Ανήκοντας στην ευρύτερη κατηγορία των επιθετικών επιχειρήσεων, οι Αμφίβιες Επιχειρήσεις εξαπολύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή ισχύ από τη θάλασσα με ναυτικές και αποβατικές δυνάμεις, προς μία εχθρική ή καταληφθείσα από τον εχθρό ακτή με την υποστήριξη των απαιτούμενων αεροπορικών δυνάμεων.

Σκοπός τους είναι η εγκατάσταση στρατευμάτων στην ακτή, με σκοπό τη διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων για κατάληψη ή ανακατάληψη εδαφών, τη δημιουργία προωθημένης βάσης ή την απαγόρευση χρήσης της περιοχής και των εγκαταστάσεών της.

Παρόμοια χαρακτηριστικά παρουσιάζει η επιχείρηση της Ταχείας Ενίσχυσης Νήσου, με σκοπό την επείγουσα αποστολή και αποβίβαση χερσαίων δυνάμεων σε ακτή φίλιου νησιού που απειλείται ή δέχεται επίθεση. Παράλληλα εξετάζεται το δόγμα αμφίβιων επιχειρήσεων, περιλαμβανόμενης της ενίσχυσης νήσων.

Βασική εφεδρεία της ΑΣΔΕΝ είναι η 32 Ταξιαρχία Πεζοναυτών.

Οι αμφίβιες επιχειρήσεις είναι οι πλέον πολύπλοκες διακλαδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Είναι προφανές πως απαιτούν εξαιρετικά λεπτομερή σχεδιασμό και ακριβή εκτέλεση, καθώς συμμετέχουν μέσα και προσωπικό από τους τρεις κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, τα οποία δρουν αλληλοεξαρτώμενα σε τόπο και χρόνο. Η στενή συνεργασία, ο λεπτομερής συντονισμός και έλεγχος των συμμετεχουσών δυνάμεων είναι απόλυτες προϋποθέσεις για την επιτυχή ολοκλήρωση του σκοπού μιας αμφίβιας επιχείρησης.

Δόγμα αμφίβιων επιχειρήσεων

Στην ορολογία του σχετικού ελληνικού δόγματος, η Αμφίβια Δύναμη αποτελείται από ναυτικές και αποβατικές δυνάμεις, οι οποίες εκπαιδεύονται, οργανώνονται και εξοπλίζονται για την εκτέλεση τέτοιων επιχειρήσεων. Η Αμφίβια Δύναμη Επιχειρήσεων (ΑΔΕ) είναι διακλαδική, συγκροτείται για να διεξάγει μια συγκεκριμένη αμφίβια επιχείρηση, αποτελείται από ναυτικές δυνάμεις και αποβατικά στρατεύματα υπό έναν διακλαδικό Διοικητή (ΔΑΔΕ), ενώ υποστηρίζεται από τις απαιτούμενες αεροπορικές δυνάμεις. Ο ΔΑΔΕ είναι πάντοτε αξιωματικός του ΠΝ. Τέλος, Αποβατική Δύναμη είναι μια επιχειρησιακή οργάνωση χερσαίων και αεροπορικών μονάδων του Στρατού, οι οποίες διατίθενται για την αμφίβια επιχείρηση. Στους ρόλους που μπορεί να αναλάβει μια ΑΔΕ περιλαμβάνονται:

  • Η διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων για κατάληψη ή ανακατάληψη εδαφών.
  • Η δημιουργία προωθημένης βάσης, είτε η κατάληψη ενός λιμένα ή αεροδρομίου για την απρόσκοπτη μεταφορά πρόσθετων δυνάμεων.
  • Η απαγόρευση χρήσης της περιοχής και των εγκαταστάσεών της από τον εχθρό.

Μια ΑΔΕ διαθέτει ορισμένα μοναδικά επιχειρησιακά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα, όπως η ενοποίηση ναυτικών και αποβατικών δυνάμεων. Απαιτείται επίσης η συμμετοχή αεροπορικών και ειδικών δυνάμεων, για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όλες αυτές οι δυνάμεις πρέπει να διαθέτουν κατάλληλη οργάνωση, υψηλή εκπαίδευση και αντίστοιχο εξοπλισμό.

Σύγχρονα σκάφη θα προσφέρουν δυνατότητα το ένα νησί να μπορεί να συνδράμει στο άλλο.

Πρόσθετο μοναδικό χαρακτηριστικό είναι η ταχεία ανάπτυξη δυνάμεων από τη θάλασσα στην επιλεγμένη ακτή. Πρόκειται για συγκρότηση μάχιμης δύναμης από το μηδέν, η οποία με την εξέλιξη των επιχειρήσεων υπερβαίνει τα εμπόδια της εχθρικής άμυνας και αναπτύσσεται σε δύναμη κρούσης με στόχο τους τελικούς αντικειμενικούς σκοπούς της. Ακριβώς οι ειδικές απαιτήσεις της ταχείας ανάπτυξης δύναμης στην ακτή από το μηδέν, δημιουργεί τις οργανωτικές και τεχνικές διαφορές μεταξύ των Αμφίβιων και των Χερσαίων Επιχειρήσεων.

Οι ελάχιστες προϋποθέσεις για την επιτυχημένη διεξαγωγή μιας αμφίβιας επιχείρησης είναι η επίτευξη ευνοϊκής αεροπορικής κατάστασης, η εξασφάλιση του θαλάσσιου ελέγχου στην περιοχή κίνησης της ΑΔΕ, καθώς και η υπεροχή των αποβατικών στρατευμάτων έναντι των αμυνόμενων στην ακτή. Η τελευταία προϋπόθεση μπορεί να παραβλέπεται, καθώς ενδεικτικά μια ευνοϊκή κατάσταση στη θάλασσα ή στον αέρα μπορεί να δικαιολογήσει μια απόβαση ακόμη και αν τα αποβατικά στρατεύματα δεν απολαμβάνουν της επιθυμητής υπεροχής έναντι των αμυνόμενων εχθρικών χερσαίων δυνάμεων.

Τρίτο κρίσιμο χαρακτηριστικό είναι η ενότητα προσπάθειας και η επιχειρησιακή συνοχή, οι οποίες απαιτούνται σε υψηλό βαθμό εξαιτίας της πολυπλοκότητας των αμφίβιων επιχειρήσεων.

Τύποι αμφίβιων επιχειρήσεων

Η Αμφίβια Έφοδος είναι ο κύριος τύπος Αμφίβιας Επιχείρησης. Είναι επίσης η μόνη Αμφίβια Επιχείρηση στην οποία αποβατικά στρατεύματα εγκαθίστανται μόνιμα στην ακτή.

Η Αμφίβια Καταδρομή είναι τύπος Αμφίβιας Επιχείρησης που περιλαμβάνει ταχεία διείσδυση ή προσωρινή κατάληψη μιας περιοχής, ακολουθούμενη πάντοτε από σχεδιασμένη αποχώρηση των αποβατικών δυνάμεων. Η Αμφίβια Καταδρομή διεξάγεται κυρίως για πρόκληση απωλειών και ζημιών στον εχθρό και την υποδομή του, συλλογή πληροφοριών, δημιουργία αντιπερισπασμού, σύλληψη ή απομάκρυνση προσωπικού και/ ή κυρίευση υλικού.

Η Αμφίβια Αποχώρηση είναι επίσης Αμφίβια Επιχείρηση και αναφέρεται στην αποχώρηση στρατευμάτων με πλοία ή σκάφη από εχθρική ή καταληφθείσα ακτή.

Τέλος, η Αμφίβια Επίδειξη διενεργείται με σκοπό την παραπλάνηση και την εξώθηση του εχθρού σε εσφαλμένες ενέργειες. Η ΑΔΕ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διπλωματικός μοχλός πίεσης στην ειρήνη και σε περίοδο κρίσης, συνεισφέροντας έτσι στην αποφυγή πολιτικών περιπλοκών και κινδύνων που εγκυμονεί η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων σε ξένο έδαφος. Προσφέρει ναυτική και δυνητική χερσαία παρουσία χωρίς κατάληψη ξένου εδάφους και παρέχει αποτροπή χωρίς ανάληψη επιθετικών ενεργειών. Είναι δεδομένο πως οι ναυτικές δυνάμεις αποτελούν από τις πλέον ανώδυνες πολιτικά και ευέλικτες μορφές στρατιωτικής παρουσίας, καθώς μπορούν να πλέουν μέσω διεθνών υδάτων και διαύλων ναυσιπλοΐας χωρίς να παραβιάζουν ξένα χωρικά ύδατα.

Μια ΑΔΕ μπορεί να αποπλεύσει άμεσα και με μυστικότητα εάν αυτό επιβάλλεται για πολιτικούς και διπλωματικούς λόγους, ή με πλήρη δημοσιότητα σε επίδειξη δύναμης και αποφασιστικότητας. Επίσης η ΑΔΕ μπορεί να παραμένει ακίνητη εν πλω, ή να εκτελεί επιδρομή ή απόβαση σε εχθρική ακτή, σε χρόνο και τόπο που επιλέγει η πολιτική ηγεσία και ανεξάρτητα από την υπάρχουσα υποδομή, όπως λιμάνια και αεροδρόμια.

Φάσεις αμφίβιων επιχειρήσεων

Οι αμφίβιες επιχειρήσεις ακολουθούν ένα σαφώς καθορισμένο πρότυπο ενεργειών ή φάσεων, οι οποίες είναι κατά σειρά η Σχεδίαση και οι επιχειρησιακές φάσεις, Επιβίβαση-Φόρτωση, Δοκιμή, Κίνηση και Έφοδο. Οι φάσεις αυτές μπορούν να επικαλύπτονται σε κάποιο βαθμό μεταξύ τους, ενώ πλαισιώνονται από υποβοηθητικές επιχειρήσεις, οι οποίες διεξάγονται πριν ή και κατά τη διάρκεια της αμφίβιας επιχείρησης, από δυνάμεις που υπάγονται ή όχι στον διακλαδικό Διοικητή ΑΔΕ για την άμεση ή έμμεση υποστήριξη της αποστολής.

Η φάση της Σχεδίασης καλύπτει τυπικά την περίοδο από την έκδοση των Κατευθυντήριων Εντολών για την αποβατική ενέργεια, από τον Α/ΓΕΕΘΑ ή τον Αρχιστράτηγο και μέχρι της επιβίβασης των στρατευμάτων στα πλοία. Τα επιτελεία του ΔΑΔΕ και του Διοικητή των Αποβατικών Στρατευμάτων (ΔΑΣ) διαμορφώνουν από κοινού εκτιμήσεις για τη διεξαγωγή της αμφίβιας επιχείρησης, που θα οδηγήσουν στις Βασικές Αποφάσεις για τον αμφίβιο ελιγμό. Ο ΔΑΣ είναι πάντοτε αξιωματικός του ΕΣ. Αν και η φάση της σχεδίασης είναι αυτόνομη, η σχετική διαδικασία δεν διακόπτεται με την επιβίβαση των στρατευμάτων στα πλοία, αλλά συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της αμφίβιας επιχείρησης.

Η φάση της Επιβίβασης-Φόρτωσης περιλαμβάνει την περίοδο κατά την οποία επιβιβάζονται οι δυνάμεις και φορτώνονται τα υλικά και εφόδιά τους, στα πλοία της ΑΔΕ. Η επιβίβαση και φόρτωση πρέπει να εκτελούνται έτσι ώστε να εξυπηρετείται ο αμφίβιος ελιγμός της Σχεδίασης. Περαιτέρω, η φάση αυτή μπορεί να περιλαμβάνει προωθήσεις σε ενδιάμεσες νήσους-βατήρες τμημάτων που διατέθηκαν στην ΑΔΕ και στην τακτική διοίκηση του ΔΑΔΕ, αλλά δεν σχεδιάζεται να επιβιβασθούν στα πλοία της. Τέτοια τμήματα είναι τα αεροκίνητα, ειδικών επιχειρήσεων, ελικόπτερα Διοικητικής Μέριμνας, Μη-επανδρωμένα Εναέρια Οχήματα (UAV) κλπ.

Η Δοκιμή αποτελεί απαραίτητη φάση της αμφίβιας επιχείρησης για να ελεγχθούν η πληρότητα της σχεδίασης, ο συγχρονισμός των κινήσεων, η ετοιμότητα των Μονάδων, η εξοικείωση του προσωπικού με το σχέδιο και οι επικοινωνίες. Η φάση της Δοκιμής είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην περίπτωση συμμετοχής επίτακτων πλοίων στην αμφίβια επιχείρηση. Περαιτέρω, η Δοκιμή μπορεί να είναι πλήρης ή και να αφορά τμήμα μόνον του σχεδίου της επιχείρησης. Η δοκιμή μπορεί να παραλειφθεί, όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες και προέχει η ταχύτητα για την απόκτηση τακτικού πλεονεκτήματος, ή γενικά σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Στη φάση της Κίνησης προς την Περιοχή του Αντικειμενικού Σκοπού, οι δυνάμεις που αποτελούν την ΑΔΕ κινούνται από τα σημεία επιβίβασης-φόρτωσης προς την περιοχή των Αμφίβιων Επιχειρήσεων. Η κίνηση αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω σημείων ή περιοχών αναμονής ή συνάντησης των δυνάμεων. Η φάση αυτή ολοκληρώνεται όταν η ΑΔΕ φθάσει στις καθορισμένες θέσεις εντός της περιοχής Αμφίβιων Επιχειρήσεων.

Από τις μεγαλύτερες ανάγκες η αντικατάσταση των ΑΒΑΚ.

Παράλληλα διεξάγονται Υποβοηθητικές Επιχειρήσεις, οι οποίες καλύπτουν δραστηριότητες που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια σχεδόν κάθε φάσης της Αμφίβιας Επιχείρησης και αποσκοπούν στην προετοιμασία του Πεδίου Μάχης. Υποβοηθητικές Επιχειρήσεις εκτελούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της φάσης Μετακίνησης και στο αρχικό στάδιο της φάσης Εφόδου. Οι κύριοι τύποι τέτοιων επιχειρήσεων είναι:

  • Επιχειρήσεις Υποστήριξης που πραγματοποιούνται εκτός του ΑΝΣΚ, όπως επιχειρήσεις παραπλάνησης του εχθρού, επιθετικές ναρκοθετήσεις, επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων κλπ.
  • Επιχειρήσεις Προκεχωρημένης Δύναμης που πραγματοποιούνται προτού η ΑΔΕ φθάσει στην περιοχή των Αμφίβιων Επιχειρήσεων.
  • Επιχειρήσεις προ της απόβασης που πραγματοποιούνται μετά την άφιξη της ΑΔΕ στη συγκεκριμένη περιοχή των Αμφίβιων Επιχειρήσεων.

Η φάση της Εφόδου καλύπτει την περίοδο από την άφιξη της ΑΔΕ στην περιοχή των Αμφίβιων Επιχειρήσεων, συμπεριλαμβάνει την εκπλήρωση της αποστολής και τερματίζεται με τη λήξη της Αμφίβιας Επιχείρησης.

Μια Αμφίβια Επιχείρηση ολοκληρώνεται όταν εκπληρωθεί η αποστολή της, σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Οδηγίες. Όταν ο ΔΑΔΕ, με τη σύμφωνη γνώμη του ΔΑΣ κρίνει πως έχουν εκπληρωθεί οι αποστολές που του ανατέθηκαν και επιτεύχθηκε η επιθυμητή κατάληξη της επιχείρησης, αναφέρει στον Επιχειρησιακό Διοικητή, ή στον Α/ΓΕΕΘΑ, ή στον Αρχιστράτηγο, ο οποίος διατάζει το πέρας της Αμφίβιας Επιχείρησης, με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

  • Να έχουν επιτευχθεί οι ΑΝΣΚ των Αποβατικών Δυνάμεων.
  • Να έχουν αποβιβασθεί στην ακτή επαρκείς Δυνάμεις Ελιγμού και Υποστήριξης, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχεια της αποβίβασης στρατευμάτων και υλικών για την περαιτέρω εξέλιξη των επιχειρήσεων.
  • Να έχουν εγκατασταθεί στην ακτή η Διοίκηση, οι Επικοινωνίες και το Κέντρο Συντονισμού Πυρών Υποστήριξης.
  • Να έχει αναφέρει ο ΔΑΣ πως είναι έτοιμος να αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τη συνέχιση των επιχειρήσεων στην ξηρά.

Με την ολοκλήρωση της Αμφίβιας Επιχείρησης, εάν αυτό δεν είναι ήδη καθορισμένο, ο Επιχειρησιακός Διοικητής μεριμνά για τον καθορισμό νέων σχέσεων διοίκησης και νέα υπαγωγή των αμφίβιων δυνάμεων. Οι αποβατικές δυνάμεις μπορούν να επιβιβασθούν και πάλι στα πλοία και η ΑΔΕ να αποπλεύσει για διεξαγωγή νέας αμφίβιας επιχείρησης, ή να διαλυθεί η επιχειρησιακή της οργάνωση.

Τα αρματαγωγά του ΠΝ έχουν χαμηλή ταχύτητα ενώ το δόγμα των ΕΔ είναι στην λογική της ενίσχυσης νήσου και όχι των επιθετικών επιχειρήσεων

Ο ΔΑΣ από την πλευρά του, έχοντας ήδη ανεπτυγμένες τις δυνάμεις του στην ακτή –έχοντας καταλάβει τους ΑΝΣΚ που είχαν τεθεί, εξασφαλίσει το προγεφύρωμα, αναπτύξει επαρκείς δυνάμεις ελιγμού, υποστήριξης μάχης, Διοικητικής Μέριμνας, τις αναγκαίες επικοινωνίες και τα μέσα συντονισμού των όπλων υποστήριξης στην ακτή– μπορεί να αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη της συνέχισης των επιχειρήσεων στην ξηρά, ή να τεθεί υπό τη διοίκηση έτερου τμηματικού διοικητή χερσαίων δυνάμεων υψηλότερου επιπέδου, ο οποίος είτε ακολουθεί, είτε συναντάται με συνένωση.

Οργάνωση δυνάμεων

Μια ΑΔΕ περιλαμβάνει:

  • Μία ή περισσότερες Αμφίβιες Ομάδες, όπου ανήκουν πλοία ειδικά σχεδιασμένα και κατασκευασμένα για την εκφόρτωση μάχης των αποβατικών δυνάμεων στην ακτή.
  • Μία ή περισσότερες Ομάδες Μεταφορών. Επειδή τα πλοία της Αμφίβιας Ομάδας μπορεί να μην επαρκούν για τις αυξημένες απαιτήσεις μιας τέτοιας επιχείρησης, χρησιμοποιούνται επίτακτα εμπορικά πλοία για μεταφορά δυνάμεων και υλικών υποστήριξης.
  • Προκεχωρημένη Ομάδα ή Δύναμη. Αποτελείται από πλοία που προηγούνται της κύριας δύναμης με σκοπό την εκτέλεση καθηκόντων προπαρασκευής της περιοχής διακλαδικών αποβατικών επιχειρήσεων, όπως ο ναυτικός βομβαρδισμός, η ναρκαλιεία, η ναρκοθέτηση, η καταστροφή υποθαλάσσιων εμποδίων, η αναγνώριση, η υδρογράφηση μάχης κλπ. Η δύναμη αυτή διαθέτει δική της προστασία και υποστήριξη. Εφόσον στο πλαίσιο της προπαρασκευής απαιτείται κατάληψη περιοχών ή εξουδετέρωση χερσαίων στόχων, η Προκεχωρημένη Δύναμη περιλαμβάνει αποβατικές ή καταδρομικές δυνάμεις. Η ομάδα αυτή διαλύεται με την άφιξη της κύριας δύναμης στην περιοχή της Αμφίβιας Επιχείρησης και διαθέτει τις μονάδες της σε αυτήν.
  • Ομάδα Προπετάσματος. Πρόκειται για τα πλοία που παρέχουν προστασία στην ΑΔΕ –κυρίως στην Αμφίβια Ομάδα και στην Ομάδα Μεταφορών– καθώς κινούνται προς την περιοχή της Αμφίβιας Επιχείρησης και ενώ δρουν σε αυτήν.
  • Ομάδα Ναυτικής Υποστήριξης. Περιλαμβάνει τα πλοία που υποστηρίζουν με πυρά ναυτικού πυροβολικού την αμφίβια έφοδο και τις επακόλουθες επιχειρήσεις.
  • Ομάδα ή Ομάδες Ελέγχου. Περιλαμβάνει σκάφη ελέγχου της κίνησης από τα πλοία προς την ακτή.
  • Αποβατικά Στρατεύματα του ΕΣ.

Τα αποβατικά στρατεύματα αποτελούνται από τις μονάδες του ΕΣ που έχουν διατεθεί για την αμφίβια επιχείρηση και είναι οργανωμένα για να εκτελέσουν την επιβίβαση και φόρτωση υλικών και εφοδίων, την απόβαση, τη διεξαγωγή της εφόδου, τον συντονισμό των πυρών υποστήριξης μετά την εγκατάσταση των μέσων C2 στην ακτή και αφού ο ΔΑΔΕ μεταβιβάσει με διαταγή του την ευθύνη. Επίσης την εκφόρτωση των αποβατικών πλοίων και μεταφορά των υλικών στις ακτές, τον χειρισμό και την τακτική χρήση των αμφίβιων οχημάτων, τα οποία αποτελούν οργανικό τμήμα των αποβατικών στρατευμάτων. Τέλος για να εκτελέσουν αεροκίνητες επιχειρήσεις μικρών τμημάτων, μέχρι επιπέδου Μονάδας πεζοναυτών ή καταδρομών ή αερομεταφερόμενου πεζικού ή και απλού πεζικού, καθώς και αεραποβατικές επιχειρήσεις από μονάδες αλεξιπτωτιστών, με αφετηρία από πλοία του ΠΝ ή από βάσεις νησιών βατήρων από την ηπειρωτική χώρα.

Η ΑΔΕ δεν περιλαμβάνει αεροπορικές δυνάμεις, οι οποίες όμως παρέχουν την απαιτούμενη υποστήριξη. Στον ΔΑΔΕ εκχωρείται Διευθυντής Αεροπορικών Επιχειρήσεων, ο οποίος είναι φυσικά αξιωματικός της ΠΑ και υποστηρίζεται από πρόσθετους αξιωματικούς σε σχετικά ειδικά καθήκοντα.

Επιχειρήσεις Πέραν του Ορίζοντα

Οι Αμφίβιες Επιχειρήσεις διεξάγονται με μεγαλύτερη επιτυχία, όταν η ΑΔΕ επιχειρεί πέραν του ορίζοντα από την ακτή, παραμένοντας έτσι εκτός εμβέλειας των συστημάτων επιτήρησης και του δραστικού βεληνεκούς των όπλων του εχθρού. Η εμβέλεια των συστημάτων επιτήρησης και το βεληνεκές των οπλικών συστημάτων αυξομειώνεται συνεχώς εξαιτίας της επίδρασης διαφόρων περιβαλλοντικών και τεχνολογικών παραγόντων.

Επομένως ο ορίζοντας για τις Αμφίβιες Επιχειρήσεις δεν είναι μια σταθερή γραμμή σε συγκεκριμένη απόσταση από την εχθρική ακτή, αλλά διαφορετική για κάθε συγκεκριμένη Αμφίβια Επιχείρηση ανάλογα με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς των συστημάτων επιτήρησης και των οπλικών συστημάτων του εχθρού. Όταν η ΑΔΕ βρίσκεται πέραν της γραμμής αυτής, ο ΔΑΔΕ αποκτά μεγαλύτερη ευελιξία ελιγμών.

Για να είναι επιτυχής μια αποβατική ενέργεια απαραίτητη προϋπόθεση είναι η Αεροπορική και Ναυτική υπεροχή σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο.

Σκοπός των Επιχειρήσεων Πέραν του Ορίζοντα είναι η επίτευξη αιφνιδιασμού μέσω της δημιουργίας πολλαπλών απειλών και τελικά η καταστροφή του εχθρού διαμέσου ταχέων, ισχυρών και αναπάντεχων ενεργειών. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική διεξαγωγή τέτοιων επιχειρήσεων είναι η ύπαρξη κατάλληλων θαλάσσιων και επίγειων χώρων που θα χρησιμοποιηθούν ως Βάσεις Εξόρμησης. Οι τελευταίες, τα θαλάσσια και εναέρια μέσα μεταφοράς, οι αναγκαίες δομές και τα μέσα επικοινωνιών που απαιτούνται για Διοίκηση & Έλεγχο (C2) των τμημάτων, θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στους διοικητές των δυνάμεων.

Τα πλεονεκτήματα των Επιχειρήσεων Πέραν του Ορίζοντα είναι σημαντικά:

  • Μείωση της αποτελεσματικότητας των εχθρικών οπλικών συστημάτων –παράκτια όπλα, βλήματα, νάρκες– τα οποία μπορούν να εμπλέξουν τις ναυτικές αποβατικές δυνάμεις.
  • Απόκρυψη των προθέσεων και των δυνατοτήτων της αμφίβιας δύναμης, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το μήκος του εχθρικού παράκτιου μετώπου και να διατάσσονται αραιότερα οι δυνάμεις του εχθρού.
  • Εκμετάλλευση των κενών εξαιτίας της αραιής εχθρικής διάταξης, με ταχεία μεταφορά δυνάμεων και διείσδυση από αναπάντεχες κατευθύνσεις.
  • Εξαναγκασμός του εχθρού να μετακινεί δυνάμεις για την αντιμετώπιση των αμφίβιων δυνάμεων, που ενεργούν σε μη αναμενόμενο χρόνο και τόπο, καθώς και από αναπάντεχες κατευθύνσεις.

Σημαντικά όμως είναι επίσης τα μειονεκτήματα:

  • Αύξηση των αποστάσεων από την ακτή, του απαιτούμενου χρόνου κίνησης και της τρωτότητας των μέσων μεταφοράς κατά τη διάρκεια της κίνησης.
  • Αύξηση των απαιτήσεων για πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, επιχειρήσεις της προωθημένης δύναμης, καθώς και C2.
  • Μείωση της δυνατότητας υποστήριξης των αμφίβιων δυνάμεων από το ναυτικό πυροβολικό.
  • Απαίτηση αυξημένων ικανοτήτων πλοήγησης από τα πληρώματα των μέσων μεταφοράς της αμφίβιας δύναμης.

Το Σχέδιο για την εκτέλεση Επιχειρήσεων Πέραν του Ορίζοντα χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη πολυπλοκότητα, λόγω της μεγαλύτερης απόστασης μεταξύ θαλάσσιων και επίγειων Βάσεων Εξόρμησης και των ακτών αποβάσεων, των αναγκών σε πυρά υποστήριξης και των αναγκαίων συστημάτων Διοίκησης, Ελέγχου και Επικοινωνιών (C3).

Οι μεγαλύτερες αποστάσεις των Βάσεων Εξόρμησης δημιουργεί την απαίτηση για ύπαρξη εναλλακτικών ακτών αποβάσεων, οι οποίες μπορεί να επιλεγούν ως κύριες ακόμη και στη διάρκεια της κίνησης των δυνάμεων προς την ακτή.

Η χρήση λέμβων προσφέρει ταχύτητα και ευελιξία αλλά όχι προστασία.

Ο μεγαλύτερος χρόνος προσέγγισης στην εχθρική ακτή προκαλεί αύξηση των αναγκών για ακριβείς πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, για την τακτική κατάσταση στην περιοχή επιχειρήσεων. Οι ανάγκες πληροφοριών αυξάνουν όσο αυξάνουν και οι πιθανές ακτές απόβασης.

Η αποτελεσματικότητα των Επιχειρήσεων Πέραν του Ορίζοντα βελτιώνεται κατακόρυφα με χρήση Αμφίβιων Τεθωρακισμένων Οχημάτων με μεγάλη αυτονομία θαλάσσιας κίνησης, δυνατότητα πλεύσης με υψηλή ταχύτητα, προστασία του προσωπικού από εχθρικά πυρά και ικανότητα ταχείας εξόδου από τη θάλασσα στην ακτή. Πολύτιμες είναι επίσης οι αξιόπιστες αποβατικές άκατοι με αντίστοιχες ικανότητες.

Οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού επιχειρησιακού περιβάλλοντος περιλαμβάνουν την ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού κύριων και ενδιάμεσων νήσων, καθώς και νησίδων πλησίον των πιθανών ακτών αποβάσεων, παρέχοντας τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως Βάσεις Εξόρμησης. Τα τμήματα που θα ενεργούν είτε ως αμφίβιες είτε ως αεροκίνητες ή αεραποβατικές δυνάμεις πέραν του ορίζοντα θα έχουν το πλεονέκτημα ενέργειας σε μη αναμενόμενο τόπο και χρόνο.

Επίσης, η προστασία των δυνάμεων μπορεί να εξασφαλισθεί είτε από επίγεια εγκατεστημένα μέσα, είτε από μεταφερόμενα στην περιοχή, ενώ οι γραμμές άμυνας που σχηματίζονται λόγω της θέσης των νησιών του Αιγαίου, προσφέρουν επιπλέον προστασία από τα εχθρικά πυρά αεροσκαφών, πλοίων και υποβρυχίων.

Αμφίβιες δυνάμεις

Το γενικό αυτό περίγραμμα του δόγματος Αμφίβιων Επιχειρήσεων ελάχιστα αποκαλύπτει για τις πραγματικές ικανότητες διεξαγωγής τους. Η «τεχνογνωσία» διεξαγωγής τέτοιων επιχειρήσεων ενσωματώνεται στην 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών «Μόραβας» του Ελληνικού Στρατού, καθώς και στη Διοίκηση Αμφίβιων Δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού. Η 32η ΤΑΞ ΠΖΝ βρίσκεται συγκεντρωμένη στην περιοχή του Βόλου –με εξαίρεση το 575 Τάγμα Πεζοναυτών στον Αυλώνα– ενώ η ΔΑΔ και τα πλοία της βρίσκονται στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας, εισάγοντας περιττές περιπλοκές στις σχετικές επιχειρήσεις, ειδικά όταν απαιτείται ταχεία αντίδραση. Δεύτερη παραδοξολογία σε επίπεδο οργάνωσης ήταν η υπαγωγή της 32ης ΤΑΞ ΠΖΝ στο Β’ Σώμα Στρατού (πλέον Ι Μεραρχία Πεζικού), ενώ προορίζεται να δράσει στην περιοχή ευθύνης της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων (ΑΣΔΕΝ). Στην ουσία η 32 ΤΑΞ ΠΝ είναι η εφεδρεία της ΑΣΔΕΝ.

Επιπλέον του Λόχου Στρατηγείου, στην 32η ΤΑΞ ΠΖΝ ανήκουν:

  • Τα 505, 521 και 575 Τάγματα Πεζοναυτών.
  • Η 3η Ίλη Μέσων Αρμάτων με Leopard 1A5.
  • Μία Μοίρα Πυροβολικού (ΜΠΒ) με αυτοκινούμενα πυροβόλα Μ109.
  • Ένας Λόχος Μηχανικού (ΛΜΧ).
  • Μία Πυροβολαρχία Ελαφρού Αντι-Αεροπορικού Πυροβολικού (ΠΕ Α/Α ΠΒ)
  • Ένας Λόχος Διαβιβάσεων (ΛΔΒ).
  • Ένα Τάγμα Υποστήριξης (ΤΥΠ).

Ενώ ο εξοπλισμός της 32ης ΤΑΞ ΠΖΝ δεν διαφέρει σημαντικά από εκείνον των υπόλοιπων σχηματισμών και μονάδων του ΕΣ, το αντίθετο ισχύει για τη Διοίκηση Αμφίβιων Δυνάμεων του Αρχηγείου Στόλου. Για την ακρίβεια, στα πλοία της ΔΑΔ στηρίζεται η ελληνική ικανότητα αποβάσεων σε ακτές χωρίς λιμενικές εγκαταστάσεις. Πρόκειται για πέντε Αποβατικά Πλοία Αρμάτων (Landing Ship Tank: LST) ή αρματαγωγά τύπου “Jason” κατά τον ιστότοπο του ΠΝ, καθώς και για τέσσερα αερόστρωμνα Πλοία Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) τύπου Zubr.

Comments

  1. 1. Απόσυρση των jason. 2. Αγορά Cb-90 ή αντιστοιχων, για μεταφορα τουλάχιστον 1 ΤΠΖΝ σε όλες τις υπάρχουσες διαμορφώσεις, από μεταφοράς προ/κού έως υποστήριξης με όλμους ή α/τ 3. Επαναφορά zubr σε πλώιμη κατάσταση 4. Χρήση chinook για μεταφορά 1 τάγματος. 5. Μετατροπή 1 ταγματος σε ειδικών επιχειρήσεων. Απόκτηση ταχέων σκαφών και μέσων υποβρυχιας διείσδησης.
    Δεν απαιτείται η ύπαρξη ΠΒ εφόσον υπάρχει ΠΒ μεγάλης εμβέλειας στις κυρίες νήσους. Αμφιβάλω επίσης για τη σημασία ύπαρξης αρμάτων Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος που πιστευει σε απόβαση στην Μ Ασία. Με αυτή τη μορφή δίνεται η δυνατότητα καταδρομών στα παράλια και η ενίσχυση όποιων νησων απαιτηθεί. Σε δεύτερη φάση δημιουργία 1 επιπλέον συγκροτήματος το οποίο θα περιέχει όλες τις ΜΑΚ των νήσων.

    Στα παραπάνω υπάρχει 1 πρόβλημα. Αυτό των χρημάτων😊

    1. Πραγματικα.Ποιος ο λογος υπαρξεως,αρματων στα νησια και μαλιστα παρωχημενων.
      Αρματομαχια δεν θα γινει ποτε σε νησια,αποβαση στη Μ.Ασια,επισης δεν θα γινει.
      Ολο το ζητημα ειναι,η εξαλειψη του Τουρκικου προγεφυρωματος.

        1. Kάθε νησί πρέπει να το βλέπουμε στατηγικά σαν ένα πολεμικό πλοίο:
          1. να έχει ένα καλό σύστημα αεράμυνας και αυτοπρωστασίας. Να μπορεί να εντωπίζει και να αντιμετωπίζει έγκαιρα ότι εχθρικό έρχετε, από αέρος και θάλασσα και να πέρνει τα κατάλληλα αντίμετρα. Θωράκιση ώστε το ανθρώπινο δυναμικό και τα συστήματα να είναι όσο το δυνατό προστατευόμενα.
          2. να μπορεί και επιθετικά να πλήττει στόχους σε στρατιωτικές βάσεις στην εχθρική ενδοχώρα, σε πλοία κτλ.

          1. Συμφωνώ.

            Επίσης δεν καταλαβαίνω την ανάγκη για NH-90 και Blackhawk. Ενώ υπάρχει το Chinook με 50-55 άτομα και 3 ιπταμένους. Πολύ μεγαλύτερη ανάγκη για μεταφορά δυνάμεων με CHINOOK. Μεταφέρεις εύκολα πολύ κόσμο για ενίσχυση ή αεραπόβαση.

          2. Ναι αλλα αν σου ριξουν 1 Σινουκ χανεις αυτοματα 50 επιλεκτους. Μην ξεχνας επισης οτι στερουνται και συστηματος αυτοπροστασιας…

        2. Συμφωνώ με τον Νικήτα. Πολλές φορες παρασυρομαστε απο δυνατότητες – δόγμα – τακτική υπερδυνάμεων (βλέπε USA). Δηλαδή δύναμη που πάντα έχει σε τέτοιες επιχειρήσεις, πλήρη αεροπορική υπεροχή, μεγάλη ισχύ πυρός από αέρα, θάλασσα και ξηρά κι επάρκεια μέσων και προσωπικού. Το άρμα μάχης είναι το «φθηνότερο» ισχυρό μέσο που ήδη διαθέτουμε για εξάλειψη προγεφυρόματος (Π/Γ) κι αεροπροεφυρόματος(ΑΠ/Γ) , μαζί με το ΠΒ και τα διάφορα τεθωρακισμενα και βαρέα όπλα ΠΖ. Με τι θα «ξετρυπώξουμε» τα ΑΠ/Γ και θα «σβησουμε» τα Π/Γ; Τα διδάγματα από το παρελθόν πολλα! Με την αμφίβολη αεροπορική υπεροχή ή τα εξοπλισμένα ΜΕΑΜάχης(UCAV) που ΔΕΝ έχουμε; Αλήθεια τα OH-58D πότε είπαμε θα προωθηθούν στα νησιά; (Ακόμη κι αν ξεπεραστεί το συντεχνιακο πνεύμα της ΑΣ-ακολουθώντας νοοτροπία ΠΝ-η παραμονή τους στο νησί, απαιτεί ακριβότερη συντήρηση απ ότι ένα αρμα)

      1. Γιατι καθε αρμα κουβαλαει ενα πυροβολο και κανα δυο πολυβολα, τα πηγαινει πανω κατω στην ακτη και βυθιζει αποβατικα. Για το σκοπο αυτο κανουν και τα αρχαια molf, που ειναι και μικροτερα απο πιο συγχρονα.

  2. Ας ξεκινήσουμε με απλές κινήσεις. Μεταφορά της ταξιαρχίας στην Αττική, να τελειώσει το παραμύθι με τις τοπικές κοινωνίες, όχι πάντως εις βάρος της άμυνας. Μεταφορά του ενός τάγματος πάλι σε νησί των Κυκλάδων( παλιά ήταν στη Σύρο) μαζί με τα Zubr ως δύναμη ταχείας επέμβασης και με οχήματα όλοι σε hummer(θωρακισμένα και με ικανότητα διάβασης υδάτινων κωλυμάτων- ψιλή εξάτμιση) και λιγότερη λογιστική υποστήριξη που θα γίνει με ένα μόνο όχημα σε κάθε απαραίτητη έκδοση, Α/τ milan/strim και φορητούς stinger. Η υπόλοιπη ταξιαρχία όλη στην αττική για επιβίβαση επί των ΙΑΣΩΝ. Τα α/γ να υποστούν τροποποιήσεις όπως το ένα να λάβεi θέση διοικητικού(θα μπορούσε όλη η πάνω επιφάνεια(αφαίρεση και του γερανού – να λάβει ενιαίο κατάστρωμα) για τοποθέτηση κοντέινερ νοσηλείας, διοίκησης, ειδικού εξοπλισμού επιχειρήσεων. Εκτεταμένο εξοπλισμό C2. Σε όλα τα α/γ μπορούμε να προμηθευτούμε τα διπλα πυροβόλα dardo των 40mm που αποσύρουν οι Ιταλοί για ενίσχυση της άμυνας και της επίθεσης(άλλωστε με αυτό τον οπλισμό είχαν προβλεφθεί αρχικά), εγκατάσταση CMS/TACTICOS, πτυσσόμενου υποστέγου για ελικόπτερο, σύστημα UAV όπως το Scaneagle για υποστήριξη της απόβασης. Απόσυρση των ΑΒΑΚ και αντικατάστασή τους από RHIB νέα γενιάς με ικανότητα μεταφοράς 18 ανδρών(την μάχιμη δρια) με βασική θωράκιση από ελαφρά πυρά. Προμήθεια τουλάχιστον όσων AAV(να φύγουν επιτέλους τα Μ113) χρειάζεται για δύο τάγματα (δηλαδή τουλάχιστον 27 οχημάτων), το τρίτο τάγμα θα είναι με hummer και zubr. Επιλογή τους ίδιου τύπου RHIB ή θα μπορούσε και CB-90 με τα ΕΤΕΘ τα οποία στην περίπτωση της απόβασης θα δράσουν σαν μονάδες υποστήριξης από θαλάσσης. Στα υπόλοιπα προσθήκη asrad, μια πυροβολαρχία RM-70 ή MLRS, ολμοι 120mm. Σε πιο προωθημένη λύση για μείωση λογιστικού ίχνους αναβάθμιση AAV/MLRS/M-109 που φέρουν ίδιους κινητήρες,ρόδες,ερπύστριες. Αυτές είναι πολύ απλές κινήσεις που θα βελτιώσουν κατακόρυφα τους πεζοναύτες και τις αποβατικές επιχειρήσεις.

    1. Συμφωνώ αγαπητέ φίλε με τα λεγόμενα σου.θα προσέθετα ότι τα αρματαγωγα πρέπει να υποστούν ένα είδος εκσυγχρονισμόυ με την προσθήκη των dardo 40m.m.,που γράφεις,ο,τι ηλεκτρονικό ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ από τις ΜΕΚΟ στο εκσυγχρονισμό τους και ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΑ προσθήκη αντιπυραυλικου phalanx, η sea ram στη θέση του otomela 76m.m.,,αναφέρομαι σε αυτά γιατί στην παρούσα οικονομική κατάσταση ειναι κακο πραγμα τα ονειρα.

      1. Εγω θα ελεγα το otomelara 76mm να το καναμε dart strales πιο αποτελεσματικο θα ηταν για τα αρματαγωγα απο ενα phalanx…πρεπει να υποστηριζουν και τις αποβασεις με ενα στοιχειωδη βομβαρδισμο της ακτης

      2. Το άσχημο είναι ότι όλα αυτά που προανέφερα (εννοείται και προσθήκη PHALANX/Sea RAM/RAM αν επιτρέπουν τα οικονομικά) και εννοείται σύστημα esm/ecm/nixie/srboc πραγματικά δεν κοστίζουν τπτ μπροστά στην δύναμη αποτροπής που δημιουργείται. Τα κόστη είναι τα ελάχιστα και πάρα πολλά από αυτά είναι μεταχειρισμένα που θα αποσβέσουν γρήγορα λόγω μείωσης λειτουργικών εξόδων. Ας σκεφτούμε την θετική επίπτωση στο ηθικό που θα έχει στις δικές μας δυνάμεις και τι αρνητική στις τουρκικές αν ξερουν ότι για παράδειγμα στην Σύρο είναι σε ετοιμότητα ένα πλήρες τάγμα που χωρίς τους συνωστισμούς και το άγχος της εξόδου από την Σαλαμίνα θα φύγει με 50 κόμβους επί των zubr για κάθε νησί ενώ σε δεύτερο χρόνο θα ακολουθήσει μια πολύ καλά οργανωμένη αρμάδα με τα σωστά υλικά που θα μπορέσει να καλύψει κάθε ανάγκη υποστήριξης, 5 ΙΑΣΩΝ σημαίνει 5 πυροβόλα των 76mm, 2Χ2Χ5 πυροβόλα Dardo των 40mm με πλήρη ικανότητα αυτοπροστασίας από κάθε απειλή που θα μεταφέρει και θα βγάλει στην ακτή επί των 5 ελικοπτέρων(ας είναι και Huey) γιατί θα έχουν πτυσσόμενο υπόστεγο, θα έχει πλήρη εικόνα με τα Scan eagle, θα διαχειρίζεται όλες τις πληροφορίες μέσω του TACTICOS και των δορυφορικών επικοινωνιών, και θα βγάλει ταχύτατα με τα CB-90 που θα παρέχουν στοιχειώδη κάλυψη με τα 0.50» πολυβόλα, εν συνεχεία θα ρίξει τα AAV, και στο τέλος θα βγάλει Leo-1(αν και θα ήθελα Μ-60Α3 λόγω ύψους άρα εξόδου στο νερό με κινητήρα 900hp-απλή αλλαγή στο τούρμπο- και σιδερένιες ερπύστριες για τις παραλίες-συν ERA θωράκιση από τα αμερικανικά αποθέματα των πεζοναυτών) συν Μ-109/MLRS και την κάλυψη από Asrad-H και ελικόπτερα να κάνουν αεροδιακομιδές , μεταφοράς καταδρομέων πιο βαθιά στην ενδοχώρα, μεταφορές συνδέσμου ενώ με ικανότητα προσθήκης ρουκετοβόλων των 70mm και πολυβόλων θα μπορούν να τους καλύψουν από αέρος-τοπικά. Τέλος η δύναμη πλήρως συνεργαζόμενη με τα ΕΤΕΘ θα μπορεί να βάλει ένα προγεφύρωμα μεταξύ σφύρας και άκμονος αρκεί και οι καταδρομείς να έχουν σκάφη τύπου CB-90 ή άλλο που όχι μόνο θα τους μεταφέρει αλλά θα μπορεί να εξαπολύει και πυρά υποστήριξης(ας ζητήσουμε έστω και τώρα τα RBS-17 – δεν μας τα είχαν δώσει παλιά γι αυτό είχαμε πάει στα KORNET) και rws των 12,7mm. Μιλάμε για μια δύναμη κρούσης που θα μπορεί να φτάσει τα 3-6 τάγματα καταδρομών . Κόστος άστειο.

  3. Επίσης αναφέρθηκε η 32η ταξιαρχία πεζοναυτών σαν βασική εφεδρεία της ΑΣΔΕΝ. Γνωρίζουμε αν υπάρχουν και άλλες μονάδες που μπορούν να ενισχύσουν τα νησιά εκτός από τους αλεξιπτωτιστές ?? (από ότι ξέρω η 71η αερομεταφερόμενη αποτελεί εφεδρεία του έβρου) Δυστυχώς ο γείτονας αν επιλέξει να χτυπήσει δεν θα πλήξει μόνο ένα νησί . Με τα μέσα που διαθέτει (πχ μεγάλο αριθμό μεταφορικών Ε/Π ) έχει την ικανότητα να πλήξει 2-3 νησιά ταυτόχρονα και οι πεζοναύτες μας δεν μπορούν να είναι παντού ενώ και οι αλεξιπτωτιστές θα ενισχύσουν την Κύπρο (αν πρόκειται για γενικευμένη σύρραξη ) ή θα διεξάγουν ανορθόδοξο πόλεμο .

    1. μιστραλ και σαν αντονιο είναι δυο διαφορετικές κατηγορίες σκαφών που ουσιαστικά και στις ΗΠΑ αλληλοσυμπληρώνονται. Τώρα στα ελληνικά (οικονομικά δεδομένα) δεν πρόκειται να τα δούμε χωρίς να μας δημιουργεί το ίδιο πρόβλημα καθώς οι δυνάμεις μας θα βρίσκονται σε εσωτερικές γραμμές, Η καλύτερη λύση στα μέτρα μας θεωρώ ότι θα ήταν τα ιταλικά σαν τζιορτζιο που είναι ουσιαστικά ένα κράμα των δύο αυτών τύπων σκαφών. Πάντως και τα Ιάσων με ορισμένες προσθήκες σε συνδυασμό με τα ζουμπρ είναι ικανοποιητικά(αν και πραγματικά μα λείπει μια νέα ναυκρατούσα)

  4. Και εδώ φαίνεται η αναγκαιότητα προμήθειας έστω ενός Mistral μεγάλου αποβατικού
    Εν καιρώ ειρήνης θα μπορούσε να φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό προσφύγων και εν καιρώ πολέμου η κρίσης άμεση ενίσχυση των νησιών
    Η Αμερική αποσύρει κάποια μεγάλα αποβατικά και ίσως θα έπρεπε να ενδιαφερθούμε

    1. ή εναλλακτικά ένα δέυτερο προμηθέα, και θα μπορούσε να ναυπηγηθεί εδώ με μεγαλύτερη ενίσχυση του τομέα υγείας σε σχέση με τον ανεφοδιασμό. Πάντως εννοείται οι ΗΠΑ έχουν πολλά μεγάλα πλοία κια μπορούν να καλύψουν ανάγκες μας.

  5. Άμεση αγορά super dvora MKIII, CB-90 όλα αυτά 300 στον αριθμό. 11000 πεζοναύτες στα νησιά και αντιαεροπορικά τύπου Camm ή IRIS – T SL . Τέλος αγορά οχημάτων JLTV με μετατροπή για να φέρουν spike nlos ή brimstone και άμεση αγορά hero 400 EC. Οι πεζοναύτες θα κάνουν εναλλαγές μεταξύ των σκαφών αυτών και των χερσαίων συστημάτων για να μπορούν να μάθουν να δουλεύουν όλα αυτά τα συστήματα και επίσης να εκπαιδευτούν σε επιδρομές σε λιμάνια και παραλίες στα τουρκικά παράλια.

    1. Προωθημένη λύση και ουσιαστικά στα πρότυπα των Σουηδών/φινλανδών. Και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μερικώς όπως έχω γράψει πιο πάνω συνδυασμό υλικών οχημάτων μεταξύ πεζοναυτών/ΕΤΕΘ

  6. Καλημέρα σε όλους, καλή δύναμη με όσα συμβαίνουν και ευχαριστώ τον κ. Νικήτα για το έργο του με την ιστοσελίδα.

    Έχουν γίνει διαχρονικά τόσα πολλά λάθη και παραλείψεις στην άμυνα, που μερικές φορές φαντάζει ως ματαιοπονία να τα πιάνουμε ένα-ένα αλλά ας είναι. Προσωπικά πιστεύω ένα εκ των οποίων είναι το ότι δεν αγοράσαμε τα δικαιώματα εγχώριας παραγωγής για τα ZUBR όταν την εποχή εκείνη η Ρωσία είχε άλλες οικονομικές ανάγκες, εμείς άλλες οικονομικές δυνατότητες και η κίνηση δεν θα αποτελούσε κόκκινο πανί σε «συμμάχους», «εταίρους» κτλ.

    Νομίζω η ταχύτατα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των αερόστρωμνων γενικά, αλλά και ειδικά του συγκεκριμένου τύπου ως τα μεγαλύτερα και καλύτερα εξοπλισμένα του είδους, τα καθιστούν μοναδικές πλατφόρμες για περιβάλλον του Αιγαίου. Αν είχαμε 15-20 ZUBR εγχώριας κατασκευής με ελληνοποιημένα συστήματα σε μεγάλο βαθμό, θα μιλούσαμε για ένα διαφορετικό τοπίο στο Αιγαίο, καθώς θα κάλυπταν μια πολύ μεγάλη ποικιλία αποστολών είτε σε περίοδο ειρήνης είτε σε περίοδο θερμού επεισοδίου ή σύρραξης με τους γείτονες.

    Πέραν των προφανών πλεονεκτημάτων της ταχύτητας των 60 Kt, του μεγάλου μεταφερόμενου φορτίου των 130 tn (που φορτώνεται και παραδίδεται στεγνό με προστασία επιπέδου ΡΒΧ πολέμου), του ισχυρού οπλισμού (2 σταθεροποιημένους εκτοξευτές ρουκετών, 4 αντιαεροπορικοί σταθμοί με πυραύλους Igla-1M, 2 πυροβόλα AK-630 των 30mm τύπου CIWS και του ενεργού συστήματος «απομαγνητισμού» της υπερκατασκευής/φορτίου, λέγεται πως η εκτεταμένη και πυκνή υδρονέφωση που δημιουργεί ένα αερόστρωμνο το καθιστά και δύσκολο στόχο για πολλών ειδών συστήματα κατάδειξης/στοχοποίησης.

    Προσωπικά πιστεύω αν είχαμε 1-2 μεγαλύτερα (και φυσικά σημαντικά βραδύτερα) συμβατικά αποβατικά τύπου Μistral κ.α δεν θα είχαν την ίδια επιβιωσιμότητα στο κλειστό περιβάλλον του Αιγαίου με ένα στόλο ταχέων αερόστρωμνων . «Κουβέντα να κάνουμε» που λέμε, γιατί την πραγματικότητα την βλέπουμε και δεν είναι διόλου ευχάριστη.

  7. Όπως έχω γράψει πολλές φορες το dogma τα μέσα και η οργάνωση αμφιβίων επιχειρήσεων που έχουμε είναι obsolete να το πω ευγενικά
    Η υπάρχουσα οργάνωση με τα αρματαγωγά στη Σαλαμίνα τους πεζοναύτες στο Βόλο είναι τραγελαφική
    Εξυπηρετεί διαφορα συμφέροντα
    Απαιτείται αναδιοργάνωση και νέα μέσα
    Δυστυχώς δεν υπάρχει θέληση

  8. Με την ευκαιρία του άρθρου, Θα ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχουν πληροφορίες για τα αποτελέσματα της τοποθέτησης πιο αποδοτικών ελίκων σε κάποια από τα Α/Γ μας πριν μερικά χρόνια.

    Κατά την γνώμη μου, η ύπαρξη Α/Γ στον Στόλο είναι σημαντική, καθώς η δυνατότητα προσγειάλωσης στα νησιά μας και η απευθείας εκφόρτωση βαρέων οχημάτων κ.α., είναι απαραίτητη για μεγάλο αριθμό περιπτώσεων επιχειρήσεων στο Αιγαίο. Επομένως, απαιτείται η αναβάθμιση και η επέκταση του ορίου ζωής αριθμού αυτών των σκαφών.

    Θα ήθελα να προσθέσω όμως ότι πιο επιθετικές και υψηλότερης έντασης επιχειρήσεις και σε πιο επικίνδυνες συνθήκες, σε σχέση με την προληπτική ενίσχυση κάποιου νησιού, είναι ανάλογες των μέσων που διατίθενται – εκτός φυσικά του απαιτούμενου πνεύματος διακλαδικότητας και αξιόπιστου δόγματος που δυστυχώς μέχρι στιγμής αγνοείται. Κατά την γνώμη μου, είναι επιτακτική ανάγκη για την αξιολόγηση και άλλων λύσεων λιγότεορ συβατικών. Ένα σκάφος για παράδειγμα σαν το RFA Argus θα μπορούσε να προσφέρει πάρα πολλά σε διακλαδικές επιχειρήσεις αλλά και σε καταστάσεις σαν αυτή βιώνουμε αυτόν το καιρό με τον COVID 19.

    Μια και το ΄φερε η κουβέντα, αυτοί οι Πεζοναύτες πότε κατεβαίνουν Αθήνα είπαμε (………);

  9. Η μετακίνηση της 32 έπρεπε να γίνει προχτές. Λόγω της γεωγραφίας τα άλλα δύο Τάγματα ΠζΝ θα έπρεπε – ιδανικά – να ναι στην Σαλαμίνα και Αμφιαλη. Για να μην πω ένα Τάγμα ή έστω Λοχος στην Σκύρο (νησί πυλώνας της Άμυνας μας) για το βόρειο Αιγαίο, ένα στην Ικαρία (κεντρικό Αιγαίο-νησί βατήρας) κι ένα στην Κρήτη (Νότιο Αιγαίο – Κύπρος). Σήμερα η ουσιαστικη αναδιοργανωση σε όλα είναι εκ των ουκ ανευ. Τα Zubr είναι η ευτυχής συγκυρία ενώ η αναβάθμιση των Α/Γ JASON απλά ανάγκη. Δεν είναι δυνατόν σε ένα φλεγόμενο Αιγαίο, πολεμικό πλοίο που θα μεταφέρει αντικαταστατο προσωπικό και μέσα, χωρίς αυτόνομη αντιπυραυλική άμυνα (CIWS) – στην θέση του ενός ή και των δύο διδύμων Α/Α πυρλων – και στοιχειώδους Ανθυποβρυχιακής επισης δυνατότητας. Τέλος η αντικατάσταση της «Ναυκρατούσας» – Πλοίο Δεξαμενή-μηπως πρέπει να επανέλθει, από ένα – δύο μεταχειρισμένα ισχυρότατα F. WHIDBEY ISLAND (LSD/LPD) που αποσύρει το Αμερικανικό ΠΝ, είναι οικονομικά εφικτό, αποσύροντας έστω 1- 2 Jason. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν κι – πιθανόν – επιτακτα σύγχρονα οχηματαγωγά τύπου superfast.

    1. πολυ σωστές σκέψεις, ίσως θα διαφωνούσα με την τοποθέτηση από ένα λόχο πεζοναυτών σε τόσα, τα δύο τάγματα στην Αττική, και το ένα τάγμα στην Σύρο ή άλλο νησί κυκλάδων όποιο επιλεγεί

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *