Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες πληροφορίες αποκάλυψε ο διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων της Κεντρικής Διοίκησης (US CENTCOM) στα πλαίσια της επιχειρήσεις Epic Fury κατά του Ιράν. Το ενημερωτικό βίντεο (https://www.centcom.mil/) της Κεντρικής Διοίκησης (US CENTCOM) με το επιχειρησιακό update του Διοικητή της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, ναυάρχου Brad Cooper δείχνει ότι η Επιχειρήση Epic Fury δεν βρίσκεται πλέον μόνο στη φάση του αρχικού αιφνιδιασμού, αλλά σε στάδιο οργανωμένης αεροναυτικής εκστρατείας προσβολής και εξουδετέρωσης στόχων. Σύμφωνα με την επίσημη αμερικανική ενημέρωση η εκστρατεία ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, στις 1:15 π.μ, ενώ κατά το πρώτο 24ωρο επλήγησαν πάνω από 1.000 στόχοι. Στο επίσημο ενημερωτικό σημείωμα για τις πρώτες 72 ώρες, η CENTCOM ανεβάζει τον αριθμό σε πάνω από 1.700 στόχους, στοιχείο που δείχνει ρυθμό επιχειρήσεων υψηλής έντασης και συνεχή διεύρυνση του καταλόγου προσβολών.
Σύμφωνα με τον στρατηγικό, επιχειρησιακό και τακτικό σχεδιασμό των επιχειρήσεων ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, ο πυρήνας της αεροναυτικής εκστρατείας είναι η αποστέρηση κρίσιμων δυνατοτήτων από τις Ιρανικές Ένοπλες Δυνάμεις όπως: μέσα διοίκησης και έλεγχου, αεράμυνα, βαλλιστικά μέσα, ναυτικές μονάδες και βάσεις, αεροπορικές βάσεις, Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη και στρατιωτικές επικοινωνίες. Η ίδια η CENTCOM κατονομάζει ως κατηγορίες στόχων τα Command and Control Centers, τα IRGC Joint Headquarters, το IRGC Aerospace Forces Headquarters, τα Integrated Air Defense Systems, τα Ballistic Missile Sites, τα Iranian Navy Ships, τα Iranian Navy Submarines, τα Anti-ship Missile Sites και τις Military Communication Capabilities. Αυτό δείχνει ότι η επιχείρηση δεν περιορίζεται σε μεμωνομένα πλήγματα ακριβείας κατά στόχων όπως η ηγεσία του Ιράν, αλλά στοχεύει στη συστηματική αποδόμηση του ιρανικού πλέγματος A2/AD και της ικανότητάς του να διεξάγει συντονισμένα αντίποινα εκτοξεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους και περιφερόμενα – περιπλανώμενα πυρομαχικά (drones).
Ως προς τα οπλικά συστήματα και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, η πιο ασφαλής εικόνα προκύπτει από τον συνδυασμό των επίσημων ανακοινώσεων της CENTCOM και της αποτύπωσης του Reuters. Η αρχική φάση άνοιξε με διαδοχικές προσβολές στρατηγικών πυραύλων cruise τύπου Tomahawk του U.S. Navy, ενώ ακολούθησε συγχρονισμένο κύμα άνω των 100 αεροσκαφών από ξηρά και θάλασσα. Το Reuters αναφέρει επίσης ότι στην έναρξη της επιχείρησης προηγήθηκαν ενέργειες από U.S. Cyber Command και U.S. Space Command για να διαταραχθούν οι ιρανικές δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης, επικοινωνίας και αντίδρασης. Είναι σαφές πως είχε προηγηθεί πολύμηνη προεργασία για τη στοχοποίηση – κατάδειξη στόχων αξιοποιώντας δορυφορικά μέσα, ανθρώπινες πηγές (HUMINT), Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη και λοιπά μέσα ηλεκτρονικών υποκλοπών και παρακολούθησης στόχων (ELINT).
Οι επίσημες αμερικανικές πηγές δεν δημοσιοποιούν πλήρες λίστα στόχων που χτυπήθηκαν “targeting list”, δηλαδή δεν λένε αναλυτικά ποιο σύστημα έπληξε ποιον ακριβώς στόχο σε κάθε κύμα. Ωστόσο, από τα δημόσια στοιχεία προκύπτει με αρκετή ασφάλεια ότι οι Tomahawk χρησιμοποιήθηκαν στο άνοιγμα για προσβολές ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, τα μαχητικά και τα stealth αεροσκάφη για καταστολή αεράμυνας, προσβολή θέσεων πυραύλων, drones και στρατιωτικών αεροδρομίων, ενώ τα B-2 και Β-1 χρησιμοποιήθηκαν εναντίον σκληρών ή/και υπόγειων εγκαταστάσεων πυραύλων με βόμβες 2.000 λιβρών. Καθοριστικός ήταν και ο ρόλος F-35 και B-52 για τη προσβολή πολλών στόχων καθώς και αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου και ιπτάμενων ραντάρ για τον συντονισμό των εναέριων επιχειρήσεων. Το Reuters αναφέρει επίσης την πρώτη πολεμική χρήση χαμηλού κόστους one-way attack drones τύπου LUCAS, μαζί με MQ-9 και συστήματα anti-drone.
Για τα πυραυλικά συστήματα HIMARS, η παρουσία τους στο επίσημο ενημερωτικό επιβεβαιώνεται. Αυτό σημαίνει ότι χερσαία οπλικά συστήματα ως μέσα μακρού πλήγματος συμμετέχουν στην επιχείρηση. Παρ’ όλα αυτά, η CENTCOM αναφέρει επίσημα πως υπήρξε για πρώτη φορά χρησιμοποίηση των Precision Strike Missile (PrSM).
Το συνολικό συμπέρασμα από το ενημερωτικό βίντεο της Κεντρικής Διοίκησης των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων και τα συνοδευτικά στοιχεία είναι ότι η επιχείρηση Epic Fury έχει μεταβεί από την αρχική φάση και αποδιοργάνωση των ιρανικών αισθητήρων και δικτύων σε φάση συστηματικής αποσύνθεσης της υπολειπόμενης ικανότητας αντιποίνων. Η Ουάσιγκτον θεωρεί πως έχει ήδη μειώσει σημαντικά την άμεση ιρανική απειλή και επιχειρεί τώρα να μετατρέψει την τακτική επιτυχία σε ευρύτερο επιχειρησιακό έλεγχο.
Φυσικά το κύριο ζητούμενο σε στρατηγικό επίπεδο για τους Δυτικούς (ΗΠΑ και Ισραήλ) παραμένει η αλλαγή του καθεστώτος, η εξουδετέρωση του ιρανικού βαλλιστικού οπλοστασίου καθώς και η οριστική απομείωση των ιρανικών δυνατοτήτων πυρηνικών εργοστασίων. Φυσικά η κύρια πρόκληση σε τακτικό επίπεδο είναι πως το σύνολο των πυρηνικών εργοστασίων καθώς και των βαλλιστικών όπλων παραμένει σε υπόγειες εγκαταστάσεις δεκάδες μέτρα κάτω από τη γη… Ένα ακόμη σημείο άξιο διερεύνησης είναι πως οι Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ αφού είναι πασιφανές πως οι Ιρανοί θα επιδιώξουν να φέρουν τα αμερικανικά πλοία εντός της ζώνης εμπλοκής των ιρανικών αντιπλοϊκών πυραύλων εγγύς των ακτών του Ιράν… Σε αυτό το σημείο δεν αποκλείονται από τον γράφοντα οι εκτιμήσεις για περιορισμένης κλίμακας χερσαίες επιχειρήσεις προκειμένου να ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ.
Ενδιαφέρουσα και με άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον θα είναι τα συμπεράσματα που θα προκύψουν από τα αποτελέσματα των βολών των αντιαεροπορικών μέσων και της αεράμυνας εν γένει των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, των Ισραηλινών καθώς και των Ενόπλων Δυνάμεων των χωρών του Κόλπου. Πάντως προς το παρόν ασφαλή συμπεράσματα για την αποδόση των αντιαεροπορικών μέσων δεν μπορούν να εξαχθούν και τούτο διότι δεν γνωρίζουμε σαφείς επιχειρησιακές λεπτομέρειες όπως είναι: πόσοι βαλλιστικοί εκτοξεύτηκαν προς ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και με τι χρονική διαφορά – απόκλιση προκειμένου να επέλθει κορεσμός της αεράμυνας ή ποιος ήταν ο τακτικός σχεδιασμός συνδυαστικά με UAV και βαλλιστικούς σε κύματα. Το σίγουρο είναι πως οι ιρανικοί βαλλιστικοί δημιούργησαν προβλήματα και πέτυχαν ορισμένους στόχους παρά την πυκνή πολυστρωματική αεράμυνα πολλών χωρών με αεροναυτικά και χερσαία μέσα να διαπεράσουν την αεράμυνα αρκετών κρατών. Ακόμη πιο δύσκολη αποδεικνύεται η αντιμετώπιση μικρών φονικών Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (τα γνωστά περιπλανώμενα – περιφερόμενα πυρομαχικά) των οποίων το ίχνος (RCS, ηλεκτρομαγνητικό ίχνος) στο ραντάρ είναι εξαιρετικά μικρό. Μείζων ζήτημα παραμένει και η εμπλοκή υπερηχητικών πυραύλων…
Αυτό που αποδεικνύεται και καθίσταται σαφές με τον πλέον εμφατικό τρόπο είναι πως για αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε απειλή πρέπει πρώτα να τη δούμε και να την εντοπίσουμε με ακρίβεια και έγκαιρα. Ακολούθως θα πρέπει να υπάρχει επαρκές απόθεμα πυραύλων – πυρομαχικών προκειμένου να υπάρξουν ταυτόχρονες εμπλοκές στόχων από πυραύλους νέας γενιάς με τεχνολογίες αιχμής. Και φυσικά για να μιλήσουμε με ποδοσφαιρικούς όρους δεν αρκεί μόνον η άμυνα αλλά χρειάζεται πρωτίστως επίθεση με τα ανάλογα οπλικά συστήματα… Ως εκ τούτων, οι όποιοι πόροι διατεθούν για αμυντικά μέσα θα πρέπει να είναι στη σωστή αναλογία με τους αντίστοιχους πόρους για την ανάπτυξη επιθετικών δυνατοτήτων προσβολής του αντιπάλου.
