Η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα…

Αισίως φτάσαμε στο τέταρτο και τελευταίο μέρος της συγκεκριμένης σειράς αφιερωμάτων. Από το πρώτο μέρος, αν και έχουν μεσολαβήσει λίγοι μόνο μήνες, οι εξελίξεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν σημαντικές και ενδεικτικές των καιρών που ζούμε αλλά και αυτών που θα έρθουν…

Στη χώρα μας η εικόνα είναι πραγματικά απελπιστική. Πιστεύουμε ότι μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί πλέον… Γιατί το υποστηρίζουμε αυτό; Είναι πολλοί οι λόγοι. Ας δούμε ορισμένους:

-Αποφασίσαμε να εκσυγχρονίσουμε 85 F-16C/D Block 52+ και Block 52+ Advanced, πληρώνοντας 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια περίπου, με βάση την ενημέρωση του εκπροσώπου της κατασκευάστριας Lockheed Martin στη Βουλή. Από την ίδια ενημέρωση μάθαμε ότι από αυτό το ποσό –το 1,5 δισεκατομμύριο δολάρια- που θα δαπανηθεί, τα 500 περίπου εκατομμύρια θα αποδοθούν στην Αμερικανική Αεροπορία (USAF) για τις υπηρεσίες που θα μας παράσχει… Μπορεί -παρακαλούμε θερμά- η ΓΔΑΕΕ ή το ΥΠΕΘΑ να μας ενημερώσουν σχετικά με το ποιες είναι αυτές οι υπηρεσίες της USAF, που θα μας παρασχεθούν μέσω της διακρατικής συμφωνίας που έχει υπογραφεί, για τις οποίες θα πρέπει να της καταβάλλουμε μισό δισεκατομμύριο δολάρια;

Συγκρινόμενο ακόμη και με τα μονοκινητήρια Mirage 2000-5 και F-16 Block 50, το
σουηδικό μαχητικό με βάση παλαιότερα στοιχεία της Gripen International, έχει χαμηλότερη τιμή αγοράς,σημαντικά μεγαλύτερο MTBF (Mean Time Between Failures-μεγαλύτερη διαθεσιμότητα και μικρότερες απαιτήσεις συντήρησης). Mε βάση πάντα στοιχεία της κατασκευάστριας εταιρείας, βασική προδιαγραφή σχεδίασης του αεροσκάφους και των ζωτικών συστημάτων του ήταν ο διπλάσιος μέσος χρόνος μεταξύ βλαβών σε σύγκριση με οποιοδήποτε άλλο μαχητικό. Τα νούμερα λοιπόν που δίνει, λένε ότι ο μέσος χρόνος μεταξύ βλαβών του Gripen C/D  ανέρχεται σε 7,8 ώρες πτήσης. O δε μέσος χρόνος αποκατάστασης βλαβών περιορίζεται σε 2,5 μόλις ώρες. Τα αντίστοιχα νούμερα για τα προαναφερόμενα μαχητικά τρίτης γενιάς είναι μέσος χρόνος μεταξύ βλαβών 4,8 ωρών και μέσος χρόνος αποκατάστασής τους 4,2 ώρες! Τα αεροσκάφη αυτά δηλαδή χρειάζεται να παραμένουν στο έδαφος σχεδόν για όσο χρονικό διάστημα πετούν! Η ίδια φιλοσοφία σχεδίασης έχει υιοθετηθεί και για το Gripen E/F. (Peter Liander-SAAB)

-Ενώ αρχικά είχε διατυπωθεί ξεκάθαρα η πρόθεση ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΥ εκσυγχρονισμού των F-16C/D Block 30 και Block 50, έχει περάσει σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος χωρίς να έχει γίνει καμία απολύτως ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτή. Υπενθυμίζουμε για άλλη μία φορά ότι τα 70+ μαχητικά των δύο αυτών εκδόσεων θα έχουν εξαιρετικά χαμηλό κόστος εκσυγχρονισμού και είναι υπερπολύτιμα για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της  Πολεμικής Αεροπορίας. Πέρα από το ότι θα φέρουν κοινά συστήματα εφόσον εκσυγχρονιστούν, πλαισιώνοντας έτσι περισσότερο από αποτελεσματικά τα F-16V, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι φέρουν κοινούς αεραγωγούς και κινητήρες. Για το σκοπό αυτό η Ελλάδα είχε δαπανήσει στο παρελθόν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια, μέσω της υλοποίησης δύο προγραμμάτων δομικής αναβάθμισης των Block 30 (Falcon Up και Falcon Star) καθώς και ενός προγράμματος αναβάθμισης των κινητήρων τους (F110-129). To κίτ αναβάθμισης, μαζί με τις απαιτούμενες εργατώρες για τους κινητήρες είχε κοστολογηθεί στο ένα εκατομμύριο δολάρια ανά μονάδα πριν από 15 περίπου χρόνια…

Υποστήριξη για τα –επίσης υπερπολύτιμα- Mirage 2000-5Mk.2 δεν υφίσταται εδώ και πολλά χρόνια. Με ότι αυτό συνεπάγεται… Για λόγους που μας είναι παντελώς άγνωστοι –και μην επικαλεστεί κανείς ξανά το νόμο Βενιζέλου- εδώ και μία δεκαετία επιμένουμε να μην υπογράφουμε σύμβαση FOS για την προμήθεια ανταλλακτικών και αναλωσίμων…

-Ενόψει της επερχόμενης απόσυρσης των Mirage 2000EG και των F-4E AUP, δηλαδή άλλων 50+ μαχητικών, δεν έχει γίνει καμία απολύτως ενέργεια αναζήτησης λύσεων προς την κατεύθυνση αυτή. Για την αντικατάστασή τους δηλαδή.

-Σε ότι αφορά στο στόλο των αεροσκαφών υποστήριξης (EMB-145AEW&C, C-130B/H AUP, C-27J και Super Puma), η εικόνα είναι επίσης αποκαρδιωτική. Επειδή αυτό όμως είναι ένα άλλο μεγάλο, ξεχωριστό, ζήτημα, θα το εξετάσουμε επισταμένα μέσω ειδικού αφιερώματος.

Αυτά σε ότι έχει να κάνει με την ελληνική πραγματικότητα στο χώρο της Πολεμικής Αεροπορίας. Ας δούμε εντελώς επιγραμματικά τι γίνεται στο εξωτερικό… Και μάλιστα όχι πολύ μακριά από εδώ. Στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

…και στην Ευρώπη

Στη Γερμανία αποφασίστηκε η αναζήτηση αντικαταστάτη των υπό απόσυρση Tornado, μεταξύ των Eurofighter-Typhoon και F-18E/F Super Hornet. Αφού εξετάστηκε το ενδεχόμενο της προμήθειας αριθμού F-35, απορρίφθηκε για τον εξής πολύ απλό λόγο… Τα επιπλέον κονδύλια που θα απαιτούσε μία τέτοια επένδυση, οι Γερμανοί αποφάσισαν να τα αξιοποιήσουν στο πρόγραμμα FCAS (Future Combat Air System). Σε συνεργασία με τους Γάλλους. Με τους άμεσους ανταγωνιστές τους δηλαδή στο πρόγραμμα Eurofighter… Το FCAS, όπως και το βρετανικό αντίστοιχο Tempest έχουν ήδη βαπτιστεί –η μάλλον κατηγοριοποιηθεί- ως μαχητικά 6ης γενιάς. Ανεξάρτητα από το εάν κάτι τέτοιο ισχύει στην πραγματικότητα ή όχι, ανεξάρτητα δηλαδή από το εάν τα μαχητικά αυτά θα ενσωματώνουν νέα χαρακτηριστικά και τεχνολογίες διαφοροποιημένα σημαντικά σε σχέση με τα αμερικανικά F-22 και F-35 που είναι οι πραγματικοί εκπρόσωποι 5ης γενιάς. Τόσο ώστε να μπορούν να δικαιολογήσουν την κατηγοριοποίηση. Αυτό λοιπόν, δεν είναι που ενδιαφέρει, ούτε τους Γερμανούς, ούτε του Γάλλους. Αυτό που πρωτίστως τους ενδιαφέρει είναι το να διασφαλίσουν τις αμυντικές-στρατιωτικές τους ικανότητες στο μέλλον, διατηρώντας παράλληλα χιλιάδες θέσεις εργασίες ενεργές στις τάξεις της αμυντικής τους βιομηχανίας. Στο πρόγραμμα FCAS προσχώρησαν πρόσφατα επίσημα και οι Ισπανοί (14 Φεβρουαρίου 2019), διαμορφώνοντας μία τελείως διαφορετική εικόνα από αυτή που ίσχυε στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Γάλλοι εναντίον όλων…

Από την άλλη πλευρά οι Βρετανοί με το Tempest, έχουν υιοθετήσει την ίδια τακτική συνεργαζόμενοι προς το παρόν μόνο με τους Ιταλούς (Leonardo), ενώ η συμμετοχή των Ολλανδών, δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί. Οι Νορβηγοί λόγω της συμμετοχής τους στο πρόγραμμα F-35 από τα αρχικά του στάδια, παραμένουν σε αυτό εκμεταλλευόμενοι τα οφέλη που έχουν αποκομίσει για την εγχώρια αμυντική τους βιομηχανία. Οι Φιλανδοί και οι  Ελβετοί έχουν –όπως κατά παράδοση κάνουν- πάει σε ανοικτούς διεθνείς διαγωνισμούς για την προμήθεια νέου μαχητικού αεροσκάφους, διεκδικώντας –κατά πάγια τακτική- τα μέγιστα δυνατά βιομηχανικά ανταλλάγματα και οφέλη.    

Η SAAB είχε στο ενεργητικό της δύο σημαντικές εξαγωγικές επιτυχίες με το Gripen NG αυτή τη δεκαετία. Η πρώτη ήρθε το 2011 με την επιλογή του τύπου από την Ελβετία και η δεύτερη το 2016, με την παραγγελία 36 μονάδων από τη Βραζιλία. Το δημοψήφισμα της 20ης Μαΐου του 2014 στην Ελβετία, απέτρεψε την υλοποίηση της ελβετικής παραγγελίας για 22 αεροσκάφη. Ο διαγωνισμός όμως επαναλαμβάνεται αυτή την περίοδο και οι Σουηδοί έχουν καταθέσει προσφορές για 30 και 40 μαχητικά. Με πλήρη βιομηχανική συμμετοχή και υποστήριξη εφ΄όρου ζωής… (SAAB)

Οι Σουηδοί, επίσης πιστοί στις αρχές τους και την πάγια εξωτερική τους πολιτική, εξακολουθούν να παραμένουν αυτόνομοι… Και αμυντικά και τεχνολογικά-βιομηχανικά. Για το τεχνολογικό και βιομηχανικό τους υπόβαθρό, καθόλα ζηλευτό για μία χώρα 10 εκατομμυρίων, δεν μπορούμε να πούμε και πολλά πλην του ότι είμαστε έτη φωτός μακριά παρά το γεγονός ότι διαθέτουμε το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό για να το φτάσουμε… Το ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ οφείλεται σε άλλους παράγοντες. Εσωτερικούς και εξωτερικούς. Δεν είναι η ώρα, ούτε το αφιέρωμα κατάλληλο για να τους αναλύσουμε. Θα μπορούσαμε όμως επιχειρησιακά να αξιοποιήσουμε κομμάτι της φιλοσοφίας τους. Η οποία θεωρούμε ότι λόγω της ιδιομορφίας του περιβάλλοντος των νησιών σε Αιγαίο και Ιόνιο, σε πολλά της χαρακτηριστικά μας ταιριάζει…

DAS-90 και SAAB Gripen-Γιατί θα μας διαφοροποιούσαν επιχειρησιακά αποδίδοντας μόνο οφέλη;

Είδαμε παραπάνω –πολύ επιγραμματικά- τι συμβαίνει στην Ευρώπη και τι στην Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει δεκαετίες προσπαθειών και διαδικασιών με στόχο την ευρωπαϊκή ενοποίηση και ολοκλήρωση, επί της ουσίας ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει επιτευχθεί. Όσο και αν οι Βρυξέλλες προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο, η αλήθεια είναι ότι ο αμερικανικός παράγοντας εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο για τις σημαντικές εξελίξεις στη Γηραιά  Ήπειρο. Μεγαλύτερη απόδειξη από την πρόσφατη ωμή παρέμβαση των ΗΠΑ στην κατασκευή και λειτουργία του αγωγού Nordstream 2, που θα υπερδιπλασιάσει (σχεδόν τριπλασιάσει…) σε ετήσια βάση την εισροή φτηνού φυσικού αερίου από την Ρωσία προς τη Γερμανία για την κάλυψη των τεράστιων ενεργειακών αναγκών της βιομηχανίας της τελευταίας, δεν μπορεί να υπάρξει…  

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση λοιπόν… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΣΕ ΕΝΙΑΙΑ ΜΟΡΦΗ. Υπάρχουν κράτη που συνεργάζονται με άλλα μέσω εταιρειών για την από κοινού ανάπτυξη συστημάτων και όπλων, υπάρχουν κράτη που επιλέγουν προϊόντα των ΗΠΑ για την κάλυψη των αναγκών τους διατηρώντας παράλληλα και την αμυντική τους βιομηχανία ενεργή και υπάρχουν κράτη που επιλέγουν συνδυασμό και των δύο… Μόνο η Γαλλία και η Σουηδία θα μπορούσε να πει κανείς ότι ξεφεύγουν από αυτό το μοτίβο, αλλά και αυτό δεν ισχύει απόλυτα.  Δηλαδή τα τελευταία 30 χρόνια και η γαλλική αμυντική βιομηχανία βασίζεται σε συνεργασίες για να συνεχίσει να παράγει και να επιβιώνει, ενώ ασφαλώς το ίδιο ισχύει και για τη Σουηδία. Πολλά από τα συστήματα του Gripen E για παράδειγμα, όπως και όλα σχεδόν τα όπλα που μπορεί να αξιοποιήσει είναι είτε αμερικανικά, είτε προήλθαν από τη συνεργασία με εταιρίες-βιομηχανίες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.


Απεικόνιση της 360 μοιρών κάλυψης (επάνω) του ολοκληρωμένου συστήματος αυτοπροστασίας και Η/Π Arexis του Gripen NG και των υπομονάδων του (κάτω). Οι οποίες είναι εξολοκλήρου ψηφιακές (επεξεργαστές σήματος) με κεραίες στοιχείων GaN (Νιτριδίου του Γαλίου). Η προηγμένη τεχνολογία του συστήματος που είναι σχεδιασμένο ώστε να αναβαθμίζεται διαρκώς και με χαμηλό κόστος, εξασφαλίζει μεγάλη αντοχή σε περιβάλλον παρεμβολών και παρέχει ικανότητα εντοπισμού επερχόμενων απειλών με μεγάλη ακρίβεια διόπτευσης και από μεγάλες αποστάσεις. Γιατί οι κεραίες στοιχείων GaN μπορούν να εστιάσουν σε μία περιοχή μπροστά η πίσω από το μαχητικό, ερευνώντας για απειλές.

Από αυτό το πολυσύνθετο πάζλ της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία μπορεί να μην έχει ενιαία οντότητα γιατί δεν υπακούει σε κανένα κοινό σχεδιασμό, ΑΛΛΑ αποδίδει επιχειρησιακά, βιομηχανικά και εν τέλει και οικονομικά οφέλη σε όλους τους εμπλεκόμενους, η Ελλάδα μετά από δεκαετίες δαπάνης πακτωλού κονδυλίων για την κάλυψη των αμυντικών της αναγκών, εξακολουθεί να ΑΠΕΧΕΙ. Και μάλιστα την τελευταία δεκαετία ΕΧΕΙ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕΙ να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τις τεράστιες επενδύσεις που έκανε από το 1970 και μετά στο χώρο της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας… Πλέον βρισκόμαστε και επίσημα στα δεδομένα της δεκαετίας του ’60… Περίοδο κατά την οποία απλά αποδεχόμασταν ότι υπήρχε διαθέσιμο στις αμερικανικές μάντρες πλεονάζοντος υλικού!

Και για αυτή την εξέλιξη, ναι, ευθύνεται σε ένα βαθμό η παρέμβαση του ξένου παράγοντα… Κυρίως του Αμερικανικού και δευτερευόντως του ευρωπαϊκού. Τη ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΘΥΝΗ όμως τη ΦΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ… Και όταν λέμε ΕΜΕΙΣ εννοούμε τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες.

Στο δια ταύτα όμως… Τι μπορεί να γίνει από εδώ και στο εξής λοιπόν; Τουλάχιστον σε ότι αφορά στο αξιόμαχο της Πολεμικής Αεροπορίας. Γιατί αυτό πραγματεύεται η σειρά των αφιερωμάτων με τίτλο «Τι πραγματικά χρειαζόμαστε». Τα πράγματα που μπορούν να γίνουν λοιπόν είναι συγκεκριμένα. Τα ξέρετε… Τα έχουμε γράψει και αναλύσει επανηλλειμένα. Δύο τύποι μαχητικών σε υπηρεσία μέσω ομογενοποίησης και ενίσχυσης της δύναμης των F-16 και Mirage 2000 και οροφή 200 μαχητικών με ελάχιστη διαθεσιμότητα 80%. Σε πρώτη φάση…

Σε δεύτερη φάση επιλογή νέου μαχητικού ή μαχητικών, αλλά υπό διαφορετικό επιχειρησιακό πρίσμα. Το F-15 για παράδειγμα με το οποίο ασχοληθήκαμε στο προηγούμενο αφιέρωμα της σειράς αυτής, θα μας εξασφάλιζε σημαντική επιχειρησιακή διαφοροποίηση… Τι εννοούμε;  Άποψή μας είναι ότι η Πολεμική Αεροπορία αφενός μέν θα πρέπει να διατηρήσει τις βάσεις από τις οποίες επιχειρεί, αν και όχι στο σύνολό τους απόλυτα ενεργές. Παράλληλα όμως θα πρέπει σε ένα βαθμό να υιοθετήσει τη σουηδική φιλοσοφία διασποράς. Κάτι σαν το περίφημο σε παγκόσμια κλίμακα DAS-90 που εξακολουθούν να έχουν σε εφαρμογή οι Σουηδοί.

Προσγείωση σε ευθεία του σουηδικού οδικού δικτύου… Αν και δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ, το σουηδικό σύστημα διασποράς DAS-90, επανενεργοποιήθηκε στο σύνολό του τα τελευταία χρόνια λόγω της αυξανόμενης ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας βόρεια και νότια της Σκανδιναβίας.

Για όσους είναι νεότεροι στην ηλικία και δεν έχει τύχει να διαβάσουν κάτι σχετικά, το DAS-90 ήταν -και τα τελευταία δέκα χρόνια επανενεργοποιείται σταδιακά λόγω της αυξανόμενης ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας και δραστηριότητας στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη, αλλά και τον αρκτικό κύκλο- ένα πολύ καλά σχεδιασμένο σύστημα διασποράς μαχητικών, εξοπλισμού επανεξυπηρέτησης εδάφους, ανεφοδιασμού και επανεξοπλισμού, που κάλυπτε σχεδόν ολόκληρη τη σουηδική επικράτεια. Σε διάφορα σημεία επάνω στο εθνικό οδικό δίκτυο, οι Σουηδοί είχαν σκάψει μικρά καταφύγια στη βάση υψωμάτων και λόφων. Σε περίπτωση επιχειρήσεων, αυτόνομα (και αυτοκινούμενα) κλιμάκια μηχανικών, οπλουργών και άλλων ειδικοτήτων επάνδρωναν αυτά τα καταφύγια, με τα υλικά και τα όπλα έτοιμα προς αξιοποίηση.

Σε αντίθεση με το παλαιότερο Viggen, στο Gripen δεν υιοθετήθηκε σύστημα αναστροφής της ώσης για λόγους εξοικονόμησης βάρους και περιορισμού των αναγκών συντήρησης. Τα μεγάλης επιφάνειας κάναρντ σε συνδυασμό με τα αερόφρενα και τα flaps που εδώ έχουν εκταθεί προς τα επάνω λειτουργώντας ώς φθορείς άντωσης (spoilers) έχουν αποδειχθεί υπερεπαρκή. Η ικανότητα του Gripen NG να επιχειρεί από τμήματα του οδικού δικτύου ακόμα και με πλήρες οπλικό φορτίο, το καθιστούν ιδανική πλατφόρμα εγγύς υποστήριξης (CAS), αέρος-αέρος και υποστρατηγικής κρούσης.

Παρέχονταν έτσι η δυνατότητα ταχείας επανεξυπηρέτησης μαχητικών, τα οποία προσγειώνονταν σε προεπιλεγμένα τμήματα-ευθείες του εθνικού οδικού δικτύου. Στο youTube θα βρείτε βίντεο με προσγειώσεις και απογειώσεις από ευθείες του σουηδικού οδικού δικτύου. Όχι μόνο με Gripen αλλά και με το θηριώδες Viggen. Γιατί πιστεύουμε ότι στην Ελλάδα θα ταίριαζε η ανάπτυξη και αξιοποίηση ενός παρόμοιου δικτύου; Μα γιατί αντιμετωπίζει πλέον απειλή όχι μόνο από ανατολικά αλλά και από το βορρά. Μπορεί η Αλβανία και τα Σκόπια να μην έχουν αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να αποτελέσουν υπολογίσιμη απειλή ΑΛΛΑ… Θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο το ότι θα αξιοποιηθούν ως βάσεις από τουρκικές δυνάμεις για την προσβολή στόχων στην Ελλάδα.

Με μόνη εξαίρεση τον άξονα Κρήτης-Κύπρου, οι αποστάσεις είναι σχετικά μικρές, οπότε μικροί θα είναι και οι χρόνοι αντίδρασης. Θα πρέπει επομένως με βάση την κοινή λογική πέρα από τα Νατοϊκά πρότυπα να υιοθετήσουμε και καθαρά εθνικά σε ότι αφορά στη διεξαγωγή αεροπορικών επιχειρήσεων. Θα πρέπει με άλλα λόγια να αρχίσουμε να λειτουργούμε διαφορετικά. ΟΧΙ ΣΥΜΒΑΤΙΚΑ… Δεν μπορείς διαφορετικά να αντιμετωπίσεις έναν αριθμητικά –και ποιοτικά ως προς το εξοπλισμό- υπέρτερο αντίπαλο. Υιοθετώντας και αξιοποιώντας συμβατικές μεθόδους. Ακόμη και αν θέσει εκτός ενέργειας δύο ή τρείς κύριες βάσεις από τις οποίες επιχειρείς, θα πρέπει ΑΜΕΣΑ να είσαι σε θέση να ανταποδώσεις το πλήγμα.

Και για να το κάνεις αυτό πρέπει να έχει τη δυνατότητα βραχείας από/προσγείωσης  (STOL-Short Take Off and Landing) με πλήρες εσωτερικό και εξωτερικό καύσιμο και οπλικό φορτίο. Χωρίς να φοβάσαι ότι οι αεραγωγοί των μαχητικών σου θα καταπιούν ότι FOD υπάρχει τριγύρω με το που θα αυξήσουν στοιχεία κινητήρα για να τροχοδρομήσουν ή να απογειωθούν… Χωρίς να φοβάσαι να αφήσεις τα αεροπλάνα έκθετα στη ζέστη, το κρύο, τη βροχή για να μην χάσουν τις ιδιότητές τους τα υλικά επικάλυψης για την απορρόφηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.  Σε κάθε περίπτωση λοιπόν θα πρέπει να είσαι έτοιμος να επιχειρήσεις κάτω από αντίξοες συνθήκες. Την πολυτέλεια του να διαμορφώνουν το περιβάλλον στο οποίο επιχειρούν την έχουν μόνο οι Αμερικανοί… Και αυτοί όχι πάντα!

Το προγενέστερο Gripen C φορτωμένο με δύο όπλα μακρού πλήγματος KEPD 350, μία εξωτερική δεξαμενή καυσίμου, δύο πυραύλους AIM-120 και ισάριθμους ΑΙΜ-9. Στο Gripen NG πέρα από την εσωτερική χωρητικότητα σε καύσιμο (3.400 κιλά) αυξήθηκε σημαντικά και η εξωτερική με την προσθήκη δύο ακόμη hardpoints στην κοιλιά της ατράκτου (συνολικά 10!). Το μέγιστο βάρος απογείωσης είναι σχεδόν ίδιο με αυτό το Mirage 2000-5Mk.2. 16.500 κιλά. Το μικρό μαχητικό μπορεί άνετα να λειτουργήσει και ως πλατφόρμα στρατηγικής κρούσης, προσβάλλοντας στόχους υψηλής αξίας από πολύ μεγάλες αποστάσεις.

Θα πρέπει λοιπόν, για να μην μακρηγορούμε, να μπορείς να επιχειρείς από περιοχές και σημεία, που ο αντίπαλος δεν θα μπορεί εύκολα να εντοπίσει και να στοχοποιήσει. Και με τρόπους που θα αποτρέπουν τη γρήγορη φθορά σου. Όταν ο Τούρκος θα μπορεί να επιχειρεί από κατάστρωμα αεροπλανοφόρου (Anadolou), ή από αεροδρόμια στην Αλβανία και τα γειτονικά Σκόπια, θα πρέπει να μπορείς να απαντήσεις επιχειρώντας με τη σειρά σου ακόμα και από νησιά του κεντρικού και ανατολικού Αιγαίου!  Όσο και αν φαντάζει δύσκολο αυτό, δεν είναι… Οργάνωση και θέληση χρειάζονται… ΟΤΑΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ το ξανασυζητάμε…

Το Gripen NG είναι το δεύτερο ευρωπαϊκό μαχητικό μετά το Rafale που εξοπλίστηκε με ραντάρ AESA. Με βάση στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα η SAAB μέσω της Σουηδικής Αεροπορίας το RCS του Gripen NG ανέρχεται στο 1/5 του RCS του F/A-18C/D’s, στο 1/3 του F-16C/D Block40/42’s και στο 1/2 (μισό) του Mirage-2000-5’s.

Όσο για τα πλεονεκτήματα του Gripen New Generation (NG) ή Gripen E όπως ονομάζεται πλέον, έχουμε αναφερθεί σε αυτά σε παλαιότερα αφιερώματά μας. Θα τα επαναλάβουμε και εδώ αν και λίγο πιο αναλυτικά… Πρόκειται για ένα καθαρά σουηδικό εθνικό προϊόν, παρά το γεγονός ότι ορισμένα από τα κύρια συστήματά του (κινητήρας F414) και υποσυστήματα είναι προέλευσης ΗΠΑ. Τα πάντα βέβαια είναι κατασκευασμένα στη Σουηδία με ειδικές σχετικές αδειοδοτήσεις που επιτρέπουν πλέον εξαγωγές χωρίς περιορισμούς.

Μαθαίνοντας από παθήματα του παρελθόντος δηλαδή οι Σουηδοί πλέον προστατεύουν το προϊόν τους και νομικά! Απόδειξη του γεγονότος αυτού είναι ότι οι ΗΠΑ δεν κατόρθωσαν να εμποδίσουν την πώληση του Gripen E στη Βραζιλία, όπως δεν μπορούν να εμποδίσουν και την συμμετοχή του σε διεθνείς ανοικτούς διαγωνισμούς, όπως αυτοί της Ινδίας, της Φιλανδίας και της Ελβετίας. Στους οποίους το σουηδικό μαχητικό «κατεβαίνει» με αξιώσεις και σημαντικές πιθανότητες επικράτησης… Όχι μόνο επειδή, όπως έχει επανηλλειμένα αποδειχθεί στο μακρινό (Νότιος Αφρική) και πρόσφατο (Βραζιλία) παρελθόν, οι Σουηδοί είναι ιδιαίτερα απλόχεροι ως προς την απόδοση βιομηχανικού έργου προκειμένου να «πάρουν τη δουλειά», αλλά και γιατί το αεροπλάνο παρέχει σημαντική επιχειρησιακή ευελιξία σε συνδυασμό με εξαιρετικά χαμηλό κόστος απόκτησης και χρήσης.

Η περίπτωση της Ελβετίας… Παράδειγμα προς μίμηση

Ας σταθούμε λίγο περισσότερο σε αυτό το τελευταίο… ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ. Γιατί αποτελεί κρίσιμο παράγοντα, ο οποίος έχει καθηλώσει μεγάλο αριθμό πτητικών μέσων όχι μόνο της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και των δύο άλλων Κλάδων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Φωτογραφία από την ελβετική αξιολόγηση πριν από οκτώ περίπου χρόνια… Το JAS 39E/F αποτελεί μία σαφώς πιο συμβατική προσέγγιση σε σύγκριση με το, επίσης μονοκινητήριο, F-35. Συνδυάζει όμως δύο «δυνατά χαρτιά» που εκτιμάται ότι θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην εμπορική του πορεία στις επόμενες δεκαετίες. Το πρώτο είναι το σημαντικά χαμηλότερο κόστος αγοράς και χρήσης του και το δεύτερο οι συγκρίσιμες επιχειρησιακές του δυνατότητες. Το Gripen NG όντας άμεσος απόγονος του JAS 39C/D δεν ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά stealth του αμερικανικού μονοκινητήριου. Ούτε ειδικές γωνίες υπάρχουν εδώ, ούτε υλικά RAM. Αποδεδειγμένα όμως έχει εξαιρετικά χαμηλό ηλεκτρομαγνητικό ίχνος (RCS), λόγω των μικρών του διαστάσεων, ενώ περιορισμένο είναι και το υπέρυθρο ίχνος του. Και η ακτίνα του θα είναι επίσης μικρότερη (αναφερόμαστε σε διαμόρφωση με εσωτερικό καύσιμο μόνο). Από εκεί και πέρα όμως, ακριβώς όπως και το F-35, διαθέτει ραντάρ AESA, IRST και ατρακτίδια LITENING και SNIPER για παθητικό εντοπισμό και πρόσκτηση στόχων, ολοκληρωμένο σύστημα απεικόνισης και στοχοποίησης επί κάσκας και θάλαμο διακυβέρνησης με πλευρικά χειριστήρια και πίνακα οργάνων που καταλαμβάνεται από μία ενιαία μεγάλη οθόνη, τεχνολογίας αφής! (ΑrmaSuisse)

Οι Σουηδοί παραχώρησαν γη και ύδωρ στους Νορβηγούς κατά την περίοδο 2008-2009 προκειμένου να τους αποτρέψουν από το να επιλέξουν το F-35 Lightning II. Αυτό που δεν κατάφεραν τότε, το πέτυχαν τελικά με τους Ελβετούς οι οποίοι αρχικά είχαν αποκλείσει την προμήθεια αμερικανικού μαχητικού στον διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει το 2010 για την αντικατάσταση του γηραιού F-5E/F Tiger II και του F/A-18C/D. Σε δεύτερο δε χρόνο, αλλά κατόπιν αξιολόγησης, απέρριψαν το πολυεθνικό Eurofighter Typhoon και το γαλλικό Rafale. Δικινητήρια μαχητικά με υψηλότερες επιδόσεις και μεγαλύτερη ικανότητα μεταφοράς οπλικού φορτίου, αλλά και με σημαντικά μεγαλύτερο κόστος κτήσης και χρήσης. Στις 28 Αυγούστου 2013 οι δύο χώρες (Ελβετία και Σουηδία) υπέγραψαν συμφωνία για την από κοινού προμήθεια 82 συνολικά μονάδων (μονοθέσιων Gripen E και διθέσιων –F) με στόχο να καλύψουν μελλοντικά τις επιχειρησιακές ανάγκες των αεροπορικών τους δυνάμεων. Οι δε Ελβετοί γνωστοποίησαν την σε πρώτη φάση πρόθεσή τους να δεσμεύσουν κονδύλια ύψους 300 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων (314 εκατομμύρια δολάρια)  για το οικονομικό έτος 2014, ενώ το συνολικό κόστος των 22 μαχητικών JAS 39 Gripen -Ε και –F που επρόκειτο να παραγγελθούν, υπολογίστηκε ότι θα ανέλθει σε 3,1 δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα (περί τα 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια). Στο νούμερο αυτό κατά την πάγια σουηδική τακτική, περιλαμβάνονταν και το βιομηχανικό έργο με την αποδέσμευση τεχνολογίας, καθώς και η εφ’ όρου ζωής υποστήριξη σε ανταλλακτικά! Η προμήθεια των σουηδικών μαχητικών από την Ελβετία σε περίπτωση που επικυρώνονταν από το κοινοβούλιο της χώρας μετά από δημοψήφισμα που έλαβε χώρα το Μάιο του 2014 (με αρνητικό αποτέλεσμα), θα εξελίσσονταν σε δύο φάσεις… Οι Σουηδοί είχαν προτείνει αρχικά να παραδώσουν οκτώ μονοθέσια Gripen C και τρία διθέσια Gripen D στην Ελβετική Αεροπορία προκειμένου να αξιοποιηθούν και για την διάθεση των Ελβετών ιπταμένων στον τύπο κατά την περίοδο 2016-2020 με ετήσιο κόστος 44 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα ανά έτος. Σε δεύτερη φάση οι τελευταίοι θα παραλάμβαναν τα μισά από τα 22 Gripen E/F, από τα μέσα του 2018 μέχρι το τέλος του 2019.

Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε λόγω του αρνητικού αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, που τελικά έγινε το Μάιο του 2014 αλλά… Ο διαγωνισμός επαναλαμβάνεται αυτή την περίοδο.

Το διθέσιο -F διαφέρει από το μονοθέσιο -Ε, μόνο ως προς το μήκος της ατράκτου (15,9 μέτρα έναντι 15,2). Κατά τα άλλα έχει ακριβώς τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες. Ικανότητα Supercruise (πολύ σημαντική για την εκτόξευση των METEOR), ικανότητα απογείωσης με ελάχιστη διαδρομή 500 μέτρων, ικανότητα μεταφοράς των στρατηγικού χαρακτήρα AGM-158 JASSM και KEPD 350, των ατρακτιδίων στοχοποίησης LITENING και SNIPER και των αναγνωριστικών Reccelite και MRPS. (SAAB)

Τον Σεπτέμβριο του 2012 το σουηδικό υπουργείο άμυνας σε μία προσπάθεια να πιέσει ίσως τις καταστάσεις, γνωστοποίησε ότι διατηρεί το δικαίωμα να αποσυρθεί από το πρόγραμμα Gripen NG σε περίπτωση που οι Ελβετοί τελικά δεν προχωρήσουν στην προμήθειά του και επομένως και στην συγχρηματοδότησή που τόσο έχουν ανάγκη οι Σουηδοί. Την ανακοίνωση αυτή έσπευσαν άμεσα να εκμεταλλευτούν οι Γάλλοι που επανήλθαν με άλλη μία προσφορά για το Rafale, η οποία μάλιστα περιλάμβανε τρείς διαφορετικές προτάσεις! Τις παραθέτουμε όπως τις διαβάσαμε στην διεθνή ειδησεογραφία (DefenseNews):

-Προμήθεια 22 μαχητικών Rafale με κόστος 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.  Χωρίς δυνατότητες air to ground και φωτογραφικής αναγνώρισης και χωρίς προσομοιωτή.

-Προμήθεια 18 Rafale με κόστος 3,1 δισεκατομμύρια δολάρια με το σύνολο των επιχειρησιακών δυνατοτήτων που είχε ζητήσει η Arma Swiss.

-Προμήθεια 12 Rafale με κόστος 2,34 δισεκατομμύρια δολάρια και πλήρεις επιχειρησιακές δυνατότητες και προσομοιωτή πτήσεων. Σύμφωνα δε με τη γαλλική προσφορά, η τελευταία αυτή πρόταση θα εξασφάλιζε στους Ελβετούς τις ίδιες επιχειρησιακές δυνατότητες με τα 22 Gripen E.

Τελικά τον Νοέμβριο του 2012 οι Ελβετοί έδωσαν τέλος στην αγωνία των Σουηδών σχετικά με το μέλλον του προγράμματος Gripen NG, ανακοινώνοντας ότι το Εθνικό Συμβούλιο της χώρας ζήτησε επίσημα από τη βουλή την έγκριση της χρηματοδότησης προμήθειας των Gripen E. Γνωστοποιήθηκε επίσης ότι τελικά ίσως δεν απαιτηθεί η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έγκριση της αγοράς ή όχι από τον ελβετικό λαό…

Που θέλουμε να καταλήξουμε με όλα αυτά; Μα στο πολύ απλό συμπέρασμα που λέει ότι στις διαδικασίες επιλογής και προμήθειας τόσο ακριβών συστημάτων όπως είναι τα μαχητικά αεροπλάνα, η διαπραγμάτευση υπό διαφορετικές μορφές εξελίσσεται πραγματικά μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο αγοραστής δηλαδή χρησιμοποιεί ακόμα και μετά την ανακοίνωση της επιλογής του τύπου που θα προμηθευτεί τον ανταγωνισμό, για να εξασφαλίσει τα μέγιστα από τη συμφωνία που πρόκειται να υπογραφεί. Αυτό έκαναν οι Ελβετοί στη συγκεκριμένη περίπτωση, δαπανώντας έναν ολόκληρο χρόνο από το Νοέμβριο του 2011 που ανακοίνωσαν επίσημα την επιλογή του Gripen NG για την αντικατάσταση των F-5E/F. Ακριβώς δε την ίδια τακτική αξιοποίησαν και οι Ινδοί και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό, στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν πλήρη πρόσβαση σε τεχνολογίες πραγματικά προηγμένες, μέσω της προμήθειας του Rafale.

Απλά εντυπωσιακό…. Μόνο γαλλικά όπλα και ατρακτίδια δεν περιλαμβάνει.

Δυνατότητες διαπραγμάτευσης επομένως πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Τους λόγους για τους οποίους στις περισσότερες των περιπτώσεων οι ελληνικές πολιτικές (και στρατιωτικές δευτερευόντως)  ηγεσίες δεν τις αξιοποίησαν, σήμερα πλέον τους γνωρίζουμε πολύ καλά. Ή αν θέλουμε να ακριβολογούμε τους νιώθουμε, τους βιώνουμε στην καθημερινή μας ζωή, όπως ακριβώς τους νιώθουν και οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Τα έχουμε ξαναγράψει λοιπόν και δεν χρειάζεται να επαναληφθούμε. Αυτό που χρειάζεται είναι να προβληματιστούμε και να μάθουμε από τα λάθη μας. Η υπόθεση της χαμένης εθνικής μας κυριαρχίας και ανεξαρτησίας για την οποία τόσος λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια δεν απεμπολείται εάν εσύ ο ίδιος δεν είσαι διατεθειμένος να την απεμπολήσεις… Κακά τα ψέματα λοιπόν…

Φωτογραφία από την ειδική εκδήλωση παρουσίασης του πρωτοτύπου Gripen NG που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις της SAAB τον Ιούνιο του 2008. Άποψή μας είναι ότι -πάντα με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, τεχνικά, επιχειρησιακά και οικονομικά- το Gripen E/F είναι η ιδανική πλατφόρμα αντικατάστασης των Mirage 2000EG, Phantom AUP και F-16C/D Block 30 και -50 εφόσον δεν εκσυγχρονιστούν. Πράγμα που είναι και το πιο πιθανό… Το πρόβλημα μας δεν είναι τα λεφτά… Άλλα είναι τα πράγματα που μας λείπουν για μία τέτοια κίνηση ματ!

Δεν έχει παρά να κοιτάξει κανείς για παράδειγμα που βρίσκεται σήμερα η τουρκική αμυντική βιομηχανία και που βρίσκεται η ελληνική. Η οποία ξεκίνησε να αναπτύσσεται σχεδόν παράλληλα. Είναι προς τιμή των γειτόνων οι προσπάθειες που έχουν καταβάλει και η επιμονή και σοβαρότητα που έχουν επιδείξει όλα αυτά τα χρόνια. Γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι αν οι «αγορές» το αποφασίσουν, θα γκρεμίσουν το «τουρκικό οικονομικό θαύμα» εν μία νυκτί. Παρά τις χρηματοδοτήσεις από τις αραβικές χώρες… Όπως γνωρίζουν και ότι αν τα μεγάλα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κλείσουν τις κάνουλες των δανειοδοτήσεων, η εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή αμυντικού υλικού και συστημάτων μαζί με τις εξαγωγές απλά θα καταρρεύσουν. Παρόλα αυτά το παλεύουν. Και έχουν κάνει βήματα δεκαετιών μπροστά σε σχέση με την Ελλάδα. Δεν λέμε ότι η Τουρκία είναι ίδια περίπτωση με την Ελλάδα. Αλλοίμονο, κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αναληθές από τη στιγμή που τα «ξένα κέντρα εξουσίας» όπως εμείς εδώ αποκαλούμε τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, την αντιμετωπίζουν διαφορετικά ως χώρα. Είναι βέβαιο όμως από την άλλη πλευρά ότι και στην Τουρκία ασκούνται πιέσεις από τον διεθνή παράγοντα. Όχι μόνο στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Είναι εξίσου βέβαιο τέλος πώς όταν η Τουρκία ζητήσει ανταλλάγματα για να ξαναγυρίσει στο «μαντρί», αυτά δεν θα περιοριστούν στο να της αποδεσμευθεί το F-35! Τα ανταλλάγματα θα προέλθουν από τον «αδύναμο κρίκο». Την Ελλάδα…

Link 16 διαθέσιμο φυσικά…

Gripen E – Γιατί είναι κατάλληλο για τις ελληνικές επιχειρησιακές ανάγκες

Κλείνουμε τη μικρή αυτή παρένθεση και πάμε πίσω στα δικά μας… Για να τονίσουμε μία άλλη σημαντική διάσταση του προγράμματος Gripen NG η οποία είναι δεδομένο ότι ενδιαφέρει την ελληνική πλευρά. Πέρα από το ότι το μικρό σουηδικό μαχητικό ενσωματώνει ως πλατφόρμα εντελώς νέα συστήματα (πιλοτήριο πέμπτης γενιάς, ραντάρ AESA ΕS-05, σύστημα απεικόνισης-στοχοποίησης επί κάσκας, νέο ισχυρότερο κινητήρα και μεγαλύτερη εσωτερική χωρητικότητα καυσίμου) και έχει πραγματικές δυνατότητες πολλαπλού ρόλου, εμφανίζει κόστος χρήσης άμεσα συγκρίσιμο με αυτό του παλαιότερου Gripen C/D. Τα στοιχεία που παραθέτουμε παρακάτω είχαν αποδεσμευθεί από την κατασκευάστρια SAAB την περασμένη δεκαετία (2006)… Αναλογικά όμως ισχύουν κανονικά μέχρι σήμερα! Είναι δε παραπάνω από ικανά να δώσουν την πραγματική εικόνα: Κάθε ώρα πτήσης του Gripen C/D είχε κόστος 4.100 μόλις δολαρίων έναντι 8.000 δολαρίων του F-16C/D Block 50, 9.500 δολαρίων του Mirage 2000, 12.800 δολαρίων του F/A-18C/D Hornet, 30.000 δολαρίων του Tornado και 32.000 δολαρίων του Harrier…

Απεικόνιση των δυνατοτήτων παθητικού εντοπισμού μέσω του αισθητήρα IRST μπροστά από το αλεξίνεμο. Και αυτό της Selex…

Επαναλαμβάνουμε, τα νούμερα αυτά αποτελούν στοιχεία του 2006 και δόθηκαν σε ενημέρωση της κατασκευάστριας SAAB και της Gripen International που είχε την ευθύνη της εμπορικής προώθησης του αεροπλάνου παγκοσμίως. Βέβαια εκείνη την εποχή όλα αυτά ήταν «ψιλά γράμματα» για την ελληνική πραγματικότητα. Σήμερα όμως που τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά θα θέλαμε πολύ να έχουμε –και θα το επιδιώξουμε- μία ίδια σύγκριση του Gripen NG με νεότερα μαχητικά όπως οι εκδόσεις του F-35, το Rafale και το Eurofighter, καθώς όπως τονίστηκε τότε τα νούμερα αυτά ήταν απόλυτα επιβεβαιωμένα περιλαμβάνοντας το κόστος του καυσίμου, των λιπαντικών, ανταλλακτικών και αναλώσιμων, καθώς και το κόστος των εργατωρών για συντήρηση επιπέδου Ο, Ι και D! Γιατί αν πράγματι το κόστος χρήσης ενός Gripen E/F ανά ώρα πτήσης είναι χαμηλότερο έστω και κατά το ένα τρίτο σε σχέση με αυτό ενός F-16C/D Block 50/52, ή ενός Mirage 2000 και όχι το μισό ή κάτω από το μισό όπως στην περίπτωση του Gripen C/D, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η εξοικονόμηση κονδυλίων είναι πραγματικά τεράστια σε βάθος χρόνου της τάξης των 10 ετών και ακόμα μεγαλύτερη σε ορίζοντα εικοσαετίας…

Με δυνατότητες άμεσα συγκρίσιμες με το F-16V (F-21 για τον ινδικό διαγωνισμό) και χαρακτηριστικά ανώτερα, το Gripen NG μετά την -εσφαλμένη κατά την άποψή μας- απόφαση των Γάλλων να τερματίσουν την παραγωγή του Mirage 20000, είναι το ιδανικό από πλευράς κόστους-απόδοσης μονοκινητήριο μαχητικό για την κάλυψη κάθε επιχειρησιακής ανάγκης. Δεν το λέμε εμείς, το λένε τα διαθέσιμα στοιχεία… Επί της ουσίας μέχρι και οι Καναδοί το είχαν προκρίνει έναντι του F-35!

Δεν θα πρέπει δε να ξεχνάμε ότι αναφερόμαστε σε ένα μαχητικό με αποδεδειγμένα μεγάλες επιχειρησιακές δυνατότητες και κατάλληλο για όλες τις «δουλειές». Από αναχαίτιση και βομβαρδισμό μέχρι φωτογραφική αναγνώριση και προσβολή στόχων με μεγάλη ακρίβεια στο έδαφος (ΑGM-65 Maverick, AFDS, LGBs) και στην επιφάνεια της θάλασσας (Rbs-15), αλλά και ικανότητα καταστροφής στόχων υψηλής αξίας (High Value Units-HVU) με το όπλο οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος Taurus KEPD 350 (ακτίνα 500 χιλιομέτρων τουλάχιστον!).  Σε ρόλο αέρος-αέρος είναι πιστοποιημένα στο αεροσκάφος αμερικανικά και ευρωπαϊκά όπλα (ΑΙΜ-9, ΑΙΜ-120, ΙRIS-T και METEOR), αλλά στο σουηδικό μαχητικό δεν κάνουμε ειδική αναφορά μόνο για αυτό. Στη νέα του έκδοση μπορεί πραγματικά να «σταθεί» με αξιώσεις στο χώρο του Αιγαίου, τόσο σε ρόλο αστυνόμευσης-επιτήρησης με εξαιρετικά χαμηλό κόστος, όσο και σε ρόλους προσβολής επίγειων στόχων τακτικού και υποστρατηγικού χαρακτήρα. Και αυτό γιατί η νέα έκδοση έχει σημαντικά βελτιωμένο λόγο ώσης προς βάρος σε σχέση με την προγενέστερη. Ο κινητήρας F-414G αποδίδει μέγιστη ώση 22.000 λιβρών. Περίπου 2.500 λιβρών περισσότερη από αυτή του Μ53R2 του Mirage 2000…

Comments

  1. Δεν περισσεύουν χρήματα! Πρέπει να επιδοτηθούν επιπλέον οι κομματικοί στρατοί! Απο εκεί και πέρα το Gripen το ξεχνάμε! Κατα τους κυβερνώντες, η Ελλάδα ανήκει εις τις ΗΠΑ και στην L.M. σε αυτόν τον τομέα!

      1. Με το σχόλιό μου καυτηριάζω την στάση αδιαφορίας της πολιτικής ηγεσίας και διαχρονικά στον τομέα της άμυνας. Επίσης δεν μπορώ να δεχτώ οτι δεν υπάρχουν χρήματα για την άμυνα την στιγμή που καθημερινά ανακαλύπτουν λόγους για να δώσουν προεκλογικά επιδόματα. Χώρες που είναι σε χειρότερη οικονομική κατάσταση απο εμάς και δεν αντιμετωπίζουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε εμείς προσέχουν σαν κόρη οφθαλμού την άμυνά τους.
        Η άποψή μου είναι ότι πρέπει να υπάρξει αρχικά αναβάθμιση των mirage ανάλογη των F-16 και όχι αυτά τα μεσοβέζικα που ακούμε. Σε σχέση με το Gripen θα προτιμούσα την αγορά καινούργιων F-16V που σε συνδιασμό με την αναβάμιση των 84 ίσως κερδίζαμε σε κόστος ανα μονάδα. Καλό αεροσκάφος το σουηδικό με φθηνό κόστος λειτουργίας και εξελιγμένο να αντιμετωπίζει την αεράμυνα της Ρωσίας (S-400, Τουρκία) αλλά δεν έχει βρεθεί σε πεδίο μάχης, έχει πουλήσει ελάχιστα και αν ήταν να εισάγουμε έναν νέο τύπο αεροσκάφους στο οπλοστάσιό μας θα προτιμούσα ένα νεότερης γενιάς (F-35). Θα προτιμούσα ακόμη και το F-15x για αντικαταστάτη των F-4 ή και το Rafale F4. Η άποψή μου είναι οτι πρέπει και στο μέλλον να διαθέτουμε ένα αεροσκάφος απο ΗΠΑ και ένα απο Ευρώπη (Γαλλία).

    1. Δεν συμφωνώ στο ότι δεν μπορεί να επιλεγεί και θα επαναφέρω στη μνήμη όλων την επιλογή του ERIEYE. Αν ήταν τα πράγματα όπως το αναφέρετε θα έπρεπε να πάμε στο E-7 για να στηρίξουμε… Άλλωστε υπάρχουν τόσα πολλά άλλα να διεκδικήσουν οι «φίλοι». Τέλος αν εξεταστεί στο παρελθόν τι συνέβαινε υπήρχε εδώ και 30 χρόνια μια διαφορετική προέλευση α/φών στην Π.Α. από Γάλλους και παρατηρείται τελευταία μια αδιαφορία διατήρησής της (έτσι το εκλαμβάνω) αλλά μεταφοράς της στο Π.Ν. με τις [email protected]

    2. 1) Μια χώρα μπορεί να χάσει απο μονη της αν αποδωθει σε εναν εξοπλιστικο αγωνα που δεν αντέχει. Τι να τα κάνω τα F35 πχ αν οι πολιτες μου τρωνε απο τα σκουπιδια και εχω ανεργια που θεριζει? Σε ολα πρεπει να υπάρχει μια ισοροποια. Δεν το αναφέρω για σας προσωπικα, αλλα γενικοτερα σε ολους τους φίλους της αμυνας.

      2) οσον αφορα τους κομματικους στρατούς… πάντα θα υπάρχουν και σε ολες τις χώρες. Ποσοι ειναι αυτοι και ποσο στοιχιζουν? Καλο θα ηταν καποτε να έχουμε μια εκτίμηση σχετικη.

      3) Σχετικά με την LM… φυσικά οι σχέσεις μεταξυ χωρών επηρεάζουν τις επιλογές και σε οτι αφορά την Αμερικη…. αγοράζεις πολιτικη επιρροη ξεκάθαρα. Αλλα αν αφησω απεξω την οποια πολιτικη επιρροη και την αξιολογησω για αυτα που προσφέρει, πάλι στην κορυφη θα ηταν… οταν βάλεις μέσα και την σημαντικη εξίσωση του κόστους και ευκολιων αποπληρωμής, δεν υπάρχουν αμφιβολιες.

      1. Απαντάμε αντίστοιχα-αριθμητικά στις παρατηρήσεις σας:

        -Η Ελλάδα αντέχει τον εξοπλιστικό αγώνα έναντι της Τουρκίας. Υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει σχεδιασμός και επομένως ορθολογισμός, απόλυτη διαφάνεια και -το σημαντικότερο- ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ για κάθε σύμβαση. ΤΙΠΟΤΑ από όλα αυτά δεν ίσχυσε μεταπολεμικά παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις…

        -Κομματικοί Στρατοί όπως νοούνται στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Της Αφρικής…ίσως. Και εδώ όμως επιφυλασσόμεθα να βάλουμε το χέρι μας στη φωτιά!

        -Για ποια επιρροή μιλάτε; Τα γεγονότα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες -πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων- χρησιμοποιούν την επιρροή των ΗΠΑ για την διατήρησή τους στην εξουσία… ΟΧΙ για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων. Όσο για το ζήτημα του κόστους και των ευκολιών πληρωμής, έχει το αντίστοιχο τίμημα… Σας προτρέπουμε να διαβάσετε το σχετικό αφιέρωμα που είχαμε δημοσιεύσει https://defencereview.gr/amerikanika-machitika-giati-epikratoyn-akoma-kai-sti-technologika-proigmeni-eyropi/

  2. Οι γείτονες εκτός από τα πολύ σωστά που ανφέρετε έχουν και το εξής πλεονέκτημα. Εϊναι ανεξάρτητη χώρα και όχι ημιαυτόνομο προτεκτοράτο όπως ήταν η Ελλάδα έως τώρα ή αποικία χρέους όπως είναι σήμερα. Η τουρκική ελίτ έχει εθνοκεντρικούς στόχους ενώ η ελληνική προσαρτηματικούς στα συμφέροντα όποιου δυνατού καταφέρνει να την ελέγξει. Είναι ετερόφωτη και ξενόδουλη και γι αυτό βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση με τον ελληνικό λαό και με τα συμφέροντα της χώρας.
    Για τους λόγους που «νοιώθουμε» ότι δεν γίνονται σωστές κινήσεις στα εξοπλιστικά προγράμματα, υπάρχει ένας θεσμός που λέγεται εισαγγελέας. Κανονικά οι εισαγγελείς θα πρέπει να λειτουργούν αυτεπάγγελτα όταν βλέπουν ότι κάτι δεν πάει καλά σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα. Όμως η άλωση της δικαιοσύνης από την πολιτική εξουσία, μαζί με τους νόμους περί της μη-ευθύνης των πολιτικών έχουν εξασφαλίσει ότι αυτά που οι υπόλοιποι νοιώθουμε θα μπορούν να γίνονται ατιμώρητα.
    Κατά τα άλλα νοιώθω ότι με τα κόστη που περιγράφετε σε αυτό και άλλα άρθρα σας η Ελλάδα μόνο προς αναβάθμιση διαθέσιμων αεροσκαφών και το πολύ πολύ την προμήθεια μεταχειρισμένων με χαμηλό κόστος μπορεί να κινηθεί. Γι’ αυτό τα πενιχρά εισοδήματα που θα προέκυπταν από την πώληση διαθέσιμων αεροσκαφών είναι αμελητέα σε σχέση με τα πλεονεκτήματα από τυχόν αναβάθμιση τους.

  3. Πραγματικά πολύ χρήσιμα και ενημερωτικά αυτά τα άρθρα για την Π.Α.
    Κατ’ αρχήν να σταθώ στην πιθανότητα εμπλοκής των Σκοπίων και της Αλβανίας.
    Οι Τούρκοι εκτιμώ ότι δεν θα τολμήσουν να εκθέσουν δυνάμεις τόσο μακρυά από τη βάση τους με ότι συνεπάγεται αυτό σε τυχόν υποστηρίξεις κ.λπ.? Επιπλέον η στην ουσία κήρυξη πολέμου των Σκοπίων και Αλβανίας κατά της Ελλάδας, θα ήταν ευχής έργο για εμάς. Η Ελλάδα, θα έχει την ευκαιρία να καταλάβει τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου και των Σκοπίων σε έναν άξονα Αυλώνας – Μοναστηρίου και να διχοτομήσει τα δύο αυτά κράτη. Το μεν ένα εκμεταλλευόμενη την Ελληνική μειονότητα να κρατήσει τα εδάφη αυτά και με μια νεκρή ζώνη για ασφάλεια (όπως επιχειρεί τώρα η Τουρκία στη Συρία), το δε άλλο παγιώνοντας μια νεκρή ζώνη στα Σκόπια όπου θα έχει τον έλεγχο. Και δεν μπορεί κανείς διεθνής παράγοντας να σου πει και τίποτα. Αν μάλιστα έτσι εξελιχθούν τα πράγματα, δεν αποκλείεται να επέμβει και η Βουλγαρία, ελέγχοντας το νοτιοανατολικό τμήμα των Σκοπίων (ως βουλγαρικής συνείδησης) και η όλη ιστορία να αποτελέσει την τριχοτόμηση και διάλυση των Σκοπίων με τον έλεγχο των Αλβανών στο βόρειοδυτικό τμήμα τους.
    Σε κάθε περίπτωση, μια περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας και Βουλγαρίας είναι επιθυμητή (δεν αμφιβάλλει η Βουλγαρία ότι θα έχει και αυτή κάποια στιγμή πρόβλημα στο νότιο τμήμα της με τους μουσουλμάνους).

    1. Αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, πιστεύετε πραγματικά ότι ένα σενάριο σαν αυτό που περιγράφετε, θα αφήσουν οι ΗΠΑ και η Γερμανία να εξελιχθεί; Θυμηθείτε πώς βομβάρδισαν ανηλεώς τη Σερβία επί σχεδόν τρεις μήνες την περίοδο Μαρτίου-Μαΐου 1999… Απλά επειδή επέμενε να διατηρεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε εθνικό έδαφος (Κόσοβο)! Βέβαια τότε ο ρωσικός παράγοντας ήταν εκτός εξίσωσης, αλλά και πάλι… Το σενάριο είναι απίθανο και λόγω των δικών μας παθογενειών. Όσο για την Τουρκία και για το εάν θα αποτολμήσει μεταφορά αεροπορικών δυνάμεων σε Αλβανία και Σκόπια, να μην αμφιβάλλετε καθόλου… Όταν θα μπορέσει θα το πράξει.

      1. Αυτό λέω. Ότι αν το πράξει, θα εκτεθούν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ οι δύο γείτονες χώρες.
        Για να επέμβει η Αμερική εις βάρος μας, θα πρέπει να έχει δώσει άδεια στην Τουρκία αλλά και στις Αλβανία και Σκόπια να κινηθούν κατά της (αξιόπιστης πλέον συμμάχου της) Ελλάδας (επιθετική ενέργεια είναι η παραχώρηση αεροδρομίων σε τρίτη χώρα ώστε να εισβάλλει στο έδαφός μας). Τέτοια άδεια εκτιμώ ότι ΔΕΝ θα υπάρξει από πλευράς των Αμερικανών. Και αν δεν κουνηθούν οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί δεν θα κάνουν τίποτα. Θα μας λένε για Αλβανίες και Σκόπια και θα τους λέμε: λύστε πρώτα το θέμα της Κύπρου και της Συρίας και συζητάμε μετά τα υπόλοιπα.
        Εδώ υπάρχει και ένα άλλο θέμα που ίσως πάλι με αφορμή κάποιο άλλο άρθρο συζητήσουμε. Ότι δηλαδή, το πιο μακρινό αεροδρόμιο της Αλβανίας ευρίσκεται το πολύ 250 χλμ. απο τα Ελληνικά σύνορα (ας πούμε εκείνο της Σκόδρας), ενώ το πιο μακρινό αεροδρόμιο των Σκοπίων ευρίσκεται το πολύ 140 χλμ. από τα Ελληνοσκοπιανά σύνορα. Δηλαδή, εντός των δυνατοτήτων του πυροβολικού μας ή των δυνατοτήτων που θα έπρεπε να έχει το πυροβολικό μας (αυτή τη συζήτηση θα πρέπει να κάνουμε κάποια στιγμή).
        Αν η Τουρκία θελήσει να εκθέσει τα α/φ της και τα αεροδρόμια σε βολές πυροβολικού, γειασάν τους και μακάρι να το κάνουν.

    2. Φίλε μου το πρόβλημα είναι εντός των συνόρων και είναι οι φιλήκοοι των ξένων πολιτικοί μας. Το πιθανότερο είναι να τους παραχωρήσουν και εδάφη για χάρη της ειρήνης και καλά! Όπως τα περιγράφει ο Chris είναι τα πράγματα. Το ίδιο δικαίωμα που επικαλέστηκαν οι Αλβανοί χωρίς να έχουν δίκιο στο Κόσοβο θα μπορούσαμε να το επικαλεστούμε και εμείς στην Β. Ήπειρο έχοντας το δικαίωμα να το κάνουμε.

  4. Συνεχίζοντας επί της ουσίας του θέματος, και λόγω της έστω μικρής πιθανότητας εμπλοκής Σκοπίων και Αλβανίας, εκτιμώ ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πέσει κάτω από την οροφή των 220 μονάδων (minimum 210) από την οροφή των 237 που είναι τώρα.
    Τι χρειαζόμαστε? Ένα αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων και ένα σκάφος αεροπορικής υπεροχής.
    Ένα α/φ αεροπορικής υπεροχής έχουμε (F-16), το οποίο και παγκοσμίως φέρεται να υπηρετεί μέχρι το 2040 περίπου (του Mirage είναι λίγα τα ψωμιά, ιδίως όταν σε λίγο θα σταματήσει και η υποστήριξή του από την Γαλλική Π.Α.). Με την έννοια αυτή, το εξαιρετικό Grippen περισσεύει. Αεροσκάφος stealth πολλαπλών ρόλων (δηλαδή χονδρικά 5ης γενιάς) δεν έχουμε. Αυτό θα είναι το F-35. Δεν έχουμε επιλογή να μην το πάρουμε, όχι μόνο διότι θα το έχουν οι απέναντι, αλλά και διότι δεν υπάρχει άλλο στον ορίζοντα (το FCAS λένε για 2040, δηλ. 2042-43 στην καλύτερη και υπηρεσιακό 2045).
    Για τα επόμενα χρόνια θα πάμε με F-16 και F-35. Και εδώ είναι το πρόβλημα.
    Ότι δηλαδή η Ελλάδα, δεν μπορεί να στερηθεί (για τους γνωστούς λόγους) των όπλων των Ευρωπαϊκών-Γαλλικών αεροσκαφών (Meteor, Scalp, Exocet κ.λπ.). Άρα η χώρα θα υποχρεωθεί να υποστηρίξει 3 τύπους αεροσκαφών (γιατί και το F-35 δεν είναι για πολλές μονάδες με το κόστος συντήρησης που έχει, ενώ δύο μοίρες χονδρικά 40-45 α/φ νομίζω ότι θα μας καλύψουν). Έτσι, η αγορά δύο-τριών μοιρών (45-60 α/φ) Rafale F3 ή του F-4 που θα παραχθεί στα μέσα της 10ετίας του ’20, είναι εκ των ων ουκ άνευ.
    Το μέλλον δείχνει βασικά 220 μονάδες (και βλέπουμε για λιγότερες αν αλλάξουν οι συνθήκες), F-16 που έχουμε επενδύσει πολλά, F-35 και Rafale. Όσα Rafale αγοράζουμε σταδιακά, τόσα Mirage παροπλίζουμε και όσα F-35 αγοράζουμε, τόσα F-16 αποσύρουμε. Για κάποιο καιρό θα υποστηρίξουμε 3 τύπους, μέχρι να αντικατασταθούν όλα τα Mirage και όλα τα F-16 με F-35 και Rafale. Δεν μπορούμε να πάμε το 2030 και 2040 με α/φ 3ης γενιάς (Grippen) με τίποτα. Εδώ το F-16 που είναι πολύ καλύτερο του Grippen, αμφιβάλλω αν μπορέσει να σταθεί μετά το 2040).

    1. Το Gripen θα μπορούσαμε να το είχαμε αντί του Mirage. Όχι από δω και πέρα που θα υπάρχουν αεροσκάφη 4,75 γενιάς, 5ης γενιάς και ίσως (με το FCAS, όταν με το καλό) 6ης γενιάς. Επιμένω επίσης για την οροφή των 220 (min 210) α/φ αφού αν έχεις μέτωπο από ανοικτά της ΑΟΖ (αν όχι και της Κύπρου), μέχρι τα Ελληνο-Αλβανικά σύνορα, δεν βγαίνουν τα μέτωπα αυτά με 200 και κάτω α/φ (και διαθεσιμότητα?).

    2. -Εξαιρετικά μαχητικά τα F-16 και F-35. Αλλά με τους δικούς τους περιορισμούς και με τη συνθήκη -θυμηθείτε- ότι δεν θα φέρουν αντιπλοϊκά και υποστρατηγικά όπλα. Γιατί δεν θα μας τα αποδεσμεύσουν οι ΗΠΑ. Ειδικά το F-35 «χάνει» σε επιχειρησιακή αξία από τη στιγμή που θα αναγκαστεί κάποιος να το αξιοποιήσει εναντίον επίγειων στόχων με LGB και JSOW.

      -Σε ότι αφορά στην εναλλακτική του Rafale που προτείνετε θα μας έδινε όντως επιχειρησιακό πλεονέκτημα έναντι του Gripen. Με τριπλάσιο κόστος όμως… Αυτό προκύπτει από το ότι το Κατάρ θα καταβάλλει 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια για 36 Rafale μαζί με τα όπλα τους και αρχική ΜΟΝΟ υποστήριξη. Για τον ίδιο αριθμό Gripen E/F με τα όπλα τους, συναρμολόγηση 28 μονάδων εγχώρια και μεταφορά τεχνογνωσίας σε προηγμένα συστήματα και υποστήριξη ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ, οι Βραζιλιάνοι θα πληρώσουν περί τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια! Και θα μπορούν να «ρίχνουν» KEPD 350 αντί του SCALP-EG που «ρίχνει» το Rafale, RBS-15 αντί του AM-39 Exocet και Meteor που είναι πιστοποιημένος και στο Rafale. OTI KANEI το Rafale επομένως, μπορεί ουσιαστικά να το κάνει και το Gripen. Mε σημαντικότερη διαφοροποίηση τη μικρότερη μεταφορική ικανότητα σε οπλικό φορτίο και την ακτίνα μάχης. Αξίζει το τριπλάσιο κόστος; Υπό αυτό το πρίσμα θεωρούμε ότι θα πρέπει να εξεταστεί το συγκεκριμένο ζήτημα.

      -Σχετικά με την τελευταία σας παρατήρηση, από που προκύπτει ότι το F-16V είναι καλύτερο από το Gripen NG; Το σουηδικό μαχητικό έχει χαμηλότερο RCS (το ένα τρίτο όπως υποστηρίζει η Σουηδική Αεροπορία!), έχει μεγαλύτερο στιγμιαίο βαθμό στροφής ώς δελταπτέρυγο με πτερύγια κάναρντ και μικρότερο παρατεταμένο σε σχέση με το F-16, μπορεί να επιχειρήσει από ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ, ενώ το F-16 ΑΠΑΙΤΕΙ πολύ καλά σκουπισμένους τροχόδρομους και διαδρόμους απο/προσγείωσης. Το Gripen δεν παίρνει CFT και επομένως με δεδομένη την ίδια περίπου εσωτερική χωρητικότητα σε καύσιμο δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ακτίνα μάχης του F-16, ΑΛΛΑ… Είναι πιστοποιημένο για τη μεταφορά και αμερικανικών όπλων και ευρωπαϊκών… Μεταξύ αυτών το στρατηγικό KEPD 350 και ο METEOR. Φέρει IRST και τα ίδια ατρακτίδια επίγειας στοχοποίησης και ακόμα και αν υποθέσουμε ότι το ραντάρ του έχει τις ίδιες δυνατότητες με το AESA του F-16V, θεωρείται ότι διαθέτει καλύτερο σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΛΟΙΠΌΝ… Οι καλύτερες επιδόσεις του F-16, ιδίως στο κατακόρυφο επίπεδο και τις επιταχύνσεις, δεν το καθιστούν ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ του Gripen NG.

      1. Ίσως εγώ δεν έγινα κατανοητός.
        Το θέμα δεν είναι η σύγκριση του F-16 με το Gripen NG (κατανοητές οι ενστάσεις σας και εντάσσονται σε ένα ναι μεν αλλά που συμβαίνει με όλα γενικώς τα α/φ).
        Άλλωστε προκύπτει από ότι έγραψα ότι πρόκειται για εκπληκτικό α/φ το οποίο έχει ήδη πιστοποιημένα και κάποια όπλα που μας ενδιαφέρουν πάρα πολύ (όπως πολύ σωστά επισημαίνετε). Επίσης είναι γνωστές οι εξαιρετικές τιμές του Gripen (νομίζω ότι είχατε γράψει σχετικά σε πρόσφατο άρθρο σας και από εκεί τις πληροφορήθηκα και εγώ).
        Όμως η Ελλάδα, δεν ψάχνει να αντικαταστήσει τα F-16, αντίθετα αναβαθμίζει (δηλ. επενδύει).
        Με δεδομένο λοιπόν το F-16 και (για μένα) και το F-35 και με δεδομένο ότι τα Mirage δεν είναι ακόμα για πολύ, ενώ η υποστήριξή τους θα καταστεί σε λίγα χρόνια ασύμφορη, το ερώτημα είναι ένα: Τι άλλο?
        Φυσικά και γνωρίζω τι σημαίνει η υποστήριξη 3 τύπων αεροσκαφών, αλλά δεν μπορούμε να το αποφύγουμε αν θέλουμε stand off όπλα και άλλα εξαιρετικά ενδιαφέροντα (Meteor, Exocet κ.λπ.).
        Τότε τι? Εγώ προτείνω Rafale F3R ή Rafale 4. Εδώ δεν τίθεται βέβαια θέμα σύγκρισης.
        Ναι θα πληρώσουμε παραπάνω τα Rafale, αλλά με αυτά θα πετάμε μέχρι το 2050 τουλάχιστον. Ένα σκάφος 3,5 έστω γενιάς, τι δυνατότητες θα έχει μετά το 2040?
        Αν τώρα το θέμα είναι ότι δεν έχουμε χρήματα για δύο μοίρες Rafale (στη θέση των Mirage) και πρέπει να αγοράσουμε Gripen, οκ να το συζητήσουμε (αφού συνυπολογίσουμε και τα κόστη αναβάθμισης των Mirage που αν δεν έχουμε χρήματα για Rafale παίζει να τα κρατήσουμε).
        Θα ήθελα δηλαδή μια άποψη για μια οροφή του στόλου των α/φ και αριθμούς ανά τύπο. Έτσι θα μπορέσουμε καλύτερα να υπολογίσουμε νομίζω.

        1. Διευκρινίζω ότι αυτό που γράφεται στο άρθρο, δηλαδή: Αντικατάσταση των Mirage 2000EG, Phantom AUP και F-16C/D Block 30 και -50 εφόσον δεν εκσυγχρονιστούν (που δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοια πρόθεση), κατά τη γνώμη μου συνεπάγεται ότι θα αντικατασταθούν και τα Mirage -5Mk2 (αλλιώς και με τα F-35 που τα θέλει και η Π.Α. την επόμενη 10ατία πάμε σε 4 τύπους α/φ περί τα μέσα περίπου της επόμενης 10ετίας κάτι ανέφικτο σε υποστήριξη) (F-16, F-35, Mirage και Gripen).
          Αντικατάσταση των παραπάνω που γράφετε, σημαίνει ότι αποσύρουμε (με όποιο τρόπο) 38 F-16C/D Block 50, 32 F-16C/D Block 30, 24 Mirage 2000-5Mk2, 19 Mirage 2000BGM/EGM και 34 F-4E PI2000 και ένα σύνολο 147 αεροσκαφών για να προμηθευτούμε 115 + τα 85 F-16 Viper (και σε μια οροφή 200 α/φ (όπως ακούγεται).
          Εάν από αυτά τα 115 α/φ, τα (ας πούμε) 45 είναι F-35, στην ουσία προτείνετε την αγορά 70 Gripen (ή 90 όπως λέω εγώ σε μια οροφή 220 α/φ).
          Άρα τελικώς το ζήτημα είναι αν θα πληρώσουμε (ας πούμε) 70 (ή 90) Gripen NG ή 70 (ή 90) Rafale (F3R ή 4).
          Από οικονομικής άποψης, η επιλογή είναι προφανής. Από επιχειρησιακής όμως? Και επιπλέον, θα γίνεται η δουλειά με 45 μόνο α/φ πολλαπλού ρόλου (F-35)? ή θα πρέπει να πετούν συνεχώς τα F-35 που έχουν πανάκριβη συντήρηση?

          1. Τέλος (και συγγνώμη αν κούρασα) και επειδή δεν είμαι αρνητικός. Μήπως να περιμέναμε λίγο ακόμα ώστε να παραχθεί το νέο Gripen?
            Δηλαδή το Ε/F το οποίο φέρεται να έχει σχεδιαστεί με εξαιρετικά χαρακτηριστικά επόμενης γενιάς του Gripen NG (φέρεται να έχει χαρακτηριστικά 5ης γενιάς), ώστε στο μέλλον να πάμε με F-35 και Gripen E, αποσύροντας σταδιακά και όλα τα F-16 ακόμα και εκείνα που θα αναβαθμίσουμε ως Viper?

          2. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά…

            -Γράφετε ότι δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση εκσυγχρονισμού των F-16C/D Block 30 και -50. Και αυτό ΙΣΧΥΕΙ… Δηλαδή για να πάμε σε μία απλή αποκωδικοποίηση, αφήνουμε μαχητικά που έχουν πολλά να δώσουν σε τακτικό επίπεδο για τα επόμενα 15-20 χρόνια να απαξιωθούν, τη στιγμή που οι Τούρκοι τα έχουν εκσυγχρονίσει (Block 30/40) εδώ και μία δεκαετία. Αυτό δεν θα μας οδηγήσει σε εσπευσμένη προμήθεια μαχητικών στο άμεσο μέλλον; Όπως-όπως και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος… Χωρίς κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης… Το κόστος είναι πραγματικά χαμηλό. Γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε χρυσάφι την προμήθεια ισάριθμων μαχητικών σε λίγα χρόνια από τη στιγμή που είμαστε ήδη πιεσμένοι οικονομικά και οι ανάγκες στις ένοπλες δυνάμεις έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας;

            -Από που και έως που συζητάμε για απόσυρση των -5Mk.2; Μιλάμε για το καλύτερο μηχανικής σάρωσης ραντάρ που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ΠΑ, για το καλύτερο ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π (ICMS2000Mk.3) με διαφορά, για δυνατότητες αέρος-αέρος BVR που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο μαχητικό (τις έχουμε αναλύσει…) και -το σημαντικότερο- για δυνατότητα στρατηγικών πληγμάτων με τον SCALP-EG που μόνο η Ιταλία και το Ισραήλ έχουν στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου; Με τι θα χτυπήσουμε στρατηγικούς στόχους στην Τουρκία σε περίπτωση σύρραξης; Με LGB, ή με τα JSOW και τα JDAM στέλνοντας τα F-16 μέσα στο δίκτυο της τουρκικής αεράμυνας με τους S-400, τους Patriot ή οτιδήποτε άλλο; Ο στρατηγός Κωσταράκος μίλησε σήμερα για παρέμβαση εισαγγελέα για την υπόθεση των ΝΗ-90… Για τα -5Μk.2 και την υποστήριξή τους, ποιος πρέπει να παρέμβει;

            -Ακόμη και αν προμηθευτούμε 60 F-35 ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ… Για τον πολύ απλό λόγο ότι οι ΗΠΑ κατά την πάγια πολιτική τους δεν θα μας αποδεσμεύσουν υποστρατηγικού χαρακτήρα όπλα. Το JSM στη συγκεκριμένη περίπτωση… Το ότι θα αποκτήσουμε F-35 με LGBs, JDAM και JSOW σημαίνει ότι -πάλι- θα πρέπει να τα στείλουμε (μαζί με τα πληρώματά τους φυσικά!) ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ για να χτυπήσουν ζωτικούς στόχους. Καλά προστατευμένους. Η τουρκική αεράμυνα δεν θα τα δεί στα 100 ή στα 80 μίλια. Θα τα δει όμως στα 30 και θα έχει το χρόνο να αντιδράσει…

            -Τέλος σε ότι αφορά στη διαφορά μεταξύ Gripen και Rafale θα πρέπει να καταλάβετε κάτι σημαντικό. Είναι άλλο να έχεις 70 μαχητικά διαθέσιμα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ και άλλο 25. Αυτή είναι η αναλογία κόστους μεταξύ Gripen και Rafale. Όταν λέμε ότι οι Σουηδοί περιλαμβάνουν στο συμβόλαιο αγοράς υποστήριξη ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ αυτό εννοούμε… Ότι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ τα αεροπλάνα σου θα έχουν υποστήριξη σε ανταλλακτικά και αναλώσιμα για να πετάνε. Όσο καλύτερο και αν είναι το Rafale δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά σε αναλογία 1 πρός 3! Το Rafale είναι δικινητήριο, έχει καλύτερες επιδόσεις και μεγαλύτερη ακτίνα… Από εκεί και πέρα όμως δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο! SCALP-EG μεταφέρει, KEPD 350 το Gripen, ΑΜ-39 το Rafale, RBs-15 το Gripen, Meteor και τα δύο. Τι άλλο θελετε; Targeting Pods, Recce Pods, ELINT/SIGINT pods, LGBs, AGM-65 Maverick (που ήδη έχουμε), AFDS (που επίσης ήδη έχουμε) αμερικανικά όπλα αέρος-αέρος (που ήδη έχουμε), IRIS-T (που ήδη έχουμε)… Είναι όλα πιστοποιημένα στο Gripen.

            Θα μου πείτε και στην περίπτωση του Rafale τα περισσότερα όπλα τα έχουμε ήδη… ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ. Είναι θέμα κόστους και διαθεσιμότητας επομένως… Και για το σκοπό αυτό ετοιμάζουμε ειδικό αφιέρωμα. Που θα περιλαμβάνει και ανάλυση σχετικά με τη βαρύτητα που έχουν όχι μόνο οι διαθεσιμότητες, αλλά και τα αερομεταφερόμενα όπλα. Θα τα ξανασυζητήσουμε λοιπόν…

          3. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας. Επιγραμματικά:
            Α) Συμφωνώ απολύτως για το ότι θα έπρεπε να αναβαθμιστούν ΟΛΑ τα F-16, αφού και έχουμε επενδύσει πολλά και τα ….έχουμε ήδη (ακόμα και αν των block -30 είναι πιο κοστοβόρα η αναβάθμιση.
            Β) Η απόσυρση των Mirage -5, προκύπτει από τις μονάδες. Κάτω από 40 μονάδες είναι παντελώς ασύμφορο να διατηρείς γραμμή υποστήριξης (24 θα μείνουν). Για τα όπλα τους έχετε δίκιο, αλλά γι’ αυτό προτείνω το Rafale.
            Γ) Συμφωνώ απολύτως για τα όπλα του F-35. Για το λόγο αυτό (ιδίως των stand off όπλων) η χώρα θα πρέπει να έχει είτε το Rafale, είτε το Gripen. Δεν γίνεται να μην έχουμε τα όπλα αυτά. Το F-35 στην ουσία θα αποτελέσει συνοδευτικό των μαχητικών, «διαβάζοντας» με τα συστήματά του, εκτός και προχωρήσει η ιδέα να μεγαλώσει η «κοιλιά» του. Όταν το δεις στα 30 μίλια., είναι αργά, είτε είσαι στόχος είτε αεροσκάφος, έχει εξαπολύσει και γυρνά να φύγει.
            Δ) Αυτό που λέτε για την εφ’ όρου ζωής υποστήριξη του Gripen είναι το πιο σημαντικό και μου έκανε και εμένα εντύπωση (να πούμε εδώ ότι, το κόστος συντήρησης ενός α/φ, μπορεί τελικά να είναι μέχρι και διπλάσιο της τιμής αγοράς του στη διάρκεια της ζωής του). Εντάξει, δεν είναι ότι θα πετούν και κάθε μέρα όλα, αλλά π.χ. μπορείς να διπλασιάσεις τις ασκήσεις σου κ.λπ.
            Ε) Τα όπλα, όντως είναι αντίστοιχα, ενώ στο νέο Gripen E/F, σχεδιάζεται μεγαλύτερος χώρος καυσίμων (ιδιαίτερα σημαντικό για μια χώρα με 232 α/φ που δεν διαθέτει α/φ εναέριου ανεφοδιασμού!) (άλλο και τούτο).
            ΣΤ) Σωστό αυτό με τα Γαλλικά πυρομαχικά που έχουμε, αλλά αν είναι τόσο φθηνότερο το Gripen, ξεπερνιέται. Υπάρχουν και χώρες με Mirage και Rafale για να τα πουλήσουμε.
            Επιγραμματικά, εκτός μιας προφανούς λύσης (Rafale F3R ή 4), όντως (και προκειμένου να έχουμε μια οροφή που θα μας καλύπτει υπηρεσιακά και οικονομικά) το Gripen (ιδίως το νέο που μάλλον θα μπεί σε παραγωγή τον επόμενο χρόνο), είναι μια λύση που αξίζει να την κοιτάξουν οι αρμόδιοι. Μόνο όμως το νέο (και μάλλον ακριβότερο) Gripen (κατά τη γνώμη μου)

  5. Τι παραπάνω προσφέρει το Gripen NG από ένα αναβαθμισμένο F-16 της ΠΑ; όχι πολλά. Τι παραπάνω μπορεί να προσφέρει το Gripen NG σε σχέση με το F-35; τίποτα. Μπορεί το Gripen NG να προσφέρει στο άκρως φονικό περιβάλλον του Αιγαίου σαν το μελλοντικό μαχητικό πρώτης γραμμής; με τίποτα. Μπορούν οι ΗΠΑ να επιβάλουν μέσα από απαγορεύσεις να αγοράσει η ΠΑ το Gripen NG; Φυσικά. Μόνο οι άνθρωποι που θέλουν να ξεχνούν το παρελθόν πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν αυτήν την δύναμη.

    1. Μπορούν οι ΗΠΑ να επιβάλουν μέσα από απαγορεύσεις να ΜΗΝ αγοράσει η ΠΑ το Gripen NG; Φυσικά. Μόνο οι άνθρωποι που θέλουν να ξεχνούν το παρελθόν πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν αυτήν την δύναμη.

      Έκανα λάθος πριν.

      1. Άσχετα με το τι μπορείς να κάνεις, το (και πολιτικό) θέμα δεν είναι να φέρεις του Αμερικανούς στη θέση να προβούν σε μέτρα ή ενέργειες ή κινήσεις ή έστω πιέσεις. Πρέπει να καταλάβεις από μόνος σου τι μπορείς και τι όχι και ποια είναι τα όριά σου. Τα F-16 και με την τωρινή αναβάθμιση, έτσι και αλλιώς θα τα κρατήσεις για χρόνια, ενώ το F-35 ΠΡΕΠΕΙ να το αγοράσεις (δεν θα υπάρχει άλλο διαθέσιμο α/φ 5ης γενιάς πριν περάσουν τουλάχιστον 23-25 χρόνια, ενώ όταν ωριμάσει, θα είναι ακόμα καλύτερο). Από εκεί και πέρα, οι Αμερικανοί, δεν θα αντιδράσουν αν πάρεις και κάτι άλλο. Όπως έχεις τώρα τα Mirage, θα έχεις και τα Rafale 3 ή 4. Και δε νομίζω ότι τίθεται θέμα σύγκρισης του Rafale με το Gripen.
        Νόημα θα είχε για το εκπληκτικό (έτσι και αλλιώς) Gripen, αν ήταν προς παραγωγή μια έκδοσή του 4,75 έστω γενιάς, ώστε να είναι σχεδόν εφάμιλλο αλλά πιο οικονομικό από το Rafale.
        Το όλο θέμα της Π.Α. (αλλά και γενικά των Ε.Δ.), δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και θέμα δυνατοτήτων. Όταν δεν έχεις αντίστοιχους αριθμούς ως προς την απειλή σου, είσαι υποχρεωμένος, σε κάποια όπλα να έχεις ποιοτική υπεροχή. Αλλιώς αποτροπή δεν υπάρχει.
        Αν είναι και να ξοδεύεσαι και να είσαι χειρότερος παντού, κράτα τα λεφτά και ξεκίνα διαπραγματεύσεις τι θα παραχωρήσεις, για να τελειώνεις και να μην έχεις και άγχος και έξοδα.

  6. Eιναι ενδιαφερουσα η ερευνα και οι αναφορες που γινονται.

    Ο χρονικος οριζοντας ειναι σημαντικο θεμα για την οποιαδηποτε επιλογη.

    Αν ειναι βραχυπροθεσμος(Πολεμικη συγκρουση σε συντομο χρονικο διαστημα), τοτε μια επιλογη F15 με τον οπλισμο τους και κινητηρες σαν αυτους των F16 που διαθετουμε (ειτε GE ειτε PW) ισως να ηταν καλη λυση, ειτε επιλογη του rafale ωστε να χρησιμοποιει εκτος απο meteor και τα υπαρχοντα Γαλλικα οπλικα συστηματα που διαθετουμε.
    Αν ηταν μακροπροθεσμος, τοτε σε καποιο απο τα 2 μεγαλα προγραμματα , Tempest ειτε FCAS, θα επρεπε να μετεχουμε, και εν τω μεταξυ να διατηρησουμε μαχιμα τον κορμο αυτων που εχουμε.

    Εχουμε εδω το επισης ζητουμενο, αν τον οποιοδηποτε κατασκευαστη επιλεξουμε, μας προμηθευσει το αεροσκαφος ή πυραυλους, ανταλακτικα κλπ ακομη και οταν βρεθουμε σε εμπολεμη κατασταση.
    Περαν της υποθεσεως στην αναγκη συμπαραγωγης μερων ή ανταλακτικων, για να μην βρεθουμε σε αδυναμια καλυψης αναγκων, ιδιαιτερα σε τυχων εμπολεμη κατασταση.

    Το Grippen ως δογμα ειναι καλη ιδεα, αλλα ο χωρος που πρεπει να υπερασπιστει ειναι αρκετα μεγαλος (πολυ μεγαλυτερος απο αυτον της επιλογης της Ελβετιας, φυσικα θετω και την Κυπρο μεσα στην υπερασπιση του) ενω ο χωρος αποκρυψης του μαχητικου στο εδαφος ειναι πολυ μικροτερος απο αυτον της Σουηδιας. Ναι, μπορει να απογειωθει απο μικρα νησια, αλλα ειναι ταυτοχρονα αυτα και ευκολα στοχοποιησιμα.

    Το πλεονεκτημα του grippen ειναι της οικονομιας, αλλα δεν πρεπει να ξεχναμε οτι ηδη διαθετουμε f16 και mirage τα οποια δεν μπορουμε να απαξιωσουμε, αρα ηδη ποροι θα πανε σε αυτα.
    Επισης οσο καλα να ειναι τα νεα μοντελα του grippen και του rafale, δεν εχουν σχεδιαση stealth, παρα το σχετικα μικρο τους ιχνος, και με ερωτηματικο το κατα ποσο νεα επιγεια ρανταρ θα αποκαλυπτουν τα stealth.

    Τελος οπως ειναι γνωστο αποφασεις λαμβανονται με πολιτικα κριτηρια, και μεχρι στιγμης αυτα μοιραζονται μεταξυ ΗΠΑ και Γαλλιας.

    ————

    Αυτο που πιστευω οτι χρειαζομαστε ειναι (σχετικα φτηνα) stealth ucav , οπως η εξελιξη του neuron[στο οποιο αρχικο προγραμμα μετειχε και η Saab (Σουηδία), εκτος απο τον κυριο οργανωτη Dassault(Γαλλία) και τις Alenia Aermacchi (Ιταλία), ΕΑΒ (Ελλάδα), EADS-CASA (Ισπανία), και RUAG (Ελβετία)], τα οποια να περιπολουν πανω απο Αιγαιο και ανατολικη Μεσογειο, και να ελεγχονται οχι μονο απο επιγεια αλλα και απο εναερια μεσα πχ τα μαχητικα που ηδη εχουμε, με την προσθηκη προσθετων ηλεκτρονικων.

    Ετσι πχ ενα mirage θα μπορει να ελεγχει 8 stealth ucav , τα οποια θα εχουν αυτονομο ρανταρ και πχ 4 meteor εσωτερικα, πολυ φθηνοτερα απο το να αγορασουμε νεα αεροσκαφη (φυσικα απαιτειται ο νεος ηλεκτρονικος εξοπλισμος δια τα υπαρχοντα, + link16 ή αναλογο), οσο για το κοστος πχ της εξελιξης του neuron με κινητηρα οχι του jaguar οπως ειχε το αρχικο, αλλα του rafale θα κοστιζε συμφωνα με τη Dasault γυρω στα 25 εκατομμυρια ε.

    Οποτε βραχυ-μεσοπροθεσμα θα κανουμε τον ελεγχο της περιοχης με ενα μικτο στολο απο αεροσκαφη που εχουμε και νεα stealth ucav . Φυσικα και εκει χρειαζονται ανα κατηγορια μεγεθους και διαφορετικα ucav πχ για επιτηρηση χρειαζονται μικροτερα κλπ με μικροτερα εξοδα, μεχρι και drones κλπ

    Επειδη θα χρειαστει αντικατασταση του στολου, και εκει στοχευει και το αρθρο πιστευω, πρεπει να μπουμε σε καποιο απο τα προγραμματα Tempest ειτε FCAS.
    Ενα υποθετικο σεναριο:
    Το ιδανικο θα ηταν να τα ευρισκαν οι Γαλλοι με τους Βρετανους, και να ειχαμε σε λιγο σσχετικα χρονο, ενα μαχητικο με το σωμα του Tempest και τα ηλεκτρονικα και κινητηρες του rafale. Στις επομενες εκδοσεις του, μπορει να εχει βρετανικους κινητηρες και ηλετρονικα της Saab κλπ και ο καθε χρηστης να αποφασιζει τι θελει.Επειδη οι μεγαλες πετραιλαικες Exon mobil, Total, Eni, εμπλεκονται στα ενεργειακα της περιοχης πιθανα να βρισκονταν και λυσεις χρηματοδοτικες για την αμυνα της χωρας με τους αντιστοιχους αποδεκτες εμπλεκομενες χωρες.
    Αλλα μια τετοια προσεγγιση του θεματος θα απαιτουσε και απο τη δικη μας πλευρα να το προτεινε/προωθησει, εφοσον ειχε ενα πλανο χρηματοδοτησης να προτεινει.
    Για ποιους λογους : η Γερμανια μπλοκαρει ανταλακτικα του Eurofighter προς την Σ Αραβια. Το ιδιο θα μπορουσε να συμβει και στο μελλων με την εξελιξη του FCAS.
    η Γαλλια με τη Βρεττανια στο παρελθων ειχαν συνεργαστει στο Jaguar και στο επιβαστικο Concord, ενω υπαρχει ακομη ανταλλαγη πληροφοριων μεταξυ τους σε σχεση με το Taranis και το nΕuron.
    η τεχνολογια ηδη υπαρχει ωστε να να μπορουσε να γινει αυτο εφικτο. (οπως και ενα εκπαιδευτικο ελαφρυ μαχητικο ‘κτισμενο’ πανω στην εξελιξη του neuron)
    Αλλα το παραπανω σεναριο ειναι υποθετικο και δεν βλεπω να εχει καποιος απο την πολιτικη-στρατιωτικη εξουσια ενδιαφερων για διερευνηση και το αν ειναι εφικτη τεχνολογικα και πολιτικα.

    Οσο αφορα το F35 ή οποιαδηποτε αλλη λυση ειναι θεμα πολιτικο πρωτιστα, αλλα ο μη ελεγχος του συστηματος Αlice (κατα τη γνωμη μου) δεν το καθιστα ελκυστικο, το f16 θα συνεχιζει να βελτιωνεται οποτε μεσοπροθεσμα αυτο θα αποτελει την Αμερικανικη συνιστωσα της αεροποριας μας, μεχρι την ανακοινωση για μαχητικο 6ης γεννιας.

    ————

    Στο τι θα ηθελα (κατα την γνωμη μου, και χωρις να ειμαι ειδικος) ειναι οπλισμενα stealth ucav και αναλογο δογμα ελεγχου τους απο τα ηδη μαχητικα που εχουμε, και συμπαργωγη τους στην Ελλαδα. Το προβλημα ειναι οτι ενω η τεχνολογια υπαρχει, δεν ειναι αμεσα διαθεσιμα(οσο αφορα την εξελιξη neuron), οποτε δεν γνωριζω αν μας καλυπτουν η προσθετη ενισχυση ΑΜΕΣΑ με αγορα οπλισμενων ucav(απο ισραηλ, ηπα ) στο αμεσο διαστημα.
    Οσο για το μελλοντικο αεροσκαφος θα πρεπει να ειναι διθεσιο και δικινητηριο, διοτι προσφερει μεγαλυτερη ασφαλεια και εμβελεια, ενω για την καθημερινη »οικονομικη» επιτηρηση και στοχοποιηση πιθανων παραβιασεων, η χρηση μονοκινητηριων ucav ειναι η λυση, και επιχειρησιακο δογμα μαχητικου με αριθμο ucav γυρω του.

    Ομως για αυτο το θεμα, καλυτερα να παρουν επισημα θεση στελεχη της ΠΑ, η αποψη μου ειναι ενος εκ των φορολογουμενων.

    ———————-

    1. Πολύ σωστά θέτεις το θέμα των ucav.
      Δυστυχώς, ο έλεγχός τους δεν μπορεί να γίνει ούτε από τα F-16 ούτε από τα Mirage. Τα α/φ αυτά είναι σχεδιασμένα για μαχητικά. Είναι πολύ κοστοβόρο, ενώ μάλλον είναι και τεχνικά ανέφικτο να ελέγξουν αυτά τα α/φ ucav. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τα νέα α/φ (F-35, FCAS κ.λπ.) σχεδιάζονται ως κυρίως πολλαπλών ρόλων. Τέτοιο πολλαπλό ρόλο ρόλο δεν μπορούν να παίξουν τα μαχητικά αεροπορικής υπεροχής.
      Κατά πάσα πιθανότητα, το νέο Rafale 4 που σχεδιάζεται θα μπορεί να ελέγχει ucav.
      Το όλο θέμα με τα α/φ της Π.Α. είναι ότι τα Mirage, δεν μπορεί να πετούν μετά το 2030, πόσο μάλλον μετά το 2040 όταν θα ετοιμάζεται για παραγωγή του FCAS. Όχι μόνο διότι θα είναι σχετικά παρωχημένα αλλά και διότι η Γαλλία δεν σχεδιάζει καμία περαιτέρω αναβάθμισή τους. Μάλιστα σε λίγο που θα εκλείψει αυτός ο τύπος από τη Γ.Π.Α., το κόστος της υποστήριξής τους και των υλικών τους θα ανέβει τόσο πολύ που θα είναι τελείως ασύμφορα γενικώς να τα κατέχεις. Η Ελλάδα, πρέπει να αντικαταστήσει τα Mirage, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με νέα αεροσκάφη. Αν αναβαθμίσει τώρα τα Mirage, θα ξοδέψει αρκετά για ένα α/φ που πρέπει να αποσύρει το πολύ σε 12 χρόνια. Είναι μια δύσκολη απόφαση όντως.
      Ακόμα και εαν οι Γάλλοι μας κάνουν μια τρομερή προσφορά για αναβάθμιση των Mirage τώρα, η αναβάθμιση αυτή δεν θα έχει περατωθεί πριν το 2024-25, χρόνο δηλαδή που θα αρχίσει να παράγεται το Rafale 4. E, η επιλογή είναι προφανής.

  7. Πολύ καλό άρθρο για ένα μαχητικό που πραγματικά δεν θα μπορούσε να ταιριάζει καλύτερα στις ελληνικές ανάγκες του αρχιπελαγικού περιβάλλοντος και όπου όπως η Σουηδία δίπλα την Ρωσία έτσι και εδώ Ελλάδα δίπλα στην Τουρκία. Ακόμα και αν παραγγέλναμε ένα αεροσκάφος να μας καλύπτει στα επιχειρησιακά και οικονομικά μας δεδομένα δύσκολα θα το φανταζόμασταν. Ο γρύπας θα έπρεπε να αποτελεί τον κορμό της ΠΑ με 120 μαχητικά για να επανδρώνουν από 2 Πτέρυγες κατά προτίμηση σε Αγχίαλο και Σούδα όλες τις Σμηναρχίες με 8 ανα μία για 6 προωθημένες βάσεις(το ελληνικό δόγμα DAS-90 με δευτερεύοντα τα αεροδρόμια κάθε μικρονησιού στα οποία θα υπήρχαν μικρές ομάδες υποστήριξης και όπλα για επανεξοπλισμό 4 -8 μαχητικών) απλά Οι τούρκοι δεν θα έπαιρναν ανάσα και τα κόστη ειρήνης και πολέμου στο ναδίρ. Επιπλέον θα μπορούσαμε να έχουμε και ακόμα 18-24 διθέσια για LIFT και αν θέλαμε να εισπράττουμε επιπλέον χρήματα ακόμα 12-16 για αποστολές aggressor για να προσελκύσουμε ξένες χώρες για συνολική εκπαίδευση. Πλήρως δικτυωμένα και σε απόλυτη συνεργασία με τα Erieye όπως έχουν και οι Σουηδοί και το Αιγαίο θα ήταν δικό μας. Έτσι θα μπορούσαμε να αφήσουμε τα 84 viper για την κρούση για επάνδρωση ακόμα 3 πτερύγων με 12(όλα διθέσια και με cft/lantirn/sniper) σε μετασταθμευση στην Κρήτη (θα έλεγα Καστέλι αλλά θα γίνει πολιτικό αεροδρόμιο- ίσως Σητεία ή Ηράκλειο) για την ΑΟΖ/Κύπρο και για το Αιγαίο σε αποστολές βαριάς κρούσης ακριβείας/καταστολής αεράμυνας και σε πλήρη συνεργασία με 12-18 UCAV (αν προχωρούσε το neuron ή ακόμα και Heron TP/Reaper με δυνατότητα μεταφοράς 1500 κιλών θα διέλυε κάθε τουρκική επιθετική ενέργεια. Μάλιστα πρόταση μου θα ήταν η προμήθεια της έκδοσης C/D και όχι των NG για μικρότερο κόστος(απλά με το ραντάρ και το asps των NG που θα μπορούσαν να φτάσουν στο κόστος τα 6 δισ.ευρώ με πλήρη όμως παραγωγή τους εδώ και υποστήριξη εγχώρια που μπορεί να φανεί μεγάλο ποσό αλλά σε μια παράλληλη απόσυρση κάθε άλλου μαχητικού και την τεράστια μείωση των καθημερινών εξόδων(5χιλιαδες έναντι 10-11χιλιάδες ΚΩΠ των f-16/m2000 για να μην μιλήσουμε για τα F-4) τα λιγότερα μηχανήματα και συστήματα υποστήριξης και την κοινή εκπαίδευση με μια παράλληλη πώληση των -5μκ2/μαζί με τα 50ρια και 30ρια και αρχική χρηματοδότηση τους με παράλληλα προγράμματα από την σουηδική βιομηχανία(το έχουν αποδείξει όπως γράφει το άρθρο ότι δεν φείδονται μεταφοράς) θα είχαμε 200-210 μαχητικά με ετήσιο κόστος λειτουργίας κλάσμα του σημερινού χωρίς να χρειαστούν αρχικά να προμηθευτούμε ούτε ένα νέο όπλο και βάζοντας συνολικά την ελληνική βιομηχανία στο διεθνές στερέωμα. Αλλά καλά τα γράφουμε αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα του σήμερα αυτά λέγονται ευχολόγια και ασκήσεις επί χάρτου.

    1. Ενδιαφέρουσα η άποψη για γραμμή παραγωγής εδώ. Μακάρι.
      Πολύ σωστή η παρατήρηση για σύνδεση Gripen με Erieye (μαράζι το Globaleye)
      Συμφωνώ και στον αριθμό των α/φ.
      Διαφωνώ για τον τύπο. Αν είναι Gripen, θα πρέπει να είναι το νέο για πολλούς λόγους (αν και ακριβότερο).
      Τα α/φ αγοράζονται για χρήση 25+ χρόνων. Δεν γίνεται με α/φ 3 ή 3,5 γενιάς να πετάς μετά το 2030 ή 2040.
      Μετά ιδίως το 2040, αμφιβάλλω αν πετά α/φ που δεν θα είναι stealth. Θα είναι στον ουρανό σαν τη μύγα μέσα στο γάλα (όχι μόνο έναντι άλλων α/φ, αλλά και με την πρόοδο των ραντάρ, ένα μη stealth α/φ θα γίνεται αντιληπτό από τη στιγμή που ….απογειώνεται από το αεροδρόμιό του).
      Πολύ σωστό το θέμα των ucav, αν και το neuron δεν θα παραχθεί, όμως βάσει αυτού ήδη οι γάλλοι ψάχνουν συμπαίκτες για ανάπτυξη ενός ucav (ιδού η ρόδος…).

  8. Χρειαζομαστε νεα μαχητικα σαν απολυτο αριθμο(ποσοτητα) ? Ας υπογραψουμε FOS & να αυξησουμε διαθεσιμοτητες με ολους τους τροπους οπως πχ παραμονη στον αερα για μεγαλυτερη διαρκεια με ιπταμενα τανκερ. Τα F-16V & Mirage 2000-5 φερουν μεγαλο φορτιο & μπορουν να βομβαρδισουν και παραμεινουν στον χωρο με αποθεμα πυραυλων αερος αερος εφοσον εχουν καυσιμο.
    Αεροσκαφη πολλαπλου ρολου ειναι , και υπαρχουν και αλλα στον αριθμο που μπορουν να αναβαθμιστουν με τα απαρτια των Viper . Πριν πληρωσουμε για ΝΜΑ να ξεζουμισουμε τα υπαρχοντα και να παρουμε το μεγιστο value που μπορουμε. Αυτο θελει αρκετο χρημα βεβαια ακομα και ας μην μιλαμε για NMA , οποτε θα αργησει το NMA.

    Εαν θελουμε standoff κρουση ας αγορασουμε 100-150 SLAM-ER και τελειωσε το θεμα . Τα αεροσκαφη τα εχουμε. Ισως και ο jassm/jsow-er να ειναι πλεον αποδεσμευσιμοι για εμας. Εναλλακτικες : ROCKS της Rafael / Rampage της ΙΜΙ(υπερηχητικο-μικροτερη κεφαλη βεβαια) και αλλα πολλα. Ενα F-16 φερει 4 Rampage της IMI η
    8 SDB I/II & πυραυλους αερος αερος.Μεγαλος ογκος πυρος-μεγαλη ακριβεια=λιγοτερα αεροσκαφη.
    Τα JSOW να αναβαθμιστουν σε Block III και αγορα εξτρα αριθμων.
    SNIPER/LEGION POD ατρακτιδια δεν χρειαζομαστε? Loitering munition και Air Launched Decoys ?

    Θελουμε ηλεκτρονικο πολεμο? Ας αγορασουμε 2-3 εξειδικευμενα αεροσκαφη , εναλλακτικα EW Pods της ΙΑΙ ELL-8251, ELL-8222 , Sky Shield της Rafael κλπ
    Μιλαμε για εκατονταδες εκατομμυρια για τα παραπανω . Αεροσκαφη δεν εχουμε λιγα , απλα τα απαξιωνουμε.

    1. Το πρόβλημα με τους Αμερικανούς είναι πως αποδεσμεύουν όπλα στρατηγικού χαρακτήρα. Μακάρι να είχαμε SLAM και JASSM. Το ROCKS και το DELILAH είναι δύο αξιόλογες επιλογές. Για τα ατρακτιδια δεν θα διαφωνήσουμε.

  9. Με βάση τα στοιχεία της wiki:

    «According to a study by Jane’s Information Group in 2012, the Gripen’s operational cost was the lowest among several modern fighters; it was estimated at $4,700 per flight hour.[63] The Swedish Ministry of Defense estimated the cost of the full system, comprising 60 Gripen E/F, at SEK 90 billion distributed over the period 2013–42. The Swedish Armed Forces estimated that maintaining 100 C/D-model aircraft until 2042 would cost SEK 60 billion, while buying aircraft from a foreign supplier would cost SEK 110 billion.[64]»

    και αυτά που διαβάζω εδώ
    τα 60 gripen Ε/Fτων σουηδών θα του κοστίσουν συνολικά ως συστήματα για 30 χρόνια λειτουργίας το ποσό των ~9 δις ευρώ έχοντας παράλληλα και μια οικονομία των ~3.000 δολαρίων άνά ώρα πτήσης αεροσκάφους για όλο αυτό το διάστημα. 60 αεροσκάφη με πχ. 8.000 ωρες σε βάθος 30ετιας θα εξοικονομήσουν ~ 1,5 δις, άρα μιλάμε για ένα κόστος της τάξης των 7,5 δις.
    Απλά για να υπάρχει ένα συγκριτικό οικονομικό μέγεθος τα F16V ως συστήματα πόσο κοστίζουν για το αντίστοιχο διάστημα συνυπολογίζοντας και το ωριαίο κόστος πτήσης;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *