Όπως ανακοίνωσε η Ένωση Εξαγωγέων της Τουρκίας (TIM) οι εξαγωγές όπλων της Τουρκίας μειώθηκαν, το 2020, κατά 17,15%, σε σχέση με το 2019. Συγκεκριμένα, και σε απόλυτους αριθμούς, οι εξαγωγές τουρκικών όπλων μειώθηκαν από τα $ 2,74 δισεκατομμύρια το 2019 στα $ 2,27 δισεκατομμύρια το 2020. Μόνο για το μήνα Δεκέμβριο οι εξαγωγές σημείωσαν μείων κατά 3,16%, από τα $ 288,64 εκατομμύρια το  Δεκέμβριο του 2019, στα $ 279,51 εκατομμύρια το Δεκέμβριο του 2020. Ως προς τους κύριους αποδέκτες οι ΗΠΑ, το Αζερμπαϊτζάν, τα ΗΑΕ, η Γερμανία και η Ινδία είναι στην πρώτη πεντάδα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι κυριότεροι λόγοι της μείωσης ήταν η πανδημία, που οδήγησε σε αναβολές στην υπογραφή νέων συμβολαίων και η άρνηση, κυρίως των ΗΠΑ και της Γερμανίας, στην έκδοση πιστοποιητικού τελικού χρήστη για υπό-συστήματα που ενσωματώνουν τα τουρκικά όπλα.

Comments

  1. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι είναι ότι οι εξαγωγές της Τουρκίας βασίζονται μόνο σε δύο πράγματα, η ύπαρξη και αναγκαιότητα των οποίων σιγά σιγά εξαφανίζεται.

    1) Το πρώτο πράγμα είναι οι εξαγωγές όπλων και υπηρεσιών φασόν σε οπλικά συστήματα (τα οποία απεικονίζουν σαν εξαγωγές), οι οποίες βασίζονται σε αντισταθμιστικά για δικε΄ς τους αγορές. Έτσι όταν η Τουρκία πχ αγοράζει όπλα 15 δις στην 5ετία (παραπάνω έχει αγοράσει αλλά λέμε τώρα), τότε έστω και με 50% αντισταθμιστικά της έρχεται να κάνει εξαγωγές μέχρι 7,5 δις. Δηλαδή έστω αγοράζει πυραύλους ή κάτι άλλο, και αντισταθμιστικά της δίνουν να κατασκευάζει η Aselsan μέρη αμερικανικών και άλλων πυραύλων καθώς και μέρη του F-35, ραντάρ κτλ, πετυχάινουν με αυτό εξαγωγές. Ωστόσο όταν έρθει η ώρα που θα μηδενίσουν τις αγορές τους, θα μηδενίσουν και οι εξαγωγές τους.

    2) Το δεύτερο είναι οι πωλήσεις κάποιων συστημάτων με ανεκτές επιδόσεις σε χώρες προτεκτοράτα τους. Τέτοια είναι οι πωλήσεις σε Αζερμπαϊτζάν, Πακιστάν, Λιβύη κτλ, όπου πουλάνε από απλά όπλα μέχρι ελικόπτερα, κορβέτες και drones. Από αυτά, εκτός των drones που έχουν ανεκτές σε διεθνές επίπεδο επιδόσεις, τα άλλα α) δεν θα πουλιόταν αν οι άλλοι δεν ήταν προτεκτοράτα τους ή αν δεν υπήρχαν απαγορεύσεις πώλησης όπλων σε αυτούς (και που παρακάμπτουν μέσω Τουρκίας, άρα στην ουσία η Τουρκία δεν πουλάει αλλά παρέχει υπηρεσίες παράκαμψης περιορισμών πώλησης όπλων σε μερικές χώρες στις οποίες η Δύση έχει αρνητθεί να πουλήσει).

    1. Για τους δύο λόγους αυτούς, σιγά σιγά φθίνουν και οι εξαγωγές:

      1) Οι αγορές τους από το εξωτερικό φθίνουν, άρα φθίνει και η υποχρέωση για αντισταθμιστικά.

      2) Οι δυτικές χώρες έχουν καταλάβει ότι αυτό που κάνει η Τουρκία είναι ότι τους κοροιδεύει, παίρνει την τεχνολογία τους και μετά την πουλάει στις χώρες αυτές, κάνοντας έμμεσα ζημιά στις ίδιες, οπότε σιγά σιγά σταμάτησαν την κάνουλα που τους έδινε τεχνολογία/μέρη των οπλικών συστημάτων, γιατί τα είχαν πουλήσει για χρήση της Τουρκίας και όχι για εξαγωγές (που κάνει την Τουρκία ανταγωνιστή τους με τα δικά τους συστήματα), οπότε και εκεί θα αρχίσει να στερεύει το πράγμα. Κάτι πωλήσεις drones που βασίζονται και σε ανταλλακτική οικονομία (πχ μου δίνεις κινητήρες ή Pulat και σου δίνω drones) δεν μπορούν σαν αξία να φτάσουν σε υψηλά επίπεδα.

      Οπότε θα αρχίσουμε να βλέπουμε μια κάμψη

  2. Αγαπητέ φίλε παρόλο που η αποψή σου έχει βάση ωστόσο δεν προσμετρά μια παράμετρο η οποία έχει τεράστια σημασία και η οποία δυστυχώς παραμελείται από πολλούς κι αυτή είναι η ίδια η διεθνή πολιτική της Τουρκίας και ιδιαίτερα ο τρόπος εξαγωγής της που γεννά με τη σειρά της εξαγώγιμα προϊόντα και τελικώς πρόσοδο.

    Η Τουρκία βάσει της θεωρίας του Παντουρκισμού και του Τουρανισμού που εδράζεται στην ενοποίηση όλων των τουρκόφωνων εθνών και κρατών έχει ετοιμάσει το έδαφος αλλά ακόμη η ίδια έξυπνα δεν έχει ενεργοποιήσει αυτή τη δυναμική σε εξαγωγές παρά μόνο όταν επιλέξει η ίδια ότι αυτό είναι δυνατό να γίνει με τα μεγαλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

    Χώρες όπως το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν και πολλά άλλα όμορα κράτη πλησίον της Κασπίας δεν έχουν ρίξει ακόμη παραγγελίες γιατί η Τουρκία δουλεύει τη δεδομένη στιγμή δυνατότερες αγορές στο τόξο Ιραν, Πακιστάν και Ινδονησία οι οποίες και γεωπολιτικά μπορεί να της προσφέρουν πέραν των οικονομικών και διπλωματικά οφέλη.

    Δεν είναι χαζό το οικονομικό στρατιωτικό λόμπι της Τουρκίας να έρθει σε κόντρα με τη Ρωσία στις τουρκόφωνες περιοχές οι οποίες ελέγχονται από τον Πούτιν αλλά υπό την ανοχή αυτού μπορεί ανταποδοτικά να τσιμπήσει τα δωράκια της.

    Πρέπει με λίγα λόγια να καταλάβουμε ότι όσο ανάγκη έχει η Τουρκία την Ιταλία, Ισπανία και Αγγλία άλλο τόσο την έχουν κι αυτοί και να μην βαυκαλιζόμαστε. Δεν είναι εξάλλου μακριά η συνεργασία των Τουρκων με την Ν. Κορέα (τη ισχυρότερη σύμμαχο των ΗΠΑ στην Απω Ανατολή) για τα Altay κι αυτό έχει τη σημασία του.

    Χώρες όπως το Ισραήλ έχουν τη δυναμική να μείνουν μακριά αλλά η πλειοψηφία -σε ένα πολυπολικό διεθνές γεωπολιτικό σύστημα- δεν μπορούν να το κάνουν δυστυχώς καθώς οι συνιστώσες της γεωπολιτικές είναι πολύ δυναμικές και ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.

    Η μη επιστροφή των Τούρκων στο μαντρί των ΗΠΑ τους συμφέρει τη δεδομένη στιγμή μέχρι το σημείο που η επιστροφή και η ανακωχή θα δημιουργήσουν μια win-win κατάσταση. Μέχρι τότε – περίπου σε μια 2-3ετία όπως πιστεύουν οι αναλυτές- τα δεδομένα στο κόσμο θα είναι πολύ διαφορετικά και θα εξαρτηθούν από το ποσοστό σύγκλισης πρωτίστως της Ρωσίας με την Κίνα στο κεντρικό τόξο της Ευρασίας και την νότια σινική θάλασσα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *