Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε αναφερθεί στη Σιγκαπούρη, σαν παράδειγμα προς μίμηση για τον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ), ως προς την ορθολογική αξιοποίηση του αρματικού δυναμικού. Το παρών άρθρο καταγράφει τη γενικότερη πολιτική εθνικής άμυνας της Σιγκαπούρης, η οποία επενδύει στην αποτροπή, μέσω της ισχύος πυρός της ανάπτυξης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και της επιλογής οπλικών συστημάτων κορυφαίας τεχνολογίας.

Από την ανεξαρτησία της, το 1965, και μετά η πόλη-κράτος της Σιγκαπούρης βρέθηκε να συνορεύει με μεγάλα κράτη, όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία. Επιπλέον, η υποτιθέμενη προστασία των Βρετανών αποδείχθηκε αναποτελεσματική, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ ΠΠ). Έτσι η Σιγκαπούρη αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να επενδύσει στην μόνη επιλογή που είχε: Την αποτροπή.

Η πρώτη κίνηση που έκανε η Σιγκαπούρη ήταν να συνεργαστεί με το Ισραήλ και να καλέσει ισραηλινούς συμβούλους. Ακολουθώντας τη συμβουλή των Ισραηλινών, η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης αποφάσισε την υποχρεωτική θητεία και την επένδυση στην ποιότητα, αντί της ποσότητας. Η πολιτική αυτή ισχύει μέχρι σήμερα, που η Σιγκαπούρη διατηρεί σε υπηρεσία οπλικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας.

Οι ετήσιες αμυντικές δαπάνες της χώρας παραμένουν σταθερά πάνω από το 3% του ΑΕΠ. Για παράδειγμα, το 2013 οι αμυντικές δαπάνες ήταν στα $ 9,9 δισεκατομμύρια, ενώ το 2014 ήταν $ 10 δισεκατομμύρια. Από το 2015 και μετά οι αμυντικές δαπάνες της χώρας αυξάνονται σταθερά και το 2020 ο προϋπολογισμός αναφέρει αμυντικές δαπάνες της τάξεως των $ 15 δισεκατομμυρίων. Οι άξονες πάνω στους οποίους επενδύει η Σιγκαπούρη είναι η ισχύ πυρός, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία και η ποιότητα

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Σιγκαπούρης αριθμούς από τις 60.000 έως τις 72.000 με συνολικό προσωπικό, σε περίπτωση επιστράτευσης, τις 500.000. Τα πρώτα άρματα μάχης που απέκτησε η Σιγκαπούρη ήταν 72 ελαφρά AMX-13, τη δεκαετία του 1960, τα οποία απέκτησε από το Ισραήλ. Στη συνέχεια προμηθεύτηκε ελαφρά οχήματα V-200 της Cadillac Gage, ρυμουλκούμενα πυροβόλα και τεθωρακισμένα οχήματα M-113.

Την περίοδο 2006-2009 παρέλαβε 94 μεταχειρισμένα Leopard-2A4 από τη Γερμανία, τα οποία έχει αναβαθμίσει στο επίπεδο Leopard-2SG. Επιπλέον, η χώρα διατηρεί σε υπηρεσία πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών HIMARS και αντιαρματικά συστήματα MILAN και Spike.

Στη δεκαετία του 1980 η κρατική ST Engineering ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια ανάπτυξης με στόχο την απεξάρτηση της χώρας από το εξωτερικό, στον τομέα των αμυντικών εξοπλισμών. Μέσα σε διάστημα 30 ετών η ST Engineering ανέπτυξε το αυτοκινούμενο πυροβόλο Primus, το τεθωρακισμένο όχημα Bionix και το τροχοφόρο τεθωρακισμένο όχημα Terrex (8 x 8). Επίσης ανέπτυξε ηλεκτρονικά συστήματα, όπλα μικρού διαμετρήματος και συστήματα βαλλιστικής προστασίας.

Την ίδια περίοδο, δηλαδή στη δεκαετία του 1980, η Σιγκαπούρη άρχισε να επενδύει στην Αεροπορία και το Ναυτικό. Το 1983 η Σιγκαπούρη διέθετε μόνο έναν μικρό στόλο από πλοία ναρκοπολέμου. Στη δεκαετία του 1990 απέκτησε τα πρώτα σύγχρονα σκάφη (κορβέτες και πυραυλακάτους), τα οποία ενσωμάτωναν βλήματα κατά πλοίων. Την προηγούμενη δεκαετία η Σιγκαπούρη προχώρησε στην προμήθεια έξι (6) φρεγατών κλάσης «Formidable» από τη Γαλλία. Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε διαδικασία ναυπήγησης τεσσάρων (4) υποβρυχίων T-218SG. Ακόμα και πλοίων αμφίβιων επιχειρήσεων, εγχώριας σχεδίασης, έχει η χώρα (το πλοίο κλάσης «Endurance»).

Στην Αεροπορία η Σιγκαπούρη ολοκλήρωσε, το 2012, την παραλαβή των 32 F-15SG, τα οποία διαθέτουν τρομακτικές ικανότητες μεταφοράς οπλισμού. Μαζί με τα 60 F-16 που διατηρεί επίσης σε υπηρεσία η Πολεμική Αεροπορία της Σιγκαπούρης διαθέτει 92 σύγχρονα, ικανά και θανατηφόρα μαχητικά αεροσκάφη.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: DEFENCE REVIEW

Το πρωτογενές κείμενο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ (στα αγγλικά)

Comments

  1. Η Σιγκαπούρη σίγουρα ειναι ένα παράδειγμα για εμάς, αν και και μιλάμε για εντελώς διαφορετικές γεωπολιτικές συνθήκες… εντούτοις πρέπει να παραδειγματιστούμε από μερικές έξυπνες επιλογές, ηταν οι πρώτοι που εκαναν επιχειρησιακές ελαφριές κορβέτες με δυνατότητες ASW, αντί των κλασσικών πυραυλάκατων, επίσης πρωτοπόρησαν και στην τοποθέτηση aster-30 στις Formitable, όταν εμείς κουβεντιάζαμε για FREMM ακόμα και εν ετει 2018 και ψάχνουμε πανάκριβα καράβια με δυνατότητες AAW περιοχής, εκτός των δυνατοτήτων μας.

  2. “Οι ετήσιες αμυντικές δαπάνες της χώρας παραμένουν σταθερά πάνω από το 3% του ΑΕΠ…”

    Για να μην πάμε και αναλύσουμε τα ποσά των κατηγοριών των αμυντικών δαπανών και πάθουμε κατάθλιψη, ας δούμε καλύτερα μια πιο αντιπροσωπευτική απεικόνιση των αμυντικών δαπανών, ως ποσοστό των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης σε Ελλάδα & Σιγκαπούρη.
    Θα χρησιμοποιήσω USD $ για να είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.
    Στη Σιγκαπούρη με έξοδα Γενικής Κυβέρνησης το 2017 να ανέρχονται σε $31.77 Δισ, οι αμυντικές δαπάνες ανήλθαν σε $10.12Δισ, δλδ 31.8% των δαπανών.
    Στην Ελλάδα με δαπάνες Γενικής Κυβέρνησης να ανέρχονται για το ίδιο έτος σε $39.71Δισ, οι αμυντικές δαπάνες ανήλθαν σε $4.95Δισ, δλδ 12.4% των εξόδων.
    Η Σιγκαπούρη έχει διπλάσεις ονομαστικά αμυντικές δαπάνες από την Ελλάδα, τη στιγμή που η Ελλάδα έχει 2-3 φορές περισσότερα οπλικά συστήματα από την Σιγκαπούρη
    Και όλα αυτά τη στιγμή που η Ελλάδα έχει μεγαλύτερες δαπάνες Γενικής Κυβέρνησης ενώ το ΑΕΠ της υπολείπεται πλέον κατά $120Δισ συγκρινόμενο με αυτό της Σιγκαπούρης.
    (Τα στοιχεία αντλήθηκαν από SIPRI & Worldbank)

    1. Η οικονομική ανάκαμψη είναι απαραίτητο στοιχείο για την άμυνα. Αλλιώς με μπαλώματα θα προχωράμε από δω και πέρα.

      1. Απαιτείται ορθολογικότερη διαχείριση των δαπανών.
        Μετά από αναγκαστική δημοσιονομική προσαρμογή λόγω της πτώχευσης και μείωση του ΑΕΠ πρπ 25% οι δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης συνεχίζουν να είναι υψηλές συγκρινόμενες με οποιοδήποτε δείκτη, έχοντας κατηγοριοποιηθεί από το πολιτικό σύστημα ως ανελαστικές.
        Η Σιγκαπούρη με το μισό πληθυσμό της Ελλάδος, παράγει $120Δισ περισσότερο ΑΕΠ ξοδεύοντας κατά τι λιγότερα χρήματα.
        Αν δε, δεν αισθανόταν τόσο μεγάλο κίνδυνο, δεδομένου ότι αυτή η πόλη-κράτος, περιστοιχίζεται από μεγάλα κράτη όπως Μαλαισία & Ινδονησία, θα είχε ακόμη λιγότερες δαπάνες τουλάχιστον από το αμυντικό κομμάτι των δαπανών.
        Πρέπει να αυξηθεί το ΑΕΠ έξυπνα & στοχευμένα, χωρίς να συνοδεύεται από ταυτόχρονη ισόποση αύξηση δαπανών, πρακτική που παρατηρήθηκε στην Ελλάδα διαχρονικά από το 1981 και μετά και μάλιστα, σε μεγαλύτερο ποσοστό συγκριτικά με την αύξηση του ΑΕΠ.
        Μόνο έτσι θα δημιουργηθεί περιθώριο επενδύσεων στον αμυντικό τομέα.
        Είναι ουτοπικό να συγκρίνουμε την Ελληνική νοοτροπία με αυτή της Σιγκαπούρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *