Το αμερικανικό Υπουργείο Πολέμου ανακοίνωσε ότι ενέκρινε πρόγραμμα FMS (Foreign Military Sale), υπέρ τις Σιγκαπούρης, με αντικείμενο τις κατευθυνόμενες ρουκέτες GMLRS AW (Guided Multiple Launch Rocket System Alternative Warhead). Συγκεκριμένα, εγκρίθηκε η πώληση 45 κάλαθων ρουκετών M-30A2 (συνολικά 270 ρουκέτες), υλικών και υπηρεσιών υποστήριξης, με δυνητικό κόστος $ 83,14 εκατομμύρια, δηλαδή $ 1,85 εκατομμύρια ανά κάλαθο ή $ 308.000 ανά ρουκέτα. Οι ρουκέτες M-30A2 επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα. Πρόκειται για βελτίωση της ρουκέτας M-30A1 με σύστημα IMPS (Insensitive Munition Propulsion System) και αυξημένο βεληνεκές (οι M-30A1 επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 57 χιλιόμετρα). Οι ρουκέτες προορίζονται για τον εξοπλισμό των 24 εν υπηρεσία πολλαπλών εκτοξευτών M-142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System) της Σιγκαπούρης.

Το άρθρο 45 κάλαθοι κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS AW για τη Σιγκαπούρη, στα $ 83,14 εκ το δυνητικό κόστος δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Αυστραλία ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε την εγχώρια παραγωγή κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System). Η παραγωγή ξεκίνησε σε μια νέα εγκατάσταση που ιδρύθηκε στο Πορτ Γουέικφιλντ της Νότιας Αυστραλίας. Η πρώτη παρτίδα πυραύλων που θα παραχθεί αναμένεται να είναι έτοιμη μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Πρόκειται για την πρώτη εγκατάσταση παραγωγής GMLRS εκτός αμερικανικού εδάφους. Ο μακροπρόθεσμος στόχος της Αυστραλίας είναι η επίτευξη ετήσιας παραγωγικής δυναμικότητας 4.000 ρουκετών έως το 2029.

Οι ρουκέτες GMLRS είναι πυρομαχικά που χρησιμοποιούν οι εκτοξευτές M-270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) και M-142 HIMARS (High Mobility Artillery System). Και τα δύο συστήματα μπορούν να εκτοξεύσουν κατευθυνόμενων και μη ρουκέτες καθώς και τακτικούς πυραύλους ATACMS (Army Tactical Missile System) και PrSM (Precision Strike Missile). Συγκεκριμένα, τα δύο συστήματα μπορούν να εκτοξεύουν τις παλαιότερες ρουκέτες M-26, M-26A1, αλλά και τις νεότερες και ικανότερες εκδόσεις GLSDM (Ground Launched Small Diameter Bomb), Μ-30A2 και M-31A2 GMLRS, GMLRS-ER.

Το άρθρο Η Αυστραλία ξεκίνησε την παραγωγή κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

O Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι δοκίμασε, για πρώτη φορά και με επιτυχία, τις κατευθυνόμενες ρουκέτες αυξημένου βεληνεκούς GMLRS-ER (Guided Multiple Launch Rocket System-Extended Range), της έκδοσης AW (Alternative Warhead) από αναβαθμισμένο πολλαπλό εκτοξευτή M-270A2 MLRS (Multiple Launch Rocket System). Στη διάρκεια της δοκιμής πιστοποιήθηκε το μέγιστο βεληνεκές, η ακρίβεια, η φονικότητα και η ομαλή λειτουργία μεταξύ των ρουκετών και των εκτοξευτών. Οι GMLRS-ER είναι εξέλιξη των GMLRS και χρησιμοποιούνται από τα συστήματα M-270 MLRS και M-142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System).

Το μέγιστο βεληνεκές των GMLRS-ER είναι της τάξεως των 150 χιλιομέτρων. Σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, οι GMLRS-ER ενσωματώνουν βελτιωμένο κινητήρα, κέλυφος νέας σχεδίασης και νέο σύστημα καθοδήγησης στην ουρά. Τον περασμένο Νοέμβριο ο Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει στην αναβάθμιση πολλαπλών εκτοξευτών M-270A0/A1 στο επίπεδο M-270A2. Το πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει το 2027 και να ολοκληρωθεί το 2032.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι συνέχεια του προγράμματος του 2019, όταν υπογράφηκε σύμβαση αναβάθμισης 225 εν υπηρεσία και 160 σε αποθήκευση εκτοξευτών M-270A1 και M-270A0 στο επίπεδο M-270A2 (ο πρώτος αναβαθμισμένος εκτοξευτής παραλήφθηκε τον Ιούλιο του 2022). Η αρχική έκδοση M-270 άρχισε να εντάσσεται σε υπηρεσία, από τον Αμερικανικό Στρατό, το 1983. Το 1998 άρχισαν να εντάσσονται σε υπηρεσία συστήματα της ενδιάμεσης έκδοσης Μ-270 IPDS (Interim Improved Position Determining System), η οποία πρόσθεσε στους εκτοξευτές την ικανότητα χρήσης των βλημάτων MGM-140B Block.1A.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 έγινε διαθέσιμη η αναβαθμισμένη έκδοση M-270A1. Σε σχέση με τις εκδόσεις M-270 και M-270 IPDS, η έκδοση M-270A1 ενσωματώνει βελτιωμένο σύστημα ελέγχου πυρός και βελτιωμένο σύστημα μηχανικής κίνησης του εκτοξευτή. Συνδυαστικά, οι δύο αυτές βελτιώσεις μείωσαν το χρόνο αντίδρασης των εκτοξευτών και του προσέθεσαν την ικανότητα χρήσης των κατευθυνόμενων ρουκετών της οικογένειας GMLRS καθώς και των βλημάτων MGM-168 Block.4A. Η αναβάθμιση M-270A2 είναι ευρεία και μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις προγενέστερες εκδόσεις του συστήματος.

Ενσωματώνει το νέο σύστημα ελέγχου πυρός CFCS (Common Fire Control System), νέους κινητήρες και σύστημα μετάδοσης της κίνησης, βελτιωμένο εκτοξευτή και ισχυρότερη θωράκιση καμπίνας. Επίσης, ενσωματώνει νέους κάλαθους ρουκετών με δυνατότητα ανεφοδιασμού χωρίς να αφαιρούνται, με αποτέλεσμα όχι μόνο να υπάρχει οικονομικό όφελος αλλά να μειώνεται και ο χρόνος ανεφοδιασμού. Άλλες βελτιώσεις αφορούν στην ενσωμάτωση νέου κεντρικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, κεραίας GPS, νέων οθονών και νέου συστήματος ελέγχου του εκτοξευτή από απόσταση.

Το άρθρο Αμερικανικός Στρατός: Επιτυχημένη δοκιμή κατευθυνόμενης ρουκέτες GMLRS-ER από M-270A2 στα 150 χιλιόμετρα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

H Lockheed Martin ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε επιτυχημένη δοκιμή της κατευθυνόμενης ρουκέτας μεγάλου βεληνεκούς GMLRS ER (Guided Multiple Launch Rocket System Extended-Range (ER-GMLRS) σε απόσταση 112 χιλιομέτρων. Στην δοκιμή χρησιμοποιήθηκε ρουκέτα Εναλλακτικής Κεφαλής (AW : Alternative Warhead) και σύστημα εκτόξευσης M-142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System). Οι κατευθυνόμενες ρουκέτες GMLRS ER είναι εξέλιξη των GMLRS και χρησιμοποιούνται από τα συστήματα M-270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) και M-142 HIMARS. Το μέγιστο βεληνεκές των GMLRS ER είναι της τάξεως των 150 χιλιομέτρων. Σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, οι GMLRS ER ενσωματώνουν βελτιωμένο κινητήρα, κέλυφος νέας σχεδίασης και νέο σύστημα καθοδήγησης στην ουρά.

Οι GMLRS ER είναι το τελευταίο μέλος της οικογένειας κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS. Στην οικογένεια ανήκουν οι ρουκέτες Μ-30 (ενσωματώνουν 404 υπό-πυρομαχικά και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα), οι M-30A1 (ενσωματώνουν Εναλλακτική Κεφαλή και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα), οι M-30A2 (ενσωματώνουν Εναλλακτική Κεφαλή και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα και είναι βελτιωμένη έκδοση των M-30A1), οι Μ-31 (ενσωματώνουν μονοκόμματη πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα), οι M-31A1 (με μονοκόμματη πολεμική κεφαλή υψηλής και μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα, βελτιωμένη έκδοση των M-31), οι M-31A2 (με μονοκόμματη πολεμική κεφαλή και μέγιστο βεληνεκές 92 χιλιόμετρα, βελτιωμένη έκδοση των M-31A1).

Το άρθρο H Lockheed Martin πραγματοποίησε επιτυχημένη δοκιμή κατευθυνόμενης ρουκέτας GMLRS ER σε απόσταση 112 χιλιομέτρων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Euractiv», η αμερικανική κυβέρνηση δεν εγκρίνει την ενσωμάτωση των κατευθυνόμενων ρουκετών της οικογένειας GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System) στους γερμανικούς πολλαπλούς εκτοξευτές EuroPULS (European Precise & Universal Launching System). Εκ των πραγμάτων, λόγω της επιλογής των PULS, η είδηση έχει και ελληνικό ενδιαφέρον. Προφανώς οι ΗΠΑ δεν θέλουν να διευκολύνουν την πιθανή επιλογή των EuroPULS από άλλες χώρες, προσφέρονταν την πιστοποίηση των GMLRS, δημιουργώντας έτσι εναλλακτική και ανταγωνιστική λύση στα αμερικανικής σχεδίασης συστήματα M-270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) και M-142 HIMARS (High Mobility Artillery System).

To EuroPULS έχει επιλεγεί από την Γερμανία, ως αντικαταστάτης των MARS II (έκδοση των M-270). Το EuroPULS προέρχεται από το ισραηλινό PULS της Elbit Systems, αλλά με γερμανικής προέλευσης υποσυστήματα (σύστημα ελέγχου πυρός, σύστημα διοίκησης και όχημα-φορέας). Η Γερμανία σχεδιάζει να αποκτήσει δεκάδες συστήματα EuroPULS, αν και μέχρι στιγμής έχει υπογράψει σύμβαση για πέντε μόλις συστήματα. Σε κάθε περίπτωση η Γερμανία θέλει να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα πυρομαχικά των MARS II στα EuroPULS. Ωστόσο, αν δεν υπάρξει αμερικανική άδεια, τότε τα πυρομαχικά των MARS II θα πρέπει να αντικατασταθούν με ισραηλινά πυρομαχικά, πιστοποιημένα στα PULS (ρουκέτες Accular, ΕΧΤΡΑ και Predator Hawk). Στην περίπτωση αυτή όμως το κόστος για την Γερμανία θα αυξηθεί.

Το άρθρο Οι ΗΠΑ δεν εγκρίνουν την ενσωμάτωση των κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS στους γερμανικούς εκτοξευτές EuroPULS δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική φράση για να τονίσουμε την απόκτηση των ισραηλινών πυραυλικών συστημάτων από αυτή του τίτλου του παρόντος άρθρου. Τελικώς, η λογική πρυτάνευσε και ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα νέο πυραυλικό σύστημα (PULS) ισραηλινής προέλευσης έναντι 692 εκατομμυρίων ευρώ αντί του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των M-270 MLRS έναντι 1.1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειδικότερα, θα αποκτηθούν 36 υπερσύγχρονοι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων (ΠΕΠ) PULS της Elbit Systems αντί του εκσυγχρονισμού μόλις 24 εκτοξευτών M-270 MLRS (36 είναι το σύνολο) του Πυροβολικού Μάχης. Αύριο η αρμόδια επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων της Βουλής των Ελλήνων αναμένεται να εγκρίνει τη προμήθεια των νέων πυραυλικών συστημάτων ισραηλινής προέλευσης.

Παράλληλα, η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει πως ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα υπερσύγχρονο πυραυλικό οπλοστάσιο αποτελούμενο από τους πυραύλους εδάφους – εδάφους, τύπου Predator Hawk μέγιστου βεληνεκούς 300 χιλιομέτρων καθώς και τους πυραύλους  εδάφους – εδάφους, τύπου EXTRA μέγιστου βεληνεκούς 150 χιλιομέτρων. Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, αποκτώνται περιφερόμενα πυρομαχικά τύπου SkyStriker βεληνεκούς άνω των 100 χιλιομέτρων για προσβολή στόχων με χειρουργική ακρίβεια.

Δίχως καμία αμφιβολία η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει τόσο την απόκτηση ενός σύγχρονου φορέα καθώς και τη προμήθεια σύγχρονων όπλων κρούσης. Αυτό άλλωστε είναι και το βασικό ζητούμενο. Η απόκτηση σύγχρονων όπλων κρούσης συνδυαστικά με σύγχρονες πλατφόρμες. Είτε αυτό αφορά χερσαία είτε ναυτικά είτε αεροπορικά συστήματα. Το ζήτημα του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS το είχαμε αναδείξει από τη πρώτη στιγμή αιτιολογώντας και τεκμηριώνοντας πως το κόστος ύψους 1.1 δισεκατομμυρίων για τον εκσυγχρονισμό μόλις 24 εκτοξευτών και με αμφίβολη την απόκτηση πυραύλων αυξημένου βεληνεκούς είναι σκανδαλώδες. Και τούτο διότι η προμήθεια των νέων βλημάτων στη περίπτωση των MLRS περιλάμβανε μόνον τις ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER δίχως να διασφαλίζεται η απόκτηση αμερικανικής προέλευσης πυραύλων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς όπως των PRSM/ DEEPSTRIKE. Πρόκειται για μια δικαίωση των γραφομένων μας αφού τελικώς πρυτάνευσε η λογική.

Για του λόγου του αληθές αξίζει να διαβάσετε το άρθρο μας στις 21 Ιανουαρίου 2022 με τίτλο: «Εκσυγχρονισμός MLRS: Η οικονομική διάσταση ενός προγράμματος με δυσθεώρητο κόστος». Όπως σημειώνατε τότε: «Για τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών MLRS είναι γνωστό πως υπάρχουν δύο βασικές προτάσεις εκ των οποίων η μια είναι η Αμερικανική με επίκεντρο τη Lockheed Martin καθώς και η ευρωπαϊκή της γερμανικής KMW. Φυσικά το μεγαλύτερο και ουσιώδες ζήτημα είναι τα όπλα των εκτοξευτών και δευτερευόντως οι πλατφόρμες (εκτοξευτές).

Κανείς δεν αμφιβάλει πως πρόκειται για μια από πλέον κατεπείγουσες ανάγκες του ΕΣ και του Πυροβολικού Μάχης ειδικότερα πλην όμως οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν εκτόξευση του κόστους δημιουργώντας κρίσιμα ερωτήματα. Στη τελευταία συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ) κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Πυροβολικού (ΔΠΒ) του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) εγκρίθηκε το ύψος του προγράμματος (βάση της Μελέτης Ολοκληρωμένης Πρότασης Υποπρογράμματος) που ανέρχεται στο 1.081.000.000 ευρώ. Καλά διαβάσατε. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ ογδονταένα εκατομμύρια ευρώ. Θα εξηγήσουμε παρακάτω τι περιλαμβάνει. Όπως πληροφορείται το DefenceReview.gr και ο γράφων στο παραπάνω χρηματικό ποσό περιλαμβάνεται ο πλήρης εκσυγχρονισμός 24 εκτοξευτών M-270 MLRS καθώς και περίπου 20 Κέντρων Διευθύνσεως Πυρός των δύο Μοιρών που διαθέτουν από 18 εκτοξευτές. Η αναβάθμιση των οχημάτων έχει προϋπολογιστεί στα 260 εκατομμύρια ευρώ από τη ΔΠΒ. Αξίζει να τονιστεί πως το 2014 το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (εκτοξευτών και ΚΔΠ) είχε προϋπολογιστεί στα 154 εκατομμύρια ευρώ.

Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).

Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του κόστους αφορά τα πυρομαχικά καθότι το Πυροβολικό σκοπεύει να αντικαταστήσει το υφιστάμενο σημερινό απόθεμα που πραγματικά είναι τεράστιο (ειδικά των Μ26). Τα αμείλικτα δεδομένα που χρήζουν απαντήσεων Κάπου εδώ αρχίζουν να προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το κόστος του ενός και πλέον δισεκατομμυρίου είναι κυριολεκτικά δυσθεώρητο σε σημείο που πρέπει να ερευνηθούν άμεσα εναλλακτικές επιλογές από άλλες χώρες (Σερβία, Βραζιλία, Ισραήλ).

Γιατί δεν εξετάζεται η προμήθεια νέων συστημάτων μη Αμερικανικών δεδομένου πως το κόστος είναι υψηλό; Κάλλιστα θα μπορούσαν ακόμα και για λόγους έντονου ανταγωνισμού να ζητηθούν προσφορές από τρίτες χώρες)». Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε επαναλαμβάνουμε στις 21 Ιανουαρίου 2022.

Ο λόγος φυσικά που υπενθυμίζουμε τα παραπάνω γραφόμενα είναι όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας αλλά γιατί μέσα από το DefenceReview.gr καταθέτουμε την άποψη μας πάντα με στοιχεία, τεκμηριωμένα και δομημένα. Ειδικά για το θέμα των MLRS είχαμε αρθρογραφήσει επανειλημμένα. Τα παραθέτουμε για του λόγου το αληθές. Και επειδή ο γράφων τυγχάνει να είναι και έφεδρος υπολοχαγός του Πυροβολικού Μάχης, Χρόνια Πολλά στους Έλληνες Πυροβολητές για την αυριανή εορτή της Αγίας Βαρβάρας με ευχή πάντα το Πυροβολικό να εκσυγχρονίζεται και να ενισχύεται!  

Το άρθρο Πρυτάνευσε η λογική: Από το € 1,1 δις για τα MLRS η Βουλή εγκρίνει την απόκτηση των PULS έναντι € 692 εκ-Πυραυλική κρούση στα 300 χιλιόμετρα για τον Ελληνικό Στρατό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κατ’ επανάληψιν μέσα από το DefenceReview.gr έχουμε τονίσει την ανάγκη ενίσχυσης του Πυροβολικού Μάχης. Το Πυροβολικό Μάχης απέδειξε για πολλοστή φορά την αξία στα πεδία μάχης της Ουκρανίας αλλά και της Μέσης Ανατολής ως μια φτηνότερη λύση προσβολής στόχων υψηλής αξίας έναντι του Αεροπορικού όπλου. Για το ελληνοτουρκικό πεδίο αντιπαράθεσης το Πυροβολικό Μάχης διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στην ανάσχεση της τουρκικής επιθετικότητας. Λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας το Πυροβολικό Μάχης εάν διαθέτει τα κατάλληλα οπλικά συστήματα μπορεί να προσβάλει πλειάδα στόχων βαθιά στη τουρκική ενδοχώρα και φυσικά να χτυπήσει σκληρά τα τουρκικά κέντρα βάρους. Βασικό προαπαιτούμενο σε μια τέτοια περίπτωση είναι διαθέτει τα κατάλληλα μέσα παροχής πυρών, τα ενδεδειγμένα πυρομαχικά και φυσικά σύγχρονες δυνατότητες στοχοποίησης σε βάθος και με ακρίβεια πληροφοριών.

Όλα τα παραπάνω δεδομένα φαίνεται πως βρίσκονται στο επίκεντρο της αξιολόγησης τόσο του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) όσο και του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Στη κατεύθυνση αυτή δρομολογείται το πρόγραμμα απόκτησης νέων πυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ (PULS), εξετάζεται το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS για το οποίο το κόστος έχει μειωθεί αισθητά έναντι των αρχικών οικονομικών απαιτήσεων (από 1.1 δις ευρώ σε 650 εκατομμύρια ευρώ) ενώ εξελίξεις προωθούνται και για τον εκσυγχρονισμό των Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) RM-70. Στη κατεύθυνση αυτή είναι πιθανό να υλοποιηθεί τόσο το πρόγραμμα απόκτησης νέων πυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ καθώς και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS. Το ζήτημα είναι βέβαια να εξασφαλιστεί πως το Πυροβολικό θα αποκτήσει το κατάλληλο απόθεμα πυρομαχικών (ρουκετών και πυραύλων) που θα επιτρέψουν τη προσβολή στρατηγικών στόχων. Ως εκ τούτων, έχουμε επιχειρηματολογήσει πολλές φορές για την ανάγκη να διασφαλιστεί το ελληνικό απόθεμα των πυραύλων ATACAMS και να εφαρμοστεί πρόγραμμα επέκτασης του επιχειρησιακού τους βίου. Ενδεικτικά αναφέρεται πως ο αμερικανικός στρατός εφάρμοσε το πρόγραμμα SLEP.

Παράλληλα, αναζητούνται λύσεις για τον πολυπληθή στόλο των αυτοκινούμενων πυροβόλων Μ-109 και της αδιαμφισβήτητης ανάγκης να συνεχίσουν να αποτελούν τον κορμό του Πυροβολικού Μάχης. Δυστυχώς, κατά το προγενέστερο χρονικό διάστημα, μια φτηνή και απλή λύση η οποία βελτίωσε δραστικά το αξιόμαχο των Μοιρών Πυροβολικού, η εγκατάσταση του ισραηλινού συστήματος NAPOS (σύστημα ταχείας τάξης και προσανατολισμού, αναφέρεται ως Navigation and Pointing System) δεν προχώρησε λόγω αδράνειας των αρμοδίων φορέων. Φυσικά δεν αρκεί μόνον το NAPOS. Το NAPOS είναι μια καλή αρχή η οποία πρέπει να συνοδευτεί με ένα γενικότερο πρόγραμμα αναβάθμισης των Μ-109 και κυρίως απόκτησης νέων πυρομαχικών αυξημένου βεληνεκούς για τα πυροβόλα των 155mm.

Επιπροσθέτως, για τη Διεύθυνση Πυροβολικού αποτελεί κεντρικό ζήτημα η αναβάθμιση των μέσων και δυνατοτήτων στοχοποίησης και κατάδειξης στόχων. Η απόκτηση οργανικών Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών σε επίπεδο Μοιρών Πυροβολικού και Διοικήσεων Πυροβολικού έχει καθυστερήσει πολύ δεδομένων των εξελίξεων που καταγράφονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Στον τομέα αυτών πολλές ελληνικές εταιρείες όπως η UCANDRONE του Ομίλου EFA GROUP, η Intracom Defense, η ALTUS LSA, η S.A.S Spirit Aeronautical Systems έχουν παρουσιάσει τεχνολογικά προϊόντα που κάλλιστα θα μπορούσαν να αποκτηθούν μαζικά για χρήση από τους παρατηρητές του Πυροβολικού. Η σύγχρονη κατάδειξη στόχων επιβάλει την αξιοποίηση Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών από το επίπεδο Μοίρας Πυροβολικού έως το επίπεδο Διοικήσεων Πυροβολικού των Σχηματισμών (Μεραρχίας – Σώματος Στρατού).

Παρά το γεγονός πως οι παραπάνω ελληνικές εταιρίες έχουν επιδείξεις αξιόλογα συστήματα και δοκιμασμένες λύσεις, εντούτοις εξακολουθεί να μην έχει δρομολογηθεί μια ολοκληρωμένη αγορά συστημάτων. Ανάλογες εξελίξεις πρέπει να δρομολογηθούν και με την απόκτηση νέων ραντάρ αντιπυροβολικού καθώς και φορητών συσκευών κατάδειξης στόχων που θα αντικαταστήσουν τον παρωχημένο και κυρίως δυσκίνητο «ΠΟΛΥΦΗΜΟ» του Πυροβολικού. Προβάλει ως αδήριτη ανάγκη η αντικατάσταση παρωχημένων ραντάρ αντιπυροβολικού περιορισμένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων και κυρίως ο εξοπλισμός των Πυροβολαρχιών Παρατηρήσεως με σύγχρονα μέσα.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η ανάγκη για συστήματα διοίκησης και ελέγχου επίσης από το από το επίπεδο Μοίρας Πυροβολικού έως το επίπεδο Διοικήσεων Πυροβολικού των Σχηματισμών, συστήματα που κάλλιστα μπορούν να σχεδιαστούν και να παραχθούν από ελληνικές εταιρείες με μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία όπως η SCYTALYS του EFA GROUP. Το ίδιο ισχύει και για την ανάγκη περαιτέρω εξέλιξης και βελτίωσης του Συστήματος Τακτικού και Τεχνικού Ελέγχου Πυρός «ΔΙΑΣ», το οποίο πρέπει να αναβαθμιστεί και να προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα. Αυτό που θέλουμε να καταδείξουμε είναι πως για την αναβάθμιση του αξιόμαχου του Πυροβολικού Μάχης μπορούν να υπάρξουν λύσεις από την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Από το σκέλος των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών έως των πυρομαχικών από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα ή και άλλες ελληνικές εταιρείες. Ευελπιστούμε οι εξελίξεις που συντελούνται σε επίπεδο Επιτελείων (ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ) να φέρουν άμεσα απτά αποτελέσματα.

Είναι αδιανόητο προγράμματα χαμηλού κόστους αλλά τεράστιας επιχειρησιακής σημασίας και αξίας όπως το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) RM-70 (ύψους 170 εκατ. ευρώ) καθώς και του κυριολεκτικά τεράστιου αποθέματος ρουκετών να μην έχουν ήδη ολοκληρωθεί αλλά ακόμη να συζητούνται. Προγράμματα μέσω των οποίων θα μπορούσε να είχε διασφαλιστεί μεγάλη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και να υπάρξει μεταφορά τεχνογνωσίας στη χώρα μας. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως η Διεύθυνση Πυροβολικού του Γενικού Επιτελείου Στρατού και ο Δ’ Κλάδος του ΓΕΣ (Διεύθυνση Αμυντικού Σχεδιασμού & Προμηθειών) αλλά και ο Δ’ Κλάδος του ΓΕΕΘΑ έχουν πραγματικά καταρτίσει μια πλήρη λίστα προγραμμάτων για τον ολικό εκσυγχρονισμό του Πυροβολικού Μάχης. Το ζητούμενο είναι η πολιτική ηγεσία και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκος Δένδιας να περάσουν στο στάδιο της υλοποίησης συγκεκριμένων πολιτικών αναγκαίων για την ελληνική αποτροπή.  

Κεφαλαιώδους σημασίας είναι το ζήτημα προκειμένου ορισμένες Μοίρες του Πυροβολικού Μάχης να αποκτήσουν Περιφερόμενα Πυρομαχικά αυξημένου βεληνεκούς σε αποστάσεις άνω των 50 χιλιομέτρων. Και τούτο διότι τα Περιφερόμενα Πυρομαχικά ή Περιπλανώμενα Πυρομαχικά εξασφαλίζουν τη μέγιστη ακρίβεια και παράλληλα είναι σε θέση να λειτουργούν ως μέσα συλλογής πληροφοριών ενταγμένα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επιχειρήσεων ISR (Intelligence, surveillance and reconnaissance).

Το άρθρο Ελληνικός Στρατός: Επιτέλους εξελίξεις με επίκεντρο το Πυροβολικό-Πυραυλικό πυροβολικό και στοχοποίηση στο προσκήνιο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Lockheed Martin ανακοίνωσε την πρόοδο στο πρόγραμμα της για επέκταση και αύξηση της παραγωγική της ικανότητας, προκειμένου να αυξήσει της αυξημένες ανάγκες των ΗΠΑ και συμμαχικών χωρών. Οι κύριοι άξονες του προγράμματος είναι η δημιουργία νέων γραμμών παραγωγής, η αύξηση του επιπέδου αυτοματισμού στην παραγωγή και η ενίσχυση της σταθερότητας της αλυσίδας εφοδιασμού. Στόχος της εταιρίας είναι η ετήσια παραγωγική ικανότητα της να φτάσει τους 19.010 πυραύλους μέχρι το τέλος του 2025. Επιπλέον, η εταιρία σχεδιάζει να αυξήσει ακόμα περισσότερο την παραγωγική της ικανότητα, από το 2026 και μετά, με στόχο όχι μόνο να ικανοποιήσει την αυξανόμενη ζήτηση, αλλά και να είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε συμβάσεις αναβάθμισης υφισταμένων πυρομαχικών.

Στον αριθμό αυτό περιλαμβάνονται η ετήσια παραγωγή 650 αντιαεροπορικών πυραύλων PAC-3 MSE (Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement), 400 τακτικών πυραύλων εδάφους-εδάφους PrSM (Precision Strike Missile), 14.000 κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System) και 3.960 αντιαρματικών πυραύλων FGM-148 Javelin. Η ζήτηση πυραύλων PAC-3 MSE και μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί συμβάσεις αγοράς 2.500 πυραύλων. Ομοίως, η ζήτηση για κατευθυνόμενες ρουκέτες GMLRS έχει αυξηθεί κατακόρυφα και μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί συμβάσεις αγοράς 75.000 ρουκετών (ανάλογη αύξηση έχει σημειωθεί και στην ζήτηση για πολλαπλούς εκτοξευτές M-142 HIMARS).

Το άρθρο Η Lockheed Martin επενδύει στην επέκταση και αύξηση της παραγωγική της ικανότητας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ο Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση για την προμήθεια κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System). H σύμβαση είναι ύψους $ 4.234.948.956. Οι GMLRS εκτοξεύονται από τα συστήματα M-270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) και M-142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System). Οι ρουκέτες ενσωματώνουν σύστημα πλοήγησης GPS και αυξημένο βεληνεκές, σε σχέση με τις συμβατικές ρουκέτες. Ο πτητικός έλεγχος επιτυγχάνεται με τη χρήση τεσσάρων πτερυγίων (Canard). Οι πρώτες ρουκέτες GMLRS εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2005. Η ρουκέτα M-30 ενσωματώνει 404 υποπυρομαχικά DPICM και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η παραγωγή της σταμάτησε το 2009 υπέρ της βελτιωμένης έκδοσης M-30A1, ενώ ο Αμερικανικός Στρατός εφάρμοσε πρόγραμμα αναβάθμισης των M-30 στο επίπεδο M-31.

Η ρουκέτα M-30A1, με πολεμική κεφαλή AW (Alternative Warhead), επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα και ενσωματώνει 182.000 σφαιρίδια, για προσβολή στόχων σε επίπεδο περιοχής. Ενσωματώνει πυροκροτητή προσέγγισης και συνήθως εκρήγνυται 10 μέτρα πάνω από το στόχο. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 2015. Το 2019 ξεκίνησε η παραγωγή της βελτιωμένης έκδοσης M-30A2, επίσης με πολεμική κεφαλή AW και μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Σε σχέση με την έκδοση M-30A1 ενσωματώνει το σύστημα IMPS (Insensitive Munition Propulsion System). H ρουκέτα M-31 ενσωματώνει μονοκόμματη κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, βάρους 91 κιλών, και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 2005. Η βελτιωμένη έκδοση M-31A1 διαφέρει από την M-31 ως προς το ότι ενσωματώνει πυροκροτητή πολλαπλής λειτουργίας και έχει την ικανότητα έκρηξης στον αέρα (Air Burst).

H επόμενη έκδοση (M-31A2) ενσωματώνει το σύστημα IMPS. Οι εκδόσεις M-31A1/A2 διατηρούν την μονοκόμματη πολεμική κεφαλή βάρους 91 κιλών και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η νεότερη έκδοση των ρουκετών GMLRS είναι η ER (Extended Range) με μέγιστο βεληνεκές τα 150 χιλιόμετρα. Η GMLRS-ER ενσωματώνει ισχυρότερο κινητήρα, κέλυφος βελτιωμένης σχεδίασης και ουραίο σύστημα καθοδήγησης. Η GMLRS-ER μπορεί να παραχθεί με μονοκόμματη πολεμική κεφαλή ή με πολεμική κεφαλή AW. Η πρώτη επιτυχημένη δοκιμή της ρουκέτας έγινε τον Μάρτιο του 2021, ενώ η παραγωγή τους ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2024. Το 2022 η Φινλανδία έγινε η πρώτη χώρα, εκτός των ΗΠΑ, που αγόρασε GMLRS-ER.

Το άρθρο $ 4,2 δις δαπανά ο Αμερικανικός Στρατός για κατευθυνόμενες ρουκέτες GMLRS δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Οι ΗΠΑ εξέδωσαν Αίτημα Πληροφοριών σχετικά με τη δυνατότητα της αμυντικής βιομηχανίας (εμπειρία, παραγωγική ικανότητα, τεχνική και τεχνολογική επάρκεια) για την παραγωγή κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System). Στόχος του προγράμματος είναι η αύξηση της ετήσιας παραγωγής των ρουκετών GMLRS στις 19.002. Το Αίτημα εκδόθηκε κατόπιν απαίτησης του Αμερικανικού Στρατού, ο οποίος θέλει να αποκαταστήσει και να αυξήσει το απόθεμα του σε GMLRS, ενώ το Υπουργείο Άμυνας της χώρας θέλει να ικανοποιήσει την αυξημένη διεθνή ζήτηση για ρουκέτες του συγκεκριμένου τύπου. Οι GMLRS εκτοξεύονται από τα συστήματα M-270 MLRS (Multiple Launch Rocket System) και M-142 HIMARS (High Mobility Artillery Rocket System). Οι ρουκέτες ενσωματώνουν σύστημα πλοήγησης GPS και αυξημένο βεληνεκές, σε σχέση με τις συμβατικές ρουκέτες. Ο πτητικός έλεγχος επιτυγχάνεται με τη χρήση τεσσάρων πτερυγίων (Canard). Οι πρώτες ρουκέτες GMLRS εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2005.

Η ρουκέτα M-30 ενσωματώνει 404 υποπυρομαχικά DPICM και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η παραγωγή της σταμάτησε το 2009 υπέρ της βελτιωμένης έκδοσης M-30A1, ενώ ο Αμερικανικός Στρατός εφάρμοσε πρόγραμμα αναβάθμισης των M-30 στο επίπεδο M-31. Η ρουκέτα M-30A1, με πολεμική κεφαλή AW (Alternative Warhead), επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα και ενσωματώνει 182.000 σφαιρίδια, για προσβολή στόχων σε επίπεδο περιοχής. Ενσωματώνει πυροκροτητή προσέγγισης και συνήθως εκρήγνυται 10 μέτρα πάνω από το στόχο. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 2015. Το 2019 ξεκίνησε η παραγωγή της βελτιωμένης έκδοσης M-30A2, επίσης με πολεμική κεφαλή AW και μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Σε σχέση με την έκδοση M-30A1 ενσωματώνει το σύστημα IMPS (Insensitive Munition Propulsion System). H ρουκέτα M-31 ενσωματώνει μονοκόμματη κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, βάρους 91 κιλών, και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η παραγωγή της ξεκίνησε το 2005.

Η βελτιωμένη έκδοση M-31A1 διαφέρει από την M-31 ως προς το ότι ενσωματώνει πυροκροτητή πολλαπλής λειτουργίας και έχει την ικανότητα έκρηξης στον αέρα (Air Burst). H επόμενη έκδοση (M-31A2) ενσωματώνει το σύστημα IMPS. Οι εκδόσεις M-31A1/A2 διατηρούν την μονοκόμματη πολεμική κεφαλή βάρους 91 κιλών και επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές έως 92 χιλιόμετρα. Η νεότερη έκδοση των ρουκετών GMLRS είναι η ER (Extended Range) με μέγιστο βεληνεκές τα 150 χιλιόμετρα. Η GMLRS-ER ενσωματώνει ισχυρότερο κινητήρα, κέλυφος βελτιωμένης σχεδίασης και ουραίο σύστημα καθοδήγησης. Η GMLRS-ER μπορεί να παραχθεί με μονοκόμματη πολεμική κεφαλή ή με πολεμική κεφαλή AW. Η πρώτη επιτυχημένη δοκιμή της ρουκέτας έγινε τον Μάρτιο του 2021, ενώ η παραγωγή τους ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2024. Το 2022 η Φινλανδία έγινε η πρώτη χώρα, εκτός των ΗΠΑ, που αγόρασε GMLRS-ER.

Το άρθρο Ο Αμερικανικός Στρατός θέλει να πολλαπλασιάσει την ετήσια παραγωγή κατευθυνόμενων ρουκετών GMLRS και αναζητά συνεργασία με αμυντικές βιομηχανίες δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.