Για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ελληνικών M-270 MLRS (Multiple-Launch Rocket System) και RM-70 έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε προγενέστερα άρθρα μας, τόσο σε επίπεδο εξελίξεων-ειδήσεων όσο και σε επίπεδο γνώμης. Μπορείτε να διαβάσετε τα σχετικά άρθρα: «Αποκλειστικό: Δύο καίριες ειδήσεις για την αναβάθμιση του Πυροβολικού Μάχης» (δείτε ΕΔΩ), «Εκσυγχρονισμός MLRS: Εξελίξεις καίριας σημασίας με επίκεντρο την αμερικανική πρόταση» (δείτε ΕΔΩ), «Εκσυγχρονισμός MLRS: Tα νέα δεδομένα και μια συνολική ανασκόπηση όλων των επιλογών» (δείτε ΕΔΩ) και «Εκσυγχρονισμός MLRS: Τα κόστη, οι διαμορφώσεις και οι επιλογές για το πολυτιμότερο οπλικό σύστημα του Πυροβολικού Μάχης» (δείτε ΕΔΩ).

Το συγκεκριμένο άρθρο αφορά στα αμερικανικής προέλευσης πυρομαχικά (ρουκέτες και τακτικούς πυραύλους), τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα αναβαθμισμένα M-270 του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ), ανεξάρτητα από το πακέτο αναβάθμισης που θα επιλεγεί τελικά (αμερικανικό ή ευρωπαϊκό). Και στις δύο (2) περιπτώσεις είτε της γερμανικής πρότασης (της KMW) είτε της αμερικανικής (Lockheed Martin) θα μπορούν να χρησιμοποιούν αμερικανικά πυρομαχικά (GMLRS και GMLRS-ER), ενώ στην περίπτωση που επιλεγεί το ευρωπαϊκό πακέτο αναβάθμισης θα υπάρχει και δυνατότητα χρήση των όποιων ευρωπαϊκών πυρομαχικών προκύψουν στο μέλλον.

Συγκεκριμένα ο γερμανικός στρατός έχει αναβαθμίσει τους εκτοξευτές M-270 MLRS (αναφέρονται ως MARS II σύμφωνα με τον γερμανικό στρατό) με βάση το πακέτο αναβάθμισης της γερμανικής εταιρείας KMW. Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο είναι το γεγονός πως οι γερμανικοί εκτοξευτές M-270 MLRS αξιοποιούν αμερικανικά πυρομαχικά και ειδικότερα τα GMLRS. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το Πυροβολικό Μάχης του Ελληνικού Στρατού καθότι δύναται να επιλέξει την πιο οικονομική λύση της KMW έναντι της ακριβότερης (Lockheed Martin) και συνάμα να προμηθευτεί αμερικανικά βλήματα όπως τα GMLRS/GMLRS-ER. Επιπροσθέτως, δύναται να αξιοποιεί ως μια επιπλέον δυνατότητα τα σουηδικά GLSDB ώστε να πραγματοποιεί πλήγματα με χειρουργική ακρίβεια όταν και όποτε απαιτείται.

Συνεπώς θέλουμε να καταστήσουμε σαφές, κατανοητό και ξεκάθαρο πως η γερμανική πρόταση της KMW δεν αναιρεί τα αμερικανικά πυρομαχικά.

Ο εκτοξευτής M-270 έχει τη δυνατότητα να εκτοξεύσει διαφορετικές εκδόσεις ρουκετών (12 σε δύο κάλαθους των έξι ρουκετών) ή δύο (2) τακτικούς πυραύλους ATACMS (Army Tactical Missile System). Οι ρουκέτες και οι πύραυλοι έχουν διαφορετικό βεληνεκές και πολεμικές κεφαλές, συνεπώς επιτυγχάνουν διαφορετικά αποτελέσματα στο πεδίο μάχης. Συνδυαστικά, αξιοποιούν επιχειρησιακά το M-270 στο βέλτιστο δυνατό βαθμό. Σε γενικές γραμμές οι ρουκέτες χρησιμοποιούνται κυρίων, αλλά όχι μόνο, για προσβολές περιοχής, ενώ οι ATACMS κατά σταθερών στόχων μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Επιγραμματικά, τα αναβαθμισμένα M-270 του ΕΣ θα μπορούν να εκτοξεύουν τις παλαιότερες ρουκέτες και πυραύλους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν και σήμερα (M-26, M-26A1 και MGM-140A Block.1) συν τις νεότερες και ικανότερες εκδόσεις GLSDM (Ground Launched Small Diameter Bomb), Μ-30A2 και M-31A2 GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System), GMLRS-ER (Extended Range), MGM-140B Block.1A και MGM-168 Block.4A (να σημειωθεί ότι η Γερμανία έχει αναπτύξει τη δική της έκδοση της ρουκέτας M-26, την AT2 με φορτίο 28 αντιαρματικές νάρκες AT2 και μέγιστο βεληνεκές 38 χιλιόμετρα).

Στον Αμερικανικό Στρατό τα M-270 υπηρετούν στην αρχική έκδοση M-270 (τα πρώτα συστήματα εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 1983), στην ενδιάμεση έκδοση Μ-270 IPDS (Interim Improved Position Determining System), η οποία προσθέτει στους εκτοξευτές την ικανότητα χρήσης των βλημάτων MGM-140B Block.1A, που εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 1998, στην αναβαθμισμένη έκδοση M-270A1 (διαθέσιμη στα μέσα της δεκαετίας του 2000) και στη νεότερη έκδοση M-270A2 (το πρώτο συμβόλαιο αναβάθμισης 50 εκτοξευτών του Αμερικανικού Στρατού υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2019). Σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις (M-270 και M-270 IPDS), η έκδοση M-270A1 ενσωματώνει βελτιωμένο σύστημα ελέγχου πυρός και βελτιωμένο σύστημα μηχανικής κίνησης του εκτοξευτή. Συνδυαστικά, οι δύο (2) αυτές βελτιώσεις μείωσαν το χρόνο αντίδρασης των εκτοξευτών και του προσέθεσαν την ικανότητα χρήσης των κατευθυνόμενων ρουκετών της οικογένειας GMLRS καθώς και των βλημάτων MGM-168 Block.4A (το πρώτο συμβόλαιο παραγωγής των συγκεκριμένων βλημάτων, για τον Αμερικανικό Στρατό, υπογράφηκε τον Μάρτιο του 2002).

Η συλλογή αναβάθμισης Μ-270A2 είναι ευρεία, μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις προγενέστερες εκδόσεις και σχεδιάστηκε για να διατηρήσει τους M-270 σύγχρονους μέχρι το 2050. Ενσωματώνει το νέο σύστημα ελέγχου πυρός CFCS (Common Fire Control System), νέους κινητήρες και σύστημα μετάδοσης της κίνησης, βελτιωμένο εκτοξευτή και ισχυρότερη θωράκιση καμπίνας. Επίσης, ενσωματώνει νέους κάλαθους ρουκετών με δυνατότητα ανεφοδιασμού χωρίς να αφαιρούνται. Σήμερα, οι κάλαθοι που χρησιμοποιούνται αφαιρούνται και στη θέση τους τοποθετείται άλλος κάλαθος με αποτέλεσμα σπατάλη χρόνου στον ανεφοδιασμό και αυξημένες δαπάνες. Με τους νέους κάλαθους όχι μόνο θα υπάρχει οικονομικό όφελος αλλά θα μειωθεί και ο χρόνος ανεφοδιασμού. Άλλες βελτιώσεις αφορούν στην ενσωμάτωση νέου κεντρικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, κεραίας GPS, νέων οθονών και νέου συστήματος ελέγχου του εκτοξευτή από απόσταση. Το CFCS επιτρέπει τη χρήση των ρουκετών GMLRS-ER αυξημένου βεληνεκούς καθώς και των υπό ανάπτυξη βλημάτων PrSM (Precision Strike Missile), που θα αντικαταστήσουν τους ATACMS (περισσότερα για τους PrSM μπορείτε να διαβάσετε στο άρθρο: «Πύραυλος PrSM: Διαπερνώντας πλέγματα άρνησης και αντιπρόσβασης περιοχής»).

Όπως προαναφέραμε το πρώτο συμβόλαιο για την αναβάθμιση 50 εκτοξευτών M-270 του Αμερικανικού Στρατού στο επίπεδο M-270A2 υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2019, είναι αξίας $ 362 εκατομμυρίων ($ 7,24 εκατομμύρια ανά εκτοξευτή) και οι παραδόσεις των πρώτων αναβαθμισμένων συστημάτων αναμένονται το 2021 (το πρόγραμμα αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2022). Σύμφωνα με τα ισχύοντα, μέχρι το 2030 ο Αμερικανικός Στρατός θέλει να αναβαθμίσει 225 εν υπηρεσία M-270A1 και 160 εν εφεδρεία M-270 στο επίπεδο M-270A2. Τον Ιούλιο του 2020 υπογράφηκε δεύτερο συμβόλαιο, ύψους $ 226,3 εκατομμυρίων, για την αναβάθμιση άλλων 44 συστημάτων με ορίζοντα ολοκλήρωσης του προγράμματος τον Αύγουστο του 2023 ($ 5,14 εκατομμύρια ανά εκτοξευτή). Όπως και στην περίπτωση των ρουκετών, έτσι και στην περίπτωση των εκτοξευτών η Μεγάλη Βρετανία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία (οι τρείς τελευταίες σε συνεργασία μεταξύ τους), έχουν αναπτύξει τις δικές τους εκδόσεις. Επιστρέφοντας στο θέμα των αμερικανικών πυρομαχικών, τα αναβαθμισμένα M-270 του ΕΣ θα μπορούν να χρησιμοποιούν:

Ρουκέτες M-26, M-26A1 και βλήματα MGM-140A Block.1: Πρόκειται για τα πυρομαχικά που διαθέτει ο ΕΣ και μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ελληνικά M-270 χωρίς την ανάγκη αναβάθμισης. Σε σχέση με τις νεότερες εκδόσεις υπολείπονται σε ακρίβεια και μέγιστο βεληνεκές, μειονέκτημα που θα εκλείψει με την αναβάθμιση. Οι Μ-26 (μη-κατευθυνόμενες) επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 32 χιλιόμετρα. Κάθε M-26 ενσωματώνει 644 υπό-πυρομαχικά Μ-77 DPICM (Dual-Purpose Improved Conventional Munitions), έκαστο με ικανότητα διάτρησης θωράκισης πάχους 10 εκατοστών. Κατά προσωπικού η διάμετρος δράσης του M-77 DPICM είναι τέσσερα (4) μέτρα. Το εμβαδό της περιοχής που μπορούν να καλύψουν 12 ρουκέτες M-26 με 7.728 M-77 DPICM είναι ανάλογο της απόστασης βολής και του ύψους της πυροδότησης (όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση και το ύψος πυροδότησης, τόσο μεγαλύτερη είναι η διασπορά των M-77 DPICM άρα και το εμβαδό κάλυψης). Οι M-26A1 (επίσης μη-κατευθυνόμενες) ενσωματώνουν λιγότερα αλλά βελτιωμένα υπό-πυρομαχικά (518 M-85 DPICM) και επιτυγχάνουν αυξημένο βεληνεκές, στα 45 χιλιόμετρα (οι M-26A2 ήταν ρουκέτες M-26A1 ενδιάμεσης λύσης με M-77 DPICM, μέχρι που έγιναν διαθέσιμα τα M-85 DPICM). Το βλήμα MGM-140A Block.1 ενσωματώνει αδρανειακό σύστημα καθοδήγησης (INS : Inertial Navigation System) και 950 υπό-πυρομαχικά κατά προσωπικού και κατά υλικού M-74 APAM (Anti-Personnel Anti-Materiel). Επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 128 χιλιόμετρα.

GLSDB: Το κατευθυνόμενο πυρομαχικό GLSDB επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές περί τα 150 χιλιόμετρα και Πιθανότητα Κυκλικού Σφάλματος, στο μέγιστο βεληνεκές ένα (1) μέτρο. Επίσης μπορεί να προσβάλει και κινούμενους στόχους, όπως πλοία, με την προϋπόθεση της καθοδήγησης από σύστημα λέιζερ. Το σύστημα βασίζεται σε μια βόμβα των 250 λιβρών (130 κιλών). Η πρώτες βολές του GLSDB έγιναν το 2015, ενώ το 2017 έγιναν δοκιμαστικές βολές παρουσία της αμερικανικής υπηρεσίας AMRDEC (Army Aviation & Missile Research, Development and Engineering Center). Το 2019 πραγματοποιήθηκαν βολές κατά στόχου επιφανείας σε απόσταση 130 χιλιομέτρων. Το GLSDB ενσωματώνει σύστημα καθοδήγησης GPS/INS (στη διαμόρφωση με τη βόμβα GBU-39A/B) ή GPS/INS και ημί-ενεργού λέιζερ (για την τερματική φάση) στη διαμόρφωση με τη βόμβα GBU-39B/B Laser. Μετά την εκτόξευση του και σε προκαθορισμένο ύψος η βόμβα αποχωρίζεται από τον κινητήρα και κινείται για την προσβολή του επιλεγμένου στόχου, στο έδαφος ή τη θάλασσα. Να σημειωθεί ότι το βεληνεκές των 150 χιλιομέτρων αφορά σε κατά μέτωπο προσβολή. Σε πλευρικές προσβολές (με κατά μέτωπο εκτόξευση), το μέγιστο βεληνεκές είναι της τάξεως των 115 χιλιομέτρων.

Ρουκέτες GMLRS (Μ-30A2 και M-31A2) και GMLRSER: Πρόκειται για ρουκέτες αυξημένης ακρίβειας (ενσωματώνουν συστήματα καθοδήγησης GPS/IMU) και μεγαλύτερου βεληνεκούς. Οι Μ-30A2 IMPS (Insensitive Munition Propulsion System) είναι εξέλιξη των M-30A1 (με τις ίδιες επιδόσεις, αλλά με βελτιωμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας). Οι Μ-30A1 είναι εξέλιξη των M-30 και ενσωματώνουν 404 σφαιρίδια βολφραμίου (οι M-30 ενσωματώνουν 404 υπό-πυρομαχικά M-85 DPICM και η παραγωγή τους τερματίστηκε το 2008). Η παραγωγή των M-30A1 τερματίστηκε το 2019 υπέρ της έκδοσης M-30A2. Οι M-31A2 IMPS είναι εξέλιξη των Μ-31A1 (πάλι με τις ίδιες επιδόσεις, αλλά με βελτιωμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας). Οι M-31A1 είναι εξέλιξη των M-30 και ενσωματώνουν μονοκόμματη πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας βάρους 90 κιλών και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 70 χιλιόμετρα. Η παραγωγή τους έπαψε το 2020 υπέρ της έκδοσης M-31A2 IMPS.Οι ρουκέτες GMLRSER είναι η τελευταία έκδοση της οικογένειας ρουκετών GMLRS με αυξημένο βεληνεκές, περί τα 150 χιλιόμετρα. Το πρόγραμμα βρίσκεται σε φάση δοκιμών και η ένταξη του σε υπηρεσία αναμένεται το 2022. Θα παραχθεί στην έκδοση με μονοκόμματη πολεμική κεφαλή.

Βλήματα MGM-140B Block.1A και MGM-168 Block.4A: Σε σχέση με το βλήμα MGM-140A Block.1 το βλήμα MGM-140B Block.1A ενσωματώνει 275 υπό-πυρομαχικά M-74 APAM, αλλά έχει καλύτερη ακρίβεια, λόγω της ενσωμάτωσης συστήματος καθοδήγησης GPS, και μεγαλύτερο βεληνεκές, στα 165 χιλιόμετρα. Το βλήμα MGM-168 Block.4A ενσωματώνει μονοκόμματη πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας βάρους 230 κιλών. Ενσωματώνει σύστημα καθοδήγησης GPS/INS και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 300 χιλιόμετρα.

Για την ιστορία να πούμε ότι το 1994 ο ΕΣ προχώρησε στην προμήθεια 18 Μ-270. Η παράδοσή τους έγινε σε δύο (2) παρτίδες με την πρώτη παρτίδα, των εννέα (9) συστημάτων, να παραδίδεται στις αρχές του 1996, ενώ τα υπόλοιπα εννέα (9) συστήματα παραδόθηκαν στα μέσα του 1997. Συγκρότησαν την 193η Μοίρα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (193 ΜΠΕΠ). Το Σεπτέμβριο του 1998 ο ΕΣ προχώρησε στην προμήθεια άλλων 18 M-270, τα οποία συγκρότησαν την 194 ΜΠΕΠ. Το απόθεμα των 153 βλημάτων MGM-140Α Block.1, εκ των οποίων τα δύο (2) είναι εκπαιδευτικά, δημιουργήθηκε μετά από τρεις (3) διαδοχικές (βεβαιωμένες) παραγγελίες: Τον Απρίλιο του 1996 (41 βλήματα με κόστος $ 28,6 εκατομμύρια), τον Οκτώβριο του 1997 (31 βλήματα με κόστος $ 31 εκατομμύρια) και το Σεπτέμβριο του 1998 (81 βλήματα με κόστος $ 105,3 εκατομμύρια). Το ερώτημα είναι τι σημαίνουν όλα αυτά σε επιχειρησιακό επίπεδο; Το Πυροβολικό έχει καταλυτική δράση στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων και η αναβάθμιση των ελληνικών M-270, σε συνδυασμό με την απόκτηση νέων πυρομαχικών, θα πολλαπλασιάσει την ισχύ του Ελληνικού Πυροβολικού και της αποτρεπτικής μας ικανότητας γενικότερα.

Με τα νέα πυρομαχικά ο ΕΣ, σε Έβρο και Αιγαίο, θα μπορεί να προσβάλει στόχους βαθιά στη τουρκική ενδοχώρα (Ανατολική Θράκη, μικρασιατικά παράλια), να εκτελεί πυρά κατά τουρκικών ναυστάθμων, συγκεντρώσεων προσωπικού και υλικού εγγύς των μικρασιατικών παραλίων και να υποστηρίζει τον αγώνα σε μικρά νησιά και βραχονησίδες. Ιδιαίτερα οι πολλαπλοί εκτοξευτές M-270 είναι συστήματα ευέλικτα, με μεγάλο ρυθμό βολής και τεράστια ισχύ πυρός. Συμπληρώνουν ιδανικά τα πυροβόλα του Πυροβολικού και αποτελούν το «μακρύ χέρι» τους, δεδομένου ότι μπορούν να προσβάλλουν τα μετόπισθεν του εχθρού με βολές ακριβείας εναντίον στόχων τακτική ή μεγάλης σημασίας. Οι M-270 είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τον ΕΣ και θα διευρύνουν αυτό το πλεονέκτημα όταν αναβαθμιστούν και αποκτήσουν νέα πυρομαχικά. Παράλληλα, με την αναβάθμιση και την απόκτηση νέων πυρομαχικών για τα RM-70 των 122 χιλιοστών, το Ελληνικό Πυροβολικό θα αναβαθμιστεί σημαντικά, σε επιχειρησιακό επίπεδο, και θα αποκτήσει ικανότητα προσβολής στόχων με ακρίβεια και σε μεγάλες αποστάσεις.