/ΠΖ) η οποία θέλει ένα φορητό αντιαρματικό πολλαπλού ρόλου, κατά αρμάτων μάχης και κατά προσωπικού, ως τελευταία γραμμή άμυνας, σε επίπεδο Ομάδας και Διμοιρίας Πεζικού.

RPG-32

Η ρωσική παρουσία στον τομέα των φορητών αντιαρματικών μετράει πολλά έτη επιτυχημένης παρουσίας. Το τελευταίο μέλος της οικογένειας RPG πολλαπλής χρήσης είναι το RPG-32 των 105 χιλιοστών. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό σύστημα, από τα κορυφαία διεθνώς. Η ανάπτυξη του διήρκησε από το 2005 μέχρι το 2007 όπου και το σύστημα τέθηκε σε πλήρη παραγωγή με την πρώτη εξαγωγική του επιτυχία να είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ιορδανίας όπου τέθηκε και σε συμπαραγωγή με την ιορδανική JRESCO. Σήμερα, το σύστημα βρίσκεται σε υπηρεσία από τα ΗΑΕ, το Ιράκ, την Αίγυπτο και φυσικά την Ιορδανία.

Το RPG-32 μπορεί να χρησιμοποιήσει ποικιλία ρουκετών ανάλογα με την αποστολή. Οι ρουκέτες του είναι ικανές να καταστρέψουν από άρματα μάχης και οχήματα μέχρι θωρακισμένες θέσεις και χαμηλά ιπτάμενους στόχους όπως είναι τα ελικόπτερα και τα UAV. Μπορεί να εκτοξεύσει δύο (2) διαφορετικά διαμετρήματα, των 105 και των 72 χιλιοστών.

Για κάθε διαμέτρημα υπάρχουν δύο (2) ξεχωριστά είδη εκρηκτικών κεφαλών ανάλογα με το είδος του στόχου που θα πρέπει να καταστραφεί. Το ένα είδος είναι βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας, κατά βαριά θωρακισμένων στόχων όπως άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα (μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 650 χιλιοστών), ενώ το άλλο είδος είναι τα θερμοβαρικά βλήματα, κατά στατικών στόχων όπως κτήρια, κέντρα διοίκησης κ.ά.

Ένα θερμοβαρικό βλήμα έχει πολλαπλάσια καταστροφική ικανότητα σε σχέση με ένα συμβατικό βλήμα, δεδομένου ότι δεν βασίζεται στη δική του εκρηκτική ύλη, αλλά ουσιαστικά μετατρέπει τον αέρα σε ισχυρή βόμβα. Για παράδειγμα, το πλήγμα ενός ρωσικού αντιαρματικού βλήματος Kornet-E με θερμοβαρική κεφαλή σε ένα κτίριο, εκτιμάται ότι αντιστοιχεί στο πλήγμα μιας μικρής αεροπορικής βόμβας.

Το RPG-32, με θερμοβαρική κεφαλή, ενδείκνυται για χρήση και κατά αποβατικών δυνάμεων (τέτοιες δυνάμεις άμυνας ακτών έχει δημιουργήσει και η Σουηδία, εφοδιασμένες με το RBS-17, μία παραλλαγή του AGM-114 Hellfire). Το μέγιστο βεληνεκές του RPG-32 είναι περίπου τα 700 μέτρα, ενώ το δραστικό βεληνεκές είναι τα 350 μέτρα. Το βάρος του ανέρχεται στα 10 κιλά φορτωμένο με βλήμα των 105 χιλιοστών, στα 6 κιλά με βλήμα των 72 χιλιοστών και στα 3 κιλά άδειο.

PzF-3

Το γερμανικό Panzerfaust-3 (PzF-3) των 60 χιλιοστών (εκτοξευτής) και των 110 χιλιοστών (βλήμα), η ανάπτυξη του οποίου ολοκληρώθηκε το 1985 και τέθηκε σε παραγωγή στα μέσα της δεκαετίας του 1990, διατίθεται σε επτά (7) εκδόσεις: PzF-3 (με διατρητική ικανότητα 700 χιλιοστών θωράκισης και δραστικό βεληνεκές 300 μέτρων για κινούμενους στόχους και 400 μέτρα για στατικούς στόχους), PzF-3T με βλήμα HEAT με δύο (2) πολεμικές κεφαλές σε διαδοχική σειρά (Tandem), PzF-3T-600 (με σκοπευτικό ημέρας IS2000 και νύχτας KN250 και αυξημένο βεληνεκές στα 600 μέτρα κατά κινούμενων στόχων), PzF-3IT-600 (αυξημένη διατρητική ικανότητα άνω των 900 χιλιοστών θωράκισης), PzF-3LTW (εκτοξευτής μικρότερου βάρους, κάτω των 10 κιλών), PzF-3LR (με μέγιστο βεληνεκές 800 μέτρα) και Fire Salamander.

Όλες οι εκδόσεις δέχονται ποικιλία βλημάτων ανάλογα με το είδος του στόχου, διαφόρων τύπων σκοπευτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εντός κλειστών χώρων άρα είναι και κατάλληλα προς χρήση σε μάχη αστικού περιβάλλοντος εξαιτίας της ελαχιστοποιήσης των εξαγόμενων αερίων μέσω των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του όπλου. Σήμερα, το PzF-3 βρίσκεται σε υπηρεσία στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία, την Ελβετία, το Ιράκ, την Ιταλία, τη Νότιο Κορέα, την Ιαπωνία και το Περού.

Carl Gustav M4

To Carl Gustav M4 των 84 χιλιοστών, της σουηδικής Saab, είναι γνωστό στον ΕΣ, αλλά στην παλαιότερη του έκδοση Μ2. Η έκδοση M4 είναι η νεότερη και ικανότερη έκδοση του Carl Gustav, η ανάπτυξη της οποίας ολοκληρώθηκε το 2014. Πρόκειται για ένα όπλο πολλαπλού ρόλου, αντιαρματικό ή κατά προσωπικού, βάρους 6,7 κιλών, δηλαδή κατά 3 κιλά ελαφρύτερο από την έκδοση M3 και κατά 50% ελαφρύτερο από την έκδοση Μ2 (14,2 κιλά), η οποία βρίσκεται σε υπηρεσία στον ΕΣ. Εκτός από το ότι είναι ελαφρύτερη, σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, η έκδοση M4 ενσωματώνει και καλύτερη εργονομία, έτσι ώστε η χρήση του να είναι ευκολότερη για τον στρατιώτη. Η μείωση του βάρους επετεύχθη χάρη στη χρήση κράματος αλουμινίου και ανθρακονημάτων

Κατά οχημάτων, το μέγιστο βεληνεκές του M4 ανέρχεται στα 500 μέτρα, ενώ κατά στατικών στόχων το μέγιστο βεληνεκές αυξάνει στα 700 μέτρα. Το μέγιστο βεληνεκές μπορεί να αυξηθεί στα 1.000 μέτρα, κατά στατικών στόχων, με τη χρήση πυρομαχικών αυξημένου βεληνεκούς. Ενδιαφέρουσα εξέλιξη αποτελεί η ανακοίνωση της αμερικανικής Raytheon και της Saab ότι αναπτύσσουν ένα κατευθυνόμενο πυρομαχικό για τα Carl Gustav. Το πυρομαχικό GCGM (Guided Carl Gustaf Munition) ξεκίνησε να αναπτύσσεται, από τις δύο εταιρίες, το Νοέμβριο του 2017 και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τις εκδόσεις Carl Gustaf M3 και M4. Σήμερα το πρόγραμμα βρίσκεται σε φάση επίδειξης.

Το βλήμα GCGM αναμένεται να ενσωματώνει ημί-ενεργό σύστημα καθοδήγησης λέιζερ και αδρανειακό σύστημα καθοδήγησης. Σε κάθε περίπτωση θα είναι ένα βλήμα πολλαπλών ρόλων με δυνατότητα προσβολής διαφόρων στόχων (τεθωρακισμένα οχήματα, οχυρωμένες θέσεις, συγκεντρωμένο προσωπικό, κτίρια κ.ά.) σε αποστάσεις 30-2.000 μέτρα και με Πιθανότητα Κυκλικού Σφάλματος (CEP) μικρότερη του 1 μέτρου. Στην περίπτωση κινούμενων στόχων το GCCM θα μπορεί να προσβάλει στόχους έως τα 1.500 μέτρα, οι οποίοι κινούνται με ταχύτητα 56 χιλιομέτρων την ώρα. Το βάρος του GCGM είναι 6,8 κιλά.

MBT-LAW

Η Σουηδία, σε συνεργασία με τη Μεγάλη Βρετανία, έχουν αναπτύξει και το σύστημα MBT-LAW (Main Battle Tank-Light Anti-tank Weapon), το οποίο βρίσκεται σε υπηρεσία στη Φιλανδία, την Ινδονησία, το Λουξεμβούργο, τη Μαλαισία, τη Σαουδική Αραβία, τη Σουηδία, την Ελβετία και τη Μεγάλη Βρετανία. Η ανάπτυξη του ξεκίνησε το 2002. Ζυγίζει 12,5 κιλά και ανήκει στο διαμέτρημα των 115 χιλιοστών (εκτοξευτής) ή των 150 χιλιοστών (βλήμα). Η μέγιστη εμβέλεια του είναι τα 600 μέτρα.

Spike-SR

Η οικογένεια αντιαρματικών βλημάτων Spike της ισραηλινής Rafael αποτελείται από τέσσερα μέλη, καθένα εκ των οποίων καλύπτει συγκεκριμένο βεληνεκές: το Spike-SR (Short Range) για αποστάσεις έως τα 800 μέτρα, το Spike-MR (Medium Range) ή Gill για αποστάσεις έως τα 2.500 μέτρα, το Spike-LR (Long Range) για αποστάσεις έως τα 4.000 μέτρα και Spike-LR2 με αυξημένο βεληνεκές στα 5.500 μέτρα, το Spike-ER (Extended Range) για αποστάσεις έως τα 8.000 μέτρα και το Spike-NLOS για αποστάσεις έως τα 25.000 μέτρα. Ανάλογα της έκδοσης, τα Spike μπορούν να είναι φορητά, να εξοπλίζουν τεθωρακισμένα οχήματα, επιθετικά ελικόπτερα, ταχύπλοα σκάφη, καθώς και άλλες πλατφόρμες.

Το Spike-SR είναι ένα αντιαρματικό βλήμα τεχνολογίας Fire-and-Forget, διάδοχος του MATADOR (από κοινού ανάπτυξη μεταξύ της DSTA από την Σιγκαπούρη, της Rafael και της γερμανικής Dynamit Nobel Defence, στη Γερμανία υπηρετεί ως RGW-90) και διαθέτει ηλεκτροπτικό σύστημα καθοδήγησης (E/O) ή σύστημα καθοδήγησης οπτικών ινών (F/O). Τα βλήματα Spike διαθέτουν δύο (2) πολεμικές κεφαλές εγκατεστημένες σε διαδοχική σειρά (Tandem), ενώ μπορούν να εκτελέσουν κατακόρυφες επιθέσεις (Top Attack) προσβάλλοντας τον στόχο στον πύργο, δηλαδή στο πιο ευάλωτο σημείο ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Και τα τέσσερα (4) βλήματα της οικογένειας Spike ενσωματώνουν πολλά κοινά υποσυστήματα, γεγονός που καθιστά τη συντήρηση και την τεχνική υποστήριξή τους οικονομικά συμφέρουσα. Αλλά πέρα από αυτό, η Rafael έχει αναπτύξει δύο (2) επιπλέον συστήματα υποστήριξης, τα οποία αυξάνουν ακόμα περισσότερο την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα του συστήματος. Πρόκειται για το ενσωματωμένο σύστημα εκτέλεσης δοκιμών (BIT = Build-In-Test) και το ολοκληρωμένο πακέτο υποστήριξης (ILS = Integrated Logistic Support).

Από τις ΗΠΑ προέρχεται η λύση του Mk.153 Shoulder-Launched Multipurpose Assault Weapon (SMAW), το οποίο αναπτύχθηκε-εξελίχθηκε από το B-300 και, στην αρχική του έκδοση, βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1984, κυρίως σε αποστολές προσβολής οχυρώσεων, αλλά και κατά αρμάτων μάχης, με πύραυλο HEAA (High-Explosive Anti-Armor). Το σύστημα έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Ανήκει στο διαμέτρημα των 83 χιλιοστών και επιτυγχάνει μέγιστο δραστικό βεληνεκές 500 μέτρα, με HEAA , ή 250 μέτρα με HEDP (High-Explosive Dual-Purpose). Συνοδεύεται από σκοπευτικά ημέρας και νύχτας. Το 2008 ξεκίνησε το πρόγραμμα SMAW II με πυρομαχικό ικανό να εκτοξευτεί μέσα από κτίρια. Το συνολικό του βάρος είναι 13,5 κιλά. Όπως ανακοίνωσε η Raytheon, σε συνεργασία με τη Nammo, αναπτύσσει ένα νέο εκτοξευτή (Serpent) με ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου πυρός.

Συμπερασματικά, η ανάγκη για την ανανέωση των φορητών αντιαρματικών του ΕΣ είναι μια επιτακτική ανάγκη που πρέπει δρομολογηθεί, αφενός λόγω του χαμηλού κόστους απόκτησης τους, αφετέρου εξαιτίας της μεγάλης επιχειρησιακής αξίας αυτών των συστημάτων στο πεδίο μάχης. Κατά την άποψη μας απαράβατος όρος της όποιας απόφασης προμήθειας θα πρέπει να είναι τα η πολλαπλή χρήση, η ικανότητα χρήσης διαφορετικών βλημάτων και πολεμικών κεφαλών για διάφορες αποστολές, δηλαδή να είναι πολλαπλού ρόλου, να έχει προσιτό κόστος, να είναι εύκολο στην χρήση και εργονομικό σαν σχεδίαση. Εκτίμηση μας είναι πως η υλοποίηση του συγκεκριμένου προγράμματος θα είναι ένα σημαντικό βήμα στην ολοκλήρωση του δικτύου αντιαεροπορικής άμυνας του ΕΣ.

Όπως προαναφέραμε στην αρχή, το αντικείμενο του άρθρου είναι οι επιλογές του ΕΣ σε φορητά αντιαρματικά μικρού βεληνεκούς πολλαπλής χρήσης. Σε επόμενο άρθρο μας θα αναφερθούμε στις επιλογές που έχει ο ΕΣ σε φορητά αντιαρματικά μικρού βεληνεκούς μιας χρήσης.

Comments

  1. Θεωρω οτι τετοιου τυπου εκτοξευτες πρέπει να παραμενουν εκτος Ομαδας, σε επιπεδο Διμοιριας ή Λοχου οπου θα υπηρετουνται απο Στοιχεια Ομαδων ή Διμοιριων Υποστηριξης
    Σε επιπεδο Ομαδας ειναι πολυ πιο διαχειρησιμα τα μιας χρησης χαμηλου βαρους (ωστε να μεταφερεται αριθμος πυρομαχικων) και κατα περιπτωση ισως καποιο πιο βαρυ αλλα πιο ικανο, της κατηγοριας του ΑΤ4

    Αναμενω και το επομενο άρθρο

    1. Ακριβώς, επειδή στην ουσία υπάρχουν 2 ανάγκες (ένα ελαφρύ σύστημα μιας χρήσης για την Ομάδα, και ένα, επίσης ελαφρύ, αλλά πολλαπλής χρήσης για τη Διμοιρία), χωρίσαμε το αφιέρωμα σε 2 μέρη, έτσι ώστε να παρουσιαστούν όλες οι διαθέσιμες επιλογές. Και στις 2 περιπτώσεις μιλάμε για συστήματα μέγιστου βεληνεκούς έως 1.000 μέτρα περίπου. Ο ΕΣ, για τις Διμοιρίες Υποστήριξης των Λόχων, λογικά θα θέλει αντιαρματικά με μεγαλύτερο βεληνεκές, 2+ χιλιομέτρων (όπως το Javelin ή το Spike-MR για παράδειγμα)

    2. Τα law είναι πυρομαχικά και ανήκουν στον ατομικό φόρτο του μαχητή. Τα όπλα που παρουσιάζονται σε αυτό το άρθρο, είναι όπως και τα πολυβόλα ομαδικά όπλα. Μπορεί να τα υπηρετει και ένα άτομο, αλλά είναι πολύ πιο αποδοτικά όταν το στοιχείο υπηρετείτε από 2. Το Carl Gustaf θεωρείτε όπλο ομάδας (squad)
      https://www.marinecorpstimes.com/news/your-marine-corps/2018/12/26/new-in-2019-carl-gustaf-is-closer-to-a-squad-near-you/

      https://www.battleorder.org/us-marine-platoon-2020

      https://books.google.gr/books?id=RpRFAQAAIAAJ&pg=PA59&lpg=PA59&dq=a+carl+gustaf+goes+to+a+squad+or+a+platoon&source=bl&ots=QToeWUGLfK&sig=ACfU3U2DekqFo8Ap0U6xyFcaJ8PBoiy5UQ&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjl6dbbrM3oAhWGR5oKHWCRBo4Q6AEwDHoECAMQAQ#v=onepage&q=a%20carl%20gustaf%20goes%20to%20a%20squad%20or%20a%20platoon&f=false

  2. To Carl Gustav M4 μ’αρέσει πάρα πολύ. Είναι ίσως το μοναδικό απ τα μη κατευθυνόμενου βλήματος αντιαρματικά που συνεχίζουν να τα εμπιστεύονται οι διάφοροι στρατοί ανα τον κόσμο και να τα βάζουν στις διμοιρίες τους, παρά το μικρό βεληνεκές. Ισως γιατί είναι εξαιρετικό για μάχες αστικού. Ακόμα κι αυτό όμως αρχίζει να στρέφεται προς κατευθυνόμενα βλήματα μεγάλης εμβέλειας με το GCCM.

    Απ ότι έχουμε δει πάντως σε Συρία, Λιβύη κλπ η τάση πάντως είναι προς τα κατευθυνόμενα μεγαλύτερου βεληνεκούς, ίσως γιατί οι σημερινοί στρατιώτες δεν έχουν το στομάχι των παλιότερων να πλησιάζουν τον εχθρό και μάλιστα άρμα τόσο κοντά, ίσως γιατί τα άρματα σήμερα μπορούν να δουν και σε σκοτώσουν πολύ πιο εύκολα άμα τα πλησιάσεις, ίσως γιατί αφού μπορείς απο μακρυά δεν υπάρχει λόγος να πας κοντά.

  3. Καλησπέρα, μήπως μπορείτε να μας πείτε τί φορητά Α/Τ πολλαπλής χρήσης έχουμε? (εννοώ μικρού βεληνεκούς). Πέρα απ’ τα Strim και τα Carl Gustav δεν αναφέρεται κάποιο άλλο. Τα ΠΑΟ 90 έχουν αποσυρθεί ή τα έχουμε ακόμα?

      1. Μονο τα ΠΑΟ εννοεις τα Μ-67;
        Νομιζα ειχαν αποσυρθει αυτα με την παραλαβη των Carl Gustav Μ2.
        Παντως εδω στην Κύπρο οι ελλαδικες Μοναδες εχουν Carl Gustav

        1. Ναι, τα M-67 των 90 χιλιοστών και τα M-40A1 των 106 χιλιοστών, συν βέβαια τα Carl Gustav M2. Δεν γνωρίζω πόσα από τα ΠΑΟ είναι σε υπηρεσία και πόσα σε αποθήκευση, αλλά υπάρχουν ακόμα, αν και πια είναι ξεπερασμένα. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να αντικατασταθούν με ένα ΑΤ πολλαπλών ρόλων (για τη Διμοιρία) και τα LAW και RPG-18 να αντικατασταθούν με ΑΤ μιας χρήσης, για την Ομάδα. Από Λόχο και πάνω έχουμε τα MILAN, Fagot, TOW, Kornet.

          1. Συνεχίζουν να υπάρχουν 3 ανα λόχο στα μ/κ τπ. Όπως και 4 πολ/λα mg3 ανά λόχο. Και επιμένω σε αυτό .

  4. Τιμές? Για να ξέρουμε για τι μιλάμε, να δώσουμε πόσα για κάτι τέτοιο? Μικρό το βεληνεκές πάντως και στα τανκς της Τουρκίας που έχουν το νέο σύστημα αυτοπροστασίας μάλλον μόνο το Spike θα κάνει που έχει και σχετικά πιο μεγάλο βεληνεκές από τα άλλα. Από την άλλη πλευρά αν θυμάμαι καλά κάποια χώρα που τα πήρε είχε πρόβλημα και ήθελε να τα επιστρέψει ή ακυρώσει την παραγγελία (η Ινδία ή κάποια προς τα εκεί).

    Οπότε ναι μεν τα Carl Gustaf όντως τα εμπιστεύονται πολλοί και ναι είναι καλό, αλλά θα σκεφτόμουν το Spike αν έχει καλές επιδόσεις, καθώς αποφεύγει και να ενεργητικά συστήματα των αρμάτων ενώ θα σκεφτόμουν όλη την οικογένεια spike.

    Πάντως τα τρία βασικότερα που βλέπω είναι πόσο κάνουν, πόσο βαριά είναι και προβληματίζουν πια τέτοια μικρά βεληνεκή, σε αστικό περιβάλλον έχει νόημα αλλά δεν θα πολεμήσουμε σε τέτοιο, ενώ σε μη αστικό, με τα διάφορα συστήματα που υπάρχουν είναι πολύ δύσκολο να πλησιαζεις τοσο πολύ άρμα και να επιβιώσεις

    1. Το Carl Gustav4, κοστίζει κάτω από 20 χιλ./μονάδα. Κάθε εξελιγμένο βλήμα (γενικά) από 300-400 ευρώ έως 1.000 (ίσως κάποιο ιδιαίτερο βλήμα να κοστίζει και λίγο παραπάνω, max 1.500).

        1. Όχι ιδιαίτερα. Κάπου εκεί είναι. Γιατί αυτές τις τιμές τις είχα βρει από συγκριτικά στοιχεία περίπου 1,5 χρόνο πριν. Λίγο που έψαξα βέβαια σήμερα, για τα πυρομαχικά, δεν βρήκα κάτω από 500 ευρώ, ούτε όμως πάνω από 1.500 (αλλά βέβαια δεν έχω εικόνα από όλα τα π/μ). Γενικά η απόκλιση αν υπάρχει θα είναι μικρή. Αλλά το κυριότερο ότι έχουμε γενικά μια τάξη μεγέθους. Το λίγο πάνω λίγο κάτω είναι και θέμα διαπραγμάτευσης και εξαρτάται και από την ποσότητα της παραγγελίας..
          Επίσης, αν θυμάμαι καλά, για το Carl Gustav 2, είχαμε άδεια από την εταιρεία και είχαμε εδώ γραμμή παραγωγής. Αν είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο και για το CG4, τότε η τιμή θα πέσει αρκετά πιο κάτω, γιατί η τιμή που βρήκα εγώ είναι από γενικές συμβάσεις πωλήσεων και όχι συμπαραγωγής.

    2. Το πλεονεκτημα και ο λογος προτιμησης στο CG ειναι η ποικιλια πυρομαχικων του.
      Αν δε υιοθετηθει και το τ/κ βλημα που ειναι σε εξελιξη….look no further…

  5. Συγχαρητηρια για το αρθρο. Σχετικα με το ΜΒΤ LAW , θα μπορουσαμε να πουμε πως ειναι ενα συγχρονο συστημα κυριως αντιαρματικου ρολου(τεραστιο πλεονεκτημα του το top down attack) με κατευθυνομενο πυρομαχικο και μιας χρησης , αρα ισως επρεπε να μας απασχολησει στο δευτερο μερος?

    1. Οχι ακριβως κατευθυνομενο. Αδρανειακης διορθωσης καπως

      Πολύ καλο για τον ρολο του ΑΤ οπλου Ομαδας

      1. Κοντά 13 κιλά δεν το λες και λίγο…
        Spike SR ειναι τεχνολογικά πολύ μπροστά με αντίστοιχα μεγάλο κόστος, το Μ4 είναι ένας καλός οικονομικός συμβιβασμός, αναπτύσσεται και κατευθυνόμενος πύραυλος.

  6. Η τυχόν επιλογή, δεν μπορεί να είναι μια, αλλά τουλάχιστον δύο.
    Γιατί υπάρχουν διάφορα διαμετρήματα για διάφορες αποστολές.
    Οπότε μιλάμε για μια επιλογή έως τα 84mm (όπου τα συστήματα είναι πλέον και πολύ ελαφρά) και μια δεύτερη για 100+mm. Και φυσικά, όπως αναφέρει και το άρθρο, μιλάμε και για τουλάχιστον τρεις τύπους πυρομαχικών.
    Βέβαια για λόγους που όλοι ξέρουμε, το ρωσικό σύστημα αποκλείεται (χώρια το εμπάργκο).
    Εξαιρετική η ιδέα για το άρθρο αυτό και πάρα πολύ καλό σαν άρθρο.

  7. κατα την γνωμη μου τα kornet-E & kornet-EM τωρα κι σε εκδοση χρησης στο πεδιο της αντιαεροπορικης, ειναι αυτα που θεωρω τα πιο καταλληλα για τον Ελληνικο Στρατο.

    Ενα οπλο που εχει δραστικο βεληνεκες απο 150μετρα μεχρι 8χιλιομετρα!

    Εχει διατρητικη ικανοτητα εναντια σε κυριο τεθωρακισμενο μαχης (κι εναντια σε ενεργο αυτοπροστασια) δηλωνεται πως ειναι απο 1100χιλιοστα μεχρι 1300χιλιοστα, συγκεκριμενα ο πυραυλος Μ2 σε εκδοση ΕΜ.

    Κι το πιο σπουδαιο αυτου του βληματος ειναι πως εχει δοκιμασθει σε πεδια μαχης ανα τον κοσμο – επι δεκαετιες τωρα – μαλιστα σε διαφορα θεατρα με ιδιομορφες επιχειρησιακες απαιτησεις εχει βγει νικητης ὴ καλυτερα εξολοθρευτης του αντιπαλου!

    Τα μειονεκτηματα αυτο του οπλου ειναι δυο, κατα την αποψη μου-
    1 Ειναι αρκετα βαρη για ατομικη μεταφορα
    2 Δεν ειναι συστημα Fire & Forget,

    μαλιστα, υπαρχει παντα κι η επιλογη για συμπαραγωγη, για οσους αξιολογουν ως υψηλο αντισταθμισμα ενος οπλου, την ανεξαρτητη παραγωγη κι επαρκεια του.

    Εαν ποτε ανοιξουμε παλι την ΠΥΡΚΑΛ !!

      1. Εκτος το οτι ειναι βαρυ για προσωπικη μεταφορα κι αρα δεν μπορει να χρησιμοποιηθει απο μικρες ομαδες, δεν βλπεω καποιο αλλον περιορισμο να παρουσιαζει το συγκεκριμενο.

          1. Ενδεχομενως να μου διαφευγει καποια αλλη παραμετρος/κριτηριο επιλογης στον τομεα αυτοκινουμενο συστημα αντι-αρματικων, μικρου βεληνεκους.

          2. 🙂
            Σου διεφυγε ο τιτλος του αρθρου
            Εδω ο συντακτης αναφερεται σε όπλα μικρου βεληνεκους που να μπορεί να μεταφερει η Ομαδα πεζη.
            Οχι αυτοκινουμενα συστηματα

          3. προς Ευστάθιος Παλαιολόγος 4 Απριλίου 2020 στις 17:40

            Ναι πραγματι ειναι βαρυ κι αρα απαγορευτικο για μεταφορα απο μια μικρη πεζη μοναδα.
            Οπως, ηδη το ειχα επισημανει στο πρωτο σχολιο μου.

            Οσο για το κριτηριο ενος αντι-αρματικου οπλου με βραχυ βεληνεκες, εδω το ΚΟΡΝΕΤ επληρει αυτο το κριτηριο – Δραστικο βεληνεκες απο 150 μετρα μεχρι 8 χιλιομετρα. Μαλιστα η διατρητικοτητα ακομα κι σε ενεργη αυτοπροστασια του στοχου, ειναι η καλυτερη απο αλλες προσφορες στην αγορα, βλεπε, 1100 χιλιοστα με 1300 χιλιοστα, στα 8 χιλιομετρα.

            ενα αλλο μειονεκτημα του Ρωσσικου αυτου συστηματος ειναι πως δεν ανηκει στα Fire & Forget, ειδη.

          4. 150 μετρα ελαχιστο απεχει μακραν απο το να ειναι ικανο για «μικρο βεληνεκες»
            Μικρο βεληνεκες ειναι π.χ..το LAW που εχει μεγιστο 250μ…

          5. Δεν θα επιμεινω.

            Για ενα ειμαι βεβαως.
            Πως ΔΕΝ θα ηθελα να ειμαι πιο κοντα απο τα 150 μετρα σε ενα Κυριο Αρμα μαχης οταν ανατιναζονται τα πυρομαχικα του ή το πετρελαιο του.

            Τωρα εαν καποιος εχει τα αχαμνα να ριξει ενα LAW απο αποσταση 50 μετρα ή πιο κοντα τοτε μπραβο του. Ενδεχομενος να μιλαμε για τζιχανστιστες που σκοπο εχουν να δουν τις 72 παρθενες τους.

          6. Τα ελαφρα ΑΤ προοριζονται για ΑΤ αυτοαμυνα (ηρθε το αρμα σε εσενα) και προς επιτευξη εκρηκτικου αποτελεσματος σε αποσταση
            Δηλαδη δεν εχουν αποκλειστικο στοχο τα αρματα (καθε ειδους οχημα, οχυρωσεις, συγκεντρωσεις κλπ είναι μια χαρα στοχοι).
            Επισης, για ενα καλυμμανο σκοπευτη τα 150μ ειναι απολυτα ασφαλης αποσταση, οτι και να γινει στο αρμα

  8. Το μόνο που έχω να ρωτήσω διότι το άρθρο με κάλυψε είναι γιατί δεν αναφέρθηκε το SMAW ή αλλιώς Mk 153 Shoulder-Launched Multipurpose Assault Weapon, κατά τα άλλα εξαιρετικό άρθρο.

  9. Μαλλον διοτι ειναι ενα συστημα εκτος παραγωγης και ηδη σε φαση αντικαταστασης απο τον κυριο χρηστη του

    1. Ευστάθιε τι άποψη έχεις για την βελτιωμένη έκδοση του LAW που χρησιμοποιούν οι Νορβηγοί, την M72E9/10; Ίσως σε συμφωνία με την NAMMO για εγχώρια παραγωγή, θα ήταν η καλύτερη επιλογή για αντιαρματικό μέσα στην ομάδα, αντίστοιχα μαζί με AT4 για τις ομάδες ειδικών δυνάμεων και Carl Gustav M4 για την αντικατάσταση των STRIM και την συμπλήρωση των αριθμών. Έτσι θα πετυχαίναμε και μια σχετική ομοιοτυπία.

      Το MBT LAW μου φαίνεται πάντως πολύ καλό αλλά αρκετά βαρύ για όπλο μιας χρήσης. Μου θυμίζει λίγο και το γαλλικό APILAS που διαθέτει και ο κυπριακός στρατός.

      Μελλοντικά θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και το παράδειγμα της Κύπρου στο πρόγραμμα του MMP, είτε να αναζητήσουμε μεταχειρισμένα Javelin όπως αυτά της Γαλλίας.

      1. Οπλα της κατηγοριας «μιας χρησης» υπαρχουν πολυ καλα. Τα βελτιωμενα LAW (πλεον με καθε ειδους κεφαλη) αναμεσα τους. RPG-26 κλπ επισης.
        Το MBT-LAW όπως εγραψα πιο πανω ειναι «αδρανειακης διορθωσης τροχιας». Πολυ χρησιμο κατα κινουμενων στοχων. Δινει στην Ομαδα πραγματική ΑΤ ικανοτητα με «σχετικα» μικρο κοστος εναντι πιο ακριβων επιλογων κατευθυνομενων βληματων.
        Ιδανικα, οπως θα το φανταζομουν εγω, η Ομάδα ΠΖ/ΚΔ διαθετει αριθμο οπλων της κατηγοριας βάρους του LAW (3-4 κιλα) με δυνατοτητα να ενισχυθει αν η αρματικη απειλη το απαιται με οπλα της κατηγοριας MBT-LAW (ή οτιδηποτε σχετικα φτηνο που να προσφερει πραγματικη ΑΤ ικανοτητα κατα μετωπο)
        Στην Ομαδα Υποστηριξεως της Διμοιριας να υπαρχουν 2 Στοιχεια με οπλα της κατηγοριας του Carl Gustav M4 και σε επιπεδο Λοχου ΑΤ Κατευθυνομενα Βληματα (ιδανικα της κατηγοριας του Spike/Javelin/MMP)

  10. νομιζω το gustav ειναι καλη επιλογη κ η αληθεια ειναι οτι τα manpads κ anti tank τα χουμε παρατησει πχ milan-tow fagot-pao-rpg ειναι αρχαια ενω ακομα κ το κορνετ ειναι σχετικα παλιο νομιζω υπαρχει νεα εκδοση,αν κ απο ρωσια δεν ψωνιζουμε πλεον θεωρω οτι το γκουσταβ ειναι καλο ενω θα πρεπει να δουμε κατι κ στα μεγαλα.

    1. Με τέτοιο αριθμό αντίπαλων τεθωρακισμένων, είναι σημαντικό να υπάρξει και εκεί κάποια κίνηση…
      Αν με το καλημέρα πληγούν οι αντίπαλοι σχηματισμοί τεθωρακισμένων, βουλιάζει όλη η προσπάθεια.
      To Carl-Gustaf M4 και με την ανάπτυξη κατευθυνόμενου πυραύλου, και των υπόλοιπων πυρομαχικών μπορεί να παίζει σε ένα μεγάλο εύρος απειλών. Το SPIKE RS αν και λογικά αρκετά ακριβότερο είναι κίνδυνος-θάνατος για κάθε εχθρικό τεθωρακισμένο σχηματισμό.

    1. Μέσα στην μπροσούρα λέει 1500 μέτρα, από θέμα βάρους ανταγωνίζεται τα υπόλοιπα, κόστος σίγουρα πολύ υψηλό σε σχέση με ττα μη κατευθυνόμενα …

  11. Ένα α/τ πού κάποτε ανέπτυξε η ΕΒΟ (Hermes iv)? ! μιας χρήσης τί έγινε;. Ποια ήταν καί μέχρι πού έφτασε ή ανάπτυξη του; είναι δυνατόν να μπει σέ παραγωγή;

  12. Σημαντική προτεραιότητα μετά τα ΜΕΑ, τις επικοινωνίες, τον ΗΠ και τα θερμικά σκοπευτικά, είναι τα αντιαρματικά για τον ΕΣ. Σε πρώτη φάση πρέπει να αναπληρωθούν τα αποθέματα ελαφρών αντιαρματικών μιας χρήσης και να αποκτηθούν και άλλοι τύποι πυρομαχικών για τα ΠΑΟ Μ2.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *