Ένα πραγματικά απίστευτο και αδιανόητο περιστατικό προσάραξης σκάφους του Λιμενικού Σώματος έλαβε χώρα στο Λιμάνι του Βόλου. Το ταχύπλοο του Λιμενικού Σώματος προσάραξε στον λιμενοβραχίονα, ακριβώς στην είσοδο του λιμανιού, εκεί δηλαδή όπου βρίσκονται οι δύο φανοί (πράσινος και κόκκινος) εισόδου.

Όπως αναφέρει σε δελτίο τύπου το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος: Τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, το Περιπολικό σκάφος του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής 615 (ΠΛΣ-615), κατά τον κατάπλου του, μετά από εκτέλεση περιπολίας στο πλαίσιο της Μικτής Ευρωπαϊκής Επιχείρησης “ΠΟΣΕΙΔΩΝ”, προσάραξε στον εξωτερικό λιμενοβραχίονα του λιμένα Βόλου. Σύμφωνα με δήλωση του κυβερνήτη, το σκάφος προσάραξε λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών (ΒΑ 4-5 BF) και της χαμηλής ορατότητας λόγω καταιγίδας, που επικρατούσε στην περιοχή. Διενεργήθηκε αλκοολομέτρηση και στα τέσσερα μέλη του πληρώματος του ΠΛΣ, με αρνητικά αποτελέσματα. Ο κυβερνήτης του ΠΛΣ συνελήφθη, ενώ στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος με εντολή κας Εισαγγελέα. Από το συμβάν δεν αναφέρθηκε τραυματισμός και δεν παρατηρήθηκε θαλάσσια ρύπανση. Το ΠΛΣ-615 έχει ανελκυστεί. Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Βόλου που διενεργεί την προανάκριση ενημερώθηκαν οι αρμόδιες Εισαγγελίες Πρωτοδικών Βόλου και Ναυτοδικείου Πειραιά, ενώ έχει δοθεί εντολή διενέργειας Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης από την 4η Περιφερειακή Διοίκηση Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ».

Από τις εικόνες που είδαν το φως της δημοσιότητας διακρίνεται το ταχύπλοο σκάφος κυριολεκτικά να έχει προσγειαλωθεί – προσαράξει επί του λιμενοβραχίονα. Προκύπτει πως το σκάφος έπλεε με μεγάλη ταχύτητα και γι’ αυτό ανέβηκε επί του λιμενοβραχίονα. Ειδάλλως, θα προσέκρουσε με διαφορετική γωνία. Φυσικά δεν πρόκειται για ένα ατυχές μεμονωμένο περιστατικό προσάραξης αλλά για ένα ακόμη το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ανάλογες φωτογραφίες υπάρχουν στο αρχείο μας από προσαράξεις σκαφών του Λιμενικού στο Ανατολικό Αιγαίο. Αυτό που συνέβη είναι αδιανόητο καθώς το σκάφος διαθέτει όλον τον απαιτούμενο ηλεκτρονικό εξοπλισμό (ραντάρ, GPS – chart plotter) προκειμένου να εκτελεί ασφαλείς πλόες. Η μόνιμη δικαιολογία περί μηχανολογικής βλάβης είναι ανεδαφική.

Η δε δήλωση περί δυσμενών καιρικών συνθηκών (ΒΑ 4-5 BF) και της χαμηλής ορατότητας λόγω καταιγίδας και μειωμένης ορατότητας είναι επιεικώς άκυρη και στερείται σοβαρής απάντησης. Για να μην χρησιμοποιήσουμε βαρύτερο χαρακτηρισμό. Απευθύνεται σε πολίτες που δεν γνωρίζουν τη ναυτική τέχνη και δεν διαθέτουν τη παραμικρή ναυτική εμπειρία και ναυτική εκπαίδευση. Και τούτο διότι αυτό αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες. Όπως φαίνεται το σκάφος προσάραξε με μεγάλη ταχύτητα δίχως να μειώσει την ταχύτητα του δεδομένου πως πλησίαζε στην είσοδο λιμανιού. Άλλωστε όπως ορίζει ο Γενικός Κανονισμός Λιμένα το σύνολο των σκαφών και πλοίων υποχρεούται να πλέει με μικρή ταχύτητα.  

Δεύτερον: εάν πράγματι υπήρχε περιορισμένη ορατότητα ο κυβερνήτης έπρεπε να πλέει με ασφαλή ταχύτητα όπως ορίζουν οι σχετικές διατάξεις (άρθρο 19) του Διεθνούς Κανονισμού Αποφυγής Συγκρούσεων στη θάλασσα. Ως εκ τούτων, εάν το σκάφος κινούνταν με μικρή ταχύτητα δεν θα είχε ανέβει πάνω στον λιμενοβραχίονα. Το περιστατικό ξανά γράφουμε δεν είναι μεμονωμένο. Πριν λίγο χρονικό διάστημα πληροφορηθήκαμε ένα ακόμη στη θαλάσσια περιοχή Δωδεκανήσων. Φωτογραφίες υπάρχουν. Το σκάφος και αυτό Lambro 57 και πραγματοποιούνταν επισκευές στη Μαρίνα της Σάμου.

Συνεπώς, ερωτάται ο αρμόδιος Αρχηγός Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής κ. Τρύφων Κοντιζάς ποια είναι η ναυτική εκπαίδευση με την οποία επιλέγονται οι κυβερνήτες των μικρών σκαφών του Λιμενικού Σώματος. Με ποια κριτήρια αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση ενός σκάφους ένα στέλεχος του Λιμενικού Σώματος; Ο δε Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Βασίλης Κικίλιας ποιες ενέργειες θα αναλάβει για την αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης των κυβερνητών και πληρωμάτων του Λιμενικού Σώματος; Αυτό που συνέβη είναι αδιανόητο και υπάρχουν σοβαρές ευθύνες. Η πιθανότερη αιτία είναι υπερβολική κόπωση (Fatigue at sea) ή απροσεξία. Σε καμία όμως περίπτωση δεν δικαιολογείται.

Για το Λιμεναρχείο Βόλου θα επανέλθουμε…

Το άρθρο Αδιανόητο περιστατικό προσάραξης σκάφους του Λιμενικού Σώματος που αποδεικνύει τις χρόνιες παθογένειες-Τι συμβαίνει στο Λιμενικό Σώμα; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Παρουσία του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλη Κικίλια, του Υφυπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Στέφανου Γκίκα και του Αρχηγού του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, Αντιναυάρχου Λ.Σ. Τρύφωνα Κοντιζά, πραγματοποιήθηκε σήμερα η τελετή παραλαβής και ένταξης πέντε νέων ταχύπλοων περιπολικών σκαφών στο στόλο του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής. Η παραλαβή των σκαφών ολοκληρώνει το έργο της Σύμβασης Τ49/2023, συνολικού προϋπολογισμού 17 εκατομμυρίων ευρώ, που ξεκίνησε το 2021 με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «ΤΑΜΕΥ 2021-2027». Η αξία κάθε σκάφους ανέρχεται σε 3,4 εκατομμύρια ευρώ, ενώ με την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης για ακόμη πέντε όμοια σκάφη, η συνολική επένδυση πρόκειται να ανέλθει σε 34 εκατομμύρια ευρώ.

Τα νέα περιπολικά σκάφη ναυπηγήθηκαν στη Φινλανδία από την εταιρεία “Marine Alutech Oy Ab” και ενσωματώνουν τις πλέον σύγχρονες προδιαγραφές. Είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο με υπερκατασκευή σύνθετων υλικών και έχουν μήκος 19,5 μέτρα, πλάτος 5,1 μέτρα και βύθισμα 0,8 μέτρα. Μπορούν να αναπτύξουν μέγιστη ταχύτητα άνω των 50 κόμβων, με επιχειρησιακή ταχύτητα άνω των 32 κόμβων και ακτίνα δράσης που φτάνει τα 360 ναυτικά μίλια.

Τα σκάφη διαθέτουν:

-αντιβαλλιστική προστασία περιμετρικά της υπερκατασκευής,

-τηλεχειριζόμενο σταθμό οπλισμού με δυνατότητα προσαρμογής πυροβόλων όπλων διαμετρήματος 7,62 mm ή 12,7 mm,

-σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά μέσα VHF, MF/HF, FM/AM και δορυφορική επικοινωνία,

-ραντάρ ναυτιλίας, κάμερα επιτήρησης ημέρας/νύχτας και σύστημα ηλεκτρονικών χαρτών,

-δυνατότητα φιλοξενίας εξαμελούς πληρώματος και επιπλέον ομάδας ειδικών

αποστολών, καθώς και μεταφοράς έως 40 ατόμων και

-πλήρη εξοπλισμό σωστικών μέσων, μέσων διάσωσης και εργαλείων συντήρησης.

Ειδική μέριμνα έχει ληφθεί για τις δυνατότητες διάσωσης, με ευκολίες περισυλλογής ναυαγών από την πρύμνη ή από την πλευρά του σκάφους, μέσω γερανού και δικτύων διάσωσης. Ο συνδυασμός ταχύτητας, επιχειρησιακής εμβέλειας και εξοπλισμού καθιστά τα νέα σκάφη ιδανικά για την επιτήρηση, την αποτροπή παράνομων δραστηριοτήτων και τη διάσωση ανθρώπινων ζωών στη θάλασσα, ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Τα τρία εκ των πέντε σκαφών έχουν ήδη διατεθεί στις Λιμενικές Αρχές Τήνου, Σάμου και Κω, ενώ τα άλλα δύο θα διατεθούν στις Λιμενικές Αρχές Χίου και Ηρακλείου, ενισχύοντας ουσιαστικά την επιχειρησιακή παρουσία του Λιμενικού Σώματος σε περιοχές με ιδιαίτερη γεωγραφική και στρατηγική σημασία.

Με την παραλαβή των νέων σκαφών, το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή αποκτά ισχυρότερα μέσα για την προστασία των θαλάσσιων συνόρων της χώρας, τη στήριξη των νησιωτικών κοινωνιών και την εκπλήρωση της αποστολής του για την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Στην τελετή στην οποία χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχελώου, κ.κ. Νήφων, ως εκπρόσωπος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Πειραιώς, παρέστησαν επίσης ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, Βουλευτές Ν.Δ. Α΄, Β΄ Πειραιώς και Δωδεκανήσου, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, η Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, Σταυρούλα Αντωνάκου, ως εκπρόσωπος του Περιφερειάρχη Αττικής, ο Δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης, ο Αρχηγός ΓΕΝ, Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, Αντιπτέραρχος (Ι), Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, Αντιστράτηγος ΠΣ, Θεόδωρος Βάγιας, εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΣ και του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., ο Γενικός Γραμματέας Εθνικής Ασφάλειας, Αθανάσιος Ντόκος, ο Γενικός Γραμματέας Ναυτιλίας και Λιμένων, Ευάγγελος Κυριαζόπουλος, ο Γενικός Γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Μανώλης Κουτουλάκης, ο Γενικός Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής, Εμμανουήλ Λογοθέτης, επίτιμοι Αρχηγοί Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ., ο Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Λ.Σ., Σταύρος Βοϊδονικόλας, εκπρόσωπος της Λέσχης Αξιωματικών Λ.Σ., εκπρόσωποι δικαστικών αρχών (πολιτικών και στρατιωτικών), εκπρόσωποι της εφοπλιστικής και ναυτιλιακής κοινότητας, οι Α΄ και Β΄ Υπαρχηγοί Λ.Σ –ΕΛ.ΑΚΤ., Αντιναύαρχος Λ.Σ. Χρήστος Κοντορουχάς και Υποναύαρχος Λ.Σ. Φώτιος Κιάμος, ο Γενικός Επιθεωρητής Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ., Υποναύαρχος Λ.Σ. Χρήστος Παπακωνσταντίνου και λοιποί ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας.

Επιπρόσθετα, παρέστησαν εκπρόσωποι της φινλανδικής κατασκευάστριας εταιρείας των πέντε ταχύπλοων περιπολικών σκαφών, “Marine Alutech Oy AB”, καθώς και η Πρέσβης της Φινλανδίας στην Ελλάδα, Leena Pylvanainen. Ακολουθούν οι ομιλίες του Αρχηγού του Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ., του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και του Προέδρου της Κυβέρνησης.

Αρχηγός Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ., Αντιναύαρχος Λ.Σ. Τρύφων Κοντιζάς:

«Εξοχότατε Κύριε Πρωθυπουργέ, Κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης, Κύριε Υπουργέ Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Κύριε Υπουργέ Μετανάστευσης και Ασύλου, Κυρία Υπουργέ Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Κύριοι Υφυπουργοί, Κύριοι Βουλευτές, Κύριε Αρχηγέ του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, Κυρία Αντιπεριφερειάρχη, Κύριε Δήμαρχε, Θεοφιλέστατε, Κυρία Πρέσβη, Κύριοι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων Ναυτικού και Αεροπορίας, Κύριοι Αρχηγέ του Πυροσβεστικού Σώματος, Κύριοι Εκπρόσωποι των Αρχηγών Στρατού και Ελληνικής Αστυνομίας, Κύριοι Γενικοί Γραμματείς, Κύριοι εκπρόσωποι της ναυτιλιακής κοινότητας, Κύριοι εκπρόσωποι Φορέων και Οργανισμών, Αξιότιμοι προσκεκλημένοι, Κυρίες και Κύριοι, Αγαπητοί συνάδελφοι,

Σήμερα, γράφουμε ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο στη συνεχή πορεία εκσυγχρονισμού και ενίσχυσης του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής. Με στρατηγικό σχεδιασμό και αποφασιστικότητα, εξοπλιζόμαστε με σύγχρονα μέσα που αυξάνουν τις επιχειρησιακές μας δυνατότητες και μας επιτρέπουν να ανταποκριθούμε στις πολυσύνθετες προκλήσεις της εποχής. Με ιδιαίτερη τιμή και συγκίνηση σας καλωσορίζω στη σημερινή τελετή παραλαβής και ένταξης πέντε νεότευκτων ταχύπλοων παράκτιων περιπολικών σκαφών – των σκαφών 620, 621, 622, 623 και 624 – τα οποία θα αποτελέσουν πολύτιμο πολλαπλασιαστή ισχύος στον στόλο μας.

Η παρουσία σας αποτελεί έμπρακτη στήριξη και αναγνώριση της αποστολής μας. Η προμήθεια των πέντε παράκτιων περιπολικών σκαφών και η ναυπήγηση επιπλέον πέντε – με χρήση του δικαιώματος προαίρεσης, συνολικής αξίας 34 εκατ. ευρώ, συγχρηματοδοτείται σε ποσοστό 75% από τα Ταμεία Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων και συγκεκριμένα από το Πρόγραμμα Ελλάδας του Μέσου Χρηματοδοτικής Στήριξης για τη Διαχείριση των Συνόρων και την Πολιτική Θεωρήσεων του Ταμείου για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Συνόρων 2021-2027.

Να σημειώσω ότι για την εν λόγω προμήθεια, ο Φορέας μας προσέφυγε για πρώτη φορά στη διαγωνιστική διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στη ναυπήγηση των υψηλών προδιαγραφών σκαφών, που έχουμε σήμερα μπροστά μας. Σε αυτό το σημείο, συγχαίρω θερμά τα στελέχη μας που συμμετείχαν στην επιτροπή.

Η άρτια συνεργασία μεταξύ:

-των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

-της Υπηρεσίας Διαχείρισης Ευρωπαϊκών και Αναπτυξιακών Προγραμμάτων,

-της Ειδικής Υπηρεσίας Συντονισμού και Διαχείρισης Προγραμμάτων Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων,

-των Αξιωματικών του Λιμενικού Σώματος των επιτελικών Υπηρεσιών που συμμετείχαν

στις Επιτροπές διενέργειας του διαγωνισμού – παρακολούθησης και παραλαβής του έργου, απέδειξε ότι τα μεγάλα έργα γίνονται πράξη μόνο μέσα από συνέργειες, σχέδιο και συνέπεια. Χωρίς να σταθώ σε όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες, αξίζει να επισημανθούν τα βασικά χαρακτηριστικά των νέων σκαφών, που τα καθιστούν κορυφαία εργαλεία ασφάλειας και επιχειρησιακής δράσης:

-Ναυπηγήθηκαν στη Φινλανδία από την εταιρεία Marine Alutech Oy Ab.

-Το Μήκος τους είναι 19,5 μέτρα και το πλάτος τους 5,1 μέτρα.

-Αναπτύσσουν Ταχύτητα άνω των 50 κόμβων και η ακτίνα δράσης τους είναι 360 ναυτικά μίλια.

-Διαθέτουν σύγχρονο μηχανολογικό και ναυτιλιακό εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας.

-Έχουν αντιβαλλιστική προστασία και διαθέτουν τηλεχειριζόμενο σταθμό οπλισμού με δυνατότητα προσαρμογής ελαφρών πυροβόλων.

-Έχουν πλήρωμα 6 ατόμων και δυνατότητα φιλοξενίας 40 επιβατών σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.

Ήδη τρία σκάφη έχουν παραδοθεί σε Τήνο, Κω και Σάμο, ενώ τα υπόλοιπα δύο θα αναχωρήσουν άμεσα για Χίο και Ηράκλειο.

Οι επιχειρησιακές μας δυνατότητες ενισχύονται σημαντικά, καθώς τα νέα σκάφη εξυπηρετούν :

-Την αποτελεσματικότερη επιτήρηση των θαλασσίων οδών και την καλύτερη διαχείριση

των μεταναστευτικών ροών.

-Την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και των παράνομων

δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο πεδίο.

-Τις ταχείες επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.

συνεισφέροντας στην προστασία των εθνικών και παράλληλα, ευρωπαϊκών θαλάσσιων συνόρων μας.

Η συμβολή τους είναι καθοριστική στο Ανατολικό Αιγαίο, την Κρήτη και τις Κυκλάδες, περιοχές ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.

Η παραλαβή αυτών των σκαφών είναι μέρος ενός συνολικού εξοπλιστικού προγράμματος άνω των 800 εκατομμυρίων ευρώ, με αξιοποίηση των Ταμείων Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων 2021–2027. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

-Υπερσύγχρονα πλωτά και χερσαία μέσα.

-Συστήματα επιτήρησης.

-Μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

-Ψηφιακές τεχνολογίες που μειώνουν τη γραφειοκρατία και βελτιώνουν την ανταπόκρισή μας στη διαχείριση κρίσεων.

Το όραμά μας είναι να καταστήσουμε το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή πιο αποτελεσματικό, γρήγορο και τεχνολογικά προηγμένο, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις ασφαλείας.

Αγαπητοί κυβερνήτες και στελέχη,

Η Πολιτεία σας εμπιστεύεται πλοία που ενσωματώνουν την αιχμή της τεχνολογίας και την εμπειρία του Σώματος.

Η αξία τους όμως εξαρτάται από εσάς. Η αποφασιστικότητά σας, το ήθος και η αφοσίωσή σας είναι τα στοιχεία εκείνα που θα κάνουν αυτά τα σκάφη να ξεχωρίσουν και να γράψουν τη δική τους ιστορία. Υπηρετήστε με συνέπεια τις αξίες και τις παραδόσεις του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής. Γίνετε οι άγρυπνοι φρουροί των θαλασσών μας και οι πρώτοι που θα φτάσουν σε κάθε άνθρωπο που ζητά βοήθεια.

Σας εύχομαι καλές αποστολές, ασφαλείς περιπολίες και ο Άγιος Νικόλαος να στέκει πάντα φύλακας στην πλώρη σας».

Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας:

«Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Αντιπρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, Θεοφιλέστατε, κύριε Αρχηγέ των Ενόπλων Δυνάμεων, κύριοι Αρχηγοί των Σωμάτων Ασφαλείας, πρώην Αρχηγοί, Υπαρχηγοί, κύριες και κύριοι,

θα προσπεράσω σε αυτό το καλοκαιρινό απόγευμα, όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά και την πολύ σωστή ανάλυση, την οποία έκανε ο κύριος Αρχηγός, καθότι δεν χρειάζεται να επαναληφθούμε.

Θέλω να πω, όμως, ότι αξίζει ιδιαίτερη μνεία στους πρώην Υπουργούς, κύριο Ιωάννη Πλακιωτάκη και Χρήστο Στυλιανίδη, όπως και στους πρώην Αρχηγούς τον Ναύαρχο, τον κύριο Κλιάρη Θεόδωρο και τον Ναύαρχο, τον κύριο Αλεξανδράκη Γεώργιο, για την καθοριστική συμβολή τους στη σχεδίαση και υλοποίηση του εν λόγω έργου. Και πράγματι, είναι ένα έργο στρατηγικής επιλογής και σημασίας και δίνει περαιτέρω περιθώρια, σημαντικά περιθώρια, στην επιχειρησιακή δυνατότητα του Λιμενικού Σώματος. Και αποδεικνύει ότι η κυβέρνησή μας, υπό τον Πρωθυπουργό μας, τον Κυριάκο τον Μητσοτάκη, στηρίζει νομίζω διαχρονικά και με συνέπεια το Λιμενικό Σώμα, στην προστασία των θαλάσσιων συνόρων και στη στήριξη των νησιωτών μας.

Τα τρία σκάφη, όπως γνωρίζετε, υπηρετούν ήδη στη Τήνο, τη Σάμο και την Κω. Τα δύο θα πάνε στη Χίο και στο Ηράκλειο και θα εξετάσει η αρμόδια υπηρεσία του Λιμενικού Σώματος, αν και εφόσον θα αξιοποιήσει τη δυνατότητα για άλλα πέντε σκάφη σε σχέση με τη συγκεκριμένη παραγγελία. Όμως, κυρίες και κύριοι, αυτή είναι μόνο η αρχή. Ο κύριος Πρωθυπουργός ζήτησε να τρέξουμε τάχιστα όλα τα προγράμματα στο Λιμενικό Σώμα, τα προγράμματα ψηφιοποίησης, τα προγράμματα που περιλαμβάνονται στο ΑΙΓΙΣ 2 και τα οποία θα προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα και με τόλμη. Βλέπω εδώ τον Υπουργό Μετανάστευσης, τον Θάνο τον Πλεύρη, να τον ευχαριστήσω για τη συνεργασία, καθότι τα ταμεία τα οποία χρηματοδοτούν το κύριο έργο και αυτές τις δράσεις προέρχονται από το Υπουργείο Μετανάστευσης και έχουμε μια πολύ καλή συνεργασία.

Στους επόμενους πέντε με έξι μήνες, θα έχουμε προκηρύξει το σύνολο των διαγωνιστικών διαδικασιών για το Λιμενικό Σώμα και το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Αυτά περιλαμβάνουν το ανάλογο του War Room της Πολιτικής Προστασίας – βλέπω εδώ και τον Αντιστράτηγο, τον κύριο Βάγια – ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στην πρόληψη και στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση και ενημέρωση. Περιλαμβάνει πλοία ανοιχτής θαλάσσης του Λιμενικού Σώματος, δύο με δυνατότητα άλλα δύο, καταδιωκτικά σκάφη, δυνατότητα να προμηθευτούμε drone, σένσορες – σε δεύτερο χρόνο – μη επανδρωμένα υποβρύχια και ό,τι απαιτείται, προκειμένου το Λιμενικό Σώμα και το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής να έρθει στο 2025-2026 και να μπορεί να υποστηρίξει πλήρως τα θαλάσσια σύνορά μας, τα λιμάνια μας που είναι πηγή εσόδων και ανάπτυξης και όλες τις υποδομές μας. Θέλω να πω ότι, στα πλαίσια της νομιμότητας και της διαφάνειας, η βούληση της ελληνικής κυβέρνησης είναι να δοθεί η δυνατότητα στα ελληνικά ναυπηγεία, στους Έλληνες ναυπηγούς, στους ανθρώπους αυτού του κλάδου που βλέπουμε ότι σιγά σιγά επανενεργοποιείται, να συμμετάσχει με βάσιμες αξιώσεις στους εν λόγω διαγωνισμούς.

Προφανώς, στα πλαίσια μιας διεθνούς διαγωνιστικής διαδικασίας, κανείς δεν μπορεί να αποκλειστεί αλλά η βούληση της ελληνικής κυβέρνησης είναι να στηριχτεί αυτός ο κλάδος, να ενδυναμωθεί. Αυτό σημαίνει ανάπτυξη, σημαίνει νέες θέσεις εργασίας, σημαίνει τεχνογνωσία και δυνατότητα συμμετοχής και σε άλλους διεθνείς διαγωνισμούς. Πιστεύω ότι το Λιμενικό Σώμα θα βγει από αυτή τη διαδικασία πιο δυνατό, σύγχρονο και αξιόμαχο. Είναι χρέος μας απέναντι στους συμπολίτες μας, στους νησιώτες και στους ανθρώπους αυτούς που διεκδικούν – και σωστά – ασφάλεια, σταθερότητα και προοπτική.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Πρόεδρος της Κυβέρνησης, Κυριάκος Μητσοτάκης:

«Κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι στην Κυβέρνηση και στο Κοινοβούλιο, κύριε Δήμαρχε, κύριοι Αρχηγοί, κυρίες και κύριοι, Αυτά τα υπερσύγχρονα περιπολικά σκάφη τα οποία υποδεχόμαστε σήμερα, σημαίνουν πολλά περισσότερα από μία ακόμα πρωτοβουλία αναβάθμισης του στόλου του Λιμενικού. Όχι μόνο γιατί αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος ενίσχυσης των πλωτών μέσων του Λιμενικού Σώματος, όσο γιατί σηματοδοτούν τη διαρκή μας δέσμευση να διατηρούμε τα ελληνικά νερά ασφαλή, απλώνοντας, κ. Αρχηγέ, τη νομιμότητα σε όλη την έκτασή τους.

Και με δεδομένη, βέβαια, κ. Υπουργέ και τη μεγάλη μεταναστευτική πρόκληση, αυτά τα πέντε νέα αποκτήματά μας ενσαρκώνουν και αυτή τη διττή φύση της θαλάσσιας ασφάλειας. Ενώ διαθέτουν αμυντικές δυνατότητες, όπως η αντιβαλλιστική προστασία, τηλεχειριζόμενος οπλισμός, είναι επίσης σχεδιασμένα και για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, με χώρους φιλοξενίας ναυαγών, με δυνατότητες έρευνας και διάσωσης, με ειδικό ιατρικό εξοπλισμό. Υπογραμμίζουν έτσι, τη θεμελιώδη προσέγγιση της πατρίδας μας στο συγκεκριμένο πρόβλημα της εποχής, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη θωράκιση των συνόρων μας, χερσαίων αλλά και θαλασσίων, ταυτόχρονα, όμως, και με την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Είναι κάτι που εσείς οι γυναίκες και οι άντρες της Ελληνικής Ακτοφυλακής το ξέρετε από πρώτο χέρι, δίνοντας καθημερινά αυτές τις παράλληλες μάχες στις αλλεπάλληλες αποστολές σας.

Γι΄ αυτό και θα πρότεινα να κρατάτε, ας κρατάμε όλοι μαζί κλειστά τα αυτιά μας στην κριτική κάποιων που από την άνεση του σαλονιού τους κατηγορούν ανεύθυνα αυτούς οι οποίοι παλεύουν στα κύματα, στοχοποιώντας όσους τιμούν με αυταπάρνηση την αποστολή τους, αλλά και τον όρκο τους, αλλά και το εθνόσημο το οποίο τόσο υπερήφανα φοράνε, και αναπαράγοντας συχνά και την πιο χυδαία προπαγάνδα των διακινητών. Ευτυχώς, όμως, η δική σας παρουσία, η δική σας δράση έρχεται να επιβεβαιώσει το ακριβώς αντίθετο, δηλώνοντας, μάλιστα, ότι η υδάτινη ελληνική επικράτεια ταυτίζεται, ας μην το ξεχνάμε αυτό, με τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Γι’ αυτό και ένα δυνατό Λιμενικό στην πατρίδα μας σημαίνει ουσιαστικά μια δυνατή θαλάσσια άμυνα για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, κάτι το οποίο αντανακλάται σαφώς και στο τρέχον πρόγραμμα των εξοπλισμών του.

Και η αποτελεσματικότητα του Σώματος αναδεικνύεται από συγκεκριμένα μετρήσιμα αποτελέσματα στο πεδίο. Φέτος, και πρέπει να το τονίσουμε αυτό, καταγράφεται μια σημαντική μείωση στις συνολικές παράνομες αφίξεις παρά τις αυξημένες πιέσεις στα νότια σύνορά μας και τα παιχνίδια που ορισμένοι συνεχίζουν να παίζουν στις πλάτες απελπισμένων ανθρώπων. Το πρώτο 8μηνο του 2025 η κάμψη φτάνει το 7,2% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι. Ειδικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία αποτέλεσαν για πολλά χρόνια και το επίκεντρο της παράνομης διακίνησης ανθρώπων, η μείωση έχει ξεπεράσει το 42%.

Ενώ, σχετικά με τις αφίξεις από τη Λιβύη, που μας προβλημάτισαν πολύ τους τελευταίους μήνες, αρχικά όντως ήταν περισσότερες, φαίνεται όμως ότι η αποφασιστική πρωτοβουλία της κυβέρνησης να αναστείλει προσωρινά τις διαδικασίες ασύλου αποτέλεσε ένα ουσιαστικό σημείο καμπής. Το τελευταίο διάστημα έχει διαμορφωθεί μια καμπύλη πτωτικής τάσης, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Και είναι ενδεικτικό ότι κατά τη διάρκεια ολόκληρου του Αυγούστου -επαναλαμβάνω, ολόκληρου του Αυγούστου- έφτασαν στην Κρήτη σχεδόν όσοι καταγράφηκαν μόνο σε μια μέρα του Ιουλίου.

Και η εντυπωσιακή αυτή αλλαγή προς το καλύτερο αντικατοπτρίζει όχι μόνο τις βελτιωμένες δυνατότητες επιτήρησης και αποτροπής, αλλά και τη γενικότερη επίδραση μιας πολύ σαφούς, συνεπούς, αυστηρής αλλά δίκαιης πολιτικής.

Και τα νέα αυτά περιπολικά σκάφη σίγουρα θα ενισχύσουν, κ. Υπουργέ, κ. Αρχηγέ, τις δυνατότητές μας να διατηρούμε τις ροές σε ελεγχόμενα επίπεδα.

Κατασκευάστηκαν, άλλωστε, με προδιαγραφές που υπέδειξαν Έλληνες ειδικοί και ανταποκρίνονται στις γεωγραφικές προκλήσεις, τις ιδιαίτερες, των ελληνικών θαλασσών. Και θέλω να κλείσω εκφράζοντας την ευχή μου ότι, όπως είπε και ο κ. Υπουργός, στα επόμενα μεγάλα προγράμματα του Λιμενικού Σώματος, και γιατί όχι και του Πολεμικού Ναυτικού, κ. Αρχηγέ, θα υπάρχει πια μια πολύ πιο ενεργή συμμετοχή των Ελληνικών Ναυπηγείων, τα οποία απέκτησαν ξανά ζωή τα τελευταία χρόνια χάρη στις πρωτοβουλίες αυτής της κυβέρνησης και τα οποία ενθαρρύνουμε να μπουν δυναμικά στις διαγωνιστικές διαδικασίες οι οποίες θα δρομολογηθούν το επόμενο διάστημα.

Και κλείνω, λοιπόν, με την ευχή αυτά τα νέα σκάφη να είναι καλοτάξιδα περιπολικά, κυρίως όμως να έχουν πάντα άξια και υγιή πληρώματα. Αξίζετε -και αναφέρομαι εδώ στα στελέχη του Λιμενικού- τον καλύτερο δυνατό εξοπλισμό σε εκείνο το Σώμα το οποίο αγρυπνά στις ακτές μας, στις θάλασσες μας, στα λιμάνια μας, 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο. Γι’ αυτό, άλλωστε, θα έχετε πάντα όχι μόνο τη στήριξη της Πολιτείας αλλά και την ευγνωμοσύνη όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων. Σας ευχαριστώ και καλοτάξιδα τα νέα σκάφη».

Το άρθρο Λιμενικό Σώμα: Προσεχώς 2+2 νέα Περιπολικά Ανοικτής Θαλάσσης, νέα καταδιωκτικά σκάφη και Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Συνεκπαίδευση μεταξύ προσωπικού του Λιμενικού Σώματος και των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού Ξηράς πραγματοποιήθηκε κατά το προγενέστερο χρονικό διάστημα. Στο επίκεντρο βρέθηκαν τα σουηδικά ταχύπλοα σκάφη CB90 που υπηρετούν στο Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή και προσωπικό της 32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών που εδρεύει στον Βόλο. Η συνεκπαίδευση πραγματοποιήθηκε εντός του Παγασητικού κόλπου από πλωτό σκάφος του Λιμενικού Σώματος και των Ελλήνων Πεζοναυτών σε αντικείμενα και διαδικασίες φόρτωσης προσωπικού και υλικού καθώς και επιβίβασης – αποβίβασης των στελεχών της  32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών. Στην επιχειρησιακή συνεκπαίδευση συμμετείχε και Αρματαγωγό της κλάσης «ΙΑΣΩΝ» της Διοίκησης Αμφίβιων Δυνάμεων του Αρχηγείου Στόλου Πολεμικού Ναυτικού δεδομένου πως αξιολογείται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο Στρατού σε συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού η δυνητική χρήση των CB90 ως σκάφων εφόδου στα πλαίσια διενέργειας αποβατικών επιχειρήσεων.

To ζήτημα της απόκτησης σκαφών εφόδου υψηλών επιχειρησιακών ικανοτήτων και αμιγώς στρατιωτικών προδιαγραφών έχει απασχολήσει τη στρατιωτική ηγεσία εδώ και αρκετά χρόνια. Από το 2022 είχαμε γράψει αποκλειστικά σε άρθρο με τίτλο: «Aποκλειστικό: Ο Στρατός Ξηράς σχεδιάζει την απόκτηση νέων ταχυπλόων με επίκεντρο το CB-90» στις 26 Ιουλίου 2022 πως τόσο το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (Διοίκηση Ειδικού Πολέμου) όσο και το Γενικό Επιτελείο Στρατού (Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων) έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στην απόκτηση σκαφών προκειμένου να καλυφθούν οι σχετικές επιχειρησιακές ανάγκες ταχείας μεταφοράς προσωπικού σε βράχους, βραχονησίδες και μικρονήσια του Ανατολικού Αιγαίου επ’ ωφέλειά μονάδων Αμφίβιων Καταδρομέων αλλά και των Πεζοναυτών. Σε πρώτη φάση σχεδιάζεται από το ΓΕΣ και το ΓΕΕΘΑ η απόκτηση ενός αριθμού σκαφών όπως τα CB-90 ώστε επιτέλους οι Αμφίβιοι Καταδρομείς και οι Πεζοναύτες να διαθέτουν σκάφη στρατιωτικών προδιαγραφών και όχι πολιτικές σχεδιάσεις πνευστών σκαφών (φουσκωτά) αμφίβολης επιχειρησιακής αξίας λόγω εγγενών μειονεκτημάτων (έλλειψη θωράκισης, περιορισμένη ακτίνα δράσης, αδυναμία ύπαρξης κατάλληλου οπλισμού, μικρό εκτόπισμα). Υπενθυμίζεται ότι τα σουηδικής προέλευσης ταχύπλοα CB90 έχουν αξιολογηθεί εδώ και τρείς δεκαετίες από το Λιμενικό Σώμα ενώ έχουν αποκτηθεί τρία σκάφη τα οποία υπηρέτησαν τόσο στο Ιόνιο όσο και στο Ανατολικό Αιγαίο.

Κατά τη παρούσα φάση οι επιτελείς καταρτίζουν τις επιχειρησιακές προδιαγραφές και τα τεχνικά στοιχεία που θα πρέπει να έχουν τα υποψήφια σκάφη. Κύρια στοιχεία είναι τα σκάφη να είναι μήκους τουλάχιστον 15 μέτρων, με δυνατότητα μεταφοράς κατ’ ελάχιστο 18-20 στρατιωτών μετά φόρτου μάχης τρίτης γραμμής σε ειδικό χώρο με προδιαγραφές θωράκισης έναντι όπλων μικρού διαμετρήματος, ικανότητας να φέρουν τηλεχειριζόμενο ή τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού ή ακόμη και εγκατάστασης βλημάτων μικρού βεληνεκούς για τη προσβολή στόχων καθώς και πλήρους εξοπλισμού σύγχρονων αισθητήρων και μέσων διοίκησης και ελέγχου.

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για κόστος ανά σκάφος περί τα 3 με 4 εκατομμύρια ευρώ, ποσό ανάλογο ενός σύγχρονου σκάφους στρατιωτικών προδιαγραφών όπως αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Σε επιτελικό επίπεδο στόχος του ΓΕΕΘΑ είναι η ταχεία μεταφορά δυνάμεων, η ενίσχυση και προενίσχυση νήσων και μικρονήσων, η υποστήριξη κύριων και ενδιάμεσων νήσων στη Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ, η ανακατάληψη μικρονήσων και βραχονησίδων καθώς και οι καταδρομικές ενέργειες στα μικρασιατικά παράλια. Τα σκάφη σχεδιάζεται να υπηρετούν στις Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομών (ή Ειδικά Τμήμα Εθνοφυλακής) και παράλληλα να εξυπηρετούν και τις Δυνάμεις Αμέσου Επεμβάσεως που αποτελούνται από τμήματα των Ταγμάτων Πεζικού. Σημειώνεται ότι οι Ειδικές Δυνάμεις και συγκεκριμένα οι Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομών στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θα αποκτήσουν τα επόμενα χρόνια τα σκάφη Viking Norsafe S-1200 Armored Munin. Η σύμβαση για τα 41 σκάφη ανέρχεται στα 16 εκατομμύρια ευρώ. Όπως τονίζουν επιτελείς του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ στον γράφοντα το προαναφερθέν πρόγραμμα αφορά την αντικατάσταση του υφιστάμενου στόλου σκαφών Magna 690 RIB που υπηρετούν στα ΕΤΕΘ. Συνεπώς η ανάγκη για σκάφη εφόδου με ικανότητας παροχής πυρών υποστήριξης και θωράκισης όπως το CB-90 ή άλλες σχεδιάσεις (Μ12) παραμένει δεδομένη. Αξίζει να σημειωθεί πως οι γερανοί των αρματαγωγών του ΠΝ μεταφέρουν ήδη τις αποβατικές ακάτους (ΑΒΑΚ) που ζυγίζουν 10 τόνους έκαστη οπότε ίσως να μπορεί να εξεταστεί η μικρή αύξηση του φορτίου τους στους 13 – 14 τόνους ώστε να μπορούν να μεταφέρουν τα M12 Jurmo ή των CB90 ώστε τα σκάφη αυτά να μπορούν να λειτουργούν και από μητρικό πλοίο.

Το CB-90 New Generation στο στόχαστρο του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ

Η σουηδική SAAB παρουσίασε στα πλαίσια της έκθεσης αμυντικών συστημα΄των DSEI 2021 στο Λονδίνο το νέο CB-90 New Generation. Στο CB-90 New Generation έχουν λάβει χώρα μια σειρά από βελτιώσεις όπως το νέο τακτικό σύστημα μάχης ικανό να διασυνδέεται και χαρακτηρίζεται από διαλειτουργικότητα με άλλα οπλικά συστήματα όπως πλοία και εναέρια μέσα, νέους αισθητήρες όπως το ηλεκτροπτικό σύστημα επί των σκαφών καθώς και το ραντάρ Saab Giraffe 1X μια εξαιρετική προσθήκη ικανή να παρέχει στο σκάφος τη κατάλληλη έγκαιρη προειδοποίηση από πλειάδα απειλών (UAV, αεροσκάφη, ελικόπτερα). Σε γενικές γραμμές η βασική αποστολή παραμένει η ίδια για το σκάφος που σχεδιάστηκε για τις ανάγκες των ειδικών δυνάμεων της Σουηδίας στο αρχιπελαγικό περιβάλλον της σκανδιναβικής χώρας: ταχεία μεταφορά και ανάπτυξη αμφίβιων δυνάμεων σε δυσπρόσιτα σημεία και βραχώδεις ακτές. Το CB90 Next Generation (CB90 NG) έχει μήκος 16,3 μέτρα, αναπτύσσει μέγιστη ταχύτητα 45 κόμβων ενώ με έχει ακτίνα δράσης 300 ναυτικά μίλια με συνεχή ταχύτητα 38 κόμβων σε κατάσταση θάλασσας 1. Το σκάφος της Saab μεταφέρει 21 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες.

Το CB90 Next Generation (CB90 NG) δέχεται πλειάδα και πληθώρα οπλικών συστημάτων ικανά να παρέχουν κατασταλτικό πυρ και πυρά υποστήριξης στις αμφίβιες δυνάμεις που αποβιβάζονται. Ενδεικτικά αναφέρεται η τηλεχειριζόμενη οικογένεια πύργων οπλισμού της Saab με την ονομασία Trackfire. To Trackfire διαμετρήματος 12,7 χιλιοστών δοκιμασμένο από τις σουηδικές αμφίβιες δυνάμεις διακρίνεται για την ακρίβεια πυρών σε μεγάλες αποστάσεις. Επίσης, στο σκάφος μπορούν να τοποθετηθούν και «μικρά» κατευθυνόμενα βλήματα όπως τα Helfire, τα γαλλικά MMP ή τα αντιαεροπορικά βλήματα βραχέως βεληνεκούς τύπου RBS-70. Σημειώνεται, ότι τα ελληνικά CB-90 του Λιμενικού Σώματος διαθέτουν και δύο μικρού διαμετρήματος πολυβόλα 7,62 χιλιοστών στη πλώρη μέσα σε κρύπτες και με τηλεχειριζόμενη λειτουργία μέσα από την καμπίνα διακυβέρνησης. Προσφάτως είχαμε γράψει πως το Σουηδικό Ναυτικό ανακοίνωσε ότι σε συνεργασία με τη Saab δοκιμάζει την χρήση της νέας ελαφριάς τορπίλης Torpedo-47 (Tp-47), των 400 χιλιοστών, από ταχύπλοο σκάφος CB-90. Εκτός από το CB-90 δοκιμές εκτόξευσης της τορπίλης θα γίνουν και από μη-επανδρωμένο σκάφος. Πρόκειται για τορπίλη ηλεκτρικής πρόωσης, ενσύρματης καθοδήγησης με προηγμένο σύστημα ανίχνευσης και πλοήγησης. Ζυγίζει 340 κιλά, εκ των οποίων 50 κιλά ζυγίζει η πολεμική κεφαλή, και έχει μήκος 2,85 μέτρα. Το μέγιστο βεληνεκές της είναι 50 χιλιόμετρα, ενώ μπορεί να επιχειρεί σε βάθος 300+ μέτρα. Μπορεί να επιτύχει μέγιστη ταχύτητα 40+ κόμβους (74+ χιλιόμετρα την ώρα). Επίσης μπορεί να εφοδιαστεί και με το τρισδιάστατο ραντάρ Giraffe 1X.

Παράλληλα, η Σουηδία ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε πρόγραμμα προμήθειας νέων πυραύλων παράκτιας άμυνας, με τους οποίους θα εξοπλίσει τα ταχύπλοα σκάφη CB-90. Οι νέοι πύραυλοι θα αποκαλούνται RBS-18. Οι πύραυλοι θα είναι μικρού βεληνεκούς δεδομένου ότι τα CB-90 έχουν μήκος 16 μέτρα, πλάτος τέσσερα μέτρα και επί του καταστρώματος το βάρος δεν μπορεί να ξεπερνά τα 1.400 κιλά. Το πρόγραμμα προμήθειας των νέων πυραύλων εντάσσεται στο πρόγραμμα «Amfbat 2030», το οποίο έχει στόχο να αυξήσει την ισχύ των Σουηδών Πεζοναυτών με χρονικό ορίζονται το 2030. Ένα από τα στοιχεία του προγράμματος «Amfbat 2030» είναι να δώσει στους πεζοναύτες την ικανότητα να μάχονται και να προσβάλλουν στόχους αποτελεσματικά από τα σκάφη τους, χωρίς να υπάρχει ανάγκη αποβίβασης. Στο πλαίσιο του προγράμματος ήδη η Σουηδία έχει ανακοινώσει ότι θα αποκτήσει CB-90 με όλμους των 120 χιλιοστών, ενώ σκάφη του τύπου θα εξοπλιστούν και με αντιαεροπορικά πυροβόλα. Προκειμένου να υπάρχει μια τάξη μεγέθους κόστους, το καλοκαίρι του 2024 η σουηδική Saab ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση με τη Σουηδία, ύψους € 35.274.651,16, για την προμήθεια 10 ταχύπλοων σκαφών CB-90 νέας γενιάς (έκδοση HSM). Τα 10 νέα CB-90 HSM θα προστεθούν στα 18 σκάφη του ίδιου τύπου που η Σουηδία απέκτησε το 2019. To CB-90 HSM είναι το τελευταίο μέλος της οικογένειας των ταχύπλοων σκαφών CB-90. Στην νέα έκδοση το CB-90 έχει καλύτερες επιδόσεις, μεγαλύτερη ισχύ πυρός και μεγαλύτερες ικανότητες επιτήρησης.

Το άρθρο Τα ταχύπλοα CB90 αξιολογεί ο Στρατός Ξηράς: Συνεκπαίδευση Λιμενικού Σώματος και Ειδικών Δυνάμεων (Φωτογραφίες) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ο ρόλος των Αμφίβιων Καταδρομέων καθώς και των Μονάδων Πεζικού που αποτελούν τις δυνάμεις αμέσου επεμβάσεως (ΔΑΕ) είναι κομβικός στην άμυνα του Αρχιπελάγους. Αποστολή τους να διεξάγουν επιχειρήσεις Αμέσου Δράσεως, Ειδικής Αναγνώρισης και Ανορθοδόξου Πολέμου εναντίον κάθε εχθρικής δύναμης που θα απειλήσει έδαφος στον χώρο ευθύνης της τοπικής ΑΔΤΕ. Όπως όμως κάθε ζωντανός οργανισμός, οι Αμφίβιοι Καταδρομείς οφείλουν να εξελίσσονται συνεχώς προκειμένου να είναι σε θέση να υπηρετήσουν με αξιώσεις την αποστολή τους. Η μέχρι τώρα αποστολή των Αμφίβιων Καταδρομέων της 13ης Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων καθώς και των δυνάμεων που αποτελούν τις ΔΑΕ των Νήσων στη Περιοχή Ευθύνης της ΑΣΔΕΝ, αφορά σε αποστολές φύλαξης, προκατάληψης ή ανακατάληψης βραχονησίδων ή μικρονήσων.

Το 2022 το ΥΠΕΘΑ υπέγραψε επταετή σύμβαση με την εταιρία Viking Norsafe για την προμήθεια έως 41 ταχέων σκαφών για την κάλυψη των αναγκών μεταφοράς και επιχειρήσεων των Αμφίβιων Καταδρομέων του Ελληνικού Στρατού προκειμένου να αντικατασταθούν τα ταχύπλοα Magna 960 RIB τα οποία προμηθεύτηκαν οι Μοίρες Αμφίβιων Καταδρομέων μετά τη Κρίση των Ιμίων το 1996. Τα σκάφη αυτά είναι κατασκευασμένα από πολυεστέρα και υαλονίματα έχουν μήκος 12,2 μέτρα, επιτυγχάνουν μέγιστη ταχύτητα 55 κόμβων σε ιδανικές συνθήκες ενώ η εμβέλεια τους ανέρχεται στα 250 ν.μ. Μπορούν να μεταφέρουν μέχρι 12 αμφίβιους καταδρομείς σε ειδικά αντικραδασμικά καθίσματα, από τους οποίους οι έξι κάθονται εντός της καμπίνας του πιλοτηρίου η οποία παρέχει αντιβαλιστική προστασία από όπλα μικρου διαμετρήματος. Ο δε οπλισμός αποτελείται από έναν τηλεχειριζόμενο σταθμό για βαρύ πολυβόλο 12,7 χιλ. στην πλώρη και δύο θέσεις πυροβόλων μικρού διαμετρήματος πίσω στο ανοιχτό κατάστρωμα δεξιά και αριστερά. Η εξέλιξη αυτή είναι σαφώς μια πρόοδος του εξοπλισμού των συγκεκριμένων μονάδων σε σύγκριση με τα υπάρχοντα χρησιμοποιούμενα σκάφη Magna 960 τύπου RHIB τα οποία προσφέρουν μηδαμινή προστασία στο μεταφερόμενο προσωπικό.

Ο σκοπός των σκαφών αυτών είναι η ασφαλής μεταφορά του προσωπικού στο σημείο ενδιαφέροντος ή αντίστοιχα η απαγκίστρωση από αυτό με ταχύτητα και ασφάλεια. Αυτό προϋποθέτει ότι τα σκάφη των μονάδων των αμφίβιων καταδρομών είναι σε θέση να παρέχουν:

1. Ικανή ασφάλεια από τα στοιχεία της φύσης. Ένας στεγνός και μη καταπονημένος μαχητής διαθέτει μεγαλύτερη μαχητική ικανότητα από βρεγμένο και καταπονημένο. Επίσης να σημειώσουμε ότι το Αιγαίο κατα τη διάρκεια της Χειμερινής περιόδου είναι ένα δύσκολο περιβάλλον και η μετακίνηση ακόμη και σε μικρές αποστάσεις είναι δύσκολη. Επίσης να υπενθυμίσουμε ότι τα Ίμια συνέβησαν καταμεσής του Χειμώνα και στο Αιγαίο επικρατούσαν ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.
2. Ικανή βαλλιστική προστασία ώστε το σκάφος να μπορεί να πλησιάσει την ακτή για να αποβιβάσει με ασφάλεια τους μαχητές.
3. Ικανό όγκο πυρός για την κάλυψη της αποβιβαζόμενης/επιβιβαζόμενης ομάδας αλλά και να μπορεί να φέρει κύρια πλήγματα στον εχθρό. Η ανακατάληψη ή η φύλαξη/ ενίσχυση βραχονησίδας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση και η μαχητική ικανότητα και ισχύς του σκάφους είναι καίριος παράγοντας. Μια ομάδα τέτοιων σκαφών με ισχυρό οπλισμό είναι μια υπολογίσιμη δύναμη. O δε όγκος πυρός πρέπει να παρέχεται από τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού.

Συμπληρωματικά στα υπό προμήθεια S-1200 Munin υπάρχουν σχεδιάσεις που θα μπορούσαν να προσφέρουν τα παραπάνω στο ακέραιο και να μπορούν οι έλληνες αμφίβιοι καταδρομείς να χρησιμοποιούν ανάλογα με την αποστολή. Θα επικεντρωθούμε κυρίως σε σχεδιάσεις προερχόμενες από τα διδάγματα και τις επιχειρησιακές ανάγκες ενόπλων δυνάμεων που δρουν σε καθαρά αρχιπελαγικό περιβάλλον και έχουν παρόμοιες απαιτήσεις με τους έλληνες συναδέλφους τους. Αναφερόμαστε σε σκάφη που χρησιμοποιούν οι σουηδικές και φινλαδικές μονάδες για επιχειρήσεις στα φιορδ.

Η φιλανδική Marine Alutech προσφέρει δύο πολύ ενδιαφέρουσες σχεδιάσεις για τον εξοπλισμό αντίστοιχων μονάδων. Είναι τα σκάφη Watercat M12 και Watercat Μ18 AMC. Το πρώτο, Watercat M12 κλάση Jurmo, είναι ένα σκάφος το οποίο έχει σχεδιαστεί σε δύο διαφορετικές εκδόσεις. Μία για τη μεταφορά των φιλανδών πεζοναυτών με ικανότητα μεταφοράς μέχρι 20 μαχητών εσωτερικά και μία (Watercat M12 ΝΕΜΟ) εξοπλισμένη με πύργο που φέρει μονό όλμο των 120χιλ. Η έκδοση μεταφοράς προσωπικού έχει μήκος 14,25 μέτρα και εκτοπίζει 13,8 τόνους. Η μέγιστη ταχύτητα είναι 35 κόμβοι και έχει εμβέλεια άνω των 180 ν.μ. Στην όλη σχεδίαση είναι πολύ σημαντικό ότι το σύνολο του μεταφερόμενου προσωπικού είναι εντός της καμπίνας σε ειδικά αντικραδασμικά καθίσματα προστατευμένο από το θαλάσσιο περιβάλλον και τα καιρικά φαινόμενα ενώ το σκάφος διαθέτει στο πρόσθιο μέρος καταπακτές και υδραυλική ράμπα τα οποία διευκολύνουν την αποβίβαση προσωπικού και φορτίου. Το σκάφος μπορεί να φέρει μέχρι δύο βαρεία πολυβόλα των 12,7χιλ σε έστορες. Λόγω της εύκολης πρόσβασης στο εσωτερικό, το σκάφος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε φορειοφόρο για την απομάκρυνση τραυματιών. Το σκάφος διαθέτει δύο κινητήρες Caterpillar C7 των 331kW έκαστος που κινούν ισάριθμους υδροπροωθητές Rolls-Royce Kameva FF375. Μπορεί να μεταφέρει μέχρι τρεις τόνους ωφέλιμο φορτίο.

Το επόμενο είναι το Watercat Μ18 AMC, κλάση Jehu, το οποίο αποτελεί τη νεότερη σχεδίαση της Marine Alutech. Το Μ18 είναι μεγαλύτερο σκάφος και συνεπώς διαθέτει περισσότερες ικανότητες. Είναι κατασκευασμένο και αυτό από αλουμίνιο η γάστρα και σύνθετα υλικά η υπερκατασκευή της καμπίνας παρέχοντας πολύ υψηλή βαλλιστική προστασία. Το μήκος είναι 19,9 μέτρα και το εκτόπισμα 32 τόνοι. Μπορεί να μεταφέρει μέχρι 25 πλήρως εξοπλισμένους μαχητές και έχει πλήρωμα αποτελούμενο από δύο έως έξι άτομα. Έχει τη δυνατότητα να επιχειρεί σε όλες τις  κλιματικές συνθήκες από τα ψυχρά κλίματα της σκανδιναβίας μέχρι τα θερμά κλίματα του Περσικού λόγω ότι διαθέτει στον στάνταρντ εξοπλισμό σύστημα ψύξης-θέρμανσης. Όπως και το Μ12 στην πλώρη διαθέτει καταπακτή ανοιγόμενη προς τα επάνω αριστερά και ράμπα για την εύκολη και γρήγορη αποβίβαση των μεταφερόμενων μαχητών.

Το σκάφος τροφοδοτείται από κινητήρες ντίζελ Scania με ισχύ 660 kW ο καθένας. Το σκάφος διαθέτει επίσης δύο υδροπροωθητές Rolls-Royce 40A3, συζευγμένους με δύο κιβώτια ταχυτήτων ZF 500 και έναν βοηθητικό κινητήρα, Fischer Panda 25i PMS. Έχει χωρητικότητα καυσίμου 2.100 λίτρα. Το σύστημα πρόωσης παρέχει μέγιστη ταχύτητα μεγαλύτερη από 40k και ταχύτητα πλεύσης έως και 35k. Ο οπλισμός του αποτελείται από από έναν τηλεχειριζόμενο σταθμό trackfire της SAAB, επάνω από το πιλοτήριο ο οποίος μπορεί να φέρει εναλλακτίκα ένα βαρύ πολυβόλο 12,7χιλ ή βομβιδοβόλο των 40 χιλ καθώς και συζυγές πυροβόλο των 7,62χιλ. Επίσης διαθέτει άλλα δύο σημεία ανάρτησης οπλισμού.

Τα συστήματα πλοήγησης στο σκάφος κλάσης Jehu περιλαμβάνουν συστήματα δορυφορικής πλοήγησης και εντοπισμού θέσης, σύστημα παρακολούθησης κάμερας, μπροστινό σόναρ, μονάδα παρακολούθησης βίντεο, αυτόματο πιλότο, ραντάρ, βυθομετρητής βάθους, διεπαφές ανθρώπινης μηχανής διπλής εντολής (HMI) και σύστημα αυτόματης αναγνώρισης (AIS). Τα συστήματα επικοινωνίας του σκάφους περιλαμβάνουν ολοκληρωμένο ραδιοεξοπλισμό και στρατιωτικές επικοινωνίες και επικοινωνίες δεδομένων Inmarsat-C.

Το τρίτο σκάφος στην κατηγορία αυτή είναι το γνώριμο σουηδικό SAAB CB-90 από την πολυετή υπηρεσία στις τάξεις του λιμενικού σώματος, στη νέα έκδοση New Generation ή αλλιώς CB-90HSM. Η νέα έκδοση έχει επανασχεδιασθεί έτσι ώστε παράλληλα με τη μεταφορά του προσωπικού να μπορεί να διαθέτει αυξημένη ισχύ πυρός σε σύγκριση με το παλαιότερο μοντέλο. Το σκάφος έχει μήκος 16,3 μέτρα και εκτοπίζει 25 τόνους. Μπορεί να μεταφέρει με ασφάλεια σε κλειστή καμπίνα μέχρι 18 πλήρως εξολισμένους μαχητές οι οποίοι αποβιβάζονται από εμπρόσθια ράμπα. Στη νέα έκδοση το σκάφος φέρει έναν τηλεχειριζόμενο σταθμό trackfire της SAAB, επάνω από το πιλοτήριο ο οποίος μπορεί να φέρει εναλλακτίκα ένα βαρύ πολυβόλο 12,7χιλ ή βομβιδοβόλο των 40 χιλ καθώς και συζυγές πυροβόλο των 7,62χιλ. Επίσης διαθέτει άλλα τρία σημεία ανάρτησης οπλισμού στην πρύμνη τα οποία μπορούν να φέρουν είτε βαρύ πολυβόλο 12,7 χιλ είτε βομβιδοβόλο των 40 χιλ. Στο μέλλον εξετάζεται η εγκατάσταση πυροβόλου Bushmaster ή εναλακτικά εκτοξευτή πυραύλων επ.-επ. ή επ.-αέρος. Το σκάφος κινείται από δύο μηχανές των 900 ίππων έκαστη που κινούν δύο υδροπροωθητές με αυτή τη διάταξη επιταγχάνεται μέγιστη ταχύτητα 40+ κόμβων και εμβέλεια 300 ν.μ. με οικονομική ταχύτητα.

Τέλος στην αντίστοιχη κατηγορία εμπίπτει και το ελληνικής σχεδίασης σκάφος ειδικών επιχειρήσεων Αγήνωρ, το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις επιχειρησιακές ανάγκες του πολεμικού ναυτικού ενώ αξιωματικοί του πήραν ενεργό μέρος στην όλη σχεδίαση. Το σκάφος είναι τύπου V φτιαγμένο από κράματα αλουμινίου και το πρωτότυπο κατασκευάστηκε στα ελληνικά ναυπηγεία. Έχει μήκος 17,8 μέτρα και εκτόπισμα 22,5 τόνων. Τη πρόωση του σκάφος εξασφσαλίζουν δύο κινητήρες ΜΑΝ 8V των 1200 ίππων που κινούν ισάριθμες προπέλες μέσω κίβωτιου ταχυτήτων ZF 2000A. Το σκάφος πλέει με ταχύτητα άνω των 45 κόμβων και έχει ωφέλιμο φορτίο 4,5 τόνων. Η μέγιστη εμβέλεια με οικονομική ταχύτητα ειναι 350 ν.μ.  Μπορεί να μεταφέρει ομάδα ως 11 πλήρως εξοπλισμένων ανδρών των ειδικών επιχειρήσεων σε ειδικά αντικραδασμικά καθίσματα στο εσωτερικού του σκάφους, με πλήρη προστασία από τα στοιχεία της φύσης ενώ το πλήρωμα ανέρχεται σε 3 άτομα. Ο κύριος οπλισμός του Αγήνωρ είναι ένας τηλεχειριζόμενος σταθμός με βαρύ πολυβόλο των 12,7χιλ τοποθετημένος στην πλώρη. Θα επαναλάβουμε πως απαιτούνται σκάφη στρατιωτικών προδιαγραφών προκειμένου οι δυνάμεις της ΑΣΔΕΝ να διαθέτουν τακτική ευκινησία και ευελιξία και να μεταφέρονται οι εφεδρείες από το ένα κύριο νησί σε δευτερεύουσα νήσο. Συνεπώς, απαιτούνται σοβαρές επιλογές. Τι ορίζουμε ως σοβαρές επιλογές; Προφανώς σκάφη κλειστού τύπου με βαρύ οπλισμό, προστασία και θωράκιση, προσωπικό μεταφερόμενο σε ειδικούς χώρους με αντικραδασμικά καθίσματα και δυνατότητα να εξέρχονται οι αμφίβιοι καταδρομείς μέσω ειδικής ράμπας από τη πλώρη. Όλες οι άλλες επιλογές είναι φουσκωτά πολιτικού τύπου εντελώς ακατάλληλα για στρατιωτική χρήση. Επιλογές τύπου φουσκωτών σκαφών που εξοπλίζονται με 1-2 πολυβόλα και το προσωπικό μεταφέρεται εκτεθειμένο κακώς έγιναν και πολύ κακώς συνεχίζουν και υπάρχουν μέχρι σήμερα. Τα σκάφη είναι τελείως ακατάλληλα πλην της απλής μεταφοράς καταδρομέων από το σημείο Α στο σημείο Β με σχετικά καλή ταχύτητα και αυτονομία. Αυτό όμως δεν είναι το ζητούμενο. Παλαιότερα σε προηγούμενο Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού 2011-2025 από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ), υπήρχε το σχετικό πρόγραμμα για την απόκτηση Σύγχρονων Ταχυπλόων Σκαφών Μεταφοράς Δυνάμεων Άμεσης Επέμβασης, συνολικού κόστους 33,00 εκατ. ευρώ.

Το θέμα της απόκτησης σύγχρονων ταχυπλόων σκαφών είναι πρωταρχικής σημασίας ζήτημα για την άμυνα του Αιγαίου. Τα ταχύπλοα σκάφη είναι τα ΤΟΜΠ/ ΤΟΜΑ της θάλασσας ικανά να μεταφέρουν ενισχύσεις – εφεδρείες και στην ουσία να προσδώσουν στην ΑΣΔΕΝ τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τακτικό ελιγμό δια θαλάσσης αντί να αμύνεται απομονωμένα επί κύριων ή άλλων μικρότερων νήσων. Εδώ και 30 χρόνια, διαδοχικές ηγεσίες (πολιτικές και στρατιωτικές) δεν διαθέτουν τα ανάλογα κονδύλια προκειμένου να ναυπηγηθούν (κάλλιστα μπορεί να γίνει εγχώρια) σύγχρονα ταχύπλοα σκάφη κλειστού τύπου με ειδική ράμπα στη πλώρη αποβίβασης του προσωπικού, οπλικά συστήματα όπως τηλεχειριζόμενοι σταθμοί οπλισμού και άλλα όπλα καθώς και προστασία – θωράκιση από πυρά μικρών διαμετρημάτων. Προφανώς δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Αρκεί να δούμε τι έχουν πράξει ξένοι Στρατοί με ανάλογο περιβάλλον απειλών. Οι χώρες της Σκανδιναβίας είναι ένα πρώτης τάξης παράδειγμα που μπορούμε να αντιγράψουμε και να προσαρμόσουμε στο δόγμα μας. Η δικαιολογία πως δεν υπάρχουν κονδύλια είναι αστεία. Γιατί για άλλα προγράμματα όπως τα αμφίβια τεθωρακισμένα AAV-7 πριν ένα χρόνο δόθηκε προτεραιότητα; Προφανώς το ζήτημα είναι η προτεραιοποίηση. Συνεπώς, με έναν προϋπολογισμό της τάξης των 100 εκατομμυρίων ευρώ και λαμβάνοντας υπόψη πως ένα στρατιωτικών προδιαγραφών σκάφος κοστίζει περί τα 3-4 εκατομμύρια ευρώ, ναυπηγούνται περί τα 32-33 ταχύπλοα. Ευελπιστούμε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης να αποδώσει τη δέουσα βαρύτητα στο παρόν θέμα.

Το άρθρο Άμυνα Νήσων Αιγαίου: H κορυφαία ανάγκη για σύγχρονα ταχύπλοα σκάφη-Η πάγια απαίτηση για σκάφη συνοδείας και συμβολής στην άμυνα νήσων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ένας αλλοδαπός άνδρας τραυματίστηκε θανάσιμα, κατά τη διάρκεια καταδίωξης, από πλωτό του Λιμενικού Σώματος, ταχυπλόου που μετέφερε αλλοδαπούς από τις τουρκικές ακτές. Σύμφωνα με το Λιμενικό, το επεισόδιο σημειώθηκε στη Σύμη όταν το ταχύπλοο σκάφος που μετέφερε αλλοδαπούς από τις τουρκικές ακτές δεν συμμορφώθηκε με τα οπτικά και ηχητικά σήματα του πλωτού του Λιμενικού Σώματος. Παράλληλα το ταχύπλοο πραγματοποίησε επικίνδυνους ελιγμούς προσπαθώντας μάλιστα να εμβολίσει το σκάφος του Λιμενικού, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα τόσο των μεταναστών όσο και των μελών του πληρώματος του σκάφους του Λιμενικού. Ο τραυματισμένος αλλοδαπός διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ενώ το ταχύπλοο, με τους υπόλοιπους 13 επιβαίνοντες αλλοδαπούς, οδηγήθηκε στο λιμάνι της Σύμης.

Αναλυτικά το Δελτίο Τύπου του Λιμενικού Σώματος: «Τις πρωινές ώρες σήμερα, περιπολικό σκάφος του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. το οποίο εκτελούσε προγραμματισμένη περιπολία, εντόπισε στην θαλάσσια περιοχή βορειοδυτικά της Σύμης ύποπτο ταχύπλοο (Τ/Χ) σκάφος. Το Τ/Χ πολυεστερικό σκάφος, μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία του περιπολικού Λ.Σ. (ΠΛΣ), ανέπτυξε ταχύτητα με σκοπό την διαφυγή του. Ακολούθησε καταδίωξη από το ΠΛΣ, με τη χρήση ηχητικών και οπτικών σημάτων, στα οποία το Τ/Χ δεν συμμορφώθηκε, εκτελώντας επανειλημμένα ακραία επικίνδυνους ελιγμούς και εμβολίζοντας το ΠΛΣ στην αριστερή πλευρά και συγκεκριμένα πλησίον της θέσης του κυβερνήτη, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των μελών του πληρώματος του ΠΛΣ. Προκειμένου αποτραπεί ο άμεσος κίνδυνος για το ΠΛΣ και το πλήρωμά του, πραγματοποιήθηκαν αρχικά προειδοποιητικές βολές χωρίς αποτέλεσμα και ακολούθως στοχευμένες βολές στον εξωλέμβιο κινητήρα που αποσκοπούσαν στην ακινητοποίηση του ταχυπλόου. Κατόπιν της ακινητοποίησης του σκάφους, διενεργήθηκε έλεγχος επί του ταχυπλόου από το πλήρωμα του ΠΛΣ, όπου και διαπιστώθηκε ότι ένας 39χρονος άνδρας είχε τραυματιστεί θανάσιμα, πιθανόν από βολίδα. Ο 39χρονος μεταφέρθηκε με έτερο περιπολικό σκάφος του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. στο λιμάνι της Ρόδου και διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, προκειμένου στη συνέχεια διενεργηθεί νεκροψία-νεκροτομή από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ρόδου. Στο Τ/Χ επέβαιναν συνολικά δεκατέσσερις (14) αλλοδαποί (5 ανήλικοι, 8 άντρες, 1 γυναίκα), ενώ από το Λιμεναρχείο Σύμης που διενεργεί την προανάκριση, συνελήφθησαν δύο (02) αλλοδαποί που αναγνωρίστηκαν ως διακινητές, για παράβαση των αρ. 82 και 83 του Ν. 3386/2005, αρ.25 παρ. 1 εδ. β του Ν. 5038/2023 και 306 του Π.Κ. και κατασχέθηκε το Τ/Χ σκάφος».

Το άρθρο Αιματηρή καταδίωξη μεταξύ σκάφους του Λιμενικού Σώματος και διακινητών στη Σύμη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το συντακτικό επιτελείο του Defencereview.gr βρέθηκε πρόσφατα στις νέες, υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις της SCYTALYS A.E., μέλους του ομίλου EFA GROUP, στο Νέο Ψυχικό. Εκεί, συνομιλήσαμε με τα στελέχη της εταιρείας και ανακαλύψαμε τις καινοτομίες τους, με έμφαση στο MIMS Ranger – ένα πραγματικά υπερσύγχρονο σύστημα στρατιωτικής τεχνολογίας. Το MIMS Ranger ξεχώρισε κατά την επίσκεψή μας. Tο σύστημα απευθύνεται σε Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων προς εξασφάλιση Επιγνώσεως Κατάστασης (Situational Awareness). Αποτελεί έναν αληθινό πολλαπλασιαστή ισχύος στο πεδίο της μάχης. Η καινοτομία του έγκειται στη φορητότητά του: μια ελαφριά συσκευή, μεγέθους κινητού, που δεν επιβαρύνει τον μαχητή, καθώς επίσης του παρέχει απίστευτες δυνατότητες διοίκησης και ελέγχου. Το MIMS Ranger δεν είναι απλώς ένα εργαλείο, αλλά και ένας στρατηγικός σύμμαχος. Με την έκδοση Android Tactical Edition, η συσκευή προσφέρει αυξημένη αντοχή και ασφάλεια επικοινωνιών. Διαθέτει επίσης, ειδικές θύρες για προσθήκες και διασυνδέεται εύκολα με τακτικούς ασυρμάτους, προσφέροντας έτσι ένα αξιόπιστο, αυτοδιαχειριζόμενο δίκτυο. O Product Owner του MIMS Ranger Γεώργιος Κούσης αναφέρει: «To MIMS Ranger έχει ως σκοπό να εισάγει τη μοντέρνα τεχνολογία στα χέρια των ανθρώπων που βρίσκονται στις κρίσιμες καταστάσεις. Δρώντας ως πολλαπλασιαστική δύναμη με όσο το δυνατό πιο εύκολο χειρισμό».

Το MIMS Ranger ξεχωρίζει για την ικανότητά του να δημιουργεί και να διαμοιράζει μια κοινή τακτική εικόνα σε πραγματικό χρόνο. Από την προβολή δεδομένων σε χάρτες 2 2D/3D μέχρι και την αναμετάδοση ζωντανής εικόνας και ήχου, το σύστημα ενισχύει την επίγνωση της κατάστασης και την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων. Οι δυνατότητες του MIMS RANGER περιλαμβάνουν σχεδιασμό διαδρομής και πλοήγηση, τακτικής εκκένωσης τραυματιών (MEDEVAC – CASEVAC), ανταλλαγή προκαθορισμένων μηνυμάτων έκτακτης ανάγκης, υπολογισμό ελεύθερης πτώσης HALO-HAHO (High Altitude Low Opening, High Altitude High Opening), εντοπισμό Blue Force, υπολογισμό συντεταγμένων στόχου και συνεργατική στόχευση με τη μετάδοση πληροφοριών εντός του δικτύου. Η δυνατότητα σύνδεσης με UAVs και η λήψη δεδομένων για στοχοποίηση προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο στην επιχειρησιακή του ευελιξία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δυνατότητα χρήσης του MIMS Ranger,σε επιχειρήσεις από τους Ελεγκτές Τερματικής Καθοδήγησης Πυρών- JTAC (Joint Terminal Attack Controllers). Η πληθώρα των πληροφοριών που έχουν στη διάθεση τους, μέσω του MIMS Ranger, είναι καταλυτική για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αποστολής. Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα προϊόντα της οικογένειας MIMS, το MIMS Ranger διασφαλίζει την επιτυχία ακόμα και στις πιο απαιτητικές αποστολές.

Η εταιρία, αποτελεί κορυφαίο ηγέτη στον τομέα των συστημάτων διαλειτουργικότητας Τακτικών Ζεύξεων Δεδομένων και Τακτικών Συστημάτων Αποστολής. Ιδιαίτερα αξίζει να σημειωθεί, η διαλειτουργικότητα με τακτικές ζεύξεις δεδομένων με τα προϊόντα (MIMS Ranger και ULS -JREAP-L16), αλλά και η δυνατότητα μεταφοράς δεδομένων στόχευσης από τους μαχητές σε διάφορες πλατφόρμες, όπως για παράδειγμα με τα F16. Ανάμεσα στα πρωτοποριακά προϊόντα της, που διασφαλίζουν την επιτυχία, και ανεξαρτήτως αποστολής, ξεχωρίζει και το Universal Link System (ULS), το οποίο ενοποιεί δεδομένα από διαφορετικές πλατφόρμες, προσφέροντας μοναδική ευελιξία και αυτονομία στις αμυντικές επιχειρήσεις. Σχετικά με το MIMS Ranger, o Γιώργος Μενεξής, Διευθύνων Σύμβουλος της SCYTALYS αναφέρει: «η δέσμευσή μας για καινοτομία και αριστεία ενσωματώνεται σ’αυτό το σύστημα που δίνει απαράμιλλη επίγνωση της κατάστασης και επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, εξασφαλίζοντας την επιτυχία στα πιο απαιτητικά περιβάλλοντα». 3 Το Universal Link System (ULS) και η οικογένεια προϊόντων MIMS, με ιδιαίτερη έμφαση στο MIMS Ranger, αποτελούν την κορυφή της τεχνολογικής μας δέσμευσης. Το MIMS Ranger, ειδικότερα, ενσωματώνει πρωτοποριακές λύσεις που βελτιώνουν την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποδοτικότητα των ειδικών δυνάμεων, δίνοντάς τους το πλεονέκτημα σε κάθε αποστολή».

Το Defencereview.gr ευχαριστεί θερμά τον κ.Γεώργιο Μενεξή, τον κ. Γεώργιο Κούση και την ομάδα του για την εγκάρδια φιλοξενία, αλλά και για την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τα υπερσύγχρονα συστήματα της SCYTALYS. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το MIMS Ranger βρίσκεται στην αιχμή της τεχνολογίας, έτοιμο να αλλάξει τα δεδομένα, ξεχωρίζοντας αλλά και διαμορφώνοντας έτσι τον μαχητή του μέλλοντος.

Το άρθρο Στην Αιχμή της Τεχνολογίας: To MIMS Ranger της SCYTALYS αλλάζει τα Δεδομένα στις Ειδικές Επιχειρήσεις δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Πραγματοποιήθηκαν σήμερα το μεσημέρι τα εγκαίνια των νέων κτηριακών υποδομών και εγκαταστάσεων της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ παρουσία του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου, του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Γιάννη Κεφαλογιάννη καθώς και των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων.

Από την εκδήλωση απουσίαζε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ανέφερε κατά την ομιλία του:

Χαιρετισμός Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου στα εγκαίνια του κτηρίου της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ)

Κυρίες και κύριοι,

Αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση και χαρά γιατί έφτασε επιτέλους η ημέρα που εγκαινιάζουμε το νέο κτήριο, το οποίο θα αποτελέσει το Στρατηγείο και Διοικητήριο της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ.

Ένα κτήριο πολύ σύγχρονο, το οποίο σχεδιάστηκε και κτίσθηκε για να αποτελέσει το «σπίτι» της ΔΕΠ και του Επιτελείου της, που μέχρι πρότινος ασφυκτιούσε σε ένα μικρό διάδρομο του ΓΕΕΘΑ, με παραρτήματα (εντός εισαγωγικών) στο Στρατόπεδο Χριστόδουλος Τσιγάντες της ΔΔΕΕ και αλλού. Το κτήριο ενσωματώνει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας από πλευράς ασφάλειας και άλλων διευκολύνσεων που χαρακτηρίζουν τα σύγχρονα Στρατηγεία παγκοσμίως.

Δεν σας κρύβω ότι για μένα προσωπικά είναι μία πολύ ιδιαίτερη ημέρα σήμερα και αισθάνομαι πολύ υπερήφανος διότι κάτι το οποίο απεφασίσθη στην αρχή της θητείας μου, τελικώς ολοκληρώθηκε ταχύτατα και είναι έτοιμο προς χρήση από το προσωπικό της ΔΕΠ.

Απετέλεσε μια μεγάλη πρόκληση όταν το αποφασίζαμε πίσω στο 2020 μαζύ με την τότε πολιτική ηγεσία, η οποία το ενέκρινε αμέσως κι έτσι σήμερα πραγματικά παίρνει σάρκα και οστά ένα όνειρο, ένα όραμα που τελικά συμπληρώνει το παζλ, μέρη του οποίου ήταν η δημιουργία του Διοικητηρίου της ΔΔΕΕ στο Γουδί, με δημιουργία αυτόνομου στρατοπέδου υπό την επωνυμία «Χριστόδουλος Τσιγάντες», μέσα στο στρατόπεδο Φακίνου, που εγκαινιάσαμε επίσης πριν 2 χρόνια περίπου. Ο μετασχηματισμός και σε επίπεδο υποδομών ήταν μεγάλος, αλλά υπό τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις των Διοικητών της ΔΔΕΕ/ΓΕΕΘΑ αρχικώς και στην συνέχεια των Διοικητών ΔΕΠ/ΓΕΕΘΑ ήτοι των Αντιστράτηγων Φλάρη, Τσιτσικώστα και τoυ νυν Διοικητού Αντιστράτηγου Χούπη έγινε πραγματικότητα και σε λίγες μέρες αυτός θα ολοκληρωθεί σ’ αυτή τη φάση με τα εγκαίνια των νέων λιμενικών εγκαταστάσεων στο ΚΕΕΔ.

Χαίρομαι που αυτό το όραμα ολοκληρώνεται επί της Αρχηγίας μου γιατί απετέλεσε επί μακρόν απλά σχέδια που έκανα στο χαρτί, προτάσεις και εισηγήσεις που έμεναν στα χέρια μου, ενώ τα χρόνια περνούσαν, ενώ ήταν τόσο προφανής και πρόδηλη η ανάγκη και η απαίτηση ενός τέτοιου πολυσχιδούς και μοναδικού Σχηματισμού, με περιοχή ευθύνης ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια, και αποστολές και παρουσία και εκτός συνόρων σε ειρήνη, ένταση, πόλεμο και κρίση. Η ανάγκη για αλλαγές σε όλα ήταν πασιφανής. Αλλαγές όμως όχι επιφανειακές, αλλά αλλαγές με βάθος και ουσία. Διαρθρωτικές αλλαγές, δηλαδή που θα ενίσχυαν και θα εκσυγχρόνιζαν ειδικότερα τις Ειδικές Δυνάμεις και τις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων και τις Ένοπλες Δυνάμεις μας γενικότερα.

Γιατί ως ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε όλοι την Διοίκηση Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ.

Ένα εγχείρημα που έρχεται να αντικαταστήσει μετά από πολλές δεκαετίες ένα μοντέλο διοίκησης και ελέγχου, το οποίο ναι μεν κάλυψε ικανοποιητικά τις απαιτήσεις για τις οποίες σχεδιάστηκε, αλλά κατέστη συν τω χρόνω ανεπίκαιρο και ξεπεράσθηκε εδώ και πολύ καιρό από τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και τις απαιτήσεις σε εθνικό πλαίσιο και επίπεδο. Σ’ αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους παλιούς Διοικητές, Διευθυντές, Στρατηγούς, Ναυάρχους, Πτεράρχους, Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς των Ειδικών Δυνάμεων και των τριών Κλάδων, που έχτισαν με τον κόπο, τον ιδρώτα και το αίμα τους ένα γερό και στέρεο οικοδόμημα και στους τρεις Κλάδους, που μας έφερε στο σήμερα και μας έδωσε το δικαίωμα και τη δυνατότητα να πάμε στο επόμενο επίπεδο, αυτό που ξεκίνησε το 2021 και θα δυναμώνει χρόνο με το χρόνο και κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει. Σας έχω απεριόριστο σεβασμό και εκτίμηση για το έργο σας, γιατί χωρίς εσάς και το έργο σας δεν θα μπορούσαμε να πάμε παρακάτω. Σας ευχαριστώ.

Η ΔΕΠ λοιπόν είναι ένα εγχείρημα που έρχεται να υποστηρίξει την ανασυγκρότηση των Ειδικών Δυνάμεων και των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων, θέτοντάς τες υπό μία ενιαία και πολύ ισχυρή Διοίκηση, υπαγόμενη απ’ ευθείας στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ.

Είναι μία νέα Μείζων Διοίκηση με πολυσχιδείς δυνατότητες, που είναι ικανή από την πρώτη στιγμή να επέμβει και να αντιμετωπίσει ταχύτατα και με αποτελεσματικότητα κάθε πιθανή απειλή ή εστία κρίσης στα αρχικά της στάδια οπουδήποτε στην Ελληνική επικράτεια, καθιστώντας τον Ειδικό Πόλεμο διακριτό βραχίονα, αλλά και ισχυρό συστατικό της ενιαίας διακλαδικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, ενεργώντας κατά μόνας σε στρατηγικό επίπεδο, αλλά και σε απόλυτο συνδυασμό και συνεργασία σε επιχειρησιακό και τακτικό με τον Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία.

Και έτσι, με την ίδρυση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου όχι απλώς υλοποιείται η αρχή της διακλαδικότητας, αλλά εφαρμόζεται πλήρως και η βασική αρχή της διαλειτουργικότητας, αφού πλέον η εκπαίδευση, η διεξαγωγή των ασκήσεων και η απόκτηση επιχειρησιακών δυνατοτήτων ακολουθεί κοινά πρότυπα και στις 4 διαστάσεις του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, δηλαδή στην Ξηρά, Θάλασσα, Αέρα και στο Διάστημα.

Επίσης, δεν πρέπει να μας διαφύγει ότι η ΔΕΠ και οι Μονάδες της είναι ο πλέον κατάλληλος και πρόσφορος σχηματισμός, ώστε να αρχίσει σιγά-σιγά να θεσμοθετείται, να σχεδιάζεται και να υλοποιείται η «δι-υπηρεσιακότητα», η θεσμική δηλαδή συνεργασία με τις Ειδικές Δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας, της ΜΥΑ του Λιμενικού Σώματος, αλλά και άλλες κρατικές υπηρεσίες κατά περίπτωση και είδος απειλής.

Παράλληλα, διασφαλίζεται η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα αντίδρασης στο πεδίο των επιχειρήσεων, καθώς αξιοποιούνται κοινά δίκτυα πληροφοριών, συστήματα διοίκησης και ελέγχου, όπως και μέσα μεταφοράς εικόνας και πληροφοριών, υπό το πρίσμα της ενιαίας επιχειρησιακής αντίληψης για την διεξαγωγή οποιασδήποτε ειδικής αποστολής. Και όχι μόνο.

Τονίζω λοιπόν με έμφαση και μετά λόγου γνώσεως ότι η συγκρότηση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου όχι μόνον δεν συνιστά πειραματισμό ή δοκιμαστική οργανωτική αλλαγή, αλλά έρχεται επιτέλους να καλύψει ένα διαπιστωμένο κενό δεκαετιών και να υλοποιήσει τα όσα επιτάσσει η εθνική αμυντική σχεδίαση και ανάγκη, αλλά και τα σύγχρονα διεθνή πρότυπα για την Διοίκηση και τον Έλεγχο των Ειδικών Δυνάμεων και των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων παγκοσμίως, κι αυτό ήταν και είναι τόσο αυτονόητο σε όλους τους ειδικούς και ασχολούμενους με το πολύ ειδικό αυτό αντικείμενο, που καθιστά το αποτέλεσμα ανεπίστροφο, ευτυχώς για εμάς που ξέρουμε και επιθυμούμε την πρόοδο των Ειδικών Δυνάμεων.

Κι όλα αυτά σε ένα ρευστό, επικίνδυνο και ασταθές διεθνές περιβάλλον, όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε υποθέτω ότι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη και ειδικότερα στην ευρύτερη περιοχή μας.

Αργήσαμε εξαιτίας πολλών, πάρα πολλών δυσκολιών και εμποδίων, κυρίως νοοτροπίας, αλλά τα καταφέραμε ξεπερνώντας παιδικές ασθένειες και αγκυλώσεις να βγούμε κι εμείς στον σύγχρονο κόσμο των Ειδικών Επιχειρήσεων. Και το λέω αυτό με απίστευτο καμάρι και περηφάνεια εκφράζοντας την ευαρέσκειά μου σ’ αυτούς που εργάσθηκαν με επιμονή, υπομονή, τόλμη και φαντασία για να γίνει πραγματικότητα. Τους περισσότερους τους βλέπω εδώ σήμερα ανάμεσά μας και τους ευχαριστώ και προσωπικά. Εύγε!

Και όταν αναφέρομαι στα διεθνή πρότυπα που ακολούθησε η συγκρότηση της ΔΕΠ, εννοώ τα πρότυπα που εδώ και πολλά χρόνια ακολουθούν και εφαρμόζουν οι πιο σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις στην Συμμαχία. Πρότυπα τα οποία επιτάσσουν την ενιαία Διοίκηση, την διακλαδική στελέχωση, την κοινή επιχειρησιακή αντίληψη, τη δυνατότητα δράσης με αυτονομία υλικού και μέσων και κυρίως την κοινή αντίληψη, την κοινή κουλτούρα γι’ αυτό το πολύ εξειδικευμένο αντικείμενο. Γνώμες υπάρχουν πολλές, κυριαρχούν όμως κι έχουν αξία οι γνώμες των ειδικών των Subject Matter Experts (SMEs).

Υπό το πλαίσιο αυτής της οργανωτικής μεταρρύθμισης, η ίδρυση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, ήρθε ουσιαστικά για να αναδιαμορφώσει ένα status quo δεκαετιών για τις Ειδικές Δυνάμεις και τις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων, για να εκσυγχρονίσει την λειτουργία και την δομή τους, και να αποδώσει στα χέρια του εκάστοτε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ όλα εκείνα τα απαραίτητα, «χειρουργικά» θα μπορούσε να πει κανείς εργαλεία, τις επιπλέον δηλαδή επιχειρησιακές επιλογές που θα του δώσουν τη δυνατότητα να επιτύχει το αποτέλεσμα σε τόπο και σε χρόνο που απαιτείται κάθε φορά.

Και είναι σε όλους γνωστό ότι από ιδρύσεως της νεότευκτης Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, πριν από σχεδόν 2,5 χρόνια, έχουν ήδη έρθει τα πρώτα μετρήσιμα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα από μεγάλο αριθμό συμμετοχών σε εγχώριες και διεθνείς δράσεις, ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις και αξιολογήσεις, καθώς και σε διεθνείς στρατιωτικούς διαγωνισμούς, τόσο σε Εθνικό όσο και σε Συμμαχικό επίπεδο.

Αποτελέσματα από ασκήσεις μεσαίας και μεγάλης κλίμακας, όπως οι ασκήσεις ORION που συνήθως γίνεται ταυτόχρονα με τον ΗΝΙΟΧΟ γιατί είναι ο ΗΝΙΟΧΟΣ των Ειδικών Επιχειρήσεων, η HERCULES και η BALKAN SHIELD, με την εκτέλεση απαιτητικών και σύνθετων επιχειρησιακών σεναρίων.

Αποτελέσματα από ασκήσεις με τους στρατηγικούς μας εταίρους, τις ΗΠΑ και την Γαλλία, όπως η STOLEN CERBERUS, η ALEXANDER THE GREAT και η ARGO, οι οποίες υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο της αναβαθμισμένης στρατιωτικής μας συνεργασίας με τις Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις μέσω της Εφαρμοστικής Διευθέτησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defence Cooperation Agreement – MDCA) που συνυπέγραψα με τον τότε Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Τζέφρυ Ρ. Πάιατ το 2021, καθώς και των «Κατευθυντήριων Οδηγιών για την Αναβάθμιση της Ελληνογαλλικής Στρατιωτικής Συνεργασίας», που συνυπογράψαμε με τον Γάλλο ομόλογό μου, Στρατηγό Μπουρκ-χαρντ (Burkhard) το 2022, οι οποίες συμβάλλουν ουσιαστικά στην επαύξηση του επιπέδου της μαχητικής ικανότητας της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου.

Αποτελέσματα από συνεκπαιδεύσεις και συμμετοχή σε εκπαιδευτικές αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό το πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας, που καταδεικνύουν την διεθνή αποδοχή και αναγνώριση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου. Τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συμμετοχή της στο στρατιωτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μοζαμβίκη, με πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα μέχρι τώρα.

Εντυπωσιακά αποτελέσματα από αξιολογήσεις όπως  αυτή του ΕΤΑ από τη Συμμαχία, με τον χαρακτηρισμό «Combat Ready» και απόδοση «exceptional».

Όπως η πιστοποίηση του Τμήματος Χερσαίας Τακτικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (Special Operations Land Task Group – SOLTG) της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, από την Συμμαχική Διοίκηση των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων (Allied Special Operations Forces Command -ASOFCOM), ενόψει της έναρξης τήρησης ετοιμότητάς του ως Δύναμης Αντίδρασης του ΝΑΤΟ από τον προσεχή Ιανουάριο.

Μοναδικές διακρίσεις όπως αυτή του ετήσιου διεθνούς στρατιωτικού διαγωνισμού ελευθέρων σκοπευτών, που τα τελευταία 2 χρόνια δείχνει να αποτελεί αποκλειστική υπόθεση της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου με την κατάληψη της 1ης και 4ης θέσης, αφήνοντας πίσω παραδοσιακά ισχυρές χώρες με πολύ περισσότερα μέσα και δυνατότητες από την Ελλάδα.

Όσο για τον πρόσφατο ασφαλή απεγκλωβισμό δικών μας και ξένων πολιτών από την εμπόλεμη περιοχή του Σουδάν, θέλω να τονίσω ότι αυτή επετεύχθη χάρι στον άψογο σχεδιασμό και συντονισμό ενεργειών και απέδειξε εμπράκτως ότι η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου συνεργαζόμενη άνετα και με ευχέρεια με συμμάχους και φίλους μπορεί ταχύτατα και αποτελεσματικά να αναλάβει υψηλού ρίσκου αποστολές, όπου και όταν απαιτηθεί, ακόμα και εκεί που άλλες μεγάλες χώρες διστάζουν να πάνε και να τις φέρει εις πέρας με απόλυτη επιτυχία.

Και θέλω να επισημάνω ότι όλα αυτά τα μετρήσιμα αποτελέσματα και οι διακρίσεις που ανέφερα, αποτελούν μόνο ένα μικρό τμήμα των δυνατοτήτων της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου. Οι Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις και οι Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων ήσαν φυσικά ήδη γνωστές και φημισμένες διεθνώς για την ποιότητά τους, όμως είναι σαφέστατο και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει σοβαρά κανείς, ότι υπό το νέο οργανωτικό της μοντέλο εδώ και 2,5 χρόνια αυτή η φήμη και η αίγλη έχει εξακοντιστεί πολύ ψηλά και συνεχώς ανεβαίνει. Δεν το λέμε εμείς αυτό. Μας το λένε οι ξένοι με τους οποίους συνεργαζόμαστε, οι οποίοι δεν σταματούν να πλέκουν το εγκώμιο του προσωπικού μας με το οποίο συνεργάζονται είτε στο πεδίο είτε στα Επιτελεία για τις ικανότητες και την αποτελεσματικότητά του κάτι το οποίο μας κάνει, όπως λέω συνεχώς και δεν θα κουραστώ, προς λύπην ορισμένων, πόλο έλξης για συνεκπαιδεύσεις, συνεργασίες και επιχειρήσεις όπου απαιτηθεί.

Η πρόσφατη επιθυμία της Αμερικανικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων Ευρώπης να εγκαταστήσει τμήματα της στον Ελλαδικό χώρο για μακρύ χρονικό διάστημα, σε μια προσπάθεια ανάπτυξης διμερούς συνεργασίας σε επίπεδο ειδικών επιχειρήσεων, αλλά παράλληλα και δημιουργίας μιας προκεχωρημένης βάσης, η οποία θα συντονίζει τις συνεργασίες με χώρες όπως αυτές των Βαλκανίων της Ιταλίας και της Μάλτας, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Είναι γεγονός λοιπόν ότι μέσα στα μόλις 2,5 χρόνια λειτουργίας της η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου έχει δείξει το τι μπορεί να καταφέρει, και κυρίως το που μπορεί να φτάσει. Προσωπικά δεν εκπλήσσομαι καθόλου, γιατί ήμουν σίγουρος και παραμένω πεπεισμένος ότι με τον ταχύ βηματισμό που έχει επιτύχει με πολύ μεγάλη προσπάθεια, θα φτάσει σε πολύ ψηλά στάνταρ λειτουργίας.

Τίποτε όμως δεν μας χαρίστηκε. Οι διακρίσεις στις οποίες αναφέρθηκα ήρθαν ως φυσική συνέχεια των εξαιρετικά υψηλών στόχων που θέσαμε από την πρώτη μέρα ίδρυσης της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου. Και να είστε βέβαιοι ότι τα καλύτερα έπονται.

Και είμαι βέβαιος ότι ο κατάλογος των επιτυχιών συνεχώς θα μακραίνει. Γιατί αυτά που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι μόνο η αρχή. Και πράγματι, η σημερινή ημέρα μπορεί και πρέπει να θεωρηθεί ως μια νέα αρχή. Γιατί σήμερα η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου αποκτά το δικό της σπίτι.

Το κτήριο που εγκαινιάζεται σήμερα λοιπόν ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις του νέου πανίσχυρου και αυτοδύναμου διοικητικού σχήματος των Ειδικών Δυνάμεων και Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων και παρέχει τις αναγκαίες υποδομές ώστε και το προσωπικό τους να διαθέτει τις πλέον κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, αλλά και το Επιτελείο τους αναγκαίους χώρους και τα απαραίτητα τεχνολογικά εργαλεία για την σχεδίαση των αποστολών της Διοίκησης.

Ήταν κάτι που μας έλειπε, έπρεπε να γίνει και σήμερα είναι πραγματικότητα. Kαι όλοι εσείς που θα το στελεχώσετε, θα του δώσετε ζωή, γιατί εσείς είστε η καρδιά και η ψυχή του.

Ολοκληρώνοντας, θέλω για μια ακόμη φορά να τονίσω προς τα στελέχη της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου ότι συνιστάτε την δυνητική πρώτη και άμεση αντίδραση σε κάθε απειλή και πρόκληση, έναντι οποιουδήποτε επίβουλου της ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της Πατρίδας μας.

Είστε ένας πολύ σπουδαίος παράγων ισχύος σε κάθε πεδίο επιχειρήσεων, και είμαι βέβαιος ότι είστε πανέτοιμοι για το «ΒΗΜΑ ΠΡΟΣΘΕΣ» που θα συνεισφέρει αποφασιστικά στη νίκη των τιμημένων Ελληνικών Όπλων, όποτε και όπου απαιτηθεί.

Είμαι πολύ υπερήφανος για εσάς!

Είμαστε όλοι υπερήφανοι για εσάς!

Στο σημείο αυτό και λίγο πριν ολοκληρώσω την ομιλία μου κλίνω ευλαβικά το γόνυ, χαιρετίζω τις Σημαίες όλων των Μονάδων και Σχηματισμών μας φέρνοντας στο νου μου όλους αυτούς που έπεσαν για την Πατρίδα εν πολέμω και εν ειρήνη κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, όλους αυτούς τους εν όπλοις αδελφούς που μας δίνουν το δικαίωμα να στεκόμαστε εδώ, να σχεδιάζουμε, να προοδεύουμε και να ατενίζουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαμε. Σε λίγες μέρες τα ονόματά τους εκτός από το Καβούρι θα μνημονεύονται και στο Ηρώο των Αθανάτων εδώ στο Στρατόπεδο Παπάγου γραμμένα στις επιτύμβιες πλάκες για πάντα, μαζί με τα ονόματα των 162.000 περίπου πεσόντων στους αγώνες του Έθνους.

Κλείνοντας, θέλω να συγχαρώ θερμά και από καρδιάς το σύνολο του προσωπικού που εργάστηκε για την περάτωση της κατασκευής του εντυπωσιακού αυτού κτηρίου, ιδιαιτέρως όμως τον Αντιστράτηγο Τσιτσικώστα, τον πρώτο Διοικητή της ΔΕΠ και νυν Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς στην Κύπρο μας και τον νυν Διοικητή Αντιστράτηγο Χούπη Δημήτριο, επί διοικήσεως του οποίου ουσιαστικά έγινε το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου και ολοκληρώθηκε.

Η δουλειά που έγινε και η προσπάθεια που καταβάλατε είναι πραγματικά αξιέπαινη, και το εντυπωσιακό αποτέλεσμα μας ικανοποιεί όλους απολύτως και πρέπει να είστε υπερήφανοι για αυτό!

Καλορίζικο το νέο κτίριο!

Σας ευχαριστώ.

Το άρθρο Εγκαίνια του νέου κτηρίου της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου με ηχηρή απουσία του Νίκου Δένδια δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Καταλυτικής σημασίας για το αξιόμαχο του Λιμενικού Σώματος σηματοδοτεί η χθεσινή υπογραφή σύμβασης για τη πρόσκτηση 5+5 νέων περιπολικών σκαφών φιλανδικής προέλευσης και ναυπήγησης της εταιρείας Marine Alutech. Το φιλανδικό ναυπηγείο θα ναυπηγήσει 5 σκάφη σε πρώτη φάση ενώ υπάρχει η πρόβλεψη για προαίρεση επιπλέον 5 σκαφών. Η σχεδίαση η οποία κέρδισε τον διαγωνισμό ήταν η Watercat 2000 Patrol.

Τα προς απόκτηση σκάφη τύπου “Watercat 2000 Patrol” θα έχουν ολικό μήκος 19,5 μ., ολικό πλάτος 5,1 μ., μέγιστη ταχύτητα άνω των 50 κόμβων και θα φέρουν υπερσύγχρονο εξοπλισμό επιτήρησης. Η πρόωση των σκαφών εξασφαλίζεται από δυο κινητήρες ΜΑΝ 1600 ίππων έκαστος. Η ταχύτητα των 50 κόμβων κρίνεται ως ιδιαίτερα υψηλή και ως εκ τούτων, επιλέχθηκαν υδροπροωθητές αντί για άξονες. Ακόμη και με την εγκατάσταση των υδροπροωθητών ή υδροτζέτ είναι ιδιαίτερα δύσκολο μια τέτοια σχεδίαση σκάφους να επιτύχει ταχύτητες άνω των 50 κόμβων λόγω εγγενών αδυναμιών (φορτία, σχεδίαση υπερκατασκευής κτλ).

Τα σκάφη εξοπλίζονται με τηλεχειριζόμενο σταθμό οπλισμού Sentinel 1.0 της ισπανικής Escribano διαμετρήματος 12,7mm. Παράλληλα, η υπερκατασκευή των σκαφών “Watercat 2000 Patrol” φέρει θωράκιση επιπέδου Level 1 ικανή να προστατεύσει το πλήρωμα του σκάφους από πυρά μικρών διαμετρημάτων.

Σε επίπεδο μέσων επιτήρησης, τα σκάφη “Watercat 2000 Patrol” φέρουν θερμική κάμερα MiniPOP Sea της Israel Aerospace Industries καθώς και ραντάρ επιφανείας. Ο λοιπός εξοπλισμός των σκαφών συμπληρώνεται από σύγχρονα συστήματα τηλεπικοινωνιών, δέκτη AIS καθώς και άλλα μέσα ηλεκτρονικής ναυτιλίας (κονσόλες GPS – PLOTTER).  

Η ακτίνα δράσης των σκαφών αγγίζει τα 353 ναυτικά μίλια με την οικονομική ταχύτητα τους.

Συνοψίζοντας, πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη σχεδίαση ενός ταχυπλόου σκάφους ικανό να καλύψει ένα ευρύ φάσμα επιχειρησιακών αναγκών των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Η τιμή του ανέρχεται στα 3.4 εκατομμύρια ευρώ ανά σκάφος ενώ το Λιμενικό Σώμα σε λιγότερο από ένα χρόνο θα έχει παραλάβει τα πρώτα 5 σκάφη. Σε γενικές γραμμές, θα λέγαμε πως πρόκειται για μια σχεδίαση στα επίπεδα του πολύ επιτυχημένου Lambro-57 της παλαιάς ελληνικής εταιρείας MOTOMARINE η οποία ναυπήγησε 46 περιπολικά σκάφη αμιγώς ελληνικής σχεδίασης και ναυπήγησης (η τελευταία έκδοση ήταν η Panther Mk.II η οποία αποκτήθηκε στις αρχές του 2000 ενώ τα πρώτα Lambro-53 Guardian στα μέσα του 1990).

Το νέο σκάφος του Λιμενικού Σώματος προσφέρεται και για στρατιωτική χρήση για τον Ελληνικό Στρατό αφού μπορεί να μεταφέρει μια δύναμη 18 ανδρών στο εσωτερικό του.

Το άρθρο Αποκλειστικό: Η νέα σχεδίαση σκαφών για το Λιμενικό Σώμα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος (Maritime Hybrid Warfare – MHW) αναγνωρίζεται από το ΝΑΤΟ ως η νέα παγκόσμια ανερχόμενη απειλή, με την Ελλάδα να τον υφίσταται ήδη από την Τουρκία, η οποία, καθώς εξελίσσεται σε «ανεξέλεγκτο κράτος», μπορεί να εφαρμόσει τις πλέον σύνθετες και ακραίες μορφές του στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Γράφει ο Δημήτρης Πατσουλές

Ο ελληνικής καταγωγής εν αποστρατεία ναύαρχος του Αμερικ. Ναυτικού Τζέιμς Σταυρίδης, σε άρθρο του στο έγκυρο περιοδικό “Proceedings”, τον Δεκέμβριο του 2016, έγραψε ότι «ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος έχει σαλπάρει και θα αποδειχτεί μια τρομερή πρόκληση». Μια άποψη που συμμερίζονται πολλοί έγκυροι αμυντικοί αναλυτές, όπως ο Τζέφρεϊ Τιλ και ο Κόλουμ Χόουκεν, ενώ ήδη έχουν δημοσιευτεί μελέτες σχετικά με την υβριδική απειλή στην Θάλασσα της Νότιας Κίνας, την Βαλτική, την Βόρεια Ευρώπη καθώς και σε θαλάσσια στρατηγικά περάσματα και παράκτιες πλουτοπαραγωγικές περιοχές.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος είναι δύο από τις πλέον πιθανές περιοχές εφαρμογής Θαλάσσιου Υβριδικού Πολέμου (Maritime Hybrid Warfare – MHW) με κύριο ύποπτο και σπόνσορα την… Τουρκία. Η Ελλάδα ήδη υφίσταται μερικές εκ των μορφών ενός Υβριδικού Πολέμου στο Αιγαίο, ενώ η ενεργειακή ανάπτυξη στο αρχιπέλαγος και την Ανατ. Μεσόγειο μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες «κινητικές μορφές» MHW.

Υβριδικός Πόλεμος

Ο αναλυτής θεμάτων ασφαλείας Φρανκ Χόφμαν έχει καθορίσει τον «υβριδικό αντίπαλο» ως έναν ο οποίος «ταυτόχρονα και προσαρμοστικά εφαρμόζει ένα σύνθετο μείγμα συμβατικών οπλικών συστημάτων, ανορθόδοξων τακτικών, τρομοκρατίας και εγκληματικής συμπεριφοράς στο πεδίο της μάχης, για να επιτύχει τους επιθυμητούς σε αυτόν πολιτικούς αντικειμενικούς σκοπούς».

Η βασική ιδέα του Υβριδικού Πολέμου είναι «να βρει τον χώρο λίγο πριν την απροκάλυπτη στρατιωτική δράση, με ευθέως φανερό και αναγνωρίσιμο τακτικό, επιχειρησιακό και στρατηγικό αντίκτυπο, και να τον συμπιέσει σε μια ζώνη όπου παράγεται επαρκής ασάφεια, η οποία θα επιτρέψει στον επιθετικό παίκτη μια καλύτερη ευκαιρία επίτευξης ενός αντικειμενικού σκοπού χωρίς πλήρως φανερή επιθετική δράση». 

Κύρια πλεονεκτήματα του Υβριδικού Πολέμου είναι ότι:

Επιτρέπει σε ένα έθνος να διεξάγει επιχειρήσεις για να απειλήσει, να υποβαθμίσει και να καταστρέψει τις ικανότητες του αντιπάλου του, χωρίς αυτό να μπορεί να αποδοθεί στον δράστη. Κατ’ αυτό τον τρόπο ο δράστης έχει μεγαλύτερο εύρος δραστηριότητας καθώς αποφεύγει την κατακραυγή και τις κυρώσεις από την διεθνή κοινότητα.

Εξασφαλίζει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, καθώς ο στόχος ή το θύμα συνήθως δεν μπορεί να υποπτευτεί και να εντοπίσει εγκαίρως το πλήγμα που πρόκειται να δεχθεί.

Δίνει στον δράστη αποτελεσματικό έλεγχο του ρυθμού και της χρονικής διαδοχής των γεγονότων, δεδομένης της εγγενούς τους ασάφειας.

Αποτελεί μια φτηνή σε κόστος μορφή πολέμου, που δεν απαιτεί την χρησιμοποίηση ή την κατασκευή μεγάλου αριθμού και κόστους συμβατικών οπλικών συστημάτων για την διεξαγωγή συμβατικού πολέμου.

Παραδείγματα Υβριδικού Πολέμου σε διάφορες μορφές έχουμε:

Στην περίπτωση της κατάληψης – προσάρτησης της Κριμαίας από την Ρωσία.

Στην απόσχιση της Ανατολικής Ουκρανίας από ρωσικής καταγωγής πληθυσμούς με την βοήθεια της Ρωσίας.

Στην περίπτωση της Συρίας από τους αντιπάλους (ISIS, SDF, Τουρκία, ΗΠΑ, Σ. Αραβία, ΗΑΕ) και τους συμμάχους (Ρωσία) του καθεστώτος Άσαντ.

Στην περίπτωση του Ιράν εναντίον των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και την Νοτιοδυτική Ασία (Λίβανος, Υεμένη, Ιράκ, Παλαιστίνη, Περσικός Κόλπος).

Αν και οι απόψεις διαφέρουν, τα ευρέως αποδεκτά «αξιώματα» του Υβριδικού Πολέμου περιλαμβάνουν:Την δημιουργία πραγματικών στρατηγικών αποτελεσμάτων σε τακτικό επίπεδο (μερικές φορές αυτό καλείται ο αντίκτυπος του «στρατηγικού δεκανέα»).

Την χρησιμοποίηση «στρατιωτών» με στολές χωρίς διακριτικά, οι οποίες καθιστούν τις πράξεις τους ασαφείς υπό τον διεθνή νόμο (όπως οι λεγόμενοι «μικροί πράσινοι άνδρες» στην Κριμαία – ήταν ντόπιοι ή Ρώσοι Spetsnaz, υπήρξε τοπική εξέγερση ή εισβολή;).

Αυξημένη χρήση πολέμου πληροφοριών, προπαγάνδας, διασποράς ψευδών και ακραία εμπρηστικών φημών για την αποσταθεροποίηση μιας περιοχής.

«Βαριά» παρουσία κοινωνικών δικτύων που παράγουν προπαγάνδα και ψεύδη.

Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων που δρουν συγκαλυμμένα σε ένα ευρύ πεδίο βίαιης δράσης.

Χρήση τρομοκρατικών τακτικών, περιλαμβανομένων οχημάτων-βομβών, βασανιστηρίων και απαγωγών, προς εκφοβισμό του πληθυσμού.

Ενσωμάτωση μη στρατιωτικών δυνάμεων – περιλαμβανομένων της αστυνομίας και της χωροφυλακής – σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Μια προηγμένη εκστρατεία Κυβερνοπολέμου.

Όλα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την σύνθεση διάφορων «συνταγών» προς εξυπηρέτηση μιας μεγάλης ποικιλίας πολέμων «Γκρίζας Ζώνης».

Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος

Ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος είναι η εφαρμογή του Υβριδικού Πολέμου στην θάλασσα – συνήθως σε παράκτια ύδατα και παραθαλάσσιους στόχους. Οι πλέον σημαντικοί στόχοι βρίσκονται σε ακτές, ή σε παράκτια ύδατα ή κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εμπορικοί λιμένες, ναύσταθμοι, παράκτια πάρκα δεξαμενών καυσίμων, ναυπηγεία, οδικές-σιδηροδρομικές γέφυρες σε πορθμούς, πλωτές εξέδρες άντλησης πετρελαίου-φυσικού αερίου, υποθαλάσσιοι αγωγοί πετρελαίου-φυσικού αερίου, υποθαλάσσιες γραμμές τηλεφωνικών-διαδικτυακών επικοινωνιών, παράκτιοι πυρηνικοί σταθμοί ενεργείας, παραθαλάσσιες τουριστικές εγκαταστάσεις, πετρελαιοφόρα, εμπορικά σκάφη, αλιευτικά σκάφη, κρουαζιερόπλοια, πολεμικά σκάφη, οικονομικής-στρατηγικής σημασίας νησίδες – βραχονησίδες.

Σύμφωνα με μελέτες αμυντικών ιδρυμάτων, ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος διακρίνεται σε αυτόν που διεξάγεται στην επιφάνεια της θάλασσας και στον βυθό. Ο ναύαρχος Σταυρίδης στο άρθρο του επεσήμανε τους κινδύνους από άγνωστης ταυτότητας άνδρες, οι οποίοι οπλισμένοι με βαριά πολυβόλα 0.50 και αντιαρματικά όπλα RPG-7, επάνω σε μικρά ταχύπλοα, επιτίθενται σε πλοία που διέρχονται από περάσματα ναυσιπλοΐας, όπως τα Στενά της Μαλάκκας, τα Στενά του Ορμούζ και τα Στενά του Μπαντ Ελ Μαντέμπ. Για παράδειγμα, οι Ιρανοί Φρουροί της Επανάστασης διαθέτουν έναν μεγάλο στόλο από 1.500 ταχύπλοα, που αποτελεί ένα δεύτερο ναυτικό, ονόματι NEDSA. 

Ο αμυντικός αναλυτής Κόλουμ Χόκεν πιστεύει στην επανεμφάνιση των “Q Ship” σε υβριδική μορφή. Τα “Q-Ship” ήταν εμπορικά πλοία, τα οποία όμως έφεραν κρυφό βαρύ οπλισμό, και κυνηγούσαν ανύποπτα θύματα του αντιπάλου. Χρησιμοποιήθηκαν από το ναυτικό της Γερμανίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ κατά τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. To Q προέρχεται από την λέξη “Query”, η οποία σημαίνει αμφιβολία, ερώτημα, αμφισβήτηση, απορία, έννοιες οι οποίες δηλώνουν την κρυφή και αμφιλεγόμενη ταυτότητα των πλοίων.

Τα “Q-Ship” των δύο μεγάλων πολέμων έφεραν πυροβόλα και ταχυβόλα, για να καταστρέφουν τα ανύποπτα θύματά τους. Τα σημερινά υβριδικά “Q-Ship” θα καθελκύουν οπλισμένα ταχύπλοα σκάφη ή λέμβους με οπλισμένα πληρώματα. Τέτοια πλοία έχουν επισημανθεί στον Κόλπο του Άντεν να χρησιμοποιούνται από πειρατές ως μητρικά πλοία, για την εξαπόλυση των μικρών λέμβων «σκιφ» που επιτίθονται σε εμπορικά πλοία. Οι πειρατές, ωστόσο, είναι μια πρωτόγονη τεχνολογικά απειλή. Ένα προηγμένο κράτος που χρησιμοποιεί “Q-Ship” σε έναν θαλάσσιο υβριδικό πόλεμο μπορεί να αναπτύξει μια πολύ πιο απειλητική πλατφόρμα. 

Τα σημερινά “Q-Ship” υβριδικού πολέμου μπορεί να διαθέτουν καταπακτές κάτω από την ίσαλο γραμμή, από τις οποίες να εξαπολύουν μίνι υποβρύχια ή υποβρύχια οχήματα με δύτες μάχης ή απλώς βατραχανθρώπους. Οι Ιταλοί βατραχάνθρωποι της Decima Mas στον Β’ ΠΠ χρησιμοποίησαν ένα τέτοιο πλοίο (το 5.000 τόνων Olterra) ως βάση για επιθέσεις με υποβρύχια οχήματα Maiale σε βρετανικά πλοία στο Γιβραλτάρ. Σύμφωνα με μελέτη του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS) για επαγρύπνηση στο χώρο της Βορείου Ευρώπης «οι βατραχάνθρωποι είναι αδιαμφισβήτητα η πλέον αποτελεσματική δύναμη για θαλάσσιες υβριδικές επιχειρήσεις».

Υποβρύχιος Υβριδικός Πόλεμος

Κύρια πλεονεκτήματα των βατραχανθρώπων στον Υβριδικό Πόλεμο είναι αφενός ο πολύ δύσκολος εντοπισμός τους και αφετέρου η υψηλή δυνατότητα απόκρυψης της ταυτότητας του εντολοδόχου τους. Τα μίνι υποβρύχια (Midget Submarine) και τα υποβρύχια οχήματα (SDV), αλλά και οι «υποβρύχιοι φορείς» τους (ντιζελοκίνητα υποβρύχια, ιδίως αυτά αναερόβιας πρόωσης όπως τα Type-214 του ΠΝ) εντοπίζονται πολύ δύσκολα στα παράκτια ύδατα. Η αντανάκλαση των ηχητικών σημάτων, οι ύφαλοι, τα αβαθή ύδατα, τα ρεύματα και η πυκνή εμπορική και πολιτική ναυσιπλοΐα καθιστούν δύσκολο τον εντοπισμό των υποβρυχίων μέσων. Τα πλοία επιφανείας – φορείς βατραχανθρώπων και υποβρύχιων οχημάτων, επίσης, είναι δύσκολο να εντοπιστούν, λόγω της πυκνής εμπορικής και πολιτικής ναυσιπλοΐας καθώς και της συνεχούς εισόδου και εξόδου τους σε διεθνή και εθνικά ύδατα.

Ο εντοπισμός των βατραχανθρώπων μπορεί να γίνει με ειδικούς αισθητήρες που διαθέτουν οι ναύσταθμοι, και να αντιμετωπιστούν από άλλους βατραχανθρώπους, μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα, ακόμα και δελφίνια-δολοφόνους. Ωστόσο, μια τόσο εξελιγμένη άμυνα περιορίζεται σε στρατιωτικούς στόχους, χωρίς να είναι δυνατό να καλύψει και πολιτικούς κρίσιμους στόχους, όπως εμπορικά λιμάνια, πλωτές εξέδρες άντλησης πετρελαίου-φυσικού αερίου, υποβρύχιους αγωγούς και υποβρύχια καλώδια.

Η απειλή που συνιστούν οι βατραχάνθρωποι μπορεί να είναι «κινητική», ένας σύγχρονος ευφημισμός για βίαιη δράση, όπως η τοποθέτηση ναρκών λίμπετ ή άλλων εκρηκτικών μηχανισμών, ή «μη κινητική», ήτοι παγίδευση υποβρύχιων καλωδίων επικοινωνιών για υποκλοπή πληροφοριών ή – ακόμα χειρότερα – για διεξαγωγή κυβερνοπολέμου προς αχρήστευση δικτύων υπολογιστών που ελέγχουν τράπεζες, μονάδες ενεργείας, πυρηνικούς σταθμούς κ.λπ. Ο Αρχηγός της RAF, πτέραρχος Στιούαρτ Πιτς, έχει προειδοποιήσει ότι «η Ρωσία μπορεί να κόψει τα υποβρύχια καλώδια της Βρετανίας, προκαλώντας άμεσα και καταστροφικά αποτελέσματα στην οικονομία της χώρας», προσθέτοντας ότι μια τέτοια πιθανότητα αποτελεί «ένα νέο ρίσκο στον τρόπο ζωής μας».

Το CSIS προειδοποιεί για την ρωσική απειλή στην Β. Ευρώπη, αλλά η Ρωσία ήδη φαίνεται να έχει υποστεί υποβρύχιες υβριδικές επιθέσεις. Στο ρωσικό ντοκιμαντέρ “Spetsnaz: The Operations” γίνεται λόγος για μια τρομοκρατική επίθεση σε ρωσική ναυτική βάση από άγνωστης ταυτότητας  βατραχανθρώπους. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ,  επρόκειτο για επαγγελματίες, που είχαν στρατολογήσει έναν ντόπιο κάτοικο ως πηγή πληροφοριών. Σκοπός τους ήταν να ανατινάξουν ένα ρωσικό πολεμικό μαζί και τους συγγενείς που είχαν έλθει να υποδεχτούν τους ναύτες. Οι σαμποτέρ θα τοποθετούσαν μια ειδική νάρκη μεγάλης ισχύος  στην προβλήτα που είχε δέσει το πλοίο. Οι δύτες της τοπικής ρωσικής μονάδας βατραχανθρώπων για άμυνα λιμένων, (o) SpN PDSS, ανακάλυψαν τους σαμποτέρ και τους εξόντωσαν σε μάχη στον βυθό, χρησιμοποιώντας τα υποβρύχια τυφέκια ASM-DT και πιστόλια SPP-1.

Ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος κατά της Ελλάδος

Η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό υπό μια θαλάσσια υβριδική επίθεση από την Άγκυρα, η οποία έχει επιτρέψει ή ακριβέστερα έχει οργανώσει αλλεπάλληλα λαθρομεταναστευτικά κύματα μουσουλμάνων από την Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική στα νησιά του Αιγαίου και κατ’ επέκταση στην ηπειρωτική χώρα. Χωρίς να αποσείσουμε τις τεράστιες ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης στον χειρισμό του θέματος, η αλήθεια είναι ότι η αναχαίτιση της «θαλάσσιας υβριδικής εισβολής» στο Αιγαίο είναι δυνατή μόνον με την… «κήρυξη πολέμου στην Τουρκία».

Η Άγκυρα, εκμεταλλευόμενη τα σχέδια για κατάλυση των Ευρωπαϊκών εθνών μέσω του εποικισμού της ηπείρου από ασιατικούς και αφρικανικούς πληθυσμούς, καθώς και την δυνατότητα της τυπικής «άρνησης» ότι αυτή εμπλέκεται σε οργανωμένο σχέδιο αποστολής λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, έχει προκαλέσει τεράστια κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στα μεθοριακά νησιά.

Παράλληλα, με αυτή την «θαλάσσια υβριδική εισβολή», η Τουρκία θέτει τις βάσεις μιας «βραδυφλεγούς βόμβας» στο εσωτερικό της χώρας από τους λαθρομετανάστες που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα. Τις συνέπειες από την «υβριδική απόβαση» ήδη τις υφιστάμεθα ως ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα, και έναν λίαν πιθανό «εσωτερικό πόλεμο» από ένα μείγμα αναρχικών, ισλαμιστών, εγκληματιών κ.λπ., του οποίου το μέγεθος δεν θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα Σώματα Ασφαλείας, ούτε καν οι υποεπανδρωμένες Ένοπλες Δυνάμεις. Όσο δε για τον ρόλο των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών στα νησιά του Αιγαίου – που υπερισχύουν των κατοίκων σε αριθμούς – σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, μπορεί ο καθένας να αναλογιστεί τις εφιαλτικές συνέπειες.

Η θαλάσσια υβριδική απειλή της Τουρκίας έχει λάβει και «κινητικές μορφές», όπως ο εμβολισμός σκαφών του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής από σκάφη της τουρκικής Ακτοφυλακής, όπως στην περίπτωση του ΛΣ 090 «Γαύδος». Μελέτες για τους κινδύνους θαλάσσιου υβριδικού πολέμου από την Κίνα καταδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο των «λευκών σκαφών» (από το λευκό χρώμα των πλοίων της Ακτοφυλακής ανά τον κόσμο), και η Τουρκία όντως έχει αναπτύξει ένα «δεύτερο ναυτικό», παράλληλα με το πολεμικό της ναυτικό, το οποίο έχει αναλάβει την «πίεση» και την «αμφισβήτηση» στα ύδατα του Αιγαίου, όπως πράττουν τα F-16 της ΤΑ στον αέρα. 

Η χρησιμοποίηση πολιτικών σκαφών (λαθρεμπορικά σκάφη, μεγάλα αλιευτικά, μικρά ακτοπλοϊκά τάνκερ κ.λπ.) για προκλήσεις και αμφισβήτηση, επίσης, επισημαίνεται στις μελέτες για τις θαλάσσιες υβριδικές απειλές στην Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η Τουρκία ασκεί και αυτόν τον τρόπο υβριδικού πολέμου στο Αιγαίο, όπως πρόσφατα απέδειξε το περιστατικό με την κανονιοφόρο «Αρματωλός». Το τουρκικό εμπορικό πλοίο “Karmate”, που έπλεε 4 μίλια νοτιοανατολικά της Μυτιλήνης, αγνόησε τα ηχητικά και οπτικά σήματα από την κανονιοφόρο και ακούμπησε το πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού προκαλώντας ελαφριές ζημιές. Αμέσως μετά το περιστατικό, το τουρκικό εμπορικό πλοίο ανέπτυξε ταχύτητα και κατευθύνθηκε προς τα τουρκικά χωρικά ύδατα. Η συμπεριφορά του Τούρκου καπετάνιου δείχνει ότι επρόκειτο για εσκεμμένη προκλητική ενέργεια, κατά την οποία θεωρούσε αποδεκτό τον εμβολισμό και ίσως την βύθιση της κανονιοφόρου. Μετά θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι επρόκειτο για ατύχημα, και έτσι η Τουρκία θα είχε βυθίσει ένα πλοίο του ΠΝ χωρίς να φέρει καμία φανερή ευθύνη.

Και άλλες μορφές Θαλάσσιου Υβριδικού Πολέμου μπορεί να ακολουθήσουν εναντίον της Ελλάδος με στόχο την κατάληψη νησίδων ή και μικρονήσων χωρίς την χρήση, τουλάχιστον αρχικά, στρατιωτικής δράσης ή για την δικαίωση μιας τέτοιας δράσης. Μια μορφή υβριδικής εισβολής μπορεί να είναι «αποβάσεις» από λαθρομετανάστες και ισλαμικές (και μη) Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), που μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία επέμβασης από την Τουρκία, όταν οι ελληνικές αρχές προσπαθήσουν να συλλάβουν και να εκβάλλουν τους «υβριδικούς εισβολείς» από το εθνικό νησιωτικό έδαφος.

Επιπλέον, στο μέλλον, η εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο στην ελληνική ΑΟΖ δημιουργεί νέες απειλές θαλάσσιου υβριδικού πολέμου. Οι αποστολές ερευνών και γεωτρήσεων από ερευνητικά σκάφη μπορεί να παρεμποδιστούν από την τουρκική Ακτοφυλακή ή το ΤΝ, όπως είδαμε ήδη να συμβαίνει στο επίπεδο της απλής παρενόχλησης και των απειλών στην ΑΟΖ της Κύπρου. Ωστόσο, για να αποφύγει τις επιπτώσεις μιας ευθείας πολεμικής αντιπαράθεσης με ισχυρές ξένες δυνάμεις, η Άγκυρα μπορεί να χρησιμοποιήσει «τρομοκράτες» (ένα μείγμα πραγματικών ισλαμιστών τρομοκρατών και βατραχανθρώπων της SAT και των Μπορντό Μπερέ) για να επιτεθεί στα ερευνητικά πλοία. Ο στόχος μπορεί να είναι η καταστροφή των πλοίων ή η ομηρία των πληρωμάτων, ώστε να εκφοβιστούν οι εταιρείες για να σταματήσουν τις έρευνες. Η ίδια μέθοδος τρομοκράτησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εναντίον εξεδρών άντλησης πετρελαίου-αερίου.

Οι οικολογικές επιθέσεις δεν μπορεί να αποκλειστούν. «Αγνώστου ταυτότητος» βατραχάνθρωποι μπορεί να καταστρέψουν τάνκερ σε ρότες που διέρχονται από τουριστικές περιοχές (σχεδόν όλο το Αιγαίο), προκαλώντας τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή. Μια γεύση του τι μπορεί να συμβεί λάβαμε από την πετρελαιοκηλίδα που μόλυνε τον Σαρωνικό Κόλπο μετά την βύθιση του σκάφους «Αγία Ζώνη ΙΙ». Ο κίνδυνος οικολογικής καταστροφής θα διογκωθεί στο μέλλον με την ύπαρξη υποθαλάσσιων αγωγών στην Μεσόγειο και μεγάλου αριθμού πλωτών εξεδρών άντλησης πετρελαίου – φυσικού αερίου.

Ο τουρισμός μπορεί να είναι ένας ακόμη στόχος. Τρομοκράτες που σκοτώνουν τουρίστες σε παραθαλάσσια θέρετρα είναι κάτι που έχει συμβεί στην Τυνησία. Στις 26 Ιουνίου 2015 ένας και μόνο τρομοκράτης του ISIS σκότωσε 38 τουρίστες και τραυμάτισε άλλους 39 στην πλαζ του ξενοδοχείου Riu Imperial Marhada. Τα αμέτρητα παραθαλάσσια ξενοδοχεία στα ελληνικά νησιά είναι εύκολοι στόχοι, που πολύ δύσκολα μπορεί να εξασφαλιστεί η συνολική προστασία τους.

Αντι-Υβριδικός Πόλεμος

Η «ισορροπία τρόμου» στα πυρηνικά όπλα απέτρεψε έναν πυρηνικό πόλεμο και διατήρησε την ειρήνη στην Ευρώπη από το 1945 μέχρι σήμερα – με εξαιρέσεις τους τοπικούς πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία και Ουκρανία, που ήταν… υβριδικοί. Μια νέα υβριδική «ισορροπία τρόμου» είναι απαραίτητη απέναντι σε κράτη που χρησιμοποιούν τον Υβριδικό Πόλεμο στην μυστική του μορφή. Δεν είναι δυνατόν οικονομικά και πρακτικά ένα κράτος να προστατεύει τα… πάντα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε ένα θαλάσσιο περιβάλλον με δεκάδες νησιά, μικρονήσους, νησίδες και βραχονησίδες. Ο αντίπαλος πρέπει να γνωρίζει και να πιστεύει, ότι θα δεχθεί ανάλογα πλήγματα από δράστες χωρίς ταυτότητα, ώστε να μην αποτολμήσει μυστικές υβριδικές επιθέσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ένα κράτος θα πρέπει να αναπτύξει εκ των υστέρων ικανότητες μυστικής μορφής Υβριδικού Πολέμου (και ιδιαίτερα Θαλάσσιου Υβριδικού Πολέμου στην περίπτωση της Ελλάδος), που θα χρησιμοποιηθούν μόνο για αμυντικούς σκοπούς, μετά από υβριδική επίθεση.

Στην φανερή αντιμετώπιση του Υβριδικού Πολέμου, ήτοι με επίσημες στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις, η Ελλάδα κάνει μεγάλα άλματα χάρις στην δημιουργία και την συνεχή εξέλιξη της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ)-ΓΕΕΘΑ. Το μεγαλύτερο μέρος των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων που διαθέτει πλέον η ΔΔΕΕ έχουν αντικείμενο τις ναυτικές/ αμφίβιες Ειδικές Επιχειρήσεις. Η Ζ’ ΜΑΚ και τα ΕΤΕΘ είναι μοίρες αμφιβίων καταδρομών/ ειδικών επιχειρήσεων. Η ΔΥΚ φυσικά είναι ειδική στον ναυτικό/ υποβρύχιο ανορθόδοξο πόλεμο και στις Maritime Interdiction Operations (MIO). Το ΕΤΑ έχει μεγάλη εμπειρία σε θαλάσσια άλματα HALO-HAHO. Η 31 ΜΕΕΔ επίσης εκπαιδεύεται σε διασώσεις στην θάλασσα (μέθοδος RAMZ) και σε παράκτιο περιβάλλον. Τα μέλη της εκπαιδεύονται ως δύτες για διασώσεις σε ναυτικά ατυχήματα και την περισυλλογή κρίσιμων υλικών. Τα ελικόπτερα CH-47 της ΑΣ έχουν εμπειρία στην άφεση/ παραλαβή λέμβων και προσωπικού στην θάλασσα (Hellocasting).

Οι φανερές Ειδικές Επιχειρήσεις εναντίον υβριδικών απειλών, ήτοι διάσωση ομήρων, ανακατάληψη πλοίων και εξεδρών, έλεγχος-έρευνα-σύλληψη υπόπτων πλοίων, εξουδετέρωση εκρηκτικών μηχανισμών (EOD), αναχαίτιση-σύλληψη διακινητών λαθρομεταναστών, αποτροπή προκλήσεων, διεξάγονται μετά την εκδήλωση της υβριδικής επίθεσης. Αυτό σημαίνει ότι, ο εχθρός πιθανότατα θα έχει προλάβει να προκαλέσει μια καταστροφή διαφόρων μεγεθών και συνεπειών. Ή ότι θα μπορεί να συνεχίζει τις επιθέσεις, ακόμα και αν μερικές από αυτές εξουδετερώνονται, σε μια μακροχρόνια εκστρατεία φθοράς. 

Το εύλογο συμπέρασμα είναι ότι, αν και οι αντι-υβριδικές επιχειρήσεις φανερής και αμυντικής φύσης είναι απαραίτητες και αναπόφευκτες, δεν μπορούν να σταματήσουν έναν αντίπαλο να συνεχίζει τον υβριδικό πόλεμο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με έναν «υβριδικό πόλεμο αντιποίνων», ήτοι υβριδικές επιθέσεις στον χώρο του αντιπάλου, αλλά και με την εξουδετέρωση των υβριδικών «παικτών» του αντιπάλου, ήτοι των ανθρώπων, ομάδων, οργανισμών κ.λπ. που αναλαμβάνουν τις επιθέσεις.

Τα «υβριδικά αντίποινα» μπορεί να είναι όμοια με τις εχθρικές υβριδικές επιθέσεις, εφόσον προκαλούν ανάλογη ζημιά στον αντίπαλο, ή να προσαρμόζονται στις αδυναμίες του αντιπάλου. Για παράδειγμα, η Ελλάδα δεν μπορεί να οργανώσει κύματα εισβολής λαθρομεταναστών στην Τουρκία (γιατί κανείς δεν θέλει πάει πίσω). Ωστόσο, θα μπορούσε να βοηθά με όπλα, υλικά και εκπαίδευση Κούρδους αντάρτες για να προκαλούν βαριές απώλειες στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Η εξασφάλιση από την «μαύρη αγορά» φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων Strella και η μεταφορά τους σε κουρδικά χέρια, θα προκαλούσε την κατάρριψη τουρκικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων στο Κουρδιστάν και την βόρειο Συρία από το ΡΚΚ και το YPG με τεράστιο αντίκτυπο στο εσωτερικό της Τουρκίας και στο κύρος της διεθνώς.

Και φυσικά μιλάμε για «μαύρες επιχειρήσεις» που διεξάγονται από καλά οργανωμένες Υπηρεσίες Πληροφοριών σε συνεργασία με τις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων. Και εδώ σημασία έχουν οι «συμμαχίες» με άλλες υπηρεσίες πληροφοριών κρατών, που έχουν τον ίδιο αντίπαλο. Για παράδειγμα μεγάλοι αντίπαλοι της Τουρκίας είναι το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Συρία (Άσαντ)…

Έχοντας ως κύριο στόχο την αναχαίτιση της υβριδικής απόβασης λαθρομεταναστών από την Τουρκία, μπορούν να διεξαχθούν διάφορες μορφές «μαύρων επιχειρήσεων» από τις ΔΕΕ και την ΕΥΠ.Η σύλληψη ή ακόμη εάν απαιτείται και η εξουδετέρωση των διακινητών λαθρομεταναστών (ιδιοκτητών σκαφών ή οργανωτών) στην θάλασσα κατά την διάρκεια της μεταφοράς ή στους ιδιωτικούς τους χώρους στις Μικρασιατικές ακτές από αγνώστους.

Η έγκαιρη καταστροφή των λαθρεμπορικών σκαφών (κάθε κατηγορίας) στα λιμάνια ή τις ακτές της Μικράς Ασίας από όπου αποπλέουν με τους λαθρομετανάστες, υπό μορφή πυρκαγιάς, ανατίναξης ή άλλης δολιοφθοράς, από αγνώστους.

Δολιοφθορές στα μεγάλα σκάφη (κανονιοφόρους, ακταιωρούς) της Τουρκικής Ακτοφυλακής στα λιμάνια που εδρεύουν. Στόχοι θα ήταν πλοία που επανηλλειμμένως έχουν προκαλέσει επεισόδια, έχουν καταδιώξει Έλληνες ψαράδες ή έχουν εντοπιστεί να «προστατεύουν» και να «επιβλέπουν» την αμφίβια εισβολή λαθρομεταναστών.

Απειλές από αγνώστους σε κινητά και e-mail υπολογιστών προς τους λαθροδιακινητές και τους αξιωματικούς της Τουρκικής Ακτοφυλακής.

Δολιοφθορές σε εγκαταστάσεις υποδομής στις Μικρασιατικές ακτές (π.χ. διυλιστήρια), εμπρησμοί δασών κοντά σε τουριστικά θέρετρα, καταστροφή κεραιών κινητικής τηλεφωνίας, κ.λπ.

Συλλήψεις τουρκικών εμπορικών πλοίων που έχουν παραβεί κανόνες ναυσιπλοΐας. Για παράδειγμα, μετά την πρόκληση σύγκρουσης, η κανονιοφόρος «Αρματολός» θα μπορούσε να εξαπολύσει δύο φουσκωτά με άνδρες της ΔΥΚ για να καταλάβουν το πλοίο, να συλλάβουν το πλήρωμα και να το οδηγήσουν σε ελληνικό λιμάνι για να δικαστούν.

Γενικά, ο αντι-υβριδικός πόλεμος ή αλλιώς ο πόλεμος υβριδικών αντιποίνων είναι ο πλέον σίγουρος τρόπος ώστε ο αντίπαλος που εξαπολύει υβριδικές επιθέσεις να αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι το κόστος του υβριδικού πολέμου που διεξάγει είναι μεγαλύτερο από τα οφέλη που αποδίδει.

Αρθρογραφία – Μελέτες

• Martin Murphy, Frank Hoffman, Gary Schaub, “Hybrid Maritime Warfare and Baltic Sea Region”, Centre for Military Studies University of Copenhagen, Nov. 2016.
• Adm. Tomohisa Takei, JMSDF (ret.), Distinguished International Fellow, US Naval War College, “The Return of Competitive Adversary – China’s Hybrid Warfare at Sea in the Asia Pacific”, 27 Feb. 2018.
• Ben Ho Wan Beng, “Little Men in Black: The Frogman Threat in Maritime Hybrid Warfare”, Center for International Maritime Security, May 2017.
• Admiral James Stavridis, US Navy (Ret), “Maritime Hybrid Warfare Is Coming”, US Naval Institute, Proceedings Magazine, Dec. 2016.

Το άρθρο Θαλάσσιος υβριδικός πόλεμος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο: Η απειλή και τα αντίμετρα της ελληνικής αποτροπής δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η στροφή των ΗΠΑ/ ΝΑΤΟ στον ανταγωνισμό/ σύγκρουση Μεγάλων Δυνάμεων, με κύριο παράδειγμα τον εν εξελίξει πόλεμο στην Ουκρανία, προσφέρει στην Ελλάδα διδάγματα/ μαθήματα, για την αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων/ Ειδικών Δυνάμεων τα οποία είναι πολύ πιό κοντά στις εθνικές αμυντικές ανάγκες της χώρας, σε αντίθεση με τα μέχρι τώρα διδάγματα/ μαθήματα του εικοσαετούς πολέμου κατά της Τρομοκρατίας.

Γράφει ο: Δημήτρης Π. Πατσουλές

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έδωσε ένα παράδειγμα του πως οι Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΕΕ) και γενικότερα οι Ειδικές Δυνάμεις μπορούν αποτελέσουν κεντρικό άξονα ή/ και  έναν κρίσιμο πολλαπλασιαστή ισχύος μίας συμβατικής εθνικής άμυνας. Την ίδια στιγμή, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ ζητούν πλέον από την Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (USSOCOM) να προτείνει ένα σχέδιο επιχειρησιακής δράσης των ΔΕΕ τις οποίες ελέγχει, με το οποίο θα συνεισφέρει σαν διοίκηση συνολικά στο νέο δόγμα του Ολοκληρωμένου Διακλαδικού Πολέμου (Joint Warfighter Concept) εναντίον συμβατικών απειλών από ισοδύναμες τεχνολογικά ή/και ανώτερες ποσοτικά Μεγάλες Δυνάμεις.

Σε περίπτωση που το σχέδιο που θα προτείνει η USSOCOM δεν “πείσει” το Διακλαδικό Επιτελείο, υπάρχει κίνδυνος η διοίκηση να απολέσει τα ανεπίσημα αλλά ουσιαστικά χαρακτηριστικά “Κλάδου” που απέκτησε χάρις στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας, και να επιστρέψει σε έναν οργανισμό που ασχολείται όχι με επιχειρήσεις, αλλά με θέματα εξοπλισμού, εκπαίδευσης,  δογμάτων και διοικητικής διαχείρισης. Αν τελικά αυτό συμβεί, οι ΔΕΕ κάθε Κλάδου θα έλθουν σε στενότερο ή και σχεδόν απόλυτο επιχειρησιακό έλεγχο από τους Κλάδους τους, για να εξυπηρετούν ως μέρος αυτού πλέον το ευρύτερο δόγμα Διακλαδικού Πολέμου. Οι γεωγραφικοί Διοικητές/ Διοικήσεις Μάχης των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ θα αποκτήσουν μεγαλύτερο ή και πλήρη έλεγχο της σχεδίασης επιχειρήσεων και του καθορισμού των αποστολών των ΔΕΕ, εις βάρος των επιμέρους Διοικήσεων Ειδικών Επιχειρήσεων σε κάθε Διοίκηση Μάχης.

Αυτές οι εξελίξεις ενδιαφέρουν τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως προς την μορφή, τις αποστολές και τον τρόπο χρησιμοποίησης των Ειδικών Δυνάμεων/ ΔΕΕ που διαθέτουν, ώστε αυτές να εξυπηρετούν τις ελληνικές αμυντικές ανάγκες με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, μία πρόκληση για την νεοσύστατη Διοίκηση Ειδικού Πολέμου (ΔΕΠ), που ακόμα διαμορφώνεται, αλλά υπό την κεκτημένη ταχύτητα και την επίδραση των δεδομένων του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας.

Οι Ειδικές Δυνάμεις της Ουκρανίας σε δράση

Η Ουκρανία χρησιμοποίησε τις ΔΕΕ και τις Επίλεκτες Δυνάμεις (Επιλ. Δυν.) της (θα μπορούσαν χαρακτηριστούν Ειδικές Δυνάμεις όπως τις εννοούμε στην Ελλάδα) για να αντιμετωπίσει έναν συμβατικό στρατό σε μία σύρραξη μεγάλης κλίμακας/ υψηλής έντασης/ μεγάλης διάρκειας.

Οι ουκρανικές SOF ήταν πολυάριθμες (υπολογίζονται σε 4.000 με 6.000 μέλη) όπως επίσης και οι Επίλεκτες Μονάδες (το Συγκρότημα Αζόφ υπολογίζεται σε 16.000 με 22.000 άνδρες). Χρειάστηκε μία οκταετία και μία τεράστια συμβολή από τις ΝΑΤΟϊκές SOF τόσο σε εκπαιδευτές/ συμβούλους όσο και σε χρηματοδότηση και υποδομές για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Αυτό επέτρεψε την μαζική και σε ευρύ μέτωπο χρησιμοποίηση των ΔΕΕ/ Επίλεκτων Δυνάμεων εναντίον των τεθωρακισμένων/ μηχανοκίνητων δυνάμεων του Ρωσικού στρατού.

Ο αντίκτυπος της δράσης των ουκρανικών ΔΕΕ/ Επιλ. Δυν.   κατά των ρωσικών μηχανοκίνητων δυνάμεων κατέστη εφικτός αφενός χάρις στον εξοπλισμό τους με αντιαρματικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας που χορήγησε το ΝΑΤΟ σε τεράστιες ποσότητες, και αφετέρου χάρις στην στρατηγική επιλογή της οχύρωσης του Ουκρανικού στρατού μέσα σε μόνιμες οχυρώσεις και σε αστικά κέντρα, όπου ο άμαχος πληθυσμός δεν είχε εκκενωθεί, ώστε να “εργαλειοποιηθεί” και έτσι να παίξει έναν σημαντικό επιχειρησιακό και ψυχολογικό ρόλο.

Οι κύριες αποστολές των ουκρανικών ΔΕΕ/ Επιλ. Δυν. ήταν: η εκτέλεση αντιαρματικών ενεδρών σε αστικό/ ημιαστικό περιβάλλον, η εκτέλεση καταδρομικών ενεργειών στα πλευρά  και τα μετόπισθεν των ρωσικών μονάδων, η ενίσχυση ποιοτικά και ηθικά των συμβατικών χερσαίων δυνάμεων, η  “υποστήριξη” ψυχολογικών επιχειρήσεων για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών σκοπών των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ κυβέρνησης Κιέβου. Ο ρωσικός πόλεμος ελιγμών από ισχυρά αλλά μικρά Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος, τα οποία είχαν περιορισμένους εδαφικούς χώρους ελέγχου, άφηνε πολλά κενά, ώστε οι ουκρανικές ΔΕΕ να διεισδύσουν με τροχοφόρα θωρακισμένα οχήματα, για να εκτελέσουν ενέδρες και καταδρομικές ενέργειες. Σχεδόν το 100% των ουκρανικών Ειδικών Επιχειρήσεων αφορούσε χερσαίες επιχειρήσεις, αφενός λόγω της ρευστής φύσης του πεδίου μάχης και αφετέρου λόγω της ρωσικής κυριαρχίας στον αέρα με αεροσκάφη ή/και αντιαεροπορικά συστήματα. Για παράδειγμα, μία αεροκίνητη επιχείρηση των ουκρανικών ΔΕΕ στο Φιδονήσι κατέληξε σε απόλυτη τραγωδία.

Η αποστολή της Αναγνώρισης από τις ουκρανικές SOF σε τακτικό/ επιχειρησιακό επίπεδο δεν είναι γνωστό κατά πόσο ήταν επιτυχημένη, καθώς οι προσβολές πυροβολικού αρχηγείων και θέσεων πυροβολικού των Ρώσων επετεύχθησαν κυρίως από Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα (ΜΕΑ) και ΝΑΤΟϊκά αεροπορικά και δορυφορικά μέσα παρατήρησης/ συλλογής πληροφοριών. Ωστόσο, είναι θεμιτό να υποθέσουμε ότι η ρευστότητα του πεδίου μάχης επέτρεψε την εγκατάσταση κρυφών παρατηρητηρίων/ χώρων απόκρυψης μικρών ομάδων αναγνώρισης στα ρωσικά μετόπισθεν, οι οποίες εντόπιζαν και μετέδιδαν συντεταγμένες σημαντικών στόχων σε σχεδόν ζωντανό χρόνο.

Αυτοί οι τρόποι χρήσης των ουκρανικών ΔΕΕ/ Επίλ. Δυν. εναντίον ισχυρού συμβατικού αντιπάλου σε συμβατικό πεδίο μάχης είχαν την αναπόφευκτη συνέπεια των βαριών απωλειών. Οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν εκτεταμένα τις δικές τους Ειδικές Δυνάμεις (Spetsnaz), για να ανιχνεύουν και να εκκαθαρίζουν το έδαφος εμπρός από τα ΤΣΤ. Αυτές οι ρωσικές Ομάδες Κυνηγών-Φονεών Ειδικών Δυνάμεων, διείσδυαν στην περιοχή επιχειρήσεων, πριν το ΤΣΤ εισέλθει  σε αυτή, και με την βοήθεια Ρώσων πολιτοφυλάκων και πρακτόρων που γνώριζαν το έδαφος εντόπιζαν τους Ουκρανούς και τους εξόντωναν (μεγάλο ρόλο διαδραμάτισαν πολυάριθμες ομάδες ελεύθερων σκοπευτών/ ανιχνευτών).

Από την άλλη μεριά, οι ενέδρες και οι καταδρομικές ενέργειες των ουκρανικών ΔΕΕ ημέρα και νύκτα (ανεξαρτήτως αν ήταν επιτυχημένες ή όχι) επέφεραν την αντίδραση των ρωσικών μηχανοκίνητων δυνάμεων με βαριά πολυβόλα, ταχυβόλα ΤΟΜΑ, αυτόματα βομβιδοβόλα, όλμους και πυροβολικό, που καθοδηγούνταν από σύγχρονους θερμικούς αισθητήρες, με συνέπεια την άμεση πρόκληση βαριών απωλειών στους ενεδρεύοντες και επιδρομείς. Οι βαριές απώλειες “κατανάλωσαν” σε δραματικό βαθμό τις ουκρανικές ΔΕΕ/ Επιλ. Δυν., οι οποίες δεν μπορούν να τις αναπληρώσουν καθώς ένας Operator χρειάζεται τουλάχιστον δύο με τρία έτη να καταστεί “επιχειρησιακός”.

Διδάγματα από την δράση Ουκρανικών ΔΕΕ

Τα κυριότερα διδάγματα από την δράση των ουκρανικών ΔΕΕ/ Επίλ. Δυν. μπορούν να συνοψιστούν στα εξής:

1. Στρατηγικός Αντίκτυπος των SOF σε χερσαίο πόλεμο μεγάλης κλίμακας/ έντασης/ διάρκειας υπάρχει όταν η Ποσότητα συμβαδίζει με την Ποιότητα, εφόσον οι ΔΕΕ θα πρέπει να καλύψουν ολόκληρο θέατρο επιχειρήσεων, να ενσωματωθούν σε συμβατικές μονάδες και να “απορροφήσουν” απώλειες.
2. Ένα Ευρύ Γεωγραφικά και Ρευστό (Χερσαίο στην Ουκρανία) πεδίο μάχης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτραπεί μία βιώσιμη δράση των ΔΕΕ. Τα κενά ανάμεσα στις μηχανοκίνητες μονάδες που διεξάγουν κινητό πόλεμο επιτρέπουν την διείσδυση τμημάτων ΔΕΕ. Η φύση του εδάφους επίσης διευκολύνει την δράση ΔΕΕ. Τα μεγάλα και πυκνά δάση της Ουκρανίας, αλλά και ο αστικός και περιαστικός ιστός στον οποίο εστιάζονται οι πολεμικές επιχειρήσεις επέτρεψαν στις ουκρανικές ΔΕΕ να διεισδύουν, να κρύβονται και να διαβιώνουν μέσα σε εχθρικό έδαφος.
3. Η φορητή υψηλή τεχνολογία στον τομέα C5IR (Command, Control, Communications, Computer, Cyber, and Intelligence Resource) που εξασφαλίζει Γνωστική Κυριαρχία, και “έξυπνων” φορητών οπλικών συστημάτων μεγάλης αποτελεσματικότητας εναντίον “σκληρών στόχων” (Hard Target Attack) στις SOF είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστεί η υψηλή τεχνολογία των συμβατικών δυνάμεων και η υπεροχή τους σε ποσότητα, προστασία και ισχύ πυρός. Οι Ουκρανικές ΔΕΕ ήταν εφοδιασμένες με συσκευές επικοινωνιών/ μετάδοσης δεδομένων υψηλής τεχνολογίας του ΝΑΤΟ, οι οποίες λειτουργούσαν μέσω της υποδομής ΗΠΑ/ ΝΑΤΟ σε αυτόν τον τομέα (δορυφόρους, στρατηγικά ΜΕΑ και αεροσκάφη C5I).
4. Τα Μέσα Διείσδυσης/ Μεταφοράς – Κρούσης των ΔΕΕ πρέπει να είναι ανάλογα του γεωγραφικού χώρου του θεάτρου επιχειρήσεων, του είδους του πολέμου, και των ικανοτήτων του αντίπαλου, παράγοντες που καθορίζουν τις μεθόδους/ τακτικές δράσης των ΔΕΕ. Οι Ουκρανικές ΔΕΕ επένδυσαν σε ΤΟΜΑ/ΤΟΜΠ Ειδικών Επιχειρήσεων επειδή: η από αέρος δράση (διείσδυση/ αποχώρηση) θα ήταν αδύνατη λόγω ρωσικής αεροπορικής κυριαρχίας, το θέατρο επιχειρήσεων ήταν κυρίως χερσαίο, η γεωγραφία (μεγάλες πεδινές εκτάσεις με δάση και αστικά κέντρα) ευνοούσε την κίνηση τροχοφόρων οχημάτων, και το ρευστό, με κενά άσκησης ελέγχου, χερσαίο πεδίο μάχης ευνοούσε την από ξηράς διείσδυση.
5. Η “Κατανάλωση” των ΔΕΕ σε συμβατικό πόλεμο είναι υψηλή και έχει ως συνέπεια την ραγδαία “Υποβάθμισή” τους. Τα πλήγματα των ΔΕΕ (σε μαζική ή επιλεκτική μορφή) εναντίον συμβατικών σύγχρονων στρατών, προκαλούν σε αυτές βαριές απώλειες, οι οποίες δεν είναι άμεσα ή μεσοπρόθεσμα αναντικατάστατες λόγω της μακράς περιόδου εκπαίδευσης/ πιστοποίησης των Operator ΔΕΕ. Ως εκ τούτου, από στρατηγικής/ επιχειρησιακής άποψης, οι ΔΕΕ συνιστούν στρατηγικό όπλο σε μία συμβατική σύγκρουση, που αποδίδει σημαντικά αποτελέσματα κυρίως στην αρχή της σύρραξης, και για χρονικό διάστημα ανάλογο της ποσότητά τους ή/ και της εφεδρείας τους.

Διδάγματα για Ελλάδα

Τα διδάγματα από τον πόλεμο της Ουκρανίας για τις ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις της Ελλάδος θα πρέπει να προσεγγιστούν με ενδιαφέρον αλλά και μεγάλη επιφύλαξη καθώς υπάρχουν κρίσιμες διαφορές στις αμυντικές συνθήκες των δύο χωρών τόσο από γεωγραφικής όσο και από γεωπολιτικής άποψης.

Σε έναν πιθανό πόλεμο Ελλάδος- Τουρκίας, το κύριο θέατρο επιχειρήσεων θα είναι το Αιγαίο, ένα αρχιπελαγικό περιβάλλον, κοντά στον ηπειρωτικό κορμό του αντιπάλου, μακριά από τον ηπειρωτικό κορμό της φίλιας χώρας Το δευτερεύον θέατρο επιχειρήσεων θα είναι ο Έβρος, ήτοι χερσαίο πεδινό περιβάλλον, με μεγάλο υδάτινο κώλυμα, και λοφώδες έδαφος στα ενδότερα, και με γραμμή αντιπαράθεσης χωρίς βάθος, πλην του νότιου τομέα.

Η Τουρκία χαρακτηρίζεται από ποσοτική, ποιοτική (σε  μικρό βαθμό) και τεχνολογική υπεροχή, εμπειρία πολέμου γενικά (Κουρδική σύγκρουση), εμπειρία/ εφαρμογή υβριδικού πολέμου (Συρία, Λιβύη), επιτυχής εφαρμογή μάχης “πολυχωρικού” τύπου μέσω αντιπροσώπου (Αζερμπαϊτζάν). Από την άλλη μεριά, η Ελλάδα – μετά από μία δεκαετία αδιαφορίας – μόλις τώρα αρχίζει να εκσυγχρονίζει τις ένοπλες δυνάμεις της, αν και χωρίς συγκεκριμένο όραμα και δόγμα, συνεχίζει να επιμένει στην μικρή θητεία και στην εγκατάλειψη της Εφεδρείας, και δεν έχει πολεμική εμπειρία. Αν θέλουμε να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα με ελληνικό ενδιαφέρον μέσα από τα διδάγματα των Ουκρανικών ΔΕΕ/ Επιλ. Δυν. μπορούμε να επισημάνουμε τα εξής:

Ποσοτική Διάσταση ελληνικών ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων: Οι ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις για να έχουν στρατηγικό αντίκτυπο σε συμβατικό πόλεμο υψηλής έντασης/ μεγάλης διάρκειας θα πρέπει να αυξηθούν ποσοτικά για να χρησιμοποιηθούν μαζικά. Αυτό “μεταφράζεται” αφενός σε 100% επάνδρωση των Μονάδων και αφετέρου στην εξασφάλιση μίας σημαντικού μεγέθους αλλά και ποιοτικής Εφεδρείας, στην μορφή τόσο αποστολών συμπλήρωσης εν ενεργεία Μονάδων όσο και Εφεδρικών Μονάδων ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων με μικρής προειδοποίησης πολεμική ετοιμότητα.

Γεωγραφία Θεάτρου Επιχειρήσεων/ Ρευστότητα πεδίου μάχης: Στο Αιγαίο η πολυνησιακή φύση του θαλάσσιου περιβάλλοντος δημιουργεί ένα πολεμικό πεδίο που ευνοεί την ρευστότητα στην μάχη και την ύπαρξη κενών που μπορεί να εκμεταλλευτούν οι ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις. Στην δική μας περίπτωση ωστόσο δεν θα πρόκειται για διείσδυση πίσω από εχθρικές γραμμές με την κλασσική έννοια αλλά αφενός για διείσδυση/ πρόσβαση μέσα από ένα εχθρικό περιβάλλον προς φίλια νησιά με σκοπό την ενίσχυση ή την ανακατάληψη, και αφετέρου για την διεξαγωγή ενός πολέμου συνεχόμενων αμφίβιων/ αεροκίνητων ελιγμών προς αντιμετώπιση των αντίστοιχων εχθρικών ελιγμών.

Υψηλή Τεχνολογία: Οι Ειδικές Δυνάμεις πρέπει να επενδύσουν σε υψηλή τεχνολογία στους τομείς: Γνωστικής Κυριαρχίας και Προσβολής Σκληρών Στόχων κατά προτίμηση Εξ Αποστάσεως. Οι ελληνικές ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις θα πρέπει να παρακολουθήσουν το ΝΑΤΟϊκό μοντέλο της Γνωστικής Κυριαρχίας, που επιτρέπει σε μικρότερες και ελαφρύτερες δυνάμεις να γνωρίζουν τις κινήσεις/ προθέσεις του εχθρού και να πλήττουν με ακρίβεια κρίσιμα κέντρα διοίκησης-ελέγχου και οπλικά συστήματα. Αντιστρόφως, δε, να αποφεύγουν επιθέσεις και προσβολές από τον εχθρό ώστε να εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους.

Αυτό για να επιτευχθεί απαιτείται μεγάλη επένδυση σε ικανότητες Επικοινωνιών/ Ηλεκτρονικών Υπολογιστών/ Κυβερνοπολέμου, και την απόκτηση ασφαλών δικτύων για να λειτουργούν αυτές οι συσκευές. Θα πρέπει να καταφύγουμε σε συγκεκριμένους συμμάχους (βλέπε Γαλλία), που θα μας παρέχουν δορυφορικές συνδέσεις κ.λπ. – κάτι που δεν μπορούν να το παράσχουν οι ΗΠΑ τόσο για λόγους δικής τους ασφάλειας αλλά και πολιτικής ίσων αποστάσεων από τους Συμμάχους, ιδιαίτερα στην ελληνο-τουρκική διένεξη.

Το άλλο σκέλος της τεχνολογικής υπεροχής είναι πιό εφικτό, καθώς στην αγορά διατίθενται πολλά είδη αντιαρματικών συστημάτων Fire & Forget και Top Attack καθώς και άλλων έξυπνων πυρομαχικών (κυρίως Περιφερόμενα Πυρομαχικά), που θα πρέπει να είναι ο κύριος εξοπλιστικός στόχος των ελληνικών ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων. Οι ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις θα πρέπει να “βαρύνουν” λίγο – σε ποσοστό τόσο που θα ισορροπεί η ευκινησία/ ευελιξία με την ισχύ πυρός, και σε αυτό θα βοηθήσουν νέα μέσα μεταφοράς, όπως ελαφρά οχήματα, σκάφη και ελικόπτερα ειδικών αποστολών.

Μέσα ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων: Θα πρέπει να αποκτηθούν νέα αεροπορικά, ναυτικά και χερσαία μέσα διείσδυσης/ κρούσης από τις Ειδικές Δυνάμεις. Όπως είδαμε στην Ουκρανία, το φυσικό περιβάλλον και η απειλή καθόρισαν το μέσο (θωρακισμένα οχήματα) στο οποίο εστίασαν/ επένδυσαν οι Ουκρανικές ΔΕΕ. Παρομοίως, στην Ελλάδα το φυσικό περιβάλλον και η απειλή ευνοούν τα ναυτικά/ υποβρύχια μέσα Ειδικών Επιχειρήσεων. Οι αμφίβιες δυνάμεις ταχείας αντίδρασης (32 ΤΑΞΠΝ, Ζ’ ΜΑΚ) θα επιβιώσουν της αεροπορίας και του ναυτικού του εχθρού, και θα διεξάγουν έναν πόλεμο ελιγμών χρησιμοποιώντας πολλά, μικρά, θωρακισμένα και οπλισμένα μεταφορικά σκάφη. Τα ελικόπτερα αν και προσφέρουν ταχύτητα αντίδρασης είναι ευάλωτα και για να επιβιώσουν απαιτούν έστω τοπική αεροπορική υπεροχή, αν όχι κυριαρχία, κάτι το οποίο είναι αμφίβολο αν μπορεί να επιτευχθεί. Τα υποβρύχια μέσα διείσδυσης (υποβρύχια οχήματα μεταφοράς δυτών, ημικαταδυόμενα σκάφη, υποβρύχια μεταφοράς ειδικών δυνάμεων) προσφέρουν την μέγιστη δυνατή ασφαλή και αφανή διείσδυση.

Ενσωμάτωση ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων – Συμβατικών Δυνάμεων. Οι ουκρανικές ΔΕΕ και οι Επίλεκτες Μονάδες ενσωματώθηκαν με επιτυχία στις συμβατικές Μονάδες του Στρατού, όποτε αυτό ήταν αναγκαίο, με σημαντικά θετικά αποτελέσματα. Ήταν μία τακτική που δεν φαίνεται να έχει εφαρμογή στα ελληνικά δεδομένα, αλλά σίγουρα καταδεικνύει ότι οι ΔΕΕ/ Ειδικές Δυνάμεις σε συμβατικό πόλεμο θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τις συμβατικές Μονάδες όλων των Κλάδων. Άλλωστε, η επιχειρησιακή δράση των ελληνικών ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων θα πρέπει να συνδεθεί άρρηκτα με την υποστήριξη από τα συμβατικά οπλικά συστήματα των τριών Κλάδων, διαφορετικά αυτές δεν έχουν ελπίδα επιβίωσης και εκτέλεσης των αποστολών τους σε συμβατικό πόλεμο. Αυτό προαπαιτεί ότι οι συμβατικές δυνάμεις των τριών Κλάδων θα πρέπει να κατανοήσουν την αξία των ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων ως πολύτιμα πολυεργαλεία που υποβοηθούν όχι μόνο την εκτέλεση των δικών τους κλασσικών Κλαδικών αποστολών αλλά και διευρύνουν τις ικανότητές τους προς επίτευξη σκοπών και εκτέλεση αποστολών που μέχρι τώρα δεν μπορούσαν λόγω της αμιγούς συμβατικής φύσης τους.

“Κατανάλωση” ΔΕΕ/ Ειδικών Δυνάμεων: Θα πρέπει να αποδεχθούμε – όπως δείχνει η Ουκρανία – ότι η χρήση των Ειδικών Δυνάμεων σε αποστολές μέσα σε ένα περιβάλλον Συμβατικού Πολέμου Υψηλής Έντασης/ Μεγάλης Διάρκειας θα “καταναλώσει” ταχύτατα το επαγγελματικό και έμπειρο προσωπικό. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη η δημιουργία μίας εκτενούς αλλά και ποιοτικής Εφεδρείας Ειδικών Δυνάμεων, που θα παρέχει αριθμό μονάδων, πλήρους επάνδρωσης με πολύ καλά εκπαιδευμένο προσωπικό. Θα πρέπει να τεθεί υπό εξέταση η δημιουργία ενός εφεδρικού ΕΤΑ (παλαιότερα καλούνταν έφεδροι στην συγκεκριμένη Μονάδα) με εφέδρους υψηλών στάνταρ και αφοσίωσης – ένα είδος 21^st και 23^rd SAS Reserves (δέχονται ακόμη και υποψήφιους χωρίς στρατιωτική εμπειρία). Επίσης, κάθε Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων θα έπρεπε να διαθέτει μία δύναμη εφέδρων υψηλής ετοιμότητας/ ποιότητας, ενώ οι Εφεδρικές Μοίρες Καταδρομών θα πρέπει να εκπαιδεύονται σε μόνιμη βάση.

Επίλογος

Το κύριο συμπέρασμα από την χρήση Ουκρανικών SOF είναι ότι χάρις στην τεχνολογία C5I και “έξυπνων” φορητών βλημάτων μεγάλης αποτελεσματικότητας οι Ειδικές Δυνάμεις μπορούν πλέον να έχουν κρίσιμη στρατηγική επίδραση ακόμα και ως υποστήριξη συμβατικών δυνάμεων στα πλαίσια συμβατικού πολέμου υψηλής έντασης/ μεγάλης διάρκειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΔΕΕ θα απορρίψουν την ανεξάρτητη δράση για την επίτευξη στρατηγικών στόχων, και να υποστηρίζονται από τις συμβατικές δυνάμεις σε αυτό. Η ΔΕΠ είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για την επίτευξη των ανωτέρω σκοπών.

Ωστόσο, για την ώρα, φαίνεται ότι η προσπάθεια εστιάζει στις ΔΕΕ και όχι στις Ειδικές Δυνάμεις. Αν και είναι απόλυτα λογικό το “κτίσιμο” ΔΕΕ υψηλών ικανοτήτων να απορροφά χρόνο, χρήμα και την προσοχή της ηγεσίας, θα πρέπει να βρεθεί ένα σχέδιο για αναβάθμιση των μονάδων Ειδικών Δυνάμεων τόσο ποσοτικά, ήτοι με 100% επάνδρωση και εξασφάλιση ικανής/ ποιοτικής Εφεδρείας, όσο και ποιοτικά, ήτοι με την απόκτηση σύγχρονων ατομικών υλικών, νέου φορητού οπλισμού, νέου βαρέως οπλισμού, επικοινωνιών και συστημάτων διοίκησης-ελέγχου, μέσων μεταφοράς και κρούσης.

Το άρθρο Ειδικές Δυνάμεις και SOF: Μαθήματα από την Ουκρανία και ελληνικές εφαρμογές δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.