Την 1η Ιουνίου, ο χρήσης «Gripen News» ανήρτησε στο «Twitter» ένα video με τον υπέρτιτλο: «Δοκιμή και αξιολόγηση Sidewinder καθοδήγησης λέιζερ στο Vidsel από σουηδικό JAS-30 Gripen το 2018». Ως πηγή του συγκεκριμένου video δίδεται η Διοίκηση Αμυντικού Υλικού της Σουηδία (FMV). Η δοκιμή έγινε στο πλαίσιο της υποστήριξης του γερμανικού προγράμματος εξοπλισμού των μαχητικών αεροσκαφών Tornado με βλήματα LaGS (Laser Guided Sidewinder). Το πρόγραμμα αναπτύσσει η γερμανική Diehl σε συνεργασία με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Εξοπλισμών, Πληροφορικής και Υποστήριξης των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων (BAAINBw). Συνολικά εκτελέστηκαν τρείς (3) βολές και σημειώθηκε 100% επιτυχία (τα βλήματα που χρησιμοποιήθηκαν στις βολές δεν έφεραν πολεμική κεφαλή).

Το πρόγραμμα LaGS αφορά στην αξιοποίηση βλημάτων αερομαχίας μικρού βεληνεκούς παλαιότερων εκδόσεων, σε νέο ρόλο, αυτό της προσβολής στόχων εδάφους. Συγκεκριμένα το πρόγραμμα αφορά στις εκδόσεις AIM-9L/M για τις οποίες η γερμανική Diehl διατηρεί δικαιώματα OEM (Original Equipment Manufacturer : Κατασκευαστής Αυθεντικού Υλικού). Το πρόγραμμα LaGS αφορά στη μετατροπή βλημάτων, των συγκεκριμένων εκδόσεων σε βλήματα αέρος-εδάφους καθοδήγησης λέιζερ, υψηλής ακρίβειας. Σύμφωνα με την Diehl το πρόγραμμα, εκτός του εθνικού οφέλους, για τη Γερμανία, έχει και μεγάλες εμπορικές προοπτικές καθώς το παγκόσμιο απόθεμα σε βλήματα Sidewinder και ειδικότερα των εκδόσεων AIM-9L/M είναι μεγάλο.

Η έκδοση AIM-9L τέθηκε σε παραγωγή to 1977, ενώ άρχισε να αναπτύσσεται από το 1971. Η έκδοση AIM-9M, που είναι βελτίωση της έκδοσης AIM-9L, τέθηκε σε παραγωγή το 1982. Πρόκειται δηλαδή για παλαιά βλήματα, τα οποία έχουν ξεπεραστεί τεχνολογία, ακόμα και μέσα στην οικογένεια των βλημάτων Sidewinder, με τη νεότερα έκδοση AIM-9X. Το πρόγραμμα LaGM έρχεται να δώσει ένα νέο ρόλο στα βλήματα αυτά αξιοποιώντας τα ως ένα φτηνό μέσο προσβολής στόχων εδάφους. Θα πρέπει να σημειώσουμε ωστόσο ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το βλήμα Sidewinder αποκτά δυνατότητες προσβολής στόχων, αλλά ούτε η Γερμανία είναι η μόνη χώρα που επενδύει στον Sidewinder ως μέσο προσβολής στόχων εδάφους.

Το βλήμα AGM-122 Sidearm βασίστηκε στο Sidewinder και είχε ρόλο καταστολής αεράμυνας και προσβολής ραντάρ. Τέθηκε σε παραγωγή το 1986 και βασίστηκε στην έκδοση AIM-9C της δεκαετίας του 1960. Είχε μέγιστη εμβέλεια 16,5 χιλιόμετρα και αντικαταστάθηκε τελικά από τους ικανότερους και με μεγαλύτερο βεληνεκές AGM-88 HARM. Τον Μάρτιο του 2018 το Ιράν παρουσίασε το αντιαρματικό βλήμα Azarakhsh (Αστραπή), μια έκδοση του AIM-9P, για χρήση από επιθετικά ελικόπτερα. Το Azarakhsh έχει βάρος 70 κιλά, μήκος 3,1 μέτρα και μέγιστο βεληνεκές 10 χιλιομέτρων, ενώ είναι εφοδιασμένο με θερμογραφικό ανιχνευτή.

Επιστρέφοντας στο πρόγραμμα LaGS, στόχος της Diehl είναι η ανάπτυξη ενός πυρομαχικού, ανταγωνιστικού των ρουκετών των 70 χιλιοστών, κατευθυνόμενων ή μη-κατευθυνόμενων, με μεγαλύτερη πολεμική κεφαλή και μεγαλύτερο βεληνεκές. Και επειδή μιλάμε για μετατροπή εν υπηρεσία βλημάτων, το κόστος θα είναι χαμηλό και ανταγωνιστικό. Το κύριο κόστος του προγράμματος LaGS αφορά στην αλλαγή του συστήματος καθοδήγησης, στην εγκατάσταση νέων ψηφιακών καλωδιώσεων και νέας μονάδας ελέγχου. Τα νέα βλήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από μαχητικά αεροσκάφη, αλλά και από επιθετικά ελικόπτερα, όπως το AH-64 Apache, τα οποία είναι πιστοποιημένα για χρήση βλημάτων της οικογένειας Sidewinder.

Τι θα μπορούσαν να σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα; Την πιθανότητα αξιοποίησης του συνόλου ή μέρους των 812 βλημάτων Sidewinder, των εκδόσεων AIM-9L/I, AIM-9L/1-1 και AIM-9M, που διαθέτει στο οπλοστάσιο της η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ), υπό την προαίρεση βέβαια ότι θα αντικατασταθούν με νέα, ικανότερα βλήματα, όπως ο IRIS-T για παράδειγμα, έτσι ώστε να μην υπάρχει έλλειμμα στο οπλοστάσιο της ΠΑ. Οι βεβαιωμένες παραγγελίες-παραλαβές αφορούν σε 300 AIM-9L/I, 347 AIM-9L/I-1 και 165 AIM-9M. Πιο συγκεκριμένα, η σύμβαση προμήθειας των 300 AIM-9L/I υπογράφηκε το 1984, ενώ οι παραδόσεις ολοκληρώθηκαν το 1986. Το 1992 υπογράφηκε σύμβαση προμήθειας 47 AIM-9L/I-1 Sidewinder, τα οποία παραδόθηκαν το 1993. Τα υπόλοιπα 300 AIM-9L/I-1 αγοράστηκαν το 1998 και παραδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η σύμβαση για την προμήθεια των 165 AIM-9M υπογράφηκε το 1998.

Comments

  1. Μηπως θα ηταν καλυτερη ιδεα να μετατραπουν σε βληματα εδαφους-αερους για προστασια εναντια σε εναεριες απειλες? Μια τετοια λυση θα μπορουσε να αυξησει το επιπεδο προστασιας εναντια σε εναεριες απειλες, ειδικα στην ΑΣΔΕΝ στα νησια.

    Οι πυραυλοι αυτοι θα μπορουσαν να τοποθετηθουν σε εκτοξευτες NASAMS η στους Multi-Miission Launcher που θα ενταξουν οι Αμερικανοι προσεχως.

  2. Καλησπέρα κύριε Λάζο. Δεν κάνετε μια ερώτηση στο Υπουργείο, πόσους ΑΙΜ-9 έχουμε στα αποθέματα μας και πόσους στείλαμε για καταστροφή; Αν μπορείτε, κάντε το ίδιο και για τους ΑΙΜ-7.

    1. Βλέπω η τελευταία παραγγελια ήταν πάνω από …20 χρονια πριν
      Οι πύραυλοι έχουν ημερομηνία λήξεως σε κινητήρες πυροτεχνικό και κεφαλή
      Εάν δεν έχουν επαν πιστοποιηθεί τότε οι περισσότεροι έχουν ξεπεράσει το όριο ζωής (περίπου στα 20 χρονια) και είναι πλέον για πέταμα!!

      1. Σωστά. Οι -Ρ3/4 ήταν σε μεγάλο αριθμό και αν θυμάμαι καλά προήλθαν από πολυετές πρόγραμμα ανβάθμισης, οπότε ενδεχομένως να υφίστανται ακόμη στο οπλοστάσιο της ΠΑ πολλοί πό αυτούς. Εξυπακούεται πως κάθε πύραυλος έχει ημερομηνία λήξης κι απαιτεί περιοδικό έλεγχο και επαναπιστοποίηση. Δεν νομίζω όμως το σχετικό κόστος για τους ΑΙΜ να είναι από τα μεγαλύτερα.

  3. Επιτέλους ένα άρθρο για τον LaGS, αν και η δυνατότητα προσβολής στόχων στο έδαφος όπως και στην επιφάνεια της θάλασσας υπάρχει πλέον και για τον IRIS-T όπως αποδείχθηκε σε μια επιτυχημένη δοκιμή με αεροσκάφος F-16 της νορβηγικής αεροπορίας πρίν λίγα χρόνια.

    Εκεί που θα πετάξουν στα σκουπίδια ότι απέμεινε απο ΑΙΜ-9 και πετάει ακόμα θα ήταν προτιμότερο να το αξιολογήσουν όσο το δυνατόν για άλλη εφαρμογή, όπως σχεδιάζουν και άλλες αεροπορίες που αντικαταστούν παλιούς SW με όπλα νέας σχεδίασης.

    ROYAL NORWEGIAN AIR FORCE TESTED IRIS-T IN AIR-TO-GROUND MISSION

    After its initial optimization for air-to-air use, it has already been procured for short-range (IRIS-T SLS) ground-based air defence. Now functionality has been enhanced with an air-to-surface engagement capability. This basic air-to-ground capability provides the ability to acquire, track and engage individual ground targets like boats/ships, small buildings and vehicles and has been successfully verified in September 2016 by a test firing from a Norwegian F-16.

    Now usable in air-to-ground engagements as well, IRIS-T is the worldwide best performing short-range air-to-air missile setting new standards in its market segment.

    https://www.diehl.com/defence/en/press-and-media/news/royal-norwegian-air-force-tested-iris-t-in-air-to-ground-mission/

    1. Τι είναι προτιμότερο ένας ή 2 ΑΙΜ-9 σε ένα αεροπλάνο ή 7-38, μπορεί και παραπάνω ρουκέτες κατευθηνόμενες με λέιζερ και ποιο το κόστος της μιας επιλογής και ποιο της άλλης;

      1. Νομίζω ότι αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα χωρίς μελέτη, αφού παίζει ρόλο και το κόστος απόκτησης για το οποίο δεν έχω αρκετή πληροφόρηση.
        Ενώ στην μια περίπτωση πρόκειται για μια αναβάθμιση υπάρχον συστήματος με αλλαγή συγκεκριμένων εξαρτημάτων, στην άλλη όμως για αγορά νέων όπλων που ίσως να μην υπάρχουν σήμερα στο ελληνικό οπλοστάσιο.
        Όσον αφορά πάντως τους αριθμούς των ρουκετών του είδους APKWS για αεροσκάφη, δεν είμαι σίγουρος αν μπορούν να μεταφερθούν στους μέγιστους αριθμούς που αναφέρεις, τουλάχιστον απο τα μέσα της ΑΣ και απο τα ελικοφόρα εκπαιδευτικά της ΠΑ.
        Οι SW μπορεί να είναι και 4 όμως, αυτό εξαρτάτε απο διάφορους παράγοντες.
        Στην εμβέλεια υπάρχουν όμως νομίζω αρκετές διαφορές μεταξύ των δυο συστημάτων, που ίσως να παίζει ρόλο όταν ο στόχος συνοδεύεται η προστατεύεται απο αντιαεροπορικά συστήματα με προηγμένους αισθητήρες και όπλα.

  4. Από τις δοκιμές της USAF με F-16. Μεταφέρει ατρακτίδιο 7 ρουκετών.

    https://www.airforcemag.com/f-16-downs-drone-with-rocket-for-cruise-missile-defense-test/

    Όπως θα δεις στον παρακάτω σύνδεσμο, και οι κατευθηνόμενες με λέιζερ ρουκέτες, στην ουσία είναι μια αναβάθμιση ενός μη κατευθηνόμενου όπλου, που έχουμε στο οπλοστάσιο μας, όπως γίνεται με τις βόμβες με λέιζερ ή GPS.

    Όσον αφορά την εμβέλεια, σαφώς ο ΑΙΜ-9 υπερέχει.
    https://www.baesystems.com/en/product/apkws-laser-guided-rocket

      1. Όταν λες ευελιξία, αναφέρεσαι στην δυνατότητα μετατροπής από αέρος αέρος σε αέρος εδάφους ή στην ευελιξία που έχει ο πύραυλος ΑΙΜ-9;

        Αν αναφέρεσαι στην ευελιξία, μιλάμε για στόχους εδάφους & θαλάσσης. Δεν έχουν την δυνατότητα να αποφύγουν κατευθυνόμενα από αέρος όπλα.

        Οι κατευθυνόμενες ρουκέτες χρησιμοποιούνται όπως βλέπεις ακόμη και για κατάρριψη εναερίων στόχων και μάλιστα ΜΕΑ που προσομοιώνουν πύραυλο πλεύσης.

        https://www.youtube.com/watch?v=qRI2H0pMBM8

        1. Gunner
          Έχω θα έλεγα το δεύτερο αφού είναι γνωστό ότι ο πύραυλος έχει δυνατότητα για ελιγμούς μέχρι 35 G, και αφού η ρουκέτα α-ε με η χωρίς κεφαλή αναζήτησης λέιζερ σχεδιαστικέ εξαρχής για επίγειους κυρίως στατικούς η δυσκίνητους στόχους.

          Οι αντιμετώπιση ΜΕΑ όταν γίνουν αντιληπτά δεν είναι μεγάλη πρόκληση για ένα κατευθυνόμενο όπλο που έχει κλειδώσει τον στόχο παρά που στο ΜΕΑ πρόκειται για αεροσκάφος που είναι ελεύθερο να περιστραφεί γύρω από τρείς άξονες, επειδή ο πιλότος που κάθεται μακριά απο το αεροσκάφος δεν μπορεί να αντιδράσει άμεσα σε μια εισερχόμενη απειλή. Όπως επεξηγεί και ο Mark McCurley -που συμμετείχε ως πιλότος απο νωρίς στο πρόγραμμα RPA της usaf- στο βιβλίο του Hunter Killer.

          Ένας οδηγός θωρακισμένου οχήματος στο έδαφος η ενός ταχύπλοου σκάφους στην θάλασσα-που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί απο έναν LaGS- έχει νομίζω περισσότερες ελπίδες να αντιδράσει με επιτυχία άμεσα με έναν σκληρό ελιγμό αποφυγής εφόσον αντιληφθεί εγκαίρως την απειλή, παρόλο που δεν έχει την ελευθερία κινήσεων που προσφέρει ο ουρανός σε ένα αεροσκάφος.

          Εκεί είναι νομίζω το ζουμί, αλλιώς ίσως να μην είχε νόημα η ενασχόληση για μετατροπή πυραύλου α-α σε όπλο α-ε όπως και στην περίπτωση του σύγχρονου IRIS-T ενώ υπάρχουν οι συλλογές λέιζερ για εγκατάσταση σε ρουκέτες.

          Οι Γερμανοί πάντως έχουν σκοπό να μετατρέψουν 300 SW στην έκδοση για προσβολή στόχων στο έδαφος που δεν νο,ίσως να το κάνουν αποκλειστικά για οικονομικούς λόγους. Ίσως να μην είναι και οι μοναδικοί που επέλεξαν αυτή την μετατροπή…

          https://armadainternational.com/2018/07/german-air-force-procures-300-laser-guided-sidewinder-missiles/

          Εκεί που θα πετάξεις όμως όπλα που πλήρωσες ακριβά στα σκουπίδια, αξίζει νομίζω γενικά μια σκέψη για μετατροπή, εάν συμφέρει…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *