Ιδιαίτερα μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον που επέδειξαν χθες τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στα πλαίσια της τελετής υποδοχής και ένταξης της 1ης ελληνικής φρεγάτας FDI, Φ/Γ «ΚΙΜΩΝ». Σε πλειάδα τηλεοπτικών εκπομπών η έλευσης της Φ/Γ «ΚΙΜΩΝ» παρουσιάστηκε με ενδιαφέρον ενώ εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον κέντρισαν και τα προγράμματα ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού. Επίκεντρο των συζητήσεων υπήρξε η προοπτική των ιταλικών φρεγατών FREMM της κλάσης Bergamini. Είναι γεγονός πως πολλοί σχολιαστές και αρθρογράφοι παρουσίασαν με στρεβλό τρόπο τη πραγματικότητα θεωρώντας «τελειωμένη υπόθεση» την έλευση των ιταλικών φρεγατών FREMM της κλάσης Bergamini.
Πολλές φορές κατά το πρόσφατο παρελθόν αρθρογραφώντας και σχολιάζοντας το ζήτημα των μεταχειρισμένων ιταλικών φρεγατών σημειώσαμε πως οφείλουμε να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι για το θέμα καθώς δεν έχει τελεσιδικίσει και παραμένει εν εξελίξει. Αδιαμφισβήτητα, η απόκτηση των ιταλικών φρεγατών FREMM είναι θετική εάν συνοδευτεί από ένα λογικό οικονομικό κόστος και εντός ενός χρονικού πλαισίου της επόμενης πενταετίας. Εξακολουθεί να μην υπάρχει επίσημη συμφωνία με την ιταλική πλευρά και τον τρόπο υλοποίησης της προμήθειας. Εάν δηλαδή θα γίνει από τη Ficantieri προς την ελληνική κυβέρνηση/ Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή διακρατικά (ιταλική προς ελληνική κυβέρνηση).
Τόσο το τελικό οικονομικό κόστος όσο και το χρονοδιάγραμμα παραμένουν «ανοικτά» θέματα όσο και εάν το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας θέλουν να το παρουσιάζουν ως «τελειωμένη» υπόθεση. Υπάρχουν ζητήματα όπως του οπλισμού των πλοίων και της διαμόρφωσης που παραμένουν «ανοικτά». Όπως έχουμε γράψει το πιθανότερο σενάριο είναι τα πλοία να έρθουν ως έχουν με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις και μετατροπές για λόγους συγκράτησης του κόστους. Μολονότι, υπάρχουν εκτιμήσεις και πληροφορίες που αναφέρονται σε παραδόσεις των ιταλικών φρεγατών προς το Πολεμικό Ναυτικό περί το 2028-2029 για τη πρώτη και για το 2030 για τη δεύτερη εντούτοις δεν υπάρχει επίσημη υπογραφείσα συμφωνία με σαφές χρονοδιάγραμμα. Συνεπώς, «ανοικτό» παραμένει και το χρονοδιάγραμμα εκτός του τελικού κόστους. Ως εκ τούτων, ας είμαστε προσεκτικοί. Η αμυντική πολιτική δεν πρέπει να γίνεται με όρους επικοινωνίας.
Εξίσου, προβληματικές και στρεβλές ήταν οι διατυπώσεις από πολλούς τηλεοπτικούς σχολιαστές πως οι φρεγάτες FDI HN και οι ιταλικές FREMM της κλάσης Bergamini είναι στο ίδιο τεχνολογικό επίπεδο και με ίδια συστήματα (οπλικά, ηλεκτρονικά). Πάλι στον βωμό της επικοινωνίας και προκειμένου να αναδειχθεί η κυβερνητική πολιτική για τα θέματα άμυνας, προβάλλεται η επιλογή των FREMM της κλάσης Bergamini ως όμοια με τις γαλλικές FDI HN. Το επιχείρημα αυτό είναι φυσικά επιεικώς αστείο και δεν χωρά σοβαρής απάντησης. Οι φρεγάτες FDI HN διαθέτουν υπέρτερο ραντάρ και γενικότερα ηλεκτρονικά και αισθητήρες απέναντι στις ιταλικές FREMM μια σχεδίαση του 2000. Ως προς τον οπλισμό, των ιταλικών φρεγατών με τη παρούσα διαμόρφωση είναι επίσης υποδεέστερος έναντι των γαλλικών FDI HN. Δυνητικά, μπορεί να αυξηθεί ο αριθμός των κελιών από 16 σε 32 όμως και πάλι αυτό είναι μια συζήτηση σε δυνητικό επίπεδο, δηλαδή μελλοντικά.
Ουδείς αμφιβάλει πως οι ιταλικές FREMM είναι μια πολύ καλή λύση για το Πολεμικό Ναυτικό. Είμαστε οι πρώτοι που χαιρετίσαμε το ζήτημα και το αναδείξαμε επικροτώντας τη προμήθεια και ρωτώντας δημόσια τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια στο Λοριάν όταν συνάντησε τους στρατιωτικούς συντάκτες. Οι υπερβολές όμως στον βωμό της προβολής του έργου της κυβέρνησης δεν συμβάλουν προς την επιθυμητή κατεύθυνση διότι καλλιεργούν μια επικίνδυνη αυταρέσκεια κρύβοντας τα προβλήματα του Στόλου κάτω από το χαλί. Ίσα ίσα πρέπει να επιδεικνύεται κριτική σκέψη και περισυλλογή οι δε αναγνώστες και τηλεθεατές να παραμένουν προσγειωμένοι στη πραγματικότητα μακριά από υπερβολές. Επειδή θέλουμε να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί, η χθεσινή μέρα ήταν πράγματι μέρα γιορτής, ημέρα ορόσημο για τη ναυτική ιστορία του Έθνους. Όμως δεν λύσαμε ξαφνικά ούτε όλα τα προβλήματα μας στον Στόλο ούτε γίναμε ναυτική υπερδύναμη. Ήταν μια θετική αρχή, ένα πρώτο βήμα δεδομένου ότι κινδυνέψαμε να πάρουμε τις LCS/ MMSC. Έχουμε πολύ δρόμο. Ενδεικτικά αναφέρουμε δεν έχει συμβασιοποιηθεί το πρόγραμμα αναβάθμισης των φρεγατών ΜΕΚΟ 200 ΗΝ ενώ εκκρεμούν τα προγράμματα εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214» και πυραυλακάτων «ΡΟΥΣΣΕΝ». Όμως το πλέον μελανό σημείο είναι το προσωπικό και η μέριμνα για τα στελέχη και τα πληρώματα του Στόλου.
