Η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής τεχνολογίας και βιομηχανίας πήρε χρόνο, περίπου 20 χρόνια, αλλά απέδωσε καρπούς, καθώς πλέον η Τουρκία αφενός μπορεί να εντάξει σε υπηρεσία την ποσότητα που επιθυμεί, χωρίς να χρειάζεται την έγκριση του εκάστοτε προμηθευτή, ενώ, ίσως το σημαντικότερο, έχει την τεχνολογία και την τεχνογνωσία να αναπτύξει ελεύθερα και κατά βούληση νέες εκδόσεις με καλύτερες επιδόσεις και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά. Και όλα αυτά, τη στιγμή που το ελληνικό οπλοστάσιο τελεί υπό την «έγκριση» και τις καλές προθέσεις του εκάστοτε προμηθευτή, μιας και δεν έχουμε επενδύσει στην εθνική αμυντική βιομηχανία και εισάγουμε τεχνολογία και οπλικά συστήματα από το εξωτερικό.

Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι ναι μεν η τουρκική αμυντική βιομηχανία σχεδιάζει και αναπτύσσει σύγχρονης τεχνολογίας οπλικά συστήματα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εντάσσονται στο τουρκικό οπλοστάσιο αμέσως και σε μεγάλους αριθμούς. Στην πραγματικότητα τα περισσότερα οπλικά συστήματα που παράγει η τουρκική αμυντική βιομηχανία ούτε έχουν ενταχθεί στο τουρκικό οπλοστάσιο ούτε έχει υπογραφεί κάποιο συμβόλαιο για την απόκτηση τους. Από την άλλη, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια άνοδο στις εξαγωγές τουρκικής προέλευσης συστημάτων, αποτέλεσμα της προσπάθειας των τουρκικών αμυντικών βιομηχανιών να επιβιώσουν σ’ ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Το τουρκικό άρμα μάχης Altay. Η Τουρκία αναμένεται να αποκτήσει 250 Altay με το εγχώριας σχεδίασης και ανάπτυξης ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας Akkor.
To Altay έχει επιλεγεί και από το Κατάρ, το οποίο συμφώνησε για την προμήθεια 100 αρμάτων μάχης.
Σύμφωνα με τον ισχύοντα προγραμματισμό τα 40 πρώτα Altay, της έκδοσης T1, θα φέρουν γερμανικό κινητήρα, ενώ τα υπόλοιπα 210, της έκδοσης T2, θα ενσωματώνουν τουρκικής σχεδίασης κινητήρα.
Οι παραδόσεις των πρώτων Altay στον Τουρκικό Στρατό έχουν προγραμματιστεί για το Νοέμβριο του 2020.
Η πρόταση της Aselsan για τον εξοπλισμό των φρεγατών TF-2000.
Το πρόγραμμα των φρεγατών τύπου TF-2000 είναι το τρίτο σκέλος του προγράμματος ναυπήγησης 12 συνολικά νέων πλοίων, εκ των οποίων τέσσερα (4) είναι τύπου MILGEM, τέσσερα (4) θα ανήκουν στον τύπο TF-1000 κλάσης «Istanbul» εκτοπίσματος 3.000 τόνων (το πρώτο πλοίο άρχισε να ναυπηγείται τον Ιούλιο του 2017 και αναμένεται να καθελκυστεί το 2021), ενώ τα τελευταία τέσσερα (4) πλοία θα ανήκουν στον τύπου TF-2000 εκτοπίσματος 7.000 τόνων.
Τα αντιαεροπορικά συστήματα τουρκικής σχεδίασης Korkut (δεξιά) και HIsar (αριστερά).
Το Νοέμβριο του 2018 έγινε γνωστό ότι υπογράφηκε το συμβολαίου προμήθειας του τουρκικής σχεδίασης και ανάπτυξης βλήματος κατά πλοίων Atmaca. Αρχικά τα βλήματα προορίζονται για τον εξοπλισμό των κορβετών MILGEM και των φρεγατών Perry.
Το τακτικό βλήμα εδάφους-εδάφους Bora-1 μέγιστου βεληνεκούς 280 χιλιομέτρων βρίσκεται σε υπηρεσία από τον Τουρκικό Στρατό, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα ανάπτυξης της έκδοσης Bora-2 με μεγαλύτερο βεληνεκές.
Το κατευθυνόμενο πυρομαχικό Yatagan των 40 χιλιοστών μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε αυτόματο εκτοξευτή βομβίδων των 40 χιλιοστών.
Η πρόταση της Aselsan για τον εξοπλισμό πλοίων κατηγορίας φρεγάτας.
Tα πυρομαχικά της οικογένειας ΜΑΜ (Mini Akıllı Mühimmat) ενσωματώνουν σύστημα καθοδήγησης λέιζερ και προορίζονται για τον εξοπλισμό των UAV Bayraktar ΤΒ-2S και Anka-S. Είναι διαμετρήματος 70 χιλιοστών και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 8 χιλιομέτρων.
Τα τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του MAM-C.
Το Korkut προορίζεται για την προστασία των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων του Τουρκικού Στρατού κατά απειλών από βλήματα αέρος-εδάφους και μη-επανδρωμένων εναέριων οχημάτων.
Σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου από την Aselsan.
Το νέο αντιαρματικό σύστημα CIDA αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης των M-72 LAW και των ERYX.
Στις 14 Δεκεμβρίου του 2018 ο Τουρκικός Στρατός υπέγραψε σύμβαση συνολικού ύψους $ 194.600.000 για την αναβάθμιση των αυτοκινούμενων πυροβόλων T-155 Firtina με νέο Σύστημα Ελέγχου Πυρός.
Το ελάχιστο βεληνεκές του CIDA είναι 50 μέτρα, ενώ το μέγιστο 750 μέτρα.
Το πρόγραμμα Hava SOJ της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας αφορά στην προμήθεια τεσσάρων (4) αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου. Τα αεροσκάφη θα μπορούν να εντοπίζουν και να αναγνωρίζουν τα εχθρικά ραντάρ (επίγεια, εναέρια, αντιαεροπορικών συστημάτων) και τα συστήματα επικοινωνιών, να εντοπίζουν τη θέση τους και στη συνέχεια να τα παρεμβάλλουν με στόχο να τα αδρανοποιούν.
Τα τουρκικής σχεδίασης και ανάπτυξης βλήματα αέρος-αέρος Bozdoğan
και Gökdoğan, μέσου-μεγάλου βεληνεκούς και μικρού βεληνεκούς, αντίστοιχα, είναι ανάλογα των αμερικανικών AIM-120 AMRAAM και AIM-9 Sidewinder.
Η γέφυρα εφόδου SAMUR βρίσκεται σε υπηρεσία από τον Τουρκικό Στρατό.
Η γέφυρα εφόδου SAMUR εξοπλίζει μονάδες του Τουρκικού Στρατού στην Ανατολική Θράκη, απέναντι από τον Έβρο.
Το ένοπλο UAV Karayel της Vestel.
To Anka-2 (Aksungur) της TAI μπορεί να μεταφέρει δύο (2) πυρομαχικά MAM-L, δύο (2) κατευθυνόμενες βόμβες Mk.82 των 500 λιβρών με συλλογή τροποποίησης TEBER και δύο (2) κατευθυνόμενες βόμβες Mk.82 με συλλογή τροποποίησης KGK.
Το Anka-2 (Aksungur) είναι δικινητήριο, μπορεί να πετά σε ύψους 40.000 ποδών και να εκτελεί αποστολές επιτήρησης και προσβολής στόχων.
Το επιθετικό ελικόπτερο T-129 ATAK, έκδοχο του ιταλικού A-129.
To ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Cobra II της Otokar σε διαμόρφωση διακομιδής τραυματιών.

To Cobra II, στη διαμόρφωση διακομιδής τραυματιών, από διαφορετική γωνία λήψης.
Το εσωτερικό του Cobra II, στη διαμόρφωση διακομιδής τραυματιών.
UAV Anka.
Το νέο αντιαρματικό βλήμα TANOK της Roketsan, διαμετρήματος 120 χιλιοστών.
Η ναυτική έκδοση Gokdeniz του αντιαεροπορικού Korkut.
Το ελικόπτερο γενικών μεταφορών T-625 Gukbey. Το T-625 θα μπορεί να μεταφέρει 12 άτομα και αναμένεται να αντικαταστήσει σταδιακά τα 92 UH-1D/-1H και τα 131 AB-204/-205/-206/-212 που βρίσκονται σε υπηρεσία από τον Τουρκικό Στρατό, από το 2021 και μετά.
Δυστυχώς για εμάς, η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει καταφέρει, μέσα σε διάστημα 20 ετών, να απεξαρτηθεί από το εξωτερικό, τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το ελαφρύ άρμα μάχης TULPAR με πυροβόλο των 105 χιλιοστών επί πύργου μάχης Cockerill-3105.
Οι παραδόσεις των Hürkuş-Β στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2018.
Το νέο Πλοίο Γενικής Υποστήριξης του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού που ναυπηγούν τα ναυπηγεία Sefine Shipyard.
Περιπολικό σκάφος, ανάπτυξης και σχεδίασης των ναυπηγείων TAIS.
Πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων, ανάπτυξης και σχεδίασης των ναυπηγείων TAIS.
Το ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Akrep ΙΙ με πυροβόλο των 30 χιλιοστών.
Τροχοφόρο όχημα περισυλλογής.
Το ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα Akrep ΙΙ είναι ηλεκτροκινούμενο.
Το ευρωπαϊκό μαχητικό Eurofighter.
Το ευρωπαϊκό μαχητικό Eurofighter επιδεικνύει την ικανότητα μεταφοράς οπλισμού που έχει.
Το μη-επανδρωμένο χερσαίο όχημα Demirhan με πολυβόλο των 12,7mm χιλιοστών.
Ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα ειδικών επιχειρήσεων από την Otokar.
Στατικά εκθέματα τεθωρακισμένων οχημάτων στο περίπτερο της Otokar.
Το ελαφρύ άρμα μάχης Tulpar της Otokar.
Το αναβαθμισμένο άρμα μάχης M-60T του Τουρκικού Στρατού με το σύστημα αυτοπροστασίας Pulat.
UAV Anka.
Μια ακόμα σχεδίαση UAV της TAI.
Το νέο αμφίβιο τεθωρακισμένο όχημα ZAHA του Τουρκικού Στρατού, σχεδίασης και ανάπτυξης της FNSS. Το πρώτη φάση η Τουρκία θα προμηθευτεί 27 οχήματα, εκ των οποίων 23 της έκδοσης μεταφοράς προσωπικού, δύο (2) της έκδοσης διοίκησης και δύο (2) της έκδοσης περισυλλογής.

Comments

  1. Εάν κάνουμε τα λογικά και τα στοιχειώδη, εμένα δεν μου λένε τίποτα όλα τα παραπάνω.
    Διότι ποτέ δεν θα γίνουν εφάμιλλα των δυτικών και αμερικανικών συστημάτων, όπως δεν έγιναν ούτε οι τουρκικές τηλεοράσεις, ούτε τα αποτυχημένα τουρκικά κινητά τηλέφωνα, ούτε τίποτα άλλο υψηλής τεχνολογίας.
    Εάν δεν κάνουμε όμως ούτε τα βασικά όπως τώρα, τότε τα παραπάνω υπεραρκούν.
    Από εμάς εξαρτώνται όλα, καθώς και από τους χειρισμούς της διπλωματίας.

  2. Η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει εσκεμμένα την αποδόμηση του ελληνικού στρατού. Για να μπορέσει νά έρθει πιο εύκολα σε συνεργασία με την Τουρκία χωρίς να έχει προβλήματα με των ελληνικό λαό απλά λέγοντας μας ότι είναι πιο δυνατή η Τουρκία επόμενος θά τους δίνουμε ότι ζητάνε για νά μήν πάθουμε μεγαλύτερο κακό. Και ιδιαίτερα τό ΣΥΡΙΖΑ αυτήν την σκέψη την έχει κάνει κύρια πολιτική του.

  3. Πρώτα από όλα μην τα χάνεται και μην χαρίζεται αντισταθμιστικα, δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε ένα προς ένα την Τουρκία στις εξελίξεις γιατί δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες εταιρείες με τεχνογνωσία και κεφάλαια, η soukos robots έκλεισε και τα ΕΑΣ δεν είχαν τεχνογνωσία να παράγουν κράνη κεβλαρ, αλλά και το ύψος των παραγγελιών δεν μπορουν να δώσουν υψηλό ποσοστό συμπαραγωγής, οι κυρίες ελλείψεις πρέπει οπωσδήποτε με κάποιον τρόπο να καλυφτουν και γρήγορα, έστω με μεταχειρισμένα, το κάνουμε ήδη, και με στοχευμενες αγορές η αναβαθμίσεις, μόνο έργα όχι λόγια.

    1. Ήμαρτον τι λες… δεν υπάρχει τεχνογνωσία στην ελλάδα για αμυντικά, για την ιστορία να ξερης ότι υπάρχουν εταιρείες είναι μικρές γιατί απλά δεν έχει αφήσει καμία κυβέρνηση να συνεργαστούν με τον στρατό και είναι εξωστρεφείς …από την αντίπερα όχθη το 40% της παραγωγής είναι σε φάση δοκιμών και το υπόλοιπο 60% είναι φασόν ξένης τεχνολογίας .

  4. Δεν πειράζει! Όταν θα παράξουμε εμείς την πρώτη βόμβα κάνναβης και τους την ρίξουμε, δεν θα ξέρουν τι να τα κάνουν αυτά τα συστήματα απο τα ντουμάνια!

    1. Μας ματωσαν με τα υπερπλεονασματα 5,5 δις αλλά ούτε λόγος να τα δώσουν για την άμυνα της χώρας να είμαστε επαρκείς και έτοιμοι για έναν Τούρκο που πάντα προς τα εδώ στέλνει απειλές. Καλύτερα επιδοματα και νταούλια. Οι άνθρωποι είναι επιτηδευμενοι προδότες γαλουχημενοι μειοδοτες. Μόνο ο Λεβέντης είπε την αλήθεια. Δυνατό στράτευμα κι ας πεινάμε. Από μικρό κι από τρελό…

  5. Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μία χώρα με αρκετά καλή βιομηχανία, σχετικά καλή οικονομία και χαμηλό χρέος. Δυστυχώς είχε Χούντα. Αν και διέπραξε σημαντικά εθνικά σφάλματα (π.χ., επιστροφή μίας σημαντικής Μεραρχίας από ένα αδελφό κράτος), η Χούντα συνειδητοποίησε ότι οι εξωτερικοί εχθροί (ιδίως μία χώρα εξ ανατολών) θα ισχυροποιηθούν, οπότε ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα προμήθειας αμυντικών εξοπλισμών.
    Ένα τραγικό εθνικό γεγονός (απώλεια εδάφους του προαναφερθέντος αδελφού κράτους) οδήγησε στην πτώση της Χούντας και στην επάνοδο της δημοκρατίας (και αμέσως μετά στην απώλεια ακόμα περισσότερου εδάφους του αδελφού κράτους). Η βιομηχανία όμως συνέχισε να αναπτύσσεται, η ανεργία ήταν περιορισμένη και οι ρυθμοί ανάπτυξης ικανοποιητικοί, αν και το χρέος είχε ξεκινήσει να αυξάνεται. Παράλληλα, υπήρξε και μία θεαματική άνοδος της αμυντικής βιομηχανίας (ίδρυση αεροπορικής βιομηχανίας, εγχώρια κατασκευή επιθετικών τυφεκίων τύπου Γ3, εγχώρια ναυπήγηση πυραυλακάτων τύπου Μαχήτριας και άλλων πλοίων κλπ).
    Την επόμενη δεκαετία, η βιομηχανία άρχισε σιγά-σιγά να πνέει τα λοίσθια, αφού εμφανίσθηκαν έννοιες όπως οι “προβληματικέςεπιχειρήσεις”, οι “φρουροί συγκεκριμένου χρώματος”, το “δίκαιο του εργάτη” κλπ. Ως αποτέλεσμα, έκλεισαν πολλές επιχειρήσεις και ο “εργάτης” έπαψε να είναι εργάτης, αφού έχασε την εργασία του, και έμεινε με το “δίκαιο” στο χέρι… Γενικότερα, εμφανίσθηκαν ευκολότεροι τρόποι πλουτισμού δια τους ολίγους, αρκετοί εκ των οποίων ώμνυον εις το όνομα κάποιου τύπου, μάλλον Γάλλου, γνωστού ως “Πακέτο Ντελόρ”. Βεβαίως το εξωτερικό χρέος είχε αρχίσει να παίρνει την ανιούσα. Το αντίθετο συνέβαινε με την αμυντική βιομηχανία.
    Κατόπιν σχετικής αναταραχής, η επόμενη δεκαετία ξεκίνησε με αλλαγή καθεστώτος, η οποία δεν κράτησε πολύ. Το παλαιό καθεστώς επανήλθε αλλά, μετά από λίγο, στιγματίστηκε από ένα γεγονός σύντομης αντιπαράθεσης με την χώρα εξ ανατολών, με οδυνηρές συνέπειες. Στη συνέχεια, ακολούθησε μία κούρσα εξοπλισμών, φυσικά με δάνεια που θα αποπλήρωναν οι επόμενοι. Όσον αφορά την αμυντική βιομηχανία, μάλλον επικράτησε η λογική της βραχυπρόθεσμης απόδοσης (κοινώς, της κρατικοδίαιτης αρπαχτής), από το Α ως το Ω. Όσο για την βιομηχανία εν γένει, αυτή ουσιαστικά είχε πλέον πεθάνει, ως αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών αλλά και του αυξανόμενου διεθνούς ανταγωνισμού.
    Αν και υπήρξε ένα σοβαρό χρηματιστηριακό φαινόμενο, όπου τα χρήματα των πολλών κατέληξαν σε ολίγους, το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε σχεδόν ως τα μέσα της επόμενης δεκαετίας, όπου μεταξύ άλλων απωλέσθη και η νομισματική αυτοδυναμία. Ακολούθησε μία διαχείριση με σκοπό την ανάκαμψη, η οποία όμως ανεκόπη ένεκα της κατάρρευσης του παγκοσμίου τραπεζικού συστήματος, η οποία προκλήθηκε από την πτώχευση της τράπεζας των Αδελφών Λέχμαν.
    Η συνέχεια για την χώρα ήταν ζοφερή σε όλα τα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης και της αμυντικής βιομηχανίας, η οποία πλήρωσε την έλλειψη μακροπρόθεσμης σχεδίασης αλλά και τη δραματική μείωση αμυντικών δαπανών. Τώρα, αφού πλέον η βιομηχανία εν γένει πρακτικά δεν υπάρχει, δεν υπάρχουν γενικότερα δουλειές, οι άνθρωποι δεν γεννάνε, ο ανθός των (λίγων) νέων φεύγει για το εξωτερικό (αφού προηγουμένως έχει σπουδάσει στη χώρα), ενώ μέρος του πληθυσμού αντικαθίσταται από διαφορετικές, πολυπολιτισμικές λαθρομορφές ζωής. Η γενική εικόνα είναι καταθλιπτική.

    Παράλληλα, η χώρα εξ ανατολών, αν και είχε ξεκινήσει από πολύ χειρότερη κατάσταση, όσον αφορά την αμυντική βιομηχανία, έχει πραγματοποιήσει άλματα, λόγω της συνεπούς πολιτικής βούλησης των τελευταίων δεκαετιών, της σταθερής πορείας και της αποφασιστικότητας. Ως αποτέλεσμα, αναβαθμίζονται τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα, σχεδιάζονται διαρκώς νέα, ενώ αναπτύσσεται καινοτόμα τεχνολογία. Αν και η εικόνα που παρουσιάζεται στις διάφορες εκθέσεις αμυντικού υλικού είναι προφανώς υπερβολική, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι γενικώς υπάρχει εξέλιξη και συντελείται έργο. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις επιτυχούς προώθησης οπλικών συστημάτων στο εξωτερικό, με ανάλογες εισροές συναλλάγματος. Υπάρχουν πολλές θέσεις υψηλού επιπέδου, παρατηρείται εισαγωγή καταρτισμένου προσωπικού (braingain), ενώ η ανεργία παραμένει ελεγχόμενη. Παράλληλα, οι ΕΔ είναι πολύ ισχυρές, με διαρκώς αυξανόμενη αυτάρκεια και αυτονομία. Ανάλογες επιτυχίες παρουσιάζονται σε κάποιο βαθμό και στην υπόλοιπη βιομηχανία. Ο πληθυσμός συνεχίζει να αυξάνεται. Παρά τα σημαντικά εσωτερικά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, καθώς και θέματα συνοχής του πληθυσμού, τουλάχιστον στα μεγάλα αστικά κέντρα η γενική εικόνα είναι θετική.

    Τα ανωτέρω παρατίθενται για προβληματισμό για το μέλλον.
    Οποιαδήποτε ομοιότης με πραγματικές καταστάσεις ή χώρες είναι εντελώς συμπτωματική…

    1. Με όλο το σεβασμό πάντως το «προβληματικές επιχειρήσεις» ήταν και είναι μια πραγματικότητα δυστυχώς. Μέχρι τώρα έχουν κοστίσει αρκετά δισεκατομμύρια στο Έλληνα φορολογούμενο με πενιχρά αποτελέσματα.

      Καλύτερα να είχα μισό ΕΜΠΑΕ επιπλέον εξοπλισμούς παρά αυτό το χάλι. Ο σκοπός πρωτίστως είναι η εθνική άμυνα, από εκεί και πέρα όποια εταιρεία μπορεί να προσαρμοστεί και να είναι σχετικά ανταγωνιστική, όπως αρκετές μικρότερες ιδιωτικές καλώς, αλλιώς ας περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

      Λάθη έχουν γίνει αμέτρητα το θέμα ειναι, από εδώ και πέρα τι γίνεται, γιατί φως δεν διαφαίνεται στο ορίζοντα.

    2. Μία μικρή χώρα όπως η Ελλάδα διαθετει δύο σημαντικά όπλα για τη στήριξη της οικονομίας. Το ένα ο προστατευτισμός των εγχώριων επιχειρήσεων μέσω εισαγωγικών δασμών ώστε να μπορούν να παραμένουν ανταγωνιστικά στην εγχώρια αγορά σε σχέση με εισαγόμενα προϊόντα καλύτερης ποιότητας (έχει και αρνητικές συνέπειες αυτό αλλά ας το αφήσουμε) . Και το δεύτερο είναι η ύπαρξη ενός «μαλακού» νομίσματος το οποίο να μπορεί μέσω της δυνατότητας υποτίμησης να ευνοεί τις εξαγωγές των προϊόντων στη διεθνή αγορά όταν η τιμή τους αυξάνεται. Με τα δύο αυτά εργαλεία η Ελλάδα κατάφερε μετά τα δράματα της κατοχής και του εμφυλίου μία σημαντική βιομηχανική και οικονομική ανάπτυξη. Η απώλεια τους, αρχικά των δασμών εισαγωγής με την εισδοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνέχεια του μαλακού νομίσματος με την εισδοχή στην Ευρωζώνη έκαναν την κατάσταση νομοτελειακά δύσκολη. Η αποβιομηχάνιση της χώρας εκτός από αιτίες συνδικαλιστικού χαρακτήρα είχε και καθαρά οικονομικές. Παράδειγμα οι ελληνικές βιομηχανίες οικιακών συσκευών που δεν κατάφεραν να επιβιώσουν του ανταγωνισμού των εισαγόμενων γερμανικών. Σε κάθε περίπτωση εισαγωγή μας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς ήταν ένα μεγάλο ρίσκο όπως αναγνώρισε και ο αρχικός εμπνευστής της Κωνσταντίνος Καραμανλής που είχε πει «θα σας πετάξω στη θάλασσα και πρέπει να μάθετε να κολυμπάτε». Χαρακτηριστικές για τα αρνητικά επακόλουθα αυτής της επιλογής ηταν οι δηλώσεις δύο κορυφαίων της Ελληνικής διανόησης του Οδυσσέα Ελύτη και του Μάνου Χατζιδάκι, που λίγο-πολύ υποστήριξαν ότι υπογραφή εισαγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΟΚ τότε) αποτελεί οικειοθελή παραχώρησης της ανεξαρτησίας της Ελλάδος που δεν μπορεί να ανακληθεί. Φυσικά η συμμετοχή μας σε αυτούς τους θεσμούς παρείχε και ίσως ακόμα παρέχει σημαντικές ευκαιρίες και δυνατότητες τις οποίες φυσικά σταθήκαμε λίγοι να εκμεταλλευτούμε στο μέγιστο βαθμό ή με παραγωγικό, βιώσιμο και ηθικά σωστό τρόπο.
      Όμως δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι οι κανόνες του παιχνιδιού ήταν σε μεγάλο βαθμό στημένοι. Κάτι που φαίνεται από το γεγονός ότι οι μόνοι ευνοημένοι από αυτούς ήταν η γερμανική οικονομία ενώ πολύ ισχυρές οικονομικά, βιομηχανικά και εξαγωγικά χώρες όπως Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία είδαν την θέση τους να γίνεται δυσκολότερη. Πόσο μάλλον μία χώρα με μικρότερη οικονομική επιφάνεια και γενικά ισχύ και με τις παθογένειες της Ελλάδας.
      Για την ποιότητα των τουρκικών συστημάτων δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη αλλά από όσα διαβάζω θυσίασαν αρκετά στον τομέα αυτό για να μπορέσουν να αποκτήσουν την αυτονομία της παραγωγής. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι ακόμα και αν σήμερα τα συστήματά τους είναι κακής ποιότητας ίσως μπορέσουμε στο μέλλον να τη βελτιώσουν. Ίσως και όχι.
      Η συλλογική μας αποτυχία ως γενιά της μεταπολίτευσης, δε θα πρέπει να λειτουργεί εξιλεωτικα για τα λάθη προηγούμενων γενεών όπως ήταν η μετεμφυλιακή και η περίοδος της δικτατορίας. Αυτές οι γενιές μας μετέφεραν τα βαριά τα σφάλματά τους όπως και εμείς θα μεταφέρουμε τα δικά μας -μνημονιακά χάλια- στην επόμενη γενιά. Θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επικριτικοί και ως προς τα δικά μας σφάλματα και ως προς τα προηγούμενα. Είναι ο μόνος τρόπος να αντιληφθούμε τα λάθη τα δικά μας ή άλλων και να αποφύγουμε την επανάληψή τους. Αλλιώς σαν το Σίσυφο θα σηκώνουμε το βράχο μέχρι την κορυφή του βουνού και αυτός θα ξανάπέφτει. Και εμείς θα βρισκόμαστε συνέχεια στο ίδιο σημείο αλλά κάθε φορά λίγο πιο κουρασμένοι και λίγο πιο αδύναμοι.

      1. Αγαπητέ Chris, ευχαριστώ που μου υπενθυμίσατε τη ζημιά που μας έκανε η προσχώρησή μας στην ΕΟΚ και μετέπειτα ΕΕ, ζημία την οποία λίγοι έχουν αντιληφθεί. Αν και έχω εντρυφήσει στα λεγόμενα του Σωτήριου Σοφιανόπουλου (https://www.youtube.com/watch?v=xAqTVXxhlhI, https://www.youtube.com/watch?v=dfngR-VkrRs&t=63s ), τον οποίον γνώριζε ο πατέρας μου (που κάποτε δούλευε στα ΧΡΩΠΕΙ, γύρω στο 1960 +-), μου διέφυγε η απώλεια ελέγχου λόγω της αδυναμίας επιβολής δασμών αλλά και οι περιορισμοί λόγω ποσόστωσης παραγωγής γάλακτος, κρέατος κλπ, που μας επεβλήθησαν (και φυσικά οι πολιτικοί μας δεν αντέδρασαν και δεν διεκδίκησαν όπως ώφειλαν) στο πλαίσιο της ΕΟΚ/ΕΕ. Με τη βοήθεια του Σοφιανόπουλου ανακάλυψα την (δυνητική) σημασία της αγελάδας στην ανάπτυξη της οικονομίας. Σε κάποιους αυτό ίσως φαίνεται αστείο (γελάδα, wtf?). Εάν όμως δουν τα βίντεο που υπέδειξα φοβάμαι ότι θα τους κοπεί ο γέλως…

    3. Αγαπητε κυριε Αντισμηναρχε
      Το παραμυθι ηταν ομορφο, και συνοψιζει με αρκετη ακριβεια την νεοτερη ελληνικη ιστορια των τελευταιων 40 ετων. Ωστοσο συνιστω φιλικα να το διαγραψετε, ή να ζητησετε απο το ιστολογιο να το διαγραψει. Ξερετε το λογο.

      Περαν τουτων, εχω μερικες παρατηρησεις:
      1. Οι Κυπριοι Ενωτικοι εκλαιγαν οταν εφυγε η Μεραρχια, ομως ο Μακαριος και οι ανθενωτικοι πανηγυριζαν. Αλλωστε την εβριζαν με καθε ευκαιρια.
      https://savvaspavlou.wordpress.com/2012/06/08/%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%B7/

      Οταν εφθασε η Μεραρχια τον Ιουνιο του 1964, ο μακαριακος Υπουργος Αμυνας Πολυκαρπος Γιωρκάτζης διαμαρτυροταν στην Αθηνα «ειχαμε συμφωνησει για 2000 ανδρες, και εσεις μας στειλατε ολοκληρη Μεραρχια»

      2. Ο δεικτης γεννησεων της Τουρκιας ειναι πλεον 2,1. Ο δεικτης των Τουρκων ειναι 1,45, και των Κουρδων 4,1. Ηδη τους εχουν ζωσει τα φιδια……..

      3. Εντυπωσιαζεστε υπερβολλικα ευκολα απο τα εγχωρια τουρκικα οπλα, τα οποια στην πραγματικοτητα ειναι εξαιρετικα αμφιβολου ποιοτητας, και μαλλον πολυ κατωτερα των αντιστοιχων δυτικων και ρωσικων. Ας αφησουμε τον Σουλτανο να γεμιζει με σκουπιδια το τουρκικο οπλοστασιο, για να φαει με 10 μασελες αυτος και οι κολλητοι του. Και οσο για εμας, ας αρκεστουμε να ξαναφτιαξουμε τη μικρη αλλα νοικοκυρεμενη αμυντικη βιομηχανια που ειχαμε τελη της δεκαετιας του 1970 , που κατασκευαζε τα βασικα κατοπιν αδείας των ξενων οικων, απο οπλα πεζικου μεχρι βομβες Mk82 και φορτηγα.

      1. Αγαπητέ NF, νομίζω ότι έχω το δικαίωμα να πω μία φανταστική ιστορία… Η οποία μάλιστα δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από το “politically correct”, ενώ αναφέρεται κατά κύριο λόγο στο παρελθόν, οπότε η χρονική απόσταση επιτρέπει πλέον κάποια σχόλια, πάντα εντός των προβλεπομένων ορίων.

        Αρκετοί δεν ήθελαν την Μεραρχία, μεταξύ των οποίων οι ανθενωτικοί αλλά και οι περισσότεροι σύμμαχοι εκ δυσμών, συμπεριλαμβανομένου και του υπερατλαντικού ισχυρού συμμάχου. Όμως η ευθύνη βαραίνει κυρίως αυτόν που πήρε την τελική απόφαση…

        Ας μην συζητήσουμε για τον δικό μας δείκτη γεννήσεων… Και αυτό είναι το μεγαλύτερό μας πρόβλημα.

        Δεν εντυπωσιάζομαι από τα αμυντικά συστήματα των γειτόνων. Σαφώς και ένα μεγάλο ποσοστό είναι απλά προπλάσματα ή μακέτες (επί το ελληνικότερον), τα οποία μπορεί και να μην λειτουργήσουν ποτέ, ενώ σχεδόν στο σύνολό τους είναι υποδεέστερα σε σχέση με αντίστοιχα δυτικά συστήματα και ενδεχομένως και ακριβότερα. Όμως, η ενδεχόμενη επιχειρησιακή χρήση ενός αμυντικού συστήματος είναι η μία όψη του θέματος. Υπάρχουν κι άλλες όψεις, όπως οι θέσεις εργασίας που προσφέρει η αμυντική βιομηχανία, η τεχνογνωσία, η μείωση της εκροής συναλλάγματος (τόσο όσον αφορά την προμήθεια, όσο και την υποστήριξη), η αυτάρκεια, η πιο αποτελεσματική υποστήριξη (εάν το κατασκεύασες, μάλλον μπορείς να το επισκευάσεις, χωρίς να χρειάζεται διακίνηση στο εξωτερικό), καθώς και η ανεξαρτησία από εξωγενείς παράγοντες. Σταδιακά, η αμυντική βιομηχανία θα μπορούσε να είναι και κερδοφόρος, φέρνοντας πολύτιμο συνάλλαγμα στη χώρα.

        Και μια που ξεφύγαμε από τις φανταστικές ιστορίες, σας παραθέτω το ακόλουθο πραγματικό παράδειγμα ανάπτυξης του ASELPOD της Aselsan, το οποίο προτίμησε το Πακιστάν έναντι του ανάλογου Sniper ATP της γνωστής και μη εξαιρετέας LM (ίσως και για άλλους λόγους, πέραν των τεχνικών χαρακτηριστικών, αλλά δεν έχει σημασία), αποδίδοντας 25 εκ. δολ. στη γείτονα. Πραγματικά λεφτά, όχι φανταστικά…
        http://www.defencesector.com/first-export-of-aselpod-25-million/
        https://www.aselsan.com.tr/en-us/capabilities/electro-optic-systems/air-platforms/aselpod-advanced-targeting-pod
        http://www.f-16.net/forum/viewtopic.php?f=18&t=28342

        1. Αγαπητε Κυριε Αντισμηναρχε

          Ειστε εν ενεργεια στρατιωτικος. Λησμονειτε διαρκως σε τι χωρα ζουμε και τι συμπλεγματικοι πολιτικοι την κυβερνουν. Το παρελθον στο οποιο αναφερεστε δεν ειναι και τοσο μακρινο, ουτε η χρονικη αποσταση μεγαλη. Και οι τοιχοι, (και δη οι διαδικτυακοι) εχουν αυτια. Αυτα που γραφετε μπορει να σας εμπλεξουν σε επικινδυνες περιπετειες και να οδηγησουν την σταδιοδρομια σας σε προωρο τελος. Συνιστω να αυτολογοκρινεστε οταν αναφερεστε σε θεματα που εχουν πολιτικες προεκτασεις.

          Μια χωρα δεν αποκτα οπλισμο για να «δημιουργηθουν θεσεις εργασιας και να μειωθει η εκροη συναλλαγματος», αλλα για να πολεμησει αποτελεσματικα.
          H παραγγελια του Πακισταν ηταν μικρη και οπως ξερετε εγινε για καθαρα πολιτικους λογους.

          Λετε «αν το κατασκευασες, μπορεις να το επισκευασεις». Αυτο ειναι καπως σχετικο ξερετε. Για παραδειγμα το Τ129 (που ο τουρκικος Στρατος δεν το ηθελε με τιποτα και του επιβληθηκε με το ζορι απο τον Σουλτανο) ειναι το ιταλικο Α129 με τούρκικα ηλεκτρονικα, και φερει κινητηρα Rolls Royce. Τα ALTAY δεν ειναι παρα αντιγραφο του κορεατικου Κ2, φερει δε γερμανικο κινητητρα και συστημα μεταδοσης της κινησης.

          ΥΓ: Ειμαι βεβαιος οτι εκει στην Αεροπορια εχετε χασει τον υπνο σας εν οψει της εισοδου σε υπηρεσια του Κorkut και του Hisar! :))))))))))

  6. Δύο είναι οι πυλώνες ισχύος ενός κράτους, η οικονομία και η τεχνολογία. Εύστοχα το έχει επισημάνει τελευταία ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Γαλλίας, Μπρούνο Λεμέρο και λίγοι επιφανείς άνθρωποι του παρελθόντος. Παράγοντες που διδάσκονται στις σχολές πολέμου, όπως η διπλωματία, αποτελούν αναγκαία συνθήκη ή προϋπόθεση για να ευδοκιμήσουν οι δύο πυλώνες και να αποκτήσουν τη δυναμική ενός αναπτυσσόμενου δέντρου ισχύος. Όμως οι αναγκαίες συνθήκες δεν είναι και ικανές όπως οι εν λόγω πυλώνες. Παρ’ όλα αυτά κάποιοι αναλίσκονται στην υπερεκτίμηση των αναγκαίων αλλά μη ικανών συνθηκών, διακατεχόμενοι από νοοτροπία επαίτη. Η λογική των πυλώνων που δύναται να αναλυθούν περαιτέρω σε οικονομικά μεγέθη (έλεγχο παραγωγικών τομέων, συναλλαγματικών αξιών-ροών, ισοζυγίων, αξιολογήσεων κλπ) και παραμέτρους τεχνολογικής υπεροχής [σε όλο το φάσμα των επιστημών, με πιο εφαρμοσμένες αυτών των μηχανικών (δομικών, μηχανολογικών, ηλεκτρολογικών και ηλεκτρονικών κατασκευών για το σύνολο του κύκλου ζωής τους στην ξηρά, αέρα, θάλασσα και διάστημα) και ιατρικής και με πιο σύγχρονη αυτή της πληροφορικής-κυβερνητικής στην παθητική και ενεργητική μορφή της], επαληθεύεται ιστορικά από τις επιλογές των ηγεμονικών δυνάμεων παγκοσμίως. Η μεθοδολογία επίλυσης ενός προβλήματος πρώτα περιλαμβάνει την αναγνώρισή του που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η αντίληψη της υφιστάμενης εθνικής υστέρησης στην οικονομία και τεχνολογία και η συσχέτισή τους με την ισχύ. Στη συνέχεια, αν γίνουν βήματα βελτίωσης σε αυτούς τους δύο τομείς μπορούμε να αναμένουμε ουσιαστικά και όχι επιφανειακά, θετικά αποτελέσματα. Δυστυχώς έχουμε δει ότι η υποθαλπτόμενη από ανεπάρκεια γνώσης ή αρχών νοοτροπία επιδίωξης της ωραιοποιημένης πλασματικής εξωτερικής εικόνας, έχει μεταγγιστεί σε διάφορα καθοριστικά για την εκπαίδευση και τη λήψη αποφάσεων κλιμάκια.

  7. Το Ελληνικό κράτος, είναι απολύτως σαφές ότι χρήζει επανίδρυσης. Κυριολεκτικά αναζητείται ηγέτης-μεταρρυθμιστής ο οποίος να είναι τύπου Μεταξά, τον οποίο τόσο βάναυσα και άδικα χειρίζεται η νεοελληνικής ιστορία, ο οποίος όμως αναμόρφωσε κυριολεκτικά την Ελλάδα. Με Ευχολόγια και την κοινώς επικαλούμενη συλλογική προσπάθεια, τίποτα δεν θα γίνει γιατί τα μικρό συμφέροντα ενός εκάστου βρίσκουν πάντα τον χώρο να υπερισχύσουν. Ένας νοικοκύρης λοιπόν, που δεν θα είναι εξαρτημένος από Εβραίους, Ευρωπαίους, Μίζες, Σκάνδαλα και ότι άλλο, θα θέσει τις νέες βάσεις. Το νέο Κράτος, πχ θα αποδυνάμωνε την πελατειακή σχέση πολίτη-πολιτικού ευκολότατα. Και στο ερώτημα αν οι ξένες επιρροές άφηναν να γίνει κάτι τέτοιο (προφανώς γιατί δεν τις συμφέρει), με ρεαλισμό θα απαντούσα ότι αν κριθεί αναγκαίο, ας επιτευχθεί ο στόχος έστω με τη βοήθεια μιας Δυνατής Χώρας και έστω και με σταθμισμένα ανταλλάγματα. Ίσως πρόκειται για ανελαστική αναγκαιότητα. Η τρέχουσα εξωτερική πολιτική της Χώρας, που είναι αυτή των πολλών φίλων, όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά αλλά μας ζημιώνει εν τέλει (βλέπε αναγνώριση κράτους Σκοπίων). Κοινώς αναζητείται ηγέτης OUT OF THE BOX.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *