Αφορμή για το παρόν άρθρο είναι η είδηση ότι η Ισπανία αποφάσισε να υλοποιήσει ένα μικρό πρόγραμμα προμήθειας 1.797 εκπαιδευτικών πυρομαχικών των 120 χιλιοστών από την ισραηλινή IMI (Israel Military Industries), έναντι του ποσού των € 3.565.966. Εξ αυτών τα € 2.947.080 αφορούν στην προμήθεια των πυρομαχικών (€ 1.640 ανά πυρομαχικό), ενώ τα υπόλοιπα είναι δαπάνες υποστήριξης τους. Τα πυρομαχικά προορίζονται για χρήση από τα ισπανικά Leopard-2E.

Τέτοιες ειδήσεις μας κάνουν να σκεφτόμαστε την δυσάρεστη ελληνική πραγματικότητα της αδυναμίας ή απροθυμίας υλοποίησης μικρών, αλλά τόσο σημαντικών εξοπλιστικών προγράμματος όπως είναι η προμήθειας σύγχρονων πυρομαχικών για τα ελληνικά Leopard-2, αλλά και αυτό της προμήθειας σύγχρονων τορπιλών για τα «214». Και δεν είναι μόνο το ζήτημα των σύγχρονων πυρομαχικών και τορπιλών. Για παράδειγμα, η πολυπόθητη προμήθεια των 40 μεταχειρισμένων M-270A1 MLRS από τις ΗΠΑ ήδη μετρά έξι (6) ατέρμονων συζητήσεων.

Επί τους προκειμένου, Ελλάδα και Τουρκία διαθέτουν σήμερα 877 άρματα μάχης με πυροβόλο των 120 χιλιοστών, εκ των οποίων 353 η Ελλάδα (170 Leopard-2HEL και 183 Leopard-2A4) και 524 η Τουρκία (354 Leopard-2A4 και 170 M-60T, τα οποία διαθέτουν ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας). Αν και σε ποσοτικό επίπεδο η Τουρκία διατηρεί το πλεονέκτημα (με αναλογία 1,48 : 1), σε ποιοτικό επίπεδο η Ελλάδα είναι αυτή που έχει το πλεονέκτημα με τα 170 Leopard-2HEL, το οποίο παραμένει ένα από τα ισχυρότερα και ικανότερα άρματα μάχης στον κόσμο. Ωστόσο δύο (2) τρέχουσες εξελίξεις μπορεί να το αλλάξουν αυτό.

Η πρώτη είναι η επικείμενη εισαγωγή των 250 αρμάτων μάχης Altay στον Τουρκικό Στρατό, όλα εφοδιασμένα με ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας, ενώ η δεύτερη είναι η πρόσφατη απόφαση της Τουρκίας να προμηθευτεί τα κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα Konus, για χρήση από άρματα μάχης. Η προμήθεια για γίνει με τη μέθοδο της συμπαραγωγής (από την MKEK) και μεταφοράς τεχνολογίας και τεχνογνωσίας. Τα Konus είναι βλήματα καθοδήγησης λέιζερ και εκτοξεύονται από την κάνη των αρμάτων μάχης, δηλαδή πρόκειται για ένα βλήμα αντίστοιχο των ισραηλινών LAHAT. Το μέγιστο βεληνεκές του είναι 5 χιλιόμετρα, ενσωματώνει διπλή πολεμική κεφαλή σε κάθετη διάταξη (Tandem) και μπορεί να διατρήσει θωράκιση πάχους 800 χιλιοστών.

Υπό το πρίσμα των δύο (2) αυτών εξελίξεων, το ζήτημα της προμήθειας σύγχρονων πυρομαχικών για τα ελληνικά Leopard-2 είναι κρίσιμο, παρά τις κατά καιρούς αποσπασματικές κινήσεις ενίσχυσης του αποθέματος πυρομαχικών των 120 χιλιοστών. Υπενθυμίζουμε ότι η τελευταία σύμβαση υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2014 (ύψους € 52.280.000) για την προμήθεια 12.000 πυρομαχικών, εκ των οποίων 3.000 DM-12A2 (με κόστος € 2.625.000), 7.500 DM-63 και 1.500 DM-63A1 (με κόστος € 47.655.000). Η ίδια σύμβαση προέβλεπε και την εκτέλεση εργασιών πιστοποίησης των πυρομαχικών στο ΣΕΠ (Σύστημα Ελέγχου Πυρός) των Leopard-2A4 (με κόστος € 2.000.000). Τα DM-12A2 και DM-63 παραδόθηκαν στα τέλη του 2014, ενώ οι παραδόσεις των DM-63A1 ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του 2016 (πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 2015-2016 σε τρεις παρτίδες, αφού πρώτα έπρεπε να εισαχθούν τα βλητικά δεδομένα στους υπολογιστές των Leopard-2A4, κάτι που έγινε στις αρχές του 2015).

Η συγκεκριμένη προμήθεια ήρθε να προστεθεί σε τρείς (3) προηγούμενες προμήθειες. Η πρώτη έγινε το 2005 όταν αποκτήθηκαν 5.000 πυρομαχικά DM-33A2 στο πλαίσιο της λεγόμενη «ενδιάμεση λύση», δηλαδή της προμήθειας των 183 Leopard-2Α4. Σήμερα μεγάλος αριθμός τους έχει αναλωθεί σε εκπαιδευτικές βολές.

Τον Μάιο του 2010 ο τότε Υπουργός Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελος Βενιζέλος, ενέκρινε προμήθεια ύψους € 63.000.000, για την προμήθεια 15.000 πυρομαχικών από τη Γερμανία και τις ΗΠΑ, εκ των οποίων 9.000 DM-63, 3.000 εκπαιδευτικά DM-12 και 3.029 μεταχειρισμένα M-830A1 (από τις ΗΠΑ). Η δωρεάν παραχώρηση των M-830A1 αποφασίστηκε το 2011 και παρελήφθησαν τον Μάιο του 2012, αφού πρώτα επιθεωρήθηκαν διότι είχε λήξει το όριο ζωής τους (πρόκειται για πυρομαχικά παραγωγής της περιόδου 1999-2000). Ως προς το σκέλος των DM-63 και DM-12 δεν έχουμε πληροφόρηση αν έχει υλοποιηθεί το πρόγραμμα.

Τέλος, τον Φεβρουάριο του 2012 υπεγράφη σύμβαση, ύψους € 14.000.000, για την προμήθεια 5.218 DM-53A1 (πρόκειται για βλήματα DM-53 παραγωγής 2001-2002, τα οποία αναβαθμίστηκαν στο επίπεδο DM-53A1 την περίοδο 2006-2007) και 5.500 εκπαιδευτικών M-865 από τα αποθέματα του Ολλανδικού Στρατού (πρόκειται για γερμανικά DM-38, που έχουν κατασκευαστεί στις ΗΠΑ). Το σύνολο των πυρομαχικών παρελήφθησαν τον Σεπτέμβριο του 2014.

Παρά τις παραπάνω προμήθειες, οι οποίες ορθός έγιναν, εκκρεμεί, αν και δεν έχει ακυρωθεί επίσημα, το πρόγραμμα συμπαραγωγής 30.360 σύγχρονων πυρομαχικών των 120 χιλιοστών, το οποίο εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ στις 27 Σεπτεμβρίου 2010. Είναι προφανές ότι τα σύγχρονα πυρομαχικά θα ολοκληρώσουν το στόλο των ελληνικών Leopard-2 και θα επιτρέψουν στα πληρώματα τους να αξιοποιήσουν στο ακέραιο τις μεγάλες επιχειρησιακές δυνατότητες, ιδιαίτερα των Leopard-2HEL. Ομοίως πιστεύουμε ότι τα ελληνικά Leopard-2 θα πρέπει να εφοδιαστούν, το συντομότερο δυνατό με ενεργητικά συστήματα αυτοπροστασίας. Είναι η μόνη λύση που έχουμε, με δεδομένα τα οικονομικά της χώρας, αν θέλουμε να μην χαθεί η ισορροπία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *