Η προ αρκετού καιρού είδηση της απογείωσης ελληνικών μαχητικών F-16, προς αναγνώριση και αναχαίτιση αγνώστων ιχνών, τα οποία εισήλθαν εντός των ορίων του FIR Αθηνών και εντός του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου, μετατράπηκε σε δυσάρεστη έκπληξη όταν αποκαλύφθηκε ότι τα άγνωστα αυτά ίχνη ήταν τουρκικά UAV. Στο περιστατικό αυτό ήρθε προχθές να προστεθεί και η υπερπτήση ενός UAV τύπου Bayraktar πάνω από τη Χίο σε ύψος 18.000 ποδών. Πρόκειται για εξελίξεις αναμενόμενες, τουλάχιστον για όποιον λειτουργεί με βάση την κοινή λογική και παρακολουθεί τα γεγονότα και τις εξελίξεις στη γειτονιά του…

Για το δεύτερο, πρόσφατο, περιστατικό δεν έχει υπάρξει επιβεβαίωση από την ελληνική πλευρά. Σχετικά με το πρώτο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα περισσότερα ΜΜΕ εκείνη την περίοδο, όσα δηλαδή ασχολήθηκαν με το θέμα, έμειναν στο γεγονός ότι η Πολεμική Αεροπορία αναγκάστηκε να σηκώσει ένα ζεύγος μαχητικών για να αναγνωρίσει τα άγνωστα ίχνη (που τελικά αποδείχθηκε πώς ήταν UAV) δαπανώντας κάποιες δεκάδες-χιλιάδες ευρώ που ήταν το κόστος ανά ώρα πτήσης των μαχητικών.

Για την αναγνώριση και την κατάρριψη των τουρκικών UAV/UCAV που σε μικρό χρονικό διάστημα θα πετούν καθημερινά πάνω από τα νησιά του ανατολικού (και όχι μόνο..) Αιγαίου, το T-6A NTA αποτελεί ιδανική πλατφόρμα. Εδώ βλέπουμε ένα τέτοιο αεροσκάφος να περιπολεί πάνω από το ΟΑΚΑ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Δεν απαιτείται η δέσμευση μαχητικών λοιπόν για την αντιμετώπιση της νέας τουρκικής πρόκλησης-απειλής. Σε περίπτωση δε που η Πολεμική Αεροπορία αποκτήσει και αεροσκάφη LIFT/ελαφρά μαχητικά, θα υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης καθόλο το εικοσιτετράωρο…

Και βέβαια δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι δεν τίθεται θέμα κόστους… Δική μας πεποίθηση όμως είναι ότι δεν πρόκειται για το ζήτημα με την πρωταρχική σημασία και βαρύτητα. Δεν είναι το μείζον στη συγκεκριμένη περίπτωση… Η οποία έτσι όπως αντιμετωπίστηκε, προκάλεσε και το δεύτερο περιστατικό και θα προκαλέσει και τα επόμενα! Η ελληνική στάση είναι πασιφανές ότι και εδώ ρίχνει νερό στο μύλο της τουρκικής προκλητικότητας. Το μόνο που έχουμε λοιπόν να περιμένουμε είναι ότι οι παραβιάσεις και οι υπερπτήσεις των τουρκικών UAV θα επαναληφθούν. Και με την πάροδο του χρόνου θα αυξάνονται γεωμετρικά.

Η αποτύπωση του ίχνους πτήσης του UAV Bayraktar από την εφαρμογή FlightRadar24. Πολύ σύντομα αυτές οι εικόνες θα είναι καθημερινότητα…

Με άλλα λόγια το πρώτο πράγμα που θεωρούμε ότι θα έπρεπε να γίνει, είναι το να αντιμετωπιστεί η εισβολή των τουρκικών UAV στο FIR Αθηνών ή στον ελληνικό εναέριο χώρο, διαφορετικά. Δηλαδή θα έπρεπε αρχικά να αναγνωριστούν και αμέσως μετά να καταρριφθούν. Ακολούθως, πάντα κατά την ταπεινή μας άποψη, θα έπρεπε άμεσα να υιοθετηθούν νέοι τρόποι για την αντιμετώπιση της νέας αυτής απειλής. Φυσικά ΤΙΠΟΤΑ από τα δύο αυτά βασικά πράγματα δεν έγινε…

Είναι δεδομένο ότι όντως δεν μπορούμε και δεν πρέπει να δεσμεύουμε κανονικά μαχητικά για την αντιμετώπιση περιστατικών εισβολής τουρκικών UAV. Είτε πάνω από τα ελληνικά νησιά, είτε εντός των ορίων του FΙR Αθηνών. Το ελληνικό σύστημα επιτήρησης και αεράμυνας και κατ΄ επέκταση και το ΕΚΑΕ, κυρίως με βάση την ταχύτητα και το ύψος πλεύσης, μπορούν να διακρίνουν τα τουρκικά UAV από τα μαχητικά. Επομένως θα πρέπει, κατά περίπτωση να αξιοποιούνται άλλα μέσα για την αναγνώριση και την κατάρριψη των τουρκικών UAV.

Γιατί κατάρριψη και όχι αναχαίτιση…

Η απάντηση δεν είναι απλή. Είναι πολυδιάστατη και σε αυτό το ερώτημα. Το πρώτο σκέλος φυσικά έχει να κάνει με το ότι αν είχαμε καταπολεμήσει το φαινόμενο από τα αρχικά του στάδια, δεν θα είχε εξελιχθεί… Το φαινόμενο των τουρκικών παραβάσεων-παραβιάσεων γενικά εννοούμε.

Με τα UAV και εν ευθέτω χρόνο και τα UCAV της Τουρκίας τα πράγματα περιπλέκονται λίγο περισσότερο. Ας δούμε το γιατί:

– Δεδομένου ότι πρόκειται για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, η Τουρκία μπορεί να τα χρησιμοποιεί όποτε και όπου θέλει στο Αιγαίο (και όχι μόνο…). Δοκιμάζοντας όχι μόνο την αποτελεσματικότητα αλλά και τις ψυχικές αντοχές της ελληνικής αεράμυνας! Δεν υπάρχει κόστος σε ανθρώπινες ζωές σε περίπτωση απώλειας του αεροσκάφους, ενώ και το κόστος των επιχειρήσεων με τέτοια αεροπλάνα είναι ασύγκριτα μικρότερο αυτού των μαχητικών, με παρόμοιο όμως ψυχολογικό αντίκτυπο και επί της ουσίας ίδια ή και μεγαλύτερη απόδοση σε ότι αφορά στην καθημερινή καταγραφή των δραστηριοτήτων και των θέσεων των ελληνικών δυνάμεων στο έδαφος και στη θάλασσα.

Το Bayraktar… Στην Ουκρανία πουλήθηκε ώς UAV/UCAV, καθώς έχει και δυνατότητα μεταφοράς οπλισμού…

Η παραβίαση των ορίων του FIR Αθηνών, η είσοδος δηλαδή σε αυτό χωρίς την κατάθεση σχεδίου πτήσης, ακόμη και σε μικρά και μέσα ύψη, συνεπάγεται πολύ μεγάλο κίνδυνο για τις πτήσεις πολιτικών και μη αεροσκαφών. Για ευνόητους λόγους… Ο χειριστής ενός μαχητικού έχει πλήρη εικόνα του τι συμβαίνει γύρω του. Για λόγους αυτοσυντήρησης και ασφάλειας λοιπόν, θα λάβει υπόψη του την εναέρια κυκλοφορία σε μία περιοχή. Για προστατεύσει πρώτα από όλα τον εαυτό του και το πολύτιμο μαχητικό που πετά. Θα χρησιμοποιήσει το ραντάρ του, τα μάτια του, τις συχνότητες επικοινωνιών και κάθε άλλο διαθέσιμο μέσο για να έχει κάθε στιγμή επίγνωση του που βρίσκεται και ποιος είναι γύρω του. Ο χειριστής ενός UAV/UCAV δεν μπορεί να έχει την ίδια επίγνωση της κυκλοφορίας και γενικά της επικρατούσας κατάστασης γύρω από το αεροπλάνο που πετά, πρώτα από όλα γιατί δεν πετά μαζί του! Δεν είναι εκεί και δεν διαθέτει τα ίδια συστήματα με αυτά που έχει στη διάθεσή του ένας χειριστής μαχητικού. Το σημαντικότερο δε είναι, ότι ούτε αίσθημα αυτοσυντήρησης υπάρχει, ούτε φόβος… ΤΙΠΟΤΑ.

– Με το να μην καταρρίπτουμε ΑΜΕΣΑ τα τουρκικά UAV είναι σαν να επιτρέπουμε στην Τουρκία να διεξάγει ανενόχλητα και σε μεγάλο βαθμό ανέξοδα, επιχειρήσεις κατασκοπείας πάνω από τα ελληνικά νησιά. Ή, ακόμα χειρότερα, είναι σαν να την ενθαρρύνουμε να το κάνει… Εφόσον απαντήσουμε στην πρόκληση όπως πρέπει, η Τουρκία θα υποχρεωθεί αργά ή γρήγορα να υπολογίσει το κόστος του να μην επιστρέφει ΚΑΝΕΝΑ από τα UAV της στη βάση του.

– Η νέα τακτική της αποστολής μη επανδρωμένων αεροσκαφών εντός του FIR Αθηνών και του ελληνικού εναέριου χώρου, είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για την ελληνική πολιτική ηγεσία να δείξει ότι όντως υπάρχει και ότι όντως ασκεί εξωτερική πολιτική και κυριαρχικά δικαιώματα… Χωρίς κόστος. Εκτός και αν φοβόμαστε αντίποινα ακόμα και από την κατάρριψη μη επανδρωμένων αεροσκαφών που αποδεδειγμένα διενεργούν κατασκοπεία εις βάρος μας…

Γιατί το T-6A Texan II είναι ιδανικό ώς πλατφόρμα για την κατάρριψη των τουρκικών UAV.

Μέσα για την αντιμετώπιση της νέας τουρκικής πρόκλησης με τη μορφή της εισβολής UAV, υπάρχουν. Αρκεί να θέλουμε να τα αξιοποιήσουμε… Συστήματα ραντάρ και επιτήρησης υπάρχουν ήδη, οπότε μπορούμε να μιλήσουμε μόνο για εκσυγχρονισμό ή αντικατάστασή τους με νεότερα. Και στην περίπτωση όμως που το ύψος πλεύσης είναι όπως αυτό (18.000 πόδια) του Bayraktar στο πρόσφατο συμβάν, υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης. Που δεν είναι άλλος από την αξιοποίηση μέρους του στόλου των εκπαιδευτικών αρχικού και βασικού σταδίου, T-6A Texan II, που η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει. Η απόκτηση λοιπόν 45 τέτοιων αεροπλάνων στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είναι ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια μας και, όπως σημειώσαμε στο αφιέρωμά μας στα ελαφρά μαχητικά/αεροσκάφη LIFT πρόσφατα, όχι μόνο στο κομμάτι της εκπαίδευσης.

Προσαρμογή ατρακτιδίου πολυβόλου 0.50 ιντσών τύπου HMP-400 σε Τ-6Α Texan II NTA της Πολεμικής Αεροπορίας. Τα μέσα υπάρχουν… Μένει να βρεθεί η πρόθεση αξιοποίησής τους!

Γιατί 20(Τ-6Α ΝΤΑ) από τα 45 αυτά αεροσκάφη έχουν τη δυνατότητα να φέρουν όπλα. Είχαν πιστοποιηθεί για το σκοπό αυτό κατά απαίτηση της ελληνικής πλευράς (η Πολεμική Αεροπορία ήταν ο δεύτερος χρήστης του τύπου μετά την USAF και το USN!), η οποία φυσικά είχε επωμιστεί και το κόστος των δοκιμών και της διαδικασίας πιστοποιήσεων.

Οι επιδόσεις του αεροσκάφους είναι απόλυτα επαρκής για αυτό το ρόλο, ενώ δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει και το γεγονός ότι, όπως και τα μαχητικά, διαθέτει συμπιεζόμενους θαλάμους διακυβέρνησης. Τα εκτινασσόμενα καθίσματα US16LA του αεροσκάφους προσφέρουν τη δυνατότητα ασφαλούς εγκατάλειψης σε εύρος ταχυτήτων από 0 έως 370 κόμβους (0 έως 680 χ.α.ω.) και από τα 0 πόδια έως την οροφή του αεροσκάφους (31.000 πόδια)! Το θερμικό και το ηλεκτρομαγνητικό του ίχνος είναι επίσης σημαντικά μικρότερα από τα αντίστοιχα ενός μαχητικού, ενώ το όριο των δυναμικών φορτίσεων που μπορεί να δεχθεί κυμαίνεται από +7 έως -3,5G… Η δε ταχύτητα πλεύσης του αεροπλάνου φτάνει τα 515 χ.α.ω. και η ακτίνα του τα 1600 χιλιόμετρα.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά το καθιστούν ιδανικό για επιχειρήσεις ακόμη και από τμήματα του οδικού δικτύου, τόσο στα νησιά του αιγαίου, όσο και στην Κύπρο.

Στο οπλικό φορτίο που μπορεί να φέρει το Τ-6Α ΝΤΑ περιλαμβάνονται, όπως μπορείτε να δείτε και στην απεικόνιση που παραθέτουμε, δύο ατρακτίδια πολυβόλων των 0.50 ιντσών, τύπου ΗΜP-400. Τα ατρακτίδια βέβαια χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με σκοπευτικό το οποίο τοποθετείται στο εμπρός πιλοτήριο.

Ο εμπρός πίνακας οργάνων του Τ-6Α ΝΤΑ με και χωρίς τη μονάδα σκοπευτικού εγκατεστημένη.

Με δεδομένο το γεγονός ότι ο αριθμός των υποψήφιων ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας που εισάγεται κάθε χρόνο στη Σχολή Ικάρων έχει μειωθεί τα τελευταία δέκα χρόνια, τα 20 εκπαιδευτικά/ελαφρά επιθετικά T-6A NTA Texan II θα μπορούσαν να διατεθούν αποκλειστικά και μόνο σε ρόλο κυνηγών UAV ή υποστήριξης επίγειων μονάδων της ΑΣΔΕΝ. Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία τριών κλιμακίων μέσω της μόνιμης μεταστάθμευσης 10 έως 12, το πολύ, αεροσκαφών, για την κάλυψη του Αιγαίου από βορρά προς νότο, αλλά και του Έβρου. Τα πληρώματα μπορούν να αναλαμβάνουν υπηρεσίες επιφυλακής εκ περιτροπής, όπως και στα κλιμάκια των Μοιρών Έρευνας και Διάσωσης.

Το οπλικό φορτίο και οι εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου που μπορεί να πάρει το Τ-6Α ΝΤΑ σε έξι πτερυγικούς σταθμούς ανάρτησης.

Επομένως αναγκαία σε πρώτη φάση είναι η λήψη της σχετικής απόφασης και φυσικά η εξασφάλιση της αναγκαίας διαθεσιμότητας μέσων και πληρωμάτων. Με διαθεσιμότητα της τάξης του 75%, τα T-6A NTA δεν θα είναι ποτέ λιγότερα από 15. Ετοιμοπόλεμα σε καθημερινή βάση...

Αν αφήσουμε την κατάσταση να εξελιχθεί, τότε η παρουσία των τουρκικών UAV (και δυνητικά και UCAV) πάνω από τα νησιά θα παγιωθεί, πολύ συντομότερα από ότι πιστεύουμε… Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Ιδού η Ρόδος λοιπόν…

Comments

  1. Μια χαρά είναι αυτά τα α/φ για το ρόλο αυτό για χρήση τους από μια κανονική χώρα.
    Θέλουν βέβαια και την αναβάθμισή τους, αλλά…..
    Το να σηκώνουμε F-16 για να αναχαιτίσουν uav/ucav είναι σκέτη τρέλα και σκέτη σπατάλη.
    Πολύ δύσκολη στη χώρα μας η κατανόηση (και πράξη)του αυτονόητου.
    Προκύπτει από το άρθρο και ένα άλλο θέμα. Εκείνο των ραντάρ. Τι πάει να πει άγνωστα ίχνη?
    Για τα ραντάρ τα είπαμε προ καιρού σε σχετικό άρθρο. Έχουμε πολύ δουλειά και εκεί.

  2. Το καθαρό κόστος ώρας πτήσης είναι μόνο 1000 δολάρια όταν το κόστος για το f16 είναι 16000 δολάρια, με την προϋπόθεση βέβαια ότι βρίσκονται σε πτητικη κατάσταση και δεν θα κανιβαλιστουνε για ανταλλακτικά.

    1. To 2008 το κόστος ΚΩΠ ήταν 3900€ και το 2018 έχει πέσει στα 2.100€, 1000$ πάντως δεν είναι. Όλα αυτά δεν μια νέα βάση και χωρίς ανάγκες για υψηλές διαθεσιμότητες που θα αυξήσουν το κόστος κατακόρυφα.

      Επιπλέον τι νόημα έχει να κυνηγάς ένα UAV, ή το καταρρίπτεις ή το αφήνεις να περάσει… αυτό μπορεί να γίνει με άλλους τρόπους. Νομίζω ότι στα νησιά αρκούν για αρχή τα Kiowa, με πιστοποίηση των Stinger.
      Όπως και να έχει χρειάζεται νέο SHORAD, ο πύραυλος TAMIR έχει επιχειρησιακό ύψος 10.000μ. οπότε οριακά μας κάνει.

  3. Εγκατατείστε ένα λέιζερ(υπάρχει) σε αντιαεροπορικό που εγκλωβίζει(υπάρχει) και αρχίστε δοκιμές(zero cost)..ίσως να εκπλαγείτε..επιστήμονες πολλοί!!

  4. Δεν νομίζω ότι τόσο απλά τα πράγματα, από το που θα σταθμεύουν αυτά τα αεροσκάφη μέχρι το τι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν συνδυαστικές απειλές UAV μαζί με εχρικά μαχητικά. Συνεπώς θα πρέπει να γίνει μια αναβάθμιση των Texan II τόσο στις επικοινωνίες μιας και πρέπει να κατευθύνεται από ένα κέντρο επιχειρήσεων μιας και δεν έχει ραντάρ. Οσο και η υιοθέτηση μιας κάσκας μαζί με 2 ΑΙΜ-9 ή IRIS-T ώστε να μπορεί να τουλαχιστον αμυνθεί αν απαιτηθεί.

    Προσωπικά νομίζω ότι η απάντηση σε πολλές απειλές ειναι ο ηλεκτρονικός πόλεμος σε συνδυασμό με ένα νέο αντιαεροπορικό ή έστω τοποθέτηση ενός πυραύλου με καλύτερες επιδόσεις από αυτά που υπηρετούν ήδη στα OSA.

    Μια φθηνή λύση πυραύλου ειναι ο ισραηλινός TAMIR, υπολογίζετε το κόστος του 100-150 χιλιάδες δολάρια… η υιοθέτηση του σε ένα SHORADS με συνδιασμό ένα ραντάρ LPI ειναι η καλύτερη λύση.

  5. Δυστυχώς οι διαθεσιμότητες και στα T-6 έλλειψης FOS έχει αναφεθεί πως είναι τραγικές
    Τα διαθέσιμα δεν επαρκούν καν για εκπαίδευση των ικάρων
    Υποτίθεται πως έχει υπογραφει κάποια σύμβαση FOS που θα έλυνε τα προβλήματα

  6. Το πρόβλημα στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι ΜΟΝΟ η κατάρριψη των UAV/UCAV το οποίο μπορούμε να το πετύχουμε και με άλλους τρόπους όπως ελέγχει και από τους προηγούμενους αλλά το πλεονέκτημα της αντίδρασης και την ανάληψη της ευθύνης της αναχαίτισης η της κατάρριψης και που σου δίνει το άμεσο θετικό /ευεργετικό αποτέλεσμα μιας νίκης στον καθημερινό ακήρυχτο πόλεμο που σαν χώρα δεχόμαστε…
    Πολύ Πιο εύκολα κάνεις μια αναχαίτιση/καταδίωξη παρά να εκτοξεύσεις ένα πύραυλο…ποιος έχει τα κότσια άλλωστε???
    Επίσης πολύ εύκολα πάλι ξεχνάμε και το κέρδος της συνεκπαίδευσης το οποίο γνωρίζουν πολύ καλά στο ΑΤΑ και οι πιλότοι μας…άρα σκεφτείτε , μικρότερο κόστος με πολύ μεγαλύτερα κέρδη και σε επιχειρησιακό επίπεδο αλλά και σε επικοινωνιακό επίπεδο είτε για εσωτερική είτε για εξωτερική κατανάλωση/διπλωματία της αντίδρασης!
    Όταν κάποιος επιτιθέμενος βλέπει μια τέτοιου τύπου ψύχραιμη αντίδραση σχεδόν πανικοβάλλεται…όπως παθαίνουν μέχρι τώρα οι Τούρκοι με τους πιλότους μας αλλά και γενικά…αλλά παιδιά κακά τα ψέματα , κάπου εδώ πρέπει και εμείς να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε και να πράττουμε σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα των πεδίων των μαχών…δεν μπορεί η Αμερική η το Ισραήλ να επενδύουν σε προγράμματα ελαφρών αεροσκαφών εγγύς υποστήριξης Light Attack Aircraft (LAA) πχ η Αεροπορία των ΗΠΑ, και εμείς να το παίζουμε καουμπόηδες με λέιζερ και πυραύλους που ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ να χρησιμοποιήσουμε!!!
    Αυτά είχα να πω…με Υγεία σε όλους.

    1. Αυτό είναι και το νόημα του άρθρου… Δεν μπορούμε να μιλάμε για λέιζερ, πυραύλους και όλα τα συναφή και να μην εκμεταλλευόμαστε υλικό και μέσα που έχουμε ήδη στη διάθεσή μας… Και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Δεν μπορούμε στο χώρο του Αιγαίου και στο επίπεδο που πέταξε το τουρκικό UAV προχθές να αρχίσουμε να εκτοξεύουμε πυραύλους εδάφους-αέρος, με τόσα πολιτικά αεροσκάφη να πετούν τριγύρω… Αντιλαμβάνεστε ότι αν αρχίσουν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα εντός του FIR Αθηνών, μόνο εμείς θα βγούμε ζημιωμένοι… Αν ρίξει κανείς μία ματιά στον διαγωνισμό LAA (Light Attack Aircraft) της USAF θα αντιληφθεί ότι ναι μεν το T-6 NTA δεν διαθέτει τον εξοπλισμό αποστολής των Α-29 Super Τucano και ΑΤ-6 Wolverine, αλλά έχει έξι πτερυγικά hardpoints και μπορεί να φέρει όπλα λειτουργώντας και ώς πλατφόρμα υποστήριξης επιχειρήσεων στο έδαφος. Με την προσθήκη ενός ατρακτιδίου ISR όπως επισημαίνει και ο φίλτατος Gunner, τα NTA μπορούν να λειτουργήσουν και ώς πλατφόρμες επιτήρησης. ΟΛΑ ΑΥΤΑ όμως είναι σχετικά… Αυτό που πρωτίστως πρέπει να γίνει είναι να βρεθεί η διάθεση να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και να επαναδιατεθούν τα αεροσκάφη…

      – Η αξιοποίηση των ατρακτιδίων πολυβόλων HMP-400 (που φέρει και το υποψήφιο για τον διαγωνισμό LAA, AT-6 Wolverine), συνεπάγεται ότι αναγνωρίζεις το στόχο παίρνοντας οπτική επαφή και κατόπιν τον καταρρίπτεις… Ταυτοποίηση πρώτα και μετά οτιδήποτε άλλο. Είπαμε το γιατί… Υπάρχουν πολιτικές πτήσεις σε επικίνδυνη εγγύτητα.

      -Είσαι φυσικά προετοιμασμένος δια παν ενδεχόμενο. Αν απογειωθούν τουρκικά F-16, απογειώνεις και εσύ… Αν βρίσκονται ήδη στον αέρα, φροντίζεις και τα δικά σου να είναι εκεί κοντά και σε επαφή με τα Τ-6 ΝΤΑ…

      -Φυσικά το να επενδύσεις χρήματα για να πιστοποιήσεις πυραύλους Stinger επάνω στα Kiowa… ΟΥΤΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΝΟΙΑ. Για πολλούς και σημαντικούς λόγους που δεν είναι της παρούσης.

      -Για τα Τ-6 ΝΤΑ σε ρόλο κυνηγών UAV δεν χρειάζονται πύραυλοι ΑΙΜ-9, ΙRIS-T, ή οτιδήποτε άλλο… Μεγιστοποιείς τη ζημιά που κάνεις με μερικές ριπές πολυβόλου… Αν ο Τούρκος πειστεί ότι έχεις τα κότσια και το εννοείς, δεν θα στείλει ούτε F-16, ούτε τίποτα. Το 1974, μετά την απώλεια των δύο F-102A, τους πήρε χρόνια να ξαναβγούν στο Αιγαίο… Είναι αλήθεια, όχι υπερβολή!

      1. Τα ΟΗ-58D είναι πιστοποιημένα στον ATAS. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αγοράσεις τους πυραύλους και να σου παραχωρήσει ο US Army τον εξοπλισμό εκτόξευσης των πυραύλων από το ελικόπτερο.

        https://www.youtube.com/watch?v=fyLUZuSUTEE

        Σε ότι έχει να κάνει με τα Τ-6Α, νομίζω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον αν και νομίζω ότι ηλικιακά τώρα είναι η ώρα, πρέπει να εκσυγχρονιστούν ΟΛΑ στο επίπεδο ΑΤ-6 για τα ΝΤΑ και τα Α στο επίπεδο C.

        Τα Τ-6ΝΤΑ είναι αδιανόητο να μην χρησιμοποιούνται για οπλισμένη επιτήρηση. Είναι άπλα αδιανόητο. Τα αεροπλάνα αυτά μπορούν να εξαφανίσουν όλους τους τυφλούς τομείς στα νησιά, απαγορεύοντας από τους δουλεμπόρους να στείλουν μετανάστες, να εκτελέσουν αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις κατάληψης νησιών και βραχονησίδων, με εξαιρετικά χαμηλό κόστος, μην βασιζόμενοι αποκλειστικά στα πλωτά του ΠΝ και του ΛΣ, χρησιμοποιώντας τα μόνο όταν απαιτείται με πολύ μεγάλο οικονομικό όφελος.

  7. Οταν υπάρχει περισσεια βλημάτων απο Sa-8b, για ποιο λογο να σηκωσουμε οτιδηποτε? Το περιμένεις στην γωνια να μπει στην εμβέλεια και το κατεβάζεις.

    Σε αυτο το σημειο ομως να πω, πως εφοσον θα το κάνουμε με τα drone, δεν αλλαζει κάτι και για τα επανδρωμενα αεροσκαφη που παραβιάζουν ουτε θεωρω οτι αλλαζει ο συμβολισμος.

  8. Τα αεροπλάνα αυτά μπορούν ΑΜΕΣΑ να βοηθήσουν και στην επιτήρηση. Με ένα ατρακτίδιο ISR, τα αεροπλάνα αυτά δίνουν ΑΜΕΣΑ λύση στο φλέγον θέμα της εναέριας επιτήρησης.

    https://www.geoconnexion.com/news/scar-pod-isr-innovation-made-in-austria/.

    Μπορούν να βοηθήσουν όχι μόνο στην επιτήρηση των συνόρων, μπορούν να βοηθήσουν την αστυνομία, το ΠΣ ακόμη και το ΛΣ. Είναι αδιανόητο να μην επιτηρείται η Χώρα γιατί κάποιοι δεν μπορούν το σκεφτούν ή δεν θέλουν τα μέσα της ΠΑ να αξιοποιηθούν κατάλληλα.

  9. Άντε και απογειώνεται Τ6 από την Σκύρο και καταρρίπτει τουρκικό UAV, μετά τί γίνεται;

    Αν εμφανιστούν τουρκικά f16;

    Στην Καλαμάτα υπάρχουν εκπαιδευτές από μοίρες αναχαίτισης και γνωρίζουν τις διαδικασίες…αυτό είναι το λιγότερο πρόβλημα.

    Χρειάζεται νέα λογιστική υποστήριξη…κλιμάκια ιπταμένων και τεχνικών εκ περιτροπής σε ΣΜ και φυσικά φύλλα πορείας…όλα αυτά στοιχίζουν…ίσως στον προϋπολογισμό του 2020 να προβλεφθεί κάτι…

  10. Τους ταιριάζει το γκρι καμουφλάζ με στόμα καρχαρία, με δύο δεξαμενές δύο ΑΑ και ένα πυροβόλο. Και στον Εβρο έχουν εφαρμογή με LGB και στο Αιγαίο με προϋπόθεση τους καθαρούς ουρανούς .

  11. Ένα σενάριο με T6 για CAS (με Hellfire, Hydra 70 και 2 50ρια) σε πεζοναύτες, καταδρομείς και μηχανοκίνητους σχηματισμούς (αφού έχει επιτευχθεί η αεροπορική υπέροχη) είναι μεν εφικτό, αποτελεσματικό και οικονομικό, αλλά στην τρέχουσα φάση απίθανο.

    1. Για οπλισμένη επιτήρηση καλά είναι. Για CAS πάνω από καυτό πεδίο μάχης, δεν νομίζω. Εκτός αν ο αντίπαλος είναι οι Αλβανοί ή τα Σκόπια.

  12. Αυτα τα μαραφετια ελεγχονται απο μακρια.Εκει ακριβως ειναι και το ευαλωτο σημειο τους.Να ριξεις βαρος πορους,εργο πλεοναζοντος επιστημονικου δυναμικου στις δυνατοτητες αποτελεσματικων ηλεκτρονικων παρεμβολωνστην δικυνρνησης τιυ και αρα να μπορριε ν τ αποπροσατολισειε και καταριψεις και εξ αποστασεως αναληψη ελεγχου τους και τα τεξαν και τα αντιεροπορικα καλη ειναι,αλλα ως εναλλακτικες

  13. Έχει σκεφθεί άρα κανένας την καταστροφή των UAV με χρήση ηλεκτρονικών παρεμβολών ;
    Δηλαδή μίας κάποιας παρέμβασης στο σύστημα πλοήγησης έτσι ώστε να αποσπασθούν από το κέντρο που τα ελέγχει και να πέσουν είτε στην θάλασσα είτε με κάποιο πλέον προηγμένο και φιλόδοξο σχέδιο να προσγειωθούν σε δικό μας αεροδρόμιο ;;;

    1. Αυτό προϋποθέτει να αγοράσεις κάτι. Τα Τ-6ΝΤΑ τα έχεις ήδη και κάθονται και λιάζονται στην Καλαμάτα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *