Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο στάθηκαν τα σχόλια σας για την επιλογή της Κύπρου να προμηθευτεί 24 αυτοκινούμενα τροχοφόρα πυροβόλα Nora-B52, των 155 χιλιοστών, από τη Σερβία με κόστος περίπου € 1 εκατομμύρια ανά πυροβόλο. Η είδηση αυτή προκάλεσε σχόλια σχετικά με τη διαφορά στο κόστος μεταξύ των τροχοφόρων και των ερπυστριοφόρων αυτοκινούμενων πυροβόλων. Με βάση αυτά τα σχόλια και το ενδιαφέρον σας για τα τροχοφόρα πυροβόλα, ερευνήσαμε το θέμα, ιδιαίτερα από τη σκοπιά της χρήσης τους από την ΑΣΔΕΝ (Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικών και Νήσων).

Το Πυροβολικό μάχης είναι το κύριο όπλο παροχής πυρών υποστηρίξεως. Η αποστολή του κατά τον αγώνα συνίσταται στην παροχή συνεχούς και έγκαιρης υποστηρίξεως με πυρά, στις δυνάμεις ελιγμού, για την άμεση καταστροφή ή εξουδετέρωση των στόχων εκείνων, οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο την εκπλήρωση της αποστολής τους. Για την εκπλήρωση της αποστολής του το Πυροβολικό μάχης:

1/ Υποστηρίζει τις δυνάμεις ελιγμού, με την παροχή σε αυτές πυρών που είναι συνεχή, έγκαιρα, εγγύς και εύστοχα.

2/ Παρέχει πυρά εναντίον εχθρικών θέσεων Πυροβολικού και πυραύλων, εντός των δυνατοτήτων βολής των όπλων του.

3/ Προσδίδει βάθος στο πεδίο της μάχης, εκμεταλλευόμενο τα σύγχρονα μέσα και μεθόδους συλλογής πληροφοριών στόχων και με την προσβολή με πυρά των εγκαταστάσεων Διοικητικής Μέριμνας, των εφεδρειών, των Σταθμών Διοικήσεως και του συστήματος επικοινωνιών του εχθρού, καθώς και άλλων στόχων που βρίσκονται εντός της ζώνης ενέργειας της υποστηριζόμενης δυνάμεως.

Οι βασικές τακτικές αποστολές που είναι δυνατόν να ανατεθούν στο Πυροβολικό είναι η άμεση υποστήριξη, η ενίσχυση, η γενική υποστήριξη και ενίσχυση και η γενική υποστήριξη.

Σήμερα ο ΕΣ (Ελληνικός Στρατός) διαθέτει αυτοκινούμενα ερπυστριοφόρα πυροβόλα και μια μικρή ποσότητα ρυμουλκούμενων. Σε γενικές γραμμές όλα τα PzH-2000 (24 πυροβόλα των 155 χιλιοστών) και το σύνολο σχεδόν των M-109 (418 πυροβόλα, διαφόρων εκδόσεων, των 155 χιλιοστών) υπηρετούν σε σχηματισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδα και του Έβρου (1η Στρατιά και Δ Σώμα Στρατού).

Στην ΑΣΔΕΝ υπηρετούν αυτοκινούμενα M-110 των 203 χιλιοστών, μαζί με έναν μικρό αριθμό M-109, αλλά κυρίως M-110, και ρυμουλκούμενα M-101 των 105 χιλιοστών (ίσως σε υπηρεσία να βρίσκεται και αριθμός ρυμουλκούμενων M-114 των 155 χιλιοστών). Επίσης ενισχύονται και με Πολλαπλούς Εκτοξευτές Πυραύλων (ΠΕΠ) RM-70. Τα Μ-110, τα Μ-109 και τα RM-70 ενισχύουν τα μεγάλα νησιά, ενώ τα M-101 ενισχύουν τις ΔΑΝ (Δύναμη Άμυνας Νήσου) στα μικρότερα νησιά.

Το πυροβόλο M-110 των 203 χιλιοστών είναι μεν αυτοκινούμενο, αλλά είναι χρονοβόρο στις διαδικασίες τάξης και μετακίνησης του.

Σε κάθε περίπτωση η ΑΣΔΕΝ είναι αυτή που έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα, σε σχέση με τον Έβρο, διότι τόσο τα M-110 όσο και τα ρυμουλκούμενα M-114/101 είναι πυροβόλα που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου πεδίου μάχης και ιδιαίτερα στην κύρια δράση του πυροβολικού που είναι η τακτική «βάλλω και μετακινούμαι».

Τόσο το M-110, που είναι μεν αυτοκινούμενο, αλλά χρονοβόρο στις διαδικασίες τάξης και μετακίνησης, όσο και τα ρυμουλκούμενα, που από τη φύση τους είναι δυσκίνητα και επίσης χρονοβόρα στις διαδικασίες τάξης και μετακίνησης, είναι εκτεθειμένα στο εχθρικό πυρ, από τη στιγμή της πρώτης βολής. Διότι πολύ απλά τα εχθρικό ραντάρ πυροβολικού θα εντοπίσει, σε δευτερόλεπτα, τη θέση τους και πριν προλάβουν να μετακινηθούν θα έχουν δεχθεί πυρά αντί-πυροβολικού.

Η υιοθέτηση της τεχνικής «Βάλλω και Μετακινούμαι» είναι εφικτή υπό προϋποθέσεις. Η επιβιωσιμότητα του Πυροβολικού είναι σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη των επιχειρήσεων αλλά το Όπλο είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος μόνο με την εκπομπή άμεσα διαθέσιμων, εύστοχων και αποτελεσματικών πυρών προς υποστήριξη των Δυνάμεων Ελιγμού. Ακόμη και όταν επέλθει μεγάλη απομείωση, λόγω εχθρικής δραστηριότητας, θα είναι εφικτή η εκτέλεση της αποστολής. Άρα η επιβιωσιμότητα εξασφαλίζεται και με την τεχνική «Βάλλω και Μετακινούμαι».

Η αποστολή του Πυροβολικού Μάχης είναι η παροχή συνεχούς και έγκαιρης υποστηρίξεως με πυρά, στις δυνάμεις ελιγμού, για την άμεση καταστροφή ή εξουδετέρωση των στόχων εκείνων, οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο την εκπλήρωση της αποστολής τους. Κατά συνέπεια, το Πυροβολικό Μάχης για να εκπληρώσει την κύρια αποστολή του, πρέπει να είναι σε θέση να παρέχει στις Μονάδες Ελιγμού συνεχή, έγκαιρα και εύστοχα πυρά.

Και ενώ τα PzH-2000 και M-109 έχουν την προοπτική της ενίσχυσης του αριθμού τους και της αναβάθμισης τους, αντίστοιχα, τα πυροβόλα της ΑΣΔΕΝ έχουν ως μόνη προοπτική την αντικατάσταση τους με ένα πυροβόλο ικανό αλλά οικονομικό, διότι οι ανάγκες είναι πολλές και τα χρήματα λίγα. Υπό αυτή την έννοια τα τροχοφόρα πυροβόλα αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση για την ΑΣΔΕΝ. Θα πρέπει επίσης να πούμε ότι σήμερα τα τροχοφόρα και τα ερπυστριοφόρα πυροβόλα έχουν παρόμοιες επιδόσεις, τόσο σε επίπεδο μέγιστου βεληνεκούς όσο και σε επίπεδο ρυθμού βολής.

Τα ερπυστριοφόρα πυροβόλα είναι βαρύτερα, συνεπώς καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμου. Από την άλλη πλευρά όμως ενσωματώνουν μεγαλύτερο βαθμό προστασίας του πληρώματος, λόγω της θωράκισης που έχουν. Και τα δύο συστήματα ενσωματώνουν πλέον αυτόματα συστήματα γέμισης, ενώ αμφότερα μπορούν να δεχθούν κάνες μήκους 52 διαμετρημάτων. Ωστόσο τα τροχοφόρα πυροβόλα έχουν μικρότερη αναχορηγία σε σχέση με τα ερπυστριοφόρα, που έχουν τυπική αναχορηγία 60 βλημάτων. Βέβαια το μεγαλύτερο πλεονέκτημα των τροχοφόρων πυροβόλων είναι το κόστος του. Πριν παρουσιάσουμε, επιγραμματικά, τις διαθέσιμες επιλογές τροχοφόρων πυροβόλων, θα θέλαμε να επιμείνουμε λίγο στο ζήτημα του κόστους.

Τα ρυμουλκούμενα πυροβόλα από τη φύση τους είναι δυσκίνητα και πλέον δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις ενός σύγχρονου πεδίου μάχης.

Σήμερα το κόστος του γερμανικού PzH-2000 και του αμερικανικού M-109A7 είναι: Για το PzH-2000 $ 6,875 εκατομμύρια, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Ουγγαρίας (Δεκέμβριος 2018, 24 πυροβόλα έναντι $ 165 εκατομμυρίων). Ακριβώς το ίδιο ποσό και για τον ίδιο αριθμό πυροβόλων πλήρωσε και το Κατάρ, τον Απρίλιο του 2013. Το κόστος του M-109A7 είναι σήμερα $ 10,35 εκατομμύρια, αλλά για τα πυροβόλα της Αρχικής, Χαμηλού Ρυθμού, Παραγωγής (LRIP : Low-Rate Initial Production). Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση την BAE System, στη φάση πλήρους παραγωγής, το κόστος του M-109A7 θα περιοριστεί στα $ 6-7 εκατομμύρια.

Σε αντιδιαστολή το κόστος του γαλλικού τροχοφόρου πυροβόλου CAESAR είναι στα $ 3 εκατομμύρια, με βάση το πρόγραμμα της Δανίας (Μάιος του 2017, 15 πυροβόλα έναντι $ 45 εκατομμυρίων). Από την άλλη το κόστος του σουηδικού FH-77BW L52 Archer είναι λίγο μεγαλύτερο, στα $ 4,17 εκατομμύρια (Μάρτιος του 2010, 48 πυροβόλα, 24 για τη Σουηδία και 24 για τη Νορβηγία, έναντι $ 200 εκατομμυρίων, το 2013 η Νορβηγία ακύρωσε την προμήθεια). Συνεπώς προκύπτει ότι το κόστος των τροχοφόρων πυροβόλων είναι τουλάχιστον 39% μικρότερο (σύγκριση FH-77BW L52 Archer και PzH-2000) ή 56% μικρότερο (σύγκριση CAESAR και PzH-2000). Στην περίπτωση δε των τροχοφόρων πυροβόλων ανατολικής προέλευσης (της Σερβίας για παράδειγμα) η διαφορά κόστους είναι αρκετά μεγαλύτερη, ακόμα και 85% (σύγκριση Nora-B52 και PzH-2000).

CAESAR

Στη διεθνή αγορά υπάρχουν πολλές σχεδιάσεις τροχοφόρων πυροβόλων, ικανών, σύγχρονων και με εξαιρετικές επιδόσεις στους τομείς του μέγιστου βεληνεκούς και ρυθμού βολής (η παρουσίαση περιορίζεται μόνο στα πυροβόλα των 155 χιλιοστών). Η Γαλλία διαθέτει το CAESAR των 155/52 χιλιοστών με μέγιστο βεληνεκές 42-50 χιλιόμετρα, ανάλογα με το βλήμα, και μέγιστο ρυθμό βολής τα έξι (6) βλήματα το λεπτό. Στη νεότερη του έκδοση το πυροβόλο είναι τοποθετημένο επί οχήματος 8 x 8 (6 x 6 στην αρχική έκδοση) με αναχορηγία 30 βλημάτων, έναντι των 18 βλημάτων αναχορηγίας της αρχικής έκδοσης.

RCH-155
DONAR

Η Γερμανία αναπτύσσει, στο πλαίσιο του προγράμματος AMGM (Artillery Mobile Gun System), το πυροβόλο RCH-155 (Remote Controlled Howitzer), το οποίο συνδυάζει το όχημα Boxer (8 x 8) και την κάνη L52 μήκους 52 διαμετρημάτων του PzH-2000. Έχει αναχορηγία 30 πυρομαχικών και μέγιστο βεληνεκές 30-40 χιλιόμετρα. Ο χρόνος τάξης είναι μόλις ένα (1) λεπτό, ενώ ο μέγιστος ρυθμός βολής ανέρχεται στα οκτώ (8) βλήματα το λεπτό. Το πρόγραμμα AMGM έλκει την καταγωγή του από το πυροβόλου DONAR (επίσης γερμανικό, της KMW). Στη νέα του έκδοση, η οποία παρουσιάστηκε στη διεθνή έκθεση «Singapore Airshow 2018», το DONAR ενσωματώνεται επί τροχοφόρου οχήματος 8 x 8 (τροποποιημένο φορτηγό). Οι επιδόσεις του είναι όμοιες με αυτές του AMGM.

FH-77BW L52 Archer

Η νέα έκδοση του σουηδικού FH-77BW L52 Archer των 155/52 χιλιοστών, την οποία παρουσίασε η BAE Systems στη διεθνή έκθεση «DSEI 2019», είναι σπονδυλωτή, άρα μπορεί να ενσωματωθεί σε διάφορα φορτηγά-οχήματα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, για λόγους μείωσης του κόστους, μια χώρα μπορεί να επιλέξει μόνο τον πύργο του Archer και να τον εγκαταστήσει σε εν υπηρεσία φορτηγά-οχήματα, τα οποία βέβαια πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές. Το Archer στην «DSEI 2019» ήταν τοποθετημένο σε φορτηγό RMMV HX2 (8 x 8) της Rheinmetall (η αρχική έκδοση του Archer είναι επί οχήματος Volvo A30 6 x 6). Το Archer τάσσεται για βολή σε διάστημα 30 δευτερολέπτων. Ενσωματώνει αυτόματο σύστημα γέμισης με αναχορηγία 21 βλημάτων. Ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι οκτώ (8) βλήματα το λεπτό σε αποστάσεις 40-60 χιλιομέτρων, ανάλογα του βλήματος.

ATMOS-2000
AHS Kryl

Το Ισραήλ έχει αναπτύξει το ATMOS-2000 των 155/52 χιλιοστών, το οποίο είναι τοποθετημένο επί οχήματος 6 x 6. Το πυροβόλο έχει αναχορηγία 27 βλημάτων και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 41 χιλιόμετρα με βλήματα αυξημένου βεληνεκούς. Ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι της τάξεως των 4-9 βλημάτων το λεπτό με τυπικό ρυθμό τα πέντε (5) βλήματα το λεπτό και μέγιστο τα τρία (3) βλήματα τα 15 δευτερόλεπτα. Το AHS Kryl είναι έκδοση του ATMOS-2000, σχεδιασμένη από την Πολωνία, κατόπιν άδειας του Ισραήλ. Τα δύο (2) πυροβόλα μοιράζονται τις ίδιες επιδόσεις και ικανότητες.

Zuzana-2
EVA

Η Σλοβακία έχει αναπτύξει το πυροβόλο Zuzana-2 (υπηρετεί και στην Κύπρο, αλλά στην αρχική έκδοση Zuzana) και το EVA. To Zuzana-2 των 155/52 χιλιοστών είναι εξέλιξη του Zuzana των 155/45 χιλιοστών, το οποίο βασίζεται στο Dana των 152 χιλιοστών (στην αρχική και στη βελτιωμένη έκδοση Dana M2). Σε σχέση με την έκδοση Zuzana, το Zuzana-2 ενσωματώνει αυτόματο σύστημα γέμισης και είναι τοποθετημένο επί οχήματος Tatra (8 x 8). Επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 41 χιλιόμετρα, με βλήματα αυξημένου βεληνεκούς, και τυπικό ρυθμό βολής έξι (6) βλήματα το λεπτό ή 16 βλήματα το λεπτό για τρία (3) λεπτά. Η αναχορηγία του πυροβόλου είναι 40 βλήματα. Το EVA αναπτύχθηκε το 2015 και ενσωματώνει κάνη 155/52 χιλιοστών. Μπορεί να τοποθετηθεί σε όχημα 6 x 6 ή 8 x 8. Επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 41 χιλιόμετρα, μέγιστο ρυθμό βολής πέντε (5) βλήματα το λεπτό ή 13 βλήματα το λεπτό για τρία (3) λεπτά και έχει αναχορηγία 24 βλημάτων.

Bora B52
Aleksandar

Η Σερβία έχει αναπτύξει το Nora B52 και την εξέλιξη του Aleksandar των 155/52 χιλιοστών. Το Nora B52 είναι τοποθετημένο επί οχήματος 8 x 8 και ενσωματώνει αυτόματο σύστημα γέμισης με αναχορηγία 36 βλημάτων, εκ των οποίων 12 βλήματα εντός του αυτόματου συστήματος γέμισης και 24 βλήματα σε αποθήκευση. Με συμβατικά βλήματα το μέγιστο βεληνεκές ανέρχεται στα 32 χιλιόμετρα, ενώ με βλήματα αυξημένου βεληνεκούς το μέγιστο βεληνεκές είναι 40 χιλιόμετρα (η μέγιστη εμβέλεια που έχει καταγραφεί είναι αυτή των 56 χιλιομέτρων με βλήματα HE ERFB/RA-BB VLAP). Ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι 6-12 βλήματα το λεπτό, ανάλογα της έκδοσης. Βελτιωμένη έκδοση του Nora B52 είναι και το Aleksandar, το οποίο παρουσιάστηκε, για πρώτη φορά, τον Ιούνιο του 2017. Οι επιδόσεις του είναι ίδιες με αυτές του Nora B52.

Bogdana

H Ουκρανία έχει αναπτύξει το Bogdana των 155/52 χιλιοστών. Η ανάπτυξη του άρχισε το 2015 και ολοκληρώθηκε το 2018, οπότε και τέθηκε σε παραγωγή. Είναι τοποθετημένο επί οχήματος KrAZ-6322 (6 x 6) και έχει αναχορηγία 20 βλημάτων. Ο μέγιστος ρυθμός βολής κυμαίνεται μεταξύ 4-8 βλημάτων, με τυπικό ρυθμό βολής τα έξι (6) βλήματα το λεπτό. Επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 35-40 με συμβατικά βλήματα ή 45-60 χιλιόμετρα με βλήματα αυξημένου βεληνεκούς.

G6-52

Η Νότιος Αφρική έχει αναπτύξει το G6-52 των 155/52 χιλιοστών, το οποίο είναι τοποθετημένο επί τροχοφόρο όχημα 6 x 6 αυξημένης θωράκισης-προστασίας. Το μέγιστο βεληνεκές κυμαίνετε από τα 30 έως τα 67,45 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον τύπο του βλήματος (σύμφωνα με την Denel το πυροβόλο πέτυχε βολή στα 73 χιλιόμετρα με το βλήμα M-9703A1 V-LAP). Η αναχορηγία του πυροβόλου είναι 47 βλήματα, ενώ ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι τα τέσσερα (4) βλήματα το λεπτό.

Type-19

Η Ιαπωνία έχει αναπτύξει το Type-19 των 155/52 χιλιοστών. Η ανάπτυξη του άρχισε το 2011 και ολοκληρώθηκε το 2016. Είναι τοποθετημένο επί οχήματος 8 x 8. Ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι έξι (6) βλήματα το λεπτό.

Brutus

Τέλος, στις ΗΠΑ, ο Αμερικανικός Στρατός δοκιμάζει το πυροβόλο Brutus των 155/52 χιλιοστών, τοποθετημένο επί τροχοφόρου οχήματος της οικογένειας FMTV (Family of Medium Tactical Vehicles). Στόχος του προγράμματος Brurus είναι η ανάπτυξη ενός ευέλικτου πυροβόλου, στο ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ του ρυμουλκούμενου M-777 και του αυτοκινούμενου M-109A7.

HawkEye

Εναλλακτικά των τροχοφόρων πυροβόλων των 155 χιλιοστών η Ελλάδα θα μπορούσε να επιλέξει την πολύ φθηνότερη λύση του αμερικανικού προγράμματος 105MWS (Mobile Weapon System) ή HawkEye, το οποίο όμως συνδυάζει ένα πυροβόλο μικρότερου διαμετρήματος (του πυροβόλου M-119 των 105 χιλιοστών) και το όχημα HMMWV (High Mobility Multi-role Wheeled Vehicle). Το HawkEye αναπτύσσεται κατόπιν ενδιαφέροντος του Αμερικανικού Στρατού, ο οποίος θέλει να τα εντάξει σε σχηματισμούς επιπέδου Ταξιαρχίας και σε ρόλο άμεσης υποστήριξης Ταγμάτων και Λόχων.

Πρόκειται για ένα καινοτόμο σύστημα το οποίο αξιοποιεί, με τον καλύτερο οικονομικό και επιχειρησιακό τρόπο, ένα παλαιό ρυμουλκούμενο πυροβόλο μετατρέποντας το σε αυτοκινούμενο, ικανό να εκτελεί βολές και να φεύγει γρήγορα από τη θέση βολής προς μια άλλη, προκειμένου να αποφύγει τα εχθρικά πυρά αντί-πυροβολικού. Είναι ένα σύστημα, πολύ χαμηλού κόστους, το οποίο θα μπορούσε να εξεταστεί από την Ελλάδα για την ενίσχυση των ΔΑΝ, για παράδειγμα, και όχι μόνο.

Comments

  1. Μια αγορα τεχνολογίας για aleksandar και lazar3 απο σερβια, στα προτυπα των firtina και altay των τουρκων απο την νοτια κορεα μια χαρα ήταν για αναναιωση του πυροβολικου και την μερική εστω αντικατασταση του m113…

    1. Ελα μου ντε, αυτο ειναι το λογικο , και ειδικοτερα εαν περναμε αδεια παραγωγης για lazar θα μπορουσαμε σε βαθος χρονου να καλυπταμε σε ποσοστο 80-85% τα M113 προσαρμοσμενα στην αναγκη του ΕΣ, αλλα καποιοι φαινεται προτιμουν να ειναι δουλοπαροικοι και το παρουσιαζουν σαν διπλωματια διαλεγοντας μεταχειρισμενα…

    1. Σωστός! Τα m60 είναι θέμα συζήτησης απο μόνο του! Και τι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε με αυτά! Απο παραχώρηση στην Κύπρο με αναβάθμιση μέχρι και μεταροπής τους σε άρματα εφόδου ή υποστήριξης και εξοπλισμός τους απο atgm μέχρι και mini shorads. Άσε που θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε και διπλωματικά με δωρεά τους σε Αίγυπτο η Χάφταρ της Λιβύης!
      Έχουμε μπλέξει όμως με ωχαδερφιστές!

  2. Αν και οπαδός του G6 θεωρώ οτι και το Archer θα ήταν επίσης μια εξαιρετική επιλογή! Ωστόσο η οικονομική κατάσταση της νοτιοαφρικανικής Denel νομίζω πως θα μπορούσε να μας προσφέρει ευκαιρίες για συμπαραγωγή ενός εξαιρετικού πυροβόλου όπως είναι το G6, αλλά και άλλων συστημάτων καθώς η εταιρεία παράγει αρκετά οπλικά συστήματα και για κάθε σώμα. Νομίζω πως στην Νότιο Αφρική και στην Denel μπορούμε να «βρούμε» αυτό που βρήκε η Τουρκία στην Ν.Κορέα.
    Δυστυχώς όμως απ΄ότι διαβάζουμε σήμερα η ευθύνη για την αμυντική βιομηχανία περνάει στο υπουργείο οικονομικών και όχι στο ανάπτυξης που λόγω του σημερινού Υπουργού θα υπήρχαν αρκετές ελπίδες για αναγέννησή της.
    Για να επανέλθω όμως στην ανάγκη απόκτησης τροχοφόρων α/κ πυροβόλων νομίζω πως το κόστος για την προμήθεια συγκεκριμένου αριθμού τους και κυρίως για τα νησιά, δεν είναι τόσο μεγάλο. Απεναντίας σε σχέση με τον ρόλο που θα κληθούν να αναλάβουν τα πρώτα λεπτά ενός επεισοδίου, θα έλεγα πως είναι σχετικά μικρό.
    Να επαναλάβω επίσης για ακόμη μια φορά στην ανάγκη για απόκτηση των 40 μτχ mlrs καθώς και την συνολική αναβάθμισή τους μαζί με τα υπάρχοντα 36 (συν νέες ρουκέτες iva κτλ). Την ανάγκη για αναβάθμιση των RM-70 (ή την αγορά σύγχρονων ΠΕΠ μεγάλου βεληνεκούς ), καθώς και την ένταξη του συνόλου των α/κ 155/52 σε πρόγραμμα αυξημένου βεληνεκούς στα 75+.
    Τέλος να σημειώσω οτι μετά απο μια σειρά άρθρων το defencereview εκτός απο πρωταγωνιστής ενημέρωσης σε θέματα άμυνας και δημοκρατικός δίαυλος επικοινωνίας έχει εξελιχθεί και σε ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια οπλικών συστημάτων και με δυνατότητα σύγκρισης αυτών. Εύγε!

  3. Μερικές παρατηρήσεις:
    – Το συμβόλαιο της Κύπρο ηταν 50εκ για 24 πυροβόλα NORA. είχε και κάποια επιπλέον τεθωρακισμένα βεβαία αλλά μέσες άκρες πρέπει το κόστος να πλησιάζει τα 2$εκ.
    – To G6-52 εχει ρυθμό βολής 8 βλήματα:
    http://www.denellandsystems.co.za/products/artillery
    – Αφού υπάρχουν υποδομές πρέπει να διερευνηθεί και η απόκτηση μεταχειρισμένων PzH-2000, ίσως υπάρχουν 24 ακόμα διαθέσιμα.
    – Οι Εσθονοί τελευταία απέκτησαν Κ9 σε ένα μέσο όρο τιμής $3,5εκ.
    – Το πρόβλημα μας ειναι η μεγάλη ηλικία συστημάτων και ποιότητα τους, από εκεί και πέρα τόσο μεγάλος όγκος πυροβόλων ειναι αδύνατο να επανδρωθεί στις μέρες μας. Οπότε πρέπει να αναζητηθεί ποιότητα σε λογική τιμή και παράλληλα μεταφορά τεχνογνωσίας κυρίως στο ΣΕΠ και γιατί όχι στην κατασκευή κάνης.

    Οι πλέον ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ειναι Aleksandar αν στην Κύπρο περάσουν τις εξετάσεις, G6-52, K9….

  4. Σε ότι αφορά το 105MWS HawkEye είναι μια λύση ώστε να αντικατασταθούν τα ρυμουλκούμενα πυροβόλα ίδιου διαμετρήματος. Υπάρχει και ένα θέμα αλληλοκάλυψης με σύγχρονους όλμους των 120mm…

    Στα πυροβολικό καλό θα ήταν να γίνει και η είσοδος μικρού διαμετρήματος ρουκετών φραυσμάτων, που για αντιαποβατικά είναι ιδανικά λόγω του μεγάλου όγκου πυρός που εξαπολύουν. Οι Σέρβοι έχουν ρουκέτες 107mm σε πολύ φθηνές τιμές που ειναι ιδανικές και για τα μικρά νησάκια της ΑΣΔΕΝ.

    1. Πολύ σωστό το ότι τα 105MWS HawkEye, αντικαθιστούν ΜΟΝΟ τα ιδίου διαμετρήματος πολύ παλαιά και αναχρονιστικά που διαθέτουμε και σε καμία περίπτωση εκείνα των 155mm. Μάλιστα είναι πολύ ικανά για το περιβάλλον της ΑΣΔΕΝ και ειδικών (και μόνο) επιχειρήσεων στον Έβρο.

  5. Κατ’ αρχήν, για τα υπάρχοντα:
    Α) Τα 145 Μ-110Α2 των 203mm, είναι προς απόσυρση, τόσο από εμάς, όσο και από τους γείτονες. Είναι αρκετά παλαιά πυροβόλα, πάρα πολύ βαριά και απαιτούν πάρα πολλούς πόρους (και ανθρώπινους) με αστείο πλέον βεληνεκές. Το διαμέτρημα αυτό, καταργείται (σχεδόν) διεθνώς και μόνο οι Ρώσοι επιμένουν σε αυτό για δικούς τους λόγους.
    Β) Τα 420 Ελληνικά M-109A1/A2/A3/Α5, έχουν ως εξής:
    α) Τα Μ109Α1 & Μ109Α2, είναι 135 (51+84). Είναι πολύ παλαιά και δεν αξίζουν καν αναβάθμισης. Σε έναν σοβαρό στρατό, θα ήταν προς απόσυρση και αντικατάσταση.
    β) Τα Μ109 Α3 (50 A3GEA1, 223 A3GEA2) είναι 273. Παλαιά και αυτά αλλά σχετικά ικανά. Μέχρι να προμηθευτούμε άλλα καινούργια, πρέπει να τα αναβαθμίσουμε (δεν γνωρίζω το κόστος αναβάθμισης σε Palladin).
    γ) Τα Μ109 Α5, είναι μόλις 12, πολύ καλά, πρέπει όμως (κανονικά) να τα αναβαθμίσουμε σε Palladin.
    Για όλα τα παραπάνω, δεν συζητάμε καν την αναβάθμιση σε Μ109 Α7, διότι ακόμα είναι πανάκριβη (συγκριτικά, ζητούν περί τα 3,5 εκ, όμως αργότερα το κόστος θα πέσει, όπως η τιμή των νέων Α7), αλλά σε Palladin.
    Γ) Τα Γερμανικά PzH, είναι εξαιρετικά. Επιπλέον 81 PzH μας προσφέρονταν στην εξαιρετική τιμή των 280 εκ! (δεν γνωρίζω αν είναι ακόμα διαθέσιμα και πόσα από αυτά).
    Η απόκτηση των 81 μεταχειρισμένων (κατ’ ουσία αμεταχείριστων) υπερσύγχρονων PzH-2000 από τη Γερμανία και την Ολλανδία αξίζει τον κόπο (λόγω και των ευκολιών πληρωμής που δέχονταν τότε), διότι μια τέτοια κίνηση θα έφερνε στο ελληνικό οπλοστάσιο νέα υπερσύγχρονα α/κ πυροβόλα, τα οποία, μαζί με τα υπάρχοντα 24, θα εξόπλιζαν έξι Μοίρες των 17-18 πυροβόλων, οι οποίες με τη σειρά τους θα αναβάθμιζαν σε μεγάλο βαθμό την ισχύ και το βεληνεκές πυρός του Δ’ Σώματος Στρατού στον Έβρο ή/και τα νησιά.
    Δ) Ως προς τα ρυμουλκούμενα και τα Ελληνικά και τα Τουρκικά (με εξαίρεση τα τελευταία εγχώρια) είναι παλαιά και ξεπερασμένα. Όταν λέμε ξεπερασμένα, εννοούμε για παράδειγμα ότι το πιο πρόσφατο Μ114 που έχουμε και εμείς και οι απέναντι πρωτοπαράχθηκε το 1942!, το 1979 αντικαταστάθηκε από το Μ198, το οποίο ήδη εδώ και 14 χρόνια (από το 2005) έχει αντικατασταθεί από το Μ777. Έχουμε 206 Μ114 των 155mm.
    Ε) Ως προς τα 329 M-101/105mm και τα 19 M-56PACK/105mm, όπως αναφέρει και το άρθρο, είναι για άμεση αντικατάσταση. Το κόστος τους όμως είναι μικρό (συγκριτικά περί της 300 χιλ. ή και πιο κάτω).
    Κατά τα λοιπά, συμφωνώ εν πολλοίς με πολλούς εδώ που αναφέρουν έξυπνες λύσεις και σε σχετικά προσιτό κόστος για τα α/κ, αν και το καλύτερο είναι μάλλον το Archer, όχι όμως για την τσέπη μας.

      1. Ενα πραγμα δε μπορω να καταλαβω, ειναι τοσο δυσκολο να αντικατασταθουν τα M110 και Μ 109 Α1-Α2 απο τα bora συνολο 280 ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ πυροβολα ακομα και μια 20ετια να μεινουν στο στρατο τα εχουν βγαλει τα χρηματα τους και τη χρηση τους.

        1. Φυσικά και δεν είναι.
          Κοίτα να δεις. Επικρατεί μια λογική των οικονομικών, που το ένα είναι ακριβό, το άλλο είναι ακριβό, το τρίτο δεν διότι υπάρχουν άλλες προτεραιότητες κ.λπ. ΟΜΩΣ τελικά δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΑ ΟΥΤΕ για τα φθηνά, ΟΥΤΕ για τις προτεραιότητες. Απλά πολλά χρόνια τώρα δεν γίνεται σχεδόν ΤΙΠΟΤΑ (για να μην μιλήσουμε και για τα του στόλου κ.λπ.).

  6. «Το πρόγραμμα AMGM έλκει την καταγωγή του από το πυροβόλου DONAR (επίσης γερμανικό, της KMW)'»

    Το σασί του DONAR ήταν το ASCOD 2 της GD, υποδεέστερο του αντιστοίχου του Bradley.
    Πριν 5-6 χρόνια οι Ισραηλινοί παρέλαβαν αρκετά σασί Μ-993 (υβρίδια των Bradleys) από αποθηκευμένα Μ-270 MLRS τα οποία μετέτρεψαν σε ρουκετοβόλα.
    Στο ίδιο σασί, εφ’ όσον ενδιαφερθούμε, ή σε όσα από τα υπάρχοντα αποθηκευμένα Leo-1 είναι αποθηκευμένα, μπορεί να ολοκληρωθεί το AGM module της KMW με σωλήνα 155″ & 52 διαμετρήματα, με κλάσμα του κόστους του DONAR.
    Btw, το 2008 η κοινοπραξία KMW/GD διαφήμιζε ότι κοστίζει λιγότερο από 50% του PzH2000 με τις ίδιες δυνατότητες..
    Και για να μη ξεχνιόμαστε η KMW είχε ενδιαφερθεί για την ΕΛΒΟ, αλλά έπεσε πάνω στον στρατάρχη…
    Τέλος, πρέπει να αποφεύγουμε τις δωρεές από τους Αμερικανούς, ει μη μόνο επί πληρωμή έστω μικρού ποσού, για να παρακάμπτεται ο αντίστοιχος Αμερικανικός νόμος, που δεν επιτρέπει τη μετατροπή, αλλαγή, δωρεά ή πώληση σε «δωρηθέντα» Αμερικανικά συστήματα, εκτός της απόσυρσης, καταστροφής ή επιστροφής των στις ΗΠΑ.
    Αυτό για όσους αναφέρθηκαν στα Μ-60…

  7. Να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά ….
    Καταρχήν πρώτα πρέπει να αποφασίζουμε την δομή του στρατεύματος, τα ποσοστά επάνδρωσις και τις αντίστοιχες οροφές οπλικών συστημάτων πριν προχωρήσουμε στην οποιαδήποτε κίνηση αγοράς νέου υλικού για τον ΕΣ.
    Για το πυροβολικό τώρα ,εάν δεν έχεις κόσμο να βγάλεις τα πυροβόλα και τα πυρομαχικά τους στους προκαθορισμένους χώρους δεν έχει νόημα καμία προσθήκη νέου υλικού.Έστω ότι ισχύει η παραπάνω παράμετρος , η επόμενη λογική ενέργεια είναι να βασισθείς στα είδη υπάρχοντα συστήματα Πάνζερ , Μ109 , MLRS και RM 70. Αναζητάς τυχόν διαθέσιμα μεταχειρισμένα στη διεθνή αγορά .Αναβαθμίζεις και τις ικανότητες των συστημάτων μέσα από προγράμματα εκσυχρονισμού . Τέλος προμηθεύεσαι σύγχρονα πυρομαχικά και μέσα παρατηρήσεως πεδίου αυξάνοντας κατακόρυφα την αποτελεσματικότητα του πυροβολικού σου .
    Εφόσον κάνουμε όλα τα παραπάνω και υπάρχουν ακόμη κενά στην αμυντική μας διάταξη τότε μόνο προχωράμε σε απόκτηση νέου πυροβόλου.Εάν τελικά επιλεχθεί για διάφορους λόγους τροχοφόρο Α/Κ πυροβόλο τότε αυτό πάει 1η στρατιά και μεταφέρονται αντίστοιχα Μ109 που αποδεσμεύονται στην ΑΣΔΕΝ. Το κύριο πλεονέκτημα των τροχοφόρων ,δηλαδή η ταχύτατη ανάπτυξη στο πεδίο επιχειρήσεων χωρίς την συνδρομή αρματοφορέων , εξαλείφεται .Για να γίνω κατανοητός , έστω μια μοίρα Α/Κ πυροβολικού εδρεύει στην Καβάλα και πρέπει να μετακινηθεί είτε προς Έβρο είτε προς Πειραιά (ενίσχυση νήσου) . Αντίστοιχα μια μονάδα στην Σάμο πρέπει να βγει στο χώρο διασποράς . Που θα ήθελες τροχό και που ερπύστρια ;

  8. Συμφωνώ απολύτως ως προς την προτεραιοποίηση των αναγκών και βημάτων. Προέχει η επάνδρωση, μετά η κάλυψη αποθεμάτων πυρομαχικών (σύγχρονων – κατευθυνομένων-εξυπνων και κοίλου γεμίσματος για Α/Τ δράση στον Εβρο). Ακολουθεί η υψηλή διαθεσιμότητα των μέσων(ανταλλακτικά, εργαλεια, τεχνικό προσωπικό) , ακολουθεί η βελτίωση των μέσων παρατήρησης, επικοινωνιών και πληροφοριών(ΜΕΑ, συσκευές, οπτικά μέσα κλπ) Επίσης μέγα θέμα με ελλείψεις ειδικών οχημάτων. Δεν νοείται Μ/Κ Στρατός με ελλείψεις σε Β/φ οχήματα επαναπλήρωσης καυσίμου π. χ. στην ζώνη ευθύνης ΔΣΣ και να περιμένεις να γίνει δουλειά με τα βαρέλια! Οχήματα περ/γης, λογιστικής υπξης-μεταφοράς παλετών κλπ. Έπειτα τα νησιά χρειάζονται πρωτίστως ΠΕΠ. Μερικές αποσαφηνίσεις·:α. Τα ρ/κ οβιδοβόλα Μ-114/Α1 έχουν αποσυρθεί από τον ΕΣ(μόνο σε ΜΕ σε μακρά εναποθηκευση μπορούμε να βρούμε. β. Τα Μ-109Α3GE-A1/A2 είναι αναβάθμισμένα και σε πολύ καλή κατάσταση, ευρισκόμενοι στην Ζ. Ε. Στρατιάς(από Δ’ΣΣ έως Γ’ ΣΣ). γ. Τα Μ-109Α1Β/Α2 είνα πολύ δουλεμένα, παλαιά – ικανοποιούν μεν τις ανάγκες των νησιών- που ευρίσκονται κι είναι ο κορμός κι όχι τα 8″Μ-110Α2. Χρήζουν αντικατάστασης ή σοβαρής αναβάθμισης(πυρλο, ηλεκτρικό σύστημα, ερπυστριες, σύστημα αναρτησης πιθανόν συγκρότημα ισχύος, βοηθητική μονάδα παροχής ισχύος κλπ).

  9. Σε συνέχεια σχετικού :δ. Τα Μ-109Α2ΜΑSS/A5 με σωλήνα Μ284 ανεπτυγμένου βεληνεκούς είναι πάρα πολύ λίγα και καλύπτουν ανάγκες συγκεκριμένων νησων. ε. Τα Μ-110Α2 έχουν σχετικά ικανοποιητικό βεληνεκές κι ισχύ για τα νησιά, αφθονία πυρκων και ειδικών αλλά πάσχουν σε ταχυβολία,αυξημένη επάνδρωση και παλαιότητά. στ. Τα ΠΕΠ RM-70 είναι ικανότατο, έχουν μεγάλο απόθεμα πυρκων, χρήζουν όμως ανακατασκευής-μερικης αναβάθμισης και προκτησης ειδικών πυρκων-ρουκετών εκτεταμένου βεληνεκούς. ζ. Τα μεταχειρισμένα MLRS M-270 έπρεπε να έρθουν χθες. η Τα α/κ πυρλα Pzh2000 κορυφαία αλλά πανάακριβα στην αγορά, χρήση και πολύ λίγα τα υπαρχοντα. θ. Θα εκπλήξει πολλούς το καλύτερο οβιδοβόλο του ΕΣ είναι το ρ/κ Μ101 105χιλ.Δεν σπάει, δεν χαλάει, υψηλή ταχυβολία, απλότητα, διαθεσιμότητα και ταχεια τάξη, πυρκά αφθονα, ρυμουλκειται κι από αγροτικό 2κάμπινο,ιδανικό για τις ΔΑΝ μικεονήσων. Μόνο μειονέκτημα το σχετικά μικρό βεληνεκές τους (μέγιστο 11χλμ.).

  10. Φίλε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ανήκουμε στην κατηγορία των 3Α :αχαριστία, αμνησία και αδιαφορία. Αφήσαμε να μας διαλύσουν την ΕΒΟ και ότι άλλο υπήρχε στους τομείς αμυντικών συστημάτων και μεταφορικών μέσων (ΕΛΒΟ} ενώ οι φίλοι μας οι Σέρβοι, μετά την καταστροφή, πού επέβαλαν «οι φίλοι μας οι Γερμανοί» παρασύροντας και τους αφελείς Αμερικάνους, κατάφεραν να συνέλθουν και να παράγουν εξαιρετικά προϊόντα και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να στραφούμε. Πολλά μπορούν να γίνουν……

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *