Πριν μόνο λίγες μέρες ανακοινώθηκε η σύναψη συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) και των ΕλληνικώνΠανεπιστημίων για την έρευνα και ανάπτυξη μη-επανδρωμένων εναέριων οχημάτων. Ως κίνηση και πρωτοβουλία θεωρείται εξαιρετική επειδή τα μη-επανδρωμένα οχήματα αποδεικνύονται ως ένα καταλυτικό στοιχείο του μοντέρνου πεδίου της μάχης, όμως μήπως θα μπορούσε να υπάρξει μια πιο ειδική τομή των συνόλων της πολεμικής βιομηχανίας και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στην Ελλάδα με όλες τις ιδιαιτερότητες τους όπως το περιβόητο άσυλο, ως προς την έρευνα και την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων?

Γράφει ο Δρ Θεόδωρος Γ. Κωστής

Αδιαμφισβήτητα αυτή η τομή μεταξύ της πανεπιστημιακής έρευνας και σχετικής υλοποίησης τελικών προϊόντων στον τομέα της άμυνας θα πρέπει να περιλαμβάνει δύο στοιχεία:

Ασφάλεια – την προστασία της σχετικής έρευνας και της υλοποίησης της από οποιοδήποτε εγχώριο ή αλλοδαπό κακόβουλο και ανασχετικό στοιχείο καθώς και από οποιαδήποτε κατασκοπευτική  ενέργεια. Δηλαδή όσο καλό και να είναι ένα πανεπιστήμιο σήμερα στην Ελλάδα, σίγουραδεν διαθέτει τις κατάλληλες υποδομές ασφαλείας για την υλοποίηση αμυντικών συστημάτων.

Συγκέντρωση – την συγκέντρωση των ερευνητικών ενεργειών και αντίστοιχης υλοποίησης τους σε ορισμένα κατάλληλα σημεία έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Στην ουσία η δημιουργία κέντρων ακαδημαϊκής αριστείας σε περιβάλλοντα στρατιωτικής νοοτροπίας θα προσδώσει το κατάλληλο έδαφος για την ανεμπόδιστη υλοποίηση προϊόντων αμυντικού προσανατολισμού.

Συγκεκριμένα η Ελλάδα παρουσιάζει ένα ιδιόμορφο πρόβλημα όσο αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Αναλυτικά με την πρόφαση του ακαταδίωκτου «πανεπιστημιακού ασύλου» γίνεται συστηματικός εκφοβισμός και εφαρμόζεται βίαιη τροχοπέδη σε κάθε προσπάθεια έρευνας και ανάπτυξης αμυντικών συστημάτων από ορισμένες ομάδες κάποιας συγκεκριμένης ιδεολογίας. Δυστυχώς οι παραπάνω ενέργειες έχουν αποδεδειγμένα βάλει τεράστια εμπόδια στην δημιουργία εγχώριων αμυντικών συστημάτων με καταστροφικές συνέπειες για την αποτρεπτική δυνατότητα της Πατρίδας μας. Άρα αδιαμφισβήτητα πρέπει να δοθεί μια διέξοδος στην προάσπιση του ανθρώπινου δυναμικού, των καθηγητών και των φοιτητών, που θα ήθελαν απερίσπαστα να αφοσιωθούν στον τομέα των Αμυντικών Συστημάτων. 

Η λύση είναι η ίδρυση Στρατιωτικών Πανεπιστημίων που θα μπορούν μέσω του κατάλληλου αρχικού σχεδιασμού να περιφρουρήσουν την θέληση του ακαδημαϊκού ανθρώπινου δυναμικού για την έρευνα, ανάπτυξη και υλοποίηση καινοτόμων και νευραλγικών συστημάτων με στρατιωτικές εφαρμογές.

Η υλοποίηση των μέτρων ασφαλείας είναι η πιο εύκολη υπόθεση. Τα συγκεκριμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα θα οριστούν εξ αρχής ως στρατιωτικές μονάδες, άρα θα υπάρχει η ίδια πρόβλεψη των μέτρων ασφαλείας όπως σε οποιοδήποτε στρατόπεδο. Άλλωστε σήμερα οι μόνες πανεπιστημιακές μονάδες που στερούνται την προοδευτικότητα που προσφέρει το ακαταδίωκτο άσυλο είναι οι στρατιωτικές σχολές, ακριβώς επειδή είναι στρατιωτικές μονάδες. 

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ηρεμίας λόγω προστασίας από επιζήμιες πολιτικές πεποιθήσεις για τον τομέα της Εθνικής Άμυνας, οι φοιτητές και οι καθηγητές θα μπορούν να βρουν το κατάλληλο περιβάλλον για την εδραίωση των κατάλληλων διαδικασιών που θα προάγουν την υλοποίηση της ερευνητικής σκέψης προς πραγματικά και χρήσιμα αμυντικά συστήματα.

Παράλληλα τα Στρατιωτικά Πανεπιστήμια θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα των αναβολών λόγω σπουδών. Με την ενεργοποίηση της επιλογής φοίτησης σε μια σχολή των Στρατιωτικών Πανεπιστημίων την ώρα της κλήσης για κατάταξη, όλοι όσοι επιθυμούν να φοιτήσουν και να διεξάγουν μια επαγγελματική καριέρα βάσει ανώτατων σπουδών θα έχουν πια τη δυνατότητα χωρίς νομικά θέματα ανυποταξίας και οικονομικήςαφαίμαξης λόγω σπουδών στο εξωτερικό. Σίγουρα αυτό το σημείο θα μπορούσε να προσαρμοστεί έτσι ώστε να καλύπτει μέρος των απαιτήσεων της στρατιωτικής θητείας, δίνοντας περαιτέρω κίνητρα για την εγγραφή σε ένα Στρατιωτικό Πανεπιστήμιο.

Η εύρεση τοποθεσίας για την σύσταση τέτοιων πανεπιστημιακών μονάδων με έμφαση στα αμυντικά συστήματα είναι εξίσου μια εύκολη υπόθεση. Υπάρχει μια πλειάδα στρατοπέδων που μένουν ανεκμετάλλευτακαι που κάλλιστα θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ερευνητικά συμπλέγματα. Επιπροσθέτως ο διαθέσιμος χώρος θα μπορούσε να φιλοξενήσει αντίστοιχες εταιρίες start-up που θα επικεντρωνόντουσαν στα σχετικά αμυντικά προϊόντα. 

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι κρατικές αμυντικές βιομηχανίες θα μπορούσαν να φιλοξενούν στρατιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα στις εγκαταστάσεις τους με πρακτικά οφέλη στην κατασκευαστική δυνατότητα τους. Η συγκέντρωση των φοιτητών και των διδασκόντων κοντά ή ακόμη και μέσα σε αμυντικές βιομηχανίες σε σταθερή βάση σίγουρα θα δράσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος στην απόκτηση δεξιοτήτων αλλά και στην υλοποίηση αμυντικών συστημάτων. Επιπροσθέτως με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να γίνεται και μια συνεχής και γόνιμη άντληση της γνώσης και της εμπειρίας που σήμερα υπάρχει εξ ορισμού σε αυτό τον βιομηχανικό κλάδο προς την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Είναι προφανές ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα αυτά τα στρατιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα θα προσέλκυαν διεθνή χρηματοδότηση από όλα τα ερευνητικά κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και κατά μεγάλη πιθανότητα από τον εγχώριο ή αλλοδαπό ιδιωτικό τομέα με αμοιβαία οφέλη, συμβάλλοντας στα οικονομικά τους έσοδα. Επιπροσθέτως η επαγγελματική αποκατάσταση των φοιτητών θα γίνεται πιο εύκολη και σίγουρη μιας και σε όλη την χρονική διάρκεια των σπουδών τους στην ουσία θα κτίζουν το πνευματικό και υλικό προϊόν (ακαδημαϊκές γνώσεις και ρεαλιστικές υλοποιήσεις στον τομέα της Άμυνας) που θα τους προσφέρει τα αυριανά έσοδα για την διαβίωση τους,

Εν κατακλείδι στον τομέα της ασφάλειας με αυτό τον τρόπο θα παύσουν οι εσφαλμένες φωνές και εκδηλώσεις βιαιοπραγίας ορισμένων με τη δικαιολογία ότι τα σημερινά ακαδημαϊκά ιδρύματα δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε έρευνα επ’ ωφελεία της άμυνας επειδή αυτό απαγορεύεται από τον ιδρυτικό τους νόμο ή τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας τους.

Επιπροσθέτως θα καταστούν άκυρες όλες οι ενέργειες τροχοπέδης στην έρευνα για αμυντικά συστήματα στα πανεπιστήμια στην Ελλάδα που υποστηρίζονται από το ακαταδίωκτο άσυλο. Η ίδρυση των Στρατιωτικών Πανεπιστημίων θα είναι καθαρά ανεξάρτητη από τα σημερινά πανεπιστημιακά ιδρύματα, στα οποία υπάρχουν αρκετές αρνητικές ιδεοληψίες για την έρευνα στον αμυντικό τομέα. Παράλληλα η προστασία τύπου στρατιωτικής μονάδας που θα παρέχεται στα Στρατιωτικά Πανεπιστήμια θα αποτρέπει τις κατασκοπευτικές ενέργειες κάποιας εχθρικής δύναμης.

Η πρόβλεψη είναι ότι με τον καιρό η ασφάλεια και η δυνατότητα προσήλωσης στην ερευνητική και αναπτυξιακή διαδικασία θα κάνει τις σχολές των Στρατιωτικών Πανεπιστημίων ανάρπαστες στους Έλληνες αλλά και στους ξένους φοιτητές συμμαχικών κρατών. Ιδιαίτερα η συγκέντρωση ενός τέτοιου εξειδικευμένου δυναμικού στον τομέα της άμυνας θα δημιουργήσει κέντρα αριστείας και μονάδες υλοποίησης αποτελεσματικών αμυντικών συστημάτων για όλα τα θέατρα επιχειρήσεων, σε εθνικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Εν κατακλείδι σε αυτό το δοκίμιο έγινε μια προσπάθεια εισαγωγής της ιδέας ίδρυσης στρατιωτικών πανεπιστημιακών μονάδων που θα μπορούσαν να προωθήσουν άμεσα και αναπόσπαστα την εγχώρια έρευνα σχετικά με την Εθνική Άμυνα με πολύπλευρα οφέλη στον ακαδημαϊκό, επαγγελματικό, βιομηχανικό, κατασκευαστικό και οικονομικό τομέα της ελληνικής κοινωνίας. Μια πρώτη εξέταση του θέματος, με τις συγκεκριμένες αδιαμφισβήτητες ιδιαιτερότητες που περιέχει λόγω της Ελληνικής πραγματικότητας, έγινε στα πεδία του προβλήματος πουδημιουργεί το πανεπιστημιακό άσυλο, των μέτρων ασφαλείας από ανταγωνιστικά και εχθρικά στοιχεία, της αναβολής λόγω σπουδών καθώς για θέματα οικονομικής βιωσιμότητας. Παράλληλα η επιχειρηματολογία του εγχειρήματος υποστήριξε την συγκέντρωση σε ορισμένες τοποθεσίες των σχετικών ερευνητικών και κατασκευαστικών δράσεων προς ενίσχυσητης αποτελεσματικότητας.

Συμπερασματικά η έρευνα και η ανάπτυξη εγχώριων αμυντικών συστημάτων είναι θέμα στρατηγικής φύσεως για την Ελλάδα και για την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα θα πρέπει να χαραχτεί τουλάχιστον με βασικούς πυλώνες την ασφάλεια και την συγκέντρωση των αντίστοιχων ενεργειών. Με απλά λόγια είναι θέμα κοινωνικής και πολιτικής βούλησης.

Γενική Βιβλιογραφία

Κύρωση του Εθνικού Κανονισμού Βιομηχανικής Ασφαλείας (ΕΚΒΑ), Υπουργική Απόφαση Αριθμ. Φ. 120/402565/Σ.3497, ΦΕΚ 4071/Β/22-9-2020, https://www.e-nomothesia.gr/kat-enoples-dynameis/upourgike-apophase-ph-120-402565-s-3497.html

Επέμβαση της αστυνομίας στο ΑΠΘ ύστερα από αναφορές για βανδαλισμούς, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2021https://www.amna.gr/macedonia/article/530914/Epembasi-tis-astunomias-sto-APTh-ustera-apo-anafores-gia-bandalismous

Λειψανδρία στα φυλάκια: Όλο το σχέδιο για την στράτευση στα 18 και την αύξηση της θητείας, https://www.tanea.gr/2020/09/14/politics/olo-to-sxedio-gia-tin-strateysi-sta-18-kai-tin-ayksisi-tis-thiteias/

Δικτυακή τοποθεσία της Α2 (Διεύθυνση Πληροφοριών Ασφάλειας) του ΓΕΣ http://www.army.gr/el/organosi/stoiheia-organosis-genikoy-epiteleioy-stratoy/klados/a2-dieythynsi-pliroforion-asfaleias-12

Ο Δρ Θεόδωρος Γ. Κωστής είναι στρατηγικός σύμβουλος σε θέματα άμυνας, ναυτιλίας και ανώτατης εκπαίδευσης με τεκμηριωμένη προϋπηρεσία σε σχετικά εθνικά & ευρωπαϊκά έργα καθώς και ως διδάσκων σε στρατιωτικές σχολές.

Comments

  1. Όλα τα είχαμε τα επιπλέον Δημοσια Στρατιωτικά Πανεπιστήμια μας λείπανε!!!!

    Κάπου βεβαια πρέπει να βολευτεί όλη αυτή η στρατιά διδακτόρων και υποψηφιων διδακτόρων που παράγουν σε ηλίθιες ποσότητες και ποιότητες τα ελληνικά πανεπιστήμια και ανέκδοτα ATEI από μέσα δεκαετίας 90!!

    Όλοι στο δημόσιο!!

    Από ποτε η ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων είναι δουλειά πανεπιστημίων??

    Εάν δεν κάνω λάθος πυραυλους αεροπλάνα βλήματα από εταιρίες αγοράζουμε όχι από πανεπιστήμια!!

    Και από ποτε η ευρωπαϊκή ένωση χρηματοδοτεί στρατιωτικά προγράμματα ??
    Εδώ κάτι περιπολικά του λιμενικού μας έρχονται άοπλα για αυτό τον λόγο!!

    Και από ποτε η ερευνα και η επιστήμη προάγονται καλύτερα σε περιβάλλοντα με στρατιωτική νοοτροπία??

    Οι υπάρχοντες σχολες Eυελεπιδων /Δοκιμων και Ικάρων πανεπιστήμια δεν είναι ??

    Το άρθρο δεν στέκει από πολλές απόψεις!!

    1. Αν γίνει μια κρατική βιομηχανία θα επιφέρει κέρδη και παραγγελίες. Τα τουρκικά ντροουν π.χ. κάνουν παντού πωλήσεις. Και σίγουρα δεν τα φτιάχνουν σε μπακάλικο η στον δρόμο

      1. Ποια Ελληνική Κρατική Βιομηχανία έχει κάνει κέρδη και εξαγωγές??
        Η ΕΑΒ ας πούμε?? Η θα ιδρύσουμε μια νέα ΕΑΒ μονο για UAV?
        Kia άλλο Δημόσιο?
        Για τους γείτονες δες:

        https://en.wikipedia.org/wiki/Bayraktar_Tactical_UAS#Design
        It is developed by the Kale-Baykar, a joint venture between the Kale Group and Baykar Technologies.

        https://www.kale.com.tr/en/corparate/about-us/

        https://baykardefence.com/

        Δεν μου φαίνονται για Κρατικές εταιρίες!
        Κρατικοδίαιτες ίσως!

        1. Κρατικές βιομηχανίες όπως είναι οι Κινέζικες.
          Εμείς όμως βάζουμε επάνω άσχετους με το αντικείμενο.
          Και προσλαμβάνουμε ανθρώπους για τα μπάζα.

          Θες να σου γράψω ιστορίες που της έχω ζήσει να τρελαθείς;

        2. Εχεις δικαιο οταν λες καμια Ελληνικη βιομηχανια δεν εχει κανει κερδoi και εξαγωγες αλλα το ξερεις οτι η παθογενια δεν βρισκεται στην ικανοτητα τους αλλα το νομοθετικο πλαισιο που τις οριζει και τις κοματικες παρεμβασεις. Εχεις ομως μερικος αδικο στην κριτικη σου απεναντι στην Ειρηνη οταν μιλαει για την δυνατοτητα εξαγογικου εργου και τα κερδοι που αυτοματος επιφερει. Προυποθεση θα ηταν πρωτα η αγορα απο τις ΕΔ αλλα ζουμε στην Ελλαδα. Η αγορα εγχωριων συστηματων ειναι εξαιρεση οχι κανονας. Η Τουρκια αντιθετος εχει μερικα δις δολαρια εξαγωγικο εργο το οποιο διαρκως αυξανεται. Οι Τουρκοι εχουν κανει αλματα και οι επιτυχιες τους εχουν δεχθει διεθνη προβολη που μεταφραζεται σε αμυντικα συμβολαια. Οι δικες μας αμυντικη βιομηχανια συντηρειτε επι το πλειστον απο το εξαγωγικο της εργο. Αν τη στηριξουμε θα μπορουσαμε να καλειψουμε και τα αμυντικα μας κενα και να αυξησουμε την πιθανοτητα εξασφαλισης εξαγωγων.
          Τωρα στο θεμα που εθεσες για τα πανεπιστημια. Στην Νοτιο Αμερικη και Δυτικη Ευρωπη τα πανεπιστημια συμμετεχουν διαρκως σε ερευνα που επιδοτειται απο εταιριες συμπεριλαμβανομενου και του αμυντικου τομεα. Η μονη περιπτωση που γνωριζω δικια μας ειναι το DELAER RX-3 με Ευρωπαικη χρηματοδοτηση αν δεν κανω λαθος.
          Συμεριζομαι το θυμο σου για το γραφικο Ελληνικο δημοσιο, την ελειψη αξιοκρατιας και το πελατιακο κρατος που μας κυβερναει. Εχουμε αμυντικες εταιριες και Ελληνες που εχουν τη δυνατοτητα να ανταποκρινθουν στις αναγκες τις χωρας αν υπηρχε συντονισμος σχεδιασμος και υλοποιηση. Για αυτο και με ενθουσιαζει το αρθρο του κ. Κωστη. Δεν μπορουμε να βλεπουμε τις ΕΔ ,την αμυντικη βιομηχανια και της πανεπιστημιακες ερευνητικες ομαδες ως ξεχοριστες οντοτητες. Ειναι εναν διασυνδεδεμενο οργανικο συστημα που μπορει να στηριξει και να αναστηλωση την Ελλαδα.
          Μετα πρεπει να βρουμε και καποιον προθυμο να πατησει το κουμπι για να τελειωνουε με το θρασος των απεναντι.

      2. @Kατερίνα
        Οι βασικες ελληνικες πολεμικες βιομηχανιες (ΕΑΒ, Ναυπηγεια, Πυρκαλ, ΕΑΣ, ΕΒΟ, ΕΛΒΟ) ειναι/ηταν κρατικες, και 40 χρονια τωρα δεν εχουν κανει τιποτε αλλο παρα να φορτωνουν τεραστιες ζημιες στους φορολογουμενους, ενω κατα κανονα δεν εχουν κανεναν αλλον πελατη πλην των Ελληνικων Ενοπλων Δυναμεων. Στις ελαχιστες περιπτωσεις που πηραν καποιες ξενες παταγγελια, αυτη προερχοταν απο συμφωνιες αντισταθμιστικων ωφεληματων απο συμβολαια του ελληνικου κρατους. Και φυσικα δεν ανεπτυξαν κανενα αξιο λογου προϊόν. Δε χρειαζομαστε και αλλες αχρηστες ζημιογονες ΔΕΚΟ.

        Τούρκικα drones χρησιμοποιουν η κυβερνητική φατρία του λυβικου πολεμου, το Αζερμπαϊτζαν, η Ουκρανία. Πολυ λιγα εχουν παρει το Μαρόκο (13) και το Κατάρ (6). Με εξαιρεση αυτες τις δυο χωρες, οι υπολοιποι τα πηραν λογω αδυναμίας απόκτησης δυτικων συστηματων ή ιδιαιτερα στενων σχεσεων με την Τουρκία.
        Η Τουρκια κατασκευαζει δυο βασικους τυπους drones , τα anka και τα bayraktar. Ουσιαστικα μονο το Bayraktar εχει χρηστες στο εξωτερικο, τους οποιους αναφερω παραπανω. Το anka εχει πουλησει 3 κομματια ολα και ολα στην Τυνησια. Η εταιρεια που κατασκευαζει το Bayraktar ειναι ιδιωτικη, ανηκει στην οικογενεια του Selcuk Bayraktar, o οποιος εχει παντρευτει την μια απο τις δυο κορες του Σουλτάνου.

    2. Συμφωνώ και εγώ πως ίσως δεν χρειάζονται Στρατιωτικά Πανεπιστήμια, αλλά ξεκινάτε από κάποιες παρανοήσεις που πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουν:
      1. Οι Στρατιωτικές Σχολές δεν έχουν ως κύρια αποστολή τη δημιουργία επιστημόνων, αλλά στρατιωτικών ηγητορων που θα κληθουν να οδηγήσουν -αν ο μη γενοιτο χρειαστεί- τη Χώρα στη Νίκη. Ως εκ τούτου, η εκπαίδευση που παρέχεται επικεντρωνεται στα αμιγως στρατιωτικά θέματα, με τα υπόλοιπα αντικείμενα να συμπληρώνουν τις γενικές γνώσεις που πρέπει να έχει ένας αξιωματικός. Συνεπώς, δεν μπορούν και -εν τέλει- δεν πρέπει να παρεκκλινουν του σκοπού τους, όπως προτείνετε.
      2. Η ΕΕ πλέον χρηματοδοτεί στρατιωτικά ερευνητικά προγράμματα (PESCO, EDF), με τα χρήματα που θα διατίθενται να αυξάνουν διαρκώς με την πάροδο των ετών.

      Αυτό που μάλλον θα έπρεπε να κάνουμε (αντί της ίδρυσης Στρατιωτικού Πανεπιστημιου) θα ήταν η ουσιαστική αναβάθμιση των ΚΕΤΕΣ, ΚΕΤΑ, ΚΕΤΕΝ, ώστε να αναλαμβάνουν ερευνητικά προγράμματα που θα απαντούν στις ανάγκες των επιτελειων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αναφοράς είναι:
      1. Κορέα: DAPA/ADD,
      2. Ταϊβάν: ICPO/NCSIST,
      3. ΗΠΑ: DARPA,
      4. Τουρκία: TUBITAK.
      Όλα τα παραπάνω είναι στρατιωτικοί οργανισμοί, στελεχωμενοι από-υψηλού επιπέδου- επιστήμονες που αναλαμβάνουν να σχεδιάσουν- εξελίξουν τεχνολογίες που:
      1. Θα καλύπτουν τις ανάγκες των εθνικών τους ΕΔ,
      2. Θα αναπτύξουν (σε συνεργασία με την τοπική βιομηχανία, αλλά και τοπικά ακαδημαϊκά ιδρύματα) προϊόντα που θα απευθύνονται τόσο τοπικά (κυρίως), όσο και προς τη διεθνή αγορά.

      Μπορεί να λέμε ότι πρέπει να αφεθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία να ανθίσει, αλλά η πραγματικότητα (ειδικά στην άμυνα) είναι διαφορετική. Ελάχιστες βιομηχανίες στον κόσμο μπορούν να αυτοχρηματοδοτησουν Έρευνα & Ανάπτυξη αμυντικών προϊόντων, χωρίς τη στήριξη του κράτους. Ακόμη και στις ΗΠΑ, πολλά προγράμματα που καταλήγουν σε προϊόντα της Boeing,της Lockheed κλπ., είναι αποτέλεσμα ερευνητικών προγραμμάτων υπό την αιγίδα και με τη συνδρομή της DARPA. Πόσο δε μάλλον για την ελληνική πραγματικότητα.

      Αυτό βέβαια που θα πρέπει επίσης να γίνει άμεσα είναι ο εκσυγχρονισμος του πλαισίου λειτουργίας των ΚΕΤΕΣ, ΚΕΤΑ,ΚΕΤΕΝ, ώστε να έχουν την απαραίτητη ελευθερία στη σύναψη συμφωνιών με συνεργάτες, βιομηχανία, ακαδημαϊκά ιδρύματα. Έτσι, μαζί με την απαραίτητη αναβάθμιση υποδομών και στελέχωση, θα μπορέσουν να οδηγήσουν την ΕΑΒΙ σε μια αναπτυξιακή πορεία.
      Μάλιστα, θα μπορούσαν-ενδεχομένως- να αυξήσουν τη χρηματοδότηση από την ΕΕ, εάν βρισκόταν κάποια θεσμική φόρμουλα συν-διοικησης/ συν-διαχειρισης με το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να εμφανίζονται σαν ακαδημαϊκά ιδρύματα και όχι στρατιωτικές υπηρεσίες. Βέβαια, αυτό εμπεριέχει σημαντικό ρίσκο, καθώς πολλοί θα βρουν ευκαιρία να εκμεταλλευτουν ένα τέτοιο άνοιγμα για τα γνωστά βολεματα κλπ.

      Σε κάθε περίπτωση πάντως, η επένδυση στα ήδη υφιστάμενα ερευνητικά κέντρα των ΕΔ, θα είναι ασύγκριτα φθηνότερη και αποδοτικοτερη (με άμεσα οφέλη, καθώς πρόκειται περί οργανισμών εν λειτουργία).
      Πηγαίνοντας ακομη παραπέρα το σκεπτικό, αυτό θα μπορούσε να συμπαρασύρει και την ανάπτυξη των 304/308 ΠΕΒ, ΤΣΥΑΥ κλπ.

  2. Εάν ποτέ βρεθεί τρόπος να εξασφαλίζεται η ΑΞΙΟΚΡΑΤΊΑ σ’ αυτό το πράμα που ζούμε τότε μπορούν να γίνουν πολλά και να λειτουργούν πολύ καλύτερα.

  3. Δε συμφωνω, το ΜΙΤ δεν ειναι στρατιωτικο και μια χαρα προσφερει και στην αμυντικη βιομηχανια των ΗΠΑ και στο διαστημικο τους προγραμμα. Αν το προβλημα μας ειναι η ανομια στα πανεπιστημια ας φτιαξουμε αυτο. Υπαρχουν τοσοι πολλοι διαφορετικοι κλαδοι που θα μπορουσαν να συνησφερουν που ουσιαστικα θα χρειαζομαστε ολες τις σχολες με λιγες εξαιρεσεις. Οι σχολες που μπορω να σκεφτω εγω που μπορουν να προσφερουν (και σιγουρα ξεχναω και καποιες) μηχανολοι, ναυπηγοι,ηλεκτρολογοι, ηλεκτρονικοι, φυσικοι, χημικοι, χημικοι μηχανικοι, μαθηματικοι, εφαρμοσμενα μαθηματικα, πληροφορικαριοι, αεροναυπηγοι, βιολογοι, Μηχανικοι Υλικων, Ωκεανογραφια.
    Εγω απο την αλλη θα ελεγα να κλεισουν μερικες σχολες. Μεσα στην κριση πηγαμε και ανοιξαμε στην πολη που νεο τμημα αρχιτεκτονων και νεα καλων τεχνων. Χωρα 10 εκατομμυριων ειμαστε και ο μισος πληθυσμος ειναι σε μια πολη, χρειαζομαστε 7 αρχιτεκτονικες και 20 τμηματα γεωπονιας?

    1. Το ΜΙΤ ειναι ένα από τα ποια καταξιωμένα πανεπιστήμια διεθνος αλλά και αυτό ακόμα στηρίζεται σε χρηματοδότηση μέσω έρευνας. Δεν υπάρχει Ελληνικό πανεπιστήμιο που θα μπορούσε κανείς να αντιπαράθεσει.
      Συμφωνω όμως με την υπάρξη πολλών σχολών που μπορούν να αλληλοσυνεργαστουν προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά όπως λέει και κ. Κώστης το πρόβλημα βρίσκεται στην ελειψη διαδύκτιακης προστασίας, στα χρόνια προβληματα των πανεπιστημίων, την κομμάτοποιηση και το γεγονός ότι είναι ξέφραγο αμπέλι στο έλεος των αναρχικων που καίνε και ρημάζουν όπως τους κατέβει με την ανοχή και υποστήριξη κάποιων πολιτικών παρατάξεων.
      Τίποτα από όλα αυτά παντός δεν συμβαίνει στο ΜΙΤ και αν έχεις πάει σε πανεπιστήμιο έξω γνωρίζεις όπως και εγώ ότι είσοδος σε συγκεκριμένους χορούς γίνεται με RFID κάρτα, υπάρχει κλειστό κύκλωμα με κάμερες και προσωπικό ασφαλείας καθώς και αστυνομική προστασία όπου και όταν χρειαστεί. Κάποιες ιδιαίτερα ευαίσθητες ερευνητικές σχολές έχουν πολύ ποιο εξειδικευμένα συστήματα προστασίας και ελέγχου πρόσβασης. Πιστεύω ξέρεις επίσης ότι αν συνεργάζεσαι σε ευαίσθητα αμυντικα προγράμματα έχεις περάσει από ελενχο από την NSA και όλα τα συστήματα με πρόσβαση στο Ίντερνετ πρέπει να έχουν συγκεκριμένα προγράμματα προστασίας. Νομίζω ότι δεν πρέπει να συγχέουμε πορτοκάλια με αγκινάρες.
      Πρέπει να είσαι ενήμερος σχετικά με της Τουρκικές κυβερνο-επιθεσεις στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και την δημιουργία εξειδικευμένης στρατιωτικής Τουρκικης μονάδας για την εξαγωγή κυβερνο-επίθεσεων. Η Τουρκία δεν θα είναι η μόνη χώρα που θα προσπαθήσει ενεργά και αθόρυβα να απόκτηση πρόσβαση στα αποθηκευμένα δεδομένα αλλά και σε άλλες ευαίσθητες πληροφορίες όπως ποιος εργάζεται σε τι με ποιον και κάθε προσωπικό στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει στην άσκηση πίεσης για απευθείας πρόσβαση. Φυσικά στόχος μπορεί να είναι όχι μόνο η εξόρυξη αλλά και η καταστροφή των δεδομένων η ακόμα και το σαμποτάρισμα του προγράμματος. Οι εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου του Ιράν δεν εξερράγησαν τυχαία. Πάντως αν αναρωτιέσαι ποιες άλλες χώρες εγώ θα έλεγα Κίνα, Ρωσία, Ιράν ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία και Ισραηλ γιατί πολυ απλά το έχουν κανει και έχει τεκμηριωθεί. Η κυβερνητική και βιομηχανική κατάσκοπια ειναι γεγονός και ο λόγος απλός. Στις δουλειές δεν υπάρχουν φίλοι.
      Πάντως δεν μιλάμε για αρχιτεκτονική και δασοπονία αλλά ένα τομέα που σήμερα στην Τουρκια απασχολεί μερικές δεκαδες χιλιάδες εξειδικευμένους τεχνικούς. Δεν βλέπω που θα ήταν για εμάς το πρόβλημα απασχόλησης αποφοίτων σε τέτοια επίπεδα.

  4. Κίνητρα σε ελληνικές εταιρείες να εξελίξουν τεχνολογίες. Κάθε είδους.
    Η ύπαρξη Στρατιωτικου πανεπιστημίου δεν είναι κακή ιδέα. Ίσως είναι καλύτερη η αναβάθμιση των στρατιωτικών σχολών σε πανεπιστήμιο. Ενοποίηση, και αναβάθμιση.
    Στην εποχή της διακλαδικοτητας η ζύμωση όλων των Όπλων μέσα απο ένα πανεπιστήμιο μόνο θετικά θα έχει με βασικότερο τβν απαλλαγή απο τον ανταγωνισμό μεταξύ των Όπλων.

    Αλλά για την ανάπτυξη τεχνολογίας χρειάζεται ιδιωτική πρωτοβουλία με κρατική υποστήριξη.

    Κίνητρα λοιπόν για δραστηριοποιηση στο χώρο και προκυρηξεις διαγωνισμων απο το κράτος.

    Ένα μικρό ποσό μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ή μερικών εκατομμυρίων είναι σταγόνα στον ωκεανό των εξοπλιστικών και ένα πλαίσιο σταδιακης βασει αποτελεσμάτων χρηματοδότησης μπορούν να γίνουν θαύματα.

    Αλλά βέβαια μετά πρέπει και οι ΕΔ να προχωρήσουν σε ανάλογες παραγγελίες.
    Όχι όπως το Άρτεμις και το Κένταυρος.
    Επενδύσεις που πήγαν στράφι και ποτέ δεν απέδωσαν.
    Σε τι ωφελεί ένα στρατιωτικό πανεπιστημίο αυτό το πρόβλημα;

  5. Έχουμε 2021.
    Είναι απαραίτητο να το θυμίσω μιας και χρειάζεται να ξανανακαλυψουμε τον τροχό.
    Και μόνο που γίνεται συζήτηση (υπαρκτό θέμα)
    για τον αν είναι ασφαλές για έναν καθηγητή και μια ομάδα φοιτητών να δουλέψει στα εργαστήρια του πανεπιστημίου δείχνει την κοινωνική ,πολιτική,ακαδημαϊκή κατάπτωση μας….
    Ας διαμορφωθούν τουλάχιστον ένα δυο κλειστά στρατόπεδα σε ερευνητικά κέντρα υπό την προστασία του ΥΠΕΘΑ με διαβάθμιση ασφαλείας για όλους.
    Να αποκτούν και εμπειρία στην έρευνα οι φοιτητές και ναναι και μια πηγή επιστημόνων για τις ιδιωτικές και κρατικές εταιρίες αυριο μεθαύριο…
    Να επικαλεστώ Της Λογικής Ήλιε Νοητέ να γίνεις Αυτονόητος …
    Με εκτίμηση

  6. Ωραιος ο αρθρογραφος.
    Επειδη το κρατος δεν μπορει να ανακτησει τον ελεγχο των Πανεπιστημιων, τα οποια ελεγχονται απο τις αριστερες ορδες και τα ακαδημαϊκα συνδικατα, και επειδη σε αυτα κυριαρχει δημοσιοϋπαλληλικη νοοτροπια, να φτιαξει αλλα που θα ελεγχονται απο τον……Στρατό, αλλα να συνεχισει να πληρωνει και τα κανονικα!
    Τι μεγαλοφυες σκεπτικό!

    Φυσικα αυτα τα περι «στρατιωτικων Πανεπιστημιων» ειναι ανοησιες.
    Αυτο που χρειαζεται ειναι να ανακτησει το Κρατος τον ελεγχο των ΔΙΚΩΝ του Πανεπιστημίων, να μεταρρυθμισει δραστικα οσα χρειαζονται, και να κλεισει οσα δεν χρειαζονται.

    Αν ο αρθρογραφος νομιζει οτι πρεπει να κανει R&D οπλων ο Στρατός, υπαρχει το Κεντρο Ερευνας και Τεχνολογιας Στρατού, με διαφορες ονομασιες απο το……1953. Ας αναδιοργανωθει και ας χρησιμοποιηθει αυτο.

    1. Απο οτι καταλαβα στοχος του Κ. Κωστη δεν ειναι η επιλυση των διαχρονικων προβληματων της τριτοβαθμιας εκπαιδευσης και γενικοτερα του Ελληνικου εθνους αλλα η δημιουργια βασης συνεργασιας και στηριξης αμυντικης ερευνας και σχεδιασμου με την προοπτικη συνεργασιας με την αμυντικη βιομηχανια για την παραγωγη αμυντικων συστηματων με προδιαγραφες βασιζμενες στις αναγκες και της δυνατοτητες που επιδιωκουν οι ΕΔ.
      Παντως ουτε για R&D των ΕΔ μιλαει. Κανει λογο για R&D σε πανεπιστημιακο επιπεδο απο φοιτητες και καθηγητες οπως γινετια σε καθε αλλη πολιτισμενη χωρα αλλα και για εναν επιπλεον λογο οτι τετοια προγραμματα εχουν χρηματοδοτηση απο Ε.Ε. τη στιγμη που ολοι γνωριζουμε με αριθμιτικη ακριβεια το ποσο που δαπανα το κρατος για R&D. «0»
      Μηπως ζηταμε πολλα απο εναν ανθρωπο οταν περιμενουμε να λυσει τα προβληματα που δεν τολμησαν η δεν μπορεσαν να λυσει ενα ολοκληρο εθνος τα τελευταια 50 χρονια. Με τα χρονικα περιθωρια εκει που ειναι σημερα αναρωτιεμαι αν εχουμε την πολυτελεια να λυσουμε πρωτα ολα τα προβληματα μας και μετα να επικεντρωθουμε στην αμυνα. Ας λυσουμε πρωτα το προβλημα της αμυντικης βιομηχανιας και εξοπλισμου των ΕΔ και μετα γυριζουμε και στα υπολοιπα.

  7. Δε χρειαζόμαστε στρατιωτικά πανεπιστήμια, μόνο καρέκλες για κάποιους στο δημόσιο θα φτιάξουν.
    Αυτό που χρειαζόμαστε, να διαβάσουμε πιο κάτω το άρθρο για την AETHER AERONAUTICS.
    Με συνεργασία και κορυφαίων ελληνικών εταιριών (Τheon, Intracom, Miltech κτλ.) και των πανεπιστημίων μπορούνε να δρομολογήσουμε ένα μη επανδρωμένο που δίπλα σπό φωτογραφίες θα κάνει και ζημιά (ucav, καμικάζι, ηλεκτρονικό πόλεμο, σμήνοι drone).
    Μπήκαμε στην εποχή που τα πεδία μάχης με τα drones αλλάζουν. Πιστεύω έχουμε τις εταιρίες, έχουμε τα μυαλά να πρωτοστατήσουμε (όπως κάποτε και τα παρατήσαμε) σ’αυτόν το τομέα.
    Θέλει άθλο, μεράκι, σκληρή δουλιά και πάνω απ’όλλα επμιστοσύνη στο τι μπορούμε να κάνουμε.
    Τα χρήματα των φορολογούμενων πρέπει να μένουν και Ελλάδα, γι’ αυτό πρέπει εδώ να επενδύσουμε για να δούμε καρπούς.

    1. Γιωργο δεν διαφωνω σε τιποτα απο οσα λες για τις δυνατοτητες της εγχωριας αμυντικης βιομηχανιας, το εργο που προσφερουν και τα επιτευγματα τους στο προσωπο της πληρους κυβερνητικς αδιαφοριας αλλα αναρωτιεμαι αν εχουμε την πολυτελεια να συνεχισουμε οπως εχουν τα πραγματα σημερα.
      Εξαλου ενα απο τα μεγαλα προβληματα που εχουμε ειναι η ελειψη αποδοχης του εργου της αμυντικης βιομηχανιας και των πανεπιστημιων απο τις ΕΔ και το πολιτικο συστημα σε επιπεδο λυψεις αποφασεων. Η στο ελαχιστον δεν υπαρχει θεληση επενδυσης σε καποιους σχεδιασμους και πρωτυπα τα οποια δεν εχουν φτασει στο επιθυμητο επιπεδο αλλα δεν μπορουν να φτασουν εκει χωρις την αναγκαια επενδυση. Φυσικα δεν ειναι και τελειως αδικαιολογητη η επιφυλαξη για οσους θυμουνται το Αρτεμις αλλα η νοοτροπια αυτη πρεπει να αλλαξει.
      Δεν βλεπω ομως που υπαρχει προβλημα στην διασυνδεση και συνεργασια αναμεσα σε ΕΔ, πανεπιστημιακους ερευνητες και αμυντικη βιομηχανια. Μπορουν να υπαρχουν διαφορες στην τελικη μορφη και τα σταδια που θα μας οδηγησουν εκει αλλα το αποτελεσμα μιας τετοιας κινησης μονο θετικα αποτελεσματα μπορει να φερει εκτος και να πεσει και αυτο θυμα κυβερνητικων διαξιφισμων.

  8. K. Θεοδωρε Κωστή,

    Αν μου επιτρέπετε να παρατηρείσω τα έξεις:

    1)Στην ανάλυση του προγράμματος που παραθέτε δεν υπάρχει σκέψη ενσωμάτωσης της ενχοριας αμυντικής βιομηχανίας. Η έρευνα και ο σχεδιασμός χωρίς την υλοποίηση και την παραγωγή δεν πρόκειται να επιφέρει κανένα χρήσιμο αποτέλεσμα για τις Ελληνικές δυνάμεις, την οικονομία την κοινονια και τη βιομηχανία.
    α)Η Άμυνα σήμερα χρειάζεται απτά αποτελέσματα για να διατήρηση αρχικά μια στοιχειώδους γεοπολιτικης ισορροπίας. Βλέπουμε καθημερινά τα άλματα της Τουρκικής προσπαθείας που ξεκίνησε στα μέσα του 70 και έχει 45 χρόνια προβάδισμα απέναντι της Ελληνικής προασπαθιας που βρίσκεται δυστηχως ακόμα στο στάδιο προσανατολισμού.
    β) Σε δεύτερο βαθμό το πρόγραμμα αυτό χρειάζεται να δημιουργήσει έργο ενχωρια για να καλύψει τα τεράστια εκθέματα στην άμυνα, να επιτρέψει αλλαγές στο αμυντικό δόγμα καινούργια γενιάς που εξελίσσεται διεθνος αλλά και να επιτρέψει την δημιουργία εξαγωγικού έργου. Τα ωφελεί που θα προσκομίσει το έθνος θα είναι πολλαπλά και αλληλένδετα. Ανάδειξη των πανεπιστημίων και των βιομηχανιών, βιοσυμοτητα καινούργιων επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών και προϊόντων στήριξης των πρώτων, θέσεις εργασίας, άνοδος του βιοτικού επιπέδου, πλυθησμιακη αύξηση, κρατικά έσοδα ραγδαία αποπληρωμή του εθνικού χρέους και άνοδος της οικονομίας στα επίπεδα των αναδυόμενων διεθνών οικονομιών.
    3) Το τρίτο στάδιο θα είναι η δημιουργια πρωτοποριακών λύσεων που θα αποφέρουν αποτρεπτική ισχύ και στιγμιαία ανάδειξη της γεοστρατηγικη σημασία και υπεροχής της Ελλάδας καθώς και επέκταση του ζωτικού χώρου επιρροής της
    Για να υλοποιήσετε αυτήν την ανάπτυξη είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχει:
    α) ανοιχτή πρόσκληση και συνεργασία με ενχωριες αμυντικές εταιρίες ανεξάρτητου μεγέθους και έργου
    β) ανοιχτή συνεργασία με όλους τους πανεπιστημιακούς φορείς και δυνατότητα συνεργασίας με αλλά τμήματα και ερευνητές ανεξάρτητος του πανεπιστημιακού τους επιπέδου
    γ) πρόσκληση συνεργασίας με πανεπιστήμια και εταιρίες εξωτερικού με τον όρο ότι τα δικαιώματα τεχνολογίας και χρήσης αυτής θα είναι ποσοστιαία και ότι η Ελλάδα και Ελληνικές εταιρίες θα έχουν πρόσβαση και χρήση αυτής χωρίς περιορισμού καις και ότι αυτή δεν μπορεί να εξαχθεί προς την Τουρκία Τουρκία ούτε και να μεταπουληθεί η να χρησιμοποιηθεί σε εξαγωγικά προϊόντα προς την Τουρκία
    δ) Είναι ζωτικής συμμασιας για την συνεχίσει του έργου και την διατήρηση του ερευνητικού προσωπικού η ενχωρια απασχόληση με θέσεις εργασίας στην ενχωρια αμυντική βιομηχανία χωρίς βέβαια να καταφύγουμε στις γνώριμες πελατειακές σχέσεις που έχουν καταδυναστεύσει την χώρα μας. Αυτό συνεπάγεται ότι οι ΕΔ θα απορροφούν το έργο που παράγεται.
    ε) η κατάρτιση των σχολών σε διεθνή επίπεδα και με πλήρη ανεξαρτησία από την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία. Εάν ο έλεγχος των σχολών αυτών βρισκεται κάτω από κομματικές επιρροές το έργο τους αυτόματος θα διακινδυνευτει και ίσως εξαλειφθεί.
    ζ) τα προγράμματα προς εξέλιξη στις σχολές αυτές δεν μπορούν να είναι αποκλειστικά προς όφελος μόνο ενός σώματος των ΕΔ αλλά του συνόλου των κλάδων και των αναγκών τους.
    η) η ψηφιακή θωράκιση που παρα πολύ σωστά επισημάνατε θα πρέπει να επεκταθεί προς όλες της αμυντικές βιομηχανίες και όλες τις πανεπιστημιακές σχολές με δικλείδες ασφαλείας για περιορισμό κακόβουλης προσπάθειας επιρροής και διυσδησης η αποτροπής και καταστροφής δεδομένων και πληροφοριών. Σε αυτό το επίπεδο είναι άμεσης ανάγκης η συνεργασία του σωμματοσ ηλεκτρονικού πολέμου των ΕΔ με όλες τις εθνικές σχολές πληροφορικής αλλά και η αναζήτησή ατόμων με ειδικά προσόντα που δεν εμπίπτουν στο παραδοσιακό χώρο πληροφορικής (χάκερς)
    Θ) Σε όλα τα επίπεδα θα πρέπει να εισήχθη και να εφαρμοστή η αρχή διαχείρισης σχεδιασμού και υλοποίησης προγραμμάτων με έμφαση και αφομοίωση των αλλαγών που προωθεί σήμερα το Α. Πεντάγωνο.
    Πιστεύω ότι η δημιουργία ξεχωριστών σχολών είναι πράγματι αναγκαία με βάση τα σημερινά δεδομένα μιας ανοριμης κοινονικα και πολιτικά χώρας. Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι δεν λύνει τα χρόνια προβλήματα της Ελληνικης τριτοβαθμιας εκπαιδευσησ απλά θα δημιούργησε επιπρόσθετα οργανικα προβλήματα μετεξέλιξης και διασύνδετιμοτητας.
    Αυτό που χρειάζεται για να τελεσφορήσει η ιδέα αυτή ειναι η δημιουργία ζωτικού χορού αλληλοσυνργασιας και υποστήριξης. Το λεγόμενο κοραλλιογενες συστημα βιομηχανικού πάρκου που για πρωτη φορά υλοποίητε στη Θεσσαλονίκη. Σε ένα τέτοιο χώρο θα μπορούσατε να προσθέσετε αμυντική βιομηχανία, στρατιωτικές σχολές αμυντικής βιομηχανίας και να μετάεγκαταστισεται σχολές πανεπιστημίων (κάτι που συμβαίνει συχνά στο εξωτερικό) με κυβερνηνιτη προστασία κλειστό κύκλωμα παρακολουθησης και ελέγχομενη διαβαθμισμένη πρόσβαση και περιφρούρηση από μόνιμο προσωπικό με προηγούμενη εκπαίδευση στις ειδικές δυνάμεις. ( Αλίμονο μας αν χρησιμοποιήσετε απλόυς φαντάρους με κομματική επιρροή για υπηρεσία στο χώρο καταγωγής) Πιστεύω ότι με αυτόν τον τρόπο λύνατε και το πρόβλημα ασφαλείας από αναρχικούς, μπαχαλακιδες, κομματικα κατευθυνόμενους ειρηνιστές και το πρόβλημα διασύνδεσης/συνεταιρισμού. Θα ήταν δε πολύ περισσότερο θεμιτό αν ο χώρος στέγασης των κοραλιογενων σχηματισμών μπορούσε να τελεσφορήσει σε παροπλισμένους στρατιωτικούς χώρους προς αποφυγή της ανίατης Ελληνικής γραφειοκρατίας που θα μπορούσε να προβάλει δασικες, περιβαλλοντικές και αρχαιολογικές ευαισθησίες με μόνο στόχο να καθυστέρηση η και να ακύρωση το εργο αυτό.
    Τα θερμά μου συχαρητηρια στην προσπάθειας σας εύχομαι να το υλοποιήσετε το ταχύτερο δυνατό μιας και η ύπαρξιακη απειλή της Ελλάδας δυστηχως βρίσκεται στο τελικό στάδιο.

    1. Σας ευχαριστώ για την απάντηση σας η οποία δείχνει βαθιά κατανόηση των εννοιών του κειμένου και σας προσδίδει αναλυτικές ικανότητες. Σκοπεύω να απαντήσω πλήρως σε όλα τα σχόλια σε μια live διαδικτυακή συνομιλία σε λίγες μέρες, που θα προσκαλέσω και όλους έχουν θελήσει να κάνουν σχετικά σχόλια να συμμετάσχουν.

      Αλλά ειδικότερα στο 1. το έχω αφήσει επίτηδες ανοικτό έτσι ώστε αν υπάρχει η σχετική βούληση να μην υπάρχει θέμα. Η εγχώρια πολ. βιομηχανία μπορεί να αποφασίσει και να διαπραγματευτεί σχετικά. Για τα υπόλοιπα εδάφια (α) έως (θ) πιστεύω πως αποτελούν μια γόνιμη και λεπτομερή διαβούλευση των σημείων του κειμένου. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.

      1. Θα ήθελα πολύ να ακούσω τις ομιλία σας. Αν έχετε την καλοσύνη να κοινοποιήσετε της σχετικές πληροφορίες θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα.
        Εγώ σας ευχαριστώ για την προσπάθεια σας. Πρέπει να αρχίσουμε από κάπου και προσωπικά νομίζω ότι ξεκινάτε στην σωστή κατεύθυνση. Ελπίζω η προσπάθεια σας να τελεσφορησει. Πιστεύω ότι έχετε διαπυστωσει από τα σχόλια τον υπολοίπων αναγνωστών ότι το δεύτερος μεγαλητερος σκόπελος που θα πρέπει να προσπεράσετε μετά τις κομματικές επιρροές είναι να διασφάλισεται την υποστήριξης μιας δικαιολογιμενα καχύποπτης κοινωνίας που έχει εξαντληθεί απο κομματικές εξαγγελιες που ανακύκλωνουν χρόνια κοινονικα προβλήματα χωρίς να υπαρχει ουσιώδη μεταρρυθμίση. Η Ελλάδα χρειάζεται να ξαναθυμηθεί της δυνατότητες της.

      2. To θέμα είναι θα συνεργαστούν τα καλόπαιδα οι καθηγητές πανεπιστημίου
        και θα δώσουν στους φοιτητές την δυνατότητα συνεργασίας;
        Το λέω αυτό γιατί όσες φορές χτύπησα την πόρτα των Ναυπηγών
        για να σχεδιάσουμε κάτι διαφορετικό δεν πήρα καμία απάντηση.

        1. Σε καταλαβαινω. Εγω πηγα στο Αριστοτελειο οταν εκανα τη διατριβη μου στον Ελληνο-Ιταλικο για να παρω πληροφοριες και κατεθυνση στην ερευνα μου αλλα επεσα σε μια ιδιοφυια ο οποιος επειδη επανεκδωσε το πρωτο και μοναδικο του βιβλιο οκτω φορες διακυρητε οτι δεν υπαρχει τιποτα αλλο που μπορει να ειπωθει για το θεμα. Ο καθηγηταρας τα ειχε πει ολα. Τετοιους ομως βρισκεις και εδω εξω. Δυστηχως τετοια ατομα δεν εχουν θεση σε πανεπιστημιακο χωρο.

    2. Η Ελλάδα απειλείται επειδή δεν έχει εγχώριας ανάπτυξης στρατιωτική τεχνολογία ; Ακόμα και αν γίνουμε στρατιωτική υπερδύναμη, ακόμη και αν γίνουμε οικονομική υπερδύναμη, όσο δημιουργούμε και γιγαντώνουμε μια παλαιστίνη μέσα στο ίδια μας τα σωθικά, όσο αυτή την παλαιστίνη την βάζουμε στο διπλανό διαμέρισμα, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε Ισραήλ στη νοοτροπία του πληθυσμού, ό,τι και να κάνουμε, είμαστε σε βάθος χρόνου χαμένοι αμαχητί.

      1. Αχιλλέα συμφωνω με όλα όσα λες. Έχω σχολιάσει αυτό ακριβώς πολλές φορεσ σε πολλά αλλά άρθρα. Η δυνατότητα αποτροπής χωρίς την βούληση συμπλοκής ισοδύναμη με ήττα. Δύστυχος σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο έχουμε απολέσει την εθνική κυριαρχία για το όνειρο της υπερασπίσεις από τρίτους χωρίς να αναλογιζόμαστε το κόστος. Αυτό πρέπει να αλλάξει όπως πρέπει να αλλάξει το ότι δεν έχουμε ουσιαστική αμυντική βιομηχανία όχι λόγο ικανοτήτων αλλά λόγο μιας λανθασμένης επένδυσης σε αβάσιμες πελατιακες σχέσεις που ντύνουμε με το μανδύα της γεοστρατηγικης μορφής. Η αμυντική βιομηχανία όμως χρειάζεται άτομα με συγκεκριμένες σπουδές τρόπο σκέψης και ικανοτήτες και επιπρόσθετα συνεργασία με τις ΕΔ. Σε αυτά πρόσθεσε και την οικονομική υποστήριξη. Αυτά προσπαθεί να λύσει ο κ. Κωστής. Η Ελλάδα βράζει από προβληματα αυτός όμως δεν είναι ο λόγος να απαξιούμε κάθε έντιμη προσπάθεια. Αν το μόνο που τελικώς κάνουμε είναι να χλευάζουμε πως θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τίποτα;

  9. Αυτή είναι μια σοβαρή πρόταση. Και οι σοβαρές προτάσεις αφορούν τα σοβαρά κράτη με οραματιστές ηγέτες. Οπότε το ξεχνάμε.

    1. Μόνο που δεν έχουμε την πολυτέλεια εκτός και αν σου αρεσει να βλέπεις την κόκκινη ημισέληνο να ξανακυματίζει πάνω από την Ακρόπολη. Είναι και αυτή μια σοβαρή επιλογή μονο που θέλεις δεν θέλεις θα πρέπει να την αποδεχτείς αν εξακολουθήσουμε το “business as usual”. Παντός συμφωνω μαζί σου είναι μια σοβαρή πρόταση μήπως αρμόζει την υποστήριξη μας;

  10. Νομιζω ενα στρατιωτικο πανεπιστημιο θα ειχε νοημα μονο αν καταργηθουν ΟΛΕΣ οι στρατιωτικες σχολες. Περαν τουτου ενα στρατιωτικο τεχνολογικο ιδρυμα ισως να ηταν μια ακομα καλυτερη ιδεα…

  11. Δεν συμφωνώ με την πρόταση ομολογώ.

    Αυτό που χρειάζεται είναι μείωση αριθμού εισακτέων και ποινή διαγραφής για όσους κάνουν τις γνωστές μπαχαλιές.

    1. Το 1/3 απόφοιτων λυκείου έφευγε για σπουδές στο εξωτερικό πριν το 2009. Σε αυτούς συγκαταλέγομαι και εγώ και ο αδερφός μου ο οποίος έβγαλε διδακτορικό σε πληροφορική και ειναι τώρα καθηγητής πανεπιστημίου. Αν μέναμε Ελλάδα αναρωτιέμαι πραγματικά ποιες θα ήταν οι επιλογές μας. Όπως καταλαβαίνεις δεν πιστεύω ότι το σύστημα των πανελλαδικών αντικατοπτρίζει επάξια τις ικανότητες κανενός. Θεωρώ τραγικο λάθος τη μη ύπαρξη ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.
      Αν θέλεις να στηλεις περισσότερους Έλληνες έξω και μαζι τα λεφτά που θα αφήσουν τότε η μείωση εισακτέων θα σου αποφέρει αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα.
      Αν θέλεις να κρατήσεις τους Έλληνες και τα λεφτά τους στην Ελλάδα και να δημιουργήσεις καταρτισμένες θέσεις εργασίας να αναστηλώσεις την οι Ιμια και να ξεπληρώσεις το θεόρατο εξωτερικό χρέος τότε η δημιουργία αμυντικής βιομηχανίας σε μια χώρα που ξεζουμίζεται κυριολεκτικά για την άμυνα χωρίς να μπορεί να καλύψει τις αμυντικές ανάγκες τις από τις αγορες του αιώνα είναι μια πρόταση της οποίας την λογική δεν θα έπρεπε καν να συζητάμε.
      Βέβαια αυτο τελικώς εξαρτάται από το σε ποια χώρα θέλεις να ζεις την Ελλάδα του 2009 η μια Ευρωπαϊκή χώρα του σήμερα; Προτιμάς την οικονομική ευημερία η να το παίζεις αγανακτισμένος σε πλατείες;

      1. Αγαπητέ το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι αποτυχημένο.
        Πως ένας άνθρωπος με υψηλό δείκτη νοημοσύνης θα τα καταφέρει;
        Στο εξωτερικό πχ αμερική σου κάνουν τεστ εφυίας και σε κατατάσσουν
        αναλόγως.
        Πχ εγώ ήξερα να διαβάζω πριν πάω σχολείο και τι έγινε;
        ‘Εμαθα την κόρη μου να το κάνει από 3 ετών και τι έγινε;
        Σκοτώνουν της ιδιοφυίες και παράγουν την παπαγαλία.
        Οι μηχανικοί δεν είναι παπαγάλοι δεν μπορούν να γράφουν επακριβώς.
        Εδώ δεν ξέρουν για της 8 ναι οκτώ διαφορετικές νοητικές ικανότητες.
        Χορού, τραγουδιού, ζωγραφικής, κλπ.
        Δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.

        Το ζητούμενο είναι η ομάδα πχ η πιο επιτυχημένη γυναίκα συγγραφέας στην
        Αμερική δεν μπορούσε να γράψει! Χρησιμοποιούσε δακτυλογράφο
        που της υπαγόρευε στην γραφομηχανή τα κείμενα και αυτή έγραφε με 3.600
        χαρακτήρες το λεπτό!

        Πχ αν στην ομάδα δεν υπάρχει ο ζωγράφος που να καταλάβει αυτό
        που θα του πεις και θα κάνει τα αρχικά σχέδια, έχεις αποτύχει πλήρως.
        Μετά συνεχίζεις την ιδέα και προχωράς σε σχεδίαση μέσο υπολογιστή.

  12. Εάν αύριο ιδρυθεί ένα ερευνητικό κέντρο – περί αυτού πρόκειται – με τον μανδύα Στρατιωτικού Πανεπιστημίου όσον αφορά την ασφάλεια της εγκατάστασης και την εξασφάλιση απορρήτου θα ενοχλούσε ?
    Δεν θέλει κόπο να καταλάβει κανείς, θέλει τρόπο.
    Είναι εύκολο να γκουγκλαρεις και να γράφεις απαντήσεις ή να εκφέρεις γνώμη.
    Να σκεφτείς, δύσκολο ε ?

  13. To πρόβλημα δεν είναι ότι η Τουρκία έχει φτιάξει 20 δικά της συστήματα και εμείς 10!
    Το θέμα είναι πως αυτοί έφτασαν στα 140+ και εμείς δεν φτιάχνουμε τίποτα!
    https://www.youtube.com/watch?v=5zqjSIAL4EI

    Πως γίνετε αυτό; Τυχαία έγιναν όλα;

    Θέλουμε πρότζεκτ πολύ ωραία γιατί κανένας δεν θέλει να συνεργαστεί μαζί μου να τα φτιάξουμε;

  14. Για να σας πω μια ιστορία του 1990 τόσο παλιά είναι.
    Η εταιρία ΑΛΦΑ ήθελε να προσλάβει έναν μηχανικό.
    Απευθύνθηκε στους ημέτερους και της έστειλαν έναν με διδακτορικό!
    Πάνε να τον βάλουν να δουλέψει και δεν ήξερε βασικές γνώσεις φυσικής!
    Τον έδιωξαν αναγκαστικά και προσέλαβαν ένα απόφοιτο τεχνικού λυκείου.
    Τον πρότεινε ένας από την εταιρία ότι ξέρει να δουλεύει.

    Το ανθρωπάκι ο απόφοιτος λυκείου σκέφτηκε να βάλει έξη φορείς ρουκετών,
    με 7 ρουκέτες των 2,75 ιντσών σε έναν φορέα, ανάλογο με μια γερμανική σχεδίαση
    του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
    Έτσι γεννήθηκε ο ρυμουλκούμενος εκτοξευτείς με της 42 ρουκέτες των 2,75 ιντσών.
    Που είχε σχεδόν το μισό βάρος του τούρκικου με της 40 ρουκέτες που μπήκε σε παραγωγή
    με 40 εκτοξευτές.
    Το τι έγινε στο πεδίο βολής δεν μπορώ να σας το περιγράψω ήθελαν με το ζόρι να αποτύχει
    ο εκτοξευτής.

    Έβαλαν σενάρια δύσκολα όχι να κάνει απλές βολές και επειδή δεν έχασε βολή, στο τέλος
    έδωσαν σάπιες ρουκέτες και περίμεναν πως θα ανατιναχτεί.
    Το το σχόλια έκαναν οι στρατιωτικοί οι ανώτεροι δεν μπορώ να σας τα περιγράψω.
    Αν νομίζετε πως χάρηκαν αυταπατάστε.

    Στο τέλος βρήκαν την εξής κουτή δικαιολογία πως αν αγοράσουν εκτοξευτές θα
    έπρεπε να αγοράσουν ρουκέτες! Το απόθεμα της αεροπορίας δεν έφτανε κλπ.
    Υπόψιν την ίδια εποχή οι Αμερικάνοι μας πρότειναν να αγοράσουμε από
    αυτούς εργοστάσιο παραγωγής ρουκετών.
    Εμείς οι ιδιοφυίες αρνηθήκαμε οι Τούρκοι όχι.
    Θα φτιάχναμε και τα προωθητικά υλικά.
    Για να σας δώσω ένα παράδειγμα τα τότε υλικά των ρουκετών ήταν καλύτερα
    από αυτά που είχε ο πύραυλος τίμιος τζων.
    Με τα υλικά των ρουκετών θα μπορούσαμε να φτιάξουμε πυραύλους σαν το
    μικρό τζων κάτι σαν τον ΑΙΜ-9, με μεγάλη εκρηκτική κεφαλή το μισό του βάρους του
    πυραύλου.

    Τα σχέδια περιλάμβαναν την αντικατάσταση των εκτοξευτών με μεγαλύτερες ρουκέτες
    των 5 ιντσών και ακόμα μεγαλύτερες με μεγέθυνση του εκτοξευτή.

    Μετά αν και τα έχω γράψει διαφορετικά στο διαδύκτιο μια μέρα που δεν είχαν δουλειά,
    έριξε την ιδέα ο μη έχων πτυχίο να φτιάξουν ένα επιθετικό ελικόπτερο.
    Έφτιαξαν τον πρώτο σκελετό είδαν ότι μπορούν, προχώρησαν σε δεύτερη φάση
    με δεύτερο σκελετό βελτιωμένο.
    Μέτα ήρθε φίλος αεροναυπηγός και έφερε και δικά του σχέδια.
    Ο μη έχων πτυχίο επέμενε για την περίεργη τοποθέτηση των κινητήρων!
    Να μπορούν να μπουν ότι κινητήρες βρουν το είχαν κάνει οι Ρώσοι.

    Ο τρίτος σκελετός προχώρησε μπήκαν όργανα, μπαταρίες, καλωδίωση κλπ.
    Τι έλειπε; Ο κινητήρας ή οι κινητήρες να βρεθούν.

    Η ιστορία τελειώνει εδώ μόλις έγινε αφιέρωμα στην εταιρία ΑΛΦΑ η Πτήση
    και τα δημοσίευσε αυτά έκλεισαν την εταιρία.
    Τι να σας γράψω πως έστειλαν ΙΚΑ Εφορία κλπ;
    Πως έψαχναν ορκωτοί λογιστές για τρεις ημέρες τα βιβλία για να βρουν ένα λάθος;
    Ναι βρήκαν ένα λάθος στα βιβλία ένας αναριθμητισμός από τιμολόγιο.
    Τους πιάσαμε φώναξε το ξεφτέρι δυνατά μέσα σε όλους τους έχουμε στο χέρι!
    Ένα λάθος ασήμαντο 17 δραχμών.

    Τι να γράψω τι πρόστιμο έπεσε; Πως δεν πήρε ξανά δουλειά;
    Πως τα αγόραζαν από το εξωτερικό;
    Ήθελαν να την κλείσουν και τα κατάφεραν.

    και τους βοήθησε

  15. Προσωπικά συμφωνώ με το πνεύμα του άρθρου και τον συγγραφέα του κ. Κωστή.

    Η ακαδημαϊκή εκπαίδευση στην Ελλάδα όπως υφίσταται σήμερα έχει δυστυχώς πολλές στρεβλώσεις και αγκυλώσεις ώστε να μπορεί να προσφέρει στην έρευνα και την ανάπτυξη τεχνολογιών προσανατολισμένες σε αμυντικές/στρατιωτικές χρήσεις.

    Η χώρα μας είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση με πολλές μοναδικές και κραυγαλέες αντιφάσεις. Από την μία είμαστε στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, και από την άλλη έχουμε μια υπαρκτή εξωτερική απειλή από μια αναθεωρητική μη-δημοκρατική χώρα που όμως έχει από καλές (ως και προνομιακές) σχέσεις με Ευρωπαίους εταίρους μας και με την οποία είμαστε και «σύμμαχοι» στο ΝΑΤΟ, και όλοι μας (Ελλάδα, Τουρκία και ΕΕ) υπό την υψηλή εποπτεία και κηδεμονία μιας υπερδύναμης που υπηρετεί κατά προτεραιότητα τα δικά της παγκόσμια συμφέροντα και ατζέντα.

    Έτσι θεωρώ ότι δεν μπορούμε να αντιγράψουμε ή να μιμηθούμε λύσεις και πρακτικές άλλων κρατών στο ακέραιο γιατί προσωπικά δεν γνωρίζω άλλο κράτος με τόσο μπλεγμένες (σε βαθμό σχιζοφρένειας) διεθνείς σχέσεις και διπλωματικό περιβάλλον. Άρα πρέπει να είμαστε και ανοιχτοί στο ενδεχόμενο να δώσουμε λύσεις που δεν έχουν άμεση αντιστοιχία με άλλες χώρες. Αναμένω με ενδιαφέρον την διαδικτυακή (συν)ομιλία του κ. Κωστή που θα του δώσει την ευκαιρία να επεκταθεί παραπάνω.

  16. Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια σας. Σκοπεύω να απαντήσω με δύο τρόπους:

    1. με μονόλογο στο κανάλι μου στο youtube όπου θα σχολιάσω ειδικά τις σκέψεις σας εδώ μια προς μια αλλά και συνδυαστικά. https://www.youtube.com/channel/UC2BhU5uDqO-qYvH3_UpWtxQ

    2. Με διάλογο με τη βοήθεια του discord.

    Η ανακοίνωση των παραπάνω θα είναι διαθέσιμη στο https://twitter.com/tedkostis

  17. Ένα ακόμα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τον κ. Θ. Κωστή, το οποίο ξεκίνησε έναν γόνιμο διάλογο επί του θέματος της αμυντικής έρευνας. Είναι πραγματικά αμαρτία να έχουμε τόσες ανάγκες στην άμυνα και να ξοδεύουμε τόσα χρήματα για την απόκτηση και υποστήριξη οπλικών συστημάτων, τα οποία προμηθευόμαστε κατά κύριο λόγο έτοιμα από το εξωτερικό, αντί να κάνουμε παραγωγή ή συμπαραγωγή εδώ, διασφαλίζοντας θέσεις εργασίας. Και ταυτόχρονα η νεολαία να πηγαίνει και να παραμένει στο εξωτερικό (συνήθως αφού έχει σπουδάσει εδώ, πράγμα το οποίο σημαίνει ακόμα μεγαλύτερο κόστος). Είναι επίσης αδιανόητη η κατάσταση που έχουν επιβάλει οι λεγόμενοι γνωστοί-άγνωστοι στα ΑΕΙ, με σκοπό οι καθηγητές να μην τολμάνε να συνεργαστούν με αμυντικούς φορείς (ΕΔ ή αμυντική βιομηχανία), για να μην βρεθούν με γραφεία χτισμένα με τσιμεντόλιθους ή κατεστραμμένα εργαστήρια ή ακόμα και ασήκωτοι από το ξύλο… Αυτά είναι ενδείξεις προχωρημένης κοινωνικής αποσύνθεσης και παρ’όλ’αυτά, πολλοί τα θεωρούμε πλέον “φυσιολογικά”.
    Δεν μπορώ να πω εάν η ίδρυση καινούργιου στρατιωτικού πανεπιστημίου θα ήταν η βέλτιστη λύση ή η εξυγίανση των υφιστάμενων δομών (ΑΕΙ – ΑΣΕΙ). Το γεγονός όμως είναι ότι η άμυνα κοστίζει περί το 0,5 έως και 1 δισ. € ετησίως, όσον αφορά την συντήρηση των οπλικών συστημάτων και μέσων, καθώς και την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων. Ακόμα και μία μικρή εξοικονόμηση χρημάτων, μέσω βελτίωσης διαδικασιών ή εφαρμογής μίας επιτυχημένης τροποποίησης – αναβάθμισης, ενδεχομένως να απέτρεπε την καταβολή ενός μεγάλου ποσού, δικαιολογώντας έτσι την όποια επένδυση. Οπότε καλό είναι να το εξετάσουμε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *