30 χρόνια συμπληρώνονται από την προδοσία των Ιμίων. Εκείνης της ντροπιαστικής ημέρας όπου καταλήφθηκε εθνικό έδαφος και η κυβέρνηση Σημίτη παρέδωσε εθνική κυριαρχία στη Τουρκία. Της ημέρας που είχε ως κεντρικά σημεία αναφοράς την υποχωρητικότητα και τον κατευνασμό απέναντι σε μια επεκτατική Τουρκία. Τη νύχτα των Ιμίων παραδόθηκε αμαχητί εθνικό έδαφος στη Τουρκία δίχως τη παραμικρή ελληνική αντίδραση σε στρατιωτικό επίπεδο. Όχι γιατί δεν υπήρχαν επιχειρησιακές δυνατότητες αλλά γιατί η κυβέρνηση Σημίτη είχε ως στόχο τη παραδώσει εθνικό έδαφος και εθνική κυριαρχία στη Τουρκία. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα και από τη γνωστή φράση του τότε Υπουργού Εξωτερικών Θεόδωρου Πάγκαλου προς τον τότε Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη προκειμένου ο τελευταίος να αναφέρει πως τη σημαία τη πήρε ο άνεμος και το κύμα.

Η κυβέρνηση Σημίτη ήταν η ίδια που παρέδωσε τον Κούρδο ηγέτη Οτσαλάν στους Τούρκους και η ίδια που υπονόμευσε την απόκτηση των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300 από τη Κυπριακή Δημοκρατία. Ήταν η κυβέρνηση που έκανε παρασκηνιακές επαφές με τους Αμερικανούς και αρνούνταν να χειριστεί τη κρίση από το ΕΘΚΕΠΙΧ/ ΓΕΕΘΑ προκειμένου να μην στρατιωτικοποιήσει τη κρίση. Ήταν η κυβέρνηση που ευχαρίστησε δημόσια τη κυβέρνηση των ΗΠΑ την ημέρα της κατάληψης εθνικού εδάφους και της απώλειας ενός ελικοπτέρου και η κυβέρνηση η οποία οδήγησε τη χώρα στις συμφωνίες Μαδρίτης και Ελσίνκι. Συμφωνίες οι οποίες εγκαινίασαν τη πολιτική του συνδρόμου της Στοκχόλμης και του στρουθοκαμηλισμού απέναντι στη τουρκική επεκτατικότητα και αναθεωρητισμό. Ήταν η πολιτική υπέρ του σχεδίου Ανάν της διζωνικής/ δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Το εάν έχει αλλάξει αυτή η πολιτική 30 χρόνια μετά (μήπως ξεχνάμε τη διακήρυξη ειρήνης και φιλίας των Αθηνών του 2023;), εμείς πραγματικά δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι. Επίσης, καθόλου βέβαιοι δεν είμαστε για το ποιόν του πολιτικού προσωπικού (εξαιρέσεις υπάρχουν πλην όμως είναι ελάχιστες) της χώρας και τον χειρισμό κρίσεων. Αυτά τα λίγα για να μην ξεχνιόμαστε.