Ένα από το κύρια μειονεκτήματα αρκετών υποψηφιοτήτων για το νέο πρόγραμμα του πολεμικού ναυτικού είναι η απουσία από το οπλοστάσιο των προτεινόμενων υποβρυχίων ενός πύραυλου κρουζ. Μία δυνατότητα που θα προσδώσει στρατηγικό χαρακτήρα στα νέα υπό απόκτηση υποβρύχια. Η πραγματικότητα είναι ότι γενικά τα πράγματα στον συγκεκριμένο τομέα είναι λίγο θολά για τις περισσότερες υποψηφιότητες με εξαίρεση το νοτιοκορεάτικο υποβρύχιο και υπό προϋποθέσεις τα γαλλικά υποβρύχια. Και αναφερόμαστε στα γαλλικά υποβρύχια ότι είναι υπό προϋποθέσεις γιατί τα μεν Scorpene δεν είναι σίγουρο ότι μπορούν να δεχθούν και να βάλουν τον γαλλικό MdCN (Scalp Naval) και το δεύτερο ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος δεν είναι σήμερα σε παραγωγή. Ενώ στο μέλλον πρόκειται να αντικατασταθεί από τον ELSA.
Αντίστοιχα και οι υπόλοιπες υποψηφιότητες δεν έχουν να προσφέρουν κάποια συγκεκριμένη επιλογή, ενώ οι όποιες αναφορές στον αμερικάνικο Tomahawk Block V σκοντάφτει σε δύο σοβαρούς σκόπελους. Ο πρώτος είναι, η αμερικανική άδεια και ο δεύτερος είναι το γεγονός ότι η έκδοση του συγκεκριμένου πύραυλου με δυνατότητα εξαπόλυσης από τορπιλοσωλήνα δεν βρίσκεται πλέον σε παραγωγή.
Το πρόγραμμα ORKA των Ολλανδών
Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2024 υπογράφτηκε μεταξύ της Naval Group και του ολλανδικού υπουργείου άμυνας το συμβόλαιο ναυπήγησης τεσσάρων υποβρυχίων συμβατικής πρόωσης βασισμένο στο γαλλικής σχεδίασης πυρηνοκίνητο υποβρύχιο επίθεσης SSN κλάσης Barracuda. Μία από τις βασικές προϋποθέσεις των ολλανδών ήταν η δυνατότητα μεταφοράς και βολής πυραύλων κρουζ. Το συγκεκριμένο υποβρύχιο είχε αποδεδιγμένα σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό τη δυνατότητα αυτή μέσω των πυράλων MdCN. Όμως οι ολλανδοί είχαν ζητήσει την ενσωμάτωση του αμερικάνικου Tomahawk Block V. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, οι ολλανδοί είχαν την ατυχία ότι και οι δύο αυτοί πύραυλοι πρακτικά δεν ήταν διαθέσιμοι. Αντίστοιχα και οι υποψηφιότητες των σουηδών και των ισπανών με τους αμρικάνικους Tomahawk δεν είχαν να προσφέρουν στην ουσία κάτι ενώ οι γερμανοί στο νέας γενιάς U-212 CD δεν έχουν μέχρι σήμερα ενσωματωμένο ούτε πύραυλο κατά μονάδων επιφανείας.
Στο πλαίσιο αυτό οι ολλανδοί ξεκίνησαν συνεργασία με τους ισπανούς υπό την καθοδήγηση της νορβηγικής Kongsberg για την ανάπτυξη μιας υποβρυχίως εκτοξευόμενης έκδοσης του αεροεκτοξευόμενου πύραυλου κρουζ μεγάλης εμβέλειας JSM (joint Strike Missile) ο οποίος αναπτύσσεται για το F-35 JSF. Ο JSM με τη σειρά του είναι μια εξελιγμένη έκδοση του NSM με 50% μεγαλύτερη εμβέλεια και συνδυάζει τη δυνατότητα προσβολής τόσο χερσαίων όσο και ναυτικών στόχων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή η εμβέλεια υπερβαίνει τα 350 χιλιόμετρα για εκτόξευση από αέρα αν και υπάρχουν αναφορές ότι η εμβέλεια αυτή υπερβαίνει τα 550 χιλιόμετρα. Οι NSM και JSM είναι στην ουσία πύραυλοι της ίδιας οικογένειας και βρίσκονται ή πρόκειται να βρίσκονται στα οπλοστάσια πολλών ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων τα αμέσως επόμενα χρόνια είτε με την αεροπορία (JSM) είτε με τον ναυτικό (NSM) και ο JSM SL πρόκειται να συμπληρώσει την οικογένεια αυτή στην Τρίτη διάσταση. Με τον τρόπο αυτό η συγκερκιμένη οικογένεια πρόκειται να γίνει πανευρωπαϊκή καλύπτοντας εμβέλειες έως τα 350 χιλιόμετρα.
JSM SL και U-212 CD
Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια αναφορά για την πιστοποίηση του JSM SL στο γερμανο-νορβηγικό υποβρύχιο τύπου U-212 CD. Τα μοναδικά όπλα που είναι ενσωματωμένα στο συγκεκριμένο υποβρύχιο είναι οι τορπίλες DM2A4 και μελλοντικά A5, το σύστημα IDAS και νάρκες. Όπως φαίνεται ο συγκεκριμένος τύπος υποβρυχίου μειονεκτεί όσον αφορά τη δυνατότητα μεταφοράς και βολής κάποιου πύραυλου κατά πλοίων επιφανείας όπως είναι ο Exocet και ο Harpoon πόσο μάλλον για έναν πύραυλο κρουζ. Το παράδοξο είναι ότι τόσο το γερμανικό ναυτικό όσο και η αεροπορία είναι χρήστες των NSM και JSM, όμως το γερμανικό ναυτικό προς το παρόν δε φαίνεται να το ενδιαφέρει κάποια τέτοια δυνατότητα για τα δικά του υποβρύχια. Όμως ο νορβηγός εταίρος του προγράμματος και η νορβηγική Kongsberg είναι πολύ πιθανόν να εντάξουν τον συγκεκριμένο πύραυλο στα δικά τους υποβρύχια και με αποτέλεσμα αυτός να ενσωματωθεί στο CMS ORCCA του υποβρυχίου.
Μια τέτοια πιθανότητα θα είχε πολλαπλό ενδιαφέρον για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Πρώτον θα έδινε τεράστια ώθηση στην γερμανική υποψηφιότητα για το νέο υποβρύχιο μιας και αυτά θα αποκτούσαν δυνατότητα πλήγματος ακριβείας σε θάλασσα και ξηρά. Όμως το δεύτερο και ακόμη πιο ενδιαφέρον θα ήταν η δυαντότητα και μεταφοράς του πύραυλου από τα Τ-214 ΗΝ μετά την αναβάθμισή τους. Μιας και το νέο CMS θα είναι το ORCCA που φοράνε και τα U-212 CD. Σήμερα τα συγκεριμένα υποβρύχια φέρουν τον UGM-84D Harpoon ο οποίο όμως θεωρείται πια παλαιάς τεχνολογίας. Η δυνατότητα μεταφοράς του JSM SL από τα αναβαθμισμένα Τ-214 ΗΝ θα πολλαπλασίαζε τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.
Είναι ο JSM SL φόβητρο για τις γαλλικές υποψηφιότητες;
Ίσως και όχι. Πρώτον οι γάλλοι με το Barracuda προσφέρουν ένα υποβρύχιο όχι μόνο με πολλαπλές δυνατότητες επιλογής οπλισμού αλλά και μεγάλου όγκου μεταφερόμενων όπλων. Ο αεροεκτοξευόμενος JSM έχει εμβέλεια κατά τον κατασκευαστή γύρω στα 350 χιλιόμετρα όταν ο υποβρυχίως εκτοξευόμενος MCdN υπερβαίνει τα 1000 χιλιόμετρα. Αν και η γραμμή παραγωγής έχει σταματήσει οι γάλλοι έχουν πάντα τη δυνατότητα να προσφέρουν πύραυλους από τα δικά τους αποθέματα μέχρι να μπει σε παραγωγή ο ELSA, στον οποίο σύμφωνα με δηλώσεις του έλληνα ΥΠΕΘΑ κ. Νίκου Δένδια, προτιθέμεθα να συμμετέχουμε ως χώρα από τη φάση της ανάπτυξης. Ένας πύραυλος οποίος θα έχει θέση και στις ελληνικές FDI.
Το πιο όμως σημαντικό είναι ότι στην ανάπτυξη του JSM SL συμμετέχουν οι ολλανδοί για να εντάξουν τον συγκεκριμένο πύραυλο στα δικά τους blacksword barracuda ώστε να καλύψουν την απαίτηση του ναυτικού τους για ένα υποβρυχίως εκτοξευόμενο πύραυλο κρουζ. Όμως τα συγκεκριμένα υποβρύχια φοράνε για CMS μια έκδοση του SYCOBS της Naval Group που εξοπλίζει τα γαλλικά πυρηνοκίνητα υποβρύχια νέας γενιάς κλάσης Suffren. Επομένως, πιστεύουμε ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος πολύ εύκολα θα μπορεί να προσφερθεί και για τα ελληνικά Barracuda ανεξαρτητα από τον όποιο MCdN ή ELSA.
