Εκτενές αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Άγγελου Αθανασόπουλου για τις μυστικές διαπραγματεύσεις Αθήνας-Ουάσιγκτον προκειμένου Ελλάδα και ΗΠΑ να καταλήξουν σε μια νέα αμυντική συμφωνία, δημοσιεύει σήμερα το ΒΗΜΑ της Κυριακής.

Σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ, οι διαπραγματεύσεις αφορούν τη ριζική αναθεώρηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement-MDCA) του 1990, γνωστής ως «Συμφωνία για τις βάσεις» που θεωρείται σήμερα παρωχημένη λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην περιοχή.

Ο χρόνος υπογραφής της συμφωνίας τοποθετείται στο προσεχές φθινόπωρο και συγκεκριμένα τον Οκτώβριο όπου και θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα αυτή τη φορά, ο δεύτερος γύρος των διαπραγματεύσεων (ο πρώτος πραγματοποιήθηκε στην Ουάσινγκτον τον περασμένο Δεκέμβριο).

Επικεφαλής της αμερικανικής αντιπροσωπείας που θα έρθει στην Αθήνα φαίνεται πως θα είναι ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο.

Η αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που θα επιφέρει η υπογραφή της συμφωνίας αυτής εντάσσεται στο ευρύτερο αμερικανικό στρατηγικό σχέδιο που θέλει την Ελλάδα ως κρίκο μιας αλυσίδας «μετωπικών κρατών» (front states) με την Πολωνία, το Ισραήλ και την Ελλάδα να διαμορφώνουν ένα «νοητό τόξο ανάσχεσης» σ’ ένα γεωπολιτικό περιβάλλον επιστροφής στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.

Το σχέδιο αυτό το έχει ήδη περιγράψει ο πρώην βοηθός ΥΠΕΞ Γουές Μίτσελ ο οποίος και διεκδικεί την πατρότητα του σχεδίου αυτού.

Στο ρεπορτάζ του Άγγελου Αθανασόπουλου γίνεται εκτενής αναφορά στα «επίδικα» που είναι βέβαια η εκ νέου περιγραφή της χρήσης και των δυνατοτήτων της βάσης της Σούδας, του «διαμαντιού της Μεσογείου» όπως την αποκαλούν αμερικανικοί παράγοντες, με το ενδεχόμενο επέκτασης χρήσης της προβλήτας του Μαραθιού. Στην εξίσωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας μπαίνουν οι Αεροπορικές Βάσεις στρατού της Λάρισας, η βάση Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Η αμερικανική πλευρά, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, επιδιώκει μια «ολιστική προσέγγιση» της παρουσίας της στην Ελλάδα και των χρήσεων που θα κάνει στους χώρους.

Το θέμα φυσικά δεν είναι απλό και οι δυσκολίες του δεν περιορίζονται στο πεδίο της διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο πλευρών.

Σύμφωνα με το Σύνταγμά μας η συμφωνία αυτή μετά την υπογραφή της πρέπει να κυρωθεί από την ελληνική Βουλή. Αυτός είναι και ο λόγος που στα πιθανά σενάρια «παίζει» και η συντηρητικότερη και προσεκτικότερη άποψη να μην υπάρξει βιασύνη, να ανανεωθεί για έναν ακόμη χρόνο η υπάρχουσα MDCA και οι διαπραγματεύσεις να προχωρήσουν πιο αργά για να καταλήξουν σε ουσιαστικότερες αλλαγές που θ’ αντέξουν στο χρόνο.

Εξίσου σημαντικό ζήτημα, αν όχι το σημαντικότερο, είναι τα ανταλλάγματα που θα πρέπει να ζητήσει για να λάβει η χώρα μας.

Κάποιοι, στην ελληνική πλευρά, κάνουν λόγο για μια μορφή συμφωνίας ανάλογη με αυτή που οι ΗΠΑ έχουν με το Ισραήλ. Το γεγονός όμως ότι η χώρα μας είναι μέλος της Ε.Ε. οι απόψεις και οι πολιτικές της οποίας δεν συμπίπτουν πάντα με αυτές των ΗΠΑ (βλ. κρίσιμο ζήτημα του Ιράν) επιβάλλουν μια άλλη προσέγγιση.

Είναι βέβαιο πάντως ότι η ελληνική πλευρά θα επιδιώξει τα μέγιστα τόσο στο επίπεδο των εξοπλισμών όσο και της παροχής αμυντικής ασφάλειας απέναντι στην Τουρκία.

Αναλυτικό ρεπορτάζ στο «Βήμα της Κυριακής».

ΠΗΓΗ: LIBERAL

Comments

  1. Μην φάτε, εχει γλαροσουπα…. θα μας πουνε οι Αμερικανοι. Για μας θα παει καλυτερα (σε σχεση με το παρελθον τουλαχιστον) μια τετοια συμφωνία, μονο αν αποφασίσουν οι Αμερικανοι να στειλουν ενα μηνυμα προς την Τουρκία. Ως τοτε, αντε να μας πασαλειψουν την συμφωνια με τιποτα Humvee-Oshkosh και τιποτε αλλα μεταχείρα συστηματα.

    Κρατώ μικρο καλαθι ως προς το τι θα μπορουσαμε να αποκομίσουμε σε υλικο.

  2. Δύο καταδρομικά, αναβάθμιση και μεταχειρισμένα MLRS και αποδέσμευση οπλικών συστημάτων γιατα F-16 για αρχή θα μας έκανε να πιστέψουμε σε εταιρική σχέση των δύο χωρών και απο την πλευρά των ΗΠΑ αυτή την φορά γιατί η Ελλάδα το Yes sir το έχει σαν χούι ένα πράγμα!

    1. Το ΒΉΜΑ έγραφε πως ενώ αρχικά ζητάγαμε 2 ABτώρα ζητάμε τη στάθμευση των αμεpικανικων AB από τη ισπανία(Rota) στη σούδα και εγγυήσεις
      Και οικονομική διευκόλυνση στη αγορά των UH60 Romeo
      Σωθήκαμε δηλαδή!
      Γραφει επίσης πως επί του Μητσοτάκη αρχές δεκεατία 90 με την υπογραφή της DCSA είχαμε πάρει αρκετά σιδηρικά (ADAMS-A7-F4)
      Τώρα θα μείνουμε με τις εγγυήσεις ενώ θα τους δώσουμε ότι διευκολύνσεις γουστάρουν!

      yes man sto max…

      1. Προφανώς και δεν παραχωρούνται τα AB…
        Από εκεί και πέρα υπάρχουν και άλλα οπλικά συστήματα πέρα από πλοία που μας ενδιαφέρουν.

  3. Οι εγγυήσεις είναι ιδιαίτερα αφηρημένη έννοια. Εγγυητής της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας είναι οι ένοπλες δυνάμεις και έτσι πρέπει να παραμείνει. Η παραχώρηση του ρόλου αυτού σε άλλον είναι παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Προσωπικά δε θεωρώ την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στις ΗΠΑ λιγότερο επιζήμια από ότι στην Τουρκία.
    Εμείς θέλουμε απτά ανταλλάγματα που θα πρέπει να περιλαμβάνουν σταθερή ροή στρατιωτικού εξοπλισμού αντίστοιχη με αυτή που γίνεται στο Ισραήλ. Όπως είπε παραπάνω και ο ChrisAin αποδέσμευση στρατηγικού χαρακτήρα όπλων για F-16 (αλλά και για τα MLRS, αντιπλοικούς πυραύλους κλπ). Θυμίζω ότι τα Kiowa warrior που τα περιμέναμε ως μάνα εξ ουρανού ήρθαν τελικά χωρίς συστήματα αυτοπροστασίας. Δηλαδή με μειωμένες πιθανότητες επιβίωσης στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Αυτό ίσως είναι μια επιπλέον απόδειξη ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν την πραγματική απόκτηση ισχύος των ελληνικών ΕΔ, διότι το κενό ισχύος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα τους.
    Άλλο πεδίο συνεργασίας η κατασκευή οπλικών συστημάτων και μεταφορά τεχνογνωσίας στην Ελλάδα έστω και σε συμπληρωματικό ρόλο, και οικονομικές επενδύσεις όπως αυτες που αναφέρονται για τα ναυπηγεία, που τελικά δεν ξέρουμε αν ευσταθούν.
    Όσο αφορά τη διπλωματία, αφού είναι στρατηγική σχέση ξεκάθαρη στήριξη στα ελληνικά συμφέροντα στη Κύπρο, το Αιγαίο και τα Βαλκάνια. Εδώ οι ΗΠΑ έχουν αδικήσει κατάφορα την Ελλάδα και την Κύπρο, και θα πρέπει να ανατρέψουν τα δεδομένα στο Κυπριακό που δημιούργησε η δική τους πολιτική και μηχανορραφίες.
    Τέλος επειδή η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει πλέον την απειλή των τουρκικών βαλλιστικών πυραύλων, ίσως να ήταν θεμιτή η ένταξη μας στο σύστημα aegis ashore, που μαζί με πιθανή παραχώρηση πλοίων με αντίστοιχα συστήματα θα θωράκιζε την Ελλάδα από έναν μη αντιμετωπίσιμο κίνδυνο αυτή τη στιγμή ( ζητάω συγνώμη από το φίλο που το πρότεινε που δε θυμάμαι το όνομα του για να το αναφέρω, σε κάθε περίπτωση είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά).
    Αυτές είναι μερικές σκέψεις/επιθυμίες που δεν ξέρω αν είναι υλοποιήσιμες. Ένα τέτοιο πλέγμα σχέσεων με αντίστοιχα οικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά ανταλλάγματα σίγουρα θα μας έκανε να αισθανόμαστε πιο ασφαλείς και θετικότεροι προς την άποψη των ΗΠΑ για τον κόσμο. Πάντως οι στρατηγικές σχέσεις αναπτύσσονται μεταξύ ισότιμων εταίρων (ισότιμων επί της αρχής και τηρουμένων των αναλογιών). Όταν ο ένας είναι υποτελής και ο άλλος ιδιοκτήτης οι στρατηγικές σχέσεις λέγονται κάπως αλλιώς. Σε κάθε περίπτωση μακάρι να φέρουν για εμάς θετικές εξελίξεις αυτές οι συζητήσεις και η συμφωνία, παρά την πολύ μεγάλη καχυποψία που έχω προς τις ΗΠΑ αλλά και όλες τις συμμαχικές χώρες.
    Μια καλή συμφωνία, όμως, δε θα πρέπει να είναι το τέλος αλλά η αρχή για να επιτύχουμε μια πιο ισχυρη, πιο αυτοδύναμη και πιο αυτόνομη εξωτερική πολιτική και άμυνα στο μέλλον. Πρέπει να έχουμε συνεχώς και πιο μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό μας και να θέτουμε υψηλότερους στόχους. Αλλιώς θα μείνουμε σε διακυρρηξεις περί διεθνούς δικαίου και διεθνούς νομιμότητας και θα είμαστε διεθνής καρπαζοεισπράκτορας.

  4. Συμφωνώ με τον @Chris ότι οι εγγυήσεις από οποιονδήποτε δεν είναι το ζητούμενο.
    Αντ’ αυτού πρέπει οι δικές μας δυνάμεις να είναι επαρκείς για να αντιμετωπίσουμε την οποιαδήποτε πρόκληση.

    Σχέση αντίστοιχη με αυτή του Ισραήλ είναι ιδανική.

    1) Μπορεί δηλαδή να γίνει μία εμβληματική παραχώρηση υλικού όπως 3 Tico, παράλληλα με την υπογραφή συμβολαίου για την ναυπήγηση 4 FFG στην Ελλάδα.

    2) Είσοδος της Ελλάδας στην παραγωγή του F35 αντικαθιστώντας την Τουρκία σε αριθμό παραγγελιών και βιομηχανικό έργο.

    3) Να συμφωνηθεί ένα ποσό (πχ 1 δις ανά έτος, ας σκεφτούμε ότι το Ισραήλ έχει συμφωνήσει για περίπου 3 δις ανά έτος) ως δωρεάν αμυντική βοήθεια για αγορά αμερικανικού εξοπλισμού για την επόμενη δεκαετία. Με αυτό το ποσό των 10 δις αν προσθέταμε και εμείς ακόμα 7 δις στη δεκαετία θα μπορούσαν να αναγεννηθούν οι ένοπλες δυνάμεις μας.

    Ενδεικτικά μπορούν να αποκτηθούν:
    – 4 FFG, με 3,2 δις
    – 4 LCS, με 1,6 δις
    – 100 F35 και αναβάθμιση των Block 50 σε V, με 10δις
    – 400 Μ1, με 1 δις
    – 400 Μ2, με 400 εκ
    – 36 MLRS και 500 DeepStrike, με 700 εκ

    Σύνολο περίπου 17 δις. Αν διαθέσουμε και για στοχευμένες προμήθειες ακόμα 3 δις για
    – 4 σύγχρονα υποβρύχια, με 2 δις
    – 5 ΤΠΚ, με 1 δις

    Μπορούμε να είμαστε σε εκπληκτικό επίπεδο σε μία δεκετία!
    ΥΓ: Η διάθεση ενός δίς ανά έτος, από εθνικούς πόρους, για εξοπλισμούς είναι εκ των ουκ άνευ. Αν μπορέσει να διπλασιαστεί με αμερικανική χρηματοδότηση, θα μιλάμε για αναγέννηση!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *