Μπορεί η Τουρκία να απέσυρε το «Oruc Reis», ωστόσο η προκλητική ρητορική και η ευθεία αμφισβήτηση ελληνικών εδαφών παραμένει στην ημερήσια διάταξη της Τουρκίας. Χθες ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, έθεσε ξανά θέμα αποστρατικοποίησης νησιών του Αιγαίου και ιδιοκτησίας 152 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, με το αίολο επιχείρημα ότι η κυριότητα τους δεν παραχωρήθηκε στην Ελλάδα από τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες.

Είσαι σαφές ότι η αποχώρηση του «Oruc Reis» δεν αποτελεί κίνηση καλής θέλησης προς την Ελλάδα, ούτε δείγμα αλλαγής της πολιτικής της Τουρκίας. Είναι μια τακτική κίνησης, ένας φθηνός ελιγμός, προκειμένου να δοθεί το αναγκαίο «πάτημα» στις φιλοτουρκικές δυνάμεις εντός της ΕΕ, με κυριότερη τη Γερμανία, να πιέσουν για να μην επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία στο προσεχές Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (24-25 Σεπτεμβρίου).

Το ενδεχόμενο της επιβολής οικονομικών κυρώσεων από την ΕΕ είναι κάτι που θα επιδεινώσει το κακό κλίμα που επικρατεί στις διεθνείς αγορές για την οικονομία της Τουρκίας. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγες μέρες ο αμερικανικός οίκος αξιολογήσεων Moody’s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Τουρκίας στο Β2, από Β1, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, τις εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη μείωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας.

Comments

  1. Η χειρότερη κίνηση διπλωματικά και στρατηγικά, θα είναι η Αθήνα να δώσει χώρο και χρόνο στην Άγκυρα προς ανασύνταξη και ισχυροποίηση.

    Η Τουρκία δεν παύει τον αναθεωρητισμό της, δεν παύει τις παραβιάσεις, δεν παύει την πειρατεία, δεν παύει τις επιθετικές ενέργειες, δεν παύει την φιλοδοξία της να καταστεί αυτή ναυτική δύναμη δια της αντικατάστασης και εξάλειψης της Ελλάδος από το Αιγαίο και την Μεσόγειο, δεν παύει την απειλή πολέμου σε περίπτωση άσκησης νόμιμου κυριαρχικού δικαιώματος εξ Ελλάδος, δεν παύει να επιχειρεί την εκ των πραγμάτων κατάργηση της UNCLOS, δεν παύει να ενεργεί ήδη προς ανάπτυξη βαλλιστικών φορέων και πυρηνικών κεφαλών, δεν παύει την παράνομη κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν παύει τις παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις στην κυπριακή Α.Ο.Ζ, δεν παύει να χύνει δηλητήριο σε καθημερινή βάση εναντίων του Ελληνισμού εν γένει και όσων έχουν τη σοφία να αντιτίθενται στις σχιζοφρενικές αξιώσεις της, δεν παύει την συνεργασία με πλήθος δρώντων που ανοιχτά έχουν συμφέροντα εχθρικά πρός τη Δύση και τη δημοκρατία, δεν παύει να ενεργεί ως στρατιωτικός και βιομηχανικός βραχίωνας της Μουσουλμανικής Αδελφότητος, δεν παύει τις εισβολές σε Συρία και Ιράκ, δεν παύει να χρησιμοποιεί τις μεταναστευτικές ροές ως εργαλείο εποικισμού και ανεπανόρθωτης αλλοίωσης της πληθυσμιακής σύνθεσης της Ευρώπης από αντιδυτικά στοιχεία, δεν παύει τον έκδηλο αντισημιτισμό της, τον έκδηλο ανθελληνισμό της, τον έκδηλο αντιευρωπαϊσμό της.
    Να συνεχίσω;

    Αν υπάρχουν εν Ελλάδι αρκετά αφελείς ή φυγόπονοι, διατεθειμένοι να αγνοήσουν την πραγματική φύση και υπόσταση της απειλής που συνιστά η Τουρκία για την Ελλάδα, τα κράτη της Μεσογείου, αλλά και ολόκληρη την Δύση, καλώς να απομακρυνθούν από τις θέσεις τους.

    1. Κ.Δ

      Επειδή αναφέρατε την Unclos θέλω να παρατηρήσω μερικά πράγματα που θα έπρεπε να έχουμε υπόψην, επειδή η σημερινή ελληνικη κυβέρνηση δεν τα επικοινωνεί σωστά αφήνοντας απέξω μερικές σημαντικές λεπτομέρειες στο ζήτημα.

      Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει άριστα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάρει αυτά που θέλει και απαιτεί στην περιοχή μεγίστης που είναι απαραίτητα για μια ένωση των ΑΟΖ Κύπρου – Ελλάδας. Επειδή υπάρχουν σαφείς παράμετροι στο Unclos που ρυθμίζουν αυτά τα ζητήματα στα άρθρα 122 και 74 όπως και μια ιδιαιτερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο ως μισό κλειστή θάλασσα, που δεν μπορεί να αγνοήσει κανένα ΔΔ όσο και να συμπαθεί την Ελλάδα.
      Η πιο σημαντική παράμετρος είναι η ακτογραμμή των περιοχών που ανταγωνίζονται για την ΑΟΖ, στην περίπτωση αυτή το μικροσκοπικό αρχιπέλαγος του Καστελόριζου και τη νότια ακτή της Τουρκίας, η οποία είναι τουλάχιστον 20 φορές μεγαλύτερη.

      Ένα ΔΔ δεν υποστηρίζει όπως λέγεται μια «αυστηρή αναλογικότητα» μεταξύ της ΑΟΖ και της αντίστοιχης ακτογραμμής. Όμως, με αναλογία 20 προς 1 υπέρ της Τουρκίας είναι απολύτως σαφές ότι η απόφαση διαιτησίας θα εκχωρούσε μόνο μια πολύ μικρή ΑΟΖ στο ελληνικό νησί. Οπότε, η μαξιμαλιστική ιδέα ενός ελληνοκυπριακού bizone που ονειρεύεται η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία πιθανότητα να γίνει ποτέ εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο.

      Απλά δεν θέλουν να το επικοινωνήσουν ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό για να μην υποστούν το πολιτικό κόστος που θα είχε μια συνεννόηση με την τουρκική πλευρά η οποία πρέπει να συμφωνήσει. Έτσι το αφήνουν να πάει στο ΔΔ για λένε μετά ότι «εμείς αγωνιστήκαμε με όλα τα μέσα, αλλά μας άδειασαν στο ΔΔ…» και ο μέσος Έλληνας πολίτης που δεν έχει τις γνώσεις και χρόνο για ψάξιμο θα τους το αναγνωρίσει και ως αγώνα για τα συμφέροντα της χώρας, και θα ρίξει όλο το φταίξιμο στους ξένους παράγοντες. Ενώ θα έχει φάει το παραμύθι της κυβέρνησης για το θέμα οριοθέτησης.

      Η Αίγυπτος ξέρει γιατί γιατί δεν προχώρησε σε ολική συμφωνία με την Ελλάδα προς τα ανατολικά, αφού έτσι όπως το επιθυμούσε η ελληνική πλευρά θα ήταν απλά παράνομο όπως η Τούρκο – Λιβυκή συμφωνία.

      1. Το Νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης ανήκει διοικητικά και βάσει των συνθηκών στα Δωδεκάνησα.
        Είναι αδιαίρετο τμήμα αυτών και ως τέτοιο θα εξεταστεί από το διεθνές δικαστήριο.
        Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δόκιμο να προλαμβάνουμε την απόφαση ενός δικαστηρίου η πρόσβαση στο οποίο πάντοτε ήταν ελεύθερη για την Τουρκία, η οποία πάντοτε το απέφευγε και το αποφεύγει ευλαβικά.
        Δεν υπάρχει περίπτωση η Άγκυρα αν προσέλθει σε αυτού του είδους την διαδικασία χωρίς πρώτα να έχει λάβει διαβεβαιώσεις για το ακριβές αποτέλεσμα της, και χωρίς το αποτέλεσμα αυτό να την ικανοποιεί 100%. Αυτό που η Τουρκία επιχειρεί δεν είναι μια δικαστική λύση στη βάση της UNCLOS αλλά την κατάργηση και αντικατάσταση αυτής. Εξ ού και δεν την υπογράφει ούτε την αναγνωρίζει παρότι δεσμεύεται νομικά από αυτή λόγο της ευρείας αποδοχής που η συνθήκη απολαμβάνει από το σύνολο σχεδόν των κρατών του πλανήτη. Το Ισραήλ πχ δεν έχει συνυπογράψει την UNCLOS, παρά ταύτα την έλαβε υπ’ όψιν και τη σεβάστηκε κατά την οριοθέτηση Α.Ο.Ζ με την Κυπριακή Δημοκρατία.

        Η Αίγυπτος δεν προχώρησε σε συμφωνία πέραν του 28ου μεσημβρινού όχι για λόγους νομικούς αλλά για λόγους πολιτικούς και γεωπολιτικούς καθώς επίσης και διότι ο τρόπος με τον οποίο διαπραγματεύτηκε η Ελλάς, δίχως δηλαδή να έχει ανακηρύξει πρώτα Α.Ο.Ζ στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας και δίχως να έχει πρώτα επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στα 12νμ, επίσης στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, αφενός δημιούργησε αμφιβολίες σχετικά με τις προθέσεις των Αθηνών και αφετέρου έδωσε στο Κάιρο την ευχέρεια να μεγιστοποιήσει τα αποκομισθέντα οφέλη από την τμηματική οριοθέτηση με την Ελλάδα καταβάλλοντας το μικρότερο δυνατό τίμημα.
        Σαν ενθυμίζω πως στην αντίστοιχη συμφωνία Αιγύπτου με την Κύπρο, η οριοθέτηση έγινε ακριβώς στη μέση γραμμή και μάλιστα δεν επεκτάθηκε ώς το δυτικότερο άκρο, εκεί όπου η Α.Ο.Ζ Ελλάδος και Κύπρου εφάπτονται, παρά την προς αυτού θετική διάθεση Κύπρου και Αιγύπτου και κατά παράκληση της τότε ελληνικής ηγεσίας.

        Θα ήταν παντελώς αντιπαραγωγικό να προβούμε σε υποχωρήσεις, διμερώς, στη βάση μιας υποθετικής δικαστικής απόφασης. Δεδομένων των ευνοϊκών όπως λέτε προβλέψεων της UNCLOS για της τουρκικές θέσεις, δεν θα έχει αντίρρηση η Τουρκία να συνυπογράψει την συνθήκη και να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις στη βάση αυτής. Αυτό όμως απέχει από την πραγματικότητα.
        Και εάν η ελληνική κυβέρνηση προβληματίζεται από μια μη ιδανική δικαστική διευθέτηση της οριοθέτησης, δεν μπορώ ούτε να εικάσω τον προβληματισμό της τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με εκτρώματα τύπου «Γαλάζιας Παρτίδας» και συνόρων της καρδιάς μας». Πώς επικοινωνείται στο μέσο τουρκικό κοινό το ψευδές, παράνομο και πειρατικό αυτών; Η απάντηση είναι πως δεν…

        Η οριοθέτηση Α.Ο.Ζ και υφαλοκρηπίδος δεν είναι ούτε καν ένα τμήμα εκ της κορυφής του παγόβουνου της απειλής και του προβλήματος που συνιστά η Τουρκία για τον ελληνισμό και την Δύση εν γένει, η για να είμαι πιό ακριβής, τις φιλοδυτικές δυνάμεις εντός και εκτός Δύσης.
        Είναι άκαιρο να εστιάζουμε μόνο σε αυτή, την ίδια στιγμή που δια των πολυφασματικών επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας τίθεται θέμα απομείωσης έως και κατάργησης αυτής καθ’ εαυτής της κρατικής υπόστασης και εθνικής κυριαρχίας Ελλάδος και Κύπρου.

        1. Εγώ δεν προεξοφλώ αποφάσεις δικαστηρίων ούτε προβάλω τουρκικές θέσεις στο ζήτημα, επισημάνω απλά ότι βάση των άρθρων της Unclos και των ιδιαιτεροτήτων που αναφέρονται σε αυτά για ορισμένες θαλάσσιες περιοχές -όπως την Ανατολική Μεσόγειος- που ανέφερα παραπάνω η τουρκική θέση στο θέμα της μεγίστης δεν είναι εντελώς αβάσιμη όπως έχει επικοινωνηθεί στον ελληνικό λαό απο την σημερινή κυβέρνηση στην Ελλάδα.

          Αμφιβάλω επίσης ότι θα γίνει πραγματικότητα το όραμα της γαλάζιας πατρίδας, αμφιβάλω όμως και ότι θα πετύχει και η ελληνική πλευρά αυτά που λέει για την περιοχή μεγίστης και την ένωση των ΑΟΖ Κύπρου – Ελλάδας.

          1. Καταλαβαίνω απολύτως τι λέτε.
            Όμως το ημερολόγιο δεν γράφει 1990. Τα γεγονότα ξεπερνούν κατά πολύ την «ρομαντική» θεώρηση περί ελληνοτουρκικών των παλαιοτέρων ετών.
            Η τουρκική θέση στο θέμα του νησιωτικού συμπλέγματος της Μεγίστης, όπως και όλων των άλλων νήσων, είναι πως αυτές δεν έχουν δικαίωμα σε υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ.
            Αυτό δεν έχει καμία απολύτως βάση. Στην απίθανη περίπτωση δε, που δεχθεί η άποψη της αυτή να τεθεί στην κρίση διεθνούς δικαστηρίου, θα καταρρεύσει παταγωδώς.

            Οι προβλέψεις της UNCLOS περί περίκλειστων θαλασσών δεν αφορούν τις οριοθετήσεις αυτές καθ’ εαυτές. Είναι προτροπές καλής γειτονίας και τίποτα περαιτέρω.
            Οι κανόνες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, εθνικής κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων και τα επ’ αυτών δικαιώματα των νήσων, δεν επηρεάζονται ούτε κατ’ ελάχιστο από αυτές.

            Οι πειρατικές απαιτήσεις της Τουρκίας δεν γίνονται στη βάση της UNCLOS!
            Για την Τουρκία το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης είναι ότι το λιβάνι για τον διάολο!

            Δεν αντιλαμβάνομαι τι νόημα έχει να θεωρητικολογούμε ώς η Τουρκία να ήταν ένα φυσιολογικό κράτος το οποίο προσβλέπει στη διπλωματία προς επίλυση των θεμάτων οριοθέτησης Α.Ο.Ζ και υφαλοκρηπίδας και πως αυτό το θέμα είναι η μοναδική απαίτηση που εγείρει το τουρκικό κράτος έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου.

            Δηλαδή η αποστολή του ερευνητικού συνοδεία πολεμικών σκαφών έγινε ώς προτροπή νομιμότητος και έκφραση νομιμοφροσύνης εκ μέρους της Τουρκίας;
            Το αυτό ισχύει και για την πειρατεία που εκτελεί εντός της κυπριακής Α.Ο.Ζ;
            Η Τουρκία ενεργεί βάσει αποφάσεως διεθνούς δικαστηρίου ή έχει αυτοβούλως αναλάβει το ρόλο νομοθέτη, δικαστή και οργάνου επιβολής;
            Ρητορικά τα ερωτήματα.

            Για τα μυριάδες αίσχη που διαπράττει η Τουρκία σε Συρία, Ιρακ, Λιβυή, Κύπρο, Αιγαίο και Μεσόγειο δεν ευθύνεται η διαφορά οριοθέτησης Α.Ο.Ζ και υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα. Και δεν είναι η έλλειψις ή το ελλιπές των υφισταμένων διεθνών συνθηκών που οδηγούν τον τουρκικό επιθετικό αναθεωρητισμό.
            Αναρωτιέται κανείς τελικά τι αξία έχει η επιδίωξη υπογραφής μιας ακόμα συνθήκης με ένα κράτος που χρησιμοποιεί τις πρότερες συνθήκες ως χαρτί υγείας.
            Τι αξία έχει η υπογραφή μιας χώρας σαν την Τουρκία και πότε η υπογραφή της στάθηκε εμπόδιο στον τυχοδιωκτισμό της;

          2. Εμείς σίγουρα δεν θα το λύσουμε εδώ στο πλαίσιο των σχολίων. Αλλά εάν δεν τα βρούνε οι κυβερνήσεις στο τραπέζι το θέμα θα πάει στα δικαστήρια για επίλυση και εκεί η ΑΟΖ των 200 νμ της μεγίστης δεν νομίζω ότι θα περάσει όσο θα ισχύει αυτό που αναφέρεται στα άρθρα 122 και 74 επειδή οι ειδικοί σε αυτά τα θέματα που έχουν ουδέτερη θέση, λένε ότι οι απαιτήσεις της Ελλάδας σε αυτό το σημείο είναι επίσης μαξιμαλιστικές και δεν καλύπτονται εξολοκλήρου απο την νομοθεσία.

            Όσον αφορά τα αίσχη που διαπράξει η Τουρκία, είναι άλλη συζήτηση και δεν νομίζω ότι θα ληφθεί υπόψη απο το αρμόδιο δικαστήριο σε μια απόφαση για την υπόθεση οριοθέτησης σε εκείνη την περιοχή.

  2. Ναι στις οικονομικές κυρώσεις στην Τουρκία η Γαλλία όχι λέει η Γερμανία!

    https://hellasjournal.com/2020/09/geros-kavgas-gia-tis-kirosis-stin-tourkia-ne-apo-olant-ochi-apo-gkampriel/

    Ο γνωστός και διαχρονικός ύπουλος ρόλος των φιλότουρκων Γερμανών.

    Αυτά για τυχόν σκέψη της κυβέρνησης να δώσει το πρόγραμμα των νέων φρεγατών στους Γερμανούς!

    Τυχόν οικονομικές κυρώσεις των Τούρκων από την Ευρώπη που καταπατά συστηματικά εδώ και μήνες τα κυριαρχικά δικαιώματα δύο χωρών κράτη μέλη (Ελλάδα και Κύπρος) θα είχε στείλει και τα κατάλληλα μηνύματα στην απέναντι πλευρά.

    Ότι κάνει η Τουρκία το κάνει με τις πλάτες των φιλότουρκων Γερμανών και αυτό ας το λάβει πολύ σοβαρά η κυβέρνηση.

    1. Μιχάλης

      Οι φιλοτουρκοι Γερμανοί έδωσαν όμως όπλα στους Κούρδους τους οποίους εκπαίδευσαν και στην Γερμανία στα όπλα και σε άλλα πράγματα πρίν απο 2 χρόνια αν θυμάμαι σωστά, παρά τις αντιδράσεις της Τουρκίας και ενώ το pkk είναι στην λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων στην Γερμανία.
      Στην πολιτική σκηνή τα πράγματα τις περισσότερες φορές δεν είναι μαύρα η άσπρα αλλά γκρίζα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *