Μια από τις πιο παραγνωρισμένες παθογένειες του ελληνικού συστήματος εξουσίας είναι ο επαρχιωτισμός του. Το ότι δηλαδή λειτουργεί μέσα στο στενό πλαίσιο της γεωπολιτικής «γειτονιάς» της Ελλάδας αδιαφορώντας για το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Όμως, το διεθνές σύστημα είναι ένα και ενιαίο και ότι συμβαίνει σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου ασκεί επιδράσεις στο σύνολο.

Γράφει ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΡΙΒΑΣ* για το NEWSHUB.GR

Έτσι, ο κοσμογονικός ανταγωνισμός, που βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια εν εξελίξει αναφορικά με τον έλεγχο των εγγύς ευρασιατικών υδάτων έχει περάσει εντελώς απαρατήρητος από τη χώρα μας. Όμως, ο ανταγωνισμός αυτός θέτει νέα δεδομένα και στο Δίκαιο της Θάλασσας που με τη σειρά τους έχουν τεράστιες δυνητικές επιδράσεις στο ελληνοτουρκικό σύστημα.

ΤΟ ΚΙΝΕΖΙΚΟ «ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ» ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ»

Η αρχή αυτού του ανταγωνισμού ξεκίνησε από τις αξιώσεις της Κίνας στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Για να το πούμε με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια, η Κίνα αντιλαμβάνεται ολόκληρη τη Νότιο Σινική Θάλασσα ως χώρο εθνικής κυριαρχίας, ως προέκταση του εδάφους της προς τη θάλασσα. Χαρακτηριστικά, σε μια από τις πιο πρόσφατες από τις πολυπληθείς μελέτες που εκδίδονται στις ΗΠΑ αναφορικά με τον ανταγωνισμό Ηνωμένων Πολιτειών-Κίνας, υπό τον τίτλο CHINA’S VISION OF VICTORY, του Jonathan D. T. Ward, το δεύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στο «Γαλάζιο Εθνικό Έδαφος» (Blue National Soil) της Κίνας, δηλαδή τη Νότιο Σινική Θάλασσα. Ο συσχετισμός με τη «Γαλάζια Πατρίδα» της Τουρκίας είναι εμφανής. Και ας μην βιαστεί κανείς να πει ότι αυτή είναι μια κινεζική ιδιαιτερότητα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τη Ρωσία στον Αρκτικό. Συγκεκριμένα, η διαφαινόμενη τήξη των αρκτικών πάγων στερεί από τη Ρωσία το «Μεγάλο Παγωμένο Τείχος» που εξασφάλιζε την από Βορρά προστασία της. Έτσι, για τους Ρώσους η απόλυτη κυριαρχία στον Αρκτικό είναι μονόδρομος. Με άλλα λόγια, είναι απλά αδιανόητο για τη Ρωσία να βρίσκονται αμερικανικά αντιτορπιλικά στα 13 ναυτικά μίλια έξω από τις σιβηριανές ακτές. Έτσι λοιπόν και ο Αρκτικός αντιμετωπίζεται από τη Ρωσία ως «Γαλάζια Πατρίδα». Δηλαδή, ως χώρος πλήρους εθνικής κυριαρχίας,  πολύ περισσότερο από ότι προβλέπει το γράμμα του ισχύοντος Δικαίου της Θάλασσας για τα χωρικά ύδατα και δραματικά περισσότερο από ότι προβλέπει για την ΑΟΖ. Παρόμοιες απόψεις φαίνεται να έχει και η Βραζιλία και η Ινδία αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες διαχρονικά αντιμετωπίζουν μια τεράστια θαλάσσια έκταση, εύρους τουλάχιστον χιλίων χλμ ένθεν και ένθεν των ακτών τους στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό, ως χώρο όπου μπορούν να πράξουν ότι απαιτείται για να εξασφαλίζουν την ασφάλεια της χώρας, αδιαφορώντας για τους περιορισμούς του διεθνούς δικαίου.

Με άλλα λόγια, έχει ξεκινήσει ήδη μια παγκόσμια διαδικασία που τείνει να μετατρέψει την ΑΟΖ, ιδιαίτερα δε στις κλειστές θάλασσες, σε χώρο σχεδόν πλήρους εθνικής κυριαρχίας, περίπου ισότιμο με τη στεριά.

Αυτή η νέα διεθνοπολιτική πραγματικότητα ήταν αναπόφευκτο να επηρεάσει και το ελληνοτουρκικό σύστημα. Η ορολογία της «Γαλάζιας Πατρίδας» που χρησιμοποιεί η Τουρκία είναι επιδεικτικά ξεκάθαρη για το πώς αντιλαμβάνεται η Άγκυρα το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ «ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Ένα βασικό «επιχείρημα» της Άγκυρας για να στηρίξει επικοινωνιακά την αξίωσή της να κυριαρχήσει σε μεγάλο κομμάτι του Αιγαίου είναι ότι έχει πολύ μεγάλη ακτογραμμή και συνακόλουθα «δεν είναι δυνατόν να είναι εγκλωβισμένη» μέσα στα ελληνικά νησιά. Η άποψη αυτή, η οποία δυστυχώς βρίσκει και πολλά πρόθυμα ώτα εν Ελλάδι, ακόμη και σήμερα, αντιμετωπίζει τη νησιωτική Ελλάδα ως υποδεέστερη της τουρκικής ηπειρωτικής ακτής. Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο Δίκαιο της Θάλασσας και είναι μια εντελώς αυθαίρετη ανάγνωση. Ωστόσο, μέχρι πρότινος έβρισκε κάποιο πάτημα στη σχετικώς ασαφή διατύπωση της παραγράφου 3 του άρθρου 121 της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982 αναφορικά με το τι θεωρείτο «βράχος» και τι «νησί». Έτσι, πολλές χώρες τοποθετούσαν φρουρές ή επιστημονικούς σταθμούς σε βραχονησίδες ώστε να καλύπτουν το κριτήριο των «μόνιμων κατοίκων» ή έκαναν μικροσκοπικές καλλιέργειες ή τοποθετούσαν μερικά ζώα ώστε να καλύπτεται το κριτήριο της «οικονομικής δραστηριότητας».

Όμως, με την απόφαση του Μόνιμου διεθνούς Δικαστηρίου Διαιτησίας (Permanent Court of Arbitration/PCA)** της 12ης Ιουλίου 2016, μετά από προσφυγή των Φιλιππίνων κατά της Κίνας, τα πράγματα άλλαξαν. Με την απόφασή του αυτή το Δικαστήριο ορίζει με πολύ περισσότερη σαφήνεια το τι θεωρείται νησί από νομικής άποψης (juridical island) και το διαχωρίζει από το βράχο. Βασικό κριτήριο πλέον είναι η ιστορική συνέχεια ύπαρξης ανθρώπινων κοινοτήτων στο νησί. Και το κριτήριο αυτό το καλύπτουν ξεκάθαρα τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου.

Η απόφαση αυτή, δηλαδή, ναι μεν καθιστά πιο δύσκολο να αναγνωριστεί ένα νησί ως τέτοιο από νομικής άποψης, από τη στιγμή όμως που το επιτυγχάνει τότε τα δικαιώματά του παγιώνονται και δεν διαφέρουν  από αυτά της ηπειρωτικής χώρας. Η απόφαση αυτή, με άλλα λόγια, από νομικής άποψης, μετατρέπει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη, είτε αρέσει στην Τουρκία είτε όχι.

Αυτό, φυσικά, το γνωρίζει η Άγκυρα και για αυτό ακολουθεί την κινεζική συνταγή της ακραίας επιθετικότητας επιδιώκοντας δια του μαξιμαλισμού των απαιτήσεών της να επιτύχει μια «συμβιβαστική» λύση, δηλαδή να κάνει την Ελλάδα να αποδεχθεί τον ακρωτηριασμό της.

Γιατί περί ακρωτηριασμού μιλάμε όταν μιλάμε για συμβιβασμό. Και αυτό γιατί, πολύ απλά, μετά την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2016, δικαιώματα των νησιών «πακτώνονται» τόσο πολύ που δεν σου έχεις πλέον την «πολυτέλεια» να τα θεωρήσεις μειωμένα έναντι της ηπειρωτικής ακτής του επιθετικού γείτονα.

Αν το κάνεις, τότε, εμμέσως πλην σαφώς, επιτρέπεις την αμφισβήτηση της κυριαρχίας σου επί της νήσου αυτής καθαυτής. Δηλαδή επί του εδάφους.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, η Ελλάδα οφείλει να επανατοποθετήσει τον εαυτό της στο διεθνές σύστημα και να εναρμονίσει τη γεωπολιτική της λειτουργία και υπόσταση με τις σύγχρονες εξελίξεις.

Αναλυτικότερα, η διεθνής τάση για άτυπη μετατροπή της ΑΟΖ σε χώρο εθνικής κυριαρχίας αυτομάτως τοποθετεί την Τουρκία και την Ελλάδα σε μια γεωπολιτική δυσαρμονία, πρωτοφανή στην ιστορία των δύο χωρών. Με βάση τη δυναμική του «γαλάζιου εθνικού εδάφους» που διαμορφώνεται διεθνώς, αν η Τουρκία επιτύχει να μην έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα τα ελληνικά νησιά ή επιβάλει στην Ελλάδα να μην ασκεί αυτά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, τότε προκύπτει σοβαρό πρόβλημα εθνικής κυριαρχίας. Συγκεκριμένα, σε παρόμοια περίπτωση, τα ελληνικά νησιά (συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης και της Εύβοιας) στην καλύτερη περίπτωση μετατρέπονται σε χώρο ασαφούς κυριαρχίας, «ιμιοποιούνται» κατά κάποιον τρόπο και όλο το Αιγαίο μεταβάλεται σε μια «υπεργκρίζα» ζώνη και στη χειρότερη ενσωματώνονται μέσα σε τουρκικό θαλάσσιο «έδαφος». Εν τη πράξει, από τη στιγμή που δεν θα έχουν κυριαρχικά δικαιώματα, θα θεωρούνται προεκτάσεις του «περιβάλλοντος κράτους», δηλαδή της Τουρκίας, με ότι αυτό σημαίνει και για την εθνική κυριαρχία επί του εδάφους αυτών.

Με άλλα λόγια, η νέα διεθνής πραγματικότητα  στις κλειστές θάλασσες του πλανήτη τείνει να ενοποιήσει τη στεριά με τη θάλασσα σε μια ενιαία και αδιαίρετη ενότητα με αποτέλεσμα αν χαθεί ή αν «γκριζαριστεί» το θαλάσσιο κομμάτι αυτής της ενότητας  να χάνεται ή  έστω να «γκριζάρεται» και το χερσαίο.

Εν παραλλήλω, το Δίκαιο της Θάλασσας στερεί πλέον τα τελευταία επιχειρήματα όσων θεωρούσαν ότι η ηπειρωτική ακτή έχει κάποιας μορφής υπεροχή έναντι των νησιών.

Συνακόλουθα, η πολιτική της μη άσκησης των θαλάσσιων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, χάριν υποτίθεται μετριοπάθειας, όπως είναι η μη ανακήρυξη ΑΟΖ και η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, καθίσταται πλέον εγκληματικά επικίνδυνη. Από τη στιγμή που οι εγγύς θάλασσες τείνουν να μετατραπούν σε προέκταση της στεριάς, αν δεν τις αντιμετωπίζεις ως τέτοιες, τότε ατύπως περνάς το μήνυμα ότι ούτε οι στεριές είναι δικές σου. Και αν δεν είναι δικές σου είναι κάποιου άλλου.

Άρα, έχουμε φτάσει στο σημείο που δεν μπορούμε πλέον να υποχωρήσουμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια «συμβιβασμών», ούτε «ψύχραιμης» αντίδρασης, που να περιορίζεται σε διπλωματικές ενέργειες και διαμαρτυρίες. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι απλώς κάποια κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας ή για το ποιος «θα βγάλει τα πετρέλαια». Η Ελλάδα αυτή την στιγμή παλεύει για τη ζωή της. Αν δεν αντιδράσει ενόπλως στην όποια απόπειρα της Τουρκίας να αμφισβητήσει την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της τότε θα κινδυνεύσει να απολέσει εν συνόλω την κρατική της υπόσταση στο διεθνές σύστημα. Ούτε ο όρος φινλανδοποίηση ούτε ο χαρακτηρισμός προτεκτοράτο εκφράζουν επαρκώς την πτώση και την απαξίωση που θα προκύψει σε αυτήν την περίπτωση. Το γιατί και το πώς φθάσαμε σε αυτήν την κατάσταση είναι μια άλλη υπόθεση και κάποια στιγμή θα πρέπει να αναζητηθούν οι ευθύνες που βαρύνουν το σύστημα εξουσίας εδώ και δεκαετίες. Όμως, το γεγονός παραμένει ότι αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στο παρά ένα. Η τελευταία κόκκινη γραμμή είναι έτοιμη να παραβιαστεί. Και αν το αποδεχθούμε, άμεσα ή έμμεσα, είτε δια της αδράνειας είτε δια της «ψύχραιμης αντίδρασης», τότε η χώρα μας θα χάσει το δικαίωμα να υπάρχει ως κανονική χώρα. Τόσο απλά. 

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

(**) Το PCA εδρεύει στο Παλάτι της Ειρήνης (Peace Palace) στη Χάγη της Ολλανδίας όπου εδρεύει και το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (International Court of Justice / ICJ).

ΠΗΓΗ: NEWSHUB.GR

Comments

  1. Ως απαντηση στην ερωτηση/επικεφαλιδα του αρθρου αυτου θα ελεγα πως, ΟΧΙ !

    Δεν παει το θεμα σε εμπολεμη συγκρουση με την τουρκια, διοτι πολυ απλα, οι των Αθηνων ελληνοφωνοι της κυβερνησης ειναι διατεθειμενοι να …….. ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΥΝ !!!

    Θα παρακαλουσε, για λιγο, ο ιστοτοπος σας αυτος – εαν γινεται κι το κρινεται αναγκαιο – να ξεφυγει απο την παραδοσιακη θεματολογια αυτην την αμυντικη τα περι αμυτνικου υλικου κι ειδησεις αναλογες, κι να θιξει μια συνεντευξη που εδωσε ο υπ. Δενδιας στο ΣΚΑΙ, περι συνομιλιες με τους τουρκους.

    παραθετω τον τιτλο που δωθηκε σε ενα βιδεο, απο μερος της συνεντευξης:

    ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΕΠΗΡΕΙΑ/ΕΠΙΔΡΑΣΗ, ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΟΖ ΤΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!
    www . youtube . com / watch?v=YxbVjMgSBUA

    υ.γ.

    ΒΡΩΜΑΕΙ, ΖΕΥΕΙ, προδοσια η ατμοσφαιρα!!!

    1. Αν δεν παίρνεις μέρος στα κυβερνητικά συμβούλια, να υποθέσω βάσιμα ότι κρατάς -τουλάχιστον – τα πρακτικά των συνεδριάσεων, όπου χωρίς πολλά πολλά, οι πολιτικοί μας συνεννοούνται τί και ποιά οικόπεδα της Πατρίδας θα δώσουν.
      Αν δεν είσαι εντελώς βλήμα, να υποθέσω ότι είσαι τρολ σε αποστολή?

      1. Ενα συγνωμη εκ μερους μου, που χαλαω την ομορφη πλασμενη εικονα που μερικοι εχουν μεσα στο κεφαλακι τους για την νυν κυβερνηση κι τους υφισταμενους της…..

        Το μονο αλλοθι που εχω ειναι πως ΔΕΝ φταιω. Φταιει ομως η πραγματικοτητα τα γεγονοτα κι η πικρη αληθεια !

        υ.γ.
        Ηδη, το τουρκικο ωκεανογραφικο/ερευνητικο εχει αλλεπαλληλες φορες απλωσει τα ερευνητικα καλωδια στον πυθμενα εντος περιοχης Ελληνικης ΑΟΖ.

        Επειδη ομως ΚΑΜΙΑ κυβερνηση δεν εχει τολμησει να δωσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμενες της ΑΟΖ σε ΟΛΗ της την εκταση – ΟΠΩΣ ΟΦΗΛΕΙ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ βαση την Διεθνης πρακτικης που ακολουθειται οταν κηρυσσεται μια ΑΟΖ η οποια θα καλυπτει μια θαλασσια περιοχη που θα περιλαμβανει εθνικα κι διεθνη χωρικα υδατα – ετσι λοιπον οι τουρκοι εχουν βρει πεδιο ελευθερο να σουλατσαρουν ΟΠΟΥ γουσταρουν διοτι εμεις ΔΕΝ μπορουμε να τους διωξουμε ΑΦΟΥ δεν εχουμε δηλωσει συντεταγμενες !!

        Αυτα για τους μπατριωτες του Μαξιμου – ΟΛΩΝ των κυβερνησεων !

          1. Φίλε μου σ’ ευχαριστώ για τη συμβουλή, αλλά κάποιοι ξεπερνούν τα όρια του σχολιασμού και βάσιμα μπορώ να υποθέσω ότι εκτελεί αποστολή.
            Κανείς δεν είναι προδότης με την έννοια του εφιάλτη, αλλά είναι σίγουρο πως έχουμε ΚΑΙ ανθρώπους -σε κάθε πολιτικό σχήμα που μας κυβέρνησε- οι οποίοι έβλεπαν την τουρκία σαν άλλη μιά χώρα η οποία θέλει- δε θέλει θα χορέψει στο μαντρί το δυτικό. Δυστυχώς διαψεύστηκαν διότι δεν είχαν να αντιμετωπίσουν ακόμη έναν πολιτικό γόνο ή έναν γιάπη ορμώμενο από κάποια πολυεθνική των ΗΠΑ, αλλά έναν άνθρωπο που ΄μάτωνε κάθε μέρα τα πόδια του πουλώντας κουλούρια στα σοκάκια την Κωνσταντινούπολης. Εναν άνθρωπο που ξεσήκωσε μιά άρρωστη πολιτικά και ηθικά τουρκία και της έδωσε όραμα περιφερειακής δύναμης.
            Αυτόν τον άνθρωπο λοιπόν δεν τον αντιμετωπίζεις με κουμπαριές-ζεμπέκικα ή με καραμελίτσες τύπου «»»μέλος της ΕΕ»». Μα ςγράφει κοινώς σε εκίνα τα τρύπια παπούτσια της νιότης του.
            Αυτούς τους ανθρώπους τους αντιμετωπίζεις με αγγλοσαξωνική «»»αφέλεια»». Προετοιμάζεσαι , μεταθέτοντας τον χρόνο σύγκρουσης στο σημείο που θα έχεις εξασφαλίσει κάποια ατού στα χέρια σου. Κυρίως γιατί ότι έχει σχέση με οπλικά συστήματα ΔΕΝ υπάρχει κάτι στο ράφι. Ή τα αγοράζεις ολόχρυσα ή εξασφαλίζεις υπογείως τις αφίξεις τους. Και επειδή για το πρώτο δεν υπάρχει το σχετικό απόθεμα, μιας και το ξοδεύαμε σε βούτυρο τα προηγούμενα χρόνια, εκτιμώ ότι μάλλον συμβαίνει το δεύτερο.

  2. Πόσο σίγουροι μπορεί να είμαστε ότι «το δίκαιο της θάλασσας απαγορεύει στην Ελλάδα να συμβιβαστεί με την Τουρκία» ; Αν πάμε λοιπόν σε δικαστήριο χωρίς προϋποθέσεις, το δικαστήριο θα μας «αναγνωρίσει» σίγουρα τα όρια ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας που βλέπουμε στους διάφορους χάρτες, με την ελληνική ΑΟΖ να ενώνεται με την κυπριακή ; Δεν υπαινίσσομαι κάτι. Απλά ρωτάω

    1. Οπως αντιλαμβανομαι αυτα που εχω διαβασει περι ΑΟΖ.

      Εαν ΔΕΝ εχουν αρχικα δηλωθει κaι κατατεθει οι συντεταγμενες της ολης εκτασης μιας ΑΟΖ απο ενα κρατος, τοτε απλα κανενα διεθνες δικαστηριο κι κανεις διεθνης νομος δεν θα αναγνωρισει τα Δικαια της Ελλαδος, σε θεματα ΑΟΖ, περα απο την υπαρξη της αιγιαλιτιδας ζωνης.

      1. Από τα λίγα που έχω διαβάσει, καταλαβαίνω ότι η ΑΟΖ θέλει ανακήρυξη και αν εντός 200 ναυτικών μιλίων υπάρχει έδαφος άλλου κράτους τότε χρειάζεται οριοθέτηση. Το άλλο κράτος όμως *πρέπει* να συμφωνήσει στην οριοθέτηση ή *πρέπει* να συμφωνήσει να πάμε σε δικαστήριο. Εκεί σταματάει και το διεθνές δίκαιο (της θάλασσας) το οποίο *δεν* μιλάει για μέσες γραμμές, επήρεια νησιών κ.τ.λ. Οι χάρτες που παρουσιάζονται από την Ελλάδα και την Τουρκία για τις ΑΟΖ τους δεν προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο. Οι χάρτες αυτοί δείχνουν τη μέγιστη ΑΟΖ που θα μπορούσε να αποδωθεί στην Ελλάδα και στην Τουρκία αντίστοιχα από το δικαστήριο βάσει προηγουμένων υποθέσεων.

        Το δικαστήριο στο οποίο θα πάμε λοιπόν θα προσπαθήσει να μοιράσει δίκαια την ΑΟΖ. Σε αυτή του την προσπάθεια θα αρχίζει να τραβάει μέσες γραμμές και να αξιολογεί την επήρεια νησιών. Από ανάλογες περιπτώσεις, φαίνεται ότι το μεγαλύτερο μέρος της ΑΟΖ που δείχνουμε στους δικούς μας χάρτες θα μας αποδωθεί. Το μεγαλύτερο όμως. Όχι όλο. Θεωρείται μάλιστα σχεδόν βέβαιο ότι το σύμπλεγμα της Μεγίστης (Καστελλόριζο) δεν θα έχει επήρεια. Επίσης βέβαιο θεωρείται ότι όλος ο χώρος μέχρι και τις δυτικές ακτές των ανατολικών νησιών θα αποδωθεί στην Ελλάδα.

        Νομικός δεν είμαι, αλλά αν είναι έτσι τα πράγματα τότε δεν καταλαβαίνω πώς προκύπτει ότι το «ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ «ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ» ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ» που γράφει εδώ ο κος Γρίβας.

        1. » Θεωρείται μάλιστα σχεδόν βέβαιο ότι το σύμπλεγμα της Μεγίστης (Καστελλόριζο) δεν θα έχει επήρεια. «

          Ακριβως αυτο πρεπει να αποτρεψουμε.

          Διοτι η γραμμη ΑΟΖ, του Καστελοριζου κι ολου αυτου του συμπλεγματος νησων ειναι που ενωνει την Μητροπολιτικη Ελληνικη ΑΟΖ με αυτην της Κυπρου.

          Κι η ενωσις με καθε τροπο κι σε καθε μορφη της, μεταξυ Μητροπολιτικης Ελλαδος κι Κυπρου πρεπει να επιτευχθει.

          Ετσι κι αλλιως η τουρκια ΟΥΤΕ εχει υπογραψει ουτε αναγνωριζει το Δικαιο της Θαλασσας.

          υ.γ.
          Στον στον Ελληνικο οικο θα κανουν κουμαντο θα εχουν τον τελευταιπο λογο ΜΟΝΟ οι Ελληνες.

          η τουρκια, ειτε τις αρεσει ειτε οχι θα αποδεχθει τα τετελεσμενα!

  3. Οι στρατιωτικοί είναι έτοιμοι από καιρό !
    Έχουν χρωστούμενα οι Τούρκοι για Καραθανάση, Ηλιάκη, Γιαλοψό και άλλους.
    Ο όρκος εκδίκησης είναι εδώ και δεν έχει σχέση με τον όρκο στην πατρίδα.
    Είναι διαφορετική η αγανάκτηση που δεν κάνει κανείς λόγο γι’αυτή.
    Υπάρχει μέσα μας και όταν βγεί, σαν τον Τσαμαδο και με σπασμένα πόδια θα πολεμήσουμε.
    Οι πολιτικοί, τί θα πουν όμως ?

  4. Από την πλευρά μας χρόνια έχουμε αφήσει τις ένοπλες δυνάμεις δεν είμαστε ξεκάθαρα στο επιθυμητό επίπεδο… αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαντήσουμε.

    Πρέπει να σταματήσουμε να παραμυθ αζουμε την κοινή γνώμη και να μιλάμε ανοιχτά από εδώ και πέρα για ενδεχόμενο πολέμου με την Τουρκία, η κοινωνία δεν μεγάλα ποσοστά είναι βαθιά νυχτωμένη και ανέτοιμη…

    1. Αυτο με ανησυχει και εμενα περισσοτερο απο ολα, η κοινωνια δεν δειχνει ετοιμη για πολεμο, διαπιστωνω μια συμπεριφορα λες και δεν τρεχει τιποτε. Δεν εχω εμπειρια απο αναλογες περιπτωσεις δεν εζησα πολεμο αλλα δεν θα επρεπε να εχουμε αρχισει να συνεισφερουμε οπως μπορουμε στον στρατο;

    2. » η κοινωνία δεν μεγάλα ποσοστά είναι βαθιά νυχτωμένη και ανέτοιμη…»

      Ακριβως !

      πρεπει να αναρωτηθουν μερικοι.
      Μετα απο μια δεκαετια απο οικονομικο ΧΑΟΣ οικονομικη αφαιμαξη κι φτωχευση, κοινωνικη αποσυνθεση, εντος εσωτερικου κλιματος ΒΑΡΙΑΣ ανασφαλειας κι κατακορυφη αυξηση της εγκληματικοτητας με εισβαλομενα αλλοδαπα εγκληματικα στοιχεια, μετα απο ολα αυτα.

      Η Ελληνικη κοινωνια θα εχει τα ψυχικα αποθεματα για να ανεχτει μια ανοιχτη πολεμικη συγκρουση με εναν εχθρο;;;

      υ.γ.
      ΜΗΝ μας διαφευγει πως σε μια ενδεχομενη πολεμικη συγκρουση με την τουρκια τα εκατονταδες χιλιαδες ισλαμακια εντος της Ελληνικης Επικρατειας , ειναι σχεδον βεβαιο πως θα δρασουν ως εχθρος εντος των τοιχων !

      Αναρωτιεμαι, που εινα αραγε ολοι οι ανθρωπιστες οι αλληλεγγυοι να μας πουν την λυση τους;;;;;;;

      1. Οι αλληλεγγυοι συνεχιζουν το εργο τους φιλε μου, δυστυχως, ελπιζω στις εκλογες οταν και οπως αυτες γινουν να πανε στο 3%.

  5. Ενδιαφέρουσα η άποψη σας, νομίζω όμως ότι παραγνωρίζετε τον διαχρονικό και διακαή πόθο των μεγάλων θαλασσίων δυνάμεων για ανοιχτές θάλασσες (freedom of the seas) και ελεύθερο διάπλου από τα διάφορ στενά σημεία (choke points) – άλλωστε, ο λόγος για τον οποίον η Ελλάδα δεν προχώρησε στην κήρυξη αιγιαλίτιδας ζώνης 12 μιλίων στο Αιγαίο δεν είναι (μόνο) το casus belli της Τουρκίας αλλά και οι αντιρρήσεις ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου στη μετατροπή του Αιγαίου σε «ελληνική λίμνη», καθώς θα εξαφανιζόταν μία ζώνη διεθνών υδάτων που διατρέχει το Αιγαία από Βορρά προς Νότο.
    Συνεπώς, δε νομίζω ότι η μετακίνηση του διεθνούς δικαίου προς μία μετατροπή του καθεστώτος της ΑΟΖ σε «θαλάσσια επικράτεια» είναι κάτι που θα συμβεί άμεσα – οι αλλαγές στο Δίκαιο της Θάλασσας, και μάλιστα αυτές που ανατρέπουν πρακτικές αιώνων, απαιτούν δεκαετίες ζυμώσεων και ευρείες συναινέσεις.
    Αυτό δεν σημαίνει ότι, από στρατιωτικής πλευράς, τα παράκτια κράτη δεν επιδιώκουν να ελέγχουν απόλυτα ευρείες θαλάσσιες ζώνες ενδιαφέροντός τους, ιδίως κατά μήκος των ακτών τους. Άλλη συζήτηση αυτή.

  6. Μια φορά βγάλανε σε κανάλι τον Κωνσταντίνο Γρίβα και με αυτά που είπε από τότε άλλο δεν τον ξαναβγάλανε!

    Βγαίνουν όμως συχνά ο Ντόκος ο Στόκος και όλο το κακό συναπάντημα.
    Είπαμε δεν πρέπει να ξυπνήσει το πόπολο ούτε και θα αποφασίζει έχει δικαίωμα μόνο να τους ψηφίζει που είναι αναφαίρετο δημοκρατικό του δικαίωμα ειδικά αν ψηφίζει αυτούς και ένδειξη τις ωριμότητας του Ελληνικού λαού αλλά μετά επειδή είναι τσοπάνης δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον στη χώρα του αυτό θα το αποφασίσει μόνο όποιος έχει σπουδές στο Χάρβαρντ και είναι τελειόφοιτος των κολεγίων της Αθήνας.
    Αν δείτε ποιοι είναι η νέα γενιά των διπλωματών θα καταλάβετε.
    Ο γιος του Ρουσόπουλου κτλ.
    Έχουν πέσει σαν τις ακρίδες που τρώνε τα σπαρτά πάνω στο δημόσιο χρήμα και στο κράτος και σωτηρία δεν υπάρχει.
    Όλα μέσον όλα ρουσφέτι όλα ημέτεροι πως να πάει μπροστά ο τόπος.

    1. » Έχουν πέσει σαν τις ακρίδες που τρώνε τα σπαρτά πάνω στο δημόσιο χρήμα και στο κράτος και σωτηρία δεν υπάρχει. «

      Αυτη εινα μια ακριβης εικονα της πραγματικοτητας !

  7. Και να ήρθε η ώρα ή εντολή της πολιτικής ηγεσίας προς τους δούλους των ΕΔ θα είναι σε σήματα μορς
    κο κο κο… κοοοο κοκοκο…. κοοοοο κοτέτσι γλήγορα.
    Και μετά θα ακολουθήσουν οι δηλώσεις
    Επειδή προδοθήκαμε από συμμάχους Νατο φατο σκαστο ΕΕ ΟΗΕ, την θαλασσα που είχε 3 μποφόρ, τον αέρα που φυσούσε και χάλαγε την κόμμωση, ήρθαμε σε συμφωνία με την σύμμαχο Τουρκία να της δώσουμε απλόχερα μερίδιο από όλο το Αιγαίο θα κρατήσουμε μόνο τα κατοικημένα.
    Από Οκτώβρη προσεχώς σε όλα τα ΜΜΕ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *