Ο επικεφαλής της λιβυκής κυβέρνησης, Φαγιέζ αλ Σάρατζ, ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. Σύμφωνα με το «Reuters» ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη, στο πλαίσιο των συνομιλιών κατάπαυσης του πυρός στη Λιβύη. Ανάλογα με το ποιος θα είναι ο διάδοχος του θα κριθεί η συμπεριφορά της νέας ηγεσίας προς την Τουρκία, το μέλλον των στρατιωτικών δυνάμεων που διατηρεί ή Άγκυρα στη χώρα και φυσικά το παράνομο σύμφωνο Τουρκίας-Λιβύης, που μας ενδιαφέρει άμεσα.

Comments

  1. Δεν νομίζω ότι είναι σημαντική εξέλιξη από μόνη της αυτή, είναι προφανές ότι είναι στα πλαίσια του συνολικού σχεδίου μετάβασης εκεί. Δηλαδή δεν είναι ότι το έχει χάσει ή τα παρατάει, απλά όταν ανακοίνωσαν ανακωχή και ότι θα προσπαθήσουν να πορευτούν σε εκλογές και μια ενωμένη Λιβύη είναι προφανές ότι κάποιος που το παίζει πρωθυπουργός, δεν μπορεί να κατέβει σε εκλογές.

    Αντίστοιχα παραιτούνται από την πλευρά του Χαφτάρ, ώστε να γίνουν οι ζυμώσεις, οι συμφωνίες πίσω από το παραβάν και να γίνει η μοιρασιά. Αντίστοιχα θα συναντηθούν και όσες ξένες χώρες έχουν συμφέροντα εκεί, ώστε να συνεννοηθούν πως θα τα μοιράσουν, ώστε να συναινέσουν όλοι σε τυχόν λύση που θα δοθεί, πχ όσοι έχουν συμφέροντα υφιστάμενα σε πετρέλαιο και αέριο να μην τα χάσουν, όσοι επιδιώκουν κάποιο είδος ωφέλειας από την εμπλοκή τους, θα πάρουν κάτι (συμβόλαια μελλοντικά είτε για πόρους είτε για ανοικοδόμηση).

    Όταν βγει η κυβέρνηση και αν είναι μία για όλους, θα έχουν μοιράσει κάπως και τα φιλέτα μεταξύ τους ασχέτως GNA, LNA και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Το θέμα είναι σε όλη αυτή την διεργασία να πάρουμε και εμείς κάποιο κοκκαλάκι.

    Περαιτέρω βλέπω να συμβαίνει και αυτό που έλεγα ανέκαθεν ότι γίνεται μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Όλοι λένε ότι είναι αντίπαλοι, αλλά πάντα έλεγα ότι είναι περίεργο, γιατί παντού πάνε μαζί σαν αντίπαλοι (όπου υπάρχει αστάθεια) και επειδή και καλά κοντράρονται αυτοί μεταξύ τους, δεν μπαίνει κανείς άλλος εκεί. Αν όμως η κόντρα τους είναι fake, πέτυχαν να μην μπει άλλος εκεί, και μετά συνήθως κάνουν μια συμφωνία μεταξύ τους, όπου πχ κερδίζει η Ρωσία το 70-90% και κερδίζει η Τουρκία το 10-30%, και όλοι οι άλλοι την έχουν πατήσει.

    Για την ώρα έτσι έγινε στην Συρία όπου χάρη στην επέμβαση της Τουρκίας έφυγαν όλες οι άλλες δυτικές δυνάμεις από εκεί, καθάρισε με όλη την Συρία η Ρωσία, και θα αφήσει ένα κοκκαλάκι για την Τουρκία (που στο τέλος βοήθησε η εμπλοκή της).

    Το ίδιο και με την Λιβύη, όπου ενώ φαινόταν μια τρελλή κόντρα, ξαφνικά τα βρήκαν και τα μοιράζουν τούρκοι και Ρώσοι και έμειναν οι άλλοι να παρακολουθούν αποσβωλομένοι καταλαβαίνοντας ότι την πάτησαν για άλλη μια φορά.

    Για να δούμε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *