Εντός αποκεντρωτικών δικτύων μάχης, ο έλεγχος απομακρυσμένων γεωγραφικών διαστάσεων (ακατοίκητων νησίδων) είναι ζωτικής σημασίας για τον αμυντικό σχεδιασμό του στρατεύματος, που μπορεί να μετατρέψει το μειονέκτημα του ελέγχου μεγάλων εδαφικά ζωνών, σε πλεονέκτημα. Με τον όρο »Βαθιά Μάχη» (ή αλλιώς Deep Battle) ορίζουμε το Σοβιετικό Δόγμα μάχης που εφαρμόσθη κατά την περίοδο 1920-1930 (και ύστερα) έχοντας ως σκοπό την καταστροφή, καταστολή ή αποδιοργάνωση των εχθρικών δυνάμεων όχι μόνο στη γραμμή διεξαγωγής των πολεμικών επιχειρήσεων (ζώνη μάχης), αλλά σε όλο το βάθος του πεδίου της μάχης, δίνοντας έτσι την δυνατότητα σε πολλαπλά συστήματα να βάλουν έναντι των εχθρικών Κέντρων Διοίκησης-Ελέγχου χωρίς να χρειαστεί να περάσουν μέσα από ολόκληρες στρώσεις πολυάριθμων στρατευμάτων. Ένας εκ των τακτικών σκοπών του δόγματος της Βαθιάς Μάχης ήταν η δημιουργία ρήγματος στο κέντρο του εχθρικού δικτύου (είτε αμυντικού είτε επιθετικού), εντός του οποίου Ειδικές Δυνάμεις μέσω έντονων ελιγμών εκτελούσαν διείσδυση αποκόπτοντας την συνοχή της εχθρικής ζώνης και διαχωρίζοντάς την στα δύο. Ο έλεγχος του γεωγραφικού χώρου εντός της εχθρικής ζώνης ήταν εκείνος που αδρανοποιούσε ένα μεγάλο μέρος του εχθρικού στρατεύματος, το οποίο εν τέλη ήταν πολύ πιο ευάλωτο και χωρικά διαχειρίσιμο από τον επιτιθέμενο (ο οποίος στην αρχή αμύνετο).

Γραφική απεικόνιση της επιχειρησιακής λειτουργίας της »Deep Battle» όπως την εφάρμοσε ο Κόκκινος Στρατός

Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών Jobaria

Οι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Ρουκετών (είτε χερσαίας είτε παράκτιας άμυνας) εν πολλοίς έρχονται ως αποκύημα του προαναφερθέντος δόγματος, έχοντας την ικανότητα να χρησιμοποιηθούν σε πληθώρα γεωγραφικών εδαφών, ανεξαρτήτως των κλιματικών συνθηκών. Ο MCL Jobaria, ο οποίος αναλύθη συνεργατικά με τον Πολλαπλό Εκτοξευτή Sumadija και σε προηγούμενο κείμενο του DefenceReview, έχει κατασκευαστεί από την Εμιρατιανή εταιρεία Al Jaber Land System και αποτελεί τον ισχυρότερο εκτοξευτή που έχει κατασκευαστεί ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία. Αποτελείται από μεταφορέα τύπου Oshkosh Global HET με διαμόρφωση 6×6, ο οποίος ρυμουλκεί όχημα 10 τροχών με 4 εκτοξευτές ρουκετών. Κάθε εκτοξευτής έχει τρεις σωλήνες με 20 ρουκέτες στον καθένα. Συνολικά διαθέτει 240 σωλήνες εκτόξευσης ρουκετών των 122 mm, έχοντας ως μέγιστο βεληνεκές εκτόξευσης τα 100 χιλιόμετρα. Ένα σύστημα Jobaria χρειάζεται τριμελές πλήρωμα, το οποίο ελέγχει τους εκτοξευτές μέσω θωρακισμένης καμπίνας. Λόγω της τεράστιας ισχύος-θερμότητας που παράγει συνολικά το εν λόγω σύστημα, η Εμιρατινή εταιρεία Al Jaber Land System, μέσω τροποποιήσεων, κατάφερε να κατασκευάσει μία βελτιωμένη έκδοση του Jobaria η οποία λειτουργούσε και με κλειστές μηχανές για να ελαχιστοποιήσει το πιθανό θερμικό αποτύπωμα του συστήματος. 

O Eμιρατιανός Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών Jobaria μπορεί να βάλει με 240 ρουκέτες εντός δύο λεπτών σε μία απόσταση 80 χλμ. καταστρέφοντας με πρωτόγονο τρόπο μία στρατηγικής σημασίας περιοχή

Τροποποιημένες Κατευθυνόμενες Ρουκέτες Ακριβείας

Το Τμήμα Όπλων του Κέντρου Αεροπορικού Πολέμου των ΗΠΑ έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα LOGIR (Low Cost Guided Imaging Rockets) το οποίο έχει στόχο την αξιοποίησης της πληθώρας των »χαζών» ρουκετών πάσης φύσεως που διαθέτει το αμερικανικό στράτευμα, με σκοπό την μετατροπή τους σε ένα φθηνό υποκατάστατο έξυπνων ρουκετών. Η ρουκέτα Hydra 70 που αποτελεί προϊόν του προαναφερθέντος προγράμματος διαθέτει σύστημα κατεύθυνσης ενδιάμεσου σταδίου πτήσης, ενώ μέσω τροποποιήσεων φέρει στην κεφαλή της υπέρυθρο ερευνητή στόχου. Οι ρουκέτες αυτές θα ενταχθούν στο UAV RQ-8 και θα χρησιμοποιηθούν για προσβολή εχθρικών ταχύπλοων σκαφών (κυρίως έναντι Ιρανικών) που κινούνται σε υπό την μορφή »σμήνους». Ο στόχος χρήσης παρόμοιων ρουκετών (έξυπνων και χαζών) εντός του Ελληνικού-Κυπριακού Στρατεύματος (δεδομένης μίας στοιχειώδους αεράμυνας μικρού βεληνεκούς) είναι ιδανικός για την καταστροφή σμήνους τουρκικών μη επανδρωμένων ταχύπλοων σκαφών τύπου ULAQ, για την αδρανοποίηση τερματικής αεράμυνας των τουρκικών ναυτικών πλατφορμών, αλλά και για καταστροφή σμήνους εχθρικών εναέριων drone μικρού υψομέτρου, που σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, χρησιμοποιήθηκαν από την Τουρκία στον πόλεμο του Αρτσάχ. 

H φθηνή τροποποιημένη ρουκέτα ακριβείας Hydra 70 είναι ικανή να βάλει με μέγιστο βεληνεκές τα 8.000 μέτρα και να μεταφερθεί από πληθώρα πλατφορμών, δεδομένων των τροποποιήσεων.

Δημιουργώντας »Ζώνες Θανάτου» μέσω Βαθιάς Μάχης

Όπως προαναφέραμε, κύριο γνώρισμα της »Deep Battle» είναι η μετατροπή της φαινομενικής αμυντικής δομής του στρατεύματος, σε επιθετική, μέσω ρήγματος στην εχθρική επιθετική διάταξη, σε συνδυασμό με δυνάμεις ελιγμού, είτε μέσω τεθωρακισμένων είτε μέσω μηχανοκίνητων δυνάμεων. Στο γεωγραφικό περιβάλλον της Κύπρου, αλλά και του Έβρου, οι πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών είναι ικανοί να συνοδεύσουν φάλαγγες αρμάτων και μέσω ομοβροντίας πυρός να καταστρέψουν οτιδήποτε βρίσκεται σε μία σημαντική γεωγραφική ζώνη του αντιπάλου και να δημιουργήσουν πεδίο διεισδύσεως δυνάμεων ελιγμού, εντός του εχθρικού ρήγματος. Η αξιοποίηση του ρήγματος μπορεί να παγιοποιηθεί μέσω φθηνών αναλώσιμων μη επανδρωμένων οχημάτων UAV, UCAV τύπου MALE ή LALE, τα οποία θα λειτουργούν υπό προωθημένες μονάδες αναγνώρισης, με σκοπό τον εναέριο έλεγχο του χώρου μέχρι να καταφθάσουν οι μηχανοκίνητες μονάδες. Για να επιτευχθεί με σχετική ασφάλεια το προαναφερθέν σενάριο χρειάζεται η άρνηση πρόσβασης του εχθρού στο ηλεκτροπτικό φάσμα της περιοχής δημιουργίας ρήγματος, μέσω ραντάρ ηλεκτρονικού πολέμου-jamming, ενώ παράλληλα είναι η απαραίτητη και η αεροπορική κάλυψη του εδάφους.

Σκοπός του παραπάνω σεναρίου δεν είναι απαραίτητα η κατάληψη-ανακατάληψη εχθρικού εδάφους από τον Ελληνικό-Κυπριακό Στρατό στην περιοχή του ρήγματος. Αυτοσκοπός είναι η δημιουργία μίας »Ζώνης Θανάτου» (κατά τον Βλαντιμίρ Τριανταφύλωφ) εντός της περιοχής του ρήγματος, όπου το εχθρικό στράτευμα στην προσπάθεια ανάληψης ελέγχου της γεωγραφικής αυτής περιοχής θα δαπανήσει πολυάριθμες δυνάμεις, θα αναδιοργανώσει πλήρως τα αρχικά του σχέδια και θα αναγκαστεί να προσαρμοστεί σε μία νέα ευμετάβλητη πραγματικότητα, αλλάζοντας πλήρως την δικτυοκεντρική συνεργία του. Για να γίνει δημιουργηθεί στην πράξη μία »Ζώνη Θανάτου» χρειάζεται η δημιουργία ενός ευέλικτου δικτύου Συστήματος-Συστημάτων που θα λειτουργεί υπό τον έλεγχο ενός τοπικού Κέντρου Διοίκησης-Ελέγχου, το οποίο θα αξιολογεί συνεχώς τις μεταβολές της μάχης και θα αναλάβει αποκλειστικά και μόνο τις επιχειρήσεις σε αυτήν την συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη. Συστήματα σαν τον Jobaria σε συνδυασμό με ήδη υπάρχοντα συστήματα πυροβολικού, θα έδιναν την απαρραίτητη αλληλοδιαδοχή πυρών στην γεωγραφική ζώνη μέχρι την πλήρη εξάλειψη της ικανότητας διαχείρισης του συγκεκριμένου εδάφους από το εχθρικό στράτευμα, διαμορφώνοντας την κατάλληλη κατάσταση που χρειάζεται για την τελική κατάληψη της ρωγμής από φίλιες Ειδικές Δυνάμεις. 

Tροποποιημένος Mini Jobaria με μεγαλύτερη ευελιξία και ικανότητα προβολής ισχύος σε στενά γεωγραφικά περάσματα, αλλά και σε παράκτιο περιβάλλον

Η διαχρονική εξέλιξη του Δόγματος της »Βαθιάς Μάχης» κατά την διάρκεια της ιστορίας δεν είχε ως βάση την στρατιωτική τεχνολογία. Η Deep Battle, όπως και ολόκληρο το Ρωσικό Στρατιωτικό Δόγμα (από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τις επιχειρήσεις στην Κριμαία) έχει ως βασικό θέατρο επιχειρήσεων το μυαλό των συμμετεχόντων της πολεμικής διαδικασία. Όπως γίνεται άμεσα αντιληπτό η προαναφερθείσα διαδικασία δημιουργίας »Ζώνης Θανάτου» δεν χρειάζεται ακριβές και υπέρβαρες πλατφόρμες μάχης σε συνδυασμό με τελευταίας τεχνολογίες αισθητήρες επιφανείας-αέρος. Χρειάζεται την αξιοποίηση του »πρωτόγονου» αλλά και αναντικατάστατου τρόπου λειτουργίας του πυροβολικού, με σκοπό την δημιουργία μίας ρωγμής εντός της αντίπαλης στρατιωτικής δομής μέσω αλληλοδιαδοχής πυρών, η οποία θα πλαισιωθεί από φίλια αναλώσιμα μη επανδρωμένα οχήματα κυρίως για λειτουργίες ISR,C4ISR, ταχεία δημιουργία ηλεκτροπτικού »νέφους» μέσω συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και διοίκηση-διαχείριση της ευμετάβλητης πορείας της σύγκρουσης επί του εδάφους από τοπικούς ηγήτορες. 

Comments

    1. Φιλε Ασβε,

      Συμφωνω ως προς τον 8-αξονικο Jobaria καθως τετοιο οχημα ειναι για ερημους, οχι για εμας. Το Mini Jobaria ομως ειναι μια χαρα για την Ελλαδα, τοσο για νησια, οσο και για τον Εβρο.

  1. Θα μπορουσαν να χρησιμοποιηθουν για αμυνα (στατικη) να τοποθετηθουν στη περιοχη της Καβαλας (και λιγο πιο πισω) απ τη στιγμη που εχει καλη εμβελεια, μιας και η περιοχη του πορτο λαγος ειναι μια στενη περιοχη για πεζικο και τεθωρακισμενα.

  2. Η γεωγραφία μας δεν ευνοεί αυτό το σύστημα, αλλά ένα ίδιο, μικρότερο με 80 εκτοξευτές έκαστο, ευέλικτο και άρα πιο αποτελεσματικό, το οποίο θα ήταν και πολύ πιο δύσκολος στόχος για οτιδήποτε.
    Η ιδέα είναι πολύ καλή πάντως.

    1. To Mini Jobaria φερει 48. Ειναι οτι πρεπει για το πεδιο μαχης με μεγεθος ενος Μ-113 αλλα οχι φυσικα στην πρωτη γραμμη. 4χ6 θα εχει τη δυνατοτητα αναπτυξης σχεδον παντου στον Ευρο. Οσο για την τροτοτιτα του συστηματος αυτη ειναι η ιδια με ολα τα αλλα συστηματα που διαθετει ο στρατος.

      1. Τρωτά είναι όλα. Τα πάντα. Άτρωτα δεν υπάρχουν. Και όπως λένε και οι φίλοι εδώ, απαιτείται και καλή α/α. Το συγκεκριμένο είναι πάρα πολύ ογκώδες και δυσκίνητο, σχεδιασμένο για τα απέραντα χιλιόμετρα των ερήμων και τεράστιων ανοικτών χώρων. Δεν έχει νόημα (μάλλον) ούτε το Mini Jobaria των 48 σωλήνων από τη στιγμή που διαθέτουμε 116 συστήματα RM-70/122 mm των 40 «σωλήνων». Επίσης η ρουκέτα Hydra (η οποία εκτοξεύεται και από ε/π), δεν έχει εμβέλεια 80 ή 100 χλμ., εκτός και δεν είναι η γνωστή μας, αλλά άλλη.
        Χρόνια τα γράφουμε για τη χρησιμότητα που (παραμελημένου μας) πυροβολικού. Ιδέες παλιές και καλές νέες υπάρχουν, μένει να κάνουμε κάτι, συμπεριλαμβανομένης οπωσδήποτε της αναβάθμισης των RM στην Πολωνική έκδοση Langusta (και η Σερβική αναβάθμιση είναι καλή).

  3. Παντως απο οτι διαβαζω, ο Jobaria εχει αναπτυχθει με τη βοηθεια της Τουρκικης Roketsan.

    «The Jobaria (monster) is the most powerful 122 mm artillery rocket system ever built. This multiple launch rocket system was developed in by United Arab Emirates in cooperation with Roketsan of Turkey to meet the UAE requirement. However final assembly of this system takes place in the UAE. The main goal was to put one battery of rocket launchers on one vehicle. This new multiple launch rocket system was first revealed in 2013 during IDEX exhibition held in Abu Dhabi. United Arab Emirates have received an undisclosed number of these artillery systems already.»

    http://www.military-today.com/artillery/jobaria.htm

    Αν ενδιαφερομαστε για τετοια συστηματα, Σερβια και Ισραηλ ειναι οι καλυτερες λυσεις.

  4. Τι έγραφα για ΑΑ σύστημα με πυροβόλο 6Χ20 από αποσυρόμενα αεροσκάφη.
    Δυο πυραύλους ΑΙΜ-9 και σύστημα εκτόξευσης ρουκετών των 2,75 ιντσών για τα ντρονς.

    Το σύστημα είναι εξαιρετικό προτιμώ τον τροποποιημένος Mini Jobaria με μεγαλύτερη ευελιξία και ικανότητα προβολής ισχύος σε στενά γεωγραφικά περάσματα, αλλά και σε παράκτιο περιβάλλον

  5. Αυτό ειναι» Βασικό θέατρο επιχειρήσεων έχει το μυαλό των συμμετεχόντων στην πολεμική διαδικασία «,αυτό είναι το πέμπτο επίπεδο για όσους μπορούν να καταλαβουν, αυτήν την αέναη μάχη που έχει ισορροπία γιατί δεν έχει αποτελεσμα.

  6. Εαν δεν κανω λαθος – ιστορικος δεν ειμαι – το πρωτο σχεδιαγραμα του αρθρου που απεικονιζει την βασικη κινηση υπερκαλυψης κι περικυκλωσης των εχθρικων δυναμεων, εχει πολλες ομοιοτητες – αν κι χρησιμοποιουνται αλλα της εποχης πολεμικα εργαλεια κι οπλα – με τις τακτικες των Αθηναιων βλ. υπερφαλαγγιση κι διασπαση των εχθρικων μοναδων στην Μαχη του Μαραθωνα.

    Κατι αναλογο βλεπουμε και στις τακτικες του Μακεδονικου στρατου επι εποχης του Αλεξανδρου Γ `.

    Οπου με την πειθαρχημενη χρηση βλεπε Σαρισες (για την αντιμετωπη του εχθρικου ιππικου ὴ αρματα/καροτσες με οπλιτες/τοξοβολους) και Μακεδονικο Ιππικο οργανωνεται μια φαινομενικα ανεξαρτητη πλαγια επιθεση με σκοπο την διασπαση του κορμου των εχθρικων δυναμεων.

    Ακομα διδασκονται στις Σχολες πολεμου του κοσμου, βλεπε West Point/École militaire οι τακτικες του Μακεδονα Στρατηλατη !!

    υ.γ.
    Σημερα στην δυση, η κινηση της υπεραφαλαγγισης ενατιον του αντιπαλου την ονομαζουν χρησιμοποιοντας εναν ανακριβης κι υποτιμητικο ορισμο: the Pincer move. (τοσο τους κοβει το νιονιο τους).

  7. Εντυπωσιακή ισχύς διαθέτει το jobaria, αλλά μην ξεχνάμε ένα σύστημα που ήδη υπάρχει στις τάξεις του Ε.Σ.,το RM70. Ο εκσυγχρονισμός του στο επίπεδο RM70modular ,μας δίνει με κόστος περίπου 200εκ.,116 συστήματα συγκρίσιμα με τα himars. Είναι κρίμα που δεν προχωρά.

  8. Το βεληνεκές του δεν επαρκεί.
    Κρατάω δύο πράγματα πάντως :

    Τους πολλούς σωλήνες και τις ρουκέτες Hydra που αν δεν απατώμαι χρησιμοποιούνται ήδη απο την ΑΣ και ίσως και την ΠΑ; Διορθώστε με.

    Αναρωτιέμαι λοιπόν κατά πόσο θα μπορούσε να εξελιχθεί ένα τέτοιο ελληνικό σύστημα με διπλάσιο ή έστω και ίδιο αρχικά βεληνεκές με αυτές τις ρουκέτες.

    Υποθέτω η ανάπτυξη του υπολοίπου συστήματος δεν είναι κάτι ιδιαίτερα δύσκολο και όπως και μία ελληνικής σχεδίασης ρουκέτα μεγαλύτερου διαμετρηματος.

    Και ένα βήμα παραπέρα, ένα μικρό αναλώσιμο drone εκτοξευομενο με ρουκέτα με δυνατότητα παραμονής και μετάδοσης εικόνας&στοιχειων βολής έστω και για δύο-τρεις ώρες. Game changing σύστημα όχι αστεία.

    Μία ανάθεση για μελέτη με στόχο την παραγωγή πρωτοτύπου σε ελληνική εταιρεία δεν θα κόστιζε πολύ και θα έδινε μια ευκαιρία σε πολλές ελληνικές εταιρείες να δείξουν τι μπορούν να κάνουν

  9. Θα μπορουσα να φανταστω ρουκετοβολα μονο επι Α/Γ ή 30μετρα ταχυπλοα για εκκαθαριση/προσβολη ακτων με εχθρικα στρατευματα

    1. Μια ΠΟΛΥ ευστοχη προταση.

      Ειπαμε με φαντασια κι σωστη σχεδιαση, η δυνατοτητα πυροβολικου – με τις δυναντοτητες την σημερινης τεχνολογιας – ειτε ως οπλο υποστηριξης ειτε συνδιασμος οπλου εντος αλλου κλαδου των ΕΔ, μπορει να αποφερει την απολυτη καταστροφη στον εχθρο κι την υπεροχη των Ελληνικων ΕΔ.

      Εαν δεν κανω λαθος, τα Ρωσσικα/Ουκρανικα αεροστρωμενα που κατεχουμε εχουν την δυνατοτητα να προσβαλουν την σχεδιασμενη ακτη «προσγειωσης», με πυραυλους πολλαπλου τυπου, με ακρως καταστροφικα αποτελεσματα:


      4 × Strela-3 man-portable air defence missile system launchers, plus 32 anti-personnel missiles; or 2 x Strela 2 quad launchers, manual aiming, infrared homing to 6 km (3.7 mi) at Mach 1.5, maximum altitude of 2,500 m (8,200 ft)
      2 × 30 mm AK-630 close in weapon systems with 6,000 rounds each, maximum range of 2 km (1.2 mi)
      3 2 × 140 mm Ogon launchers, 22 rockets each with 132 rockets in total; or 2 x 122 mm retractable rocket launchers
      Mines (one set of removable equipment for laying from 20 to 80 mines, depending on their types)

      Οπως ολοι μας αντιλαμβανομαστε, βλεπε, αρθρα του κου Α. Χωριανοπουλος μαζι και με την διεθνη ειδησιογραφια, την καταγραφη απο εξειδικευμενους ιστοτοπους σε αμυντικα συστηματα/υλικο πολεμου, η Ρωσσια εχει μια σταθερη κι επιτυχημενη παραδοση στο να χρησιμοποιει το πυροβολικο ως οπλο κρουσης κι υπεροχης, παρα ως ενα απλο αμυντικο συστημα υποστηριξης.

        1. Ετσι οπως τα λετε.

          Και οσο εχει να κανει με το θεμα του αρθρου αυτου, ενα ανολογο συστημα ταχυς μεταφορας πολλαπλων εξυπνων/χαζων ρουκετοβολου εαν οχι το ιδιο – κατι σχεδιασμενο απο εμας για εμας οπου θα ειναι κομμενο κι ραμμενο στις Ελληνικες μορφολογικες ιδιαιτεροτητες του Πελαγικου μας συμπλεγματος κι παντα με γνωμονα την δικη μας σχεδιαση αμυνας – αναφερομαι στο μινι/μικρο συστημα μεταφορας πολλαπλων ρουκετοβολο, Jobaria, θα ηταν μια αριστη παρουσια οπου θα μπορουσε να επιβαλει ζωνη μη προσπερασηςdead zone στην αντιπαλη οχθη.

          Μιλαμε για ρουκετες οπου θα εχουν την ικανοτητα διασκορπισης ναρκων αντι προσωπικου/οχηματων.

          υ.γ
          Ειπαμε φαντασια κι σωστη σχεδιαση. Μυαλα εχουμε, η τεχνολογια ειναι στα χερια μας, μερακι κι θεληση υπαρχει ακομα κι λεφτα υπαρχουν.

          Πολιτικη βουληση??

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *