Μετά την τραγωδία της Κύπρου το 1974 η Ελλάδα προδομένη από συμμάχους αποφάσισε να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Την επιλογή αυτή στήριξε το πολιτικό σύστημα για λόγους γεωπολιτικούς, και όχι οικονομικούς.

Γράφει ο ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ για το INFOGNOMON POLITICS

Να εξηγήσω γιατί: Η Ελλάδα μετά την είσοδό της στο ΝΑΤΟ ταυτόχρονα με την Τουρκία, το 1952, μετρούσε μόνο εθνικές ήττες και εξευτελισμούς από τη γειτονική χώρα, η οποία όταν δεν είχε τη στήριξη είχε την ανοχή της Συμμαχίας στις επιθετικές κινήσεις και στα εγκλήματα που διέπραξε εναντίον του ελληνισμού.

Το γιατί η Συμμαχία-δηλαδή οι ΗΠΑ και η Αγγλία– έκαναν τα στραβά μάτια ή στήριζαν την Τουρκία οφείλεται στο γεγονός ότι είχε μεγαλύτερη αξία ως χώρος σε σχέση με την Ελλάδα για την αντιμετώπιση της σοβιετικής απειλής, κάτι που είχαν καταλάβει και εκμεταλλεύονταν τα γεράκια-ή μάλλον οι γκρίζοι λύκοι-της Άγκυρας.

Έτσι, ενώ Ελλάδα και Τουρκία ήμασταν σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία το διάστημα αυτό διέπραξε τα εξής εγκλήματα:

-Σεπτεμβριανά το 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης

-Απελάσεις το 1946 των εταμπλήδων Ελλήνων υπηκόων της Κωνσταντινούπολης.

-Κλείσιμο των σχολείων και εφαρμογή του σχεδίου αφελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου (Eritme Planı), το 1964.

-Εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974, επιχείρηση που εξυπηρετούσε και τα σχέδια της Αγγλίας.

-Δημιουργία μηχανισμών παράλληλου παρακράτους στη Δυτική Θράκη.

Η Ελλάδα μετά την τραγωδία της Κύπρου θέλοντας να ξεφύγει από το δίπολο ΝΑΤΟ-Σύμφωνο της Βαρσοβίας (δηλαδή ΗΠΑ-Ρωσίας), το οποίο την συνέθλιβε σαν μέγγενη ή σαν μυλόπετρα, αναζήτησε έναν τρίτο πόλο, ο οποίος ήταν η ΕΟΚ και αργότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γι’ αυτό είπα παραπάνω ότι οι λόγοι προσανατολισμού της Ελλάδας προς τις Βρυξέλλες ήταν γεωπολιτικοί και όχι οικονομικοί.

Και είναι γεγονός ότι η επιλογή αυτή προσέδωσε στην Ελλάδα γεωπολιτική αλλά όχι στρατιωτική ισχύ, αφού η Ευρώπη δεν θέλει-ή δεν την αφήνουν-να αποκτήσει ενιαία αμυντική πολιτική και στρατό για να προστατεύει τα σύνορα των κρατών-μελών της από εξωτερικές επιβουλές.

Όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα ανέπτυξε ένα δόγμα εξωτερικής πολιτικής το οποίο προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τη γεωπολιτική ισχύ που της δίνει η συμμετοχή της στην ΕΕ και στηρίζεται κυρίως στην επίκληση του διεθνούς δικαίου. Το ίδιο διάστημα η Τουρκία ανέπτυξε ένα δόγμα εξωτερικής πολιτικής το οποίο στηρίζεται κυρίως στην ισχύ αλλά και στη γεωπολιτική αξία που έχει ο χώρος που καταλαμβάνει, όχι μόνο για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ-όπως αποδείχτηκε πρόσφατα με τα «παιχνίδια» που κάνει ο Ερντογάν με τη Ρωσία-, αλλά εσχάτως και με την Κίνα.

Και όπως αποδεικνύεται από τα πράγματα, το δόγμα της Ελλάδας μειονεκτεί έναντι εκείνου της Τουρκίας, με την Άγκυρα να θεωρεί ότι η Αθήνα με τη συνεχή επίκληση του διεθνούς δικαίου (χωρίς την ταυτόχρονη επίδειξη ισχύος) είναι στην ουσία μια ανυπεράσπιστη χώρα.

Πάνω σ’ αυτή τη διαπίστωση η Τουρκία προβαίνει στις εξής ενέργειες τα τελευταία χρόνια:

-Συνεχίζει την παράνομη κατοχή της Κύπρου, ενισχύοντας τις δυνάμεις κατοχής.

-Εισβάλλει πειρατικά στην κυπριακή ΑΟΖ.

-Σφετερίζεται τεράστιες περιοχές τις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου και της Ελλάδας, με μονομερή οριοθέτησή τους.

-Παραβιάζει τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες υπογράφοντας μνημόνιο με τη Λιβύη.

-Εξαγγέλλει και υλοποιεί το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, με το οποίο καλύπτει το μισό Αιγαίο μαζί με τα νησιά του.

-Μετά τις παραβιάσεις του εναερίου χώρου, πραγματοποιεί πλέον και εκατοντάδες υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά του Αιγαίου.

-Παρενοχλεί και προσπαθεί να εμβολίσει σκάφη του Λιμενικού και βάρκες ψαράδων, ακόμα και μέσα στα χωρικά μας ύδατα.

-Προωθεί με σχέδιο στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, με στόχο την άλωση της πατρίδας μας από πληθυσμούς φίλα προσκείμενους στην Τουρκία.

-Συνεχίζει να χτίζει τους μηχανισμούς παρακράτους στη μουσουλμανική μειονότητα Δυτική Θράκη.

-Διεκδικεί πλέον ανοικτά την Κρήτη, τα Δωδεκάνησα, τα νησιά του Β. Αιγαίου.

Σημειώνεται ότι όλα τα παραπάνω γίνονται κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου υπό τα όμματα του θεματοφύλακά του, του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας.

Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα συνεχίζει να επικαλείται το διεθνές δίκαιο και να μην προβαίνει στις ενέργειες εκείνες που θα της επέτρεπαν να κάνει παράλληλα επίδειξη ισχύος, δηλαδή να υιοθετήσει αντί του κατευνασμού που εκτρέφει την τουρκική επιθετικότητα, το δόγμα της αποτροπής, για να αποτρέψει την καταστροφή που έρχεται.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το ΓΕΕΘΑ για τις υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών σε ελληνικά νησιά και στον εθνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο: 39 το 2017, 47 το 2018, 124 το 2019 και 302 έως τις 31 Μαΐου 2020. Οι περισσότερες που έχουν καταγραφεί στο παρελθόν είναι το έτος των Ιμίων (1996, 538 υπερτήσεις), η αμέσως επόμενη χρονιά το 2002, με 285 υπερπτήσεις.

Δηλαδή, τη στιγμή που η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό αεροσκάφος επειδή παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο για 17 δευτερόλεπτα, η Ελλάδα δέχεται να της παραβιάζουν τον εναέριο χώρο τουρκικά αεροσκάφη εκατοντάδες φορές το χρόνο, γεγονός που αποτελεί απόδειξη ότι δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί την επικράτειά της.

Εάν δε νομίζουν κάποιοι ότι οι αναχαιτίσεις είναι το «φάρμακο», έχουμε να τους πούμε ότι αν ήταν δεν θα συνέχιζαν οι Τούρκοι να εξευτελίζουν διεθνώς την Ελλάδα επί χρόνια με συνεχείς παραβιάσεις. Άλλο είναι το «φάρμακο» και πρέπει να το ανακαλύψει επιτέλους η Ελλάδα.

Φίλη από τη Μυτιλήνη με ενημέρωσε ότι φιλοξενεί στο σπίτι της πολίτη των ΗΠΑ που εγκλωβίστηκε στο νησί λόγω κορονοϊού, ο οποίος όταν είδε τουρκικά αεροσκάφη πάνω από την πόλη είπε ότι δεν μπορεί να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο και να το ανέχεται μια χώρα.

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, φθάσαμε στο τέλος, ή τέλος πάντων είμαστε κοντά. Η Αθήνα συνεχίζει να επικαλείται το διεθνές δίκαιο και η Τουρκία να επιδεικνύει την ισχύ της και να προωθεί τις διεκδικήσεις της σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας, γράφοντας στα νεοοθωμανικά της στιβάνια το διεθνές δίκαιο.

Είναι προφανές ότι πρέπει να αλλάξουμε ρότα. Το δόγμα που ακολουθεί η πατρίδα μας οδηγεί στην πλήρη καταστροφή. Διεθνές δίκαιο χωρίς στρατιωτική ισχύ είναι μια παγίδα για τον ελληνισμό και πρέπει να το αλλάξουμε, αν δεν θέλουμε να γίνουμε μάρτυρες της καταστροφής της χώρας μας.

ΠΗΓΗ: INFOGNOMON POLITICS

Comments

  1. Αργά ή ώρα για δάκρυα. Πολύ αργά. Ευχολόγια χωρίς νόημα. Με πολιτικούς από τα Lidl και κυβερνήσεις που θέλουν να κάνουν φιλίες με τους γελοίος απέναντι, δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε πότε τίποτα θετικό να γίνεται. Το μόνο που θα δούμε ξανά είναι άλλο ένα στεφάνι στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη για κάποια καινούρια τραγωδία. Όλο ένα μοιρολόι για αυτούς που χάθηκαν προδωμενοι από την ίδια τους την χώρα και τους συμμάχους Αμερικλανους, που ποτέ τους δεν ήταν κανονικοί σύμμαχοι, μα πάντα βοηθούσαν τους μογγολους απέναντι. Άλλο ένα ντοκιμαντέρ σε κάποια τηλεόραση δείχνοντας εικόνες ντροπής. Ας συνεχίσουμε το θεάρεστο έργο του να κάνουν οι ένοπλες δυνάμεις τις ορντινατζες των λαθρομετανάστων γιατί μόνο γιαυτό κάνουν. Ας κάνουμε κανένα μπάνιο του λαού, γιατί η εξωτερική πολιτική την πραγματευονται σοβαρά κράτη, οχι χώρες κλόουν σαν την Ουγκάντα της Ευρώπης.

  2. Όταν η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ μας φέρει μόνο απανωτές εθνικές ήττες όπως γράφει ο κ. Καλεντερίδης, δεν θα έπρεπε να αξιολογούμε συνεχόμενα αυτή την σχέση μας με εκείνους που αποφασίζουν στο ΝΑΤΟ ώστε να μη μας θεωρούν δεδομένους που υποτάσσονται απόλυτα;

    Η Γαλλία αλλά και η Τουρκία αυτό κάνουν πάντως συνέχεια, αξιολογούν τις σχέσεις και πράττουν ανάλογα με τα εθνικά τους συμφέροντα.

    Η Τουρκία πάντως γράφει το διεθνές δίκαιο εκεί που το γράφουν και οι γιάνκηδες,παλιά στην καουμπόικη μπότα και αργότερα μέχρι σήμερα στα άρβυλα που χορηγούν στους επαγγελματίες στρατιώτες που εισβάλουν και επιτίθενται όπου περνάει η μπογιά τους με στημένες και ψευδείς κατηγορίες και διαστρεβλώνοντας τα πάντα όπως τους συμφέρει…

    Η Ευρώπη με πρωταγωνιστή την Γαλλία αρχίζει να αναπτύσσει την σκέψη για μια στρατιωτική ανεξαρτησία απο την Αμερική, και αυτό ίσως να είναι μια μεγάλη ευκαιρία να βγούμε απο την ατλαντική παγίδα των αμερικανών που δεν λογαριάζουν τα συμφέροντα των συμμάχων ειδικά των στρατιωτικά αδύναμων και μικρών σε έκταση…
    Μια αλλαγή πορείας ακολουθώντας πιο έντονα μια ευρωπαϊκή απαιτεί φυσικά πολιτικό θάρρος, και αυτό θα σήμαινε μάλλον να ξεβολευτούν μερικοί απο τις δωρεάν παραχωρήσεις ξεπερασμένου στρατιωτικού υλικού που δεν έχει καμία αξία όταν σου την φέρνουν απο την πίσω πόρτα και μερικά άλλα όμορφα που απολαμβάνουν όταν πηγαίνουν για ψώνια στην Αμερική, αλλά έτσι είναι η πολιτική έχει ρίσκα και απαιτεί θάρρος, ακόμα και αν σε απειλούν με άλλο ένα πραξικόπημα η εμπάργκο όπλων όπως έκαναν στους γείτονες που εκείνοι προτίμησαν να το ρισκάρουν αγοράζοντας όπλα απο εκεί που τους σύμφερε πολιτικά και στρατιωτικά…

    1. Η λυση δεν ειναι ποναει δοντι κοβεις κεφαλι δηλαδη η σχεση με το ΝΑΤΟ που απλα ακολουθει τη συμπεριφορα των πολιτικαντηδων ..
      Αλλαζεις πολιτικο σκηνικο εξαφανιζοντας το μεταπολιτευτικο μιασμα και τους παρατρεχαμενους τους και αλλαζοντας κεφαλες αλλαζεις και πολιτικη και τοτε μονο σε υπολογιζουν και αλλαζουν σταση απεναντι σου.
      Οταν το επιδιωξεις και το κερδισεις μετην σταση σου.Οταν οι ξενοι γνωριζουν οτι μιλουν με εξαγορασμενους η γελοιους ηγετες του κρατους σου τοτε σωστα σε αγνοουν συνολικα σαν χωρα σε καθε αντιπαραθεση σου προς φελος του αλλου,του οποιου αλλου, ειδικα οταν αυτος ειναι και ισχυρος η αδιστακτος οπως η Τουρκια..
      Τα κρατη ψοφιμια με ηγετες πολιτικα πτωματα επιπεδου κλητηρα και ακομη πιο κατω αλλων κρατων ,απλα διαλυονται η χανονται στο θολο τοπιο μεταξυ των διαξιφισμων των ισχυρων.
      Η λυση λοιπον ειναι ποναει δοντι βγαζω δοντι.

      1. Επειδή δεν το ξεκάθαρισα στο παραπάνω μου σχόλιο, δεν πρότεινα μια έξοδος απο το ΝΑΤΟ. Για αυτό έφερα το παράδειγμα με τους Γάλλους που επανήλθαν στην δομή του ΝΑΤΟ αλλά και με τους Τούρκους που δεν αποχώρησαν ποτέ στέλνοντας όμως σαφές μνήματα πουλώντας τον γνωστό ανατολίτικο τσαμπουκά στους αμερικανούς με την απόφαση για στενότερη συνεργασία με τους Ρώσους αφού και όπου έχουν συμφέρον απο αυτήν, και αυτό παρά τα προηγούμενα με την σκληρή ρητορική στα επικοινωνιακά την οποία ακολούθησε η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στα σύνορα με την Συρία.

        Για να μην σε αντιλαμβάνονται λοιπόν σαν κλητήρα θα πρέπει να σταματήσεις να ζητιανεύεις πρώτα για στρατιωτικό υλικό και για προστασία και να επιδιώκεις μια όσο το δυνατό περισσότερη ανεξαρτησία σε αυτό το σημαντικό σημείο, επειδή όπως λένε και οι φίλοι Εγγλέζοι beggars can’t be choosers…

        Όλα ξεκινούν όμως απο το οικονομικό νομίζω, αφού η πολιτική και οικονομία δεν πηγαίνουν ξεχωριστά.

  3. Για εμένα η φράση στην αρχή περικλείει τα σημερινά προβλήματα. Ότι στηρίξαμε την ΕΕ για γεωπολιτικούς λόγους και όχι οικονομικούς. Δηλαδή ζητήσαμε κάτι άλλο από αυτό που είναι η ΕΕ. Αν όμως είχαμε συμπλεύσει και αντιγράψει τις καλές ευρωπαικές πρακτικές και τώρα η Ελλάδα ήταν ένα τεράστιο κέντρο βιομηχανικών συνεργατών με το τεράστιο πλεονέκτημα της παραγωγής εδώ γιατί οι ελληνες εφοπλιστές διακινούν τα πάντα στο τέλος θα είχαμε και γεωπολιτική σταθερότητα. Η Ελλάδα πρέπει για να αποκτήσει προσωπικότητα διεθνώς να λαμβάνετε(με επιχειρήματα από πλευράς μας) παντού υπόψη. Δεν μπορεί να είναι σκεπτικό όταν ήταν να μπει η Κύπρος να λένε πολιτικοί αν θυμάμαι καλά έχουμε ενα τεράστιο εξοπλιστικό για να την βάλουμε. Το να πληρώνεις προστασία ιστορικά το έκαναν πολλοί αλλά κανένας δεν κέρδισε απλά παράταση πήραν.

  4. Πάνω σε αυτό έχω να ρωτήσω τον κ.Καλεντεριδη:η Ελλάδα προδομένη από τους συμμάχους της όπως λέτε αποφάσισε να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα την είσοδο της στην τότε Ε.ο.κ.,οι ίδιοι που την πρόδωσαν δεν ήταν και μέλη της ε.ο.κ.?να μην θυμηθώ το Ε.ο.κ. Και να.το το ίδιο συνδικάτο. Μήπως το πολιτικό σύστημα σκεφτόταν τον εαυτό του και την καλύτερη επιβίωση του και ενέταξε την χώρα στην Ε.ο.κ.,χωρίς ο ελληνικός λαός να ερωτηθεί σε δημοψήφισμα?μας έταξαν οικονομικούς παραδείσους,το μόνο που είδαμε ήταν η καταστροφή της εθνικής οικονομίας και του έθνους. Μας έταξαν ότι ο τουρκικός κίνδυνος θα εξουδετερώσει από την συμμετοχή μας στην Ε.ο.κ. αλλά αυτός γιγαντώνεται μέρα με τη μέρα με την βοήθεια ναι την συνδρομή των εταίρων μας.μην ξυνεται πληγές.

    1. «Μήπως το πολιτικό σύστημα σκεφτόταν τον εαυτό του και την καλύτερη επιβίωση του και ενέταξε την χώρα στην Ε.ο.κ.,χωρίς ο ελληνικός λαός να ερωτηθεί σε δημοψήφισμα?»

      Συμφωνω.
      Μια αναγκαιοτητα του ιδιου του συστηματος ωστε να εδραιωθει στην Ελληνικη κοινωνια ως κυριαρχος μεταρρυθμιστης της πολιτικης, κοινωνικης κι πνευματικης ζωης στην Ελλαδα.

      Κι ετσι εγινε, ματαρυθμιστης των εξελιξεων στην οικονομικη κοινωνικη κι πνευματικη ζωη της Ελλαδος, ΑΡΚΕΙ, να επιτηρει τα συμφεροντα των «συμμαχων» μας.

      (Κατα τον δικο μου συλλογισμο…)
      Δεν ειναι τυχαιο πως τα βηματα που ελαβε η τοτε πολιτικη αρχουσα ταξη – δηλαδη την ΟΛΙΚΗ προσαραξη του Ελληνικου κρατους στον οικονομικο κι γεωπολιτικο υφαλο του Ευρωπαικου εκεινου μπλοκ, (ενα μπλοκ που ειχε διαμορφωθει με την ευλογια των τοτε ΗΠΑ) – παρομοιαζουν τα βηματα που ελαβαν οι οικογενειες των Μαυρομηχαλαιων, κι αλλων οικογενειων τσιφλικαδων κι οικογενειες προερχομενες απο πρωην κοτζαμπασηδων ωστε να εδραιωθουν στην τοτε πολιτικη, οικονομικη κι κοινωνικη/πνευματικη ζωη του νεοτερου Ελληνικου κρατους με το να βγαλουν απο την μεση τον πρωτο Κυβερνητη Ιωαννη Καποδιστρια κι να θεσουν τους ευατους τους ως κυριαρχοι αφου θα εχουν πλεον την στηριξη των τοτε «συμμαχων» μας. Κυριως Γαλλιας κι Αγγλιας!!!!!

      Που ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ οι τοτε «συμμαχοι» του νεοτερου Ελληνικου κρατους ηταν οι «συμμαχοι» της Ελλαδος του 1961 – που επεσαν κι οι υπογραφες για την υποτελεια της Ελλαδος σε τριτους.

      Κι ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ, οι «συμμαχοι» επι ΕΟΚ, ειναι κι οι νυν «συμμαχοι, που μας δινουν χερι «συμμαχικης» αλληλεγγυης μεσω μνημονιων.

      Κι ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΩΣ, οπως μετα την δολοφονια του Ιωαννη Καποδιστρια, οπως κι με τις υπογραφες του 1961 απο την αρχουσα ελληνοφωνη ταξη ετσι κι με τα μνημονια, ΚΑΝΕΙΣ μα ΚΑΝΕΙΣ δεν ερωτησε τον Κυριαρχο Ελληνικο Λαο – κατα το Συνταγμα της Ελλαδος!

      Ολα αυτα, βεβαια, τυχαια κι συμπτωματικα εγιναν. Χμμ;;;;;

      υ.γ.
      Αληθεια, «συμμαχικα» δεν ηταν τα καραβια εκει στα παραλια της Μικρας Ασιας που με τα ΒΙΑΣ δεν αφηναν Ελληνες της Ιωνιας να γλυτωσουν απο τους ΤΣΕΤΕΣ (κουρδους) κι νεο-τουρκους του μουσταφα κεμαλ;;

      Τι να περιμενει κανεις απο τους ξενους οταν το τοτε ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ελληνοφωνο μιασμα για κρατος ειχε δωσει ΔΙΑΤΑΓΕΣ να ΜΗΝ βοηθηθουν οι Ελληνικοι πληθυσμοι της Σμυρνης:
      «….δημοσιεύτηκε ο νόμος 2870 «περί της παρανόμου μεταφοράς προσώπων ομαδόν ερχομένων εις τους Ελληνικούς λιμένας εκ της αλλοδαπής» ώστε να απαγορευθεί η είσοδος των Μικρασιατών στην Ελλάδα, καθώς διαφαινόταν η ήττα του Ελληνικού Στρατού και η συνακόλουθη έλευση χιλιάδων προσφύγων. Έτσι με αυτόν τον νόμο οι Έλληνες Μικρασιάτες εγκλωβίστηκαν και έπεσαν θύματα των σφαγών από τον τακτικό τουρκικό στρατό και τους Τσέτες (άτακτους Τούρκους) «

      Μια ΣΥΝΕΧΗΣ Εθνοκτονια κι συρρικνωση του Ελληνικου Εθνους, απο την Αλωση χωρις σταματημο.

      1. Και το χειροτερο αγαπητε φιλε ειναι το οτι αυτο το πολιτικο συστημα εχει διαφθείρει το μεγαλυτερο μερος του λαου ,μεσω του ρουσφετιου.για να βολέψει κάποιος τον εαυτό του η τα παιδιά του ψηφίζει αυτόν που βλάπτει την Ελλάδα και όλο αυτό το ονομαζου δημοκρατία!

  5. Δεν μας φταιει ουτε η ΕΕ ουτε το ΝΑΤΟ..μας φταιει που ζητιανευουμε για λεφτα, για προστασια και ειμαστε κλαψιαρηδες του διεθνους δικαιου..αν ειχαμε ηγετες να βαλουν τον κ@λο τους κατω να δουλεψουν να αναταξουν την οικονομια αντι να ζητιανευουν τουριστες καθε καλοκαιρι σε επίπεδο πρωθυπουργων! και φτιαχναμε αμυντικη βιομηχανια, ουτε οι Τούρκοι θα μας κουνιόνταν..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *