Eurofighter-Typhoon Vs Rafale-Βίοι παράλληλοι μέσω καταστροφικού ανταγωνισμού

Στο πρώτο μέρος του σχετικού αφιερώματος (https://defencereview.gr/neo-machitiko-gia-tin-polemiki-aeroporia-meros-a-ti-pragmatika-chreiazomaste/) είχαμε κάνει μία εκτενή αναφορά στο ποιοι είναι οι κρίσιμοι παράγοντες που καθορίζουν την καταλληλότητα ενός μαχητικού αεροπλάνου για την κάλυψη των ελληνικών επιχειρησιακών αναγκών. Αναλύσαμε τον πρωταρχικό παράγοντα «κόστος» και το πώς αυτός επηρεάζει τη λειτουργία μίας αεροπορικής δύναμης, αναφερθήκαμε σε λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος, στο πόσο κρίσιμος είναι ο παράγοντας των αερομεταφερόμενων όπλων, στο εάν πραγματικά ένα μαχητικό όπως το F-35 θα ήταν κατάλληλο –και σε ποιόν ακριβώς επιχειρησιακό τομέα- για την Πολεμική Αεροπορία και πολλά άλλα.

Το δεύτερο μέρος του ίδιου αφιερώματος θα είναι εκτενής αναφορά στα δύο κύρια ευρωπαϊκά –από τα τρία- προγράμματα ανάπτυξης και επιχειρησιακής αξιοποίησης μαχητικών αεροπλάνων. Συγκεκριμένα θα αναφερθούμε στα Eurofighter-Typhoon και Rafale, κρατώντας μία ξεχωριστή παρουσίαση για το σουηδικό Gripen E … Όχι γιατί θεωρούμε ότι την αξίζει περισσότερο από τα άλλα δυο ευρωπαϊκά μαχητικά, αλλά γιατί τόσο ως πολεμική μηχανή όσο και ως προς το τι μπορεί να κάνει και πώς μπορεί να αξιοποιηθεί, θεωρούμε ότι ταιριάζει «γάντι» στα ελληνικά επιχειρησιακά και οικονομικά δεδομένα.

Μία ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ διευκρίνιση: Θα εξαιρέσουμε τα ρωσικής σχεδίασης και κατασκευής μαχητικά αεροσκάφη. Για ευνόητους λόγους… Ένας από τους οποίους είναι και το γεγονός ότι πριν από 10 περίπου χρόνια η συμφωνία που είχαμε υπογράψει με τη Ρωσία για την προμήθεια σημαντικού αριθμού ΤΟΜΑ τύπου BMP-3 σιωπηρά «κάπου χάθηκε στο δρόμο». Υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος ακόμα και για την παραμικρή πιθανότητα προμήθειας ρωσικών προηγμένων μαχητικών αεροπλάνων. Και λέμε «υπό αυτές τις συνθήκες» γιατί την τελευταία φορά που προκηρύχτηκε και υλοποιήθηκε διεθνής διαγωνισμός από την Ελλάδα για την προμήθεια μαχητικού αεροσκάφους (1998), τα πράγματα (οικονομικά και κοινωνικά) ήταν τελείως διαφορετικά από ότι είναι σήμερα… Και τότε βέβαια δεν υπήρχε περίπτωση ο αμερικανικός παράγοντας να επιτρέψει μία τέτοια εξέλιξη. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας… Πόσο μάλλον σήμερα! Κλείνουμε την παρένθεση με την σημείωση ότι εάν το επιθυμείτε μπορούμε να παρουσιάσουμε τα σημαντικότερα ρωσικά μαχητικά… Καθαρά για σκοπούς ενημέρωσης γιατί και εκεί το τεχνολογικό χάσμα σε σχέση με τη Δύση στον τομέα των ηλεκτρονικών έχει σε μεγάλο βαθμό γεφυρωθεί.

Eurofighter-Typhoon και Rafale- Πώς οι ευρωπαϊκές δυνάμεις υπονόμευσαν το όραμα της κοινής αεροδιαστημικής βιομηχανίας για άλλη μία φορά…

Η ανάπτυξη των δύο δικινητήριων ευρωπαϊκών μαχητικών ξεκίνησε ως διαδικασία πριν από 40 ολόκληρα χρόνια! Χωρίς υπερβολή… Οι πρώτες επαφές προς την κατεύθυνσης της από κοινού ανάπτυξης ενός νέου Ευρωπαϊκού μαχητικού (ΕCA-European Combat Aircraft) έγιναν το 1976 μεταξύ Βρετανίας, Γαλλία και Γερμανίας. Θα είναι άκαρπες κυρίως λόγω της απαίτησης από την πλευρά της Γαλλίας για ένα αεροσκάφος που θα ήταν συμβατό και για χρήση από τα καταστρώματα πτήσεων αεροπλανοφόρων. Το 1979 η British Aerospace σε συνεργασία με τη γερμανική ΜΒΒ συνεχίζουν τις διαπραγματεύσεις μετονομάζοντας το υπό συζήτηση νέο μαχητικό ECF (European Combat Fighter).

To 1981 στην ομάδα αυτή θα προσχωρήσει και η Ιταλία, που ήταν άλλωστε εταίρος της κοινοπραξίας PANAVIA, υπεύθυνης για την ανάπτυξη, την παραγωγή και την εμπορική προώθηση του Tornado. To πρόγραμμα μετονομάζεται (ξανά!!!) ACA-Agile Combat Aircraft, και σε αυτή την αρχική φάση του το βρετανικό υπουργείο άμυνας αποφασίζει τη χρηματοδότηση της κατασκευής ενός πρωτοτύπου επίδειξης τεχνολογίας. Το σχετικό συμβόλαιο για το EAP (Experimental Aircraft Program), ύψους 80 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας θα υπογραφεί τελικά το 1983. Η Βρετανία –βάσει του αριθμού των μαχητικών που χρειάζεται για τη RAF- έχει ηγετικό ρόλο στο πρόγραμμα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο Γερμανία και Ιταλία δεν προέβησαν σε καμία χρηματοδότηση στο πρώιμο αυτό στάδιο… Απλά οι επιχειρησιακές απαιτήσεις, έτσι όπως περιγράφονταν από τη RAF, κάλυπταν και τις αεροπορικές δυνάμεις των δύο άλλων χωρών. Και οι Βρετανοί ήθελαν κυρίως ένα μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Μία ικανή πλατφόρμα αέρος-αέρος με άλλα λόγια.

Το πρωτότυπο επίδειξης τεχνολογίας EAP στην αεροπορική έκθεση του Farnborough τον Σεπτέμβριο του 1986. Τα πρωτότυπα (DA1 έως DA7) που κατασκευάστηκαν στη δεκαετία του ΄90 αν και διατήρησαν τις ίδιες σχεδιαστικές γραμμές, ήταν πολύ διαφορετικά… Οι κινητήρες του EAP όπως και των DA1 και DA2 ήταν οι RB199 του Τornado.

Η Γαλλία αντίθετα επέμενε σε μία πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων, με παράλληλη ικανότητα αξιοποίησης από αεροπλανοφόρα. Σε μία εποχή που οι Βρετανοί είχαν ήδη αποφασίσει τον παροπλισμό του μοναδικού τους αεροπλανοφόρου (Ark Royal) και την διατήρηση σε υπηρεσία των σημαντικά μικρότερου εκτοπίσματος σκαφών της κλάσης Invincible στο στόλο του Royal Navy. Εξοπλισμένων με μαχητικά STOVL τύπου Harrier.

Η οριστική αποχώρηση των Γάλλων από τις διαπραγματεύσεις…

Ενώ το 1983 θα προσχωρήσει στο πρόγραμμα ACA και η Ισπανία, θα χρειαστεί να περάσουν άλλα τρία χρόνια (1986) για την ουσιαστική έναρξη του. Την περίοδο 1984-1985 οι διαπραγματεύσεις με τους Γάλλους –που επίσης ήθελαν να έχουν τον πρώτο λόγο στο πρόγραμμα λόγω του ακόμη μεγαλύτερου αριθμού μαχητικών που ήθελαν για την Αεροπορία και τη Ναυτική τους Αεροπορία- θα επαναληφθούν για να ναυαγήσουν οριστικά… Από τις διαπραγματεύσεις θα αποχωρήσουν και οι Ισπανοί οι οποίοι όμως θα επανέλθουν για να ενταχθούν στην ομάδα των χωρών του Ευρωμαχητικού οριστικά από τον Σεπτέμβριο του 1985. Ο χρόνος δικαίωσε τους Γάλλους, αν και είπαμε, το τίμημα είναι ιδιαίτερα βαρύ. Η επιμονή τους να προχωρήσουν στην ανάπτυξη ενός πραγματικού μαχητικού πολλαπλών ρόλων και όχι απλά μίας πλατφόρμας αέρος-αέρος με πολύ καλές επιδόσεις, είναι αυτή που έχει αποδώσει τις εξαγωγικές (έστω και περιορισμένες) επιτυχίες του Rafale. Τα γαλλικά δεδομένα στη δεκαετία του ’80 μιλούσαν για ένα μαχητικό το οποίο θα τους επέτρεπε να αντικαταστήσουν εφτά (!) διαφορετικούς τύπους που τότε διατηρούσαν ακόμα σε υπηρεσία… Mirage F1CT/CR, Mirage 2000C/N/D, SEPECAT Jaguar, F-8P Crusader και Super Etendard.

Τον Ιούνιο του 1986 θα συσταθεί επίσημα η κοινοπραξία Eurofighter GmbH και στις 8 Αυγούστου θα πετάξει και το πρωτότυπο επίδειξης τεχνολογίας EAP. Την ίδια περίοδο (4 Ιουλίου 1986) πραγματοποιήθηκε και η παρθενική πτήση του Rafale A. Ήταν η αρχή ενός ακόμη πισωγυρίσματος δεκαετιών για την ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία. Μέχρι και τον Ιανουάριο του 1998 που υπογράφηκαν τα συμβόλαια για την παραγωγή και υποστήριξη 620 μονάδων για τα τέσσερα κράτη-μέλη της κοινοπραξίας Eurofighter GmbH, είχαν πετάξει συνολικά εφτά πρωτότυπα (DA1 έως DA7). To πρώτο που πέταξε με τους νέους κινητήρες EJ200 που αναπτύχθηκαν για το Eurofighter 2000(ονομασία που αποδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1992 για να αλλάξει σε Typhoon τον Σεπτέμβριο του 1998) ήταν το ιταλικό DA3. Το πρώτο διθέσιο ήταν το ισπανικό DA6 και το πρώτο πρωτότυπο που πέταξε με το ραντάρ ECR 90 ήταν το γερμανικό DA5.

To πρωτότυπο επίδειξης τεχνολογίας Rafale A την ίδια περίοδο (Farnborough 1986). Εδώ οι διαφορές ήταν σημαντικά μικρότερες σε σχέση με τα κανονικά πρωτότυπα. Οι κινητήρες που “φορούσε” το αεροπλάνο ήταν οι αμερικανικοί F404 της GE.

Χρειάστηκε λοιπόν να περάσουν 12 ολόκληρα χρόνια (1986-1998) για να ξεκινήσει η παραγωγική διαδικασία του Eurofighter-Typhoon, ενώ το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα απαιτήθηκε και για το Rafale που εντάχθηκε σε υπηρεσία στη Γαλλική Ναυτική Αεροπορία (Rafale F1 με δυνατότητες αέρος-αέρος μόνο) στο τέλος του 2001.

…και οι καταστροφικές συνέπειες της βρετανικής επιμονής.

Η επιμονή των Βρετανών στην ανάπτυξη ενός μαχητικού αεροπορικής υπεροχής, ήταν αυτή που κόστισε τεράστια ποσά και δεκαετίες χρόνου, όχι μόνο στους τέσσερις εταίρους της κοινοπραξίας Eurofighter GmbH, αλλά και στη Γαλλία. Η οποία εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να προχωρήσει μόνη της στην ανάπτυξη του Rafale. Να μπει με άλλα λόγια σε ένα τεράστιο έξοδο και σε μία εικοσαετή διαδικασία αδιάκοπης, σταδιακής ανάπτυξης του νέου της μαχητικού, αναζητώντας παράλληλα εξαγωγές, προκειμένου να μπορέσει να την χρηματοδοτήσει…  Το ίδιο φυσικά συνέβη και με τις χώρες-κατασκευαστές του Eurofighter-Typhoon, με τη διαφορά όμως ότι σε αυτή την περίπτωση το κόστος μοιράστηκε ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής.

Επισήμανση της θέσης των κεραιών και των εκτοξευτών αναλωσίμων του ολοκληρωμένου συστήματος αυτοπροστασίας και Η/Π SPECTRA
(Système de Protection et d’Évitement des Conduites de Tir du Rafale) 
του RAFALE στο διθέσιο πρωτότυπο (Β). Μέσω του προγράμματος ανάπτυξης της διαμόρφωσης F4 που ξεκινά τώρα, το συγκεκριμένο σύστημα θα αποκτήσει παρεμβολέα με κεραίες στοιχείων GaN (Gallium Nitride). Θα αποκτήσει έτσι τη δυνατότητα ταχύτερων και ακριβέστερων παρεμβολών εναντίον στόχων των οποίων θα καθορίζεται και η θέση γεωγραφικά. Στο πρόγραμμα ανάπτυξης της διαμόρφωσης F4 περιλαμβάνεται και ο εξοπλισμός της κεραίας του ραντάρ RBE2AA με στοιχεία GaN.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της ζημιάς που έγινε μέσω του διαχωρισμού των δύο προγραμμάτων στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σημειώνουμε τα παρακάτω: Η απαίτηση της Γαλλικής Αεροπορίας και του Γαλλικού Ναυτικού είναι για 272 συνολικά αεροπλάνα. Αν σε αυτά προσθέσουμε τα 623 Eurofighter –Typhoon που πρόκειται να κατασκευαστούν για λογαριασμό των αεροπορικών δυνάμεων των τεσσάρων χωρών-μελών της κοινοπραξίας Eurofighter GmbH και του Ομάν, του Κατάρ και του Κουβέιτ και παράλληλα αφαιρέσουμε τα 72 Typhoon που παρέλαβε η Βασιλική Αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας (αφαιρέθηκαν από τα 236 που θα παραλάμβανε η RAF) έχουμε ένα σύνολο 823 μονάδων… Μαζί με τις εξαγωγικές παραγγελίες το νούμερο αυτό θα ξεπερνούσε τα 1000 μαχητικά. Κάτι που με τη σειρά του σημαίνει ότι το κόστος ανά μονάδα (fly away) όπως και το κόστος υποστήριξης θα ήταν σημαντικά χαμηλότερα από αυτά που είναι σήμερα και για το Eurofighter-Typhoon αλλά και για το Rafale… Tα οποία κόστη σημειώστε είναι απόλυτα συγκρίσιμα με αυτά των τελευταίων εκδόσεων του δικινητήριου υπερμαχητικού F-15!

Μοντέλο του Eurofighter υπό κλίμακα σε αεροσύρραγα της BAe Systems. Με βάση τα στοιχεία που έχει δώσει στη δημοσιότητα η εταιρεία οι CFT θα μπορούν να προσαρμοστούν στα Τyphoon διαμορφώσεων Tranche 2 και 3 και η χωρητικότητα κάθε μίας θα ανέρχεται σε 1500 λίτρα. Η ακτίνα μάχης του μαχητικού θα αυξηθεί έτσι κατά 25%. Πρόκειται για πολύ σημαντική προσθήκη δεδομένου ότι το Eurofighter υστερεί σημαντικά σε αυτό τον τομέα σε σχέση με το Rafale. To οποίο ενώ έχει μικρότερη χωρητικότητα καυσίμου εσωτερικά (4,7 τόνους έναντι 5,7 του Typhoon), μπορεί να μεταφέρει σε πλειάδα αποστολών μέχρι τρεις εξωτερικές υποηχητικές δεξαμενές των 2000 λίτρων (έναντι τριών των 1000 λίτρων του Typhoon)… Στα 112 Tranche 3 υπάρχουν από κατασκευής οι σωληνώσεις μεταφοράς καυσίμου και οι υποδοχές προσαρμογής των CFT. To πρόγραμμα είναι δεδομένο ότι θα υλοποιηθεί μέσω χρηματοδοτήσεων από τα προγράμματα του Κουβέιτ και του Κατάρ. (φωτό: BAe Systems)

Χρησιμοποιούμε τα στοιχεία που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα για τα τρία προγράμματα του μικροσκοπικού εμιράτου του Κατάρ για να σας δώσουμε μία εικόνα…  Το Κατάρ λοιπόν θα πληρώσει 9,1 δισεκατομμύρια δολάρια για τα 36 Rafale που θα παραλάβει. Σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονται όπλα (δεν έχει διευκρινιστεί ποια και πόσα), αρχική υποστήριξη και εκπαιδεύσεις ιπταμένου προσωπικού και 100 τεχνικών. Τα 24 Eurofighter-Typhoon θα κοστίσουν 6,8 δισεκατομμύρια δολάρια, χωρίς να έχει διευκρινιστεί αν σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονται όπλα, (περιλαμβάνονται εκπαιδεύσεις και αρχική υποστήριξη), ενώ τα 36 F-15QA θα κοστίσουν 7,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται τα αεροσκάφη μαζί με πακέτο υποστήριξης και εκπαιδεύσεων (όχι όπλα), ενώ σε περίπτωση που ασκηθεί προαίρεση (option) για την προμήθεια 36 ακόμη μαχητικών του τύπου, το συνολικό ύψος του προγράμματος θα ξεπεράσει τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Λεπτομέρειες σχετικά με το τι ακριβώς περιλαμβάνει η κάθε σύμβαση δεν έχουμε βρει και θεωρούμε ότι –προς το παρόν τουλάχιστον- δεν χρειάζεται… Τα νούμερα είναι ενδεικτικά του τεράστιου κόστους με το οποίο πρέπει να επιβαρυνθεί μία χώρα για να προμηθευτεί έστω και μικρό αριθμό τέτοιων μαχητικών.

Το υψηλότερο RCS του Typhoon σε σχέση με το Rafale δεν έχει να κάνει τόσο με την μετωπική επιφάνεια, όσο με το γεγονός ότι οι -τετραγωνικής διατομής- εισαγωγές αέρα του Typhoon, είναι ιδανική πηγή επιστροφής (αντανάκλασης) της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Στοιχεία (συγκριτικά νούμερα) δεν έχουμε για να επιβεβαιώσουμε του λόγου το αληθές… Μας το έχουν αποκαλύψει Έλληνες ιπτάμενοι που συμμετείχαν σε επιτροπές αξιολόγησης μαχητικών. Προκύπτει όμως και από την εικόνα, αλλά και την κοινή λογική…

Κλείνουμε την παρένθεση και επανερχόμαστε… Το ζήτημα βέβαια για την ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Αντιλαμβάνεστε ότι η καθυστέρηση της ανάπτυξης του νέου ευρωπαϊκού μαχητικού δεν θα έφτανε την εικοσαετία, αν τα κόστη μοιράζονταν δια του πέντε. Εφόσον η διαδικασία ανάπτυξης θα ήταν συντομότερη (10 χρόνια λόγου χάρη αντί 20-ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε ένταξη του Rafale σε υπηρεσία το 1996!), τότε οπωσδήποτε και οι εξαγωγικές προοπτικές θα ήταν διαφορετικές. Τι εννοούμε με αυτό; Μα είναι απλό…

Σκεφτείτε ότι στην εικοσαετία 1986-2006 μόνο η Ελλάδα παράγγειλε 170 μαχητικά F-16! Σκεφτείτε ότι από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 αναπτύχθηκε και εξελίσσεται μέχρι τις ημέρες μας ένας λυσσαλέος ανταγωνισμός μεταξύ του Typhoon και του Rafale. Ανταγωνισμός που ωφέλησε πρωτίστως την βιομηχανία μαχητικών των ΗΠΑ. Γιατί αν μιλούσαμε για ένα ευρωπαϊκό μαχητικό αντί για δύο, το τελικό προϊόν για όλους τους λόγους που προαναφέραμε θα ήταν αφενός μεν φθηνότερο και κυρίως ωριμότερο! Σκεφτείτε ότι το Eurofighter-Typhoon αποκτά ραντάρ AESA (CAPTOR-E) τώρα (οι τελικές δοκιμές πιστοποίησης-αποδοχής ξεκίνησαν το 2017) με καθυστέρηση 10 σχεδόν ετών σε σχέση με το Rafale, μαζί με την ικανότητα μεταφοράς όπλων μακρού πλήγματος SCALP/STORM SHADOW, ενώ η ανάπτυξη της διαμόρφωσης F4 του Rafale (https://defencereview.gr/i-gallia-xekinise-to-programma-anapty/) με πλήρεις λειτουργικές διαμορφώσεις αέρος-εδάφους για το ραντάρ RBE-2AA ξεκινά τώρα!

Το σχεδιαστικό χάσμα που χωρίσει τα F-22 και F-35 σε σχέση με τα άλλα τρία μαχητικά (Rafale, Typhoon και F-15E) είναι κάτι παραπάνω από εμφανές σε αυτή τη φωτογραφία. Η εικόνα μιλάει από μόνης της, επιβεβαιώνοντας αυτό που επισημαίνουμε… Ότι η ανάπτυξη των δικινητήριων ευρωπαϊκών μαχητικών άργησε πολύ! Και κάτι άλλο… Σε περίπτωση που η Ελλάδα βρεθεί με τα απαραίτητα κονδύλια στα κρατικά της ταμεία (υποθετικά μιλάμε!) αύριο, ποιος ο λόγος να μην επιλέξει το εκπληκτικό F-15; To οποίο συνολικά σε επιδόσεις και ικανότητα μεταφοράς οπλικού φορτίου (αφήστε που στις τελευταίες του εκδόσεις διαθέτει και πραγματικά σύγχρονο εξοπλισμό αποστολής…) δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο μαχητικό της φωτογραφίας! Τα κόστη σε σχέση με το Rafale και το Τyphoon είναι άμεσα συγκρίσιμα, από ότι αποδείχθηκε στην περίπτωση του Κατάρ… (φωτο: USAF)

Σκεφτείτε τέλος, ότι κατά τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, τα εξαγωγικά μαχητικά των ΗΠΑ ήταν μόλις τρία. F/A-18, F-16 και F-15. Όσα και στην Ευρώπη δηλαδή! Μιλάμε για μία χώρα-υπερδύναμη με έκταση μεγαλύτερη της ευρωπαϊκής Ηπείρου και αεροδιαστημική βιομηχανία ισχυρότατη και απόλυτα υποστηριζόμενη όχι μόνο από την εξωτερική πολιτική, αλλά και από ένοπλες δυνάμεις μεγάλου μεγέθους και παρουσία σε όλο τον κόσμο… Είναι λογικό να μην μπορεί να ανταγωνιστεί αυτά τα δεδομένα η ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία, όταν συγκεκριμένες χώρες με μεγέθη ασύγκριτα μικρότερα (σε όλους τους τομείς) σε σχέση με τις ΗΠΑ έχουν να προσφέρουν ίδιο αριθμό μαχητικών στην παγκόσμια αγορά. Το γαλλικό Rafale, το πολυεθνικό Typhoon και το σουηδικό Gripen.

Γιατί μας ενδιαφέρουν όλα αυτά; Η ελληνική ιστορία των Eurofighter και Rafale…

Για όσους νεότερους δεν το γνωρίζουν, η Ελλάδα επρόκειτο να γίνει ο πρώτος εξαγωγικός χρήστης του Eurofighter. Στις 8 Μαρτίου του 2000 η τότε κυβέρνηση Κ. Σημίτη ανακοίνωσε την πρόθεσή της (κατά πολλούς δέσμευση, παρά το γεγονός ότι δεν είχε υπογραφεί κανένα συμβόλαιο ή συμφωνία) να προβεί στην προμήθεια 60 μαχητικών Eurofighter-Typhoon με προαίρεση (option) για 30 ακόμη. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για υπόσχεση της κυβέρνησης Σημίτη στη Γερμανία η οποία πίεζε για το Eurofighter, ότι το μαχητικό αυτό θα ήταν το επόμενο που θα αποκτούσε η Πολεμική Αεροπορία.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν η ανακοίνωση αυτή είχε γίνει για να κατευνάσει τη διαρκώς αυξανόμενη γερμανική «επιθετικότητα» και στο χώρο της άμυνας. Δεν έχει λογική δεδομένου ότι ήδη είχε υπογραφεί η σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό των 36 (39 αρχικά…) F-4E Phantom II των προγραμμάτων Peace Icarus I και ΙΙ της δεκαετίας του ’70, ενώ ακολούθησε (το 2000) και η υπογραφή της σύμβασης για τη ναυπήγηση τεσσάρων υποβρυχίων Type 214 και τον εκσυγχρονισμό τριών Type 209/1200. Είναι αλήθεια ότι κάποιες από τις προμήθειες που έγιναν με «πολιτικά κριτήρια» αποδείχθηκαν οικονομικά και επιχειρησιακά επιζήμιες για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.

Η φωτογραφία αυτή απεικονίζει ίσως περισσότερο από κάθε άλλη το γεγονός ότι το Eurofighter-Typhoon σχεδιάστηκε ως καθαρόαιμο αναχαιτιστικό. Τέσσερις κοιλιακοί φορείς οπλισμού που μπορούν να δεχθούν ΜΟΝΟ πυραύλους αέρος-αέρος BVR (AMRRAM ή METEOR), ατρακτίδιο αυτόνομης κατάδειξης (LITENING) στον κεντρικό φορέα της ατράκτου και όχι σε δική του θέση κοντά στις εισαγωγές των αεραγωγών (άρα μία εξωτερική δεξαμενή μείον, άρα μικρότερη ακτίνα…) και οκτώ πτερυγικοί φορείς από τους οποίους οι έξι προορίζονται για βαριά φορτία (δεξαμενές ή βόμβες)… Όλα αυτά αποκάλυψαν σειρά αδυναμιών του μαχητικού στις επιχειρήσεις αέρος-εδάφους στη Λιβύη το 2011, όπου το Rafale είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Τις οποίες η RAF προσπαθεί να καλύψει μέσω του προγράμματος Centurion για την αντικατάσταση των Tornado GR.4 που αποσύρονται μέσα στο 2019 και θα αντικατασταθούν από Typhoon…

Για τον μεν εκσυγχρονισμό των F-4E, άποψή μας είναι ότι θα έπρεπε να μην υλοποιηθεί. Γιατί ήδη το Phantom II είχε 25 χρόνια υπηρεσίας στην ΠΑ και είχε αποσυρθεί από τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και πολλών άλλων χωρών. Τα δε 315 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν για την υλοποίηση του προγράμματος αυτού θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδοθούν στον εκσυγχρονισμό του συνόλου των Mirage 2000EG στο επίπεδο -5Mk.2… Ο οποίος, σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν εργαζόμενοι της ΕΑΒ που δούλεψαν και στα δύο αεροσκάφη, ήταν ως τελικό προϊόν κλάσεις ανώτερος από τον αντίστοιχο των F-4E P.I.2000. Στην περίπτωση των τελευταίων «παντρεύτηκαν» παλιές καλωδιώσεις με νέες και αντικαταστάθηκε φυσικά μέρος του εξοπλισμού των θαλάμων διακυβέρνησης… Αντίθετα, κατά τον εκσυγχρονισμό των 15 παλιών Mirage 2000EG αντικαταστάθηκαν όλες οι παλιές καλωδιώσεις, οι δύο γεννήτριες παραγωγής ρεύματος, και φυσικά ολόκληρο το πιλοτήριο. Επιπρόσθετα όσα μαχητικά μετατράπηκαν σε -5Mk.2 απέκτησαν το νέο ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π  τύπου ICMS 2000Mk.3. Υπενθυμίζουμε ότι τα F-4E AUP δεν απέκτησαν ποτέ σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π!

Μισές δουλειές με άλλα λόγια… Και φυσικά το ζήτημα που αντιμετωπίζουμε δεν περιορίζεται επιχειρησιακά σε αυτό μόνο το δεδομένο. Εκτείνεται και στο ότι πλέον είμαστε υποχρεωμένοι να αποσύρουμε και τα Mirage 2000EG/BG, αλλά και τα F-4E AUP. Δύναμη δύο ενισχυμένων Μοιρών δηλαδή… Όσο για τα υποβρύχια Type 214 ούτε λόγος να γίνεται. Τη γνωρίζετε την ιστορία, είναι και σχετικά πρόσφατη και μας κόστισε ο «κούκος αηδόνι». Με χειρότερο «παρελκόμενο» της (επιχειρησιακά όχι οικονομικά) τον γερμανικό εκβιασμό  για την πιστοποίηση των τορπιλών…

Το πρόγραμμα Centurion αποτελεί στην ουσία σειρά πιστοποίησης νέων τακτικών όπλων αέρος-εδάφους επάνω στο Typhoon. Ένα από αυτά είναι και ο πύραυλος Brimstone που βλέπουμε εδώ αναρτημένο σε τριάδες σε αεροπλάνο της RAF. Οι Βρετανοί πλήρωσαν ακριβά -και μαζί με αυτούς και οι άλλοι τρεις εταίροι του προγράμματος Eurofighter!- την επιμονή τους για τη δημιουργία μίας πλατφόρμας αέρος-αέρος και όχι πολλαπλών ρόλων στη δεκαετία του ’80. Στην Ινδία μάλιστα η κοινοπραξία είχε προτείνει και έκδοση του Τyphoon κατάλληλη για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρα… Ότι απαιτούσαν οι Γάλλοι δηλαδή πριν από τέσσερις δεκαετίες!

Ευτυχώς η «υπόσχεση-δέσμευση», όπως θέλετε ονομάστε την, για την προμήθεια των 60+30 Eurofighter-Typhoon δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Και λέμε «ευτυχώς» γιατί εκείνη την εποχή (πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000) το μαχητικό αυτό, όπως και το Rafale άλλωστε, δεν είχε να προσφέρει κάτι περισσότερο από υπηρεσίες αέρος-αέρος στην Πολεμική Αεροπορία. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι από αυτή την άποψη η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή ορθώς έπραξε με την παραγγελία «έκπληξη» των 30 F-16C/D Block 52+ Advanced τον Ιούλιο του 2005. Δεν έπραξε βέβαια ορθώς από άλλη πλευρά… Θα μπορούσε κάλλιστα να ενισχύσει το στόλο των μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας αγοράζοντας (ή προσπαθώντας τουλάχιστον να αγοράσει…) τα 29 F-16A/B MLU που είχε βγάλει τότε «στο σφυρί» η Ολλανδική Αεροπορία. Το τίμημα ήταν 4 μόλις εκατομμύρια ευρώ το κομμάτι, ο εξοπλισμός των αεροσκαφών ήταν στο επίπεδο του Block 52+ και οι τεχνικοί της ΠΑ που τα είχαν δει από κοντά είχαν συντάξει μία ιδιαίτερα ευνοϊκή έκθεση. Το μόνο ζήτημα που υπήρχε ήταν ότι όλα τα ολλανδικά αεροσκάφη προς πώληση είχαν υπόλοιπο από 750 έως 1250 περίπου ωρών πτήσης, καθώς χρειάζονταν δομική αναβάθμιση. Κάτι που με τη σειρά του θα διπλασίαζε το κόστος ανά μονάδα. Περί τα 8,5 με 9 εκατομμύρια ευρώ. Και πάλι βέβαια επρόκειτο για πολύ καλή προσφορά…

Rafale M διαμόρφωσης F3 φορτωμένο με πύραυλο AM-39 Block 2 Mod 2 Exocet, ενώ απονηώνεται από το CDG. Λειτουργεί ως πλατφόρμα πολλαπλών ρόλων από το 2006 όταν εντάχθηκε σε υπηρεσία η διαμόρφωση F2, αν και με περιορισμούς (απουσία targeting pod σε αυτή τη διαμόρφωση). Στη διαμόρφωση F3R που ολοκληρώθηκε πρόσφατα ενσωματώθηκαν στο γαλλικό μαχητικό το ατρακτίδιο στοχοποίησης Talios και ο METEOR. Στη διαμόρφωση F4 πέρα από την αναβάθμιση του SPECTRA και του ραντάρ RBE2AA, θα ενσωματωθεί και κατευθυντικό Link 16 (μεγαλύτερη ακτίνα επικοινωνιών), σύστημα απεικόνισης και στοχοποίησης επί κάσκας (HMD που υπάρχει ήδη στο Typhoon) ο MICA NG και ο FCASW (Future Cruise and Anti-ship Weapon) που αναπτύσσεται από την MBDA. Είναι μία stealth έκδοση του SCALP/Storm Shadow που πρόκειται να τον αντικαταστήσει μαζί με τον Exocet.

Η κυβέρνηση Καραμανλή επίσης θα μπορούσε, κατά την άποψή μας πάντα, να προχωρήσει παράλληλα στον εκσυγχρονισμό των Block 30 και -50, καθώς -επαναλαμβάνουμε- τα αεροσκάφη των δύο αυτών εκδόσεων δομικά βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο μετά από την υλοποίηση των προγραμμάτων Falcon Up και Falcon STAR στα Block 30. Τέλος, θα μπορούσε άνετα να εκσυγχρονίσει το σύνολο των παλιών Mirage 2000EG… Στην ίδια τιμή με αυτή που εκσυγχρονίστηκαν τα πρώτα 15, δεδομένου ότι μέχρι και το τέλος του 2005 η option της σύμβασης του Αυγούστου του 2000 ήταν ακόμα ενεργή!    

Η περαιτέρω εξέλιξη των δικινητήριων ευρωπαϊκών μαχητικών

Όλα τα παραπάνω τα υπενθυμίζουμε γιατί υποτίθεται ότι πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας… Εκτός και αν δεν πρόκειται βέβαια για «λάθη». Είναι θέμα των πολιτικών ηγεσιών οπωσδήποτε αυτό, όπως και των στρατιωτικών… Δικό μας καθήκον είναι να ενημερώνουμε με στοιχεία, αποδείξεις και φυσικά αξιοποιώντας αυτό που ονομάζουμε «κοινή λογική» και για κάποιο –ή κάποιους- λόγους απουσιάζει προκλητικά από την ελληνική πραγματικότητα. Τότε και τώρα. Ας πάμε όμως ξανά στο Typhoon και το Rafale.

To CAPTOR E-Scan επρόκειτο να ενταχθεί σε υπηρεσία σύμφωνα με παλαιότερη ανακοίνωση Τύπου της Airbus Defence, μέσα στο 2015. Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα είναι ότι οι δοκιμές αποδοχής-πιστοποίησης του συστήματος βρίσκονται σε τελικό στάδιο… Τα Tranche 3 διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές (φύσσες τροφοδοσίας και ψύξης) για την ενσωμάτωση του νέου ραντάρ, το οποίο θα διαθέτουν τα αεροσκάφη που θα παραδοθούν στο Κουβέιτ και το Κατάρ.

To Eurofighter-Typhoon εισήλθε σε υπηρεσία στο τέλος του 2005 στην Ιταλική Αεροπορία και τον Μάρτιο του 2006 στη RAF, με τη μορφή του Tranche 1, με μοναδικά πιστοποιημένα όπλα τον ΑΙΜ-120 AMRAAM, τον ΑΙΜ-9 και τον ΑΙΜ-132 ASRAAM που απέκτησε μόνο η RAF στην Ευρώπη. Λίγο αργότερα ακολούθησε και ο IRIS-T. Όσο για το Rafale F1 που πρώτη ενέταξε σε υπηρεσία το 2001 η γαλλική ναυτική αεροπορία, αρχικά έφεραν μόνο πυραύλους R550 Magic II (!), ενώ σύντομα εξοπλίστηκαν και με τους MICA EM/IR. H διαμόρφωση F2, εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2006 και στις δύο γαλλικές αεροπορικές δυνάμεις. Τα αεροπλάνα της διαμόρφωσης αυτής απέκτησαν τους αισθητήρες του συγκροτήματος FSO (Front Sector Optronics-Κάμερα ημέρας και αισθητήρας IRST), είχαν τη δυνατότητα να μεταφέρουν SCALP, καθώς και βόμβες LGB (GBU-12), την αρχική έκδοση του AASM (SBU-38) που μετονομάστηκε HAMMER  (Highly Agile, Modular Munition Extended Range) και φυσικά τους αέρος-αέρος MICA EM και IR.

H χρήση σύνθετων υλικών (composites) στα Rafale είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη. Το ίδιο ισχύει και στο Typhoon. To οποίο παρά το γεγονός ότι “φορά” ισχυρότερους κινητήρες (EJ200-13.500 λίβρες χωρίς και 20.000 λίβρες με μετάκαυση έναντι 11.250 χωρίς και 16.850 με μετακαυση του Μ-88), έχει μέγιστο βάρος απογείωσης κατά ένα τόνο μικρότερο (23.500 κιλά έναντι 24.500 κιλών του Rafale).

H απόδοση ικανοτήτων αέρος-εδάφους στο Eurofighter-Typhoon ήρθε μέσω του Tranche 2. Σταδιακά, από το 2010, όλα τα μαχητικά του τύπου σταδιακά «έρχoνται» σε αυτή τη διαμόρφωση μέσω της οποίας μπορούν εκτός από τα όπλα αέρος-αέρος που προαναφέραμε, να αξιοποιήσουν τον πύραυλο αέρος-αέρος BVR νέας γενιάς METEOR, το ατρακτίδιο στοχοποίησης Litening στον κεντρικό φορέα (centerline) της ατράκτου, βόμβες καθοδήγησης λέιζερ (LGB), πυραύλους αέρος-εδάφους Brimstone (από το 2017), καθώς και το όπλο μακρού πλήγματος Taurus KEPD 350. Η πιστοποίηση του SCALP, του ατρακτιδίου στοχοποίησης Sniper και του ραντάρ CAPTOR E-Scan θα γίνουν στο πλαίσιο των προγραμμάτων για τα 28 αεροσκάφη του Κουβέιτ και τα 24 του Κατάρ. Δεν θα πρέπει να παραλείψουμε φυσικά εδώ και την υπογραφή της σύμβασης για την παραγωγή 112 αεροσκαφών της διαμόρφωσης Tranche 3Α η οποία  έλαβε χώρα το 2009. Καμία από τις κυβερνήσεις των τεσσάρων χωρών-μελών που συμμετείχαν στην κοινοπραξία Eurofighter GmbH (εδώ και χρόνια το πρόγραμμα έχει περάσει στη δικαιοδοσία της Airbus Military) δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο για το εξοπλισμό των Eurofighter-Typhoon που έχει παραλάβει, με το ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης CAPTOR-E Scan. Τυπικά και ουσιαστικά δηλαδή η τελευταία σύμβαση που υπογράφηκε ήταν αυτή για τη διαμόρφωση Tranche 2.

Από τις δοκιμές πιστοποίησης του SCALP/Storm Shadow στο Typhoon το 2017. H διαδικασία ξεκίνησε στο τέλος του 2013, παράλληλα με αυτή της πιστοποίησης του γερμανικού Taurus KEPD 350. To Τyphoon δηλαδή θα μπορεί να φέρει και τα δύο όπλα…

Στο γαλλικό στρατόπεδο υπήρξαν περισσότερες εξελίξεις… Την διαμόρφωση F2 διαδέχθηκε η F3 από το 2009. Σημαντικές προσθήκες ήταν ο AM-39 Exocet εναντίον σκαφών επιφανείας, όλες οι εκδόσεις του ΑΑSM (HAMMER), το ατρακτίδιο στοχοποίησης Damocles, το ατρακτίδιο φωτοαναγνώρισης AREOS και τον πύραυλο πυρηνικής κρούσης  ASMP-A . Από το 2012 στα Rafale παραγωγής τοποθετείται πλέον το ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης ραντάρ RBE 2AA, ενώ στα αεροσκάφη που ήδη βρίσκονται σε υπηρεσία το σύστημα τοποθετείται όταν αυτά θα αναβαθμιστούν στη διαμόρφωση F3R που είναι διαθέσιμη σήμερα. Τα Rafale των δύο αεροπορικών δυνάμεων της Γαλλίας θα αρχίσουν να αναβαθμίζονται στην υποδιαμόρφωση F3R από τις αρχές του 2019. Που περιλαμβάνει την ενσωμάτωση του νέου ατρακτιδίου στοχοποίησης TALIOS (TArgerting Longrange Identification Optronic System), τον αέρος-αέρος METEOR, νέο MODE S transponder και IFF interrogator Mode 5, καθώς και αναβαθμίσεις λογισμικού στο ραντάρ, το σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π SPECTRA και το Link 16.

Το AASM (Hammer) θα μπορεί και στις τρεις εκδόσεις του (SBU-38, 54 and 64) με κεφαλές από 125 μέχρι 1000 κιλά και διαφορετικά συστήματα καθοδήγησης (ΙΝS/GPS, IR, Laser) να μεταφερθεί από τα Rafale διαμόρφωσης F4, από το 2024. Το όπλο είναι φιλοσοφίας fire and forget και ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε ρόλους CAS (Close Air Support) καθώς με μία διέλευση μπορεί να γίνει άφεση τριών όπλων εναντίον τριών διαφορετικών στόχων! Οι αρχικές του εκδόσεις πιστοποιήθηκαν στα αεροσκάφη διαμόρφωσης F2. To εικονιζόμενο αεροπλάνο είναι διαμόρφωσης F3R. Εξού και το ατρακτίδιο Talios και οι πύραυλοι METEOR.

Εν κατακλείδι…

Τα δύο ευρωπαϊκά δικινητήρια μαχητικά έγιναν πραγματικά εφάμιλλα των αμερικανικών, την τελευταία δεκαετία. Αυτό δείχνει –κακά τα ψέματα- καθαρά το ιστορικό της εξέλιξης τους, που συνοπτικά αναφέραμε παραπάνω. Η εξέλιξη τους ακόμα συνεχίζεται αλλά πλέον βρίσκονται σε επίπεδα ευθέως ανταγωνιστικά (από πλευράς επιδόσεων ήταν πάντα) στους τομείς του εξοπλισμού αποστολής και –κυρίως- των όπλων. Σε τι μας αφορά εμάς αυτό; Μα στο ότι πλέον μπορούμε να εξετάσουμε σοβαρά το ενδεχόμενο απόκτησής τους. Ο πρώτος λόγος είναι η δεύτερη πηγή προμηθειών που λέγαμε (https://defencereview.gr/aerometaferomena-opla-gia-tin-polemi/) και ο δεύτερος είναι τα όπλα που μπορούμε να προμηθευτούμε χωρίς τους αμερικανικούς περιορισμούς και τις απαγορεύσεις.

H ικανότητα μεταφοράς μεγάλης ποικιλίας όπλων (μη αμερικανικών) και συστημάτων από το Rafale, σε συνδυασμό με το ραντάρ AESA που “φορά” είναι τα μεγαλύτερα εξαγωγικά του πλεονεκτήματα… Είναι και για την Ελλάδα ο μόνος λόγος για να το προτιμήσει έναντι του F-15! Δεδομένου ότι τα κόστη είναι συγκρίσιμα μόνο η αμερικανική άρνηση ενσωμάτωσης όπλων όπως το KEPD-350, ο METEOR και ο FCASW θα αναδείκνυε το Rafale νικητή!

Εκεί που πραγματικά δυσκολεύουν τα πράγματα είναι στο κόστος. Όπως είδατε στην χαρακτηριστική περίπτωση του Κατάρ που «ψώνισε» μαζικά από τρείς διαφορετικές πηγές τα νούμερα είναι απλά απαγορευτικά. Μόνο στην περίπτωση του Rafale θα μπορούσαμε να γλυτώσουμε κάποια σοβαρά κονδύλια γιατί έχουμε ήδη τα όπλα, τις υποδομές και τον εξοπλισμό υποστήριξής τους αλλά… Δεν χρειαζόμαστε 36 μόνο κομμάτια. Θα απαιτηθούν τουλάχιστον 45 για να μην πούμε 60. Χρειαζόμαστε δηλαδή τουλάχιστον δύο ενισχυμένες Μοίρες, ή στην καλύτερη περίπτωση τρείς, αν θέλουμε να μιλάμε για υποτυπώδη απόσβεση και απόδοση της επένδυσης που θα γίνει. Περιπτώσεις τύπου Mirage 2000-5Mk.2 δεν θα πρέπει να διανοούμαστε ότι θα επαναληφθούν στο μέλλον… Το να πληρώσουμε δηλαδή πακτωλό χρημάτων, για να πετάξουμε σε διάστημα πενταετίας στον κάλαθο των αχρήστων την όλη επένδυση!

Comments

  1. Γιατί για το EF-2000 δεν διαθέτουμε τα όπλα; ΑΙΜ-9/120 & IRIS-Τ χρησιμοποιούν όπως επίσης όλες τις GBU, Storm Shadow/Scalp EG, AGM-65/88.

    Όπως είπατε πιο πάνω είσαστε προκατειλημμένοι υπέρ του Gripen και από ότι φαίνεται και υπέρ του Rafale σε σχέση με το EF-2000.

    1. -Προκατηλειμμένοι; Από που και έως πού; Δεν παραθέτουμε στοιχεία; Έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές την άποψη ότι χρειαζόμαστε δύο πηγές προμηθειών για λόγους που είμαι σίγουρος ότι αντιλαμβάνεστε και εσείς… Δώσαμε μάλιστα και παραδείγματα από γεγονότα στο παρελθόν.
      -Σύμφωνοι για το SCALP, αλλά δεν χρειαζόμαστε μη αμερικανικούς πυραύλους αέρος-αέρος (εκτός από METEOR και MICA) και αντιπλοϊκούς (AM-39 Exocet) που να μπορούν να αξιοποιηθούν από επίσης μη αμερικανική πλατφόρμα;
      -Οι AGM-65/-88HARM δεν είναι πιστοποιημένοι στο Typhoon εξ όσων γνωρίζουμε.
      -Εφόσον διαβάσατε το κείμενο σίγουρα δεν θα σας διέφυγε το ότι σημειώσαμε (δύο φορές μάλιστα) πώς με βάσει τις επιδόσεις και την μεταφορική ικανότητα σε οπλικό φορτίο, η λογική επιλογή μίας αεροπορικής δύναμης δεν μπορεί να είναι άλλη από το F-15 (έναντι του Rafale και του Eurofighter). Με δεδομένο φυσικά το συγκρίσιμο κόστος τους. Που είπαμε από που προκύπτει… Τι σημαίνει αυτό; Ότι είμαστε προκατηλειμμένοι υπέρ του F-15;
      -Για το Gripen δεν έχουμε εξηγήσει τι ισχύει; Δεν έχουμε αναλύσει γιατί θεωρούμε ότι είναι κατάλληλο για τις ελληνικές επιχειρησιακές ανάγκες; Δεν έχουμε γράψει ότι η Βραζιλία θα πληρώσει περί τα 5 δισ. όχι μόνο για τα 36 αεροπλάνα που θα αποκτήσει και τα όπλα τους, αλλά και για τη μεταφορά τεχνογνωσίας, για την συμπαραγωγή και για την ΕΦ ‘ΟΡΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ υποστήριξη;
      -Δεν υποστηρίζουμε ΠΟΤΕ κάτι που δεν μπορούμε να αιτιολογήσουμε…
      -Αν δεν σας είναι αρκετά τα στοιχεία που παραθέτουμε και μπορείτε να βρείτε και εσείς στο διαδίκτυο, μπορούμε να το δεχτούμε. Και να προσπαθήσουμε να βρίσκουμε περισσότερα και να αιτιολογούμε περισσότερο.
      -Αυτό που ΔΕΝ ΔΕΧΌΜΑΣΤΕ είναι οι ταμπέλες και οι χαρακτηρισμοί.

      Ευχαριστώ

      1. H διαφημιστική φωτογραφία του EF-2000 από την προώθηση του αεροσκάφους λέει άλλα για το τι όπλα είναι πιστοποιημένα.

        https://i.postimg.cc/bwNHC0gp/weaponfoldout.jpg

        Είναι δυνατόν να λέτε ότι με το Rafale θα μπορούσαμε να γλυτώσουμε κάποια σοβαρά κονδύλια γιατί έχουμε ήδη τα όπλα ενώ με το EF-2000 όχι, το οποίο χρησιμοποιεί όλα σχεδόν τα όπλα της ΠΑ με την εξαίρεση τους MICA & τους ΑΜ-39; Αν δεν είναι προκατάληψη, τότε ξεκάθαρα δεν το προσέξατε ότι σχεδόν όλα τα όπλα της ΠΑ είναι πιστοποιημένα στο EF-2000, ελπίζω να το δέχεστε αυτό. Ακόμη και αν δεν είναι πιστοποιημένοι οι AGM-65/88 που κατά την γνώμη μου είναι αλλά ας πούμε ότι δεν είναι, στο μέλλον θα πιστοποιηθούν και άλλα όπλα, όταν τα αρχίσουν να αποσύρονται τα Tornado από την Ιταλία και την Γερμανία αλλά και τα FA-18 από την Ισπανία.

        Το F-15Ε έχει καλύτερες επιδόσεις από τα Rafale και EF-2000 σε ποιον τομέα; της κρούσης; της εναέριας υπεροχής; σε κλειστές αερομαχίες; Σε πολλούς διαγωνισμούς το F-15 κέρδισε ξεκάθαρα για πολιτικούς λόγους έναντι των ευρωπαϊκών μαχητικών.

        Για το Gripen θα τα πούμε όταν γράψετε το επόμενο σας άρθρο.

        1. Εδώ λέμε πως να απεξαρτηθούμε απο τους αφερέγγυους και φιλότουρκους Γερμανούς απο τα άλλα σώματα και θα τους βάλουμε και στην Π.Α.!
          Ό ένας τύπος μαχητικού επιβάλλεται να είναι απο την Γαλλία και σίγουρα κανένας απο τους δύο τύπους δεν πρέπει να έχει σχέση με Γερμανία._

        2. -Την απεικόνιση (όχι φωτογραφία…) στην οποία αναφέρεστε την εντοπίσαμε και εμείς. Δεν την χρησιμοποιήσαμε γιατί είναι παραπλανητική. Εξηγούμαστε… Ανατρέχοντας στα δελτία Τύπου της κοινοπραξίας Eurofighter και της Airbus Defence, δεν εντοπίσαμε καμία αναφορά σε υπογραφή συμβολαίων ή σε έναρξη διαδικασίας δοκιμών πιστοποίησης των AGM-65 Maverick, AGM-88 HARM, AGM-134 JSOW και NSM της Kongsberg. Σε ότι αφορά μάλιστα στον τελευταίο, φαίνεται ότι οι άνθρωποι που δημιούργησαν την απεικόνιση δεν μπήκαν καν στον κόπο να χρησιμοποιήσουν τον JSM… Την αερομεταφερόμενη έκδοση του πυραύλου δηλαδή! Γιατί εξ όσων έχουμε διαβάσει ο NSM που απεικονίζεται, φέρεται από σκάφη επιφανείας και επάκτιες πυροβολαρχίες ξηράς. Το Recce pod που απεικονίζεται ποιο είναι; Επίσης ανατρέξαμε στα δελτία Τύπου αλλά…. ΤΙΠΟΤΑ. Τέλος για το Laser Designation Pod, το LITENING είναι πιστοποιημένο στο Eurofighter-Typhoon και στα δελτία Τύπου που δημοσιοποιήθηκαν για την αγορά των 24 αεροσκαφών από το Κατάρ γίνεται ξεκάθαρη αναφορά σε πιστοποίηση του SNIPER. Αυτά γνωρίζουμε επιβεβαιωμένα. Τέλος, σημειώστε ότι η πιστοποίηση εξωτερικών δεξαμενών χωρητικότητας 2000 λίτρων, θα βοηθήσει σημαντικά στην αύξηση της ακτίνας μάχης του Typhoon σε αποστολές αέρος-εδάφους.
          -Ασφαλώς και δεν είναι προκατάληψη. Είναι άποψη… Έχουμε επανηλλειμένα σημειώσει ότι χρειαζόμαστε δύο πηγές προμήθειας. Και στα μαχητικά αεροπλάνα αλλά και ΣΤΑ ΟΠΛΑ. Ποιο το όφελος λοιπόν του να χρησιμοποιήσουμε αμερικανικά όπλα επάνω σε μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα;
          -Όσο για το F-15, δεν μπορεί να συγκριθεί με τα Rafale και Eurofighter-Typhoon. Στην αξιολόγηση που είχε γίνει από επιτροπή τεχνικών και χειριστών της Πολεμικής Αεροπορίας το 1998 (στο πλαίσιο του τελευταίου διεθνούς διαγωνισμού για την επιλογή νέου μαχητικού) είχε αναδειχθεί ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΩΤΟ σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο μαχητικό. Κάτι που ισχύει και σήμερα. Δηλαδή 20 χρόνια μετά… Είναι μεγαλύτερο (περισσότερο καύσιμο και οπλικό φορτίο και με πλήρη εξοπλισμό αποστολής που είναι σημαντικά ελαφρύτερος και με μικρότερο όγκο σε σχέση με ότι υπήρχε στις δεκαετίες του ’70, του ’80 και του ’90, με 40.000 λίβρες ξηρή ώση στην ουρά του και 60.000 λίβρες με μετάκαυση… Θα υπάρξει σχετικό αφιέρωμα και θα δείτε ότι παραμένει σε παραγωγή λόγω των δυνατοτήτων και των χαρακτηριστικών του (σε όλους τους ρόλους) και όχι για πολιτικούς λόγους. Θα έχουμε την ευκαιρία να το ξανασυζητήσουμε. Για όποιον έχει τη δυνατότητα να το αποκτήσει, είναι πραγματικός παράγοντας αεροπορικής ισχύος.

          Ευχαριστώ

          1. Συγχαρητηρια για το αρθρο σας και για την λογικη επιχειρηματολογια σας.
            Χοντρα χοντρα να πω και εγω την αποψη μου οτι για να αυξηθουν οι δυνατοτητες του EF αλλα και οποιουδηποτε μαχητικου , πρεπει να υπαρξει θεληση + χρηματοδοτηση απο τον παραγωγο-αρχικο χρηστη. Δεν γινεται οι 4 χωρες να περιμενουν να πληρωσουν τριτοι/ οι Αραβες πιστοποιησεις οπλων+ρανταρ . Δεν γινεται να στελνουν ακομα τα Tornado. Ημαρτον αυτη η τσιγγουνια και μιζερια κοντραρουν ποιος θα πληρωσει τα λιγοτερα για να τους ερθουν τσαμπα οι πιστοποιησεις/αναπτυξη?
            Μια εξαιρετικη πλατφορμα το EF και το θαψανε , παραγγειλανε και ολοι F-35 και του εβαλαν την ταφοπλακα, ειδικα στις αποστολες αερος-εδαφους , λες και δεν μπορουσε το EF να προσφερει πολλα ακομα ΚΑΙ σε αυτον τον ρολο.Πως να εμπιστευτει καποιος σε αυτο το κονσορτιουμ τα ΔΙΣ ευρω του οταν απαξιωνονται κατα δεκαδες συγχρoνα Tranche 1 EF? Περα απο την υποπτη σταση Αγγλων/Γερμανων απεναντι μας κατα καιρους.
            Σε ποιον τομεα υπερεχει το F-15 …. Συνεχη αναπτυξη και αναβαθμισεις , χρηματοδοτηση , πραγματικη συμμετοχη σε αερομαχιες,πολεμους,καθε ειδους αποστολη , πραγματικες καταρριψεις. Με το σηματικοτερο να ειναι η συνεχης χρηματοδοτηση και εξελιξη επι δεκαετιες , με τεραστιο μειονεκτημα ομως οτι ειναι ο ιδιος παροχος (ΗΠΑ)

    2. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟ EF ΦΤΙΑΧΘΗΚΕ ΜΕ ΠΟΝΗΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΔΗΛ. =[ ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ – ΑΝΤΛΗΣΗ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΧΩΡΕΣ [ ΓΑΛΛΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ-ΙΣΠΑΝΙΑ] ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΕΝΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΔΥΚΙΝΗΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΟ – ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΘΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ..- ΑΥΤΟ ΤΙ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ? – ΕΑΝ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΓΟΡΑΣ ΝΕΟΥ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΙ 2 ΕΚΔΟΣΕΙΣ MIRAGE ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΙΑ Κ ΟΙ 4 ΕΚΔΟΣΕΙΣ F 16 ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ F 4 FANTOM ΘΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ..ΑΡΑ = ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ 2 ΚΟΡΜΟΥΣ – ΕΡΩΤΗΣΗ ?-ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΝΕΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑ Κ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ [ ΚΡΟΥΣΗΣ-ΑΝΑΧΑΙΤΗΣΗΣ-ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΑΕΡΑ-ΑΕΡΑ[ DOGFIGHT—ΑΕΡΑ-ΕΔΑΦΟΥΣ-ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ]ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΣΤΗΡΗΣΗΣ ΝΑ ΕΠΙΔΟΘΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΟΧΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΝΟΣ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ΩΣ ΒΑΣΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΥΣ ? – ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΑ ΙΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΟΤΙ Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟ MIRAGE ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΟ F16…. ΑΡΑ Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ 2 ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΚΟΡΜΟΥΣ ΦΘΗΝΟΥΣ ΚΟΣΤΟΛΟΓΙΚΑ Ο ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ Κ Ο ΑΛΛΟΣ ΜΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ [ ΔΙΟΤΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΑΣΚΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕ ΣΕ ΕΜΑΣ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ]- ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΟΥΝ Κ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΑΝΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΥΜΠΑΘΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΡΑ ΤΟ EF ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ …

      1. ΜΕΡΟΣ Β ΘΕΜΑ=ΑΝ ΟΧΙ ΕF ΤΟΤΕ ΤΙ ? – [ ΑΦΟΥ ΣΑΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕF [ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΛΛΟ ΑΡΘΡΟ ] ΤΟΤΕ ΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ? ΑΠΑΝΤΗΣΗ = ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΤΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΑΙ 3 ΚΟΙΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ = 1) ΜΟΝΟΚΙΝΗΤΗΡΙΑ – 2) ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΧΡΗΣΗΣ 3) ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΑΠΟ 2.173–2.350 KM/h ….ΤΩΡΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ Κ ΜΕΤΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙΤΑΙ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΝ Κ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΑΣΚΟΥΝ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ..ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ = ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΠΛΑ ΑΡΚΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ…ΑΡΑ ΑΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΜΕ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙΤΕ ? ΑΠΑΝΤΗΣΗ =ΣΕ ΒΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ Κ ΑΝΤΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΑΜΥΝΕΣ ΑΠΟ ΑΙΦΝΙΔΙΕΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ- ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΩΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΝΗΣΙΩΝ Η ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΩΝ -Κ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ- ΑΡΑ ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΤΙΑΕΡΟΠΙΚΗ ΑΜΥΝΑ – ΙΣΧΥΡΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ – ΙΣΧΥΡΟ ΝΑΥΤΙΚΟ -ΙΣΧΥΡΟ ΠΕΖΙΚΟ [ ΕΑΝ ΕΙΣΑΙ ΧΩΡΑ ΑΜΥΝΤΙΚΗ] – ΕΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΤΟΤΕ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΕΒΑΖΕΣ ΤΗΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Κ ΝΑΥΤΙΚΟ Κ ΜΕΤΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΥΝΕΠΩΣ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΙΣΧΥΡΗ ΑΝΤΙΑΕΡΟΠΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΠΟΥ ΝΑ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΡΑ ΤΟ F 16 ΩΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΑΝΑΧΑΙΤΗΣΗΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑΤΙ Κ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ – ΡΩΣΙΚΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΛΟΓΟ ΑΛΛΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ[ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΟΤΙ Η ;ΑΜΕΡΙΚΗ- ΚΙΝΑ- ΡΩΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΕΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΑΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΑΝ ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΣΥΝ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΛΟΙΩΝ BELHARA Κ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΒΛΕΠΕ ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΑΡΑ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ Η ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΟΜΕΙΣ ΝΑΥΤΙΚΟ – ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΙ .. ΑΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ? – ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ = ΕΑΝ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΜΑΖΙΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΥΠΟΨΗΝ ΜΑΣ Κ ΒΑΣΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ =ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ Κ ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗΣ , ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΧΡΗΣΗΣ , ΤΡΙΤΟΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ,ΑΡΑ ΕΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΠΑΜΕ ΣΕ F 35 +ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟ ΜΕ F16 ΟΠΩΣ ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ Κ GRIPEN H ΦΘΗΝΟ RAFALE— KAΠΟΙΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟ F15 ΑΝΗΚΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΩΣ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟΥ ΙΣΩΣ ΛΟΓΩ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΥΡΙΑΣ ΝΑ ΑΞΙΖΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΕ 4 ΤΥΠΟΥΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ..ΣΥΝΕΠΩΣ= [20-30 F35 – 84 F16 VIPER] -+ 40-60 ΜIRAGE+30 F15= ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΦΑΣΗ ΑΠΟ 2020- 2050 Κ ΑΠΟ 2050 Κ ΜΕΤΑ F35+F16 VIPER H GRIPEN+[ ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΟΥΝ ΤΑ RAFALE ΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΗΣΜΕΝΑ]….

        1. ΜΕΡΟΣ Γ ΘΕΜΑ ΚΑΛΗ ΑΜΥΝΑ – ΤΟΜΕΑΣ ΜΑΧΗΤΙΚΑ = [ ΣΥΝΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ] …….ΘΕΜΑ – ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ -ΚΑΛΗ ΑΜΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
          – ΤΟΜΕΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ = Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΝΟΚΙΝΗΤΗΡΙΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ-ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΠΤΗΣΗΣ – ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ- ΥΨΗΛΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ -ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΤΕΙ ΣΕ [ F 35 – F16- GRIPEN] -TO F 35 ΑΞΙΖΕΙ ΩΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΟΡΙΟΣ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ KAΘΟΛΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟ ΑΡΑ ΘΑ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΤΙΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΑΞΙΖΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΟΝΟ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΩΣ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΑΛΛΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΒΛΕΠΕ ΙΣΡΑΗΛ ΔΗΛ [ F35+F 16] – ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΙΑ ΜΟΙΡΑ Η ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ [ 20-40]- ΑΡΑ Η ΒΑΣΗ Ο ΚΟΡΜΟΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΝΟΚΙΝΗΤΗΡΙΑ – ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΡΟΛΩΝ – ΞΕΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΜΙΚΡΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΤΗΣΗΣ Κ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ Η ΠΛΗΘΩΡΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ- ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ – ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕI Η F 16 ΜΕ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΟΤΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΝ ΠΛΗΘΩΡΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ Κ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑ 60- 100 GRIPEN ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ MIRAGE[ ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΚΙΝΗΤΗΡΙΟ ΕΧΕΙ ΧΑΜΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΤΗΣΗΣ ΤΟ ΔΕ RAFALE =ΕΙΝΑΙ ΔΥΚΙΝΗΤΗΡΙΟ ΥΨΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΤΗΣΗΣ-ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ -ΥΨΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ARA=[ 20-40 F 35 + 84 εως 100-F16 V+ 60 GRIPEN 60 εως 100 = ΣΥΝΟΛΟ =164 εως 240 … -ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ =[ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ 3 ΤΥΠΩΝ ΜΕ 2 ΚΟΡΜΟΥΣ +1 ΕΙΔΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ ]..

          1. ΜΕΡΟΣ Δ – F 15 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
            ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΤΟ F 15 ΩΣ ΤΗΝ ΙΔΑΝΙΚΟΤΕΡΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ = 1] – ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΟΠΩΣ Κ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΟΤΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΙ ΑΥΤΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΑ=ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ …2] -ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ( ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗΣ ΟΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟ EF ΚΑΙ ΤΟ SU 35 3] ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ Κ ΔΩΡΕΑΝ [ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ EF K TO SU 35] ΜΕΤΑ ΤΟ 2019-2020 ΜΕ ΠΛΗΘΩΡΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΑΙOWA ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 4] ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ F4 ΚΑΙ 5]- ΚΑΛΥΨΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ -ΚΥΠΡΟΥ ΤΟΜΕΑ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΧΩΛΕΝΟΥΜΕ… ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ = 1] ΔΥΚΙΝΗΤΗΡΙΟ 2] ΚΟΣΤΟΣ ΠΤΗΣΗΣ 3] ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ- ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ 4] ΠΙΘΑΝΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΤΕΓΑΣΤΡΩΝ ΥΠΟΔΟΧΩΝ ΑΝ Κ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΒΛ ΤΑ F 15 ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ …5] – ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΕ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΘΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΤΕ ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚANIKO ΣΤΟΛΟ ΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΜΟΝΤΕΛΟ F15 ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΟ F 35 KAI TO F22 ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ F15 – K 6] ΥΨΗΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΩΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ [ ΜΕΤΑΞΥ 80-100 ΕΚ ΕΥΡΩ ]- ΑΡΑ ΜΟΝΟ ΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ – ΕΡΩΤΗΣΗ = ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΠΟΡΟΥΣ ΟΤΑΝ Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟ 2050 ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΕΡΑΣΕΙ Κ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ? – ΕΑΝ ΠΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΥΠΤΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΡΥΠΕΣ Κ ΜΕΤΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ Η ΠΑΛΙΟ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΤΕ Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥΣ ΩΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ Κ ΔΩΡΕΑΝ ΤΥΠΟΥ KAIOWA Κ ΜΕ ΟΠΛΑ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ Κ ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ- ΜΕΣΟΓΕΙΟ… ΜΕ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΚΟΣΤΟΣ…

  2. Eτσι οπως ειμαστε > γαλλικο αεροσκαφος, πιθανα το νεο γερμανικο ρανταρ εδαφους εντοπισμου στελθ αεροσκαφων(αναλογος τιμης & αποτελεσματικοτητας), και να μπουμε απο τωρα στο μελλοντικο γαλλογερμανικο προτζεκτ 6ης γεννιας.

    Αιτιολογω το σκεπτικο ως εξης.

    Εχουμε απο τη μια το Tempest στο οποιο μαλλων θα μετεχουν και οι Τουρκοι, και το γαλλογερμανικο. ΘεΩΡΩ οτι οι Γερμανοι χαριν της δεσμευσης στη συμμετοχη στο Γαλλογερμανικο 6ης γεννιας, δεν θα φερουν προβλημα (στα οικονομικα) στο να ασχοληθουμε στο μεσοπροθεσμο διαστημα με το Rafale φ4 .

    Για ποιο λογο στο Rafale , και οχι στο Τyphoon? θα επελεγα το rafale αν οι Γαλλοι εδιναν ανταλαγματα τετοια στα mirage που ειτε θα ομογενοποιουσαν το στολο, θα πιστοποιουσαν meteor, ειτε -θα αντικαθιστουσαν τα mirage με rafale κλπ και πιθανα να υπηρχε και διασυνδεση με νεα γαλλικα ρανταρ για τα πλοια μας (αναβαθμιση μεκο?) και τις νεες φρεγατες.
    Aντιστοιχα οι Γερμανοι δε βλεπω πως θα μας ωφελουσαν. Οι Γερμανοι ισως να ηταν χρησιμοι στα αρματα μαχης.

    Αν υπηρχαν χρηματα (σε μια κατασταση αλλη, ειτε αν ειχαμε λαμβανειν και απο Σουηδους επιστροφες απο κερδη ομολογων, εκτος απο τα Eriye global eye) θα ηταν ενδιαφερουσα η διερευνηση μετατροπη απο το κονσορτιουμ Boeing-Saab των F16 block 30 με ηλεκτρονικα συστηματα του Grippen και meteor. Αν το κοστος (ειυε μεγαλο μερος της πιστοποιησης) το καλυπταν οι ιδιες οι εταιρειες θα δημιουργουσαν μια εναλακτικη προταση για τις παλαιοτερες γεννιες των F16 (διαφορων χωρων), ενω η Lokheed θα ανελαμβανε κυριως τις νεωτερες εκδοσεις, οπως και το F35. (Ισως Τραμπ και ο νεος υπουργος αμυνας Ηπα, πρωην διευθυντης Boeing να εβλεπε θετικα αυτη την διερευνηση αν τιθετο συλλογικα. Φυσικα αυτο ισως να μας κατευθυνε και στο νεο εκπαιδευτικο προχωρημενης εκπαιδευσης παραγωμενο απο Boeing-Saab) Παντως αυτο το σεναριο, μαλλων ειναι δυκολο να γινει, ειτε πρεπει να ενταχθει στο θεμα των νεων εκπαιδευτικων ποηγμμενης εκπαιδευσης, και παντως δεν γνωριζουμε αν μεχρι τοτε τι θα εχει γινει με τα block 30, αν θα εχουν πουληθει, αποσυρθει κλπ

    Επειδη πολιτικα ευρισκομαστε μεταξυ ΗΠΑ και ΕΕ, το οποιο αναλογει σε αγορα μαχητικου και απο τις 2 πηγες (6ης γεννιας), η βραχυπροθεσμη ευρωπαικη επιλογη φρονω πως πρεπει να ειναι το rafale, επισης οι Γαλλοι ηταν οι μονοι που εξ αρχης εθεσαν θεμα επιστροφης κερδων μεσω οπλικων συστηματων, ενω μπορουν να εξετασθουν και καποια περιθωριο συμπαραγωγων συστηματων ειτε ανταλακτικων, πραγμα το οποιο μαλλων αποκλειεται στο typhoon αφου οι ρολοι χωρων σε αυτο εχουν ξεκαθαρισθει. Αρα αυτο που στοχευουμε ειναι και η συντηρηση – ανταλακτικα να μπορουν να καλυφθουν στην Ελλαδα. (Και το Grippen επισης καλυπτει το τελευταιο, αλλα δεν μπορουμε/δεν εχουμε ἀδεια να εκμεταλευτουμε την τεχνολογια του για να αναβαθμισουμε τα mirage ειτε τα F16 αν και τεθηκε αυτο στο υποθετικο σεναριο οτι θα μπορουσε)

    Αρα καταληγω οτι αν καλυφθουν προυποθεσεις αξιοποιησης του υπαρχοντος στολου και ανταλακτικων και οπλισμου, μαλλων στα Γαλλικα συστηματα θα επρεπε να παμε.
    ———————————-

    1. Λίγο δύσκολο να βάλουν οι Βρετανοί τους αναξιόπιστους Τούρκους σε ένα τέτοιο πρόγραμμα και με την απόκτηση των s-400 το θεωρώ σχεδόν αδύνατο. Προς το νοτιοκορεατικό KF-X θα στραφούν οι Τούρκοι που προσφέρουν και πρόσβαση στην τεχνολογία.

  3. Σωστά αναφέρονται λάθη του παρελθόντος και σωστή η αναγνώριση της ανάγκη για διαφοροποίηση προμηθευτών (όχι μόνο για να μην μείνουμε ξεκρέμαστοι σε κρίσιμη στιγμή αλλά και επειδή επιζητούμε πολιτική υποστήριξη ισχυρών κρατών σε διαφόρων κατηγοριών θέματα).
    Η όποια διαφοροποίηση όμως σε κύριο οπλικό σύστημα δεν αρκεί απλά να συμπληρώνει τους αριθμούς, αφού θα μπούμε στον κόπο και στο κόστος (κύκλου ζωής…) πρέπει να έχει και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Η σύγκριση λοιπόν χρειάζεται να γίνει στο τι καλύτερο μπορούν να προσφέρουν τα Eurofighter – Rafale, ως προς τα αναβαθμισμένα F-16 που θα παραλάβουμε.
    Έστω βλέπουμε πλεονέκτημα στο Rafale επειδή φέρει Meteor και επειδή Ελλάς-Γαλλία συμμαχία.., άραγε αξίζει η εισαγωγή ενός νέου τύπου μαχητικού για να φέρει έναν μόλις τύπο ποιοτικά διαφοροποιημένου όπλου; Αν για παράδειγμα πιστοποιηθεί ο Meteor στο F-16, τι θα ήταν προτιμότερο, να αγοράσουμε 2 μοίρες F-16 blk70 ή ισάριθμα Rafale; Και για να το συνεχίσω, πόσο θα μας κόστιζε αν ζητούσαμε πιστοποίηση του Meteor σε υπάρχοντα αεροσκάφη μας, σε σύγκριση με το κόστος εισαγωγής (όχι αγοράς) νέου τύπου μαχητικού; Μπορεί να μην υπάρχει δυνατότητα πιστοποίησης, είναι απλά μια υπόθεση συνδυαστικά με το ότι πρακτικά τα Eurofighter και Rafale είναι ίδιας γενιάς με το F-16.
    Παρόμοια ισχύουν και για το Gripen, περιμένω πάντως με ανυπομονησία το σχετικό άρθρο 🙂

    1. -Επιτρέψτε μας να σημειώσουμε ότι το Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία είναι σύνθημα μίας άλλης (πιο αθώας ίσως από την πλευρά μας) εποχής. Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι δεν ισχύει σε καμία περίπτωση… Ας μην γελιόμαστε. Η Γαλλία δεν μας στήριξε πουθενά όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια. Την περίοδο δε 2010-2011 όταν “καιγόταν” να σώσει τις τράπεζές της δεν δίστασε να μας ρίξει στον Καιάδα… Βασιλικότερη του βασιλέως (βλέπε Γερμανία) αποδείχθηκε.Απλά προσπαθεί να διατηρήσει αυτόνομη την αμυντική της βιομηχανία, πλήρως ανεξαρτητοποιημένη όπου είναι δυνατόν από τις ΗΠΑ, για τους δικούς της εθνικούς λόγους. Στην προσπάθειά της αυτή ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ από χρηματοδοτήσεις μέσω εξαγωγών.
      -Πάμε στο δια ταύτα… Το πλεονέκτημα μίας ενδεχόμενης προμήθειας Rafale δεν εντοπίζεται μόνο στην ικανότητα του να φέρει και να εκτοξεύει τον METEOR, αλλά στο ότι μπορεί να κάνει σχεδόν όλες τις “δουλειές”. Αποστολές εναντίον σκαφών επιφανείας (anti-ship) με τον AM-39 Exocet που μετρά 20 χρόνια υπηρεσίας στο ελληνικό οπλοστάσιο, αποστολές Deep Strike με SCALP-EG που επίσης διαθέτουμε, αποστολές κρούσης και εγγύς υποστήριξης με LGB (που ήδη διαθέτουμε) και Hammer, αποστολές αέρος-αέρος με πυραύλους MICA (που ήδη διαθέτουμε) και αποστολές φωτοαναγνώρισης με δυνατότητα μετάδοσης εικόνας σε σχεδόν πραγματικό χρόνο (ατρακτίδιο AREOS).
      -Επιλογή εναλλακτικής πλατφόρμας για δύο τουλάχιστον από τα όπλα αυτά (METEOR, Storm Shadow/SCALP-EG), μπορεί φυσικά να είναι και το Eurofighter-Typhoon. Στο μέλλον σίγουρα θα μπορεί να αξιοποιηθεί ώς υποψηφιότητα. Αν ποτέ -έστω και μετά από 10 χρόνια- γίνει αξιοπρεπής διαγωνισμός…
      Οψόμεθα

      1. Απο τον Σαρκοζί μέχρι και σήμερα είναι αλήθεια οτι η Γαλλία δυστυχώς έχει προσδεθεί στο “άρμα” της Γερμανίας. Όμως την περίοδο 2010-2011 δεν μας έριξαν οι Γάλλοι στον Καιάδα. Στον Καιάδα μας έριξε ο εφιάλτης που κυβερνούσε την Ελλάδα. Οι μόνοι που μπορούσαν να βοηθήσουν και το έκαναν μόνο με λόγια ήταν οι Αμερικάνοι οι οποίοι όμως σκόρπισαν απλόχερα τα δολάριά τους στην Τουρκία του Ερντογάν. Ποιά Τουρκία! Ακόμη και στο Πακιστάν έδωσαν 33δις βοήθεια μέσα σε 15 χρόνια κατά τον Τραμπ!
        Αυτό που κρατάω είναι οτι οι Γάλλοι δεν έτρεξαν να πουλήσουν στουςΤούρκους τα όπλα που έδωσαν σε εμάς όπως έκαναν σχεδόν όλοι οι άλλοι προμηθευτές.

  4. Αν κοιτάξουμε λίγο τα κόστη που πλήρωσε το Κατάρ για καθένα από τα κορυφαία δυτικά μαχητικά που παρήγγειλε (εκτός F35) και είμαστε ρεαλιστές, θα καταλάβουμε ότι είναι εκτός δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα 5-10 χρόνια.

    Με αυτό ως δεδομένο, μοναδική επιλογή είναι η προμήθεια μεταχειρισμένων αεροσκαφών και η αναβάθμιση των υπάρχοντων. Η συμφωνία για τα F16 ήταν απόλυτα αναγκαία και καλώς έγινε, αλλά ήταν μισή. Χρειάζεται να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλα τα μαχητικά του τύπου με αναβάθμιση από τα απάρτια για τα Block 50, ώστε να έρθουν στο επίπεδο Μ και για τα Block 30 σε επίπεδο που θα μπορούν να αναλαμβάνουν απλές αποστολές βομβαρδισμού και φυσικά την προκεχωρημένη εκπαίδευση μέχρι το 2040. Το κόστος για αυτές τις εργασίες είναι σχετικά μικρό και υποφερτό.

    Παράλληλα είναι καλή ιδέα να διερευνηθεί η δυνατότητα να προμηθευτούμε είτε επιπλέον Μ2000-5 (ΗΑΕ, Κατάρ, Ταιβάν, Γαλλία) και να έρθουν στο επίπεδο των -5 των ΗΑΕ μετά τον εκσυγχρονισμό. Αν καταστεί αδύνατο, πρέπει να αναζητηθούν επιπλέον F16 Block 40/50 από τα αμερικανικά αποθέματα και να εκσυγχρονιστούν επίσης στο επίπεδο Μ τουλάχιστον. Γενικά η δύναμη των F16 / M2000-5 πρέπει να έρθει σε αριθμούς κοντά στα 200 αεροσκάφη.

    Εφόσον γίνουν όλα αυτά, μπορούμε να αναζητήσουμε επιπλέον λύσεις σε Rafale/Typhoon, αλλά όχι νέας κατασκευής, αφού είναι οικονομικά απλησίαστα. Θα μπορούσε να γίνει προμήθεια 40-50 αεροσκαφών παλιότερων εκδόσεων και στη συνέχεια εκσυγχρονισμός τους στα τελευταία πρότυπα. Τόσο η Γαλλία, όσο και η κοινοπραξία του Typhoon λογικά θα ήταν θετική σε μία τέτοια εξέλιξη, ώστε να χρηματοδοτήσει τα νέα αεροσκάφη που παραλαμβάνει, αλλά και να μας “δέσει” στον τύπο. Στην περίπτωση του Typhoon, μάλλον είνια πιο εύκολο να βρεθούν αεροσκάφη (άλλωστε έχουν παραχθεί και πολλά περισσότερα). Μια τέτοια εξέλιξη θα κόστιζε περίπου τα μισά χρήματα από την αγορά καινούριων και θα αποτελούσε σοβαρή λύση με αεροσκάφη κατασκευής κοντά στο 2005 (πολλά από αυτά με λίγες αναλογικά ώρες πτήσης) και δυνατότητα να μείνουν σε υπηρεσία μέχρι το 2050.
    Επίσης και οι δύο σχεδιάσεις δίνουν μεγάλο πλεονέκτημα σε ρόλους αεροπορικής υπεροχής και αυξημένης εμβέλειας που είναι ζητούμενο για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και την κάλυψη της Κύπρου.

    Αν έπρεπε να επιλέξω, πιθανότητα θα διάλεγα τα Typhoon λόγω των περισσότερων αεροσκαφών που έχουν παραχθεί ή θα παραχθούν ρίχνοντας ιδιαίτερα τα κόστη για τους χρήστες και πιθανή προμήθεια επιπλεόν αεροσκαφών στο μέλλον.

    Παρόμοια επιλογή από την άλλη πλευρά του ατλαντικού θα ήταν να βρεθούν 40-50 F15Ε (προσοχή όχι C/D με 40 χρόνια υπηρεσίας στην πλάτη), αλλά θεωρώ το ενδεχόμενο αρκετά απίθανο μιας και η USAF τα θεωρεί ήδη εν ανεπαρκεία! Αν ίσχυε κάτι τέτοιο ίσως να ήταν ιδανικό για την ΠΑ.

    1. Για τους λόγους που αναφέρετε, είχαμε ΠΡΩΤΑ ξεκινήσει, στη σειρά των άρθρων για το μέλλον της Πολεμικής Αεροπορίας, αιτιολογώντας την ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑ αναβάθμιση ΟΛΩΝ των F-16 και την διερεύνηση κάθε πιθανότητα απόκτησης μεταχειρισμένων Mirage 2000-5. Με το να αφήνουμε το χρόνο να περνά και να μην εκσυγχρονίζουμε τα Block 30 και Block 50, φέρνουμε όλο και πιο κοντά την ανάγκη απόκτησης νέου μαχητικού. Και μάλιστα εσπευσμένα. Αυτό το “εσπευσμένα” είναι που μας έχει δημιουργήσει απίστευτα προβλήματα στο παρελθόν. Πρέπει να έχουμε την άνεση του χρόνου και των συνθηκών να πάμε σε διεθνή ανοικτό διαγωνισμό. Έτσι ώστε να μπορέσουμε να πιέσουμε και να διαπραγματευτούμε σοβαρά, προκειμένου να πετύχουμε όχι μόνο καλύτερες τιμές αλλά και περισσότερα βιομηχανικά ανταλλάγματα. Οτιδήποτε άλλο είναι εκ του πονηρού. Θέμα εκσυγχρονισμού των Mirage 2000 -επαναλαμβάνουμε- ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΕΘΕΙ… Είναι πολύ αργά για να γίνει κάτι τέτοιο και οπωσδήποτε οικονομικά ασύμφορο. Και επιχειρησιακά… Δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να πληρώσουμε 40+ εκατομμύρια ευρώ ανά μονάδα για να πάρουμε ένα πακέτο εκσυγχρονισμού στο οποίο δεν περιλαμβάνεται ραντάρ AESA. Ακόμη και αν διαθέταμε τα απαιτούμενα κονδύλια, θα ήταν παράλογο να κάνουμε κάτι τέτοιο.

      1. Συμφωνούμε απόλυτα για την ανάγκη αξιοποίησης των υπάρχοντων αεροσκαφών και στη συνέχεια προμήθειας νέων.
        Όσον αφορά τα Μ2000-5, εννοώ να προμηθευτούμε αεροσκάφη του επιπέδου -5 (όχι να εκσυγχρονίσουμε τα δικά μας EGM, αυτό έπρεπε να είχε γίνει μέχρι το 2005 όπως σωστά αναφέρετε στο άρθορο σας) και να γίνει μικρός εκσυγχρονισμός στα πρότυπα αυτού των ΗΑΕ ώστε να αποκτήσουν μερικές επιπλέον δυνατότητες όπως το link 16.

        Σίγουρα η προσθήκη σε 5-10 χρόνια ενός αεροσκάφους εναέριας υπεροχής όπως τα Rafale, Typhoon ή F15E θα ήταν ευχής έργο για την ΠΑ και θα προσέφερε το απαιτούμενο ποιοτικό πλεονέκτημα σε σχέση με την THK…

  5. Αν πάρουμε Belharra, ας ξεχάσουμε τα Rafale. Μεταχειρισμένα Eurofighter (τα οποία θα πρέπει να αναβαθμίσουμε) και να λέμε και ευχαριστώ. Υπάρχουν 33 από Γερμανία μεριά και 15 από Αυστρία, συν κάποια που πουλάει η Ιταλία. Αν παίξει το θέμα με τις επιστροφές ομολόγων (Γερμανία) έχει καλώς, διαφορετικά ξαναμιλάμε σε 10 χρόνια για το ΝΜΑ.

  6. Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν κάνουμε κινήσεις απλές ώστε να επιτύχουμε μέγιστη χρησιμοποίηση υπαρχόντων συστημάτων με λίγα χρήματα. σε κάθε περίπτωση είμαι και εγώ από αυτούς που δηλώνει ότι η ΠΑ πρέπει να έχει 200-220 μαχητικά γιατί ουσιαστικά αυτός είναι ο κλάδος που διατηρεί την Ελλάδα ακέραια και θα πρέπει να συνεχίσει ακόμα και εις βάρος των υπολοίπων. Έτσι κανονικά και για λόγους μείωσης κόστους και αύξησης απόδοσης του προγράμματος εκσυγχρονισμού ίσως θα έπρεπε να αλλάξει η συμφωνία εκσυγχρονισμού και έτσι το πρόγραμμα να εκτελεστεί στις ΗΠΑ με παράλληλη εφαρμογή εκσυγχρονισμού των 50/30 στην ελλάδα στο επίπεδο advanced. Οι ΗΠΑ αν δούμε και τους χρόνους παράδοσης των ταιβανέζικων θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα μέσα σε 4 χρόνια ξεκινώντας από τα μαχητικά της περιόδου Σημίτη. Την ίδια στιγμή στην εαβ θα ξεκινούσε το πρόγραμμα αναβάθμισης των παλαιοτέρων στο νεώτερο επίπεδο κάτι που θα γίνει επίσης μεσα σε 4 χρόνια αλλα΄με περίπου ένα εξάμηνο διαφορά με τα απάρτια που θα έρχονται από ΗΠΑ. η εαβ γι αυτό το επίπεδο αναβάθμισης έχει την τεχνογνω΄σια γιατί το έχει ξανακάνει και υπάρχει και πρότυπο. όσο για την αποστολή μαχητικών δεν είναι τοσο μεγάλο πρόβλημα καθώς αρκεί να αυξηθούν οι χαμηλες διαθεσιμότητες για να πετύχει την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης. όσο για τα γαλλικά μαχητικά το καλύτερο σενάριο θα ήταν απλά η μετατροπή των παλιών μιραζ σε κρούσης/ναυτικής κρούση μ την χρήση ατρακτιδίων litening από τα Φ-4 που πρέπει να αποσυρθούν(συμβατά σε ίδιου τύπου όπως έχει αποδείξει η ινδία στον πόλεμο του καργκιλ) και την θέση τους να πάρουν 20 γαλλικά μεταχειρισμένα ακόμα και άλλης έκδοσης όπως τα -N ή -D ( το μαχητικό είναι το ίδιο και τα ηλεκτρονικά είναι κάτι μεταξύ 2000egm/-5mk2 ενώ η απόσυρση των φαντομάδων σημαίνει ότι ακόμα και ένα διαφορετικό ραντάρ ίδια εταιρείας και φιλοσοφίας δεν είναι τόσο πρόβλημα όσο και αν κάποιοι μπορούν να αναφέρουν το αντίθετο, συν ότι μπορούν να μεταφέρουν τα scalp/astac/mica ir. για 55 μαχητικά που αναβαθμίζουν οι γάλλοι θα τους κοστίσουν 450 εκατ.ευρώ. Νέο μαχητικό από το 2022 η όποια απόφαση και παραδόσεις από 2025 αλλά χωρίς άγχος καθώς θα έχουμε 210 μαχητικά πλήρως ικανά και ετοιμοπόλεμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *