Πριν έξι (6) χρόνια η Αμερικανική Αεροπορία σκεφτόταν πολύ σοβαρά να αποσύρει το σύνολο των αεροσκαφών εγγύς υποστήριξης A-10 Thunderbolt II, για λόγους εξοικονόμησης δαπανών και χρηματοδότησης του προγράμματος F-35. Συγκεκριμένα, το 2014 είχε υπολογιστεί ότι η απόσυρση των αεροσκαφών θα επιφέρει οικονομικό όφελος $ 3,7 δισεκατομμυρίων και άλλων $ 500 εκατομμυρίων από την αποφυγή αναγκαίων, μελλοντικών αναβαθμίσεων. Ωστόσο σήμερα, τα A-10 όχι μόνο παραμένουν σε υπηρεσία, αλλά αναβαθμίζονται με νέα συστήματα και όπλα, ενώ δοκιμάζονται και νέες τακτικές χρήσης του. To Α-10 πέταξε, για πρώτη φορά, τον Μάιο του 1972, ενώ εντάθηκε σε υπηρεσία τον Οκτώβριο του 1977. Ο βασικός οπλισμός του ήταν και παραμένει το πυροβόλο GAU-8/A Avenger των 30 χιλιοστών, ενώ διαθέτει και 11 σταθμούς ανάρτησης όπλων, συνολικού βάρους 7.260 κιλών.

Από την αρχική έκδοση A-10A σήμερα όλα τα αεροσκάφη έχουν αναβαθμιστεί στο επίπεδο A-10C, στο πλαίσιο του προγράμματος PEP (Precision Engagement Program). Πλέον τα A-10 μπορούν να χρησιμοποιήσουν κατευθυνόμενα βλήματα, ρουκέτες και βόμβες. Χρησιμοποιήθηκαν εκτενών στον Πόλεμο του Κόλπου, το 1991, στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Συρία, με θετικά αποτελέσματα. Ωστόσο η ανάγκη του να πετάει σχετικά χαμηλά και κοντά, για να πλήξει τους στόχους, το καθιστά ευάλωτο. Το 2014 υπήρχε συζήτηση για απόσυρση των A-10 και ανάληψη των ρόλων και των αποστολών του από τα F-35A. Τελικά η ανάγκη χρήσης του στην επιχείρηση «Inherent Resolve» κατά του Ισλαμικού Κράτους, οδήγησε σε αλλαγή πλεύσης και έτσι αποφασίστηκε η παραμονή σε υπηρεσία των A-10. Στην επιχείρηση «Inherent Resolve» τα A-10 δεν είχαν μόνο ρόλο εγγύς υποστήριξης, αλλά και υποστήριξης επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης Μάχης.

Έτσι τα A-10 όχι μόνο δεν αποσύρθηκαν, αλλά άρχισαν, από το 2017 και μετά, να αναβαθμίζονται. Το 2017 ενσωματώθηκε το σύστημα LARS V-12 (Lightweight Airborne Recovery System) για την καλύτερη επικοινωνία των πιλότων των A-10 με προσωπικό στο έδαφος, σε αποστολές υποστήριξης Έρευνας και Διάσωσης Μάχης. Επιπλέον, έχει προγραμματιστεί ένα πρόγραμμα αναβάθμισης του συνόλου των A-10 έτσι ώστε να παραμείνουν ικανά και σε υπηρεσία μέχρι το 2035. Κύριος στόχος της αναβάθμισης θα είναι η ενσωμάτωση όπλων μακρού πλήγματος και η υιοθέτηση νέων τακτικών. Έτσι το αεροσκάφος θα μπορεί να εξουδετερώσει στόχους από μεγαλύτερες αποστάσεις, άραμε μεγαλύτερη ασφάλεια. Μια από τις νέες τακτικές που δοκιμάζονται είναι αυτή της νυχτερινής πτήσης σε χαμηλό και μέσο ύψος, με τη χρήση συστημάτων νυχτερινής όρασης.

Άλλες τακτικές αφορούν σε επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης Μάχης και προσβολής στόχων στη θάλασσα με τη χρήση κατευθυνόμενων ρουκετών APKWS II (Advanced Precision Kill Weapon System) των 70 χιλιοστών. Το 2019 τα αεροσκάφη απέκτησαν ψηφιακή ικανότητα επικοινωνίας και εντοπισμού θέσης με τους ελεγκτές αέρος στο έδαφος. Η αναβάθμιση αυτή κρίθηκε αναγκαία έτσι ώστε να μην υπάρχουν φίλιες απώλειες κατά τη χρήση όπλων αδρανειακής πλοήγησης. Επίσης, τα αεροσκάφη απέκτησαν την ικανότητα ταυτόχρονης άφεσης όπλων (άφεση έως έξι κατευθυνόμενων βομβών ταυτόχρονα) και δυνατότητα προσβολής ισάριθμων, διαφορετικών στόχων. Μια άλλη βελτίωση, που αποκτήθηκε σταδιακά από το 2013, είναι η υιοθέτηση της νέας κάσκας προβολής δεδομένων HObIT (Hybrid Optical-based Inertial Tracker).

Για το εγγύς μέλλον η Αμερικανική Αεροπορία σχεδιάζει την εφαρμογή ενός νέου προγράμματος αναβάθμισης (Suite 10), το οποίο θα ξεκινήσει το 2021 και με την ολοκλήρωση του θα εφαρμοστεί επικουρικό πρόγραμμα αναβάθμισης (Suite 11). Με την ολοκλήρωση του προγράμματος το A-10 θα μπορεί να προσβάλει πολλαπλούς στόχους ταυτόχρονα με τρείς (3) διαφορετικούς τύπου πυρομαχικών. Το πρόγραμμα Suite 10 αφορά στην εγκατάσταση νέων οθονών HRDS (High Resolution Display System), την ενσωμάτωση των βομβών GBU-39 SDB (Small Diameter Bomb), την εγκατάσταση συστήματος GPS, ανθεκτικότερου στις παρεμβολές και νέους ασυρμάτους. Επίσης αφορά στην αναβάθμιση του λογισμικού παραγωγής χαρτών. Οι οθόνες HRDS είναι διαστάσεων 11,6 ιντσών και μέγιστης ανάλυσης 1.920 x 1.080 pixel. Από την άλλη η ενσωμάτωση των βομβών GBU-39 SDB με βεληνεκές περί τα 100 χιλιόμετρα θα επιτρέψει στα αεροσκάφη την προσβολή στόχων από ασφάλεια.

Comments

  1. Ανέκαθεν μου άρεσε αυτό το αεροπλάνο. Έκανε τη «βρώμικη» δουλειά και συνέφερε. Το ίδιο και το Α7 που δεν το χρειαζόμασταν…
    Με τεράστια μεταφορική ικανότητα, εμβέλεια και χαμηλή υπέρυθρη εκπομπή.
    Και το μόνο με δυνατότητα ανεφοδιασμού φίλιων αεροσκαφών buddy buddy ως μίνι ιπτάμενο τάνκερ ΚΟΝΤΑ στη φλεγόμενη ζώνη…
    Τα f35 μας μαραναν…

  2. Αυτό το αεροσκάφος (όπως και το Α7) πραγματικά το λατρεύω και πολυ θα ήθελα να το δω με τα ελληνικά Εθνοσημα!

    Για τους «προληπτικους» έλεγα ότι θα πάρουμε Rafale όταν δεν υπήρχε ουτε σαν σκέψη κάτι τέτοιο… 🙂

    1. Μάγειρας

      Αν σκεφτείς ότι ήρθε ως λύση έκτακτης ανάγκης για να σώσει η USAF το μέρος CAS απο τον US Army που ετοιμαζόταν να ανεξαρτητοποιηθεί απο την αεροπορία με ένα νέο αεροσκάφος η ελικόπτερο που είχε σε δοκιμές σε αυτό το σημείο, σημείωσε αρκετές επιτυχίες, παρόλο που παρέμεινε το «ασχημόπαπο» στην USAF που προσπαθούσε πάντα να το ξεφορτωθεί αφού απέφυγε να χάσει το μέρος CAS που θα σημαίνει λιγότερα χρήματα για αυτή στο προϋπολογισμό. 🙂

    1. Η κυρια απειλή για τα Α10 δεν είναι τόσο τα αντίπαλα αεροσκάφη όσο τα SPAAG/VSHORADS…
      Βέβαια επιχειρώντας μαζί με Apache/Kiowa όπου τα ελικόπτερα θα αναλάβουν την αναζήτηση/εξουδετέρωση αυτών αφήνοντας το CAS στα Α10 μιλάμε για μια Αεροπορια Στρατού οδοστρωτήρα!

  3. Πραγματικότητα vs Μάρκετινγκ 1-0

    Το A-10 είναι ένα απόλυτα εξειδικευμένο αεροσκάφος που έχει από το σχεδιαστήριο όλες τις προβλέψεις για να επιτελέσει τον ρόλο της εγγύς υποστήριξης. Τεράστια επιβιωσιμότητα με πιλοτήριο με θωράκιση τιτανίου, αυτοσφραγγιζόμενες δεξαμενές καυσίμου με χαρακτηριστικά αυτό-πυρόσβεσης (ειδικό αφρό), δύο κινητήρες με χαμηλή IR υπογραφή τοποθετημένους εσκεμμένα σε σημείο της ατράκτου που τους προστατεύει από πλήγματα βλημάτων και από την θέαση των ΙR αισθητήρων αντιαεροπορικών πυραύλων μικρού βεληνεκούς, πλεόνασμα επιφανειών και συστημάτων ελέγχου ώστε να πετά ακόμα και με μια πτέρυγα ή την μισή ουρά, σχετικά χαμηλή ταχύτητα ώστε να μπορεί ο χειριστής να έχει τακτική αντίληψη του πεδίου της μάχης, υψηλή ευελιξία σε χαμηλά υψόμετρα με μικρό πτερυγικό φόρτο, τεράστια ποικιλία και αριθμό φερόμενων όπλων, το θηριώδες πυροβόλο των 30mm με πολύ μεγάλο απόθεμα βλημάτων, ταχεία ενσωμάτωση και μεταφορά σύγχρονων ατρακτιδίων κτλ.

    Το γεγονός ότι το marketing της LM προωθούσε το F-35 ως αντικαταστάτη του είναι σχεδόν αστείο. Το βαρύ F-35 με τα μικρά φτερά, τον υψηλότατο πτερυγικό φόρτο, τον υπέρθερμο κινητήρα-στόχο για βλήματα IR, ένα αεροσκάφος «χάρτινο» αφού ψύχεται με… καύσιμο, που δεν έχει ούτε IR pointer που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους Joint Terminal Air Controllers (JTACS) για υπόδειξη/επιβεβαίωση στόχων αλλά ούτε καν την απλή δυνατότητα για live video downlink γνωστή και ως Remotely Operated Video Enhanced Receiver (ROVER) όπως το A-10 με ατρακτίδια, με μικρό οπλικό φορτίο, πυροβόλο που έχει προβλήματα ευστοχίας και πρόκλησης ρωγμών στο αεροσκάφος όταν βάλει αλλά και ελάχιστο απόθεμα βλημάτων κ.α. Τα δε χαρακτηριστικά stealth είναι επίσης πρακτικά ασήμαντα στις κοντινές αποστάσεις και από τις γωνίες θέασης που θα το βλέπουν αντιαεροπορικά συστήματα VSHORAD σε αποστολές Close Air Support.

    Γενικά… καμία σχέση το ένα με το άλλο. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι εξειδικευμένες σχεδιάσεις θα προσφέρουν πάντα σαφή πλεονεκτήματα στις αποστολές για τις οποίες έχουν κατασκευαστεί, πόσο μάλλον σε σχέση με ένα υπερφιλόδοξο «τα-κάνω-όλα» stealth, υπερηχητικό KAI Vertical Take-Off and Landing (VTOL) βομβαρδιστικό σαν το F-35B (που αποτέλεσε το καλούπι για τις υπόλοιπες εκδόσεις ως το «αρχικό» F-35), και το οποίο πάσχει από αμέτρητους και αντιφατικούς σχεδιαστικούς συμβιβασμούς. Αυτός είναι άλλωστε και ένας από τους στόχους της νέας μεθοδολογίας εξέλιξης και παραγωγής αεροσκαφών γνωστή ως «Digital Century Series» που προωθείται στις ΗΠΑ από την USAF, δηλαδή η επαναφορά στην ραγδαία ανάπτυξη εξειδικευμένων σε ένα ρόλο σχεδιάσεων που θα απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα της βελτιστοποίησης σε ένα περιορισμένο και καλά μελετημένο φάσμα αποστολών.

    Το Α-7 ίσως να ήταν και το δεύτερο καλύτερο Αμερικανικό μαχητικό για τον ρόλο της εγγύς υποστήριξης μετά το A-10, αφού είχε και αυτό πολλά από τα ιδιαίτερα πτητικά και σχεδιαστικά χαρακτηριστικά που το καθιστούσαν δυνητικά εξαιρετική πλατφόρμα για αποστολές CAS. Αξίζει να σημειώσουμε πως το A-10 δεν έχει radar, άρα και τα Ελληνικά A-7 αν είχαμε πολεμική βιομηχανία επιπέδου Ισραήλ (λέμε τώρα…) θα μπορούσαν ίσως θεωρητικά να είχαν τροποποιηθεί αναλόγως με νέα και κατάλληλα υποσυστήματα και όπλα (όπως ατρακτίδια, συστήματα αυτοπροστασίας και Η/Π, MAWS, Small Diameter Bombs κτλ.) για να υπηρετήσουν σε αυτό τον ειδικό ρόλο με μεγάλη επιτυχία…

    1. Καλησπέρα φίλε Spiral

      Σύμφωνα με μερικές αναφορές και μαρτυρίες που θυμάμαι για το θέμα με το Α-10 ως αεροσκάφος για CAS φέρει και η ηγεσία της USAF μεγάλη ευθύνη για να μην σου πω ότι έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια να αποσυρθεί το αεροσκάφος παρά το μάρκετινγκ της ΛΜ, αφού απο την αρχή έβλεπε το αεροσκάφος Α-10 ως «necessary evil» για να μην χάσει το συγκεκριμένο αντικείμενο η ρόλο που θα συνεπάγονταν με μείωση των κονδυλίων στον προϋπολογισμό, που θα πήγαν στον US Army που ετοιμαζόταν να αποκτήσει τα μέσα που χρειάζονται για να μην περιμένει συνέχεια την USAF για εναέρια υποστήριξη σε περιπτώσεις που οι αιτήσεις ήταν time sensitive η ad hoc περιπτώσεις που ήταν απαραίτητη η άμεση υποστήριξη στο έδαφος.

      Έτσι έκαναν και με το F-16 που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν για αυτό τον ρόλο στην θέση του Α-10 αργότερα στο Ιράκ και έτσι προσπαθούν μέχρι σήμερα με το F-35 που είναι ότι χειρότερο για αυτές τις αποστολές. Έχουν πολλά χρόνια που προσπαθούν να το ξεκάνουν οι ανώτατοι αεροπόροι στην USAF.

      Ή γνώμη μου στο θέμα είναι ότι θα πρέπει να φύγει αυτός ο ρόλος απο την USAF και να πάει σε εκείνους που τον χρειάζονται στον U.S. Army αφού η USAF θέλει να το συνεχίσει μόνο για οικονομικούς λόγους που είναι εξαρχής λάθος προσέγγιση, για να λυθεί επιτέλους το πρόβλημα, και ας μην αρέσει την USAF αφού δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για το αντικείμενο που το αντιλαμβάνεται και το έχει ως part-time job για να παίρνει περισσότερα χρήματα στον προϋπολογισμό.

      1. Καλησπέρα αγαπητέ Ndgi

        Είναι όντως διαχρονική η διαμάχη μεταξύ κλάδων και Όπλων. Και εμένα αρχικά μου ακούγεται πιο λογικό να αναλάμβανε ο US Army την εκμετάλλευση των Α-10 και την αποστολή CAS, θα ταίριαζε πιο πολύ σε μια Αεροπορία Στρατού, αλλά εικάζω πως ενδεχομένως πέρα από τις παραδοσιακές για κάθε Όπλο προσκολλήσεις και τον ανταγωνισμό για κονδύλια, να δημιουργούταν ίσως και πρακτικές ή επιχειρησιακές επιπλοκές από κάτι τέτοιο. Π.χ η χρήση ιπτάμενων μέσων σταθερής πτέρυγας όπως το A-10 από τον US Army θα προϋπέθετε φαντάζομαι και αεροδρόμια, υποδομές, τεχνικούς, απόθεμα σε όπλα κτλ., δηλαδή μια πολύ σοβαρή επένδυση σε πόρους και μέσα για να υποστηρίξουν μια και μόνο πλατφόρμα, μέσα τα οποία η USAF ήδη διαθέτει.

        1. Οι υποδομές είναι όντως ένα θέμα όπως σωστά παρατήρησες, αλλά ο U.S. Army είχε ξεκινάει ήδη στην εποχή της εμπλοκής στο Βιετνάμ να χρησημοποιεί αεροσκάφη σταθερής πτέρυγας για εναέρια υποστήριξη που περιελάμβανε αποστολές αναγνώρισης, και υποστήριξης με πυρά με το αεροσκάφος OV-1 Mohawk της Grumman που στην αρχή είχε και οπλισμό, με όλα τα σχετικά και απαραίτητα παρελκόμενα για την λειτουργία των αεροσκαφών που απο-προσγειωνόταν και απο πρόχειρες πίστες μέσα στην ζούγκλα.
          Η αεροπορία όμως έκανε παράπονα για προνόμια που είχαν σχέση και με τα ύψη που πετούσαν τα οπλισμένα αεροσκάφη, έτσι αναγκάστηκε ο U.S. Army απο το πεντάγωνο να αφοπλίσει τα αεροσκάφη και να τα χρησημοποιεί μόνο για αποστολές αναγνώρισης.

          Με τις υποδομές που χρειάζεται ένα AH-64 σήμερα για να λειτουργισει απόντες άτιμα, πιστεύω ότι θα μπορούσε να υποστηριχθεί και ένα αεροσκάφος σταθερής πτέρυγας.
          Ή περίπτωση με τον συνδιασμό AH-64E- Gray Eagle θα προσφέρει στον US Army μερική ανεξαρτησία, αλλά όχι με τις δυνατότητες που θα πρόσφερε ένα εξειδικευμένο αεροσκάφος όπως το Α-10 για υποστήριξη στο έδαφος.

          Πιστεύω ότι αν εκείνη την εποχή δεν περνούσε αυτό που ζήτησε η USAF και πέτυχε, ο U.S. Army θα ήταν σήμερα ανεξάρτητος απο την αεροπορία σε αυτό το σημείο, με όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις και τα αεροσκάφη.

          Η ιστορία εξελίχθηκε όμως αλλιώς, και έτσι ο US Army σήμερα έχει ακόμα ανάγκη απο υποστήριξη της USAF η οποία δεν θέλει να πετάνε τα Spooky την ημέρα και έρχεται μόνο όταν έχει αρκετά μέσα για να υποστηρίξει αποστολές στο έδαφος, ενώ προσπαθεί να εφαρμόσει και ένα εξωφρενικό -για να μην πούμε ηλίθιο- σχέδιο να αναλάβουν τα F-35 αυτό τον ρόλο που δεν μπόρεσε ούτε ένα F-16 να εκτελέσει μεωτην ίδια αποτελεσματικότητα όσο ένα Α-10 με το αστείο πυροβόλο που φέρει, αφού σε αντίθεση με το Α-10 δεν σχεδιάστηκε ποτέ για αυτό τον σκοπό.

          Παρακάτω παραθέτω ένα σχετικό άρθρο για το συγκεκριμένο αεροσκάφος και πρόγραμμα.

          https://www.proelasi.com/grumman-ov-1-mohawk-ένας-ινδιάνος-παρατηρητής-για-τη/

  4. Και ύστερα σου λένε τα Μιράζ είναι παλιά χαχαχα
    Τι να πούμε για τα φ4
    Ορίστε λύση περνούμε και άλλα Μιράζ 2000 και τα χρησιμοποιούμε όπως και τα Α10 τα 2 πυροβόλα τους είναι 30mm σε σχέση με το ένα των Φ4 .
    Έχουν παλια αλλά έχουν σουίτα αυτοπροστασίας σε αντίθεση με τα φ4 για να μην αναφέρουμε την Οδύσσεια του Ασπίς….

    Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι ΛΜ και δεν τα παράγουν πλέον οι Γάλλοι , δηλαδή το Α10 ακόμα παράγεται το Φ4 εντάξει τι να πούμε .

    Από το μια θέλουμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και από την άλλη διαλύουμε μόνοι μας την άμυνα μας.

    Θέλουμε ισχυρές συμμαχίες από την μια και από την άλλη όταν η Γαλλία έρχεται για ευρύτερη αμυντική συνεργασία εμείς σφυρίζουμε αδιαφορα.

    Μιράζ 2000 και ξερό ψωμί δεν υπάρχουν λύσεις λέει ,δηλαδή τι τους λείπει ? Έχει η USAF σε όλα τα αεροσκάφη της δυνατότητες BVR ?
    Στο Αιγαίο πόσο θα αποδόσουν οι
    AIM-120 Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile ?

    Και μετά την πρώτη μέρα ολικού πολέμου τι θα πεταει στο Αιγαίο ? Εννοείται ότι χρειάζονται πολλά μαχητικά για να μείνουν και μερικά για τις δύσκολες στιγμές ….

  5. Θυμάμαι ότι παλιά έδιναν μερικά μέσω απόσυρσης στην Ελλάδα και είχαν ξεσηκωθεί οι πάντες ότι μην τολμήσουν και πάρουν οι δικοί μας την γέρικη σαβούρα.

    Μόνο ένα σαιτ νομίζω στήριζε την απόκτησή τους, η οποία θα χρησίμευε σαν ένα είδος φονέα αρμάτων σε περίπτωση που γινόταν κανα μπαμ και είχαμε τεράστιες αρματομαχίες στον Έβρο. Τότε ειπώθηκε ότι ούτε για αυτό χρειαζόταν γιατί την δουλειά θα την έκαναν τα Απάτσι.

    Κρίμα, γιατί όντως σε περίπτωση που υπάρχει εξασφαλισμένη αεροπορική κυριαρχία (ή απουσία αεροπορίας αντιπάλου), είναι πραγματικά αυτό που μπορεί να δώσει βοήθεια στις επίγειες δυνάμεις με την τεράστια δύναμη πυρός, το γεγονός ότι του αρέσει να πετάει χαμηλά, και είναι πιο γρήγορο από τα ελικόπτερα.

    Να πω την αλήθεια, εγώ θα το χρησιμοποιούσα και σαν φονέα drones, το πυροβόλο το έχει, την ταχύτητα την έχει, μια χαρά θα ήταν

    1. agnostosependytis

      Πήραν όμως αργότερα τα επίσης γέρικα OH-58 με πανηγυρισμούς, ενώ πετάνε ακόμα την γέρικη σαβούρα Τ-2 στην εκπαίδευση.
      Αλλά απο ανθρώπους που χαρακτηρίζουν τα συστήματα αυτοπροστασίας για μαχητικά «περιττά λιλιά» τι να περιμένεις εκτός απο ανοησίες.

      Οι αμερικάνοι ενώ είχαν σύγχρονα μαχητικά στο Βιετνάμ χρησιμοποιούσαν τα Α-1 Skyraider που είχαν προπέλες γι’αυτό τον σκοπό και ήταν και ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα.
      Οι φωστήρες στην Ελλάδα που το παίζουν και προοδευτικοί απλά δεν έχουν ιδέα αλλά παριστάνουν και τους έξυπνους και αριστοκράτες που δεν καταδέχονται να ασχολούνται με «γέρικες σαβούρες» ενώ έχουν στην πλειοψηφία εξοπλισμούς που θυμίζουν άλλες εποχές ακόμα σε υπηρεσία, όπως τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη που δεν αξιώθηκε η ηγεσία μέχρι σήμερα να αντικαταστήσει με νεότερα η σύγχρονα αεροσκάφη.

  6. Μπορεί να επιτευχθεί αύξηση βεληνεκούς 50-70 τις 100 στα βλήμα 30 του Αρτεμις αυξάνοντας μήκος κανης στέρεου καυσίμου και μειώνοντας τον όγκο στο βλήμα, με στήσιμο σε μετακινούμενο όχημα , ως αντί uav ;
    Ερώτηση προς μχν

  7. Θα προτιμούσα αντί για αναβάθμιση των F-4 να είχαμε αναβαθμίσει 60 Α-7 με ισραηλινά ηλεκτρονικά και όπλα και η ΕΑΒ να φτιάχνει κάθε ανταλλακτικό ώστε να είχαμε μια ισχυρή δύναμη κρούσης( με aps, link-16, litening, Spice, delilah, maverick και τα «σίδερα»/ναπαλμ και το gatling) συνεργαζόμενα με uav heron που θα μεταδίδουν την τακτική κατάσταση στο έδαφος/αποκάλυψη-διαμοιρασμό στόχων. αλλά αυτό προϋπέθετε να είχαμε και 60 mirage-2000-5mk2 για καθάρισμα των ουρανών με Mica, συν αποστολές με exocet/scalp.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *