Στα τελευταία γεγονότα στον Έβρο, με την προσπάθεια χιλιάδων λαθρομεταναστών να περάσουν στην Ελλάδα, με την υποστήριξη των τουρκικών αρχών, είδαμε δύο (2) ελαφρά οχήματα του ΕΣ (Ελληνικός Στρατός), τα γαλλικά VBL και τα αμερικανικά HMMWV, να εκτελούν αποστολές επιτήρησης συνόρων και περιπολίας. Η χρήση τους στον Έβρο καταδεικνύουν την επιχειρησιακή αξία των τακτικών οχημάτων, τόσο στην ειρήνη όσο και στον πόλεμο, ενώ υπενθύμισαν και την σωστή απόφαση απόκτησης των μεταχειρισμένων M-1117 Guardian από τα αμερικανικά αποθέματα.

Ο ΕΣ διατηρεί σε υπηρεσία 242 οχήματα VBL και 681 οχήματα HMMWV σε διάφορες διαμορφώσεις και για διάφορες αποστολές. Η πρώτη σύμβαση για την προμήθεια 28 VBL, υπογράφηκε στις αρχές του 1997. Επτά (7) οχήματα παραδόθηκαν στις 20 Ιουνίου του 1997, άλλα επτά (7) παραδόθηκαν στα τέλη του 1997 και τα υπόλοιπα 14 παραδόθηκαν το 1998 (σύμφωνα με ορισμένες πηγές τα τελευταία 14 οχήματα παραδόθηκαν το 1999). Από τα 28 οχήματα τα 13 φέρουν μονό εκτοξευτή αντιαρματικών βλημάτων MILAN και 15 ήταν διοικητικά οχήματα, της έκδοσης VB2L Poste de Commandement (σήμερα απομένουν οκτώ οχήματα της συγκεκριμένης διαμόρφωσης καθώς επτά τροποποιήθηκαν και φέρουν πύργο μάχης PL-127).

Το 1999 υπογράφηκε νέα σύμβαση για την προμήθεια 74 επιπλέον οχημάτων, τα οποία παραδόθηκαν διαδοχικά το 1999 (23 οχήματα), το 2000 (12 οχήματα), το 2001 (11 οχήματα) και το 2002 (28 οχήματα), αν και σύμφωνα με ορισμένες πηγές τα τελευταία 39 οχήματα παρελήφθησαν το 2001. Και τα 74 οχήματα φέρουν τον πύργο μάχης PL-127 με πολυβόλο M-2HB-QCB Browning διαμετρήματος 12,7 χιλιοστών (έκδοση VBL Tourelle Fermée). Αρχικά τα 23 οχήματα που παρελήφθησαν το 1999 ήταν της έκδοσης διοίκησης VB2L Poste de Commandement, αλλά τροποποιήθηκαν, μαζί με επτά (7) από τα 15 οχήματα VB2L Poste de Commandement της προμήθειας του 1997, στην έκδοση VBL Tourelle Fermée με την εγκατάσταση του πύργου PL-127.

Το 2002 υπογράφηκε νέα σύμβαση για την προμήθεια 70 οχημάτων, με δικαίωμα προαίρεσης για άλλα 70 οχήματα, η οποία ενεργοποιήθηκε το ίδιο έτος. Τα πρώτα 70 οχήματα παραδόθηκαν το 2002, ενώ τα 70 οχήματα του δικαιώματος προαίρεσης παραδόθηκαν το 2003 (σύμφωνα με ορισμένες πηγές τα τελευταία 70 οχήματα παραδόθηκαν την περίοδο 2005-2006). Και τα 140 οχήματα ανήκουν στη βελτιωμένη διαμόρφωση ULTRAV M11 της έκδοσης VBL Tourelle Fermée, τα οποία, μεταξύ άλλων, ενσωματώνουν σύστημα προστασίας από πυρηνικές, βιολογικές και χημικές ουσίες, ενώ 24 οχήματα (από τα 70 του δικαιώματος προαίρεσης) είναι εφοδιασμένα με αυτόματους εκτοξευτές βομβίδων GMG διαμετρήματος 40 χιλιοστών.

Η ιστορία του VBL ξεκινά το 1978, όταν ο Γαλλικός Στρατός ζήτησε από τις εταιρείες Panhard και Renault να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν ένα νέο ελαφρύ αναγνωριστικό όχημα. Στο σχετικό διαγωνισμό επικράτησε η πρόταση της Panhard και ο Γαλλικός Στρατός συνολικά απέκτησε 1.621 οχήματα, ενώ άλλες 18 χώρες έχουν αποκτήσει συνολικά 723 οχήματα. Τα VBL ενσωματώνουν πετρελαιοκινητήρα τύπου ΧD-3Τ κυβισμού 2.500 κυβικών εκατοστών της Peugeot, συνολικής ισχύος 95 ίππων. Στα χαρακτηριστικά της ευκινησίας του περιλαμβάνονται η μέγιστη ταχύτητα σε οδό (95 χιλιόμετρα την ώρα), η αυτονομία (600-800 χιλιόμετρα), η υψηλή ταχύτητα εκτός οδού με μέγιστη μετωπική κλίση του εδάφους 50% και πλευρική κλίση 30%. Οι διαστάσεις του VBL είναι (μήκος x πλάτος x ύψος) 4,095 μέτρα x 2,02 μέτρα x 1,7 μέτρα, ενώ μπορεί να μεταφέρει μέγιστο φορτίο βάρους 985 κιλών.

Το σασί του οχήματος είναι κατασκευασμένο από χάλυβα υψηλής αντοχής, πάχους 11,5 χιλιοστών και παρέχει προστασία στο πλήρωμα από φυσίγγια 7,62 χιλιοστών, θραύσματα και από νάρκες κατά προσωπικού. Επίσης, παρέχει πλήρη προστασία σε περίπτωση βιολογικού, χημικού, πυρηνικού πολέμου. Επιπροσθέτως, τα ελαστικά του διαθέτουν σύστημα ρύθμισης της πίεσης, για τη μείωση της εδαφικής πίεσης του οχήματος και συνεπώς βελτιώνουν την κίνησή του σε μαλακό και αμμώδες έδαφος. Το VBL είναι πλήρως αμφίβιο, κινούμενο με ταχύτητα πλεύσης 5,4 χιλιομέτρων την ώρα και κυματισμό μέχρι ένα (1) μέτρο. Τέλος, είναι πλήρως αερομεταφερόμενο από ελικόπτερα CH-47 Chinook (δύο οχήματα εντός ή εκτός του ελικοπτέρου) και από αεροσκάφη C-130 Hercules (τέσσερα οχήματα).

Το δεύτερο μισό του 2019 ο Γαλλικός Στρατός παρέλαβε το πρώτο αναβαθμισμένο VBL, στο πλαίσιο σχετικού συμβολαίου, το οποίο υπογράφηκε το 2017. Η αναβαθμισμένη έκδοση ονομάζεται Ultima και περιλαμβάνει την εγκατάσταση νέου, ισχυρότερου πετρελαιοκινητήρα των 130 ίππων, την εγκατάσταση νέου συστήματος πέδισης και νέου συστήματος ανάρτησης και στους τέσσερις (4) τροχούς. Επίσης, το βάρος μάχης του οχήματος έχει αυξηθεί από τα 4.400 στα 5.100 κιλά, ενώ τα VBL Ultima ενσωματώνουν το νέο σύστημα πληροφοριών μάχης SICS (Scorpion Combat Information System) και νέα συστήματα επικοινωνιών VHF/UHF. Τα αναβαθμισμένα VBL θα παραμείνουν σε υπηρεσία για 15-20 χρόνια, μέχρι την περίοδο 2035-2040.

Η πρώτη σύμβαση ύψους 3.200.000.000 δραχμών (€ 9.391.000), για την προμήθεια 70 HMMWV, υπογράφηκε το Μάρτιο του 2000. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2000 και ολοκληρώθηκαν το 2001. Από τα 70 οχήματα τα 42 είναι την έκδοσης M-1025A2 και είναι εφοδιασμένα με αντιαρματικά συστήματα MILAN, ενώ 28 ανήκουν στην έκδοση M-1097A2, εκ των οποίων οκτώ (8) φέρουν πολυβόλα διαφόρων διαμετρημάτων και χρησιμοποιούνται από τις Ειδικές Δυνάμεις, ενώ 20 εξοπλίζουν την 116η Αερομεταφερόμενη Μοίρα Πυροβολικού (18 ως ρυμουλκά των πυροβόλων M-56 Pack διαμετρήματος 105 χιλιοστών και δύο ως διοικητικά).

Τον Απρίλιο του 2002 υπογράφηκε νέα σύμβαση, συνολικού ύψους € 8.750.000, για την προμήθεια 54 οχημάτων της διαμόρφωσης M-1097A2 ως φορείς του συστήματος εγγύς αντιαεροπορικής άμυνας ASRAD Hellas. Η σύμβαση, ύψους € 25.400.000 για την προμήθεια 98 οχημάτων, με δικαίωμα προαίρεσης για άλλα 98, της διαμόρφωσης M-1114GR (ως φορείς των αντιαρματικών συστημάτων Kornet-E) υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2002, ενώ το δικαίωμα προαίρεσης ασκήθηκε τον Ιούλιο του 2003, με κόστος € 25.400.000.

Η σύμβαση, ύψους € 15.200.000, για την προμήθεια 40 οχημάτων της διαμόρφωσης M-1118GR1 (φορείς των ραντάρ επιτήρησης BOR-A550) και 20 οχημάτων της διαμόρφωσης Μ-1118GR2 (φορείς των ηλεκτροπτικών αισθητήρων παρατήρησης Margot XXL) υπογράφηκε τον Ιούλιο του 2005. Τέλος, η σύμβαση για την προμήθεια 301 οχημάτων υπογράφηκε το Μάρτιο του 2006. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν το 2007 και ολοκληρώθηκαν το 2008. Από τα 301 οχήματα τα 165 είναι της έκδοσης M-1115GR και είναι εφοδιασμένα με αυτόματους εκτοξευτές βομβίδων GMG, 70 είναι της διαμόρφωσης διακομιδής τραυματιών M-1116GR, έξι (6) είναι της διαμόρφωσης M-1117GR και χρησιμοποιούνται από τις Ειδικές Δυνάμεις, ενώ 60 είναι της διαμόρφωσης M-1119GR και χρησιμοποιούνται ως κινητά συνεργεία επισκευών.

Η ιστορία του HMMWV ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 όταν ο Αμερικανικός Στρατός εξέφρασε το ενδιαφέρον του για ένα νέο ελαφρύ τροχοφόρο όχημα γενικής χρήσης με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς. Οι βασικές απαιτήσεις, που οριστικοποιήθηκαν το 1979, αφορούσαν σ’ ένα όχημα ικανό να καλύψει τις απαιτήσεις μεταφοράς φορτίων από 250 έως και 1.250 κιλά, αλλά και σε μια πολυμορφική πλατφόρμα, στην οποία θα μπορούσαν να προσαρμοστούν εύκολα διάφορα οπλικά συστήματα. Τον Μάρτιο του 1983, η AM General απέσπασε συμβόλαιο για την κατασκευή 2.334 οχημάτων στο πλαίσιο μαζικότερης παραγγελίας 55.000 οχημάτων σε 15 διαφορετικές εκδόσεις. Έως σήμερα έχουν κατασκευαστεί περί τα 281.000 οχήματα για 60 χώρες.

Το HMMWV ενσωματώνει τον πετρελαιοκινητήρα Optimizer-6500 των 6.500 κυβικών εκατοστών συνολικής ισχύος 160 ίππων. Το όχημα είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο. Στη βασική έκδοση το όχημα έχει ύψος 1,87 μέτρα, πλάτος 2,18 μέτρα και μήκος 4,15 μέτρα. Η κατασκευή επιτρέπει στο όχημα να κινείται σε έδαφος με πλάγια κλίση 40% και σε ανηφόρα με κλίση 60%. Προαιρετικά, κάθε όχημα HMMWV μπορεί να εφοδιαστεί με το σύστημα CTIS (Central Tire Inflation System), το οποίο επιτρέπει στον οδηγό να αυξομειώνει την πίεση των ελαστικών ανάλογα με τις εδαφικές εξάρσεις. Στη βασική του έκδοση το όχημα μπορεί να μεταφέρει μέγιστο ωφέλιμο φορτίο 1.996 κιλών.

Η αυτονομία του είναι 443 χιλιόμετρα, ενώ η μέγιστη ταχύτητα του είναι τα 113 χιλιόμετρα την ώρα. Ως προς τη δυνατότητα αερομεταφοράς, ένα (1) C-130 Hercules μπορεί να μεταφέρει έως τρία (3) οχήματα. Επίσης, το HMMWV μπορεί να αφεθεί από χαμηλό ύψος, χωρίς δηλαδή να απαιτείται προσγείωση του αεροπορικού μέσου, με την χρήση του συστήματος LAPES (Low Altitude Parachute Extraction System). Ως εξωτερικό φορτίο το HMMWV μπορεί να μεταφερθεί και από CH-47 Chinook (δύο οχήματα), CH-53 Supper Stallion (δύο οχήματα) και UH-60 Black Hawk (ένα όχημα). Από το 1985 έως το 1994 τα οχήματα που άφηναν την γραμμή παραγωγής είχαν τυποποιηθεί ως «A0». Το 1994 παρουσιάστηκε η σειρά οχημάτων «Α1» ή HHV (Heavy HMMWV Variant), ενώ το 1995 η σειρά οχημάτων «Α2», με αρκετές εσωτερικές και εξωτερικές βελτιώσεις.

Τον Ιούλιο του 2018 η AM General παρουσίασε την τελευταία έκδοση NXT-360 του HMMWV, η οποία διατίθεται είτε ως νέα κατασκευή, είτε ως πακέτο αναβάθμισης παλαιότερων εκδόσεων. Η έκδοση NXT-360 αναπτύχθηκε με βάση την έκδοση μεταφοράς οπλισμού M-1151 του HMMWV και ενσωματώνει αυξημένο επίπεδο προστασίας, ενώ μπορεί να εφοδιαστεί και με ενεργητικό σύστημα αυτοπροστασίας. Άλλες βελτιώσεις αφορούν στην κινητικότητα του οχήματος και στην ευκινησία του. Σύμφωνα με την AM General το κόστος ενός νέου HMMWV της έκδοσης ΝΧΤ-360 είναι $ 250.000 περίπου, ενώ το κόστος της αναβάθμισης στο επίπεδο NXT-360 είναι $ 50.000 περίπου, ανάλογα με τις επιλογές αναβάθμισης (το μεγαλύτερο μέρος του κόστους αφορά στην αύξηση του επιπέδου θωράκισης και προστασίας).

Εκτός της επιχειρησιακής αξίας των τακτικών, ελαφρών οχημάτων, τα γεγονότα στον Έβρο κατέδειξαν και την αξία των οχημάτων αναγνώρισης ως προς την επιτήρηση των συνόρων, την έγκαιρη πληροφόρηση για τις κινήσεις των λαθρομεταναστών και των τουρκικών αρχών, τη συλλογή πληροφοριών και τη διαβίβαση τους στα ανώτερα κλιμάκια. Πρόκειται για τακτικά οχήματα, όπως είναι το VBL και το HMMWV, αλλά μπορεί να είναι και μεγαλύτερα τεθωρακισμένα οχήματα, τα οποία ενσωματώνουν αισθητήρες και συστήματα επιτήρησης, αναγνώρισης και συλλογής πληροφοριών. Σε μια τυπική διαμόρφωση ένα σύγχρονο όχημα αναγνωρίσεων περιλαμβάνει κάμερες ημέρας και νύχτας, αποστασιόμετρο, σύστημα πλοήγησης και σύστημα επικοινωνιών. Πολύτιμα, τόσο στην ειρήνη όσο και στον πόλεμο.

Comments

  1. Σκούπα σε ό,τι υπάρχει σε Γαλλία και Αμερική, τόσο σε ανταλλακτικά όσο και σε οχήματα. Είναι σήμερα, επιτέλους, αντιληπτή η αξία αυτών των οχημάτων. Επίσης είναι γελοίο να βλέπουμε αθωράκιστα MS 240 να περιπολούν στο ποτάμι. Το ίδιο και για την αστυνομία που περιπολεί με τζιπ αθωράκιστα.

    1. Καταλαβαίνουμε την αξία του θωρακισμένο οχήματος έναντι του αθωράκιστο, ωστόσο ο εχθρός προσαρμόζεται σε αυτό. Δηλ. αν εκλείψουν τα απλά τζιπ 240 και πάμε σε θωρακισμένα, αναμένουμε πως και η απειλή που αυτά θα έχουν απέναντι τους θα είναι κάτι περισσότερο από απλά πολεμικά τυφεκια

      1. Φυσικά για κάθε μέτρο υπάρχει αντίμετρο…. Αλλά τί λες τώρα;
        Να μην προμηθευτούμε θωρακισμένα οχήματα γιατί ο εχθρός θα παραλάβει Α-Τ όπλα;
        Δεν βρίσκω λογική στο σκεπτικό σου συγγνώμη

      2. Δηλαδή να μείνουμε με τα MS 240 που απλες σφαίρες τα κάνουν σουρωτήρι και να μην τα αντικαταστησουμε με VBL και M1117 που στο μέλλον ίσως θα μπορούσαν να πάρουν και κάποιο light APS τύπου Iron Fist μη και μπουν στα έξοδα οι απέναντι και αντί για σφαίρες ρίχνουν α/τ; Δεν νομίζω.
        Συμφωνώ απόλυτα με τον Δευκαλίων και τον giorgos tsagaris. Σκούπισμα όσων περισσότερων VBL δωρεάν βάζοντας τα στη συμφωνία για τις φρεγάτες, ίσως και αναβάθμιση τους μαζί με τα ήδη υπάρχοντα στην έκδοση Ultima, δημιουργία μεγάλου αποθεμάτος ανταλλακτικών και απόκτηση όσων περισσότερων M1117 μπορούμε.
        Πρώτη μας έννοια πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προστασία για το προσωπικό που επιχειρεί, όχι μόνο σε καιρό πολέμου αλλά και σε περιόδο ειρήνης οπου πιθανόν να προκύψουν ασύμμετρες απειλές.

  2. H χωρα δεν εχει ουτε ΕΝΑ οχημα ΜRAP ..
    Oυτε αυτα στο τελωνειο δεν ασχολουνται αρισμενοι να επισκευασουν αφου τα εχουν παρατησει και ρημαζουν και μετα να αξιοποιησουν ..
    Aδιανοητο για συγχρονο στρατευμα…
    Τι συγχρονο δηλαδη με 50 ετων φορτηγα και τζιπακια της πλακας διαλυμενα απο την χρηση.
    Παραλληλα με τα Μ1117 χρειαζονται και εκατονταδες απο αυτα μαζι με τα MRAP που ειναι διαθεσιμα και τα προμηθευονται συνεχως αλλες χωρες ..
    Εδω επικρατει η γνωστη αδιαφορια η σνομπισμος και οταν τα χρειαστουμε θα ειναι αργα
    Ενας αριθμος 300 τεμαχιων για αρχη θα ηταν ιδανικος ..
    Τωρα οχι αυριο..
    Ξυπνηστε επιτελους..
    Οσο για τους Γαλλους διαπραγματευομαστε συμβολαιο για δυο Μπελχαρες αξιας 2,8 δις και δεν δινουν μια βιδα σαν παραχωρηση εστω και συμβολικα ?
    Διαθετουν απο τυφεκια ελευθερου σκοπευτη HECATE 2 ,VBL,ERC-90,AMX -10RC , APILAS,ολμους ΒRANDT 120 MM ,EXOCET ,τορπιλες και απιστευτο υλικο στις αποθηκες τους ..
    Εδω δεν υπαρχει η ψευτο δικαιολογια των μεταφορικων που δηθεν ειναι ακριβα οπως στις ΗΠΑ.
    Κρανη, εξαρτησεις ,υλικο επιμελητειας ,ιατρικο υλικο ανιχνευτες ΝΒC κλπ.
    Κανεις δεν ενδιαφερεται να παρει δωρεαν κατι απο αυτα?
    Γιατι εννοειται πως εαν δεν ζητησουμε δεν θα παρουμε τιποτα..
    Τοσο ανικανοι ειναι ορισμενοι που απλα κοιτουν την εξοπλιστικη φρενιτιδια της Τουρκιας και δεν κανουν τιποτα?
    Διωξτε τους καλοπληρωμενους αχρηστους συμβουλους και διαφορους στην ΓΔΑΕΕ που απασχολουν θεσεις ασκοπα με μηδενικο εργο για την χωρα και βαλτε αλλους να προχωρησουν αμεσα αλλαζοντας και τον εμετικο νομο Βενιζελου .
    Τιποτα δεν γινεται παρα τις μεγαλοστομιες ειδικα τωρα που θα επρεπε τα υλικα να ρεουν αφθονα λογω εκτακτου αναγκης μονο περιμενουν οι αποτυχημενοι να δωρισουν οι ιδιωτες μερικα κομματια εδω και εκει, σταγονα στον ωκεανο των αναγκων.

    1. Χαιρομαι να βλεπω ενδιαφερον και για ατομικα υλικα (κρανη, εξαρτυσεις κλπ). Σε αυτα τα «δευτερα» δεν δινουμε συνηθως σημασια, αλλα οποιος εχει κοιμηθει στην απαραδεκτη σκηνη με μαλλινη κουβερτα η κουβαλησε σοβαρο βαρος με την Μ71, καταλαβαινει.

      1. Επ’ ευκαιρία (αν και εκτός θέματος του άρθρου) , ο ατομικός εξοπλισμός και ο εξοπλισμός μονάδας, έχουν ΑΜΕΣΗ ανάγκη ΚΑΙ (όπου δεν υπάρχει) από:
        – Αντιβαλλιστικό κράνος Kevlar νέου τύπου με ακουστικό και μικρόφωνο
        – Ασύρματο ομάδας (όπου δεν υπάρχει ή είναι παλαιός)
        – Εργονομική ένδυση-υπόδηση με πλήρη εξάρτηση τύπου MOLLE, με απάρτια κ.λπ., με δυνατότητα μεταβολής της διαμόρφωσης του φόρτου
        – Αλεξίσφαιρο. γιλέκο με ταινίες MOLLE & πλάκες αντιβαλλιστικής προστασίας
        – Τηλέμετρο λέιζερ, ψηφιακή πυξίδα και μέσα νυχτερινής παρατήρησης & σκόπευσης
        – Θερμική κάμερα και οθόνη λήψης πληροφοριών επί του κράνους
        – Σύστημα διαχείρισης ελέγχου και διοικήσεως με υπολογιστή, για την μετάδοση και λήψη δεδομένων
        – Διασύνδεση του παραπάνω συστήματος με τα ΤΟΜΑ/ΤΟΜΠ, τανκ κ.λπ.
        – Σύστημα παροχής ενέργειας μονάδας, με επαναφορτιζόμενες μπαταρίες
        – Διόπτρες σκόπευσης θερμικές νύχτας λέιζερ
        – Φορητά αντιαρματικά όπλα
        – Νέα τυφέκια
        – Νέα πολυβόλα (όπως λένε κάποιοι παραπάνω)
        – Εκτοξευτή βομβίδων 40mm προσαρμοζόμενος σε όπλο (π.χ. ο M320 G.L.)

  3. m1117 και vbl μπροστα και ως φορείς α/τ.
    Τα χαμβι πιο πισω είναι κατα βαση αθωρακιστα.Εκτος και αν οπως προτεινει ο φιλος Δευκαλιωνας δεησουμε και παρουμε καποια απο τα παμπολλα (με θωρακιση) που είναι προς παραχωρηση.

  4. Από Τα τελευταία 14 VBLπου έπρεπε να παραλάβουμε τον Νοέμβριο του 1999 παραλάβαμε τα 12 γιατί τα δύο τούς έπεσαν στο λιμάνι κατά την φόρτωση.Τα παρέλαβε η επιτροπή στο Στρατόπεδο Καρατάσου και φύγανε απευθείας στο Κόσσοβο

      1. Η μονη μου ενσταση ειναι οτι σε καποια νησια τα χαμερ ειναι μεγαλα για μερικες διαδρομες σε σχεση με την καναδεζα. Αλλα το ιδιο και αρκετα αλλα οχηματα, αλλωστε δεν προκειταιγια τζιπ, παρα για ελαφρο φορτηγο.

  5. Δηλαδή έχουμε ήδη καμιά χιλιαριά (VBL και Humvy) και θα πάρουμε άλλη μια χιλιαριά (Μ-117).

    1) Κομμάτι πολλά δεν είναι?
    2) Που είναι όλα αυτά που έχουμε και καταλήγουμε να βλέπουμε στον Έβρο Καναδέζες τζιπάκια Μερσεντές κτλ?
    3) Μήπως τα Μ-117 τα κανουμε καμιά 500αριά και πάρουμε και μερικά MRAP?

    1. Είναι τελείως άλλες οι δυνατότητες των Μ-117 (εκτός των άλλων και σε προστασία) έναντι των vbl (των οποίων έχει σταματήσει και η παραγωγή) και των HMMWV (των οποίων έχουμε και παλαιές εκδόσεις).
      Επιπλέον, μπορείς να τα διαμορφώσεις για διάφορες εργασίες (Α/Τ, όλμου, διοίκησης κ.λπ.), πέραν της αναγνώρισης και απόκτησης στόχου, ενώ πολλά ανταλλακτικά τους είναι σχετικά φθηνά και υπάρχουν και στην ελεύθερη αγορά, με ότι αυτό σημαίνει.
      Φυσικά και είναι απαραίτητα για κάποιες εργασίες και κάποια MRAP, όμως συγκεκριμένα, γιατί λόγω μεγάλου όγκου, ακριβής συντήρησης, μεγάλης κατανάλωσης καυσίμου και δυσκολίας ελιγμών, ένας μεγάλος αριθμός θα είναι είναι ιδιαίτερα κοστοβόρος (μια ιδέα θα ήταν διαμόρφωση για οχήματα ηλεκτρονικού πολέμου). Βέβαια εάν είχαμε κάποια χρήματα τα Jaguar και Griffon θα ήταν ταμάμ, με τα Griffon να έχουν και καλή τιμή, αλλά……
      Όπως και να έχει ΚΑΙ το θέμα του τροχαίου υλικού είναι άλλη μια πονεμένη ιστορία.

      1. Υπαρχει θεμα και με το right to repair. Η εταιρεια δεν δινει αδεια ουτε στον αμερικανικο στρατο να επισκευασει μονος του τ οχηματα παρα απαιτει οι εργασιες να γινονται σε δικο τηε depot η με δικους της contractors

        1. Εννοείς για τα Μ117? Δεν το ήξερα. Προφανώς όμως αυτό συμβαίνει για εκείνα των ΗΠΑ. Δηλαδή εδώ αν χαλάσει κάτι, πρέπει να πάει σε συνεργείο στις ΗΠΑ? Παράλογο φαίνεται. Εκτός και υπάρξει σύμβαση με την (π.χ.) ΕΑΒ εννοείς?

  6. Ο Ε.Σ. δεν είχε σε ιδιαίτερη εκτίμηση τα τεθωρακισμένα τροχοφόρα μέχρι την δεκαετία του ΄90 όντας «κολλημένος» στην ερπύστρια! Απόρροια αυτής της πολιτικής ήταν να δείχνει επιδεικτική αδιαφορία σε οτιδήποτε τεθωρακισμένο 4×4, 6×6, 8×8 . Έτσι όταν στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 αρχίσαμε να λαμβάνουμε πλεονάζον υλικό από την Γερμανία από τα αποθέματα του στρατού της πρώην Αν. Γερμανίας δεν μπήκαν καν στον κόπο να αξιολογήσουν τα τροχοφόρα τεθωρακισμένα 4X4 BRDM2 (και δη στην αντιαρματική έκδοση 9P.122) ή τα 8X8 BTR-60PB/PA , BTR-70 για ενίσχυση τουλάχιστον των πεζοναυτών! Αντίθετα δε, ενδιαφέρον έδειξαν τόσο η Τουρκία όσο και η Ισπανία που παρέλαβαν από 300 οχήματα έκαστη!
    Όταν όμως έπρεπε να στείλουμε δυνάμεις τόσο στην Βοσνία, αλλά πολύ περισσότερο στο Κοσσυφοπέδιο , κατάλαβαν ότι δεν μπορείς να πηγαίνεις παντού με την ερπύστρια και προχώρησαν στις σπασμωδικές παραγγελίες των VBL, όπου μας βγήκε ο κούκος αηδόνι . . .

  7. Τώρα είναι η κατάλληλη εποχή να ζητηθούν τροχοφόρα οχήματα από τις χώρες που μας επαινούν για τη φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων. Δεν αρκούν όμως ευχολόγια, χρειάζεται να υποβληθούν επίσημα γραπτά αιτήματα, προκειμένου να μπορεί να αποδειχθεί ποιες χώρες αρκούνται μόνο στα λόγια και ποιες προσχωρούν σε πράξεις.
    Στη Γερμανία υπάρχει απόθεμα Fuchs, στη Γαλλία VBL και VAB, στην Αυστρία Pandur κ.ο.κ.

  8. Τα τεθωρακισμένα που βρίσκονται στο ΣΤ Τελωνείο του Πειραιά;
    Τα 8 Τyphoon GSS-300 και τα 5Toyota Land Cruiser ; Γιατί τα αφήνουμε αχρησιμοποίητα; Θα τα επιστρέψουμε στην Λιβύη ;

  9. Πάντως με την ευκαιρία που έπαιξε εχτές η τηλεόραση το Black Hawk Down, φαίνεται πόσο τραγική ήταν η προστασία των Humvees στα δύσκολα, φυσικά από το τίποτα ή σκέτα τζιπάκια καλά ήταν αλλά αν είχαν άλλα οχήματα δεν θα είχαν γίνει σουρωτήρι, ενώ θα χρειαζόταν και προστασία για τον χειριστή του πολυβόλου ή να είναι τηλεχειριζόμενο.

  10. Πέρα απο τα VBL, VAB, M-1117 και Humvee η Ελλάδα μπορεί να εξασφαλίσει την ευρωπαική χρηματοδότηση για οχήματα που είναι τα πλέον κατάλληλα για αποστολές επιτήρησης συνόρων, ανίχνευσης, αναχαίτησης. Τέτοια οχήματα κατα την γνώμη μου εξοπλισμένα με συστήματα ανίχνευσης θα μπορούσαν να είναι τα AMPV και DINGO της KMW. Επιλογές υπάρχουν και απο τις STREIT GROUP, RMMV/Achleitner κ.α. Απαραίτητη κατα την γνώμη μου είναι και η προμήθεια μονάδων ερπυστριοφόρων τύπου Hägglunds Bv206S (Για να μην πω AFV AAVC-7C1 ή BAE ACV και θεωρηθεί υπερβολή)! Να υπενθυμίσω οτι η χώρα μας είχε αγοράσει για την ελληνική αποστολή στο Αφγανιστάν, 5 MAXXPRO DASH MRAP τα οποία επέστρεψε στην δύναμη των ΗΠΑ. Υπάρχουν και τα 8 Τyphoon GSS-300 που αν δεν έχουμε σκοπό να τα αξιοποιήσουμε, καλό θα ήταν να τα επιστρέψουμε στις δυνάμεις του Χάφταρ.
    Πριν απο τα οχήματα όμως θα πρέπει να έχει προηγηθεί η συγκρότηση ενός σώματος που θα αναλάβει και την διοίκηση του ΕΚΕΕΣ και αυτό μπορεί να είναι μόνο η στρατοχωροφυλακή.

  11. Το θεμα ειναι ομως οτι τα εν λογω οχηματα δεν διαθετουν τηλεχειριζομενο πυργο προς προστασια των χειριστων τους γι αυτο ειναι πολυ σωστη η κινηση να αιτηθουμε τα m 1117 απο τις ΗΠΑ..

  12. Άσχετο, αλλά μόλις το σκέφτηκα.
    Το θέμα του ιού πρέπει να είναι πολύ σοβαρό στους δίπλα.
    Έχουν κάτι μέρες τώρα για να παραβιάσουν τα σύνορα με υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας.
    Τυχαίο? Δε νομίζω.

  13. Καλοδεχούμενα τα m 1117 , γιατί θα επιφέρουν σημαντική ενίσχυση σε σύγκριση με τα MB 240GD/290GD. Αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι και αυτά δεν είναι η επιτομή της προστασίας, και απαιτούν και κονδύλια για αναβάθμιση τους και μεταροπή τους σε διαφορετικούς ρόλους. Η εταιρεία έχει ήδη παρουσιάσει το αναβαθμισμένο TAPV του καναδά. Σημαντικό είναι να σκουπίσουμε απο την γαλλία τα VBL, αναβαθμίζοντας τα κοντά στο επίπεδο ULTIMA για να μπορέσουν να παραμείνουν αμφίβια. Για τον Έβρο θα πρέπει να αιτηθούμε κονδύλια για την αγορά τεθωρακισμένων , αφού δημιουργήσουμε ένα σώμα στρατοχωροφυλακής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *