Στα πλαίσια της σημερινής εορτής του Αγίου Γεωργίου, προστάτη του Στρατού Ξηράς, η οποία διεξήχθη στη Σχολή Πεζικού στη Χαλκίδα, η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ επέδειξε τα μέσα νέας γενιάς για την εκτέλεση αμφίβιων επιχειρήσεων. Στην έκθεση στατικών μέσων επιδείχθηκαν τα υποβρύχια σκούτερ «Rotinor DIVEJET RD2» τα οποία προσέδωσαν καίριες δυνατότητες αφανούς διείσδυσης και ακολούθως διαφυγής/ απαγκίστρωσης από τον στόχο στις Μονάδες της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ. Τα υποβρύχια σκούτερ αποτελούν το ιδανικό εργαλείο για αθέατη και αφανή υποβρύχια διείσδυση. Η υποβρύχια διείσδυση εξασφαλίζει τη πλέον αθέατη προσέγγιση σε βραχονησίδες ή σε άλλες αποστολές των παραπάνω Μονάδων Ειδικών Επιχειρήσεων (ΕΤΑ/ Ζ ΜΑΚ) και των βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού.

Η απόκτηση των σκούτερ συνδυαστικά με νέα καταδυτικά υλικά όπως οι στεγανές στολές καταδύσεων (αναφέρονται αγγλιστί ως dry suit) αναβάθμισε την ικανότητα των βατραχανθρώπων και δυτών μάχης των Μοιρών Αμφιβίων Καταδρομών στην εκτέλεση ειδικών αποστολών και ειδικών επιχειρήσεων στα πλαίσια των αμφίβιων επιχειρήσεων. Σε εξέλιξη βρίσκεται με μέριμνα της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ η προμήθεια και νέων υποβρυχίων οχημάτων καθώς και νέων καταδυτικών υλικών. Ειδικότερα, τονίζεται πως η πρόσκτηση των υποβρυχίων σκούτερ επέτρεψε στο προσωπικό των Ειδικών Δυνάμεων να διανύει ικανές αποστάσεις υποβρυχίως δίχως να εντοπιστούν από τα εχθρικά μέσα επιτήρησης και παρατήρησης.

Τα υποβρύχια σκούτερ Rotinor DIVEJET RD2 μπορούν να διανύσουν αποστάσεις έως 20 χιλιόμετρα, πλέουν με ταχύτητα της τάξης των 5.5 κόμβων ενώ μπορούν να λειτουργήσουν για έως και 2 ώρες. Στη σημερινή επίδειξη ο βατραχάνθρωπος της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ έφερε καταδυτική συσκευή κλειστού κυκλώματος τύπου LAR 5010 η οποία προσδίδει μέγιστη διάρκεια κατάδυσης έως και 4 ώρες. Αξίζει να σημειωθεί πως ο βατραχάνθρωπος έφερε δίκυαλο νυχτερινής όρασης ελληνικής προέλευσης της Theon Sensors τύπου ARGUS.

Η απόκτηση τέτοιων υλικών συνιστά κατακόρυφη ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων και ικανοτήτων των ελληνικών μονάδων ειδικών επιχειρήσεων σε αποστολές διείσδυσης και διαφυγής/ απαγκίστρωσης από μια περιοχή ενδιαφέροντος. Προσδίδουν τα κατάλληλα σύγχρονα υλικά για την επιτυχημένη εκτέλεση ειδικών επιχειρήσεων με αυξημένη επιβιωσιμότητα των ανδρών ειδικών επιχειρήσεων. Η υποβρύχια διείσδυση είναι η ιδανική τακτική αφανούς προσέγγισης. Κάνοντας χρήση τέτοιων υλικών όπως το DIVEJET RD2 τριπλασιάζεται η απόσταση υποβρύχιας διείσδυση συγκριτικώς με άλλα υφιστάμενα υλικά ή κολυμπώντας υποβρυχίως φέροντας καταδυτική συσκευή κλειστού κυκλώματος όπως η LAR V.

Καταλυτικής φύσεως υπήρξε και η απόκτηση νέων σκαφών ταχείας μεταφοράς προσωπικού Viking Norsafe S-1200 Munin ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται διαδικασία για την απόκτηση ικανότερων σκαφών κλειστού τύπου με αυξημένη ισχύ πυρός. Τα σκάφη έχουν μήκος 12.2 μέτρα ενώ τη πρόωση των σκαφών εξασφαλίζουν τρεις εξωλέμβιοι κινητήρες Mercury Verado ισχύος 400 ίππων έκαστος. Η απόκτηση των σκαφών επέτρεψε την απόσυρση ταχυπλόων όπως τα MAGNA 960 RIB και VTR, μέρος των οποίων δόθηκε στους τοπικούς Σχηματισμούς της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου (νυν ΑΣΔΑΑΜ, πρώην ΑΣΔΕΝ). Σε επίπεδο οπλισμού τα σκάφη φέρουν ένα πολυβόλο ( Μ2ΗΒ 12.7mm) στη πλώρη σε ειδικά διαμορφωμένο έστορα (θέση όπλου) καθώς και άλλο ένα ή δυο των 7.62 στη πρύμνη. Η καμπίνα διακυβέρνησης είναι ελαφρώς θωρακισμένη απέναντι σε πυρά όπλων διαμετρήματος 7.62mm. Συνολικά μεταφέρονται 12 άνδρες των ειδικών δυνάμεων σε ειδικά καθίσματα.

Μια σημαντική προσθήκη είναι το σύστημα λήψης και παροχής τακτικών πληροφοριών της βρεατανικής εταιρείας GDS Technologies που επιτρέπει τη μετάδοση και εκπομπή πληροφοριών μέσα από κρυπτασφαλισμένες επικοινωνίες τόσο σε τακτικό όσο και σε επιχειρησιακό ή στρατηγικό επίπεδο. Από πλευράς ηλεκτρονικών τα ταχύπλοα εξοπλίζονται με θερμική κάμερα FLIR καθώς και ραντάρ. Ο εξοπλισμός τους συμπληρώνεται από κονσόλες ναυτιλίας και πλοήγησης της εταιρείας SIMRAD.

Το άρθρο Άμυνα Αρχιπελάγους: Τα νέα μέσα εκτέλεσης αμφίβιων επιχειρήσεων στο Αιγαίο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το περιστατικό στα Ίμια αποτελεί ίσως το σημαντικότερο γεγονός της άμεσης και έμπρακτης αμφισβήτησης της εθνικής μας κυριαρχίας από πλευράς Τουρκίας στο Αιγαίο καθώς μετά από αυτό πλέον μιλάμε για «γκρίζες ζώνες», δηλαδή θαλάσσιες περιοχές που η Άγκυρα αξιώνει ότι δεν ανήκουν στην Ελλάδα ή δεν είναι ελληνικής αρμοδιότητας. Μετά από την κρίση στα Ίμια, το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών σε συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο συνέταξε και δημοσιοποίησε την κατάσταση των 152 νησιών, μικρονήσων και βραχονησίδων τα οποία δεν αναφέρονται ρητά στις συμφωνίες μεταβίβασης της κυριότητας αυτών στην Ελλάδα (EGAYDAAK) αμφισβητώντας ανοιχτά πια την ελληνική κυριότητα επ’αυτών και προβάλλοντας πλέον επίσημα τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών».

Γράφει ο Λάζαρος Καμπουρίδης, Αντιστράτηγος ε.α.

Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε μία περίπτωση προσάραξης ενός τουρκικού φορτηγού πλοίου σε ελληνικά Χωρικά Ύδατα στα Ίμια και μέχρι την αποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδας και της Τουρκίας από την περιοχή με παρέμβαση των ΗΠΑ, αποτέλεσε ένα πολύ καλό δείγμα δοκιμασίας των εθνικών μας αντανακλαστικών σε πολιτικό αλλά και σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Στην Τουρκία υπήρχε μία εύθραυστη κυβέρνηση συνασπισμού του κόμματος DYP της Τ. Τσιλέρ  και του κόμματος CHP του Ν. Μπαϊκάλ, η οποία μετά από δύο μήνες διαλύθηκε και η Τουρκία οδηγήθηκε και πάλι σε εκλογές. Για την Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τ. Τσιλέρ το επεισόδιο αυτό αποτέλεσε μία εξαιρετική ευκαιρία για να αυξήσει τα ποσοστά της. Οι εικόνες με την αντικατάσταση της τουρκικής σημαίας και την έπαρση της ελληνικής σε μία βραχονησίδα που η Τουρκία αμφισβητούσε την ελληνική κυριαρχία αλλά και η επικοινωνιακή διάσταση που έλαβε το θέμα στις δύο χώρες, έδωσε στην φιλόδοξη Τουρκάλα Πρωθυπουργό τη λαβή που ήθελε για να ενισχύσει τη δεξαμενή των ψηφοφόρων της.

Η αίσθηση που υπάρχει στην Ελλάδα ότι η Άγκυρα είχε προσχεδιάσει το συμβάν στα Ίμια δεν ισχύει καθώς οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) φάνηκαν απροετοίμαστες και η κινητοποίησή τους έγινε πολύ καθυστερημένα. Η τουρκική πλευρά πανηγύρισε τη νίκη επειδή αντέδρασε γρήγορα και αποφασιστικά και σε πλήρη συνέργεια των πολιτικών, διπλωματικών και στρατιωτικών παραγόντων σε αντίθεση με την ελληνική πλευρά, οι ενέργειες της οποίας χαρακτηρίσθηκαν από έλλειψη βούλησης και αποφασιστικότητας και με παντελή έλλειψη συνεργασίας.

Επιπρόσθετα, από την ανάθεση αποστολής και την κινητοποίηση της τουρκικής ομάδας SAT (Υποβρύχιες Δυνάμεις Επίθεσης) η οποία αποβιβάσθηκε με δύο σκάφη στη δυτική Ίμια, γίνεται φανερό ότι η τουρκική πλευρά όχι μόνο δεν σχεδίασε το συμβάν αλλά και ξαφνιάστηκε από την εξέλιξη της κατάστασης.

Εάν η τουρκική αντίδραση ήταν προσχεδιασμένη, θα περίμενε κανείς η ομάδα των SAT η οποία πραγματοποίησε την αποβίβαση και την ανάρτηση της τουρκικής σημαίας στη δυτική Ίμια, να είχε προωθεί τις προηγούμενες ημέρες στην περιοχή της Αλικαρνασσού (Bodrum) έναντι των Ιμίων και όχι να βρίσκεται στην έδρα τους στην Κων/πολη με αποτέλεσμα να φτάσει εσπευσμένα και απροετοίμαστη στην περιοχή με έκτακτη πτήση την τελευταία στιγμή.

Οι αποφάσεις για τον τρόπο δράσης των ΤΕΔ τη νύχτα της τουρκικής ενέργειας, ελήφθησαν κατά τη συνεδρίαση του Πολεμικού Συμβουλίου τη νύχτα της 29^ης Ιανουαρίου στο οποίο συμμετείχαν υπό την προεδρία της Πρωθυπουργού Τσιλέρ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών Ν. Μπαϊκάλ, ο Υφυπουργός Εξωτερικών πρέσβης Ο. Οϊμέν, ο βοηθός του πρέσβης Ι. Μπατού, ο Διοικητής των Ναυτικών δυνάμεων, ναύαρχος Γ. Έρκαγια και οι Διοικητές Χερσαίων και Αεροπορικών Δυνάμεων. Ερωτηματικό παραμένει το γεγονός ότι στη συνεδρίαση δεν συμμετείχε ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Ι. Χ. Καράνταγι. Ανεπιβεβαίωτες φήμες ανέφεραν ότι, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου είχε διαφωνήσει με τις ενέργειες της Πρωθυπουργού Τ. Τσιλέρ.

Ο τρόπος ενέργειας για αποβίβαση Τούρκων στρατιωτών στη δυτική Ίμια ως μία πράξη αμοιβαιότητας χωρίς χρήση πυρών έναντι της ελληνικής ενέργειας αποβίβασης Ελλήνων στρατιωτών στην ανατολική Ίμια, ήταν πρόταση του βοηθού του Υφυπουργού Εξωτερικών, πρέσβη Ι. Μπατού.

Ο Διοικητής των Ναυτικών Δυνάμεων ναύαρχος Γ. Έρκαγια διαφώνησε με την εντολή της Πρωθυπουργού Τσιλέρ για άμεση ενέργεια και αποστολή ομάδων SAT στη δυτική Ίμια καθώς αυτός θεώρησε ότι η ενέργεια αυτή απαιτούσε απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης μιας και υπήρχε υψηλή πιθανότητα η Τουρκία να οδηγηθεί σε πόλεμο με την Ελλάδα. Η Τσιλέρ από την πλευρά της, απάντησε ότι δεν ήταν απαραίτητη απόφαση της Εθνοσυνέλευσης καθώς η αποστολή αφορούσε αποβίβαση Τούρκων στρατιωτών σε βραχονησίδα η οποία ήταν τουρκική.

Η κινητοποίηση των σχηματισμών της 1^ης τουρκικής Στρατιάς με περιοχή ευθύνης την Ανατολική Θράκη καθώς και οι σχηματισμοί εφεδρείες της Στρατιάς του Αιγαίου εξήλθαν από τα στρατόπεδα την προηγούμενη της τουρκικής ενέργειας στα Ίμια και όχι νωρίτερα όπως θα ήταν αναμενόμενο με βάση τα τουρκικά σχέδια κινητοποίησης, σε περίπτωση που η Άγκυρα είχε σχεδιάσει τη στρατιωτική της ενέργεια. Επιπρόσθετα, η κινητικότητα των σχηματισμών της 1^ης τουρκικής Στρατιάς στην προσπάθειά τους να λάβουν σχηματισμούς μάχης στην Ανατολική Θράκη είχε μηδενισθεί λόγω του βαλτώδους εδάφους από τις πυκνές βροχοπτώσεις και θα είχαν σοβαρό πρόβλημα εκτέλεσης της επιχειρησιακής τους αποστολής.

Για τον τουρκικό στόλο, η κρίση αυτή αποτέλεσε ένα καλό μάθημα αφού αποκαλύφθηκαν οι αδυναμίες έγκαιρης κινητοποίησής του και αποκλεισμού του στα στενά των Δαρδανελίων από τον Ελληνικό Στόλο μιας και αποκάλυπτε το τρωτό του σημείο αφού η έδρα του ήταν στον κόλπο της Νικομήδειας στο Γκιολτσούκ πολύ μακριά από το Αιγαίο.

Πάντως, η διαδικασία λήψης απόφασης και χειρισμού της κατάστασης από τουρκικής πλευράς στο Πολεμικό Συμβούλιο στο οποίο προήδρευσε η ίδια η Πρωθυπουργός με τη συμμετοχή της διπλωματικής και στρατιωτικής ηγεσίας, αποτελεί ένα σαφές σημείο υπεροχής έναντι της απαράδεκτης εικόνας που παρουσίασε η ελληνική πλευρά, η οποία σε κυβερνητικό επίπεδο όχι μόνο έδειξε απροετοίμαστη  αλλά ακόμη χειρότερα, παρουσιάσθηκε άβουλη και ανύπαρκτη να σταθεί στο ύψος της κρίσιμης περίστασης της υπεράσπισης εθνικού εδάφους επιδεικνύοντας ταυτόχρονα έλλειψη εμπιστοσύνης στις Ένοπλες δυνάμεις και στις Υπηρεσίες Πληροφοριών αναμένοντας τη λύση μόνο από τον ξένο παράγοντα. Επίσης και σε επιχειρησιακό επίπεδο η ελληνική πλευρά έδειξε ότι δεν είχε επιλύσει βασικά θέματα συνεργασίας, διαλειτουργικότητας και καθορισμού των ρόλων των Κλάδων και άλλων υφισταμένων διοικήσεων.

Δύο χρόνια πριν το συμβάν οι ΤΕΔ είχαν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού στη βάση μιας νέας στρατιωτικής στρατηγικής καθώς το πέρας του Ψυχρού Πολέμου άλλαζε τα δεδομένα σε επίπεδο δόγματος.

Μετά από την κρίση αυτή, οι ΤΕΔ ανέπτυξαν πιο επιθετικό επιχειρησιακό δόγμα, επιτάχυναν το εξοπλιστικό τους πρόγραμμα καθώς και το σχέδιο ίδρυσης μιας νέας βάσης του στόλου στο Ακσάζ έναντι της Ρόδου, επιλύοντας το πρόβλημα των χρόνων κινητοποίησης και εξαλείφοντας το στοιχείο της ελληνικής δυνατότητας αποκλεισμού του τουρκικού στόλου εντός των στενών.

Επιπρόσθετα με αφορμή την κρίση, στην Τουρκία δημιουργήθηκε και συνεχίζει να υφίσταται η ισχυρή πεποίθηση ότι οι ΤΕΔ διατηρούν το στοιχείο της υπεροχής έναντι των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όχι μόνο σε περίπτωση ενός γενικού πολέμου με την Ελλάδα αλλά και σε περίπτωση ενός συμβάντος τύπου Ίμια.

Το άρθρο Η κρίση στα Ίμια με τα μάτια των Τούρκων και τα γεγονότα που ακολούθησαν σε στρατιωτικό επίπεδο για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές για την Εθνική Άμυνα και την αποτροπή είναι οι πληροφορίες που φτάνουν στα αυτιά μας. Ο λόγος για την άμυνα με επίκεντρο τη Περιοχή Ευθύνης της Ανώτατης Στρατιωτικής Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου (πρώην ΑΣΔΕΝ). Όπως πληροφορούμαστε υπάρχουν ορατοί κίνδυνοι ώστε να μειωθεί η ισχύς πυρός των Μοιρών Βαρέως Πυροβολικού που βρίσκονται στα κύρια νησιά της ΑΣΔΕΝ… Ο Ελληνικός Στρατός διέθετε περί τα 150 πυροβόλα M110A2 μεγάλος αριθμός των οποίων υπηρετεί στην ΑΣΔΕΝ σε μονάδες με ρόλο την παροχή πυρών υποστήριξης στους Σχηματισμούς των νησιών (είτε σε αποστολές Άμεσης Υποστήριξης είτε σε αποστολές Γενικής Υποστήριξης είτε σε αποστολές Γενικής Υποστήριξης/ Ενίσχυσης).

Υπενθυμίζεται ότι στις 29 Σεπτεμβρίου 2025 η Διαρκής Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής των Ελλήνων γνωμοδότησε υπέρ της πώλησης 60 αυτοκινούμενων πυροβόλων Μ110 Α2 στη Τσεχία. Στο πακέτο συμπεριλαμβάνονται δεκάδες χιλιάδες βλήματα των 155mm τα οποία εκτιμήθηκαν ως Μη Επιχειρησιακός Αναγκαίος Επιχειρησιακός Εξοπλισμός (ΜΕΑΣΕ) από τα αρμόδια Γενικά Επιτελεία (ΓΕΕΘΑ & ΓΕΣ). Και εδώ γεννάται το πρώτο ερώτημα που καλείται να απαντήσει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία: με ποια κριτήρια αποφασίστηκε πως ο παραπάνω εξοπλισμός είναι μη αναγκαίος; Μας περισσεύουν;

Η τουρκική απειλή στο Αιγαίο γιγαντώνεται με επιπλέον Ταξιαρχίες Πεζοναυτών (συνολικά διαθέτουν 3 ενώ πριν μερικά χρόνια μόλις 1) ενώ εξίσου σημαντική είναι και η ποιοτική διάσταση της απειλής. Εξίσου ανησυχητικές είναι και οι πληροφορίες μας για το αρματικό δυναμικό των νησιών και αυτά που γίνονται. Σε τακτικό επίπεδο τα Μ110 είναι ένα οπλικό σύστημα με σημαντικότατη ισχύ πυρός και αυξημένο βεληνεκές. Το δε μειονέκτημα της αυξημένης επάνδρωσης κάλλιστα μπορεί να απαλειφθεί με τη συνδρομή εφέδρων αφού το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (και σωστά) σχεδιάζει την ενεργοποίηση μεγάλου αριθμού εφέδρων. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν προκειμένου να γίνουν εκπαιδεύσεις εφέδρων πυροβολητών.

Με ποια λογική συντελούνται αυτές οι αλλαγές; Η απόκτηση των νέας γενιάς ισραηλινών Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) σε καμία των περιπτώσεων δεν αναιρεί την ανάγκη διατήρησης του υφιστάμενου υλικού. Διότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις υψηλής εντάσεως εντός από ποιότητα οπλικών συστημάτων απαιτούν και ικανή ποσότητα. Το καταδεικνύουν οι χερσαίες επιχειρήσεις στην Ουκρανία. Τίποτα δεν περισσεύει. Ακόμη και παλαιάς τεχνολογίας οπλικά συστήματα παραμένουν χρήσιμα και αναγκαία.

Οι Μονάδες Πυροβολικού διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στην Άμυνα νήσων. Tα τακτικά μειονεκτήματα των Μ110 είναι η περιορισμένη ικανότητα εφαρμογής της σύγχρονης τακτικής του Πυροβολικού Μάχης «βάλλω και μετακινούμαι» καθώς και οι αυξημένες ανάγκες επάνδρωσης – υπηρέτησης. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε πως η σύγχρονη τακτική του Πυροβολικού Μάχης «βάλλω και μετακινούμαι» στα νησιά είναι δύσκολο να υλοποιηθεί καθώς υπάρχουν περιορισμένοι χώροι κινήσεων και τάξης των πυροβόλων λόγω γεωγραφίας και μορφολογίας του εδάφους. Συνεπώς, οι οχυρώσεις είναι μονόδρομος. Ειδικά στα μικρά νησιά η αμυντική οργάνωση του εδάφους είναι το άλφα και το ωμέγα. Στη περίπτωση αυτή, δηλαδή της υλοποίησης έργων αμυντικής οχύρωσης και οργάνωσης, ένα παλαιό οπλικό σύστημα μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα από κατάλληλες θέσεις μάχης προστατευμένες από σκυρόδεμα απέναντι σε εναέριες απειλές ή βολές αντιπυροβολικού. Ακόμη και ρυμουλκούμενα πυροβόλα όταν ταχθούν σε ενισχυμένες από σκυρόδεμα θέσεις στις οποίες εξασφαλίζεται η εγγύς άμυνα έναντι ασύμμετρων – ανορθόδοξων απειλών και έναντι απειλών αέρος (υπάρχει δηλαδή αντιαεροπορική προστασία) μπορούν να προσφέρουν σημαντική ισχύ πυρός στην άμυνα νήσων.

Στο επιχείρημα πως οι οχυρώσεις στοχοποιούνται εύκολα λόγω στατικών θέσεων οφείλουμε να απαντήσουμε πως μολονότι πράγματι στοχοποιούνται εντούτοις προσφέρουν υψηλή επιβιωσίμοτητα αφού μια οχυρωμένη θέση μάχης με σκυρόδεμα ακόμα και εάν βληθεί δεν θα καταστραφεί. Εκτός και εάν πρόκειται για αεροπορική προσβολή ακριβείας με τα κατάλληλα όπλα. Θα εμπλακεί όμως η εχθρική αεροπορία σε έναν αέναο αγώνα αεροπορικών προσβολών ακριβείας δεσμεύοντας όπλα και αεροπορικά μέσα για την εξουδετέρωση των ελληνικών θέσεων; Σε τακτικό σκέλος, η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι σύνθετη όμως σε καμία περίπτωση δεν καταργείται η χρησιμότητα των οχυρώσεων ειδικά απέναντι σε απειλές περιφερόμενων πυρομαχικών ή πυρών αντιπυροβολικού. Πολλώ δε μάλλον όταν η παραπάνω λύση είναι μια φτηνή λύση που επιτυγχάνει την επιχειρησιακή αξιοποίηση ενός παρωχημένου οπλικού συστήματος και παράλληλα του διασφαλίζει αυξημένη επιβιωσιμότητα στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων. Εξάλλου στα πλαίσια μιας πολυστρωματικής άμυνας και πολυεπίπεδης με αλληλοεπικάλυψη οι οχυρωμένες θέσεις προστατεύονται από αντιαεροπορικά οπλικά συστήματα. Άλλωστε όπως επισημαίνει και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκος Δένδιας και η ηγεσία του ΓΕΕΘΑ με τη δημιουργία του θόλου αεράμυνας – αντιαεροπορικής ομπρέλας τα οπλικά συστήματα θα προστατεύονται έναντι αεροπορικών απειλών.

Επισημαίνουμε τον ρόλο και τη σημασία των οχυρώσεων όχι διότι αποτελούν πανάκεια αλλά γιατί μπορούν να αυξήσουν την επιβιωσιμότητα των μονάδων πυροβολικού με οπλικά συστήματα παλαιάς τεχνολογίας των οποίων η ισχύς πυρός είναι αξιοσημείωτη. Τα Μ110 δύναται να βάλουν σε αποστάσεις έως 30000 μέτρα ενώ διαθέτουν και βομβιδοφόρα βλήματα υψηλής φονικότητας. Επίσης, εξίσου καλή και αναγκαία η τεχνολογική πρόοδος και η χρήση νέων συστημάτων όπως των drones αλλά ούτε αυτή αποτελεί πανάκεια στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Τα drones είναι ιδανικό εργαλείο για τους Προκεχωρημένους Αξιωματικούς Παρατηρητές (ΠΑΠ) του Πυροβολικού. Όμως αυτά τα σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία και βοηθήματα δεν αναιρούν την ανάγκη διατήρησης ικανών οροφών από πλευράς ποσότητας και αριθμού οπλικών συστημάτων όπως είναι τα M-48 A5 MOLF ή τα M110 A2.

Ο λόγος που γράψαμε όλα τα παραπάνω (περί οχυρώσεων) είναι για να επισημάνουμε πως τίποτα δεν περισσεύει. Όλα τα οπλικά συστήματα με τις κατάλληλες τεχνικές και τακτικές παραμένουν χρήσιμα και αξιόμαχα. Ειδικά όταν η απειλή διογκώνεται με αυξημένα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: Πως αποφασίζεται να αποσυρθούν οπλικά συστήματα δίχως να υπάρχει αντικατάσταση και μάλιστα να έχει γίνει όχι απλά αντικατάσταση σε θεωρητικό επίπεδο (έγκριση Βουλής, έγκριση ΚΥΣΕΑ) αλλά επιχειρησιακή ένταξη του νέου οπλικού συστήματος και ολοκληρωμένη επιχειρησιακή αξιοποίηση. Πραγματικά είναι αδιανόητη και ανεξήγητη η τυχόν απόσυρση οπλικών συστημάτων (έστω και παλαιών) δίχως να έχει προηγηθεί αντικατάσταση από νέο οπλικό σύστημα και εφόσον έχει επιτευχθεί η επιχειρησιακή του ένταξη και αξιοποίηση.

Το άρθρο Το Βαρύ Πυροβολικό είναι απαραίτητο για τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου-Τι συμβαίνει; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλούν οι δημόσιες αναφορές περί επικείμενης κατάργησης αριθμού Ταγμάτων Εθνοφυλακής στη Περιοχή Ευθύνης της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Θράκης (πρώην Δ Σώμα Στρατού) καθώς και στη Περιοχή Ευθύνης της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αιγαίου & Ανατολικής Μεσογείου (πρώην ΑΣΔΕΝ). Ήδη υπάρχουν πολλές καταγγελίες περί κλεισίματος αριθμού Ταγμάτων Εθνοφυλακής με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην Εθνική Άμυνα και τον αμυντικό σχεδιασμό σε Έβρο και Ανατολικό Αιγαίο. Τη στιγμή που η τουρκική απειλή διογκώνεται ποσοτικά και ποιοτικά, με ποια επιχειρησιακά και τακτικά κριτήρια αποφασίζεται να μειωθούν οι Δυνάμεις Εθνοφυλακής; Πως ελήφθη αυτή η απόφαση από τη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία;  

Ειδικότερα, στη Περιοχή Ευθύνης της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αιγαίου & Ανατολικής Μεσογείου (πρώην ΑΣΔΕΝ) ο Τουρκικός Στρατός έχει αυξήσει τον αριθμό Ταξιαρχιών Πεζοναυτών σε τρείς Ταξιαρχίες ενώ αντίστοιχη διόγκωση της απειλής παρατηρείται και σε επίπεδο Ταξιαρχιών Καταδρομών με στόχο να διαθέτει 21 Ταξιαρχίες Καταδρομών ικανές να ενεργήσουν αεροκίνητες και αεροαποβατικές ενέργειες. Οι Έλληνες Εθνοφύλακες των ακριτικών περιοχών του Αιγαίου και της Θράκης αποτελούν συστατικό στοιχείο της ελληνικής άμυνας και της αποτροπής. Η αποστολή τους είναι ύψιστης εθνικής σημασίας. Είναι οι πρώτοι που θα πολεμήσουν υπέρ βωμών και εστιών και ειδικά στις ακριτικές περιοχές θα υπερασπιστούν κυριολεκτικά το σπίτι τους.

Δυστυχώς, οι πληροφορίες μας αποδεικνύονται αληθινές και πράγματι υπάρχει σχέδιο για κατάργηση πολλών Ταγμάτων Εθνοφυλακής σε Μακεδονία, Θράκη και Αιγαίο. Όπως έχει δημοσιεύσει η τοπική ιστοσελίδα http://evros-news.gr/ έχει αποφασιστεί να κλείνει το Τάγμα Εθνοφυλακής Μεταξάδων. Αναλυτικά εδώ (https://www.evros-news.gr/2025/08/28/didymoteicho-titloi-telous-gia-to-tagma-ethnofylakis-metaxadon-eidopoiisan-tous-ethnofylakes-na-paradosoun-oplismo/) ενώ ανάλογες αναφορές υπάρχουν και για τη Ρόδο και τη Λέσβο. Εάν πράγματι γίνονται συγχωνεύσεις Μονάδων (Ταγμάτων Εθνοφυλακής) γιατί καλούν τους Εθνοφύλακες να παραδώσουν τον οπλισμό και τα πυρομαχικά τους;

Για πολλοστή φορά θα καταδείξουμε πως τα πεδία επιχειρήσεων της Ουκρανίας έχουν καταδείξει πως εκτός από τεχνολογικά μέσα απαιτείται επαρκής ποσότητα και όγκος χερσαίων δυνάμεων προκειμένου να επιτευχθεί εδαφικός έλεγχος και κυριαρχία. Η άμυνα εδάφους δεν εξασφαλίζεται μόνον από drones αλλά από ποσοτικά ικανές χερσαίες δυνάμεις. Δυστυχώς, τα όσα πληροφορούμαστε είναι ανησυχητικά.

Η επιστολή διαμαρτυρίας

ΘΕΜΑ: Διαμαρτυρία Εθνοφυλάκων Ρόδου για την επικείμενη κατάργηση των Ταγμάτων Εθνοφυλακής Αρχίπολης και Ψίνθου-Αρχαγγέλου

Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,

Εμείς, οι Εθνοφύλακες της νήσου Ρόδου, εκφράζουμε την έντονη και απόλυτη διαμαρτυρία μας αλλά και την κατηγορηματική μας αντίθεση, απογοήτευση αλλά και αγανάκτηση απέναντι στην πληροφορία που έχει φτάσει σε γνώση μας και αφορά την πρόθεση της πολιτείας να καταργήσει και τα δύο τάγματα εθνοφυλακής που επιχειρούν στην ανατολική πλευρά του νησιού.

Τα τάγματα αυτά είχαν και έχουν ουσιαστικό ρόλο στην άμυνα, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αμυντική ασφάλεια του νησιού μας από το έτος 1975, με τομέα ευθύνης σχεδόν όλη την ανατολική πλευρά της Ρόδου. Μια περιοχή με μεγάλη στρατηγική σημασία, λόγω της θέσης της απέναντι σε γεωπολιτικά κρίσιμες περιοχές και λόγω της εγγύτητάς της σε διεθνή θαλάσσια περάσματα.

Η παρουσία της Εθνοφυλακής στην Ρόδο αποτελεί πυλώνα της άμυνας και είναι απολύτως απαραίτητη. Εμείς ως πολίτες-εθνοφύλακες αυτού του τόπου που τον γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, είμαστε παρόντες κάθε στιγμή και πρόθυμοι να ανταποκριθούμε σε κάθε κάλεσμα. Οι μονάδες μας άλλωστε είναι στελεχωμένες με άρτια εκπαιδευμένους πολίτες-εθνοφύλακες που με συνέπεια και υπευθυνότητα συμμετέχουμε σε ασκήσεις, εκπαιδεύσεις και κάθε δραστηριότητα που διασφαλίζει την αποτρεπτική ισχύ της χώρας μας και με αυταπάρνηση υπηρετούμε την πατρίδα μας.

Το ενδεχόμενο κατάργησης και των δύο ταγμάτων ισοδυναμεί με πλήρη αποδυνάμωση της άμυνας του νησιού μας σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή της παραμεθορίου. Είναι μια απόφαση χωρίς στρατιωτικό και επιχειρησιακό υπόβαθρο, που υποβαθμίζει το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων και ακυρώνει δεκαετίες προσφοράς των Εθνοφυλάκων.

Όλοι εμείς οι εθνοφύλακες της Ρόδου, είμαστε πλήρως αντίθετοι σε όποια απόφαση δεν υπηρετεί ούτε την άμυνα, ούτε την πατρίδα. Η Εθνοφυλακή ήταν, είναι, και θα παραμείνει παρούσα στη Ρόδο, και θα σταθεί ενωμένη απέναντι σε κάθε ενέργεια που απειλεί τη στρατιωτική, κοινωνική και εθνική συνοχή του τόπου μας.

Απαιτούμε την άμεση ακύρωση κάθε σχεδίου και κάθε απόφασης που οδηγεί σε κατάργηση ή αποδυνάμωση των ταγμάτων εθνοφυλακής στη Ρόδο. Δεν θα επιτρέψουμε την υπονόμευση της άμυνας του νησιού μας σε μια τόσο σημαντική περιοχή ζωτικής σημασίας για την πατρίδα μας.

Ζητούμε από όλους τους αρμόδιους φορείς και βουλευτές του νομού μας, την άμεση και ξεκάθαρη υποστήριξή τους για την ακύρωση της απόφασης κατάργησης των Ταγμάτων Εθνοφυλακής Αρχίπολης και Ψίνθου-Αρχαγγέλου, αλλά και την προστασία της εθνοφυλακής στο νησί μας.

Αποτελεί ύψιστο ζήτημα εθνικής ευθύνης και ασφάλειας και αναμένουμε την άμεση και χωρίς περιστροφές ανταπόκριση και στήριξη σας σε αυτήν την τόσο σημαντική υπόθεση για την αμυντική ασφάλεια της Ρόδου μας.

Με τιμή

Οι Εθνοφύλακες της Νήσου Ρόδου

Το άρθρο Ελληνικός Στρατός: Γιατί μειώνονται τα Τάγματα Εθνοφυλακής; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική φράση για να τονίσουμε την απόκτηση των ισραηλινών πυραυλικών συστημάτων από αυτή του τίτλου του παρόντος άρθρου. Τελικώς, η λογική πρυτάνευσε και ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα νέο πυραυλικό σύστημα (PULS) ισραηλινής προέλευσης έναντι 692 εκατομμυρίων ευρώ αντί του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των M-270 MLRS έναντι 1.1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειδικότερα, θα αποκτηθούν 36 υπερσύγχρονοι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων (ΠΕΠ) PULS της Elbit Systems αντί του εκσυγχρονισμού μόλις 24 εκτοξευτών M-270 MLRS (36 είναι το σύνολο) του Πυροβολικού Μάχης. Αύριο η αρμόδια επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων της Βουλής των Ελλήνων αναμένεται να εγκρίνει τη προμήθεια των νέων πυραυλικών συστημάτων ισραηλινής προέλευσης.

Παράλληλα, η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει πως ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα υπερσύγχρονο πυραυλικό οπλοστάσιο αποτελούμενο από τους πυραύλους εδάφους – εδάφους, τύπου Predator Hawk μέγιστου βεληνεκούς 300 χιλιομέτρων καθώς και τους πυραύλους  εδάφους – εδάφους, τύπου EXTRA μέγιστου βεληνεκούς 150 χιλιομέτρων. Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, αποκτώνται περιφερόμενα πυρομαχικά τύπου SkyStriker βεληνεκούς άνω των 100 χιλιομέτρων για προσβολή στόχων με χειρουργική ακρίβεια.

Δίχως καμία αμφιβολία η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει τόσο την απόκτηση ενός σύγχρονου φορέα καθώς και τη προμήθεια σύγχρονων όπλων κρούσης. Αυτό άλλωστε είναι και το βασικό ζητούμενο. Η απόκτηση σύγχρονων όπλων κρούσης συνδυαστικά με σύγχρονες πλατφόρμες. Είτε αυτό αφορά χερσαία είτε ναυτικά είτε αεροπορικά συστήματα. Το ζήτημα του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS το είχαμε αναδείξει από τη πρώτη στιγμή αιτιολογώντας και τεκμηριώνοντας πως το κόστος ύψους 1.1 δισεκατομμυρίων για τον εκσυγχρονισμό μόλις 24 εκτοξευτών και με αμφίβολη την απόκτηση πυραύλων αυξημένου βεληνεκούς είναι σκανδαλώδες. Και τούτο διότι η προμήθεια των νέων βλημάτων στη περίπτωση των MLRS περιλάμβανε μόνον τις ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER δίχως να διασφαλίζεται η απόκτηση αμερικανικής προέλευσης πυραύλων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς όπως των PRSM/ DEEPSTRIKE. Πρόκειται για μια δικαίωση των γραφομένων μας αφού τελικώς πρυτάνευσε η λογική.

Για του λόγου του αληθές αξίζει να διαβάσετε το άρθρο μας στις 21 Ιανουαρίου 2022 με τίτλο: «Εκσυγχρονισμός MLRS: Η οικονομική διάσταση ενός προγράμματος με δυσθεώρητο κόστος». Όπως σημειώνατε τότε: «Για τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών MLRS είναι γνωστό πως υπάρχουν δύο βασικές προτάσεις εκ των οποίων η μια είναι η Αμερικανική με επίκεντρο τη Lockheed Martin καθώς και η ευρωπαϊκή της γερμανικής KMW. Φυσικά το μεγαλύτερο και ουσιώδες ζήτημα είναι τα όπλα των εκτοξευτών και δευτερευόντως οι πλατφόρμες (εκτοξευτές).

Κανείς δεν αμφιβάλει πως πρόκειται για μια από πλέον κατεπείγουσες ανάγκες του ΕΣ και του Πυροβολικού Μάχης ειδικότερα πλην όμως οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν εκτόξευση του κόστους δημιουργώντας κρίσιμα ερωτήματα. Στη τελευταία συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ) κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Πυροβολικού (ΔΠΒ) του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) εγκρίθηκε το ύψος του προγράμματος (βάση της Μελέτης Ολοκληρωμένης Πρότασης Υποπρογράμματος) που ανέρχεται στο 1.081.000.000 ευρώ. Καλά διαβάσατε. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ ογδονταένα εκατομμύρια ευρώ. Θα εξηγήσουμε παρακάτω τι περιλαμβάνει. Όπως πληροφορείται το DefenceReview.gr και ο γράφων στο παραπάνω χρηματικό ποσό περιλαμβάνεται ο πλήρης εκσυγχρονισμός 24 εκτοξευτών M-270 MLRS καθώς και περίπου 20 Κέντρων Διευθύνσεως Πυρός των δύο Μοιρών που διαθέτουν από 18 εκτοξευτές. Η αναβάθμιση των οχημάτων έχει προϋπολογιστεί στα 260 εκατομμύρια ευρώ από τη ΔΠΒ. Αξίζει να τονιστεί πως το 2014 το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (εκτοξευτών και ΚΔΠ) είχε προϋπολογιστεί στα 154 εκατομμύρια ευρώ.

Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).

Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του κόστους αφορά τα πυρομαχικά καθότι το Πυροβολικό σκοπεύει να αντικαταστήσει το υφιστάμενο σημερινό απόθεμα που πραγματικά είναι τεράστιο (ειδικά των Μ26). Τα αμείλικτα δεδομένα που χρήζουν απαντήσεων Κάπου εδώ αρχίζουν να προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το κόστος του ενός και πλέον δισεκατομμυρίου είναι κυριολεκτικά δυσθεώρητο σε σημείο που πρέπει να ερευνηθούν άμεσα εναλλακτικές επιλογές από άλλες χώρες (Σερβία, Βραζιλία, Ισραήλ).

Γιατί δεν εξετάζεται η προμήθεια νέων συστημάτων μη Αμερικανικών δεδομένου πως το κόστος είναι υψηλό; Κάλλιστα θα μπορούσαν ακόμα και για λόγους έντονου ανταγωνισμού να ζητηθούν προσφορές από τρίτες χώρες)». Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε επαναλαμβάνουμε στις 21 Ιανουαρίου 2022.

Ο λόγος φυσικά που υπενθυμίζουμε τα παραπάνω γραφόμενα είναι όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας αλλά γιατί μέσα από το DefenceReview.gr καταθέτουμε την άποψη μας πάντα με στοιχεία, τεκμηριωμένα και δομημένα. Ειδικά για το θέμα των MLRS είχαμε αρθρογραφήσει επανειλημμένα. Τα παραθέτουμε για του λόγου το αληθές. Και επειδή ο γράφων τυγχάνει να είναι και έφεδρος υπολοχαγός του Πυροβολικού Μάχης, Χρόνια Πολλά στους Έλληνες Πυροβολητές για την αυριανή εορτή της Αγίας Βαρβάρας με ευχή πάντα το Πυροβολικό να εκσυγχρονίζεται και να ενισχύεται!  

Το άρθρο Πρυτάνευσε η λογική: Από το € 1,1 δις για τα MLRS η Βουλή εγκρίνει την απόκτηση των PULS έναντι € 692 εκ-Πυραυλική κρούση στα 300 χιλιόμετρα για τον Ελληνικό Στρατό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι, κατά τις πρωινές ώρες της Τετάρτης 26 Νοεμβρίου 2025, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαιδευτικής δραστηριότητας βολής χειροβομβίδας στη νήσο Ρόδο, o ΕΠΟΠ Στρατιώτης (ΥΠ-Π) Ρ.Γ., 19 ετών, άγαμος, τραυματίστηκε θανάσιμα και ο ΕΠΟΠ Επιλοχίας (ΥΠ-Π) Μ.Β., 39 ετών, έγγαμος με δύο (2) τέκνα, τραυματίστηκε σοβαρά. Διακομίσθηκαν άμεσα στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατος του πρώτου, ενώ ο δεύτερος υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση. Τα αίτια του συμβάντος διερευνώνται αρμοδίως. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους του θανόντος.

Το άρθρο Δυστύχημα στη Ρόδο: Ένας νεκρός στρατιώτης και ένας σοβαρά τραυματίας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κατ’ επανάληψιν μέσα από το DefenceReview.gr έχουμε τονίσει την ανάγκη ενίσχυσης του Πυροβολικού Μάχης. Το Πυροβολικό Μάχης απέδειξε για πολλοστή φορά την αξία στα πεδία μάχης της Ουκρανίας αλλά και της Μέσης Ανατολής ως μια φτηνότερη λύση προσβολής στόχων υψηλής αξίας έναντι του Αεροπορικού όπλου. Για το ελληνοτουρκικό πεδίο αντιπαράθεσης το Πυροβολικό Μάχης διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας. Λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας το Πυροβολικό Μάχης εάν διαθέτει τα κατάλληλα οπλικά συστήματα μπορεί να προσβάλει πλειάδα στόχων βαθιά στη τουρκική ενδοχώρα και φυσικά να χτυπήσει σκληρά τα τουρκικά κέντρα βάρους. Βασικό προαπαιτούμενο σε μια τέτοια περίπτωση είναι διαθέτει τα κατάλληλα μέσα παροχής πυρών, τα ενδεδειγμένα πυρομαχικά και φυσικά σύγχρονες δυνατότητες στοχοποίησης σε βάθος και με ακρίβεια πληροφοριών.

Όλα τα παραπάνω δεδομένα φαίνεται πως βρίσκονται στο επίκεντρο της αξιολόγησης τόσο του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) όσο και του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Στη κατεύθυνση αυτή δρομολογείται το πρόγραμμα απόκτησης νέων πυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ (PULS), εξετάζεται το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS για το οποίο το κόστος έχει μειωθεί αισθητά έναντι των αρχικών οικονομικών απαιτήσεων (από 1.1 δις ευρώ σε 650 εκατομμύρια ευρώ) ενώ εξελίξεις προωθούνται και για τον εκσυγχρονισμό των Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) RM-70. Στη κατεύθυνση αυτή είναι πιθανό να υλοποιηθεί τόσο το πρόγραμμα απόκτησης νέων πυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ καθώς και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS. Το ζήτημα είναι βέβαια να εξασφαλιστεί πως το Πυροβολικό θα αποκτήσει το κατάλληλο απόθεμα πυρομαχικών (ρουκετών και πυραύλων) που θα επιτρέψουν τη προσβολή στρατηγικών στόχων. Ως εκ τούτων, έχουμε επιχειρηματολογήσει πολλές φορές για την ανάγκη να διασφαλιστεί το ελληνικό απόθεμα των πυραύλων ATACAMS και να εφαρμοστεί πρόγραμμα επέκτασης του επιχειρησιακού τους βίου. Ενδεικτικά αναφέρεται πως ο αμερικανικός στρατός εφάρμοσε το πρόγραμμα SLEP.

Παράλληλα, αναζητούνται λύσεις για τον πολυπληθή στόλο των αυτοκινούμενων πυροβόλων Μ-109 και της αδιαμφισβήτητης ανάγκης να συνεχίσουν να αποτελούν τον κορμό του Πυροβολικού Μάχης. Δυστυχώς, κατά το προγενέστερο χρονικό διάστημα, μια φτηνή και απλή λύση η οποία βελτίωσε δραστικά το αξιόμαχο των Μοιρών Πυροβολικού, η εγκατάσταση του ισραηλινού συστήματος NAPOS (σύστημα ταχείας τάξης και προσανατολισμού, αναφέρεται ως Navigation and Pointing System) δεν προχώρησε λόγω αδράνειας των αρμοδίων φορέων. Φυσικά δεν αρκεί μόνον το NAPOS. Το NAPOS είναι μια καλή αρχή η οποία πρέπει να συνοδευτεί με ένα γενικότερο πρόγραμμα αναβάθμισης των Μ-109 και κυρίως απόκτησης νέων πυρομαχικών αυξημένου βεληνεκούς για τα πυροβόλα των 155mm.

Επιπροσθέτως, για τη Διεύθυνση Πυροβολικού αποτελεί κεντρικό ζήτημα η αναβάθμιση των μέσων και δυνατοτήτων στοχοποίησης και κατάδειξης στόχων. Η απόκτηση οργανικών Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών σε επίπεδο Μοιρών Πυροβολικού και Διοικήσεων Πυροβολικού έχει καθυστερήσει πολύ δεδομένων των εξελίξεων που καταγράφονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Στον τομέα αυτών πολλές ελληνικές εταιρείες όπως η UCANDRONE του Ομίλου EFA GROUP, η Intracom Defense, η ALTUS LSA, η S.A.S Spirit Aeronautical Systems έχουν παρουσιάσει τεχνολογικά προϊόντα που κάλλιστα θα μπορούσαν να αποκτηθούν μαζικά για χρήση από τους παρατηρητές του Πυροβολικού. Η σύγχρονη κατάδειξη στόχων επιβάλει την αξιοποίηση Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών από το επίπεδο Μοίρας Πυροβολικού έως το επίπεδο Διοικήσεων Πυροβολικού των Σχηματισμών (Μεραρχίας – Σώματος Στρατού).

Παρά το γεγονός πως οι παραπάνω ελληνικές εταιρίες έχουν επιδείξεις αξιόλογα συστήματα και δοκιμασμένες λύσεις, εντούτοις εξακολουθεί να μην έχει δρομολογηθεί μια ολοκληρωμένη αγορά συστημάτων. Ανάλογες εξελίξεις πρέπει να δρομολογηθούν και με την απόκτηση νέων ραντάρ αντιπυροβολικού καθώς και φορητών συσκευών κατάδειξης στόχων που θα αντικαταστήσουν τον παρωχημένο και κυρίως δυσκίνητο «ΠΟΛΥΦΗΜΟ» του Πυροβολικού. Προβάλει ως αδήριτη ανάγκη η αντικατάσταση παρωχημένων ραντάρ αντιπυροβολικού περιορισμένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων και κυρίως ο εξοπλισμός των Πυροβολαρχιών Παρατηρήσεως με σύγχρονα μέσα.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η ανάγκη για συστήματα διοίκησης και ελέγχου επίσης από το από το επίπεδο Μοίρας Πυροβολικού έως το επίπεδο Διοικήσεων Πυροβολικού των Σχηματισμών, συστήματα που κάλλιστα μπορούν να σχεδιαστούν και να παραχθούν από ελληνικές εταιρείες με μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία όπως η SCYTALYS του EFA GROUP. Το ίδιο ισχύει και για την ανάγκη περαιτέρω εξέλιξης και βελτίωσης του Συστήματος Τακτικού και Τεχνικού Ελέγχου Πυρός «ΔΙΑΣ», το οποίο πρέπει να αναβαθμιστεί και να προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα. Αυτό που θέλουμε να καταδείξουμε είναι πως για την αναβάθμιση του αξιόμαχου του Πυροβολικού Μάχης μπορούν να υπάρξουν λύσεις από την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Από το σκέλος των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών έως των πυρομαχικών από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα ή και άλλες ελληνικές εταιρείες. Ευελπιστούμε οι εξελίξεις που συντελούνται σε επίπεδο Επιτελείων (ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ) να φέρουν άμεσα απτά αποτελέσματα.

Είναι αδιανόητο προγράμματα χαμηλού κόστους αλλά τεράστιας επιχειρησιακής σημασίας και αξίας όπως το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) RM-70 (ύψους 170 εκατ. ευρώ) καθώς και του κυριολεκτικά τεράστιου αποθέματος ρουκετών να μην έχουν ήδη ολοκληρωθεί αλλά ακόμη να συζητούνται. Προγράμματα μέσω των οποίων θα μπορούσε να είχε διασφαλιστεί μεγάλη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και να υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας στη χώρα μας. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως η Διεύθυνση Πυροβολικού του Γενικού Επιτελείου Στρατού και ο Δ’ Κλάδος του ΓΕΣ (Διεύθυνση Αμυντικού Σχεδιασμού & Προμηθειών) αλλά και ο Δ’ Κλάδος του ΓΕΕΘΑ έχουν πραγματικά καταρτίσει μια πλήρη λίστα προγραμμάτων για τον ολικό εκσυγχρονισμό του Πυροβολικού Μάχης. Το ζητούμενο είναι η πολιτική ηγεσία και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκος Δένδιας να περάσουν στο στάδιο της υλοποίησης συγκεκριμένων πολιτικών αναγκαίων για την ελληνική αποτροπή.  

Κεφαλαιώδους σημασίας είναι το ζήτημα προκειμένου ορισμένες Μοίρες του Πυροβολικού Μάχης να αποκτήσουν Περιφερόμενα Πυρομαχικά αυξημένου βεληνεκούς σε αποστάσεις άνω των 50 χιλιομέτρων. Και τούτο διότι τα Περιφερόμενα Πυρομαχικά ή Περιπλανώμενα Πυρομαχικά εξασφαλίζουν τη μέγιστη ακρίβεια και παράλληλα είναι σε θέση να λειτουργούν ως μέσα συλλογής πληροφοριών ενταγμένα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επιχειρήσεων ISR (Intelligence, surveillance and reconnaissance).

Το άρθρο Ελληνικός Στρατός: Επιτέλους εξελίξεις με επίκεντρο το Πυροβολικό-Πυραυλικό πυροβολικό και στοχοποίηση στο προσκήνιο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Συνεκπαίδευση μεταξύ προσωπικού του Λιμενικού Σώματος και των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού Ξηράς πραγματοποιήθηκε κατά το προγενέστερο χρονικό διάστημα. Στο επίκεντρο βρέθηκαν τα σουηδικά ταχύπλοα σκάφη CB90 που υπηρετούν στο Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή και προσωπικό της 32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών που εδρεύει στον Βόλο. Η συνεκπαίδευση πραγματοποιήθηκε εντός του Παγασητικού κόλπου από πλωτό σκάφος του Λιμενικού Σώματος και των Ελλήνων Πεζοναυτών σε αντικείμενα και διαδικασίες φόρτωσης προσωπικού και υλικού καθώς και επιβίβασης – αποβίβασης των στελεχών της  32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών. Στην επιχειρησιακή συνεκπαίδευση συμμετείχε και Αρματαγωγό της κλάσης «ΙΑΣΩΝ» της Διοίκησης Αμφίβιων Δυνάμεων του Αρχηγείου Στόλου Πολεμικού Ναυτικού δεδομένου πως αξιολογείται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο Στρατού σε συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού η δυνητική χρήση των CB90 ως σκάφων εφόδου στα πλαίσια διενέργειας αποβατικών επιχειρήσεων.

To ζήτημα της απόκτησης σκαφών εφόδου υψηλών επιχειρησιακών ικανοτήτων και αμιγώς στρατιωτικών προδιαγραφών έχει απασχολήσει τη στρατιωτική ηγεσία εδώ και αρκετά χρόνια. Από το 2022 είχαμε γράψει αποκλειστικά σε άρθρο με τίτλο: «Aποκλειστικό: Ο Στρατός Ξηράς σχεδιάζει την απόκτηση νέων ταχυπλόων με επίκεντρο το CB-90» στις 26 Ιουλίου 2022 πως τόσο το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (Διοίκηση Ειδικού Πολέμου) όσο και το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων) έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην απόκτηση σκαφών προκειμένου να καλυφθούν οι σχετικές επιχειρησιακές ανάγκες ταχείας μεταφοράς προσωπικού σε βράχους, βραχονησίδες και μικρονήσια του Ανατολικού Αιγαίου επ’ ωφέλειά μονάδων Αμφίβιων Καταδρομέων αλλά και των Πεζοναυτών. Σε πρώτη φάση σχεδιάζεται από το ΓΕΣ και το ΓΕΕΘΑ η απόκτηση ενός αριθμού σκαφών όπως τα CB-90 ώστε επιτέλους οι Αμφίβιοι Καταδρομείς και οι Πεζοναύτες να διαθέτουν σκάφη στρατιωτικών προδιαγραφών και όχι πολιτικές σχεδιάσεις πνευστών σκαφών (φουσκωτά) αμφίβολης επιχειρησιακής αξίας λόγω εγγενών μειονεκτημάτων (έλλειψη θωράκισης, περιορισμένη ακτίνα δράσης, αδυναμία ύπαρξης κατάλληλου οπλισμού, μικρό εκτόπισμα). Υπενθυμίζεται ότι τα σουηδικής προέλευσης ταχύπλοα CB90 έχουν αξιολογηθεί εδώ και τρείς δεκαετίες από το Λιμενικό Σώμα ενώ έχουν αποκτηθεί τρία σκάφη τα οποία υπηρέτησαν τόσο στο Ιόνιο όσο και στο Ανατολικό Αιγαίο.

Κατά τη παρούσα φάση οι επιτελείς καταρτίζουν τις επιχειρησιακές προδιαγραφές και τα τεχνικά στοιχεία που θα πρέπει να έχουν τα υποψήφια σκάφη. Κύρια στοιχεία είναι τα σκάφη να είναι μήκους τουλάχιστον 15 μέτρων, με δυνατότητα μεταφοράς κατ’ ελάχιστο 18-20 στρατιωτών μετά φόρτου μάχης τρίτης γραμμής σε ειδικό χώρο με προδιαγραφές θωράκισης έναντι όπλων μικρού διαμετρήματος, ικανότητας να φέρουν τηλεχειριζόμενο ή τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού ή ακόμη και εγκατάστασης βλημάτων μικρού βεληνεκούς για τη προσβολή στόχων καθώς και πλήρους εξοπλισμού σύγχρονων αισθητήρων και μέσων διοίκησης και ελέγχου.

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για κόστος ανά σκάφος περί τα 3 με 4 εκατομμύρια ευρώ, ποσό ανάλογο ενός σύγχρονου σκάφους στρατιωτικών προδιαγραφών όπως αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Σε επιτελικό επίπεδο στόχος του ΓΕΕΘΑ είναι η ταχεία μεταφορά δυνάμεων, η ενίσχυση και προενίσχυση νήσων και μικρονήσων, η υποστήριξη κύριων και ενδιάμεσων νήσων στη Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ, η ανακατάληψη μικρονήσων και βραχονησίδων καθώς και οι καταδρομικές ενέργειες στα μικρασιατικά παράλια. Τα σκάφη σχεδιάζεται να υπηρετούν στις Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομών (ή Ειδικά Τμήμα Εθνοφυλακής) και παράλληλα να εξυπηρετούν και τις Δυνάμεις Αμέσου Επεμβάσεως που αποτελούνται από τμήματα των Ταγμάτων Πεζικού. Σημειώνεται ότι οι Ειδικές Δυνάμεις και συγκεκριμένα οι Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομών στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θα αποκτήσουν τα επόμενα χρόνια τα σκάφη Viking Norsafe S-1200 Armored Munin. Η σύμβαση για τα 41 σκάφη ανέρχεται στα 16 εκατομμύρια ευρώ. Όπως τονίζουν επιτελείς του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ στον γράφοντα το προαναφερθέν πρόγραμμα αφορά την αντικατάσταση του υφιστάμενου στόλου σκαφών Magna 690 RIB που υπηρετούν στα ΕΤΕΘ. Συνεπώς η ανάγκη για σκάφη εφόδου με ικανότητας παροχής πυρών υποστήριξης και θωράκισης όπως το CB-90 ή άλλες σχεδιάσεις (Μ12) παραμένει δεδομένη. Αξίζει να σημειωθεί πως οι γερανοί των αρματαγωγών του ΠΝ μεταφέρουν ήδη τις αποβατικές ακάτους (ΑΒΑΚ) που ζυγίζουν 10 τόνους έκαστη οπότε ίσως να μπορεί να εξεταστεί η μικρή αύξηση του φορτίου τους στους 13 – 14 τόνους ώστε να μπορούν να μεταφέρουν τα M12 Jurmo ή των CB90 ώστε τα σκάφη αυτά να μπορούν να λειτουργούν και από μητρικό πλοίο.

Το CB-90 New Generation στο στόχαστρο του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ

Η σουηδική SAAB παρουσίασε στα πλαίσια της έκθεσης αμυντικών συστημα΄των DSEI 2021 στο Λονδίνο το νέο CB-90 New Generation. Στο CB-90 New Generation έχουν λάβει χώρα μια σειρά από βελτιώσεις όπως το νέο τακτικό σύστημα μάχης ικανό να διασυνδέεται και χαρακτηρίζεται από διαλειτουργικότητα με άλλα οπλικά συστήματα όπως πλοία και εναέρια μέσα, νέους αισθητήρες όπως το ηλεκτροπτικό σύστημα επί των σκαφών καθώς και το ραντάρ Saab Giraffe 1X μια εξαιρετική προσθήκη ικανή να παρέχει στο σκάφος τη κατάλληλη έγκαιρη προειδοποίηση από πλειάδα απειλών (UAV, αεροσκάφη, ελικόπτερα). Σε γενικές γραμμές η βασική αποστολή παραμένει η ίδια για το σκάφος που σχεδιάστηκε για τις ανάγκες των ειδικών δυνάμεων της Σουηδίας στο αρχιπελαγικό περιβάλλον της σκανδιναβικής χώρας: ταχεία μεταφορά και ανάπτυξη αμφίβιων δυνάμεων σε δυσπρόσιτα σημεία και βραχώδεις ακτές. Το CB90 Next Generation (CB90 NG) έχει μήκος 16,3 μέτρα, αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα 45 κόμβων ενώ με έχει ακτίνα δράσης 300 ναυτικά μίλια με συνεχή ταχύτητα 38 κόμβων σε κατάσταση θάλασσας 1. Το σκάφος της Saab μεταφέρει 21 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες.

Το CB90 Next Generation (CB90 NG) δέχεται πλειάδα και πληθώρα οπλικών συστημάτων ικανά να παρέχουν κατασταλτικό πυρ και πυρά υποστήριξης στις αμφίβιες δυνάμεις που αποβιβάζονται. Ενδεικτικά αναφέρεται η τηλεχειριζόμενη οικογένεια πύργων οπλισμού της Saab με την ονομασία Trackfire. To Trackfire διαμετρήματος 12,7 χιλιοστών δοκιμασμένο από τις σουηδικές αμφίβιες δυνάμεις διακρίνεται για την ακρίβεια πυρών σε μεγάλες αποστάσεις. Επίσης, στο σκάφος μπορούν να τοποθετηθούν και «μικρά» κατευθυνόμενα βλήματα όπως τα Helfire, τα γαλλικά MMP ή τα αντιαεροπορικά βλήματα βραχέως βεληνεκούς τύπου RBS-70. Σημειώνεται, ότι τα ελληνικά CB-90 του Λιμενικού Σώματος διαθέτουν και δύο μικρού διαμετρήματος πολυβόλα 7,62 χιλιοστών στη πλώρη μέσα σε κρύπτες και με τηλεχειριζόμενη λειτουργία μέσα από την καμπίνα διακυβέρνησης. Προσφάτως είχαμε γράψει πως το Σουηδικό Ναυτικό ανακοίνωσε ότι σε συνεργασία με τη Saab δοκιμάζει την χρήση της νέας ελαφριάς τορπίλης Torpedo-47 (Tp-47), των 400 χιλιοστών, από ταχύπλοο σκάφος CB-90. Εκτός από το CB-90 δοκιμές εκτόξευσης της τορπίλης θα γίνουν και από μη-επανδρωμένο σκάφος. Πρόκειται για τορπίλη ηλεκτρικής πρόωσης, ενσύρματης καθοδήγησης με προηγμένο σύστημα ανίχνευσης και πλοήγησης. Ζυγίζει 340 κιλά, εκ των οποίων 50 κιλά ζυγίζει η πολεμική κεφαλή, και έχει μήκος 2,85 μέτρα. Το μέγιστο βεληνεκές της είναι 50 χιλιόμετρα, ενώ μπορεί να επιχειρεί σε βάθος 300+ μέτρα. Μπορεί να επιτύχει μέγιστη ταχύτητα 40+ κόμβους (74+ χιλιόμετρα την ώρα). Επίσης μπορεί να εφοδιαστεί και με το τρισδιάστατο ραντάρ Giraffe 1X.

Παράλληλα, η Σουηδία ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε πρόγραμμα προμήθειας νέων πυραύλων παράκτιας άμυνας, με τους οποίους θα εξοπλίσει τα ταχύπλοα σκάφη CB-90. Οι νέοι πύραυλοι θα αποκαλούνται RBS-18. Οι πύραυλοι θα είναι μικρού βεληνεκούς δεδομένου ότι τα CB-90 έχουν μήκος 16 μέτρα, πλάτος τέσσερα μέτρα και επί του καταστρώματος το βάρος δεν μπορεί να ξεπερνά τα 1.400 κιλά. Το πρόγραμμα προμήθειας των νέων πυραύλων εντάσσεται στο πρόγραμμα «Amfbat 2030», το οποίο έχει στόχο να αυξήσει την ισχύ των Σουηδών Πεζοναυτών με χρονικό ορίζονται το 2030. Ένα από τα στοιχεία του προγράμματος «Amfbat 2030» είναι να δώσει στους πεζοναύτες την ικανότητα να μάχονται και να προσβάλλουν στόχους αποτελεσματικά από τα σκάφη τους, χωρίς να υπάρχει ανάγκη αποβίβασης. Στο πλαίσιο του προγράμματος ήδη η Σουηδία έχει ανακοινώσει ότι θα αποκτήσει CB-90 με όλμους των 120 χιλιοστών, ενώ σκάφη του τύπου θα εξοπλιστούν και με αντιαεροπορικά πυροβόλα. Προκειμένου να υπάρχει μια τάξη μεγέθους κόστους, το καλοκαίρι του 2024 η σουηδική Saab ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση με τη Σουηδία, ύψους € 35.274.651,16, για την προμήθεια 10 ταχύπλοων σκαφών CB-90 νέας γενιάς (έκδοση HSM). Τα 10 νέα CB-90 HSM θα προστεθούν στα 18 σκάφη του ίδιου τύπου που η Σουηδία απέκτησε το 2019. To CB-90 HSM είναι το τελευταίο μέλος της οικογένειας των ταχύπλοων σκαφών CB-90. Στην νέα έκδοση το CB-90 έχει καλύτερες επιδόσεις, μεγαλύτερη ισχύ πυρός και μεγαλύτερες ικανότητες επιτήρησης.

Το άρθρο Τα ταχύπλοα CB90 αξιολογεί ο Στρατός Ξηράς: Συνεκπαίδευση Λιμενικού Σώματος και Ειδικών Δυνάμεων (Φωτογραφίες) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια, πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τετάρτη 14 Μαΐου 2025, στην έδρα της ΑΣΔΕΝ, η τελετή ένταξης των προηγμένης τεχνολογίας Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων V-BAT, τα οποία είναι δωρεά του κοινωφελούς ιδρύματος «Αθανάσιος Λασκαρίδης». Με την απόκτηση των νέων Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων τύπου «V-BAT», οι Ένοπλες Δυνάμεις αποκτούν αυξημένες επιχειρησιακές δυνατότητες, όπως ευκολία στη μεταφορά, ευελιξία στην εκτέλεση αποστολών, υψηλή αυτονομία πτήσης, δυνατότητα χειρισμού εν κινήσει. Στην τελετή παρευρέθηκαν, επίσης, ο Γενικός Γραμματέας Εθνικής Ασφάλειας της Προεδρίας της Κυβέρνησης Θάνος Ντόκος, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής Αντιναύαρχος Λ.Σ. Τρύφων Κοντιζάς, εκπρόσωπος του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, εκπρόσωπος του Αρχηγού Πυροσβεστικού Σώματος, ο Διοικητής της ΑΣΔΕΝ Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, ο Διοικητής της ΑΣΔΥΣ Αντιστράτηγος Δημήτριος Βακεντής, ο Διοικητής της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ ) Αντιστράτηγος Γεώργιος Μανουράς, ο Υποναύαρχος επί τιμή Παναγιώτης Λασκαρίδης και ο δωρητής Αθανάσιος Λασκαρίδης.

Ο Υπουργός Άμυνας ανέφερε στον χαιρετισμό του: «Είναι μεγάλη τιμή για εμένα ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας να παρευρίσκομαι στην τελετή ένταξης των Μη Επανδρωμένων Εναέριων Συστημάτων V-BAT στον Ελληνικό Στρατό, στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Είναι μια καινοτομία για εμάς. Είναι προφανές από αυτά που είδατε, ότι η ένταξή τους αναβαθμίζει κατά πολύ τις δυνατότητές μας. Νομίζω ότι, επίσης, γίνεται κατανοητό ότι για να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος γρήγορα, περνάμε σε μια νέα εποχή. Σε μια νέα εποχή που είναι απολύτως απαραίτητο να περάσουμε για να μπορούμε να διεξάγουμε με επιτυχία, εάν, μακριά το κακό τύχει, αλλά κυρίως για να αποτρέψουμε μια σύγκρουση.

Επίσης, όπως ξέρετε, το νέο ερευνητικό μας κέντρο, το ΕΛΚΑΚ, έχει ήδη προκηρύξει τέσσερα καινοτόμα προγράμματα ανάπτυξης μη επανδρωμένων και θα προκηρύξει άλλα δύο μέχρι το τέλος του χρόνου, εντάσσοντάς τα σε ένα νέο δόγμα και σε μια νέα συνολική προσέγγιση. Ό,τι βλέπετε, ό,τι θα δείτε αποτελούν υποσυστήματα αυτής της ολιστικής προσέγγισης που λέγεται «Ασπίδα του Αχιλλέα», αλλά είναι μεγάλη μας χαρά στις Ένοπλες Δυνάμεις να βλέπουμε ότι στην προσπάθεια γι’ αυτή την τεράστια μεταρρύθμιση -ο Πρωθυπουργός έχει πει ότι είναι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που έγινε ποτέ στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στην ιστορία της νέας Ελλάδας – οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι μόνες. Βοηθούν, συμπαρίστανται σημαντικοί Έλληνες. Ο κ. Θάνος Λασκαρίδης είναι ένας από αυτούς. Η σημερινή δωρεά του δεν είναι η πρώτη δωρεά του. Θα ήθελα να θυμίσω τη δωρεά για το κτίριο Ειδικής Μονάδας Κυβερνοχώρου, η οποία εκτελείται γρήγορα και ελπίζω ότι θα είμαστε έτοιμοι να το παρουσιάσουμε μαζί με τα εγκαίνια της νέας όψης του Υπουργείου, την Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου. Αυτό το κτίριο θα στεγάσει τη μονάδα «1864», θα ήθελα να το θυμίσω, που μαζί με τις νέες δύο μονάδες, τη Μονάδα Ηλεκτρονικών Πληροφοριών και τη Μονάδα Διαστημικών Εφαρμογών, «1821» και «1912» αντίστοιχα, θα μας προσδώσουν νέες δυνατότητες, πραγματικά νέες δυνατότητες, μία νέα αντίληψη. Θα ήθελα να κάνω και μια σύντομη αναφορά σε αυτό που είπε ο κ. Θάνος Λασκαρίδης, στο θέμα των δωρεών.

Το 2023, κ. Πρόεδρε, οι δωρεές στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν υπερέβησαν τις 300.000. Ήταν περίπου, αν θυμάμαι καλά, 234.000 ευρώ. Πέρυσι φτάσαμε στα 23,5 εκατομμύρια. Φέτος, η πρόβλεψή μας είναι ότι θα περάσουμε τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Δεν τολμώ να δω ένα στόχο τόσο φιλόδοξο όσο αυτός τον οποίο είπε ο κ. Λασκαρίδης, το 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Μπορούμε, όμως, να προσπαθήσουμε να το υπερβούμε και νομίζω ότι πολλοί Έλληνες θα συμμεριστούν το παράδειγμα που σήμερα ο κ. Λασκαρίδης και η οικογένειά του δίνουν στην κοινωνία. Καταλήγω λέγοντας ότι είμαστε μια μικρή χώρα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε μια χώρα που δεν είναι ισχυρή. Υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα μικρών αλλά εξαιρετικά ισχυρών και εξαιρετικά επιτυχημένων χωρών. Νομίζω ότι με τη μεταρρύθμιση που επιτελείται είμαστε σε έναν καλό δρόμο. Κύριε Λασκαρίδη, και πάλι, εκ μέρους των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά νομίζω και εκ μέρους της Κυβέρνησης, παρουσία του Πρωθυπουργού, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά γι’ αυτή τη νέα δωρεά σας».

Το άρθρο Ελληνικός Στρατός: Νέας γενιάς «μάτια» για την επιτήρηση του Αιγαίου από την ΑΣΔΕΝ δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το νέο καινοτόμο τακτικό Blackbird UAS, πλήρως αυτόνομο, με δυνατότητα πτήσης σε σμήνος πρόκειται να παρουσιάσει στη DEFEA 2025 (Defence Exhibition Athens), στις 6-8 Μαΐου 2025, η UCANDRONE, πρωτοπόρος ελληνική εταιρία στον σχεδιασμό την ανάπτυξη και την κατασκευή UAS και μέλος του ομίλου EFA GROUP. Το τακτικό σύστημα UAS VTOL της UCANDRONE είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για να διεξάγει αποστολές συλλογής Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR), ικανό να λειτουργεί αποτελεσματικά στα πιο απαιτητικά σενάρια, μέρα και νύχτα, με δυνατότητα εντοπισμού των στόχων σε μεγάλη απόσταση. Λόγω του σπονδυλωτού και ανθεκτικού σχεδιασμού του, της ελαφριάς κατασκευής και της δυνατότητας ταχύτατης συναρμολόγησης, το Blackbird είναι ιδανικό για χρήση από μονάδες Στρατού Ξηράς, αλλά και Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων (SOF), προσφέροντας τακτικές δυνατότητες ISR, ενώ επιπλέον μπορεί να πραγματοποιήσει αυτόνομη απογείωση και προσγείωση σε κινούμενα οχήματα και σκάφη. Μάλιστα το σύστημα έχει ήδη πωληθεί σε μη κατονομαζόμενο χρήστη. Για την πραγματοποίηση τακτικών προκεχωρημένων επιχειρήσεων, το Blackbird της UCANDRONE αξιοποιεί τις επικοινωνίες MESH, ώστε να μπορεί να ίπταται σε σμήνος (swarm-enabled), επιτρέποντας την πραγματοποίηση συγχρονισμένων επιχειρήσεων διαφορετικών μονάδων με αποτελεσματικό συντονισμό. Γνωρίστε το από κοντά στο Booth του EFA GROUP, #Booth C2, Hall 3, DEFEA Exhibition, Metropolitan Expo, Σπάτα.

Η UCANDRONE ειδικεύεται στα Συστήματα μη Eπανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ/UAS) με έμφαση στους τομείς της άμυνας, της ασφάλειας και των εμπορικών εφαρμογών, προσφέροντας ολοκληρωμένες λύσεις για αποστολές επιτήρησης, διόρθωσης βολών, συλλογής δεδομένων και ανάλυσης πληροφοριών. Με εγκαταστάσεις στο Κορωπί, η εταιρία σχεδιάζει, κατασκευάζει και ενσωματώνει Συστήματα μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών προσαρμοσμένα στα πιο απαιτητικά επιχειρησιακά σενάρια, αξιοποιώντας τη γνώση και την πολυετή εμπειρία της. Η UCANDRONE αποτελεί μέλος του ομίλου EFA GROUP.

To EFA GROUP αποτελείται από εταιρίες με σταθερή παρουσία διεθνώς στους τομείς της Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας, Άμυνας και Βιομηχανικών Συνεργασιών. To EFA GROUP απασχολεί πάνω από 220 άτομα, η πλειονότητα των οποίων είναι μηχανικοί & επιστήμονες εξειδικευμένοι στον τομέα τους. To GROUP έχει 6 γραφεία διεθνώς, στην Ελλάδα, Κύπρο, Ελβετία, HΠΑ, Σιγκαπούρη και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για να εξυπηρετεί τους πελάτες του σε 34 χώρες παγκοσμίως. Ο Όμιλος περιλαμβάνει τις εταιρίες EFA VENTURES (Βιομηχανικές Συνεργασίες), SCYTALYS (Σχεδίαση & Ανάπτυξη Αμυντικού Λογισμικού), ES SYSTEMS (Σχεδιασμός Αισθητήρων και IoT), EPICOS (Παγκόσμια B2B Πλατφόρμα Πληροφοριών Άμυνας), UCANDRONE (Μη Στελεχωμένα Συστήματα) και AETHER AERONAUTICS (Εναέριοι Στόχοι).

Το άρθρο Ιδού η νέα ελληνικής προέλευσης λύση UAV για συλλογή πληροφοριών, αποστολές κρούσης και στοχοποίηση δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.