Στις 18 Φεβρουαρίου 2026 ο αμερικανός πρόεδρος Trump τόνισε τις προοπτικές ενίσχυσης της συνεργασίας στον τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων συνομιλιών για την κατασκευή αμερικανικών φρεγατών στην Ελλάδα, καθώς και στη διεύρυνση των διμερών σχέσεων στους τομείς του εμπορίου και των επενδύσεων. Μετά την διακοπή ναυπήγησης των φρεγατών FFG(X) κλάσης Constellation και την ακύρωση του προγράμματος, το αμερικάνικο ναυτικό έχει την ανάγκη να βρει τον αντικαταστάτη σε σύντομο χρονικό διάστημα που θα του επιτρέψει να μπορέσει να καλύψει την ανάγκη πενήντα περίπου πλοίων μεγέθους φρεγάτας που ορίζει το πλάνο της δομής δυνάμεων. Το USNavy έχει στρέψει το βλέμα στην κλάση Legend (NSC, National Security Cutter) της Αμερικάνικης Ακτοφυλακής (USCG). Η σκέψη είναι να χρησιμοποιηθεί ένα δοκιμασμένο πλοίο το οποίο είναι κατασκευασμένο εξαρχής σύ μφωνα με τις αμερικάνικες ανάγκες και κανονισμούς και το οποίο, μια στρατικοποιημένη έκδοσή του (Patrol Frigate 4921) είχε προταθεί πριν περίπου δέκα χρόνια για να καλύψει το πρόγραμμα FF(X). Ένα πρόγραμμα το οποίο οδήγησε στην αποτυχημένη τροποποίηση της ιταλικής FREMM σε CONSTELLATION.

National Security Cutter – Legend Class
Η κλάση Legend σχεδιάστηκε από και κατασκευάζεται από τα ναυπηγεία Hantington Ingalls Industries. Η κλάση αποτελείται από δέκα πλοία και σκοπός ήταν η αντικατάσταση των δώδεκα παλαιότερων πλοίων της κλάσης Hamilton. Το πρώτο πλοίο της κλάσης μπήκε σε υπηρεσία το 2008 και το τελευταίο το 2024. Η νέα κλάση σκαφών υπερπόντιας περιπολίας πολλαπλών ρόλων της Αμερικάνικης Ακτοφυλακής θεωρείται η πιο κλάση πλοίων που έχει μπει μέχρι σήμερα σε υπηρεσία. Οι διαστάσεις των πλοίων αυτών είναι παρόμοιες με τις διαστάσεις των φρεγατών O.H. Perry με 418 πόδια (127,6 μέτρα) μήκος, 54 πόδια (16,46 μέτρα) πλάτος, 22 πόδια (6,85 μέτρα) βύθισμα και 4600 περίπου τόνους εκτόπισμα. Η γάστρα και η υπερκατασκευή είναι από χάλυβα ενώ έχει προστεθεί επιπλέον βαλλιστική προστασία σε κρίσιμα σημεία του πλοίου. Η όλη σχεδίαση και κατασκευή ακολουθεί τα στρατιωτικά στάνταρντ του Αμερικάνικου Ναυτικού σε πολύ μεγάλο ποσοστό πράγμα το οποίο κάνει εύκολη την στρατιωτικοποίηση της σχεδίασης. Το πλήρωμα αποτελείται από 112 άτομα ενώ διαθέτει ενδιαιτήσεις για 120 άτομα.
Το κύριο σύστημα πρόωσης του πλοίου είναι ένας συνδυασμός ντιζελομηχανών για για χαμηλές ταχύτητες και ντιζελομηχανών-αεροστρόβιλου για υψηλές ταχύτητες (CODAG, Combination of Diesel And Gas) που κινούν δύο άξονες που καταλήγουν σε δύο πεντάφυλλες προπέλες. Διαθέτει δύο ναυτικές μηχανές ντίζελ MTU 20V 1163 που αποδίδουν 7.400 kW έκαστη και έναν ναυτικό αεροστρόβιλο LM 2500 που αποδίδει 22.000 kW. Η μέγιστη ταχύτητα του πλοίου υπερβαίνει τους 28 κόμβους και η μέγιστη εμβέλεια με οικονομική ταχύτητα τα 12.000 ναυτικά μίλια. Η μέγιστη διάρκεια αποστολής χωρίς ανεφοδιασμό είναι οι 60 ημέρες. Για την διεύθυνση το πλοίο διαθέτει διπλά πιδάλια. Οι απαιτήσεις ηλεκτρικής ενέργειας καλύπτονται από τρεις 12-κύλινδρες ηλεκτρομηχανές ντίζελ διάταξης V τύπου 3512Β της Caterpillar με απόδοση 1200kW στις 1800 σ.α.λ.
Ο οπλισμός αποτελείται από ένα πυροβόλο διπλού ρόλου Mk 110 των 57 χιλιοστών τοποθετημένο στην πλώρη, ίδιο με αυτά που διαθέτουν οι LCS και προορίζονταν να εξοπλίσουν και τις Constellation. Τον οπλισμό συμπληρώνουν τέσσερα βαριά πυροβόλα των 12,7 χιλιοστών και δύο πολυβόλα των 7,62 χιλιοστών. Για αυτοάμυνα το πλοίο δίαθέτει ένα CIWS Mk15 Phalanx τοποθετημένο επάνω από το υπόστεγο ελικοπτέρων καθώς και αντίμετρα κατά πυραύλων επιφανείας Mk 53 Nulka και Mk 36 SRBOC. Επίσης το πλοίο διαθέτει ένα ευμεγέθες ελικοδρόμιο (15m x 24m) καθώς και υπόστεγο ελικοπτέρων ικανό να φιλοξενήσει είτε δύο ελικόπτερα μεγέθους AS 365 Dauphin είτε ένα ελικόπτερο MH-60 και αριθμό UAV. Στην πρύμνη υπάρχει ειδικός χώρος για την μεταφορά δύο μικρών σκαφών καταδίωξης με καταπακτή και ράμπα για εύκολη άφεση και ανάκτηση εν πλω.

Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός είναι αρκετά εντυπωσιακός για σκάφος της Ακτοφυλακής. Διαθέτει ένα ραντάρ AESA TRS-3D τεχνολογίας νιτριδίου του γαλλίου το οποίο εκπέμπει στη ζώνη C και έχει εμβέλεια 200 χιλιόμετρα και μπορεί να διαχειριστεί πανω από 750 εναέρια ίχνη. Διαθέτει επίσης ενσωματωμένη κεραία IFF με Modes S/ 5. Το ραντάρ έρευνας επιφανείας είναι το AN/SPS-79 και το ραντάρ διεύθυνσης πυρός είναι το AN/SPQ9B. Διαθέτει επίσης σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου ΑΝ/SLQ-32(V)2 το οποίο αναμένεται να αναβαθμιστεί σε SEWIP. Τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό συμπληρώνουν επικοινωνίες MILSATCOM, COMSATCOM, Link 11, Link 16 καθώς και το τακτικό σύστημα μάχης (CMS) Sea Commander.
Από το NCS στο FFG(X)
Όπως προαναφέραμε ήδη από το 2014 περίπου η Hantington Ingalls Industries είχε προτείνει την έκδοση Patrol Frigate 4921 για την κάλυψη της απαίτησης του ναυτικού για το πρόγραμμα FFG(X). Στην έκδοση αυτή οι γενικές διαστάσεις του πλοίου παρέμεναν το ίδιο με προσθήκες στον βασικό οπλισμό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό του πλοίου.

Στην προτεινόμενη στρατιωτικοποιημένη έκδοση, το κύριο πυροβόλο των 57 χιλιοστών αντικαθήσταται από το Super rapid των 76 χιλιοστών. Πίσω από το κύριο πυροβόλο εγκαθίστανται 12 κελιά Mk56 VLS για ισάριθμους αντιαεροπορικούς πυραυλους ESSM. Επίσης υπάρχει πρόβλεψη το CIWS Phalanx να αντικατασταθεί από SeaRAM ή από RAM των 21 πυραύλων. Επίσης τοποθετούνται δύο τριπλοί τορπιλοσωλήνες για ελαφρές τορπίλες και έως 16 αντιπλοϊκοί πύραυλοι στην πρύμνη στη θέση των καταδιωκτικών σκαφών που διαθέτουν τα πλοία NCS της Ακτοφυλακής. Όσον αφορά τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό, τοποθετείται πλήρες σύστημα ανθυποβρυχιακού πολέμου με σόναρ γάστρας και συρρόμενη διάταξη. Επίσης υπήρχε πρόβλεψη πιθανής αντικατάστασης του TRS-3D με κάποιο ικανότερο σύστημα ραντάρ όπως το CEAFAR.


Το 2012, τα ναυπήγεια Ingalls παρουσίασαν τη σχεδίαση τύπου “Patrol Frigate 4921”, με αναβαθμισμένο οπλισμό και συστήματα μάχης. Διαθέτει κύριο πυροβόλο 76mm, νέο ραντάρ σταθερής διάταξης CEAFAR 4ης γενιάς ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) με κεραία phased array, καθώς και σόναρ γάστρας (hull-mounted sonar) και συρόμενη διάταξη πολλαπλού ρόλου (Multi-Function Towed Array – MFTA). Πίσω από το κύριο πυροβόλο, στο πρόστεγο (forecastle), στη πλώρη, προβλέπεται η εγκατάσταση κατακόρυφου συστήματος εκτόξευσης Mk 56 (VLS) 12 κελιών, ικανού να φέρει 12 πυραύλους Evolved Sea Sparrow (ESSM). Αντί του Phalanx, τοποθετείται το πιο αποτελεσματικό SeaRAM CIWS, με πυραύλους RIM-116 Rolling Airframe Missile. Στη θέση της πρυμναίας ράμπας καθέλκυσης (stern launch ramp) προβλέπεται ένα το σύστημα Mk 32 τριπλών τορπιλοσωλήνων και οκτώ (8) αντιπλοϊκοί πύραυλοι Harpoon. Υποστηρίζει το SH-60 Light Airborne Multipurpose System Mk III (LAMPS Mk III), είτε με τορπίλες Mk 54 για αποστολές Ανθυποβρυχιακού Πολέμου (ASW) είτε με πυραύλους AGM-114 Hellfire για πόλεμο στόχων επιφανείας (ASuW). Το πλοίο έχει αυτονομία 45 ημερών και ακτίνα δράσης άνω των 8.000 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα 12 κόμβων.
Μολονότι είναι νωρίς να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τον οπλισμό της φρεγάτας νέας γενιάς του Ναυτικού των ΗΠΑ, εντούτοις με τα υφιστάμενα δεδομένα ο οπλισμός των πλοίων δεν είναι αντιπροσωπευτικός μιας φρεγάτας των 4500 τόνων. Μολονότι είναι νωρίς να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τον οπλισμό της φρεγάτας νέας γενιάς του Ναυτικού των ΗΠΑ, εντούτοις με τα υφιστάμενα δεδομένα ο οπλισμός των πλοίων δεν είναι αντιπροσωπευτικός μιας φρεγάτας των 4500 τόνων. Στα πλεονεκτήματα των αμερικανικών πλοίων είναι ο αυξημένος αριθμός αντιπλοϊκών πυραύλων αλλά στα μειονεκτήματα ο μικρός αριθμός αντιαεροπορικών πυραύλων. Αβέβαιη είναι και η ικανότητα ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων (ASW).
Προς το παρόν τα πλοία δεν εξοπλίζονται με σόναρ γάστρας (Hull-Mounted Sonar – HMS, ούτε συρόμενη διάταξη σόναρ (Towed Array Sonar – TAS, ή συρόμενο σόναρ μεταβλητού βάθους, Variable Depth Sonar – VDS), δεν διαθέτουν οπλισμό όπως τορπίλες ή ανθυποβρυχιακές ρουκέτες τύπου ASROC. Το National Security Cutter (NSC) έχει ελικοδρόμιο + υπόστεγο (flight deck & hangar) και μπορεί να υποστηρίξει εναέρια μέσα όπως τα υπερσύγχρονα ελικόπτερα MH-60R πλην όμως η οποιαδήποτε ναυτική μονάδα (φρεγάτα, κορβέτα, αντιτορπιλικό κτλ) τουλάχιστον σε ότι αφορά το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας μας δεν μπορεί να βασίζεται και να εξαρτάται εξ ολοκλήρου σε εναέρια μέσα (ελικόπτερα ή ΑΦΝΣ) δίχως η ίδια να διαθέτει οργανικές δυνατότητες εκτέλεσης ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων (ASW). Και τούτο διότι το ελικόπτερο για σωρεία λόγων δύναται να μην μπορεί να επιχειρήσει λόγω καιρικών συνθηκών, τεχνικού προβλήματος ή αυξημένης αεροπορικής/ αντιαεροπορικής απειλής στη περιοχή ενδιαφέροντος. Προς το παρόν το ζήτημα των μηδενικών ικανοτήτων ASW επιχειρήσεων από τα NSC – Legend class παραμένει εξαιρετικά σοβαρό μειονέκτημα αν και ενδέχεται στο μέλλον να επιλυθεί με επιπρόσθετο κόστος. Εντελώς διαφορετική με ικανότητα εκτέλεσης ASW είναι η σχεδίαση Patrol Frigate, variant 4921 επίσης από τα αμερικανικά ναυπηγεία Huntington Ingalls. Μια σχεδίαση πρόγονο των Legend Class/ National Security Cutter.
Υπενθυμίζεται ότι η εγκατάσταση σόναρ μεταβλητού βάθους, Variable Depth Sonar – VDS απαιτεί ικανό αριθμό μετατροπών στη πρύμνη των πλοίων/ φρεγατών, μετασκευές οι οποίες αυξάνουν το τεχνικό ρίσκο στη σχεδίαση και φυσικά το τελικό κόστος. Όλα τα παραπάνω δεδομένα θα εξαρτηθούν φυσικά από το εάν το Αμερικανικό Ναυτικό θα ζητήσει πλήρεις δυνατότητες εκτέλεσης ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων (ASW) από τη φρεγάτα νέας γενιάς. Ένα ακόμη «ζήτημα» που μένει να διευκρινιστεί είναι ο αριθμός των αντιαεροπορικών πυραύλων αφού με τα παρόντα δεδομένα είναι μόλις 12 πύραυλοι ESSM Block II μέσης εμβέλειας! Μένει να δούμε εάν τελικά το US Navy θα προχωρήσει σε μετατροπές και βελτιώσεις του οπλισμού των φρεγατών LEGEND με κελιά εκτόξευσης VLS εξοπλίζοντας με 16 κελιά Mk 41 Vertical Launch System (VLS) για μεγάλο αριθμό ESSM Block II. Η περίπτωση άλλων πυραύλων (SM-2, SM-3) μεγάλης εμβέλειας παραμένει εξαιρετικά δύσκολη ενδεχόμενη προσθήκη τους απαιτεί ένα πανίσχυρο ραντάρ σταθερής διάταξης φάσης προκειμένου να επιτυγχάνεται καθοδήγηση και κατεύθυνση των αντιαεροπορικών πυραύλων αεράμυνας περιοχής. Σε κάθε περίπτωση και σε θεωρητικό επίπεδο (προς το παρόν σαφή δεδομένα υπάρχουν μόνον για τα 12 κελιά MK 56) ακόμη και η εγκατάσταση 16 κελιών Mk 41 Vertical Launch System (VLS) θα απέδιδε μια ικανή ναυτική μονάδα με ένα φόρτο 64 ESSM Block II. Όλα αυτά βέβαια πρέπει να επιλεγούν πρωτίστως από το US Navy διότι σε άλλη περίπτωση εάν το Πολεμικό Ναυτικό και η χώρα μας εμπλακούν σε σωρεία αλλαγών/ μετασκευών και τεχνικών τροποποιήσεων επί των πλοίων το τεχνικό ρίσκο αυξάνεται (το απέδειξε η περίπτωση των Constellation) κάθετα και το κόστος εκτοξεύεται.
Από τα LCS στις FFG-62 Constellation και απο εκεί στη νέα γενιά πλοίων National Security Cutter (NSC) της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ
Όπως προκύπτει από το παραπάνω, η τελευταία επιτυχημένη κλάση φρεγατών ήταν οι O.H.Perry οι οποίες διέθεταν πλήρεις δυνατότητες ναυτικού αγώνα και αυξημένες δυνατότητες αντιαεροπορικού αγώνα. Μια κλάση φρεγατών η οποία αποτελούνταν από 54 πλοία σε υπηρεσία και ήταν το low end των αντιτορπιλικών Spruance των ψυχροπολεμικών δεκαετιών 80’-90’. Οι επιχειρησιακές δυνατότητες των φρεγατών αυτών, δέκα χρόνια μετά την απόσυρση των τελευταίων φρεγατών του τύπου, δεν μπόρεσαν να αντικατασταθούν ούτε από την κατά γενική ομολογία αποτυχημένη πολυμορφική LCS αλλά ούτε και από την φιλόδοξη φρεγάτα Constellation. Της οποίας το πρόγραμμα ακυρώθηκε μετά από μεγάλες χρονικές καθυστερήσεις και υπερβάσεις κόστους.
Έτσι φτάνουμε στο σήμερα όπου το NCS φαντάζει η ιδανική περίπτωση για την κάλυψη της απαίτησης low end πλοίων μεγέθους φρεγάτας πολλαπλών αποστολών. Όμως όπως είδαμε και παραπάνω η έκδοση που προτάθηκε πριν περίπου χρόνια, διαθέτει ισχυρότερο οπλισμό και περισσότερες δυνατότητες σε σύγκριση με τις LCS αλλά φαντάζει φτωχός μπροστά στους τέσσερις εκτοξευτές Mk41 VLS και στο πανίσχυρο ραντάρ SPY-6 των φρεγατών Constellation που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει. Ένα πλοίο το οποίο στο μέλλον μπορεί να απαριθμεί έως και 50 πλοία στις τάξεις του US Navy.
Είναι σαφές και αυτό απορρέει από τη σχεδίαση των πλοίων πως το US Navy θα εξακολουθήσει για τα επόμενα έτη να αποδίδει βαρύτητα σε ναυτικές μονάδες επιχειρήσεων υψηλής αεροναυτικής έντασης (Arleigh Burke) ενώ η κλάση LEGEND θα αποδώσει πλοία κυρίως για περιπολίες ανοικτής θάλασσας (και τούτο διότι η σχεδίαση τους προέρχεται από τη σχεδίαση National Security Cutter – NSC).

| Category | Specification |
|---|
| Type / role | Legend-class National Security Cutter (NSC) / WMSL (frigate-sized high-endurance cutter) |
| Length (LOA) | 418 ft (127 m) |
| Beam | 54 ft (16.5 m) |
| Draft | 22 ft 6 in (≈6.9 m) |
| Displacement | 4,500 long tons |
| Maximum speed | 28 knots |
| Range | 12,000 nautical miles |
| Endurance | 60–90 day patrol cycles |
| Crew | 148 (USCG program profile figure) |
| Propulsion (prime movers) | 2 × MTU 20V 1163 marine diesel engines + 1 × GE LM2500 main gas turbine |
| Electrical generation | 3 × Caterpillar 3512B ship’s service diesel generators |
| Combat system / C5ISR | Coast Guard SeaCommander |
| Radars (C5ISR) | AN/SPS-79 surface-search; AN/SPS-75 air-search; AN/SPQ-9B ASCM/horizon-search radar |
| AN/SPS-75 note | AN/SPS-75 is the US designation for HENSOLDT TRS-3D (Baseline D referenced by HENSOLDT) |
| EO/IR | Electro-optical / infrared sensor system |
| IFF / AIS | Identification friend-or-foe (IFF) transponder + Automatic Identification System (AIS) |
| Electronic warfare | AN/SLQ-32 electronic warfare suite |
| Tactical datalinks | Tactical Data Link (Link 11/16) |
| Navigation distribution | NAVSSI navigation distribution system |
| Communications suite | Communications Management System (Symphony) + MILSATCOM + COMSATCOM + Line-of-Sight (LOS) |
| Main gun & FCS | Mk 110 57mm naval gun + Mk 160 gun fire-control system |
| Point defense | Phalanx 20mm CIWS |
| Decoys / countermeasures | 2 × Mk 53 Nulka decoy launch systems + 2 × Mk 36 SRBOC chaff launch systems |
| Crew-served weapons | 4 × .50 cal machine guns + 2 × M240B 7.62mm machine guns |
| Aviation facilities / embarked aircraft | Either 2 × MH-65 helicopters or 1 × MH-60 (blade fold/tail fold) + small unmanned aircraft system |
| Boats (stern/side launch & recovery) | 2 × OTH-IV + 1 × LRI-II |
| CBRN / survivability | Shipboard Collective Protection System; USCG also lists detection/defense against chemical/biological/radiological attack |











