Στη δημοσιότητα δόθηκε η νέα σχεδίαση φρεγάτας του Αμερικανικού Ναυτικού, ο διάδοχος του προγράμματος των φρεγατών της κλάσης Constellation. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πλοίου αναφέρουν τα εξής στοιχεία: μήκος 128 μέτρα, πλάτος 16,5 μέτρα και βύθισμα 6,7 μέτρα. Το εκτόπισμα ανέρχεται στους 4.750 τόνους ενώ η νέα σχεδίασης φρεγάτας του US Navy επιτυγχάνει μέγιστη ταχύτητα 28 κόμβους. Η ακτίνα δράσης φθάνει τα 12.000 ναυτικά μίλια με οικονομική ταχύτητα πλεύσης, ενώ η επιχειρησιακή αυτονομία (διάρκεια αποστολής) αγγίζει τις 60 ημέρες. Το πλήρωμα υπολογίζεται σε 148 άτομα, στοιχείο που υποδηλώνει αυξημένο επίπεδο αυτοματισμού συστημάτων σε σύγκριση με παλαιότερες σχεδιάσεις φρεγατών.

Όσον αφορά τον οπλισμό και τα συστήματα μάχης, η φρεγάτα φέρει κύριο πυροβόλο 57mm στην πλώρη και δευτερεύον πυροβόλο 30mm στη πρύμνη, καλύπτοντας ανάγκες προσβολής στόχων επιφανείας, εγγύς άμυνας και ασύμμετρων απειλών. Στον τομέα της αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής προστασίας περιλαμβάνεται σύστημα Mk 49 RAM (21 κελιών) για την αντιμετώπιση πυραυλικών επιθέσεων καθώς και δύο εκτοξευτές Nulka για την εκτόξευση αντιμέτρων κατά εχθρικών κατευθυνόμενων πυραύλων επιφανείας. Ο κύριος αισθητήρας αεράμυνας είναι το ραντάρ AN/SPS-77, ενώ ο ηλεκτρονικός πόλεμος καλύπτεται από το SLQ-32(V)6, σύστημα τελευταίας γενιάς προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες ηλεκτρονικού πολέμου και συλλογής πληροφοριών (ESM/ ECM). Σε επίπεδο κρούσης, προβλέπεται δυνατότητα μεταφοράς έως 16 πυραύλων NSM (Naval Strike Missile) ή εναλλακτικά 48 πυραύλων Hellfire καθώς και ευέλικτοι χώροι για μεταφορά όπλων σε εμπορευματοκιβώτια – κοντέινερ (containerized mission packages).

Επίσης δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για ολοκληρωμένα συστήματα ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων όπως σόναρ τρόπιδας και συρόμενο σόναρ μεταβλητού βάθους. Εντύπωση, προκαλεί και η απουσία αντιαεροπορικών πυραύλων μέσου και μεγάλου βεληνεκούς. Φυσικά δεν αποκλείεται να υπάρξουν τροποποιήσεις στον οπλισμό και τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό των πλοίων πλην όμως τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν μια πρώτη εικόνα για τις δυνατότητες των νέων φρεγατών του Ναυτικού των ΗΠΑ. Αξίζει να επισημανθεί πως οι όποιες τροποποιήσεις σε μια σχεδίαση πλοίου επιφέρουν επιπρόσθετο τεχνικό ρίσκο που τις περισσότερες φορές μεταφράζεται σε υπερβάσεις χρονοδιαγράμματος και αύξηση του τελικού κόστους. Ενδεικτικά αναφέρεται πως οι μετατροπές/ τροποποιήσεις αριθμού πυραύλων ή ηλεκτρονικών (πχ αισθητήρων) άρα και φορτίων (κατανομή βαρών) σε μια σχεδίαση επιφέρει αλλαγές στην ευστάθεια (stability) του πλοίου. Το παράδειγμα των Constellation είναι νωπό.

Τέλος, η νέα σχεδίαση φρεγάτας υποστηρίζει αεροπορικές επιχειρήσεις, με δυνατότητα ενσωμάτωσης επανδρωμένου ελικοπτέρου ή UAV, ενισχύοντας σημαντικά τις αποστολές πολέμου επιφανείας, επιτήρησης και στοχοποίησης πέραν του ορίζοντα. Αυτό που συμπεραίνουμε με πάσα βεβαιότητα είναι πως για την επόμενη δεκαετία το κύριο βάρος αντιμετώπισης των ναυτικών απειλών κατά του Αμερικανικού Ναυτικού θα σηκώσουν οι σχεδιάσεις των Arleigh Burke που υπηρετούν ήδη.