Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Defencereview.gr έχει ξεκινήσει η μαζική εγκατάσταση του ελληνικού συστήματος Anti-drone ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ σε πλοία του Πολεμικού Ναυτικού. Έτσι πέρα απο τις φρεγάτες ΥΔΡΑ και ΨΑΡΑ στις οποίες είναι ήδη εγκατεστημένο το σύστημα και βρίσκεται επιχειρησιακό στη Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά θάλασσα καλύπτοντας κρίσιμες περιοχές από τις απειλές του Ιράν και των συμμάχων του. Το σύστημα όπως είναι ήδη γνωστό είναι πλήρως επιχειρησιακό και απέδειξε τις ικανότητες του σε προηγούμενες αποστολές των πλοίων αυτών στην περιοχή έχοντας αποτελεσματικά αναχαιτίσει επικίνδυνα ντρόουν.

Όπως φαίνεται λοιπόν οι εξαγγελίες του υπουργού κου Νίκου Δένδια για αγορά του ελληνικού anti-drone συστήματος για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μπαίνει δυναμικά μπροστά. Έτσι μετά την ολοκλήρωση των σχετικών μελετών ηλεκτρομαγνητικής συμβατότητας το καίριο αυτό σύστημα για την αντιμετώπιση των νέας γενιάς απειλών θα αρχίσει να εγκαθήσταται σε μονάδες του πολεμικού ναυτικού. Οι κρίσιμες αυτές μελέτες θα δείξουν κατά πόσον το ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ μπορεί να λειτουργήσει μαζί με τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά του πλοίου (ραντάρ, συστήματα Ηλεκτρονικού πολέμου κ.α.) χωρίς να υπονομεύονται οι δυνατότητες κανενός εκ των συστημάτων αυτών.

Σύστημα ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

Ο «Κένταυρος» είναι ένα σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου σχεδιασμένο ειδικά για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Πρόκειται για ένα counter-UAS σύστημα που στοχεύει στον εντοπισμό, την παρακολούθηση και την εξουδετέρωση εχθρικών UAVs. Η ανάπτυξή του ξεκίνησε γύρω στο 2019 και ολοκληρώθηκε τα επόμενα χρόνια, με συνεχείς αναβαθμίσεις ώστε να ανταποκρίνεται στις επιχειρησιακές ανάγκες. Ήδη βρίσκεται σε παραγωγή η τελευταία αναβαθμισμένη έκδοση. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά οπλικά συστήματα, ο «Κένταυρος» βασίζεται κυρίως σε ηλεκτρονικά αντίμετρα (soft kill). Αυτό σημαίνει ότι δεν καταστρέφει απαραίτητα το drone με φυσικό τρόπο, αλλά το εξουδετερώνει παρεμβαίνοντας στα συστήματά του.

Συγκεκριμένα:

  • Παρεμβάλλει τα σήματα GPS του drone
  • Διακόπτει την επικοινωνία του με τον χειριστή
  • Προκαλεί απώλεια ελέγχου, οδηγώντας το drone σε πτώση ή επιστροφή

Η δυνατότητα αυτή το καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματικό, καθώς αποφεύγονται δευτερογενείς ζημιές που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια έκρηξη.

Ο «Κένταυρος» διαθέτει σημαντικές δυνατότητες:

  • Ανίχνευση στόχων σε αποστάσεις άνω των 150 χιλιομέτρων
  • Εξουδετέρωση στόχων σε αποστάσεις έως 40 χιλιομέτρων
  • Κάλυψη ευρέος φάσματος UAV κατηγοριών 2 και 3

Επιπλέον, μπορεί να εγκατασταθεί:

  • Σε πολεμικά πλοία (όπως φρεγάτες)
  • Σε χερσαίες βάσεις
  • Σε κρίσιμες υποδομές

Σύστημα ΥΠΕΡΙΩΝ

Το σύστημα ΥΠΕΡΙΩΝ σε αντίθεση με τον ΚΕΝΤΑΥΡΟ έχει σχεδιαστεί για αντιμετώπιση πολλαπλών στόχων ταυτόχρονα (σμήνη UAV) προερχόμενα απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Δεν διαθέτει κινούμενα μέρη και έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια ομπρέλα κατά επερχόμενων απειλών μέχρι τα 10 χιλιόμετρα. Σημαντική παράμετρος είναι η πολύ γρήγορη απόκριση του συστήματος. Λόγω του μικρού του μεγέθους και βάρους μπορεί να εγκατασταθεί σε μικρά οχήματα για την κάλυψη σχηματισμών του στρατού ξηράς ή σε μικρά σκάφη του πολεμικού ναυτικού όπως περιπολικά και σκάφη ανορθόδοξου πολέμου.

Παρότι τα δύο συστήματα έχουν παρόμοιο σκοπό, δεν είναι ανταγωνιστικά αλλά συμπληρωματικά.

  • Ο Κένταυρος εστιάζει σε μεγαλύτερες αποστάσεις και στρατηγική κάλυψη
  • Ο Υπερίων επικεντρώνεται σε ταχύτητα και αντιμετώπιση πολλαπλών στόχων

Μαζί δημιουργούν μια πολυεπίπεδη άμυνα:

  1. Έγκαιρη ανίχνευση (Κένταυρος)
  2. Στοχευμένη παρεμβολή
  3. Μαζική εξουδετέρωση σμηνών (Υπερίων)

Αυτό το μοντέλο είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον σύγχρονο πόλεμο, όπου οι απειλές είναι ταχύτατες και συχνά μαζικές.

Συμπέρασμα

Τα συστήματα «Κένταυρος» και «Υπερίων» αποτελούν σημαντικά βήματα για την ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής ικανότητας στον τομέα της αντιμετώπισης drones. Ο «Κένταυρος», με την αποδεδειγμένη επιχειρησιακή του αξία, προσφέρει ισχυρή προστασία σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ ο «Υπερίων» εισάγει νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση σύνθετων και μαζικών επιθέσεων. Μαζί, τα δύο αυτά συστήματα διαμορφώνουν μια σύγχρονη «ασπίδα» που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του 21ου αιώνα. Σε έναν κόσμο όπου τα drones γίνονται ολοένα και πιο κυρίαρχα στο πεδίο μάχης, η ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.