Από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να πλέει στις θάλασσες ο επιχειρησιακός χώρος του ναυτικού πολέμου ήταν οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες. Μόλις πριν από μερικούς αιώνες, μετά την εξερεύνηση των θαλασσών, ο επιχειρησιακός χώρος του ναυτικού πολέμου διευρύνθηκε και πλέον περιλαμβάνει το σύνολο του θαλάσσιου χώρου. Θα πρέπει να σημειωθεί ωστόσο ότι οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες παραμένουν ιδιαίτερα σημαντικές, όχι μόνο για στρατιωτικούς λόγους, αλλά και για πολιτικούς, οικονομικούς και επιστημονικούς λόγους.

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Ιστορικά, αρκετές γνωστές και αποφασιστικές ναυμαχίες έχουν γίνει σε παράκτιο περιβάλλον ή σε στενωπούς και ρηχά νερά. Ένα καλό παράδειγμα είναι η Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. όπου ο συνασπισμένος ελληνικός στόλος κατανίκησε τον κατά πολύ μεγαλύτερο περσικό στόλο. Άλλα παραδείγματα μπορούν να βρεθούν τον 17ο και στις αρχές του 18ου αιώνα, στη χρυσή εποχή της ναυσιπλοΐας. Οι Άγγλο-Ολλανδικοί Πόλεμοι, ο ανταγωνισμός για αποικίες στην Αμερική και της Ασία, ο Αμερικανικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας και οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι, αποτελούν σοβαρά παραδείγματα.

Η πλειοψηφία των ναυμαχιών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (Α’ ΠΠ) έγιναν κοντά η εντός παράκτιων υδάτων. Παραδείγματα αποτελούν οι ναυμαχίες στη Βόρεια Θάλασσα, τη Μάγχη, τη Μεσόγειο Θάλασσα και τη Μαύρη Θάλασσα. Ο έλεγχος των στενωπών και ιδιαίτερα των σημείων ελέγχου ήταν δεσπόζουσας σημασίας για την Αντάντ, αλλά και τις Κεντρικές Δυνάμεις.

Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (Β’ ΠΠ) το σύνολο σχεδόν των παράκτιων θαλασσών του κόσμου, στην Ευρώπη, την Καραϊβική και του Νότιου Ειρηνικού, ήταν το πεδίο μάχης αναρίθμητων συγκρούσεων, όχι μόνο ναυμαχιών, αλλά και αεροναυτικών επιχειρήσεων. Μετά την έκρηξη του Β’ ΠΠ οι διοικητές του Στρατού κατανόησαν τη σημασία του ελέγχου των παράκτιων θαλασσών για τις επιχειρήσεις στην ξηρά.

Όταν δημιουργήθηκε το NATO, το 1949, ένας από τους σημαντικότερους ρόλους του ήταν να λειτουργεί ως δύναμη αποτροπής έναντι κάθε επιθετικότητας. Στο πλαίσιο αυτού του ρόλου η επιτυχία του NATO αντανακλά στο γεγονός ότι σ’ ολόκληρο τον Ψυχρό Πόλεμο οι Νατοϊκές δυνάμεις δεν ενεπλάκησαν σε πόλεμο. Για το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα το NATO παρέμεινε έτοιμο, διατηρώντας τις ναυτικές του δυνάμεις σε διάταξη, σύμφωνα με την απειλή που αντιμετώπιζε. Επίσης το NATO διατηρούσε ναυτικές δυνάμεις ικανές για μάχη τόσο σε ανοιχτές όσο και σε κλειστές θάλασσες.

Περίκλειστες και ρηχές θάλασσες: Ένα ζωτικό σημείο διάδρασης

Με το να πούμε ότι το μελλοντικό περιβάλλον ασφαλείας γίνεται όλο και πιο σύνθετο δεν υποβαθμίζουμε το σύνθετο περιβάλλον ασφαλείας του παρελθόντος. Στην πράξη, απλά αποσαφηνίζουμε την επίδραση της παγκοσμιοποίησης, της διευρυμένης διασύνδεσης, της πολυπλοκότητας και της αβεβαιότητας των διεθνών σχέσεων σ’ έναν πολυπολικό και απαιτητικό κόσμο.

Το περιβάλλον ασφαλείας του σήμερα και του αύριο μπορεί να χαρακτηριστεί από πολλαπλές επιταχυνόμενες τάσεις. Συμπεριλαμβάνει μια πληθώρα πιθανών απειλών, αντιπάλων και παικτών με αποκλίνοντα κίνητρα. Στο ναυτικό επίπεδο, σχεδόν το 70% του πλανήτη είναι καλυμμένο από νερό, περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει εντός 500 χιλιομέτρων από την ακτή, το 90% του παγκόσμιου εμπορίου αγαθών γίνεται μέσω θαλασσίων οδών και το 75% αυτού του εμπορίου περνά από λίγα και ευάλωτα στενά. Συνεπώς το θαλάσσιο περιβάλλον περιλαμβάνει θαλάσσιες οδούς επικοινωνιών, σημεία ελέγχου, λιμένες και άλλες εγκαταστάσεις όπως αγωγούς, θαλάσσιες πλατφόρμες πετρελαίου και φυσικού αερίου και υποθαλάσσια καλώδια επικοινωνιών.

Όλα αυτά τα δεδομένα καθιστούν τις περίκλειστες και ρηχές θάλασσες μια προτεραιότητα, που συνδέει τις ανοιχτές θάλασσες με τις παράκτιες και την ξηρά. Οι λιμένες είναι κόμβοι του παγκόσμιου εμπορίου, όπου όλες οι δραστηριότητες του εμπορικού στόλου αρχίζουν και τελειώνουν. Ακόμα και το υπερπόντιο εμπόριο περνά μέσα από στενά.

Όπως έχουν τα πράγματα ιδιαίτερη αξία θα πρέπει να δοθεί στη ζωτική διάδραση των νομικών, διπλωματικών, οικονομικών, τεχνολογικών, κυβερνητικών και άλλων πεδίων ευθύνης. Όλα αυτά είναι που καθιστούν τις περίκλειστες και ρηχές θάλασσες μοναδικές.

Το σημερινό ναυτικό περιβάλλον αντιμετωπίζει μια σειρά προκλήσεων (εθνικών, τοπικών, περιφερειακών και παγκόσμιων), οι οποίες απαιτούν ολοκληρωμένη προσέγγιση και συλλογική προσπάθεια για την αντιμετώπιση τους. Η ασφάλεια των θαλασσών είναι ένα βασικό προαπαιτούμενο για την ομαλή λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας. Συνεπώς, η εξασφάλιση της θαλάσσιας ασφάλειας είναι μια μεγάλη πρόκληση με πολλές μεταβλητές, σε παγκόσμιο επίπεδο, από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς: (α) Διατήρηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας (β) Διευκόλυνση του εμπορίου (γ) Διατήρηση χρηστής διοίκησης στη θάλασσα.

Η στρατιωτική σημασία των κλειστών και παράκτιων θαλασσών

Η ναυτική ισχύς ορίζεται από την ικανότητα ενός παίκτη να αποκτά τον έλεγχο μιας θαλάσσιας περιοχής που τον ενδιαφέρει (επιφάνεια, βυθός, αέρας) και συνδέεται με την ελευθερία κινήσεων, την ικανότητα δράσης εντός αυτής της θαλάσσιας περιοχής και την ικανότητα άσκησης διπλωματικής, οικονομικής και στρατιωτικής επιρροής σε χρόνο με τόπο της επιλογής του. Η ναυτική ισχύς έχει εφαρμοστεί, παραδοσιακά και σε παγκόσμιο επίπεδο, για λόγους διασφάλισης της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, ως βασικός παράγοντας οικονομικής ευημερίας και εθνικού πλούτου. Από την άλλη έχει χρησιμοποιηθεί για να διακόψει τις γραμμές επικοινωνιών του αντιπάλου. Υπό αυτή την έννοια οι ναυτικές δυνάμεις παρέχουν τις υπηρεσίες τους σ’ όλο το φάσμα των στρατιωτικών επιχειρήσεων, πρώτα σ’ ένα αρχικό στάδιο αποτροπής και/ή προετοιμασίας του πεδίου μάχης, στη συνέχεια για να διασφαλίσει πρόσβαση και να πετύχει θαλάσσιο έλεγχο και μετά να προβάλει ισχύ, συχνά σε συνεργασία με τις χερσαίες δυνάμεις, μέσω βομβαρδισμού, αμφίβιων ή διακλαδικών επιχειρήσεων. Τέλος, οι ναυτικές δυνάμεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εξασφαλίσουν την ομαλή αποχώρηση φίλιων δυνάμεων.

Για να επιτύχει σε τέτοιες αποστολές μια ναυτική δύναμη θα πρέπει να μπορεί να επιχειρεί με επιτυχία σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες. Αυτή η ζώνη σύγκλισης της ανοιχτής θάλασσας και της ακτής διαφέρει σε έκταση, ανάλογα με το μέγεθος της ανοιχτής θάλασσας και/ή της ακτής. Τα όρια της εξαρτώνται από γεωγραφικούς και επιχειρησιακούς παράγοντες, ενώ τα πολιτικά και τα οικονομικά συμφέροντα θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη όταν ορίζουμε τη συγκεκριμένη παράκτια ζώνη.

Η περιοχή της περίκλειστης και ρηχής θάλασσας, ως τμήμα της παράκτιας ζώνης, δεν επεκτείνεται απαραίτητα τόσο μακριά ή τόσο κοντά στην ακτή όσο η παράκτια ζώνη, Ωστόσο περιβάλλοντα όπως είναι τα φιόρδ, τα δέλτα ποταμών, τα θαλάσσια ρεύματα και οι μεγάλες λίμνες/λιμνοθάλασσες, μπορούν να εκληφθούν ως παράκτιες περιοχές αν και μπορεί να εκτείνονται σε μεγάλες αποστάσεις μακριά από την ακτογραμμή.

Οι παράκτιες περιοχές, ιδιαίτερα οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες, έχουν περισσότερες φυσικές και γεωγραφικές προκλήσεις, τόσο για τους επιτιθέμενους όσο και για τους αμυνόμενους, σε σχέση τις ανοιχτές και βαθιές θάλασσες. Στις παράκτιες περιοχές, για παράδειγμα, αυξάνονται οι πιθανότητες αιφνιδιασμού και απόκρυψης. Τα αποτελέσματα της ωκεανογραφίας και μετεωρολογίας είναι πιο ιδιαίτερα στις περίκλειστες και ρηχές θάλασσες και περιπλέκουν τις επιχειρήσεις, σε σύγκριση με τις ανοιχτές θάλασσες. Το βάθος του νερού προφανώς περιορίζει όχι μόνο την κίνηση των πλοίων με μεγάλο βύθισμα, αλλά επηρεάζει και τη συνοχή του ίδιου του στοιχείου του νερού, όπως κάνει η θερμοκρασία, η αλμυρότητα, η φύση του βυθού, ο χαρακτήρας και η μορφή της ακτογραμμής. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν, για παράδειγμα, τις επιδόσεις των υποθαλάσσιων αισθητήρων. Ομοίως, η θερμοκρασία του αέρα, η ταχύτητα του ανέμου, η υγρασία, οι νεφώσεις και η ομίχλη επηρεάζουν τις επιδόσεις των ραντάρ, των υπέρυθρων αισθητήρων και των επικοινωνιών, ενώ η αχλύ και οι άλλες μορφές οπτικών διαστρεβλώσεων επηρεάζουν τις επιδόσεις των οπτικών συσκευών. Επιπλέον, τα ραντάρ μπορεί να επηρεαστούν από κοντινούς ορεινούς όγκους. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν σημαντικά τα στρατιωτικά μέσα, τόσο σε επίπεδο ανάπτυξης όσο και σε επίπεδο επιδόσεων. Συμπερασματικά, καμία άλλη θαλάσσια περιοχή δεν επηρεάζεται τόσο πολύ από περιβαλλοντολογικά στοιχεία όσο οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες.

Οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες προκαλούν τους στρατιωτικούς και τις επιχειρήσεις με ένα πολυμορφικό και πολύπλοκο περιβάλλον. Το αυξημένο ρίσκο θα πρέπει να αξιολογηθεί λεπτομερώς και να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατό και με αποτελεσματικό τρόπο διότι ο χώρος ελιγμών είναι περιορισμένος και ο διαθέσιμος χρόνος αντίδρασης είναι μικρός. Στις περίκλειστες και ρηχές θάλασσες οι ναυτικές δυνάμεις είναι εξαιρετικά ευάλωτες σε διαφορετικές, συμβατικές και μη συμβατικές, απειλές οι οποίες εμφανίζονται ταυτόχρονα ή διαδοχικά με μικρούς ενδιάμεσους χρόνους. Ειδικότερα, υβριδικές απειλές οι οποίες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις τρωτότητες της θάλασσας, μέσω μιας ποικιλίας ασύμμετρων προσεγγίσεων (όπως αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί και επιθέσεις αυτοκτονίας) αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για τις ναυτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα αν είναι κρατικοί ή μη κρατικοί παράγοντες. Επιπλέον, οι κυβερνοεπιθέσεις είναι αναμφισβήτητα εξαιρετικά κρίσιμες στις περίκλειστες και ρηχές θάλασσες, καθώς μπορούν να παρεμβάλουν συσκευές πλοήγησης ή συστήματα καθοδήγησης όπλων, καθώς και συστήματα επιτήρησης και επικοινωνιών. Είναι περισσότερο από προφανές ότι η ικανότητα ενός ναυτικού να επιχειρεί σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες, υπό καθεστώς απροσδιόριστης πίεσης, ενώ ταυτόχρονα να διατηρεί ικανότητα ορθής και γρήγορης αξιολόγησης της απειλής είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση.

Επιπλέον, οι ικανότητες άρνησης πρόσβασης/απαγόρευσης περιοχής (A2/AD), θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Οι ικανότητες αυτές στοχεύουν, κυρίως, στην αύξηση του βαθμού των απωλειών, την διεύρυνση της ναυτικής ζώνης επιρροής και στην αύξηση του ρίσκου των ναυτικών δυνάμεων που επιχειρούν σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες. Η ένταση των πολυδιάστατων απειλών εγείρει δομικά ερωτήματα σχετικά με την επιβιωσιμότητα και την αναγκαιότητα των ναυτικών δυνάμεων να επιχειρούν σ’ αυτό το συμφορημένο περιβάλλον. Βασικά, έχοντας πρόσβαση στις τεχνολογίες και τα ανάλογα μέσα που διαθέτουν τα μέλη του NATO, η Συμμαχία θα πρέπει να θεωρήσει ότι ο αντίπαλος μπορεί να εκτελέσει επιχειρήσεις A2/AD άρα να αποτελεί μια σημαντική απειλή σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες. Η πληροφορική, τα πυρομαχικά ακριβείας, η τεχνολογία stealth, τα μη επανδρωμένα συστήματα, τα βλήματα cruise και οι δορυφόροι είναι ορισμένα από τα ήδη διαθέσιμα μέσα και τεχνολογίες. Επιπλέον η πρόθεση των αμυντικών βιομηχανιών να μοιραστούν τεχνολογίες, η τάση μείωσης του κόστους με τη χρήση εμπορικών συστημάτων και η αυξημένη τάση πρόσβασης στη διεθνή αγορά οπλικών συστημάτων συνεισφέρει στη διάδοση αυτών των συστημάτων.

Η αναπόφευκτη παρουσία του ανθρώπου προσθέτει επιπλέον προκλήσεις σ’ αυτή την πολυπλοκότητα. Το πλήθος που βιοπορίζεται ή διαμένει σε παράκτιες θαλάσσιες οδούς είναι πολλαπλάσιο απ’ αυτό που ζει σε ανοιχτές θάλασσες. Αυτή η επίδραση γίνεται πιο σημαντική αν σκεφτούμε ότι οι μεγαλουπόλεις του κόσμου βρίσκονται επί ή κοντά στην ακτή. Συνεπώς, οι επιχειρήσεις σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες ενέχουν και στοιχεία επιχειρήσεων σε αστικό περιβάλλον. Η υπόθεση ότι οι περισσότεροι πολίτες θα φύγουν από την περιοχή ή θα την αποφύγουν όταν μεταμορφωθεί σε πεδίο μάχης μπορεί να αποδειχθεί λανθασμένη. Οι άνθρωποι, σε πολλά μέρη του κόσμου, εξαρτώνται από τη χρήση των παράκτιων θαλασσών και συνεπώς θα αναλάβουν το ρίσκο, που για άλλους είναι παράλογο. Εκτός και αν μια περιοχή γίνει πεδίο σφοδρών επιχειρήσεων, το εμπόριο και το ψάρεμα θα συνεχιστούν, διότι οτιδήποτε άλλο θα είχε σοβαρές επιπτώσεις σ’ όσους ζουν απ’ αυτές τις δραστηριότητες.

Στην κρίση και τη σύγκρουση η παρουσία ουδέτερων και/ή αμέτοχων ατόμων δεν είναι μόνο μια πρόκληση αποφυγής παράπλευρων απωλειών, αλλά μπορεί να χρησιμοποιούνται εσκεμμένα για να καλύψουν τις προθέσεις του αντιπάλου και να εμποδίσουν την επίγνωση της τακτικής κατάστασης ή να χρησιμοποιηθούν ως ανθρώπινες ασπίδες. Το αναμενόμενο λοιπόν θα πρέπει να είναι ότι η θαλάσσια δραστηριότητα θα παραμείνει σε φυσιολογικά ή κοντά σε φυσιολογικά επίπεδα, παρά τους κινδύνους. Η αναγνώριση στόχων ενδιαφέροντος εντός φυσιολογικής θαλάσσιας δραστηριότητας μπορεί, σε πολλές περιπτώσεις, να επιτευχθεί μέσω της προσέγγισης, της ανάκρισης και, συχνά, μέσω της επιβίβασης επί ύποπτων σκαφών.

Το επιχειρησιακό περιβάλλον των περίκλειστων και ρηχών θαλασσών περιλαμβάνει τη θάλασσα, τον αέρα, την ξηρά, το διάστημα, τον κυβερνοχώρο και τον τομέα της πληροφορικής. Υπό αυτό το πλαίσιο, όλα τα παραπάνω σχετίζονται με φίλια, εχθρικά και ουδέτερα συστήματα (πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά, κοινωνικά, πληροφορικής, υποδομές, νομικά κ.ά.). Η κατανόηση αυτού του σύνθετου περιβάλλοντος απαιτεί μια ευρύτερη αντίληψη, πέραν της απλής γνώσης των στρατιωτικών ικανοτήτων και δυνατοτήτων του αντιπάλου. Οι ειδικές απαιτήσεις και οι συγκεκριμένοι τύποι επιχειρήσεων, σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες, απαιτούν μια εμπεριστατωμένη κατανόηση των συστημάτων αυτών και των δυνατοτήτων τους, που είναι σχετικά με την επιτυχημένη εκτέλεση αποστολών σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον.

Επιπλέον, οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως παρακείμενες, στις ανοιχτές θάλασσες,  θαλάσσιες περιοχές και ένα σημαντικό μέρος της περιοχής επιχειρήσεων (για παράδειγμα, για αμφίβιες ή επιχειρήσεων ενίσχυσης). Υπό αυτή την έννοια, επιτυγχάνοντας τοπικό θαλάσσιο, έλεγχο σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες, μπορούμε να πετύχουμε ομαλή και πιθανά ανεμπόδιστη κίνηση ναυτικών δυνάμεων από και προς τις ανοιχτές θάλασσες. Οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες θα πρέπει να εκλαμβάνονται και σε σχέση με την παρακείμενη ξηρά, η οποία επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη δράση στη θάλασσα (για παράδειγμα, χρήση οπλικών συστημάτων και αισθητήρων από την ξηρά, επιχειρήσεις υποστήριξη κ.ά.). Έχοντας όλα αυτά υπόψη οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες είναι περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τις στρατιωτικές περιοχές. Περιττό να πούμε ότι οι επιχειρήσεις σε περίκλειστες και ρηχές θάλασσες είναι ιδιαίτερα απαιτητικές για τους αμυντικούς σχεδιαστές και τους διοικητές, κάτι που μπορεί να συνοψιστεί στην φράση: «σκέψου ευρέως σε περιορισμένο χώρο».

Comments

  1. Η εξέλιξη του πυραυλικού πυροβολικού έχει προσθέσει έναν ακόμη πολύ σημαντικό (νομίζω) παράγοντα. Ειδικά για θαλάσσια περιβάλλοντα όπως αυτό του Αιγαίου, με το σύνολο σχεδόν των νησιών να ανήκει σε μια μόνο δύναμη.
    Η τοποθέτηση επάκτιων πυροβολαρχιών με σύγχρονα βλήματα εδάφους/επιφανείας σε συγκεκριμένα νησιά, αλλάζει άρδην τη ναυτική αναμέτρηση στο συγκεκριμένο χώρο. Και κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να αλλάξει εκ βάθρων και την σύσταση των μονάδων του ΠΝ της χώρας μας.
    Τί γνώμη έχετε γι αυτό;

    1. Αν χτυπήσει ένα βλήμα πυροβολικού τον ιστό μιας φρεγάτας με τα ραντάρ πάνε όλα.
      Μετά είναι ανυπεράσπιστη.
      Πρέπει να υπάρχει και δεύτερο ραντάρ σε ξεχωριστό ιστό.

      1. Μιλάς για «παραδοσιακό» πυροβολικό. Μιλάω για πυραύλους, πχ έξοσετ.
        Από μια επάκτια πυροβολαρχία έξοσετ σε Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Ικαρία, Κω, Ρόδο και Κάρπαθο.
        Πάνω σε αυτό θα ήθελα μια γνώμη από τους ανθρώπους του σάιτ.

        1. Δεν χρειάζονται εξοσετ αλλά μικρότεροι πύραυλοι σε ειδικό όχημα φορέα που μπορεί να κρυφτεί παντού και να κινηθεί σε όλους τους στενούς δρόμους ενός νησιού.

  2. Όταν έγραφα εγώ ο μπούφος τα σενάρια που πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας για την σχεδίαση πολεμικού πλοίου κάποιοι από εδώ μέσα με λοιδορούσαν!
    Ευχαριστώ πολύ για το παρακάτω που δεν το γράφω εγώ αλλά ο ειδικός συνεργάτης:

    Το βάθος του νερού προφανώς περιορίζει όχι μόνο την κίνηση των πλοίων με μεγάλο βύθισμα, αλλά επηρεάζει και τη συνοχή του ίδιου του στοιχείου του νερού, όπως κάνει η θερμοκρασία, η αλμυρότητα, η φύση του βυθού, ο χαρακτήρας και η μορφή της ακτογραμμής. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν, για παράδειγμα, τις επιδόσεις των υποθαλάσσιων αισθητήρων. Ομοίως, η θερμοκρασία του αέρα, η ταχύτητα του ανέμου, η υγρασία, οι νεφώσεις και η ομίχλη επηρεάζουν τις επιδόσεις των ραντάρ, των υπέρυθρων αισθητήρων και των επικοινωνιών, ενώ η αχλύ και οι άλλες μορφές οπτικών διαστρεβλώσεων επηρεάζουν τις επιδόσεις των οπτικών συσκευών. Επιπλέον, τα ραντάρ μπορεί να επηρεαστούν από κοντινούς ορεινούς όγκους. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν σημαντικά τα στρατιωτικά μέσα, τόσο σε επίπεδο ανάπτυξης όσο και σε επίπεδο επιδόσεων. Συμπερασματικά, καμία άλλη θαλάσσια περιοχή δεν επηρεάζεται τόσο πολύ από περιβαλλοντολογικά στοιχεία όσο οι περίκλειστες και ρηχές θάλασσες.

    Εσείς τώρα γράψτε για πανάκριβα ραντάρ που ανιχνεύουν 500 στόχους βλέπουν και κάνουν τα πάντα και για πυραύλους που είσαι με αυτούς μπαμ κα κάτω! Που σου λένε για ελάχιστη εμβέλεια 3 ή 5 χιλιόμετρα και δεν ισχύει.
    Και επειδή με έχετε προσβάλει πολλές φορές εδώ μέσα διαβάστε παρακάτω για να μάθετε.
    Ευχαριστώ τον αγαπητό Γιάννη Νικήτα για την φιλοξενία.

    Προσβολή από υποβρύχιο.
    Όχι από τορπίλες που είναι το συνηθισμένο σενάριο, αλλά από πυραύλους χαρπτούν! Είναι το χειρότερο σενάριο που μπορεί να σου τύχη, με ελάχιστες πιθανότητες επιβίωσης για το πλοίο. Αυτό γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με την ανοιχτή θάλασσα αλλά με το αιγαίο. Εδώ θα διαπιστώσουμε πως και τα δυο πλοία που αναφέρουμε και κάθε πλοίο, ακόμα και τα μεγάλα αμερικάνικα αντιτορπιλικά έχουν πρόβλημα. Σε όλα τα σενάρια που γράφω όλα τα πλοία έχουν σοβαρό πρόβλημα για να αντεπεξέλθουν και να επιβιώσουν. Δυστυχώς δεν σε σώνουν ούτε τα υπέρ σύγχρονα ραντάρ, ούτε οι καινούργιοι πύραυλοι όπως νομίζουν οι περισσότεροι.

    Ένα τουρκικό υποβρύχιο παραμένει αθέατο σε ένα πέρασμα, με ρεύματα και διαφορά θερμοκρασίας νερού σε μεγάλο βάθος. Με το σόναρ αντιλαμβανόμενε τα ελληνικά πλοία, αναδύετε στο κατάλληλο βάθος και εκτοξεύει ενάντιων τους 4 πυραύλους χαρπτούν από απόσταση των 10 χιλιομέτρων! Θα μπορούσα να γράψω σε περισκοπικό βάθος αλλά δεν χρειάζεται. Τώρα πια οι πύραυλοι ξέρουν στο περίπου τους στόχους τους και έχουν τα μέσα για να τους εντοπίσουν. Οι πύραυλοι εκτοξεύονται με διάφορα ενός δευτερόλεπτου ο ένας από τον άλλον.

    Στο ελληνικό πλοίο.
    Ο αξιωματικός βάρδιας- επιφυλακής είναι μέσα στον θάλαμο με της οθόνες των ραντάρ, ο υπεύθυνος υπαξιωματικός κοιτάζει της οθόνες του ραντάρ επιφανείας και αέρα. Μέχρι στιγμής τίποτα το ανησυχητικό, είναι κουρασμένος η οθόνη σε ζαλίζει, βγάζει τώρα πια πολλά στοιχεία επάνω της και ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένει εμφανίζετε ένας στόχος στα δέκα χιλιόμετρα απόσταση. Κοιτάζει έκπληκτος την οθόνη και ξαφνικά βλέπει και δεύτερο στόχο. Μα τι γίνετε εδώ φωνάζει στόχοι από το πουθενά, άλλα έχει εμφανιστεί και ο τρίτος και ο τέταρτος στόχος. Το ίδιο φωνάζει και ο δεύτερος χειριστής ραντάρ οπλικών συστημάτων. Γιατί ένας μόνο συνεχώς κοιτάζει της οθόνες σπανίως δυο και τρεις, άνθρωπος είσαι όχι ρομπότ. Αυτό συμβαίνει άμα αισθάνεσαι ασφαλής πχ πετάει εναέριο ραντάρ, ή έχεις κουραστεί από την συνεχή επαγρύπνηση την αϋπνία κλπ. Αλλά και να είναι δυο χειριστές δεν υπάρχει διαφορά. Στην πράξη έτσι συμβαίνει θα πίνεις καφέ, θα συζητάς, θα έχεις πιαστεί από την καρέκλα. Δεν κάθονται όλοι στης κονσόλες μόνο οι χειριστές της βάρδιας.

    Ο αξιωματικός πλησιάζει της οθόνες, οι χείριστες βγάζουν τα στοιχειά αλλά έχουν περάσει τέσσερα πολύτιμα δευτερόλεπτα και άλλα τέσσερα μέχρι να πει ο αξιωματικός συναγερμός. Δηλαδή 10 δευτερόλεπτα μέχρι να σημάνει συναγερμός! Ξέρετε πόσος χρόνος χρειάζεται να συνηδητοποιήσεις τι βλέπεις, να μιλήσεις, να δει ο αξιωματικός τα στοιχεία και να σημάνει συναγερμό; Στα 10 δευτερόλεπτα οι πύραυλοι έχουν καλύψει 2.500 μέτρα, αφού πετούν με ταχύτητες των 900 χιλιομέτρων την ώρα. Σε 4 δευτερόλεπτα διανύουν ένα χιλιόμετρο! Η απόσταση για το πλοίο έχει μειωθεί στα 7,5 χιλιόμετρα, από το να χτυπήσει ο πρώτος πύραυλος επάνω του.
    Στης κονσόλες έλεγχου ένας έχει αναλάβει να φωνάζει στον ασύρματο και να δίνει στοιχεία ένας και ένας δεύτερος και ένας τρίτος να μεταβιβάζει τα στοιχεία στα οπλικά συστήματα. Άντε τώρα να στρίψεις το RAM που κοιτάζει την πρύμνη στην πορεία των πυραύλων, να βάλεις τους πυραύλους σε λειτουργία και να τους εκτοξεύσεις. Ναι ξέρω ένα κουμπάκι είναι σιγά το δύσκολο. Να δούμε πότε θα σοβαρευτούμε και θα πάρουμε στα σοβαρά ότι γράφω.

    Ο δεύτερος χειρίστης μεταδίδει τα στοιχεία στους κάθετους εκτοξευτές με τους πύραυλος Άστερ 30 και εκτοξεύει δυο, με διαφορά για να αντιμετωπίσουν τον πρώτο πύραυλο. Ο χειριστής νομίζει πως η ελάχιστη εμβέλεια των 3 χιλιομέτρων που γράφει η εταιρία ισχύει, αλλά δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Τα πράγματα περιπλέκονται συνεχώς, εκτόξευση πυραύλων γίνετε συνεχώς και από το RAM. Σε λίγο ρίχνει και το πυροβόλο των 76 χιλιοστών, άντε να βγάλεις άκρη στο τι συμβαίνει. Ο καθένας κάτι ότι μπορεί για να σώσει το πλοίο. Οι διαταγές δεν προλαβαίνουν ούτε να ακουστούν.

    Όταν εκτοξεύετε ο πρώτος πύραυλο Άστερ-30 έχουν περάσει 14 δευτερόλεπτα, ο πρώτος πύραυλος απέχει 6,5 χιλιόμετρα από το πλοίο. Θα δούμε μετά πως ο πύραυλος SM-2 III με ελάχιστη εμβέλεια- απόσταση τα 5 χιλιόμετρα, δεν μπορεί να χτυπήσει κανέναν πύραυλο επιφάνειας!

    Ο πύραυλος Άστερ -30.
    Η ελάχιστη εμβέλεια μας λένε πως είναι τα 3 χιλιόμετρα, για να δούμε ανταποκρινότανε στην πραγματικότητα; Ο πύραυλος εκτοξεύετε κάθετα και παίρνει πορεία με μικρή κλήση εμπρός και χτυπάει έναν στόχο στα 2,5 χιλιόμετρα ύψος που απέχει 3 χιλιόμετρα από το πλοίο! Ο πύραυλος είναι υποχρεωμένος να φτάσει σε ένα ορισμένο ύψος με την λειτουργία του κινητήρα και μετά να κάνει βύθιση για να κατέβει σε χαμηλό ύψος. Στην αρχή απαγορεύονται οι ελιγμοί αφού λειτουργεί ο κινητήρας και επιτρέπονται μικροί ελιγμοί αλλαγής της πορείας. Έτσι οριακά και επειδή έχουν εκτοξευτή δυο πύραυλοι, μπορεί να αντιμετωπίσει έναν πύραυλο επιφανείας. Η απόσταση που γίνετε αυτό είναι τα 4,5-5 χιλιόμετρα από το πλοίο. Δυο πύραυλοι χάθηκαν για να χτυπήσουν έναν πύραυλο επιφάνειας και αυτό έγινε οριακά πολύ οριακά.

    Δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα πρέπει να αποκρύψω στοιχεία μας διαβάζουν και άλλοι. Δεν πήρε μετωπική πορεία ο πυραυλος Άστερ-30 για να καταστρέψει τον πύραυλο επιφανείας. Αν αντιμετώπιζε εχοσέτ θα είχε μεγαλύτερο πρόβλημα, λόγο του διαφορετικού φακέλου επίθεσης. Δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει έναν πύραυλο εχοσέτ γιατί συνεχίζει να κινείτε σε χαμηλό ύψος. Ενώ ο πύραυλος χαρπτούν σηκώνετε και χτυπάει το πλοίο υπό γωνία, κάνοντας ελιγμό για να μπερδέψει τα αντιπυραυλικά συστήματα.

    Η προσβολή και πως γίνετε είναι μια πολύπλοκη υπόθεση, όπως καταλαβαίνετε. Ο δεύτερος πύραυλος δεν προλαβαίνει να αλλάξει πορεία και εκρύγνειτε στα συντρίμμια των άλλων δυο που είναι στον αέρα. Θα το διευκρινίσω δεν πιάνει την ταχύτητα ο πύραυλος που αναφέρει η εταιρία. Όσοι πύραυλοι εκτοξευτούν από εκεί και μετά θα πάνε μέσα στην θάλασσα, δεν γίνετε τίποτα. Ο SM-2 III δεν μπορεί να κάνει τίποτα, αφού έχει ελάχιστη εμβέλεια τα 5 χιλιόμετρα και η προσβολή του πυραύλου θαλάσσης γίνετε οριακά κάτω από τα 5 χιλιόμετρα.

    Το RAM έχει εκτοξεύσει και αυτό πυραύλους, αλλά ρίχνει και το πυροβόλο των 76 χιλιοστών προς την κατεύθυνση των πυραύλων. Ένας αχταρμάς γίνετε, ο καθένας κάνει ότι μπορεί για να σώσει το πλοίο. Ένας, δυο πύραυλοι από το RAM μπαίνουν μέσα στην πορεία του πυροβόλου και καταστρέφονται. Στην πράξη άλλοι δυο πύραυλοι επιφάνειας χτυπιούνται, ένας από το RAM και ένας από το πυροβόλο. Ένας πύραυλος χαρπτούν θα γλυτώσει, μπορεί και δυο και θα χτυπήσει το πλοίο.
    Αν βάλουμε στην θέση του τα πανάκριβα αμερικάνικα αντιτορπιλικά θα έχουν το ίδιο τέλος. Κανένα πλοίο δεν μπορεί να γλυτώσει από αυτήν την επίθεση, όπως δεν θα μπορούσε να γλυτώσει από 8 μικρούς πυραύλους που εκτοξεύονται από ταχύπλοα. Μόνο η μεγεθυνόμενη σχεδίαση του ιταλικού αντιτορπιλικού, με τα 4 μιλένιουμ των 35 χιλιοστών και με τα 3 πυροβόλα των 76 χιλιοστών θα γλυτώσει. Το φράγμα πυρός είναι πολύ μεγάλο, ακόμα και το πυροβόλο των 127 χιλιοστών μπορεί να χρησιμοποιήσει.
    Αποδείξαμε πως οι πύραυλοι δεν σε γλυτώνουν, ούτε τα πανάκριβα ραντάρ. Αποδείξαμε ότι κάθε τύπος φρεγάτας και αντιτορπιλικού να είναι σε αυτό σενάριο, αλλά και στο πρώτο θα είχε μεγάλο πρόβλημα επιβίωσης. Σε όλα τα σενάρια μας ακόμα και τα μεγάλα αμερικάνικα αντιτορπιλικά έχουν πρόβλημα επιβίωσης.
    Φανταστείτε στην θέση του υποβρυχίου, να βάλουμε μια πυραυλάκατο που κάθετε ακίνητη και περιμένει πίσω από ένα νησί. Να σου εκτοξεύσει 4 πυραύλους επιφάνειας και μετά να σου ρίχνει με το πυροβόλο των 76 χιλιοστών, να δω τι θα κάνεις; Αυτό θα είναι το επόμενο σενάριο μας. Δυστυχώς τα σενάρια είναι πάρα πολλά.
    Μικρός Ήρωας Δικαίος Γεώργιος

    1. Την πυραυλάκατο θα την έχουν πιάσει τα ραντάρ της Τουρκίας από την πρώτη στιγμή, να μην πω ότι ουσιαστικά τα παρακολουθεί συνέχεια. Αν γινόταν σύγκρουση θα είχαν φύγει μερικοί Atmaca με το καλημέρα και η μοίρα τους θα ήταν ίδια με την μοίρα αυτών που ήταν στην Κύπρο. Δεν είναι θέσφατο η πυραυλάκατος.

      Το πλοίο θα είχε τα δύο Phallanx και το RAM, συν ηλεκτρονικά αντίμετρα (αν μιλάμε για νέα αγορά) και θα καθάριζαν. Αν το υποβρύχιο βρεθεί στα 10 χλμ από το πλοίο και έχει το σόναρ ανοιχτό για να δει το πλοίο αλλά και να παρακολουθεί τις εξελίξεις, είναι πολύ πιθανό ότι το πλοίο θα το έχει δεί/αντιληφθεί ήδη.

      Ένα σοβαρό σύστημα μάχης, όταν η κατάσταση είναι οριακή, δεν θα περιμένει να τελειώσει κάποιος από το πλήρωμα τον φραπέ του, θα αναλάβει και κάποια πράγματα μόνο του με τους απαραίτητους αυτοματισμούς.

      Αν είναι όλα κλειστά γιατί κανένας δεν περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο λόγο περιόδου ειρήνης, τότε είναι άλλο πράγμα, σε τέτοια φάση όλα είναι απλά, είανι σαν να λες να πλευρίσει μια φρεγάτα μας αυτές που συνοδεύουν το Oruc Reis και να τους στείλει 8 αντιπλοικούς ταυτόχρονα και να τις βουλιάξει. Μπορεί να το πετύχει, αλλά θα είναι το πρώτο χτύπημα.

      Όπερ το σενάριο θα είχε πιθανότητες, αλλά για μία και μόνη φορά, το πρώτο χτύπημα.

      Κάτι που δεν κατάλαβα καλά στο σχόλιό σου είναι, που θέλεις να καταλήξεις, ότι θα πρέπει να έχουμε πιο πολλές ΤΠΚ και όχι φρεγάτες? Την εναέρια υπεροχή σε μια θερμή περιοχή όπως Καστελόριζο ή άλλα νησιά κοντά στην Τουρκία πως θα την εξασφαλίσεις?

      1. Πυραυλάκατο δίπλα στην ξηρά με μεγάλο ύψωμα για να την κρύβει που θα την δεις;

        Αναφέρομαι για δυο κονσόλες δυο χειριστές και τον αξιωματικό υπηρεσίας. Ο φραπές απαγορεύεται δια ροπάλου κουκούλες φοράς και φόρμα.

        Το πλοίο δεν έχει δυο φαλάνξ αλλά και να είχε δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν 4 πυραύλους με χρονική διάρκεια 1 δευτερόλεπτο ο ένας από τον άλλον.

        Δεν αναφέρομαι σε πυραυλάκατους αλλά σε φρεγάτες με περισσότερα πυροβόλα.

        Για φαντάσου να σε χτυπήσει ένα ελικόπτερο με πυραύλους που δεν θα το δεις γιατί θα έχει προσγειωθεί σε ένα μικρό νησί ή βραχονησίδα με κάλυψη της υψομετρικής διαφοράς κλπ.

        Υπάρχουν και οι καταδρομείς με της νέες ελαφριάς κατασκευής καταδείκτες λέιζερ και δορυφορικά τηλέφωνα- ταμπλέτ με όλα τα στοιχεία. Κάμερες ημέρας-νυχτός και θερμικές κάμερες πολύ φτηνές τώρα πια . Σου στήνουν ενέδρα από εκεί που θα περάσουν τα πλοία και τρως πυραύλους και βόμβες και δεν μπορείς να καταλάβεις από που έρχονται κλπ.

    2. Καλέ μου άνθρωπε…εγώ πιστεύω ότι δεν είναι τόσο δραματικά τα πράγματα….αρχικά δεν προκειτε να συμβεί και τόσο απότομα ένα τέτοιο μπαμ από τον τουρκικό στόλο…το μυρίζεσαι ότι κάτι θα συμβεί από την συμπεριφορά τους και είσαι σε ετοιμότητα….όταν έρχεται υσερχομενος πύραυλος και είσαι σε επιφυλακή δεν περιμένεις από κανέναν να σου δώσει εντολές….έχεις δεχτεί τις εντολές κατάρριψης οποιοδήποτε στόχου από τον ναύσταθμο πριν ξεκινήσει το ταξίδι…τρίτον…μία φρεγάτα belharra με ελληνικές προδιαγραφές θα αντιμετωπίσει πολύ ποιο διαφορετικά το πρόβλημα….πρώτον οι aster 30 δεν θα ριχτεί ούτε ένας για χαρπουν διότι είναι υπερπολητημη και θα ΧΡΙΣΗΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ για κατάρριψη αεροσκάφους που κοστίζει 100 εκατομμύρια ..και όχι για έναν πύραυλο μερικών εκατομμυρίων….το stratles θα καταριψει τουλάχιστον δύο πυραύλους με αυτήν την ταχυβολία και το ραντάρ που έχει …και το rim συγκυρία μπορεί να πετάξει η belharra με αυτό το ραντάρ 4 πυραυλακια για να καταριψει τους αλλού δύο στόχους….ακόμα συγουαρα πιστεύω ότι αν το πολεμικό ναυτικό αποκτησει την belharra συγουρα θα βρει ένα σημείο στο πλοίο για να κοτσαρει έστω και ένα phalanx από τις φρεγάτες S…αρκεί να βρει τον χορό….στα αρχι@@ του εάν χαλάσει η stelth όψη του ….ακόμα μια φρεγάτα αεράμυνας πάντα συνοδευεται από νηοπομπη τουλάχιστον 2 φρεγατών γενικών καθηκόντων και άλλων δύο πυραυλακάτων …μια φρεγάτα meko με αναβαθμηση και προσθήκη 32 ssm(που μάλλον θα μπουν με 100 εκατομ η κάθε φρεγάτα για αναβαθμηση)και πυροβόλο 120mm θα καταφέρει και αυτήν να καταριψει εναν ή δύο πυραυλους αντιπλοϊκους είτε με το κανονικής 120mm είτε με έναν ssm….ακόμα οι μελλοντικές πυραυλάκατοι συγουρα μίνιμουμ θα έχουν 1 rim …μαζί με τις υπάρχον super vita…..και το κανονη τους θα καταφέρουν να καταρυψουν και άλλους 2 πυραύλους…. ΆΡΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΕΊΤΑΙ ΔΕΝ ΣΤΈΚΕΙ ΚΑΛΈ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΜΕ (που έλεγε και ο μακάρι της ο ΒΈΓΓΟΣ)

      1. Καλέ μου άνθρωπε δεν αναφερόμαστε για πόλεμο στην ανοικτή θάλασσα και δεν σου φτάνουν οι φρεγάτες για όλες της δουλειές.
        Κανονικά θες 16 κύριες μονάδες και 20 αν βάλεις μέσα και την Κύπρο.

        Αν η απόσταση είναι μικρή δεν προλαβαίνεις να δεις και να αντιμετωπίσεις την απειλεί.
        Στα 10 χιλιόμετρα είναι το πρόβλημα και αμερικάνικο αντιτορπιλικό να είχες το ίδιο πρόβλημα θα είχε.
        Δεν σου είπα για 11 χιλιόμετρα και ξεχνάς την ταχύτητα του πυραύλου σε λιγότερο από 4 δευτερόλεπτα έχει διανύσει 1 χιλιόμετρο, τα έχω γράψει αναλυτικά αλλά δεν με διαβάζετε.

    3. Εχεις δικιο σε αρκετα αλλα το χανεις .Ορισμενες παρατηρησεις…
      Δεν μιλαμε για αρμα, ΤΟΜΠ οπου με 1 απωλεια θα χασεις 5 – ατομα. 200 ψυχες ειναι αρκετες.
      Ετσι λοιπον αρχισε η σχεδιαση αμυντικων συστηματων ικανων να ανταπεξελθουν τετοιων σεναριων.
      Σε διαφορετικη περιπτωση ουδεις θα κατασκευαζε φρεγατες τοσων δις με κινδυνο να χαθουν απο μια επιθεση ενος υποβρυχιου και μαλλιστα με harpoon…!!!
      Σημερα ειναι αρκετα δυσκολο να βυθισεις φρεγατα επαρκως εξοπλισμενη.
      Απαιτουνται πολλα περισσοτερα απο ενα υποβρυχιο κρυμμενο σε στενα…
      Το σεναριο που επικαλεισαι βασιζεται στο αιφνιδιασμο.
      Ολα τα σεναρια τετοιου τυπου συνηθως επιτυγχανουν το σκοπο τους.
      Τα υποβρυχια αξιοποιουν το βασικο τους οπλο που ειναι οι τορπιλες και οχι πυραυλους…
      Βασικο οπλο αιφνιδιασμου δυσκολα ανιχνευσιμο κ αντιμετωπισημο…
      Aκομη και στην περιπτωση που δεχτει πυραυλο δεν ειναι βεβαιο οτι το πλοιο θα βυθιστει…
      Επισης τα πυρα του πλοιου ειναι συγκλινοντα και οχι διασταυρουμενα…
      Ετσι δυσκολα το ram θα δεχτει τα πυρα του strales…
      Ομως επειδη φερει κ αλλα πυροβολα πχ 30 mm…εκει ισως υπαρξει εμπλοκη.
      Αυτο που επισημαινεις με τον 1 ιστο ειναι πολυ σωστο….
      Θα μπορουσε να εχει 2 ρανταρ , 1 3d και 1 2d…
      Αυτο που καταλαβαινω απ τα γραφομενα σου ειναι η αναγκη υπαρξης περισσοτερων και κανοτερων πυροβολων…
      Ιδιαιτερα δε σε παρακτιο περιβαλλον και κλειστη θαλασσα τα πυροβολα ειναι Απαραιτητα….Καλο θα ηταν να δουμε ενα ολοκληρωμενο αρθρο για τη σπουδαιοτητα των πυροβολων..Καλη η τεχνολογια…και οι πυραυλικες αποδοσεις..αλλα καποια στιγμη το αποθεμα τελειωνει.

      1. Αγαπητέ έχω βάλει 10 σενάρια και θα βάλω και άλλα.
        Η σύγκριση γίνετε με ένα Ιταλικό αντιτορπιλικό με μεγαλύτερο εκτόπισμα με πυροβόλα των 1Χ127 ,
        3Χ76, 4 Μιλένιουμ των 35 χιλιοστών κλπ.
        Αυτό επιβιώνει τα άλλα πλοία όχι από τα σενάρια.
        Φαντάσου να γράψω μια μάχη με ισχυρό άνεμο να δεις που οι πύραυλοι είναι άχρηστοι.
        Να δεις ότι το RAM είναι άχρηστο να μην μπορεί να πιάσει θερμική ακτινοβολία αρκεί να έχει τον αέρα να φυσάει από το πλοίο προς το εχθρικό.
        Να δεις την ΜΕΚΟ να υποφέρουν στα 9 μποφόρ ενώ οι S πάνε με 10 μποφόρ.
        Να μην γράψω για ταχύτητες των δυο πλοίων κόντρα στον άνεμο που οι S τρέχουν σαν γκαζέλες τα υπόλοιπα ας μείνουν κρυφά.

        1. Δεν υπάρχει όμως διστιχος για το πολεμικό ναυτικό στον κόσμο καινούρια σχεδίαση πλοίου με μηκος 135 μέτρα και σχεδόν τόσο άοπλο από πυραύλους όπως οι S …ναι φέρουν μονάχα οι δύο να σου ΥΠΕΝΘΗΜΗΣΩ 2 κανόνια 75mm,2 phalanx,και 8 sea sparrow όπου μπορεί να σηκώσει μόνο 1 κάθε φορά στον αέρα…από σχέδιο πλευστότητας είναι τέλειο…αλλά διστιχος 2 φρεγάτες στον κόσμο έχουν τόσο μεγάλο μέγεθος όμως με διπλάσιο εκτόπισμα…οι iver huitfeldt και οι type 31…όμως δεν είδα ποτέ το πολεμικό ναυτικό να ενδιαφερθεί και να χτυπήσει την πόρτα των Άγγλων και των ΔΑΝΩΝ με την προσθήκη ενός σόναρ γάστρας και ενός σειρομενου ….παρά αποδέχεται ως συμβιβασμό την κορβέτα τρομάρα τους….ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΛΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΈΤΟΙΟ ΜΈΓΕΘΟΣ…ΤΟΣΟ ΚΑΛΌ ΟΠΛΗΣΜΟ….ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΤΙΜΉ ΠΟΥ ΆΝΕΤΑ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΉΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ 10 S μαζί με την Μπουμπουλίνα που αποσειρθηκε….. ΆΝΤΕ ΒΓΑΛΕ 10 Ιver στην ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο με την συνοδία 4 Παπανικολής,τους 1 αναβαθμησμενου «Ωκεανός», ναυπήγησε και άλλα 2 Παπανικολής….!!!!και να δω ποια φρεγάτα των ΤΟΎΡΚΩΝ θα τολμήσει να κάνει Επακουμβιση!!!!….ΑΛΛΑ ΞΈΧΑΣΑ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΣΥΜΒΗΒΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΦΡΕΓΑΤΟΚΟΡΒΕΤΕΣ ΜΕ ΕΚΤΌΠΙΣΜΑ 3500 ΤΌΝΩΝ….

  3. @defencereview

    αργείτε για νέο άρθρο, μόλις εξάγγηλε 6 μέτρα, πχ 18 Ραφάλ, έναρξη για 4 φρεγάτες πολλαπλού ρόλου (ποιες?), ΜΕΚΟ, Τορπίλλες, 🙂 και είπε και 4 Romeo, σας το είχα πει ότι θα το έβαζε και ας είχε παραγγελθεί ήδη από πριν

  4. Εκτός από τα Ραφάλ…
    ΚΑΙ 4 φρεγάτες πολλαπλού ρόλου! Που σημαίνει ότι ξεχνάμε τις Μπελαρά Ελληνικής διαμόρφωσης (αυτές θα ήταν «αντιαεροπορικές» φρεγάτες).
    Υπάρχουν πληροφορίες αν έχουν επιλεγεί ή αν γίνει διαγωνισμός;

  5. Και ένα σχόλιο (υποκειμενικής φύσης) για το άρθρο. Λέω υποκειμενικής γιατί όσα λέει μπορεί να είναι όλα εύστοχα, αλλά προσωπικά, σιγά σιγά το κείμενο άρχισε να με χάνει.

    Ξέρω είναι το μέρω Α μόνο, αλλά όσο διάβαζα, διάβαζα μια περιγραφή, και άλλη περιγραφή, αναδρομή κτλ κτλ. Μοιάζει σαν ένα κείμενο, στο οποίο ο πρόλογος έχει πιάσει 2πλάσιο χώρο από το κυρίως θέμα. Και αυτό γιατί μετά τις 2-3 πρώτες παραγράφους σκεφτόμουν, ΟΚ, πότε θα μπει στο ψητό, που το πάει κτλ. Μετά από όλο το άρθρο, σκεφτόμουν ότι διάβασα μια σειρά σελίδες, και δεν έχω καταλάβει κάν που το πάει και που θέλει να καταλήξει.

    Εκτός και αν είναι τόσο μεγάλο πόνημα, που το άρθρο αυτό είναι πρόλογος μερικών σελίδων, μετά θα ακολουθήσουν 2-3 άρθρα των μερικών σελίδων το καθένα για το κυρίως θέμα και άλλο ένα για τον επίλογο/συμπέρασμα.

    Και να πω την αλήθεια μου θυμίζει κάτι που είχε ξαναγραφτεί πριν καιρό και αφορά αυτό που αναφέρει στο πρώτο σχόλιο το ενοχλητικό κουνούπι, αλλά τότε το είχα διαβάσει πιο συμμαζεμένο.

    Πάντως θα προτιμούσα τον πρόλογο μικρότερο, πιο συμπυκνωμένο και να μου έδινε μια αίσθηση που το πάει για να έχω ενδιαφέρον για το μέρος Β.

    Just saying, μπορεί να κάνω λάθος και σε άλλους να άρεσε, σε τελική ανάλυση αυτό αφορά το λογοτεχνικό/καλλιτεχνικό μέρος που είναι υποκειμενικό, ας δούμε μετά και το part B

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *