H Leonardo DRS ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση με τον Αμερικανικό Στρατός, ύψους $ 16,9 εκατομμυρίων, για την ανάπτυξη νέου ηλεκτρικού συστήματος ελέγχου πυροβόλου για τα αυτοκινούμενα πυροβόλα M-109A7. Το πρόγραμμα ονομάζεται PESA (Paladin Electric Servo Amplifier) και έχει στόχο να αντικαταστήσει το σύστημα ελέγχου του πυροβόλου με νέο. Το σύστημα PESA θα εκτελεί δύο κρίσιμες λειτουργίες. Θα μοιράζει την ηλεκτρινή ισχύ στο σύστημα ελέγχου του πυροβόλου και θα μεσολαβεί μεταξύ του Συστήματος Ελέγχου Πυρός του πυροβόλου και των μηχανισμών που ελέγχουν την κίνηση του πυροβόλου. Το PESA θα αποτελείτε από τρία υποσυστήματα: το Load Control and EMI Filter Unit (LCEMIU), το Motor Power Amplifier Unit (MPAU) και το Real-Time Processing Unit (RTPU). Το M-109A7 ενσωματώνει τον κινητήρα, το σύστημα μετάδοσης της κίνησης και τις ερπύστριες του τεθωρακισμένου οχήματος μάχης M2 Bradley, γεγονός που παράγει οικονομίες κλίμακας στην υποστήριξη των δύο συστημάτων και αυξάνει τη διαθεσιμότητα τους.

Το σύστημα παραγωγής ενέργειας του M-109A7 προέρχεται από το ακυρωθέν πρόγραμμα XM-1203 NLSC (Non-Line-of-Sight Cannon), ενώ το πυροβόλο ενσωματώνει ηλεκτρικό σύστημα καθοδήγησης, αντί υδραυλικού. Ο τυπικός ρυθμός βολής του M-109A7 είναι ένα πυρομαχικό το λεπτό, ενώ ο μέγιστος ρυθμός βολής είναι τα τέσσερα πυρομαχικά το λεπτό. Το μέγιστο βάρος μάχης ανέρχεται στους 35 τόνους, δηλαδή είναι κατά 10 τόνους βαρύτερο από το M-109A6 Paladin. Ωστόσο, το M-109A7 είναι σχεδιασμένο να «σηκώνει» βάρος μάχης έως και 50 τόνους (χώρος και βάρος για πιθανή μελλοντική αναβάθμιση). Παρά το αυξημένο βάρος του, το M-109A7 επιτυγχάνει μεγαλύτερη μέγιστη ταχύτητα από τις προηγούμενες εκδόσεις, στα 61 χιλιόμετρα την ώρα. Το μέγιστο βεληνεκές του πυροβόλου είναι συνάρτηση του πυρομαχικού και ξεκινά από τα 21 χιλιόμετρα, με συμβατικά πυρομαχικά, έως τα 40 χιλιόμετρα, με πυρομαχικά αυξημένου βεληνεκούς.