Οι αεροπορικές επιδρομές της Ισραηλινής αεροπορίας στη Λωρίδα της Γάζας μεταξύ των οποίων και τα γραφεία του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων Anadolu επιβεβαιώνουν για πολλοστή πως το Κράτος του Ισραήλ δεν αρέσκεται στη στρατηγική ψυχραιμία, την αυτοσυγκράτηση ή τον κατευνασμό. Θα μας πείτε και λογικά ως ένα βαθμό «τι σχέση έχει με τη δική μας περίπτωση». «Έχουμε εμείς να αντιμετωπίσουμε τη Χαμάς;» Προφανώς όχι αλλά σε κάθε σύγκριση τα διδάγματα είναι πολύ σημαντικά και ουσιώδη.

Πρώτα απ’ όλα γιατί το Ισραήλ εκπέμπει μήνυμα αποφασιστικής στάσης και αντίδρασης. Πολύ απλά δεν χαρίζεται σε κανένα. Μικρή σημασία έχει τι θα πει η διεθνής κοινότητα για τις πράξεις του. Ούτε επειδή έχει άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ βασίζεται στο γεγονός πως οι ΗΠΑ θα εξασφαλίσουν την επιβίωση του. Από την άλλη πιέζει τις ΗΠΑ και εξασφαλίζει σημαντικά ανταλλάγματα όπως η στρατιωτική βοήθεια την οποία και αξιοποιεί.

Δεύτερον, γιατί το Ισραήλ και το σύνολο του πολιτικού κόσμου εκεί και κυρίως της Ισραηλινής κοινωνίας έχουν αποδεχθεί το κόστος της αποτροπής. Της πραγματικής αποτροπής. Όχι της κατ’ επίφαση ελληνικής. Αποτροπή σημαίνει οικονομικές θυσίες για την άμυνα, κοινωνικές θυσίες για ουσιαστική στρατιωτική θητεία και κυρίως πολιτικές καθότι η εκάστοτε πολιτική ηγεσία πρέπει να είναι σε θέση να απαντά στις προκλήσεις. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα το κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει καταστολή  και να επιβληθεί σε Ρομά, λαθρομετανάστες ή δήθεν αντιεξουσιαστές που σπάνε και καίνε περιουσία που τη χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός. Αυτό ισχύει εδώ και 40 χρόνια. Οπότε αν γράφαμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε τα τουρκικά UAV θα ήμασταν ακραίοι πολεμοκάπηλοι…

Τρίτον, γιατί ο πολιτικός κόσμος του Ισραήλ επιδεικνύει κουλτούρα για θέματα άμυνας και ασφάλειας και δεν αντιμετωπίζει τις Ε.Δ ως εργαλείο για ρουσφέτια και ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών. Το γεγονός ότι χθες οι Ισραηλινοί απάντησαν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μετά τις ρίψεις των ρουκετών της Χαμάς φανερώνει την αστραπιαία λήψη αποφάσεων από τα αρμόδια όργανα της κυβέρνησης Νετανιάχου για επιβολή σκληρής ισχύος. Εμείς εδώ φοβόμαστε να πάρουμε μια απόφαση στέλνοντας τις Ελληνικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων σε πραγματικές αποστολές του ΝΑΤΟ κερδίζοντας εμπειρία, διδάγματα, πολιτικά οφέλη. Εκεί δεν έχουν Ε.Δ μηδενικού ρίσκου.

Θα μπορούσαμε να γράφαμε πολλά ακόμα για την αμυντική τους βιομηχανία που εξέλιξαν, τη θητεία, τη εφεδρεία και το σύστημα επιστράτευσης κτλ. Η ουσία είναι ότι όταν το Ισραήλ αντιδρά μόνον στρατηγική ψυχραιμία δεν διδάσκει. Εμείς πάλι εθισμένοι στο Σύνδρομο της Στοκχόλμης διδάσκουμε υποχωρητικότητα, κατευνασμό και στρουθοκαμηλισμό που ακολούθως ονομάζουμε στρατηγική ψυχραιμία…

Καλή Κυριακή!

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική σε μια φωτογραφία.

Comments

  1. Το Ισραήλ ειναι ενα κράτος που ανέπτυξε αρκετες τεχνολογίες και έδειξε πειθαρχία ….. αυτά ειναι ενδιαφέρον και θετικά.
    Ομως δεν αλλάζει η πραγματικότητα οτι πρόκειται για ένα κράτος σε συνεχή εμπόλεμη κατάσταση. Δε νομίζω ότι είμαστε συγκρίσιμες περιπτώσεις και 2ον έχουμε μια σαφώς καλύτερη ειρηνική ζωή από αυτούς ….που αυτό αποδεικνύει τελικά ότι κατι κανουμε σωστά ολα αυτα τα χρόνια και ζουμε ηρεμα με μικροπροβλήματα αλλα όχι με πολέμους ….σε μια εύφλεκτη περιοχή για σχεδόν 50 χρονια.
    Προφανώς συμφωνώ οτι πρεπει να ενισχυθούμε …..αλλα να δουμε τα μεγέθη Το Ισραήλ δινει 7-8% επισήμως σε φανερά κονδύλια στο στρατό, καθε πολίτης παει 3 χρονια στρατό και δέχεται βοήθεια 3 δις το χρονο για εξοπλισμούς απο τις ΗΠΑ.
    Με βαςη τα ελληνικα δεδομένα θα έπρεπε σε φανερά κονδύλια να δίνουμε 15 δις το χρονο για το στρατό και να περνούμε σε χρημα βοήθεια απο ΗΠΑ αλλο περιπου 2% του ΑΕΠ….Χωριά το κοστος σε ανθρώπινο κοστος για 3χρονια να υπηρετούν θητεία .
    Παντως…… αν καναμε καλύτερες συμφωνίες με της ΕΕ και ΗΠΑ με όπλα προσφορά 2% του ΑΕΠ ….σιγουρα θα είμασταν σε επιπεδο εξοπλισμού σε τέτοιο σημείο πο6 ουτε σημερινή Τουρκία των 100 εκατομμυρίων δε θα μπορούσε να μας ανταγωνιστεί. Απο τις συμφωνίες θα πρεπει να διδαχτούμε πως να κανουμε ψηφίζοντας ως λαός πιο σοβαρές ηγεσίες.
    Ο πόλεμος ειναι τελευταία επιλογή σε μια έξυπνη κοινωνία οπως λενε όλα τα εγχειρίδια στρατηγικής …..και ο γνωστός Σουν Τζου στην τέχνη του πολέμου …λεει Ο καλύτερος Στρατηγός ειναι αυτος που θα πεθανει στην αφάνεια χωρις παρασιμα και τιμές γιατι θα εχει φροντίσει να ρυθμίσει καθε θεμα πολεμικό μυστικά και στην αφάνεια.
    Οποτε αυτο μας λειπει στρατηγική μακρόπνοη και σωστές συμφωνίες για να παίρνουμε με ευκολία εξοπλισμούς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *