Ο Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι υπέγραψε συμβόλαιο συνολικού ύψους $ 33 εκατομμυρίων, με τη βρετανική BAE Systems, για την ανάπτυξη μιας συλλογής μετατροπής πυρομαχικών των 155 χιλιοστών σε κατευθυνόμενα. Το πρόγραμμα LR-PGK (Long Range Precision Guidance Kit) αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος ERCA (Extended Range Cannon Artillery) ανάπτυξης ενός πυροβόλου με κάνη μήκους 58 διαμετρημάτων και μέγιστο βεληνεκές 70+ χιλιόμετρα, με επιθυμητή τιμή τα 100 χιλιόμετρα. Ωστόσο, εκτός του ERCA τα πυρομαχικά με τις συλλογές LR-PGK θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα M-109A7 και άλλα πυροβόλα των 155 χιλιοστών. Στόχος του προγράμματος είναι η ανάπτυξη κατευθυνόμενων πυρομαχικών για προσβολές ακριβείας σε μεγάλες αποστάσεις.

Comments

  1. Εκτός από το πρόγραμμα πυρομαχικών του άρθρου η βρετανική ΒΑΕ Systems έχει αναλάβει την προμήθεια των Amphibious Combat Vehicles (ACV) για τους US Marines, ενώ όπως ξέρουμε η FREMM της Ιταλικής Fincantieri κέρδισε τον διαγωνισμό FFG(X) για την προμήθεια φρεγατών. Το US Navy θα υιοθετήσει επίσης τον πύραυλο NSM προϊόν της Νορβηγικής Kongsberg Defence & Aerospace. To νέο εκπαιδευτικό αεροπλάνο των ΗΠΑ είναι το T-7 Red Hawk, προϊόν της συνεργασίας της Boeing με την Σουηδική SAAB.

    Θα μπορούσε κανείς εκ πρώτης όψεως να πει ότι βλέπουμε κάποιες ορθολογικές κινήσεις από το Πεντάγωνο, όπου αγοράζονται έτοιμα/ώριμα οπλικά συστήματα ή/και τεχνογνωσία από φιλικές ή συμμαχικές χώρες.

    Αν δούμε βέβαια τις εξελίξεις αυτές παράλληλα με τις τελευταίες αποκλειστικές made in USA… αστοχίες με τα Littoral Combat Ships (LCS), τα αεροπλανοφόρα κλάσης Ford, τα destroyers κλάσης Zumwalt, τα αεροπλάνα εναέριου ανεφοδιασμού KC-46, τα ελικόπτερα CH-53K King Stallion και φυσικά τα F-35, θα παρατηρήσουμε ίσως ότι δημιουργείται ένα μοτίβο:

    Τα αστρονομικά ποσά που δαπανιούνται από τις ΗΠΑ για όπλα έχουν δημιουργήσει ένα νοσηρό περιβάλλον ευνοϊκό προς την διαπλοκή του Military-Industrial Complex (MIC) με την πολιτική όπως μαρτυρούν οι και στρατιές από λομπίστες/πρώην στρατιωτικούς που περιφέρονται στο Κογκρέσο (το φαινόμενο γνωστό ως «revolving doors»), γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με τις συνεχείς συγχωνεύεις αμυντικών εταιριών που έχουν παράγει εταιρίες-τέρατα όπως η Lockheed Martin έχει καταστήσει τις ΗΠΑ έναν… προβληματικό γίγαντα, όπου η ποιότητα και η καινοτομία είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν εγχώρια. Όπως και στην φύση, ο γιγαντισμός είναι μια αμφιλεγόμενη και υψηλού ρίσκου εξελικτική διαδικασία, που μπορεί να οδηγήσει αναλόγως των συνθηκών είτε στην κυριαρχία είτε στην εξαφάνιση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *