Ο Ελληνικός Στρατός (ΕΣ) διατηρεί σε υπηρεσία 418 αυτοκινούμενα πυροβόλα τύπου M-109 σε τέσσερις εκδόσεις και πέντε διαμορφώσεις. Τα M-109 είναι και θα παραμείνουν, για αρκετά χρόνια, η «ραχοκοκαλιά» του Ελληνικού Πυροβολικού. Παρά τη γνωστή οικονομική αδυναμία της χώρας και τις άλλες επιτακτικές ανάγκες που έχουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον, τουλάχιστον οι παλαιότερες εκδόσεις, θα χρειαστούν ένα πρόγραμμα αναβάθμισης προκειμένου να συνεχίσουν να προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους απρόσκοπτα και αποτελεσματικά.

Τα 418 M-109 του ΕΣ αποκτήθηκα διαδοχικά ως εξής: (α) 51 M-109A1B: Πρόκειται για μια έκδοση ενδιάμεση των εκδόσεων M-109A1 και M-109A2. Αγοράστηκαν το 1975 από τις ΗΠΑ, με κόστος $ 16.000.000 (σε τιμές 1975) και παρελήφθησαν την περίοδο 1976-1978 (β) 82 M-109A2: Αποκτήθηκαν από τις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1980 (γ) 50 Μ-109GEA1: Αποκτήθηκαν από τη Γερμανία το 2000 (δ) 223 Μ-109GEA2: Αγοράστηκαν από τη Γερμανία, με κόστος € 16.598.720, το Φεβρουάριο του 2010 και παρελήφθησαν εντός του διμήνου Νοέμβριος-Δεκέμβριος του 2010. Συγκεκριμένα, 70 πυροβόλα παρελήφθησαν το Νοέμβριο, ενώ τα υπόλοιπα 153 το Δεκέμβριο και (ε) 12 Μ-109A5: Αγοράστηκαν από τις ΗΠΑ το 1997, με κόστος $ 22.000.000, και παρελήφθησαν το 1999. Το δικαίωμα προαίρεσης για επιπλέων 12 πυροβόλα, το οποίο προβλεπόταν στην αρχική σύμβαση, δεν ενεργοποιήθηκε.

Το M-109 αναπτύχθηκε από την αμερικανική United Defense (πλέον BAE Systems) στις αρχές της δεκαετίας του 1960 (αποτελεί εξέλιξη του αυτοκινούμενου πυροβόλου M-108). Στην έκδοση M-109 ήταν εξοπλισμένο με πυροβόλο Μ-126 και κάνη μήκους 23 διαμετρημάτων, ενώ είχε μέγιστο βεληνεκές 14,6 χιλιόμετρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 παρουσιάστηκε η έκδοση M-109A1, εφοδιασμένη με πυροβόλο Μ-126A1 και μέγιστο βεληνεκές 24 χιλιόμετρα με τη χρήση πυρομαχικών επαυξημένου βεληνεκούς.

Το 1978 εμφανίστηκε η έκδοση M-109A2, η οποία παρουσιάζει βελτιώσεις σε 27 σημεία σε σχέση με την έκδοση M-109A1 με σημαντικότερη την υιοθέτηση του πυροβόλου M-185 με κάνη μήκους 39 διαμετρημάτων. Η έκδοση M-109A3 ενσωματώνει βελτιωμένο οδηγό ευθυγράμμισης του συστήματος σύγκλισης και νέας βάσης στήριξης του πυροβόλου.

Η έκδοση M-109A4 αποτελεί πακέτο αναβάθμισης για τις εκδόσεις M-109A2 και M-109A3 με την προσθήκη συστήματος προστασίας από ραδιολογικές, βιολογικές και χημικές ουσίες, μηχανικό μηχανισμό περιστροφής του πύργου κ.ά. Στην έκδοση M-109A5 οι σημαντικότερες βελτιώσεις αφορούν στην αντικατάσταση του πυροβόλου M-185 από το Μ-284, στην πιστοποίηση της χρήσης των προωθητικών γεμισμάτων M-203A1, που αυξάνουν το βεληνεκές στα 30 χιλιόμετρα, και στην εγκατάσταση νέου κινητήρα μέγιστης ισχύος 440 ίππων.

Η έκδοση M-109A6 Paladin είναι μια ριζικά αναβαθμισμένη έκδοση με έμφαση στη μαχητική ικανότητα του πυροβόλου, το οποίο μεταφέρει 39 βλήματα, επιτυγχάνει μέγιστο ρυθμό βολής τρία (3) βλήματα σε 15 δευτερόλεπτα ή οκτώ (8) βλήματα τα 60 δευτερόλεπτα, έχει μέγιστο συνεχόμενο ρυθμό βολής ένα (1) βλήμα ανά τρία (3) λεπτά κ.ά. Επιπλέον έχει αυξηθεί η θωράκιση του συστήματος, ενώ έχει ενισχυθεί η υποδομή ηλεκτρονικών συστημάτων όπως και ο βαθμός αυτοματοποίησης με αποτέλεσμα να μειωθούν οι απαιτήσεις επάνδρωσης στα τέσσερα (4) άτομα.

Σήμερα σε παραγωγή βρίσκεται η έκδοση M-109A7 η οποία μοιράζεται πολλά κοινά συστήματα με τα τεθωρακισμένα οχήματα της οικογένειας Bradley. Επιπλέον ενσωματώνει νέες τεχνολογίες, οι οποίες είχαν αναπτυχθεί για το πυροβόλο NLOS (Non-Line-Of-Sight) του ακυρωθέντος προγράμματος FCS (Future Combat Systems). Επιπλέον το κάθε M-109A7 συνοδεύεται και από ένα όχημα μεταφοράς πυρομαχικών M-992A3.

Η BAE Systems προσφέρει τα πακέτα αναβάθμισης M-109A6 Paladin και M-109A7, δεδομένου ότι οι εκδόσεις A1-A5 είναι εκτός παραγωγής. Το κόστος αναβάθμισης ενός M-109A1B/-109A2/-109GEA1/-109GEA2 στο επίπεδο M-109A6 Paladin είναι της τάξεως των $ 3 εκατομμυρίων περίπου, ενώ το κόστος αναβάθμισης στο επίπεδο M-109A7 είναι ιδιαίτερα υψηλό, της τάξεως των $ 5,2 εκατομμυρίων.

Εκτός από τις δύο εκδόσεις M-109A6 Paladin και M-109A7 στη διεθνή αγορά υπάρχουν και άλλες προτάσεις αναβάθμισης, άλλες ριζικής και άλλες μερικής.

Η έκδοση Μ-109 KAWEST της ελβετικής RUAG ενσωματώνει το πυροβόλο ελβετικής προέλευσης L47 το οποίο ενσωματώνει κάνη μήκος 47 διαμετρημάτων και αυξημένο βεληνεκές με συμβατικά πυρομαχικά (36 χιλιόμετρα). Άλλες σημαντικές βελτιώσεις αφορούν στην εγκατάσταση ενός νέου και ποιο αξιόπιστου ηλεκτρικού συστήματος με ενσωματωμένο σύστημα διάγνωσης βλαβών, στην εγκατάσταση συστήματος αδρανειακής πλοήγησης και παγκόσμιου προσδιορισμού θέσης, στην εγκατάσταση νέου συστήματος πυρόσβεσης κ.ά.

Η ολλανδική εταιρία RDM σε συνεργασία με τη γερμανική Rheinmetall έχουν αναπτύξει την έκδοση Μ-109L52, η οποία ενσωματώνει το πυροβόλο του PzH-2000 και βελτιώσεις στο σύστημα τροφοδοσίας του πυροβόλου με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο μέγιστος ρυθμός βολής από τα τρία στα 9-10 βλήματα το λεπτό.

Η Νορβηγία έχει αναπτύξει την έκδοση M-109A3GNM η οποία αποτελεί εξέλιξη της έκδοσης M-109A3GN (αναπτύχθηκε και υιοθετήθηκε από τη Νορβηγία στα μέσα της δεκαετίας του 1980). Στην έκδοση M-109A3GNM το πυροβόλο ενσωματώνει νέα συστήματα ενδοεπικοινωνίας, νέο αδρανειακό σύστημα πλοήγησης και σύστημα παγκόσμιου προσδιορισμού θέσης.

Τέλος, η Νότιος Κορέα έχει αναπτύξει την έκδοση K-55A1, η οποία αποτελεί εξέλιξη της έκδοσης K-55. Η έκδοση Κ-55 αφορά σε πυροβόλα της έκδοσης M-109A2 με ορισμένα υπό-συστήματα νοτιοκορεατικής προέλευσης. Η έκδοση K-55A1, γνωστή ως «Πρόγραμμα Βελτίωσης Απόδοσης», ενσωματώνει νέο ψηφιακό βαλλιστικό υπολογιστή, νέες οθόνες πολλαπλών ενδείξεων, σύστημα παγκόσμιου προσδιορισμού θέσης και πρόσκτησης στόχων, ασύρματο σύστημα ζεύξης δεδομένων και ισχυρότερο σύστημα παροχής ενέργειας. Η έκδοση K-55A1 ενσωματώνει πολλά στοιχεία από το πυροβόλο K-9 Thunder και τεχνολογικά βρίσκεται κοντά στην έκδοση M-109A6 Paladin.

Comments

  1. Αφου αντικαταστήσουμε τα M-109A1B και τα M-109A2 με νεώτερα μτχ απο τα πλεονάσματα του αμερικάνικου στρατού, μπορούμε να κοιτάξουμε την ομογενοποίηση του αριθμού των πυροβόλων. Ένα πρόγραμμα σαν των κορεατών και φθηνότερα θα έβγαινε και εμπειρία θα απέφερε.

  2. Όσον αφορά το πυροβολικό προτεραιότητα θα πρέπει να έχουν τα μεταχειρισμένα απο τις ΗΠΑ mlrs καθώς και η αναβάθμιση αυτών και αυτών που έχουμε, τα μεταχειρισμένα pzh-2000 και μετά θα πρέπει να δούμε τα αυτοκινούμενα και τα RM-70

  3. Τόσο δύσκολο είναι να σχεδιαστεί και να πραγματοποιηθεί αυτός ο εκσυγχρονισμός εν Ελλάδι? Μόνο για λόγια είμαστε ικανοί πλέον?

  4. Και η οικονομική κατάσταση να το επέτρεπε, ποιός θα διανοηθεί να προχωρήσει σε τέτοιου τύπου αναβάθμιση με αυτό το κόστος?
    Υπάρχουν καλύτερες, ποιο μοντέρνες, λύσεις: Με 2.850.000 ευρώ περίπου (τιμή προσφοράς για την Ινδία) να αντικατασταθούν όλα τα Μ109 με CESSAR. Ίσως να υπάρχει και φτηνότερη λύση με τα Ισραηλιτικά ATMOS 2000 ή ακόμα και τα Σέρβικα NORA 2000.
    Όλα με πυροβόλο 155/52, με βολή τουλάχιστον 15χμ περισσότερο από τα υφιστάμενα Μ109.
    Και το ότι είναι τροχοφόρα, με πολύ χαμηλότερο κόστος συντήρησης.
    Και να μην ξεχνάμε, τα αυτοκινούμενα πυροβόλα ακολουθούν τα άρματα από μακριά, άρα δεν χρειάζεται η ευκινησία της ερπύστριας.
    Όσο για τα υφιστάμενα, να μεταφερθούν στα παραμεθόρια νησιά. Σκεφτήκατε τη δύναμη πυρός 500 Μ109 στα νησιά, όπου το βεληνεκές δεν έχει τόση σημασία?

    1. Το 2,850,000Ε για την Ινδια απο που προκυπτει και για ποσες μοναδες CAESAR? Αληθεια προτεινεις σαν καλυτερη-μοντερνα λυση να αντικατασταθουν τα 418 m109 του Ελληνικου Πυροβολικου 1 προς 1 με ολοκαινουρια CAESAR/ATMOS/NORA ? Και μαλιστα να διατηρηθουν τα 500(!) m109 για τα νησια αρα 500+500=1000 αυτοκινουμενα πυροβολα 155mm , οι ερπυστριες νησια , οι τροχοι στα ποταμια/λασπες/πεδιαδες του Εβρου.

      1. Αγαπητέ Γάτα, ορθά ανέφερες τις ποσότητες της Ινδίας. Αυτές αφορούν τις 800 μονάδες. Η τιμή νομίζω δεν θα διέφερε από τις 500 μονάδες σημαντικά. Όχι ότι πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο καμιά φορά. Θεωρίες γράφουμε.
        Όσο για τους τροχούς στον Έβρο, πράγματι είναι πολύ καλύτερες οι ερπύστριες. Αλλά εδώ μιλάμε για πυροβόλα με βεληνεκές σχεδόν 50 χμ, άρα δεν ακολουθούν τα άρματα, μπορούν άνετα να ακολουθούν τους υπάρχοντες αγροτικούς δρόμους εκεί. Την έχω δει διεξοδικά την περιοχή, και σου λέγω ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και επιπρόσθετα καταναλώνουν 50% των καυσίμων και έχουν 70% λιγότερα μηχανικά προβλήματα.
        Όσο δε για την ανάγκη, ή όχι τεθωρακισμένων πυροβόλων στα νησιά, το Τουρκικό πυροβολικό είναι σε μικρή απόσταση και εύκολα καταστρέφει ότι ακάλυπτο υπάρχει απέναντι. ΓΙ’ αυτό και χρειάζονται τεθωρακισμένα οχήματα για όλους τους σκοπούς στα νησιά.
        Βέβαια δεν μιλάμε για 500+500 (δεν υπάρχουν τα χρήματα, ούτε η λογική) αλλά αν υπήρχαν, γιατί να ανασκευάσεις ένα Μ109 με κόστος 3εκ. ή ακόμα 5εκ. και να μην δεις κάτι καινούργιο. Και το καινούργιο πλέον είναι παντού το τροχοφόρο.
        Τέλος το μεγάλο πρόβλημα των πυροβόλων (αυτοκινούμενων ή μη) είναι ο ανεφοδιασμός, στα νησιά θα χρησιμοποιήσουν ότι έχουν στις αποθήκες τους (που είναι κοντά) Στον Έβρο όμως τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Κάθε πυροβόλο θα κάνει κατά μέσο όρο 300 βολές την ημέρα, που σημαίνει 20 τόνους πυρομαχικά των 155χιλ. Τα 500 είναι 10.000 τόνοι. Πάρα πολλά φορτία, ακόμα και αν τα πυρομαχικά αυτά ήταν προσβάσιμα.

    2. Αν αυτό που προτείνεις SERAL είναι νοικοκύρεμα και διαχείριση υλικού, τότε ας μην απορούμε για το δημόσιο χρέος….

      1. Αγαπητέ Tonisk, δεν μιλούμε για νοικοκύρεμα, απλά το αρχικό άρθρο μιλά για ακριβώς το αντίθετο. €3εκ. ή ακόμα €5εκ για ανασκευή ενός πυροβόλου Μ109 που έχει ηλικία πέραν 30 χρόνια. Απλώς αναφέρω ότι καλύτερα, αν έχεις τα χρήματα, που δεν τα έχεις, δώσε τα για αγορά τεχνολογίας των τελευταίων 10 χρόνων.
        Και έχεις απόλυτο δίκαιο για την κατάντια μας με το δημόσιο χρέος. Για το οποίο έχουμε όλοι ευθύνη. Για παράδειγμα: Γίνεσαι μόνιμος στρατιωτικός και πας άμεσα στη σχολή φαρμακολογίας. Τελειώνεις μετά από 6 χρόνια και περνάς λίγους μήνες στο στρατό. Προχωράς με μεταπτυχιακά (κατά προτίμηση στο εξωτερικό) με έξοδα του στρατού. Μετά από 12 μήνες επιστρέφεις και κάνεις ακόμα μερικούς μήνες στο στράτευμα. Μετά προχωράς με διδακτορικό. Μετά από 3 χρόνια είσαι και διδάκτωρ και επιστρέφεις στο στρατό, με τις προαγωγές που πήρες λόγω «χρόνων υπηρεσίας (έκανες είδη 12). Και συμπληρώνοντας 25ετία, αποστρατεύεσαι με πλήρη (μέχρι πριν λίγα χρόνια) ωφέλει. Πόσα χρόνια εργάστηκες (25-6-2-3=)14. Πόσα πληρώθηκες: 25.Και σύνταξη στα 45 για ακόμα 33 χρόνια (με μέσο όρο ζωής σήμερα 78, σε 33 χρόνια ίσως να είναι 85 με τα άλματα της ιατρικής). Βέβαια αυτό δεν το βλέπεις μόνο στο ΕΣ, τουλάχιστον εδώ η δουλεία είναι δουλειά. Το έβλεπες σε όλη τη δημόσια υπηρεσία δυστυχώς.

        1. Καλά τα λές και συμφωνούμε κατά το γενικότερο πνεύμα όμως:1) δει δη χρημάτων … πάντα πάς σε εκσυγχρονισμούς με ίδια μέσα κατά το δυνατόν και με δουλειά σε ελληνικές εταιρείες 2) ¨οχι αυτά με τους γιατρούς- φαρμακοποιούς και λοιπούς προνομιούχους 40ρηδες plus συνταξιούχους γίνονται πλέον ΜΟΝΟ στο στρατό

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *