Επειδή οι εντυπώσεις πάντα επικρατούν της λογικής, θεωρούμε εξαιρετικά σκόπιμο και επίκαιρο να αναφερθούμε στο ποια μορφή μπορεί και πρέπει να έχει η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία στις δεκαετίες που έρχονται. Στο πλαίσιο αυτό κυρίες και κύριοι θα ξεκινήσουμε από τα βασικά και ευκόλως εννοούμενα… Που δυστυχώς στη χώρα που ζούμε και με την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί πρέπει να επαναλαμβάνονται!

Στα χρόνια που μεσολάβησαν από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου από τη χώρα μας, οι δαπάνες για την άμυνα μειώθηκαν κατακόρυφα. Ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν και παρά τις ατέρμονες προσπάθειες που έχουν από όλες ανεξαιρέτως τις μνημονιακές κυβερνήσεις να πειστεί ο μέσος Έλληνας για την αλλαγή εποχής που έρχεται, ιδίως μετά το διάγγελμα της Ιθάκης του περασμένου καλοκαιριού, είναι δεδομένο από την μία πλευρά το ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν έχει εκσυγχρονιστεί ούτε κατ’ ιδέαν και από την άλλη το ότι η χώρα έχει αναλάβει σημαντικές δεσμεύσεις έναντι των δανειστών της για τα επόμενα 100 χρόνια… Χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση επομένως, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν για αρκετά ακόμη χρόνια να επηρεάζονται από τις δεσμεύσεις της χώρας έναντι των δανειστών της. Οι οποίοι –ναι- έσπευσαν να σώσουν τις τράπεζές τους το 2011, φυσικά αδιαφορώντας για την τύχη του ελληνικού λαού. Το ίδιο πράττουν και για την συνεχή απομείωση της μαχητικής ικανότητας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, καθιστώντας σαφές ότι ΠΟΤΕ δεν θα επέμβουν για να διαφυλάξουν την ελληνική εδαφική ακεραιότητα…

 

H εθνική μας κυριαρχία είναι δική μας υπόθεση…

Παρά τα όσα περί του αντιθέτου διακηρύσσουν κατά καιρούς από τα σαλόνια των Βρυξέλλων, ακόμα και ο πλέον αφελής γνωρίζει ότι επί της ουσίας αυτό που θα κάνουν είναι να διαδραματίσουν ρόλο διαμεσολαβητή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αφού η Τουρκία θα έχει προβεί στην κατάληψη ελληνικών εδαφών! Το έργο το έχουμε ξαναδεί… όχι μόνο πριν από 45 χρόνια στην Κύπρο, αλλά και το 1964, το 1955 και το 1945. Αντί η ανατολική Θράκη και η Βόρεια Ήπειρος να αποδοθούν στην Ελλάδα που τόσο αίμα προσέφερε στον αγώνα ενάντια στο Ναζισμό, αφέθηκαν στην κατοχή των συμμάχων των δυνάμεων του Άξονα (Τουρκία και Αλβανία)… Το έργο θα το ξαναδούμε λοιπόν, ας μην γελιόμαστε… Η εθνική μας κυριαρχία είναι δικό μας θέμα. Αν θέλουμε τη διατηρούμε αν δεν θέλουμε όχι. Τελεία και παύλα.

Με βάση αυτό το δεδομένο ερχόμαστε τώρα και στο προκείμενο… Τι είδους Πολεμική Αεροπορία θέλουμε να έχουμε και τι είδους Αεροπορία μπορούμε να έχουμε; Έχει γραφτεί χιλιάδες φορές στο παρελθόν και έχει επιβεβαιωθεί από πλειάδα γεγονότων, ότι η Πολεμική Αεροπορία θα διαδραματίσει τον πιο καθοριστικό ίσως ρόλο στη διαφύλαξη των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας. Οι λόγοι είναι προφανείς, ιδίως μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο… Ταχύτατη μεταφορά μεγάλης ισχύος πυρός οπουδήποτε, οποιαδήποτε ώρα του εικοσιτετραώρου και υπό -σχεδόν- οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Περαιτέρω ανάλυση είναι περιττή. Το μεγάλο πρόβλημα στην προσπάθεια διατήρησης σημαντικής αεροπορικής ισχύος και κατ΄επέκταση της διασφάλισης αεροπορικής κυριαρχίας, είναι το κόστος. Όχι μόνο αγοράς, αλλά και υποστήριξης. Και δεν είναι μόνο ελληνικό… Αφορά όλες τις αεροπορικές δυνάμεις ανεξαιρέτως. Μικρές και μεγάλες. Για την Ελλάδα είναι κρίσιμης και για ένα ακόμα λόγο. Ο στόλος μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας, θα πρέπει μόνιμα να υποστηρίζεται από επαρκή αποθέματα ανταλλακτικών και όπλων για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων διάρκειας δύο τουλάχιστον εβδομάδων. Για αυτό το χρονικό διάστημα, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να είναι σε θέση να επιχειρεί αυτόνομα, ακόμα και αν έχει επιβληθεί στη χώρα οποιασδήποτε μορφής εμπάργκο (επίσημο ή άτυπο) από τις χώρες-προμηθευτές.

Με άλλα λόγια αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει για τα χρόνια που έρχονται, είναι τα διαθέσιμα μαχητικά αεροσκάφη να είναι αξιόμαχα, να φέρουν δηλαδή συστήματα και όπλα που να ανταποκρίνονται απόλυτα στις σύγχρονες επιχειρησιακές απαιτήσεις και ο βαθμός διαθεσιμότητάς τους να είναι υψηλός. Εάν είναι δυνατόν, ακόμα υψηλότερος και από αυτόν που δίνει ως ελάχιστο το ΝΑΤΟ… 75% της συνολικής δύναμης μαχητικών δηλαδή, διαθέσιμο σε 24ωρη βάση, 365 ημέρες το χρόνο.

 

Αλλαγή εποχής και… νοοτροπίας

Οι εποχές κατά τις οποίες μιλούσαμε για τη μόνιμη διατήρηση δύναμης 300 τουλάχιστον μαχητικών στη δύναμη της Πολεμικής Αεροπορίας, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Ούτε και πριν από 10 ή 20 χρόνια άλλωστε είχε καμία λογική αυτό το δόγμα… Αυτή η εμμονή αν θέλουμε να ακριβολογούμε. Γιατί διατηρούσαμε μέν μόνο κατ’ επίφαση και όχι ουσιαστικά δύναμη 300 μαχητικών. Το ένα τρίτο της τουλάχιστον, απαρτίζονταν από παλιά αεροπλάνα με περιορισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες και μικρές πιθανότητες επιβίωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις. Να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι όμως για να καταλάβετε τι εννοούμε…

Στα μέσα της περασμένης δεκαετίας (2005) η Πολεμική Αεροπορία διέθετε 60 τουλάχιστον εξειδικευμένα βομβαρδιστικά Α-7Η και –Ε. Λόγω της μεγάλης μεταφορικής ικανότητάς τους σε οπλικό φορτίο, της μεγάλης τους ακτίνας και της εξαιρετικής ακρίβειας άφεσης οπλισμού που τους προσέδιδε ο ομολογουμένως παλιός εξοπλισμός ναυτιλίας και διαχείρισης/άφεσης ακόμα και συμβατικών όπλων, τα αεροπλάνα αυτά παρέμεναν εξόχως αποτελεσματικά από επιχειρησιακής άποψης . Δεν διέθεταν όμως συστήματα αυτοπροστασίας. Έφεραν μόνο δέκτες προειδοποίησης εντοπισμού/εγκλωβισμού από ραντάρ τύπου ALR-66 (A-7H) και ALR-99 (A-7E), καθώς και εκτοξευτές θερμοβολίδων και αερόφυλλων  (flares-chaffs) τύπου ALE-47. Επομένως δεν θα μπορούσαν αξιοποιώντας κάποιους παρεμβολείς, να παραπλανήσουν ή να αδρανοποιήσουν έστω και παροδικά την εχθρική αεράμυνα (επίγεια και εναέρια) κατά τη διαδρομή τους προς το στόχο και την απεμπλοκή τους από αυτόν…

Τα 36 F-4E Phantom II που εκσυγχρονίστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος P.I. 2000, επίσης δεν απέκτησαν ποτέ αποτελεσματικά συστήματα αυτοπροστασίας.  Τα 20+ φωτοαναγνωριστικά RF-4E έπασχαν από το ίδιο πρόβλημα και παρά τις προσπάθειες που είχαν καταβληθεί από το ΓΕΑ για τον εξοπλισμό τους με σύγχρονα ηλεκτροοπτικά συστήματα αναγνώρισης, αλλά και τον εξοπλισμό τους με ατρακτίδια ηλεκτρονικής επιτήρησης-αναγνώρισης και υποκλοπών (ELINT-SIGINT) τύπου ASTAC, δαπανήθηκαν σημαντικά ποσά για την παράταση της επιχειρησιακής τους ζωής χωρίς αποτέλεσμα με κύριους υπαίτιους την Αμερικανική Αεροπορία (USAF) και την εταιρία ROI… Μετά από 15 χρόνια προσπαθειών αναβάθμισης των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των RF-4E και την δαπάνη πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, διαπιστώθηκε ότι θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό το να προμηθευτούμε περισσότερα ολοκληρωμένα συστήματα DB-110 για τα F-16C/D Block 52+ Advanced. Αποκορύφωμα της πραγματικά χαοτικής κατάστασης που επικρατούσε στο παρελθόν σε ότι αφορά στα εξοπλιστικά προγράμματα της Πολεμικής Αεροπορίας, ήταν φυσικά η απαξίωση των Mirage 2000EGM/BGM με το να μην εκσυγχρονιστούν σε επίπεδο -5Mk.2. Σήμερα που πολλοί «θυμήθηκαν» τις δυνατότητες του -5Mk.2 και των όπλων του, εκθειάζοντας την επιχειρησιακή του «βαρύτητα», είναι απλά πολύ αργά…

Μια απλή πρόσθεση των αριθμών που παραθέτουμε παραπάνω, αποκαλύπτει ότι περισσότερα από 100 αεροπλάνα στη δύναμη της Π.Α. πριν από 13 χρόνια, ναι μεν ήταν υπολογίσιμος παράγοντας, αλλά με σημαντικούς περιορισμούς. Πολλά ΝΑΙ μεν, ΑΛΛΑ για μία αεροπορική δύναμη που θέλει να είναι σύγχρονη και αποτελεσματική…  Κακά τα ψέματα λοιπόν. Η κατάσταση αυτή δεν πρέπει επ΄ ουδενί να επαναληφθεί στο μέλλον. Με βάση τα σημερινά αλλά και μελλοντικά οικονομικά δεδομένα, θα ήταν ουτοπικό να μιλάμε για δύναμη μεγαλύτερη των 200 μαχητικών. Δηλαδή 10 πραγματικά ετοιμοπόλεμες πολεμικές Μοίρες. Αν θεωρήσουμε ότι θα φτάσουμε στο επίπεδο –στο άμεσο, ή όχι, μέλλον- να διατηρούμε τη διαθεσιμότητα στο 75% έως 80% της συνολικής δύναμης μαχητικών καθημερινά, οι μονάδες που θα έχουμε στη διάθεσή μας δεν θα υπερβαίνουν τις 150. Παρά το γεγονός ότι ο αριθμός αυτός φαίνεται μικρός, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Υπό την προϋπόθεση πάντα ότι ΟΛΑ τα μαχητικά θα είναι εξοπλισμένα και οπλισμένα με τα κατάλληλα συστήματα και όπλα για να ανταπεξέλθουν με αξιώσεις στις ανάγκες των σημερινών και μελλοντικών επιχειρήσεων.

 

Comments

  1. Εννοειται οτι α/φη της ΠΑ πρεπει να εχουν πληρες πακετο ηλεκτρονικης σουίτας, ΑΛΛΑ τα Α-7 δεν θα επιχειρουσαν μονα,αλλα ως μερος πακετου το οποιο θα αναλαμβανε (και) το »ηλεκτρονικο»κομματι.
    Το ιδιο ισχυει και για τα F-4PI.
    Aλλα τα αυτονοητα ακουγονται γραφικα οταν ο στολος των F-16 πεταγε 15 ολοκληρα χρονια χωρις να ειναι
    πληρως αξιοποιησημο το ASPIS χωρις να ανοιξει ρουθουνι και μολις αυτο κρινεται επιχειρησιακο (το 2018!!!)
    να υπογραφουμε προγραμμα αναβαθμισης σε »V» με την LM να καθιστα σαφες ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ταυτοχρονης λειτουργιας του προς τοποθετηση AESA με το ASPIS.
    Το κοστος συμβατοτητας αγνωστο (παντα κατα την LM που μιλαει και στεκονται ολοι σουζα στο ΥΕΘΑ) και
    ολοι κανουν τους Κινεζους.
    Ελπιδα πουθενα….
    Αλλα το καλο κοστιζει και περισσοτερο (-5/ΙCMS MK II)…

    1. Εκεί φαίνεται η ανωτερότητα των Μirage 2000 που ο συνδυασμός ραντάρ ICMS ιδίως στην νέοτερη έκδοση Μk.4 θα κάνει την διαφορά για χρόνια στο Αιγαίο ιδίως με την ενσωμάτωση των MICA NG

      Το κόστος εκσυγχρονισμού ειναι σχετικό Γιώργο. Και τα F-16 block 30 αν θες να εκσυγχρονίσεις σε επίπεδο bl. 52+ το κόστος θα ειναι σε αυτά τα επίπεδα. Επιπλεον τα Mirage δεν θέλουν δομικές ενισχύσεις.

  2. Πρέπει να ρίξουμε βάση σε UAVs και σε αυτοματισμούς. Όσο γίνετε να μειώσουμε το ρίσκο για το ανθρώπινο δυναμικό και ζωές.
    Συστήματα αυτοπροστασίας, αντιαεροπορικά, ενάντι πλοίων, αντιπυραυλικά, θωρακίσεις. Δε χρειαζόμαστε τα πανάκριβα και πολλα μαχητικά , αρκεί με τα αβύθιστα νησιά που έχουμε να ανοίξουμε μια ομπρέλα που δε θα περνά ούτε μήγα και θα μας προστατέυει από ότι δίποτε έρχετε.

  3. Tα UAVs με τη μορφη που εχουν σημερα δεν μπορουν να στσθουν σε ενα τοσο θανατηφορο πεδιο οπως το Αιγαιο
    ή/και ο Εβρος.
    Aπο την αλλη συστηματα οπως το Deep Strike θα μπορεσουν να »αποφορτισουν» την ΠΑ….

  4. -85 F16 Viper
    -38 F16 block 52 advanced από τα απάρτια των εκσυγχρονισμένων ρανταρ link16 κλπ.
    -40 Mirage 2000-5 MK-II
    εκσυγχρονισμος επιπλέον 15-16 Mirage 2000 απ τα παλαιότερα σε -5 MK-II ή…αγορά μεταχειρισμένων -5 και μετατροπή στο επίπεδο των ελληνικών, που ίσως να είναι και πιο φθηνη επιλογή και τοποθέτηση επίσης αντιστοιχου συστηματος με το link16
    ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΝΕΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ περί το 2023-25 σε αριθμούς των 40 σε αριθμους 20+20!
    ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟ 2030, Μη Επανδρωμενου Αεροσκάφους με χαρακτηριστικά στελθ και δυνατότητες απο/προσγείωσης απο διαδρόμους με μικρό μηκος.
    -Ενσωμάτωση των συστημάτων ραντάρ τέτοια που μπορούν να αποκαλύπτουν εγκαίρως και σε ικανές αποστάσεις τα f-35 και δικτύωσή τους με τα ήδη υπάρχοντα.
    -Εκσυγχρονισμός των δυνατοτήτων των ραντάρ των ERIEYE.
    -Πιστοποίηση και ανανέωση κρισιμων συστημάτων οπλισμού των αεροσκαφών και απόκτηση επιπλέον βλημάτων μακρού πλήγματος όπως επίσης και στόχων επιφανείας.
    -Απόκτηση στοκ ανταλλακτικών για διαθεσιμότητες αεροσκαφών στο 80%.
    -20 f16 block 30 σε ρολο εκπαίδευσης Agressors
    -Αγορά ή απόκτηση μεταχειρισμένων έως 3 αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού για δυνατότητα κάλυψης του τεράστιου χώρου της ανατολικής Μεσογείου.
    Ουτοπικά θα μου πείτε,….αλλά….ΑΚΡΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ και ΛΟΓΙΚΑ…
    Σε άλλες εποχές θα τα λέγατε….και λίγα…

    1. Αφού αξιοποιηθούν παράλληλα και τα μέρη νεότερων block στα παλαιότερα.

      Βραχυπρόθεσμα πρέπει να επικεντρωθούμε στην ενίσχυση του αριθμού σύγχρονων Mirage, MICA NG και ICMS Mk.4 κάνουν την διαφορά…. σε συζητάμε βεβαια και στην ενσωμάτωση του AESA που πρότεινε η Thales για το Tejas

      Μετά έχει σειρά το F-35 σε block 20 ή 30.

  5. Βασικά αρχικά χρειάζεται:
    1. Αναβάθμιση των Mirage.
    2. Αναβάθμιση των Mirage.
    3. Αναβάθμιση των Mirage.
    Μετά βλέπουμε και το επόμενο στάδιο!

  6. Πολλα απο αυτά είναι μονόδρομος. Αρχικά αςψεκσυχρονιστουν τα 85 F16 σε viper & 38 σε block 52 απο απόσυρση τον κιτ. Τα 25 Miraz 2000-5 να εκσυχρονιστουν ακομα περισσοτερο γιατι τα παλιά δυςτυχως δεν υπαρχει πρόθεση. Η αεράμυνα μας πραγματικα ειναι ισχυρή και να συνεχίζει να ενισχύεται γιατι αποτελεί καθοριστικό παράγοντα & φυσικα τα όπλα των μαχητών που δίνουν πλεονέκτημα οπως iris mica κτλ.
    Ο καθοριστικός παράγοντας πλεον ειναι η ΕΕ Που δινει βαςη επιτελους σε ενα σύστημα κοινής άμυνας. Το ποσα Θα πάρουμε από τα χρήματα που θέλουν να διαθέσουν εξαρτάται από εμάς. Αν ήδη αρχίσαμε να δουλεύουμε στο συγκεκριμένο πλάνο θα μπορούμε να πάρουμε αρκετα όπλα. Έτσι θα μπορούσαμε στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής άμυνας να παρουμε μια σειρά από αεροπλάνα …που μπορεί να είναι οποιαδήποτε ευρωπαϊκών προδιαγραφών ή και εκσυχρονισμό παλιότερων σε πρώτη φάση με χρηματοδότηση των ευρωπαίων σε κάποιο βαθμό μικρ9 βαθμό να συμμετέχουμε και εμεις εκτός απο τη στελέχωση τους.
    Ολα θελουν δουλεια και πίεση…..οι Ευρωπαοι ακούνε αρκει να μιλήσεις με προγραμμα και πλάνο μελλοντικό που να περιελάμβανε τα συμφέροντα τους. Θα τους σύμφερε πχ να υπαρχουν 3-4 μοίρες Eurofigter εξοπλισμένες στην Ελλαδα, οι οποίες θα ειναι στελεχωμένες με Έλληνες πιλότους και να αναλάβουν σε 1η φάση των λεγχο των ευρωπαϊκών συνόρων σε αυτο σημείο. Ομως χρειαζεται συνεχή πίεση για πειστούν οτι θα το κανουμε. Γθατι χρηματα δίνουν ….μονο ομως πιστεύσουν οτι καλύπτουν τα θελω τους. Οπως λεει ο λαός κοντα το βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *