Eν έτη 2021 η Ρωσική Ομοσπονδία φαίνεται να αναβιώνει ένα παλαιότερο Δόγμα επιθετικής εξωτερικής πολιτικής το οποίο προϋπήρχε από την περίοδο του Τσαρικού παρελθόντος της. Η γενικότερη στρατηγική της έχει να κάνει με την εκμετάλλευση-πρόκληση αστάθειας σε ήδη υπάρχουσες »Παγωμένες Συγκρούσεις» (Frozen Conflicts), πέριξ των γεωγραφικών της συνόρων, με σκοπό να αντλήσει πολιτικά οφέλη μέσω της αλλαγής καθεστώτος στην περιοχή.

Το αναδυόμενο αυτό Δόγμα ονομάσθη από Ρώσους αξιωματούχους ως »Νέα Γενιά Πολέμου της Ρωσίας» (Russia’s New Generation Warfare) και σύμφωνα με τον αρχηγό του Ρωσικού Στρατού, Valery Gerasimov, αποτελείται από πέντε Συστατικά Στοιχεία, τα οποία λειτουργώντας συνεργατικά σε όλο το φάσμα των πολεμικών επιχειρήσεων (από την οικονομία μέχρι το πεδίο της μάχης) είναι αυτά που εν τέλη μεταβάλουν την ισορροπία ισχύος στην περιοχή υπέρ της Ρωσίας. Τα στοιχεία αυτά είναι ο Ασύμμετρος Πόλεμος, οι Διενέξεις Χαμηλής Έντασης, οι Δικτυοκεντρικές Επιχειρήσεις, ο Πόλεμος Έκτης Γενιάς και η Αποκεντρωτική-Ευέλικτη Διοίκηση. Σύμφωνα με τον Ρώσο Γεωπολιτικό Αναλυτή Alexander Vladimirov, κεντρικό θέατρο όλων των επιχειρήσεων είναι το μυαλό και ως κεντρικός πυλώνας όλων των προαναφερθέντων στοιχείων είναι η ιδέα της ολοκληρωτικής »Επιρροής» εντός των εχθρικών κρατικών θεσμών οι οποίοι αμύνονται της αλλαγής του καθεστώτος. Ο επιχειρησιακός όρος που εδόθη στον τρόπο με τον οποίο η Ρωσία καταφέρνει και »επηρεάζει» όλους τους εχθρικούς κρατικούς θεσμούς, είναι αυτός των Υβριδικών Επιχειρήσεων (στρατιωτικών και μη). 

Στην πράξη, η αλλαγή του καθεστώτος επιτυγχάνεται μέσω οκτώ επιχειρησιακών φάσεων, οι οποίες μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία, η Ρωσία μέσω πολιτικών αντιπροσώπων, ΜΜΕ, στρατιωτικών ακολούθων, διπλωματών και πρακτόρων, ξεκινά μια εκστρατεία πληροφοριοκεντρικού πολέμου έναντι των κρατικών θεσμών της αμυνόμενης χώρας (μέσω χακαρίσματος κρατικών εγκαταστάσεων και διασπορά fake-news) σχετικά με την στρατιωτική ανατροπή των δεδομένων ισχύος στην γεωγραφική περιοχή την οποία επιδιώκει να ελέγξει. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου, αστάθειας, ανασφάλειας και αβεβαιότητας στα μυαλά των εχθρικών κρατικών αξιωματούχων, δημιουργώντας τους τάσεις φυγής-παράδοσης από το καθήκοντα που υπηρετούν. Η κατηγορία αυτή διαρκεί περίπου δύο μέρες, μέχρι την έναρξη της δεύτερης κατηγορίας, πριν από την οποία ο Ρωσικός Στρατός έχει μετακινήσει Ένοπλες Δυνάμεις και συστήματα πυροβολικού στα σύνορα με την διεκδικούμενη γεωγραφική περιοχή, έχοντας παράλληλα οπλοποιήσει-εκπαιδεύσει-εξοπλίσει-οργανώσει ολόκληρες στρατιές ρωσόφωνων αποσχισθέντων στοιχείων εντός της εχθρικής ζώνης διεξαγωγής των επιχειρήσεων. Η δεύτερη κατηγορία είναι η ανακοίνωση »Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων» (No Fly Zone), η οποία ακολουθείται αμέσως από την τρίτη κατηγορία φάσεων, όπου ξεκινούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός της γεωγραφικής εκτάσεως την οποία διεκδικεί η Ρωσία. Δεν είναι τυχαίο ότι στην ρωσική στρατιωτική κουλτούρα, το πυροβολικό ονομάζεται «Θεός του Πολέμου». Ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις βασίζονται στο πυροβολικό για την υποστήριξη τακτικών ελιγμών του στρατεύματος, οι Ρώσοι λειτουργούν με αντίθετη προσέγγιση. Ο ελιγμός γίνεται για να υποστηρίζει το πυροβολικό καταλαμβάνοντας μία περιοχή και μεταδίδοντας δεδομένα στοχοποίησης, θέτοντας το έτσι ως τον αποφασιστικότερο βραχίονα της πολεμικής διαδικασίας.

H ανακήρυξη από μεριάς Ρωσίας της »No Fly Zone» πάνω από τα Ουκρανικά εδάφη σήμανε την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Κριμαία

»Artillery on Steroids»

Σύμφωνα με τον αρχηγό του Βρετανικού Στρατού, Sir Nicholas Carter, από το 2017 και ύστερα, η Ρωσία έχει δωδεκαπλασιάσει τις πλατφόρμες εκτόξευσης πυραύλων-ρουκετών, έχει εγκαταστήσει αυλοωθητές (ramjet) εντός κάθε τύπου παλαιό βλήμα, καθιστώντας επιχειρησιακές ακόμα και πλατφόρμες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επιχειρησιακός σκοπός είναι η δημιουργία κινητών »πυραυλικών θόλων», οι οποίοι κατά την έναρξη της τρίτης κατηγορίας επιχειρήσεων θα διασφαλίσουν την ελευθερία ελιγμών των φίλιων στρατευμάτων εντός της γεωγραφικής ζώνης των συγκρούσεων και μέσω διαδικασίας »Αναγνώριση-Κρούση» θα καταστρέψουν με πυρά πυροβολικού τα Κέντρα Διοίκησης-Ελέγχου του εχθρικού στρατεύματος, αδρανοποιώντας την λειτουργία του. Ο Ρωσικός Στρατός στα πεδία της Ουκρανίας, και της Γεωργίας χρησιμοποιούσε με αρκετά ευπροσάρμοστο και πρωτόγονο τρόπο τα Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος σε συνδυασμό με τις Μονάδες Πυροβολικού, οι οποίες λάμβαναν δεδομένα στοχοποίησης από ρωσόφωνους αυτονομιστές, UAV, συστήματα ηλεκτρονικών υποκλοπών και ειδικές δυνάμεις. Σύμφωνα με αναφορές Ουκρανών αξιωματούχων στο πρακτορείο Reuters, όταν τα δεδομένα στοχοποίησης δεν ήταν ακριβή, το Ρωσικό Πυροβολικό μέσω παλαιών πλατφορμών τύπου Κatyusha και απαρχαιωμένων ολμών, κατεδάφιζε πλήρως με ομοβροντία πυραύλων ολόκληρο το αστικό πλέγμα στο οποίο υπήρχε ηλεκτρονικό στίγμα ύπαρξης εχθρικού στόχου υψηλής αξίας, δημιουργώντας πληθώρα ψυχολογικών αποτελεσμάτων στην δομή της εχθρικής διοίκησης. 

Εκσυγχρονισμένος Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών Katyusha του Β’ ΠΠ ο οποίος στον πόλεμο της Κριμαίας χρησίμευσε για να βάλει έναντι με ακριβής τοποθεσίας εχθρικών στόχων εντός αστικού περιβάλλοντος

Κατά την διένεξη της Κριμαίας το 2014, το Ρωσικό Πυροβολικό μείωσε το μέγεθος των σχηματισμών του, καθιστώντας τις δυνάμεις πιο ευέλικτες και δραστήριες στο πεδίο της μάχης. Εδόθη πολύ μεγάλη σημασία στην ακρίβεια κρούσης αλλά και στην ταχύτητα πυρός του πυροβολικού, του οποίου οι σχηματισμοί κινούντο συνεχώς σε περιοχές τις οποίες είχαν προηγουμένως καταστρέψει. Συστήματα σαν το BM-21 Grad της Ρωσίας είχαν τοποθετηθεί κατά δεκάδες εντός ενός αποκεντρωτικού δικτύου πυροβολικού, το οποίο μέσω δικτυοκεντρικής συνεργίας με συστήματα ηλεκτρονικών υποκλοπών, λάμβανε δεδομένα στοχοποίησης από πάσης φύσεως αισθητήρα και ήταν ικανό να βάλει έναντι γεωγραφικά απομακρυσμένων περιοχών. Ο Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών BM-21 των 122 χιλιοστών με εμβέλεια πυρός 20-45 χιλιομέτρων (ανάλογα με τους πυραύλους που χρησιμοποιούνται), λειτούργησε σε αρκετά γεωγραφικά πεδία συνεργατικά με το αυτοκινούμενο πυροβόλο 2S19 δίνοντας τεράστιο βάθος στις Ρωσικές επιχειρήσεις. Στον πόλεμο της Κριμαίας χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλους αριθμούς επίσης τα 9A52-4 «Tornado» MLRS με εμβέλεια 90 χιλιομέτρων, τα BM-30 «Smerch» MLRS με εμβέλεια από 70 έως 90 χιλιόμετρα, τα 2S7 «Pion» των 203 χιλιοστών, τα TOS-1 των 220χιλιοστών με θερμοβαρική κεφαλή και τέλος τα 2S35 «Koalitsiya-SV» των 152,4 ή 155 χιλιοστών με εμβέλεια 80 χιλιομέτρων.

Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών BM-21 Grad που εχρησιμοποιήθει στον πόλεμο της Ουκρανίας και της Γεωργίας για να σαρώνει με ακρίβεια μεγάλες γεωγραφικά εκτάσεις

Eπιχειρησιακές διαστάσεις του Ρωσικού Artillery on Steroids στον Πόλεμο της Κριμαίας

Ο πρωτοφανής για τα πολεμικά δεδομένα βομβαρδισμός της 11ης Ιουλίου 2014 στην μάχη της Zelenopillya είναι ίσως το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα που προέκυψε από την δικτυοκεντρική συνεργία των τακτικών drone, σε συνδυασμό με τα Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος και το Ρωσικό Πυροβολικό. Η επίθεση ήταν μια προληπτική επιχείρηση βομβαρδισμού δύο ουκρανικών μηχανοκίνητων ταγμάτων, τα οποία ετοιμάζονταν να προβούν σε επιθετική δράση εναντίον ρωσικών δυνάμεων. Μόλις 30 λεπτά μετά την εμφάνιση των Ουκρανικών ταγμάτων εκτός βάσης τους, το Ρωσικό Πυροβολικό με μία μόνο επιχείρηση εκπομπής πυρός διάρκειας τριών λεπτών αφάνισε πλήρως και τα δύο τάγματα τα οποία ακόμα κινούντο προς τις θέσεις μάχης τους.

Η διαδικασία αναγνώρισης ISR από ρωσικής μεριάς πιθανότατα έγινε μέσω Ειδικών Δυνάμεων Αναγνώρισης καθώς οι πέριξ του τάγματος οι Ουκρανικές δυνάμεις της περιοχής δεν εντόπισαν κάποιο μη επανδρωμένα όχημα στον ουρανό. Αυτός ο βομβαρδισμός »ξύπνησε» τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος μέχρι τότε κινείτο σε ρυθμούς παραγωγής αντι-αντάρτικων μεθόδων μάχης και κατέδειξε την πολυπλοκότητα δράσης των ρωσικών δυνατοτήτων στον κυβερνοχώρο, καθώς και την αποτελεσματικότητα του νέου ρωσικού μοντέλου »αναγνώρισης-κρούσης». Η Ρωσική στρατιωτική σκέψη εξακολουθεί να βασίζεται και να χρησιμοποιεί ποικιλία πυρομαχικών, για να συμπεριλάβει βελτιωμένα συμβατικά πυρομαχικά διπλής χρήσης και θερμοβαρικά όπλα, τα οποία ο στρατός των ΗΠΑ επέλεξε να εξαλείψει από το οπλοστάσιό του.

Γραφική απεικόνιση του τρόπου με τον οποίο το Ρωσικό Artillery on Steroids κατέστρεψε ολοσχερώς δύο ολόκληρα μηχανοκίνητα τάγματα του Ουκρανικού Στρατού με μία ριπή εντός δύο λεπτών

Η μάχη του Ilovaisk ακολούθησε ακριβώς μετά τον βομβαρδισμό στην μάχη της Zelenopillya. Η Ilovaisk, είναι μια πόλη που βρίσκεται σε μια κρίσιμη εθνική οδό που συνδέει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ (DPR) με τη Ρωσία και κατά τον πόλεμο της Κριμαίας κρατείτο από ρωσόφωνους αποσχισθέντες Ουκρανούς. Στις αρχές Αυγούστου 2014, οι ουκρανικές δυνάμεις έστειλαν περίπου οκτώ τάγματα στην πόλη, προσπαθώντας να αποσπάσουν ρωσικές-παραστρατιωτικές δυνάμεις από την Ilovaisk.

Η προσπάθειά απέτυχε παταγωδώς, καθώς η Ρωσία έστειλε Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος από τη νότια στρατιωτική περιοχή του Ροστόφ Ον Ντον για να ανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Οι ευέλικτες ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν την πόλη, απομονώνοντας τις δυνάμεις της Ουκρανίας στην Ilovaisk και άρχισαν να πολιορκούν τις πολιορκούν με πυρά πυροβολικού. Ουκρανοί στρατιώτες δήλωσαν σε αναφορές τους πως ως κύριοι αισθητήρες του Ρωσικού πλέγματος »Αναγνώρισης-Κρούσης» ήταν τα Ρωσικά UAV Orlan-10 και Forpost II, τα οποία διαθέτουν αυτονομία 16 ωρών, βεληνεκές 140 χιλιομέτρων και ικανότητες παρεμβολών σε εκπομπές GSM-1800, 3G και 4G.

Οι Ουκρανικές δυνάμεις προσπάθησαν να ξεφύγουν από την πολιορκούμενη θέση αρκετές φορές, αλλά δεν τα πυκνά αλληλοκαλυπτόμενα πυρά των M-30 «Smerch» MLRS και των BM-21 Grad απέκοψαν την πορεία τους, καθιστώντας τα ουκρανικά στρατεύματα ελεγχόμενα εντός μίας γεωγραφικής θέσης. Μέχρι το τέλος του μήνα, η κρίσιμη κατάσταση ανάγκασε την ουκρανική κυβέρνηση να αναζητήσει πολιτική λύση, η οποία οδήγησε στο »Πρωτόκολλο του Μινσκ» στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.

Το αποτέλεσμα της μάχης στην πόλη Zelenopillya

Η συμφωνία επέτρεψε την ειρηνική απόσυρση των ουκρανικών δυνάμεων κατά μήκος ενός διαδρόμου που επεστράφη μελλοντικά στην επικράτεια της Ουκρανίας. Ωστόσο, ρωσικές παραστρατιωτικές δυνάμεις μέσω αυτοκινούμενων πυροβόλων που κατείχαν συνέχισαν να βάλουν έναντι των Ουκρανικών στρατευμάτων ακόμα και μετά την πολιτική επίλυση της διαφοράς. Στο τέλος της μάχης, η Ρωσική δομή πυροβολικού ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο 1.200+ ουκρανών στρατιωτών, αλλά και για την καταστροφή δεκάδων οχημάτων μάχης του Ουκρανικού Στρατού.

Η μάχη του Ilovaisk ήταν η δεύτερη πιο αιματηρή του Ρωσο-ουκρανικού πολέμου, με το Πρωτόκολλο του Μινσκ να είναι ανίκανο να σταματήσει την δικτυοκεντρική συνεργεία του Ρωσικού πυροβολικού πέριξ της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ουκρανικών πόλεων. Η αποτελεσματικότητα των πλεγμάτων μάχης του Artillery on Steroids, σύμφωνα με τον ε.α. αρχηγό του Στρατού Robert H. Scales, έγκειται στο γεγονός πως το 90% των Ουκρανικών δυνάμεων στον πόλεμο της Κριμαίας κατεστάλησαν από πυρά πυροβολικού. 

O τρόπος με τον οποίο ρωσικές δυνάμεις σε συνεργασία με Artillery On Steroids και παραστρατιωτικές δυνάμεις »έκλεισαν» τον Ουκρανικό Στρατό εντός της ελεγχόμενης γεωγραφικά πόλης Ilovaisk όπου μπορούσαν να βομβαρδίζουν με σχετική άνεση

Όλα τα παραπάνω οφείλουν να προβληματίσουν σοβαρά την ελληνική στρατιωτική ηγεσία η οποία είναι αναγκαίο να εκσυγχρονίσει ριζικά το Πυροβολικό Μάχης τόσο στους τομείς της στοχοποίησης όσο και αυτούς της εκπομπής πυρός. Ο κυριότερος άξονας που πρέπει να δοθεί έμφαση είναι τα τεχνολογικά μέσα στοχοποίησης και η άμεση εξαγωγή στοιχείων βολής προς τα οπλικά συστήματα ώστε ο στόχος να προσβάλλεται άμεσα και με ακρίβεια.

Η δικτυοκεντρική συνεργασία μεταξύ μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μονάδων πυρός οφείλει να υλοποιηθεί άμεσα από το Πυροβολικό Μάχης του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) παράλληλα με την αναβάθμιση μέσων επικοινωνιών και λοιπών επιμέρους συστημάτων των Προκεχωρημένων Αξιωματικών Παρατηρητών των μονάδων Πυροβολικού.

Το αφιέρωμα της Ρωσικής επιχειρησιακής σκέψης με έμφαση στο καταστρεπτικό πλήγμα του πυροβολικού θα συνεχιστεί μέσω ανάλυσης των Ρωσικών συστημάτων Ηλεκτρονικού Πολέμου τα οποία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στον Πόλεμο της Κριμαίας, αποδιοργανώνοντας, υποκλέπτοντας και μεταδίδοντας δεδομένα στοχοποίησης των εχθρικών δυνάμεων.

Comments

  1. Συμφωνω με τον προηγουμενο σχολιαστη, πραγματι αριστο θεμα κι επικαιρο.

    Στο πιο κατω αποσπασμα, του αρθρου, εαν δεν κανω λαθος, βρισκει κανεις ομοιοτητες με τις κινησεις/πραξεις της Κινας στα συνορα με τις Ινδιες…..
    » Το αναδυόμενο αυτό Δόγμα ονομάσθη από Ρώσους αξιωματούχους ως »Νέα Γενιά Πολέμου της Ρωσίας» (Russia’s New Generation Warfare) και σύμφωνα με τον αρχηγό του Ρωσικού Στρατού, Valery Gerasimov, αποτελείται από πέντε Συστατικά Στοιχεία, τα οποία λειτουργώντας συνεργατικά σε όλο το φάσμα των πολεμικών επιχειρήσεων (από την οικονομία μέχρι το πεδίο της μάχης) …/……
    Τα στοιχεία αυτά είναι ο Ασύμμετρος Πόλεμος, οι Διενέξεις Χαμηλής Έντασης, οι Δικτυοκεντρικές Επιχειρήσεις, ο Πόλεμος Έκτης Γενιάς και η Αποκεντρωτική-Ευέλικτη Διοίκηση…../….. «

    Θα ηθελα να προσθεσω πως το αρθρο με τις ευστοχες αναλυσεις που παρουσιαζονται, δλδ, μεταμορφωση κι σχεδιαση του «Νεου» πολεμου βρισκω οτι η αναγκη μεταλαξης προς τον νεο αυτον πολεμο προερχεται απο το φαινομενο του πολυ-πολικου κοσμου ο οποιος ειναι σε εξελιξη κι ακομα κινουνται τα μερη στην σκακιερα – Δηλαδη τιποτα δεν χει κατασταλαξει.

    Που παει να πει πως η σημερινη ασταθεια στην Γεωπολιτικη κι Γεωστρατηγικη σκακιερα, θα συνεχιστει με ενα αβεβαιο μελλον.

    Ειδικα για οσους ακομα παραμενουν σε αντιληψεις πολεμου, συμμαχιες και συνεργασιας του περασμενου αιωνα.
    βλεπε, «ανηκουμε στην δυση«….του Ηλιου !

    Αυτα που επισημανει σχεδον μονιμως ο – και οχι μονο αυτος – καθηγητης της ΣΣΕ κο Κ Γριβας.

    1. Πολύ σωστα τα λετε… Η ρωσικη στρατιωτική αντίληψη απο την μπολσεβικικη επανάσταση και υστερα στηρίζεται στην έννοια της γρηγορης προσαρμογής και υψηλης επιβιωσιμοτητας στο πεδιο της μάχης. Ακριβως οτι χρειάζονται και οι συγχρονοθ στρατοι δεδομενης της πολυπλοκοτητας των διεθνων σχεσεων και της εξελιξης της τεχνολογίας

  2. Δυστυχώς στην Ελλάδα το όπλο έχει απαξιωθεί ενω οι εξελίξεις είναι στην ουσία κομμένες και ραμμένες στα μέτρα μας. Και για τον Έβρο αλλά κυρίως για το Αιγαίο υπάρχουν πλέον φθηνά και αξιόπιστα συστήματα που μπορούν να κλειδώσουν τα 12 ν.μ. δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο πλέγμα άρνησης αντιπροσβασης. Ελπίζω σύντομα για αρχή να κλείσει συμφωνία με το Ισραήλ (πέραν των spike nlos) για harop και άλλων πυρομαχικών τύπου loitering όπως και με ΗΠΑ για επιπλέον συστήματα mlrs καθώς και αναβάθμιση τους. Από εκεί και πέρα πρέπει να δούμε το θέμα α/κ 155/52. Τα pzh είναι λίγα και καλό θα είναι να κοιτάζουμε εκτός Γερμανίας. Στα τροχοφόρα α/κ υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για συμπαραγωγή. Μετά τα mlrs , ακολουθεί το RM 70 το οποίο δεν αρκεί μιας και πλέον υπάρχουν νεα συστήματα με έμφαση το μεγάλο βεληνεκές και τον κορεσμό. Τέλος πρέπει να
    Δούμε το θέμα «βαλλιστικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς» και μια συμφωνία με την φίλη χώρα τής Ινδίας θα μας έδινε λύσεις. Αντιπλοικα μεγάλου βεληνεκούς θα πρέπει να μας απασχολήσουν επίσης

      1. Έχουμε κολλήσει με Γερμανία, ΗΠΑ και Γαλλία. Μεγάλο λάθος που δείχνει ότι τις πολιτικές ηγεσίες τις ενδιαφέρει η αγορά επιρροής πρωτίστως. Κανονικά θα έπρεπε οι εδω ηγεσίες να παρακολουθούν τις εξελίξεις στην σινική θάλασσα και πως χώρες σαν την Ταϊβάν χτίζουν την άμυνα τους απέναντι στην Κίνα και όχι να τρέχουν σε πενταμερη και διερευνητικες με τους ισλαμοφασιστες.

  3. Ερώτημα είναι το κατά πόσο οι ΕΕΔ κινούνται γρήγορα και αποτελεσματικά σε επίπεδο δόγματος – έχουμε τεράστιες διαφοροποιήσεις του δυνητικού αντιπάλου από την Ουκρανία στην Αρμενία. Εμείς σε επίπεδο στοχοποίησης των RM-70 είμαστε στο χειροκίνητο με εισαγωγή συντεταγμένων με το χέρι εκτός οχήματος!
    Δηλαδή δίνουμε όσο χρόνο χρειάζεται στο ΜΕΑ να στοχοποιήσει και πιθανά να καταστρέψει το RM-70 πριν καν βάλλει.
    Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Εύχομαι να μην χρειαστούμε να τον κάνουμε σκάβοντας όπως οι Αρμένιοι.

  4. Το αρθρο απο το σημειο, περιγραφης κι μετα του υποτιτλου «»Artillery on Steroids»», ειναι σχετο απολαυση !

    Σωστη επισημανση.
    Με συστημα , μη επανδρωμενα μικρα σκαφη που θα παρεχουν τηλεμετρικες/οπτικες κι GPS, ικανοτητες, θα ειναι μια φθηνη αμεση λυση εγκυρης στοχευσης για το πυροβολικο.

    » Όλα τα παραπάνω οφείλουν να προβληματίσουν σοβαρά την ελληνική στρατιωτική ηγεσία η οποία είναι αναγκαίο να εκσυγχρονίσει ριζικά το Πυροβολικό Μάχης τόσο στους τομείς της στοχοποίησης όσο και αυτούς της εκπομπής πυρός. Ο κυριότερος άξονας που πρέπει να δοθεί έμφαση είναι τα τεχνολογικά μέσα στοχοποίησης και η άμεση εξαγωγή στοιχείων βολής προς τα οπλικά συστήματα ώστε ο στόχος να προσβάλλεται άμεσα και με ακρίβεια.

    Η δικτυοκεντρική συνεργασία μεταξύ μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μονάδων πυρός οφείλει να υλοποιηθεί άμεσα από το Πυροβολικό Μάχης του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) παράλληλα με την αναβάθμιση μέσων επικοινωνιών και λοιπών επιμέρους συστημάτων των Προκεχωρημένων Αξιωματικών Παρατηρητών των μονάδων Πυροβολικού. «

  5. Προϋπόθεση για να μπορέσει να δράσει κατά τον προαναφερόμενο τρόπο το πυροβολικό είναι η πλήρης αεροπορική υπεροχή. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι απλώς στόχος για εξάσκηση των αεροσκαφών-ελικοπτέρων-UAV. Επίσης λόγω των μεθόδων του σύγχρονου πολέμου εξαρτώνται από την συνεχή ροή πληροφοριών για τις θέσεις του εχθρού που σημαίνει ότι αν τα κέντρα συλλογής και μετάδοσης πληροφοριών πληγούν ή αποπροσανατολιστούν τότε είναι τυφλά. Καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι είναι σχεδόν άχρηστα στην περίπτωση διάσπασης γραμμών με πολύ ισχυρό πρώτο πλήγμα από μηχανοκίνητες δυνάμεις που θα συνεχίζουν την προέλαση σε μεγάλο στρατηγικό βάθος καταστρέφοντας όλες τις υποδομές και δημιουργώντας σύγχυση σε όλες τις δυνάμεις του εχθρού σχετικά με το που βρίσκονται και ποιά είναι η πραγματική τους δύναμη καθώς θα είναι σε διαρκής επαφή πρώτης γραμμής με τον εχθρό μη δίνοντας την δυνατότητα ανασυγκρότησης.

  6. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι θέση έχουν τέτοια κάκιστα μεταφρασμένα άρθρα ρώσικων ιστότοπων στο πολύ αξιόλογο defencereview. Μου θυμίζει το αλήστου μνήμης: «Δημιουργώντας πλέγμα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής. Η περίπτωση των παράκτιων αντιπλοϊκών πυραύλων” με τα κωμικά: “του επιτρέπει να σχίσει ένα εχθρικό πολεμικό πλοίο στην μέση με ένα μόνο χτύπημα”. “Πλοία ακόμα μεγαλύτερης θωράκισης μπορούν να απενεργοποιηθούν με ένα υψηλής ακριβείας χτύπημα δεδομένης της κατάλληλης κεφαλή” Μονόπλευρα παρουσιασμένες πληροφορίες περί πλήρους εξαλείψεως 2 μηχανοκίνητων ταγμάτων ενώ οι πραγματικές απώλειες κυμαίνονται κάπου μεταξύ 19-36 στρατιωτών https://en.wikipedia.org/wiki/Zelenopillya_rocket_attack
    Παρόλα αυτά ακόμα και από τέτοια μονοσήμαντα άρθρα μπορεί κανείς να πληροφορηθεί για την ένδεια σύγχρονων μέσων πυροβολικού της παραπαίουσας ρώσικης αρκούδας που οδηγεί στην ανάγκη χρησιμοποίησης απαρχαιωμένων και με μουσειακή αξία συστημάτων όπως τα κατιουσα των οποίων ακόμα και η απλή κίνηση και οδήγηση αποτελεί πραγματικό άθλο η δε επιχειρησιακή τους αξία είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ.

    1. @Denis-LM

      Απο τη στιγμή που χρησιμοποιείς το ονομα καποιου αλλου, δηλαδη του αντιπροσωπου της Λοκχιντ στην Ελλαδα, νομίζω πως αυτομάτως το σχόλιο σου ειναι μηδενικής αξιας. Επισης, πρεπει να είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που πιστεύει ότι το Ρωσικο πυροβολικο ειναι παλαιό και άχρηστο.

      Οι Ρώσοι ήθελαν να προσποιηθουν οτι ΔΕΝ στηρίζουν ευθεως τους Ρωσικης καταγωγής αντάρτες στην Ουκρανια, και οτι οι αντάρτες πολεμούσαν μόνοι τους. Γι αυτό εγινε χρήση παλαιών εκτοξευτων, καθως θα ήταν κάπως δύσκολο για αντάρτες στην Ουκρανία να αποκτήσουν ξαφνικά πρόσβαση σε Tornado, Smerch, πυραυλους Iskander, μαχητικα αεροσκαφη κτλ. Εαν οι Ρώσοι ειχαν απευθειας εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία, τοτε η Δυση, δηλαδη οι Αμερικανοι θα μπορούσαν να προμηθευσουν οπλικά συστηματα τελευταίας γενιάς στην Ουκρανία, και θα γινόταν κανονικός πόλεμος πλήρους εκτάσεως.

    2. Αν διαβάσεις τη wiki καταλήγεις στο ότι τρία μπορούν να συμβαίνουν : α) Η ταξιαρχία στην Ουκρανία έχει 60 άτομα. β) Ο δύστυχος Ουκρανός στρατιώτης που είπε «almost completely destroyed» έλεγε ψέματα. γ) Η ουκρανική έρευνα, μετά από ένα χρόνο, έλεγε ψέματα. Διαλέγεις. Πάντως στην LM διάλεξαν και παίρνουν πολύ σοβαρά τα ρωσικά όπλα.

        1. Παρόλο που ε ω μερικές επιφυλάξεις για την ικανότητα των α μερικών και άλλων να αναλύσουν την ρωσική σκέψη,νομζω ότι το παρακάτω δίνει μια αρκετά καλή εικόνα για το (νέο?) ρωσικό δόγμα στις αντιπαραθέσεις.

          https://www.researchgate.net/profile/Amos_Fox/publication/344243928_Battle_of_Debal%27tseve_the_Conventional_Line_of_Effort_in_Russia%27s_Hybrid_War_in_Ukraine/links/5f600777a6fdcc1164131e24/Battle-of-Debaltseve-the-Conventional-Line-of-Effort-in-Russias-Hybrid-War-in-Ukraine.pdf?origin=publication_detail

    3. @Denis-LM

      Αχρηστο το ρωσικο ΠΒ; Περιεργο, διοτι ο πρωην διοκητης των αμερικανικων στρατευματων στην Ευρωπη Αντιστρατηγος Μπεν Χότζες τα λεει λιγο διαφορετικα:

      The former top U.S. Army commander in Europe said Russian battlefield tactics in eastern Ukraine show sophisticated integration of drones, electronic warfare, and mortar and artillery, posing major challenges for Ukrainian forces.

      https://www.rferl.org/a/ukraine-drones-artillery-ukrainian-forces/28994516.html

      Παρεμπιπτοντως εκτος απο Κατιουσα, εχουν και Smerch, Iskander, και πολλα αλλα ενδιαφεροντα «σιδερικα», ασχετως αν απεφυγαν να τα αναπτυξουν για να μην «καρφωθουν».

      Ειτε αρεσει ειτε οχι, τα πραγματα στην πρωην ΕΣΣΔ δεν ειναι οπως πριν, αυτα που ξερανε οι Αμερικανοί τελείωσαν. Κυρίαρχος της καταστασεως ειναι πλεον ο Βλαδίμηρος, ο οποιος με μια σειρα απο κεραυνοβόλους ενέργειες επεβαλλε μια ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

        1. κ. Χωριανοπουλε, η ρωσικη στρατιωτικη αναγεννηση πηγε πολυ πιο περα και πιο βαθια απο την αναπτυξη ικανοτητας ασυμμετρων επιχειρησεων. Ελαχιστοι αντεληφθησαν οτι το 2008-2013 συνεβη στη Ρωσια μια σιωπηρη στρατιωτικη επανασταση, τα αποτελεσματα της οποιας εκδηλωθηκαν για πρωτη φορα στην Κριμαια.

          Αν η αναφορα σας στη Γεωργια αφορα τα γεγονοτα του 2008, θα διαφωνω. Η αποδοση του ρωσικου στρατου τοτε ηταν μετριότατη, αν και σαφεστατα βελτιωμενη σε σχεση με τις παταγωδεις αποτυχιες στην Τσετσενία. Στην πραγματικοτητα, η μη ικανοποιητικη αποδοση στη Γεωργια το 2008, ηταν αυτη που πυροδοτησε τις ριζικες μεταρρυθμισεις που ακολουθησαν αμεσως μετα.

          1. Η Γεωργία απετέλεσε το προπλασμα λειτουργίας του ρωσικού στρατου στην Κριμαία. Τα «λαθη» στην Γεωργία καλύφθηκαν σε ενα μεγαλο ποσοστο στην κριμαια με μεγαλα αποτελέσματα. Αυτο προσπαθησα να περάσω. Πράγματι μιλαμε περι σιωπηρής επαναστάσεως ειδικα απο μερους του βαλερι γερασιμοφ

  7. Είναι απορίας άξιο που δεν επενδύουμε σε συστήματα πυροβολικού και βαλλιστικούς πυραύλους,τα οποία σε συνδιασμό πραγματικά είναι πλέγμα αποτροπής και όχι μόνο.
    Έχω κάνει πολλές φορές την σκέψη στο να κάναμε συνδυαστική απάντηση με πυροβολικό on steroids και κάποιο βαλλιστικό σύστημα πχ lora η όποιο άλλο προτιμά ο καθένας.
    Εξαιρετικό άρθρο ακόμη μια φορά και μας δείχνει μια προσέγγιση που έχει γίνει στην πράξη.

      1. Πολύ σωστά και η σκέψη καθώς και η ανάλυση σας σε όλα σχεδόν τα άρθρα σας που αφορούν το πυροβολικό με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.Είναι κρίμα να μην ασχοληθούμε γιατί το πυροβολικό είναι ένας πραγματικός οδοστρωτήρας εξ αποστάσεως.

      2. Πολύ σωστά και η σκέψη καθώς και η ανάλυση σας σε όλα σχεδόν τα άρθρα σας που αφορούν το πυροβολικό με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.Είναι κρίμα να μην ασχοληθούμε γιατί το πυροβολικό είναι ένας πραγματικός οδοστρωτήρας εξ αποστάσεως.

  8. «Ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις βασίζονται στο πυροβολικό για την υποστήριξη τακτικών ελιγμών του στρατεύματος, οι Ρώσοι λειτουργούν με αντίθετη προσέγγιση. Ο ελιγμός γίνεται για να υποστηρίζει το πυροβολικό καταλαμβάνοντας μία περιοχή και μεταδίδοντας δεδομένα στοχοποίησης, θέτοντας το έτσι ως τον αποφασιστικότερο βραχίονα της πολεμικής διαδικασίας.»

    Το ζουμι και το δογμα του ΣΞ για να μπορει να υποστυριζει επαρκως το πεζικο και τα τεθ. αλλα θελει αλλαγη νοοτροπιας, καινουργια αρματα πυροβολικου και φυσικα να συνοδευεται το λιγοτερο απο 40χλμ εμβελεια για να εχουμε σοβαρο πυροβολικο και φυσικα χρηματα που να διτεθουν σωστα.

  9. Ενδιαφέρον άρθρο αλλά πρέπει να είμαστε λίγο ρεαλιστές.
    Άλλη η γεωγραφία και άλλες οι προτεραιότητες της Ελλάδας.
    Ναι στη δικτυοκεντρικοτητα αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε το πυροβολικό να γίνει προτεραιότητα στην ελληνική περίπτωση.

    1. Το πυροβολικό παγκοσμίως θα κληθεί να συμπληρώσει την αεροπορία και το ναυτικο. Η τεχνολογία επιτρέπει τεραστια βεληνεκη με πολύ μεγαλη ακρίβεια. Εν οψη κορωνοιου οι χρηματοδότησεις σε αναπτυξη πυροβολικού εμειναν σχεδον ανέπαφες

      1. Κακως βλεπουμε το ΠΒ σαν απλο συμπληρωμα της Αεροποριας και του Ναυτικου.
        Οι αεροναυτικες δυναμεις ειναι πανακριβες, και δεν ειναι βεβαιο οτι θα μποορουμε να τις διατηρησουμε στα σημερινα μεγεθη μελλοντικως. Συνεπως θα βασιζομαστε ολοενα και περισσοτερο στο anti-access/area denial, και αυτο σημαινει πρωτιστως ΠΒ, σε καθε συγχρονη μορφη. (ΑΑ, Α/Κ, ΠΕΠ, Κ/Β) . Το ΠΒ ειναι οικονομικο και εχει παντα την καλυτερη σχεση κοστους οφελους.

        1. Δεν νομιζω να το θεωρεί κάποιος απλο συμπλήρωμα. Απλως θα κληθεί να παιξει κ τετοιον ρόλο πέραν του καθορισμένου

  10. @Denis-LM

    Δεν μπορει να σε παρει κανεις σοβαρα οταν καταφερεσαι με αυτο το τροπο τοσο στον αρθρογραφο οσο και στο ιδιο το αρθρο το οποιο αναλυει επαρκεστατα μια ολοκληρη στρατιωτικη φιλοσοφια επι του σημειου εφαρμογης και οχι σε μια ακομη αναλυση ενος οπλικου συστηματος την οποια μπορουμε ευκολα να βρουμε ειτε στο σαιτ της εταιρειας (οπως αυτην για την οποια κοπτεσαι και διαφημιζεις τον εμπορο της/δυναστη του ΓΕΕΘΑ ΑΠΟ 40ετιας) ειται γενικα στον ιστο.

    Κανενα μα κανενα οπλο δεν εχει επιτυχια αν το στρατιωτικο δογμα αλλα και το παιγνιο επι του σημειου δεν ειναι σωστα μελετημενο ωστε να εκτελεστει και σωστα οπως στην συγκεκριμενη περιπτωση που αναφερεται στο εν λογω αρθρο.

    Η διαφορα των Ρωσων και πριν της ΕΣΣΔ ειναι ακριβως αυτη.
    Οι μεν Ρωσοι βασιζονται στο στρατιωτικο δογμα για να φτιαξουν τα καταλληλα οπλα ενω οι ΗΠΑ φτιαχνουν πρωτα τα οπλα και μετα προσπαθουν να δημιουργησουν το δογμα στο οποιο θα ενταξουν τα οπλα.
    Και τομσυγκεκριμενο μοντελο ειναι εντελως λανθασμενο εστω κι αν οι ΗΠΑ επιβληθησαν στις συρραξεις που συμμετειχαν το οποιο ειναι ενα θεμα που στην ουσια σηκωνει πολυ κουβεντα λογω των συγκυριων και των συσχετισμων δυναμεων βασει των οποιων διεξηχθησαν οι συγκεκριμενες συρραξεις (πχ. Ιρακ)

    Στο προκειμενο τωρα οι Ρωσοι στον πολεμο της Κριμαιας εφαρμοσαν για πρωτη φορα σε ολο του το φασμα το μοντελο του Proxy War με εντονα στοιχεια υβριδικου πολεμου εχοντας κατα νου τα διδαγματα της Τσετσενιας αλλα και της Οσετιας.

    Η εμπλοκη τους ηταν και επρεπε να φανει ως επικουρικη και επικαλημμενη με το πεπλο της ηθικης συμπαραστασης στους αδελφους ρωσοφονους αλλα σε καμια περιπτωση ως αμεση και φανερη γιατι θα ερεθιζε τα αντανακλαστικα του ΝΑΤΟ που με τη σειρα του απαιτουσε αμεση εμπλοκη εναντι της Μαμας Ρωσιας.

    Σ το πλαισιο αυτο οι αυτονομιστες εκαναν την βρωμικη δουλεια και τα μικρα τακτικα στρατευματα την λεγομενη »στρατιωτικη μικροχειρουργικη» ελεγχοντας το πεδιο και ανακατανεμοντας τις πυροβολαρχιες και το αρματικο δυναμικο συνεχως με σκοπο την συγχυση του αντιπαλου

    Εν κατακλειδι οι Ρωσοι στον πολεμο της Κριμαιας αλλαξαν τους ορους των συγχρονων συρραξεων σε μικρα θεατρα συγκρουσεων οπου απαιτειται γρηγορη μετακινηση και διασπορα μικρων και ευελικτων δυναμεων οπου πολλαπλασιαζουν τα μετωπα και αναγκαζουν τον τακτικο στρατο του αντιπαλου να αλλαζει πλανα συνεχεια.
    Η συνεχης ομως αλλαγη των πλανων της κεντρικης διοικησης θετει ως προαπαιτουμενο ενα υψηλο φασμα δικτυοκεντρικοτητας μεταξυ των Οπλων η οπιια στην περιπτωση των Ουκρανων δεν υπηρχε και φυσικα ενα εξαιρετικα αποτελεσματικο πλασιο λειτουργειας των Military/Land Logistics που ειναι αναμφισβητητα ενας τεραστιος παραγοντας επιτυχιας που συνηθως παραγνωριζουμε.

    Στην περιπτωση της Ουκρανιας αποδειχθηκε οτι υπηρχαν επιλαρχιες αρματων που ακομη και στη διαρκεια της ημερας περιφερονταν μεσα στους καμπους χωρις καλυψη και σαφεις οδηγιες λογω της διασπορας του αντιπαλου, αδυναμες πολλες φορες λαβουν βοηθεια απο το μηχανικο η ακομη και πετρελαιο απο τη Διοικηση Εφοδιασμου γιατι αφενος οι εντολες απαγκιστρωσης ηταν τοσες πολλες απο τη κεντρικη διοικηση κι αφετερου οι ομαδες υποστηριξης του μηχανικου και εφοδιασμου καταστρεφονταν επι των οδικων αξονων πριν φτασουν στις επιλαρχιεςι πληρως εκτεθειμενες για ωρες στο μπαραζ των Tornado και των Grad

    Ειναι λοιπον φανερο οτι παρολο που οι Ουκρανοι ειχαν μακραν καλυτερο οπλισμο ωστοσο η αδυναμια εκτελεσης ενος σωστου δογματος/μοντελου επι του σημειου τους μετετρεψε σε seating ducks του πυροβολικου των αυτονομιστων.

    1. Δυστυχώς η ευτυχώς τα λετε πολύ καλα. Οι ΗΠΑ νομιζω χαθηκαν στο κομματι ανάπτυξης θεωριας νικης. Ο φετιχισμος της πλατφορμας απετυχε εναντι οπλικα ασημαντων αντιπάλων. Καιρος να πάρουμε κάποια μαθήματα απο τις ενοπλες συρραξεις γυρω μας και να τα εφαρμόσουμε

  11. Κάνω ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο σχόλιο για ένα άρθρο το οποίο κατά το μεγαλύτερο μέρος του (όπως και το άλλο για την παράκτια άμυνα) είναι αποτέλεσμα κακής αυτόματης μετάφρασης google από Ρώσικα site “υψηλής” αξιοπιστίας και φερεγγυότητας (τελικά το τσερνομπιλ συνέβη ή ακόμα) και μου απαντούν 2-3 άτομα έχοντας σαν μοναδικό επιχείρημα ότι δεν τους αρέσει το όνομα Denis-LM. Εντάξει λοιπόν το αλλάζω σε Νώντας ή ότι άλλο θέλετε. Πάμε τώρα στην ταμπακιέρα…….

  12. Αγαπητε φιλε δεν με νοιαζει κι αν εισαι ο Jason -Aντιγονη η οποιος αλλος.

    Μπορεις να ψεξεις το αρθρο κι ακομη καλυτερα να το κανεις στην ουσια του με επιχειρηματα αλλα δεν μπορεις να προσαψεις στον αρθρογραφο δολο η εσκεμμενη προτιμηση κι αυτο γιατι το χρησιμοποιει ωστε να κανει χρηση ενος case study σε αντιπαραβολη με την δυνητικη αξιολογηση και χρηση του στα ελληνικα δεδομενα.

    Ναι το συγκεκριμενο παραδειγμα οσο και αν φαινεται παρωχημενο και εκτος συγχρονης πραγματικοτητας ωστοσο ειναι πολυ ευστοχο αναφορικα με το επιτυχες αποτελεσμα χρησης παλαιου εξοπλισμου αλλα στα πλαισια ενος συγχρονου δογματος…..

    Πιο πανω τονισα την διαφορα στη στρατιωτικη θεωρηση μεταξυ Ρωσιας και ΗΠΑ και εκει ειναι η ουσια του αρθρου. Δεν απαιτειται αναγκαστικα να κοιταξεις τις λεπτομερειες των οπλων που χρησιμοποιηθηκαν αλλα ο τροπος, ο χρονος και η διασυνδεση τους με τα υπολοπα Οπλα και αισθητηρες.

  13. Εξαιρετικό άρθρο, το θέμα της δράσης του ρωσικού πυροβολικού στον πόλεμο της Ουκρανίας έχει τεθεί και στο παρελθόν, όπως και η ανάγκη να εξαχθούν συμπεράσματα για τις ελληνικές ΕΔ. Μόνο δύο πράγματα έχω να προσθέσω, πρώτων δεν ήταν πόλεμος της Κριμαίας αλλά του Ντονμπας αφού στην Κριμαία δεν υπήρξε ένοπλη σύρραξη, οι ουκρανικές ΕΔ ή αποσύρθηκαν στην Ουκρανία ή όσες ήθελαν εντάχθηκαν στις ρωσικές ΕΔ, άλλωστε πόλεμο του Ντονμπας το λένε και οι ίδιοι οι Ρώσοι. Δεύτερο, το δόγμα «artillery on steroids» δεν λειτουργεί μόνο του αλλά εντάσσεται σε ένα μεγαλύτερο δίκτυο πυκνής αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον πως οι ρωσικές ΕΔ προκάλεσαν τεράστιες απώλειες στην αεροπορία της Ουκρανίας και τους επέβαλαν άρνηση περιοχής ακόμα και όταν οι ρωσικές ΕΔ ήταν εντός ουκρανικού εδάφους, παρέχοντας έτσι την απαραίτητη προστασία στο πυροβολικό και στις μονάδες ΗΠ να κάνουν ήσυχα την δουλειά τους. Άρα, μόνο ενίσχυση του πυροβολικού δεν αρκεί χρειάζεται ολική αναβάθμιση των δυνατοτήτων και στους τρεις αυτούς τομείς και εν συνεχεία η ενοποίηση τους σε ένα δίκτυοκεντρικό σύστημα. Τέλος, θα ήθελα να προσθέσω πως η Τουρκία ήδη κινείται σε ένα παρόμοιο δόγμα με την ανάπτυξη νέων αντί αεροπορικών συστημάτων για πολυστρωματικη αεράμυνα(οικογένεια hisar) και την ένταξη των s400, ανάπτυξη ΜΕΑ διαφόρων τύπων, ανάπτυξη και αναβάθμιση ΠΕΠ και βαλλιστικών πυραύλων και συστημάτων ΗΠ, ενώ φυσικά παρατηρείται και μια έντονη προπαγάνδα στη Θράκη στους μουσουλμανικους πληθυσμούς, ενώ όπου δεν υπήρχαν μουσουλμανικοί πληθυσμοί δημιουργούνται τεχνητά μέσω των μεταναστευτικών ροών. Άρα είναι καιρός για δράση και μάλιστα τάχιστα και όπως ορθώς έθεσε ένας φίλος, απαγκίστρωσης από ξεπερασμένες θεωρίες που δεν ισχύουν στο νέο άναρχο διεθνές περιβάλλον. Και πάλι ευχαριστώ για το άρθρο συνεχίστε έτσι !

    1. Για συστήματα πυροβολικού με μίασωστή συνεργασία με την Σερβία μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε Κινεζική και Ρωσική τεχνογνωσία στο ΠΒ. Στο Ντονμπας πράγματι η Δύση ξεκίνησε να ξυπνάει για τα καλά κάνοντας τεράστια άλματα στον τομέα του ΠΒ.

  14. Στη στρατηγική της Τουρκίας ξέχασα να προσθέσω και τις επιχειρήσεις psy ops, όπως και τη συνεχή προπαγάνδα για την υπεροπλία τους, τις δυνατότητες τους, την ετοιμότητα να πάνε την κατάσταση στα όρια ανά πάσα στιγμή, αλλά και την συνεχόμενη προπαγάνδα στο εσωτερικό τους για δήθεν καταπιεσμένους αδερφούς στην Ελλάδα ή τουρκικά εδάφη υπό ελληνική κατοχή κλπ Παρόμοια στρατηγική είχε ακολουθήσει και το Αζερμπαϊτζάν πριν τον πόλεμο στο Αρτσάχ με συνεχόμενη προπαγάνδα στο εσωτερικό και εξωτερικό για να δημιουργήσει αίσθημα φόβου στους Αρμένιους αλλά και για προετοιμασία του πληθυσμού του για την έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων οι οποίες ενδεχομένως να έχουν υψηλές απώλειες όμως η θυσία δικαιολογείται γιατί ο πόλεμος είναι ιερός. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του πολέμου, όταν φοβισμένοι και με ελλειπή εκπαίδευση νεαροί Αρμένιοι πήγαιναν να αντιμετωπίσουν τους Αζέρους. Τροφή για σκέψη….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *