Σύμφωνα με το «Reuters», παρά τις μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν, τους χιλιάδες νεκρούς και την κλιμακούμενη διεθνή πίεση, δεν υπάρχουν έως τώρα ενδείξεις εσωτερικού ρήγματος στον σκληρό πυρήνα της εξουσίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανατροπή του καθεστώτος. Την πίεση προς την ιρανική ηγεσία εντείνουν οι απειλές Τραμπ για στρατιωτική δράση, με αφορμή τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων. Την ίδια ώρα, όπως δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, «όλες οι επιλογές βρίσκονται στο τραπέζι». Ωστόσο, διπλωμάτες πηγές και αναλυτές εκτιμούν ότι χωρίς αποσκιρτήσεις στην κορυφή του κρατικού μηχανισμού, κυρίως στις δυνάμεις ασφαλείας, το καθεστώς δύσκολα θα καταρρεύσει. Η αρχιτεκτονική ασφαλείας του Ιράν θεωρείται από τις πιο βαθιές και αποτελεσματικές παγκοσμίως.
Οι Φρουροί της Επανάστασης και παραστρατιωτικοί αριθμούν συνολικά σχεδόν 1.000.000, λειτουργώντας ως δίχτυ ελέγχου, αποτροπής και καταστολής. Μέχρι σήμερα, όλες οι μεγάλες εξεγέρσεις έχουν κατασταλεί μέσω μαζικών συλλήψεων, δολοφονιών και εκφοβισμού. Ιρανός αξιωματούχος ανέφερε ότι περίπου 2.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις διαδηλώσεις, αποδίδοντας τις απώλειες σε «τρομοκράτες». Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνουν λόγο για τουλάχιστον 600 νεκρούς και χιλιάδες συλλήψεις. Πρόκειται για την πέμπτη μεγάλη εξέγερση στο Ιράν, από το 2009. Αναλυτές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι η επιβίωση δεν ισοδυναμεί με σταθερότητα. Η οικονομία παραμένει στραγγαλισμένη από τις κυρώσεις, χωρίς ορατή διέξοδο, ενώ γεωπολιτικά το Ιράν βρίσκεται σε δυσμενή θέση. Την ίδια στιγμή ο Τραμπ δήλωσε ότι «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν» και απείλησε με δασμούς χώρες που εμπορεύονται με το Ιράν.
Σε διπλωματικούς κύκλους επανέρχεται το λεγόμενο «μοντέλο Βενεζουέλας», δηλαδή η απομάκρυνση της κορυφής της εξουσίας, με ταυτόχρονο μήνυμα προς τον κρατικό μηχανισμό ότι μπορεί να παραμείνει στη θέση του εφόσον συνεργαστεί. Ωστόσο, η εφαρμογή ενός τέτοιου σεναρίου στο Ιράν θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε εθνοτικές και θρησκευτικές ρήξεις, ιδίως σε κουρδικές και σουνιτικές περιοχές με ιστορικό αντίστασης. Στρατιωτικές επιλογές υπάρχουν, από πιέσεις στις θαλάσσιες μεταφορές ιρανικού πετρελαίου έως στοχευμένα πλήγματα ή κυβερνοεπιθέσεις, όλες όμως ενέχουν υψηλό ρίσκο. Άλλες παρεμβάσεις, όπως η αποκατάσταση της πρόσβασης στο διαδίκτυο μέσω Starlink για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας των διαδηλωτών, θα μπορούσαν να προηγηθούν της χρήσης βίας. Προς το παρόν, το καθεστώς της Τεχεράνης εμφανίζεται τραυματισμένο, αλλά όχι έτοιμο να καταρρεύσει.
