Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική φράση για να τονίσουμε την απόκτηση των ισραηλινών πυραυλικών συστημάτων από αυτή του τίτλου του παρόντος άρθρου. Τελικώς, η λογική πρυτάνευσε και ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα νέο πυραυλικό σύστημα (PULS) ισραηλινής προέλευσης έναντι 692 εκατομμυρίων ευρώ αντί του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των M-270 MLRS έναντι 1.1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ειδικότερα, θα αποκτηθούν 36 υπερσύγχρονοι Πολλαπλοί Εκτοξευτές Πυραύλων (ΠΕΠ) PULS της Elbit Systems αντί του εκσυγχρονισμού μόλις 24 εκτοξευτών M-270 MLRS (36 είναι το σύνολο) του Πυροβολικού Μάχης. Αύριο η αρμόδια επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων και συμβάσεων της Βουλής των Ελλήνων αναμένεται να εγκρίνει τη προμήθεια των νέων πυραυλικών συστημάτων ισραηλινής προέλευσης.

Παράλληλα, η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει πως ο Ελληνικός Στρατός θα αποκτήσει ένα υπερσύγχρονο πυραυλικό οπλοστάσιο αποτελούμενο από τους πυραύλους εδάφους – εδάφους, τύπου Predator Hawk μέγιστου βεληνεκούς 300 χιλιομέτρων καθώς και τους πυραύλους  εδάφους – εδάφους, τύπου EXTRA μέγιστου βεληνεκούς 150 χιλιομέτρων. Παράλληλα, σύμφωνα με πληροφορίες, αποκτώνται περιφερόμενα πυρομαχικά τύπου SkyStriker βεληνεκούς άνω των 100 χιλιομέτρων για προσβολή στόχων με χειρουργική ακρίβεια.

Δίχως καμία αμφιβολία η ισραηλινή πρόταση διασφαλίζει τόσο την απόκτηση ενός σύγχρονου φορέα καθώς και τη προμήθεια σύγχρονων όπλων κρούσης. Αυτό άλλωστε είναι και το βασικό ζητούμενο. Η απόκτηση σύγχρονων όπλων κρούσης συνδυαστικά με σύγχρονες πλατφόρμες. Είτε αυτό αφορά χερσαία είτε ναυτικά είτε αεροπορικά συστήματα. Το ζήτημα του πανάκριβου εκσυγχρονισμού των αμερικανικών M-270 MLRS το είχαμε αναδείξει από τη πρώτη στιγμή αιτιολογώντας και τεκμηριώνοντας πως το κόστος ύψους 1.1 δισεκατομμυρίων για τον εκσυγχρονισμό μόλις 24 εκτοξευτών και με αμφίβολη την απόκτηση πυραύλων αυξημένου βεληνεκούς είναι σκανδαλώδες. Και τούτο διότι η προμήθεια των νέων βλημάτων στη περίπτωση των MLRS περιλάμβανε μόνον τις ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER δίχως να διασφαλίζεται η απόκτηση αμερικανικής προέλευσης πυραύλων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς όπως των PRSM/ DEEPSTRIKE. Πρόκειται για μια δικαίωση των γραφομένων μας αφού τελικώς πρυτάνευσε η λογική.

Για του λόγου του αληθές αξίζει να διαβάσετε το άρθρο μας στις 21 Ιανουαρίου 2022 με τίτλο: «Εκσυγχρονισμός MLRS: Η οικονομική διάσταση ενός προγράμματος με δυσθεώρητο κόστος». Όπως σημειώνατε τότε: «Για τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών MLRS είναι γνωστό πως υπάρχουν δύο βασικές προτάσεις εκ των οποίων η μια είναι η Αμερικανική με επίκεντρο τη Lockheed Martin καθώς και η ευρωπαϊκή της γερμανικής KMW. Φυσικά το μεγαλύτερο και ουσιώδες ζήτημα είναι τα όπλα των εκτοξευτών και δευτερευόντως οι πλατφόρμες (εκτοξευτές).

Κανείς δεν αμφιβάλει πως πρόκειται για μια από πλέον κατεπείγουσες ανάγκες του ΕΣ και του Πυροβολικού Μάχης ειδικότερα πλην όμως οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν εκτόξευση του κόστους δημιουργώντας κρίσιμα ερωτήματα. Στη τελευταία συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου (ΑΣΣ) κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Πυροβολικού (ΔΠΒ) του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ) εγκρίθηκε το ύψος του προγράμματος (βάση της Μελέτης Ολοκληρωμένης Πρότασης Υποπρογράμματος) που ανέρχεται στο 1.081.000.000 ευρώ. Καλά διαβάσατε. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ ογδονταένα εκατομμύρια ευρώ. Θα εξηγήσουμε παρακάτω τι περιλαμβάνει. Όπως πληροφορείται το DefenceReview.gr και ο γράφων στο παραπάνω χρηματικό ποσό περιλαμβάνεται ο πλήρης εκσυγχρονισμός 24 εκτοξευτών M-270 MLRS καθώς και περίπου 20 Κέντρων Διευθύνσεως Πυρός των δύο Μοιρών που διαθέτουν από 18 εκτοξευτές. Η αναβάθμιση των οχημάτων έχει προϋπολογιστεί στα 260 εκατομμύρια ευρώ από τη ΔΠΒ. Αξίζει να τονιστεί πως το 2014 το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (εκτοξευτών και ΚΔΠ) είχε προϋπολογιστεί στα 154 εκατομμύρια ευρώ.

Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).Η ΔΠΒ έχει υπολογίσει ακόμη ένα μικρό (πολύ μικρό) απόθεμα των νέας γενιάς αμερικανικών πυραύλων PrSM εφόσον φυσικά αποδεσμευτούν και διατεθούν στη χώρα μας. Το μελλοντικό οπλοστάσιο περιλαμβάνει κατά βάση ρουκέτες GMLRS και GMLRS ER καθώς και όπως προαναφέρθηκε ένα πολύ μικρό αριθμό PrSM. Εξ όσων πληροφορούμαστε η ΔΠΒ κατέληξε στο ιλιγγιώδες χρηματικό ποσό 1.081.000.000 ευρώ κάνοντας κάποιες τιμαριθμικές αναπροσαρμογές. Η αμερικανική εταιρεία κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα (Lockheed Martin) είχε καταθέσει προσφορά ύψους 157 εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των MLRS (όχι του συνόλου αλλά μέρους αυτού, συγκεκριμένα 24 εκτοξευτών). Η γερμανική KMW είχε προσδιορίσει την οικονομική της προσφορά στα 75 εκατομμύρια ευρώ για το σύνολο των εκτοξευτών (36 Μ-270).

Φυσικά το μεγαλύτερο μέρος του κόστους αφορά τα πυρομαχικά καθότι το Πυροβολικό σκοπεύει να αντικαταστήσει το υφιστάμενο σημερινό απόθεμα που πραγματικά είναι τεράστιο (ειδικά των Μ26). Τα αμείλικτα δεδομένα που χρήζουν απαντήσεων Κάπου εδώ αρχίζουν να προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το κόστος του ενός και πλέον δισεκατομμυρίου είναι κυριολεκτικά δυσθεώρητο σε σημείο που πρέπει να ερευνηθούν άμεσα εναλλακτικές επιλογές από άλλες χώρες (Σερβία, Βραζιλία, Ισραήλ).

Γιατί δεν εξετάζεται η προμήθεια νέων συστημάτων μη Αμερικανικών δεδομένου πως το κόστος είναι υψηλό; Κάλλιστα θα μπορούσαν ακόμα και για λόγους έντονου ανταγωνισμού να ζητηθούν προσφορές από τρίτες χώρες)». Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε επαναλαμβάνουμε στις 21 Ιανουαρίου 2022.

Ο λόγος φυσικά που υπενθυμίζουμε τα παραπάνω γραφόμενα είναι όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας αλλά γιατί μέσα από το DefenceReview.gr καταθέτουμε την άποψη μας πάντα με στοιχεία, τεκμηριωμένα και δομημένα. Ειδικά για το θέμα των MLRS είχαμε αρθρογραφήσει επανειλημμένα. Τα παραθέτουμε για του λόγου το αληθές. Και επειδή ο γράφων τυγχάνει να είναι και έφεδρος υπολοχαγός του Πυροβολικού Μάχης, Χρόνια Πολλά στους Έλληνες Πυροβολητές για την αυριανή εορτή της Αγίας Βαρβάρας με ευχή πάντα το Πυροβολικό να εκσυγχρονίζεται και να ενισχύεται!  

Το άρθρο Πρυτάνευσε η λογική: Από το € 1,1 δις για τα MLRS η Βουλή εγκρίνει την απόκτηση των PULS έναντι € 692 εκ-Πυραυλική κρούση στα 300 χιλιόμετρα για τον Ελληνικό Στρατό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ίσως η πλέον σημαντική είδηση της χθεσινής ημέρας ήταν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος σημείωσε με ιδιαίτερη έμφαση πως η χώρα μας στρέφεται στο Ισραήλ για την απόκτηση των νέων αντιαεροπορικών συστημάτων δεδομένου πως εάν επιθυμούσαμε να προμηθευτούμε PATRIOT τότε θα απαιτούνται επιπλέον πέντε έτη λόγω περιορισμένων παραγωγικών δυνατοτήτων. Όπως χαρακτηρηστικά τόνισε: Η Ευρώπη σήμερα -πρέπει να το αντιληφθούμε- έχει ένα μεγάλο παραγωγικό κενό όσον αφορά στην άμυνα. Αν, παραδείγματος χάρη, θέλουμε να μιλήσουμε για αντιπυραυλική προστασία, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που διαθέτει αμερικανικά συστήματα Patriot, αλλά αν θέλουμε να πάμε να αγοράσουμε νέα συστήματα Patriot, πιστεύω -θα με διορθώσει ο Υπουργός- ότι θα χρειαστούμε τέσσερα με πέντε χρόνια για να μπορέσουμε να προμηθευτούμε ένα τέτοιο σύστημα, πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει η παραγωγική δυνατότητα. Οι ευρωπαϊκές δυνατότητες είναι περιορισμένες, το Ισραήλ είναι μία χώρα με την οποία έχουμε μία στρατηγική συμμαχία και ενδεχομένως μπορεί πιο γρήγορα να μας παρέχει τέτοιες δυνατότητες.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού καθιστούν προφανή την επιλογή της κυβέρνησης για την απόκτηση ισραηλινής προέλευσης αντιαεροπορικών συστημάτων ενώ παραμένει βασικό ζητούμενο τι απόφαση θα παρθεί για τον εκσυγχρονισμό των PATRIOT και εάν ένα τέτοιο πρόγραμμα δύναται να προχωρήσει. Η αντικατατάσταση των ρωσικών S-300 PMU1 της Πολεμικής Αεροπορίας όπως και των ρωσικής προέλευσης αντιαεροπορικών συστημάτων αποτελεί κυρίαρχη προτεραιότητα στα πλαίσια του νέου εξοπλιστικού προγράμματος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ως δυνητικές επιλογές προβάλουν τα ισραηλινά συστήματα (BARAK & DAVID SLING) ενώ εξετάζονται και ευρωπαϊκής προέλευσης επιλογές. Ειδικότερα, σε επίπεδο Γενικού Επιτελείου Στρατού αξιολογούνται δυνητικές επιλογές ισραηλινής προέλευσης αντιαεροπορικών συστημάτων βραχέως και μέσου βεληνεκούς για την αντικατάσταση των ρωσικής προέλευσης αντιαεροπορικών του Στρατού Ξηράς καθώς και των αμερικανικής προέλευσης παρωχημένων αντιαεροπορικών συστημάτων HAWK. Στο επίκεντρο της αξιολόγησης έχουν βρεθεί τα αντιαεροπορικά συστήματα Barak και Spyder. Στόχος του Γενικού Επιτελείου Στρατού είναι η ολική ανανέωση των αντιαεροπορικών συστημάτων του Αντιαεροπορικού Πυροβολικού που υπηρετούν στις Περιοχής Ευθύνης του Δ Σώματος Στρατού και της ΑΣΔΕΝ.

Σύμφωνα με πληροφορίες το κόστος της ισραηλινής πρότασης ξεπερνά τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ και συγκεκριμένα ανέρχεται στα 6.7 δισ. ευρώ για τη κάλυψη όλων των παραπάνω αντιαεροπορικών συστημάτων. Το τελικό κόστος είναι παραπάνω από τριπλάσιο των διατιθέμενων κονδυλίων τα οποία έχουν προβλεφθεί στο Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεδομένου πως οι πιστώσεις που έχουν προβλεφθεί (σε πρώτη φάση) κυμαίνονται περί τα 2 με 2.5 δισ. ευρώ. Ως εκ τούτων, ο σχεδιασμός για τον ισραηλινής προέλευσης αντιαεροπορικό θόλο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων χωρίζεται σε δύο φάσεις εκ των οποίων η πρώτη έχει χρονικό ορίζοντα υλοποίησης ως το 2030 ενώ η δεύτερη μεταξύ 2030 – 2036. Είναι σαφές πως σε πρώτη φάση κυρίαρχη προτεραιότητα θα δοθεί στην αντικατάσταση των σοβιετικής προέλευσης αντιαεροπορικών συστημάτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αξίζει να σημειωθεί πως σε επίπεδο ανώτατης πολιτικής ηγεσίας και Μεγάρου Μαξίμου καταγράφεται έντονος προβληματισμός απόρροια των δηλώσεων του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια αναφορικά με τις διαρκείς αναφορές στον ισραηλινής προέλευσης αντιαεροπορικό θόλο δίχως να λογίζονται ζητήματα χρηματοδότησης και δημοσιονομικών δεδομένων της κυβέρνησης. Και τούτο διότι πολλές φορές ανακοινώνονται και εξαγγέλλονται προγράμματα από τον ΥΕΘΑ Νίκο Δένδια με καθαρά επικοινωνιακό χαρακτήρα και πρόσημο όντως εν πολλοίς επικοινωνιακά αφηγήματα.

Παράλληλα πρέπει να επισημανθούν τα εξής δεδομένα: για την αντικατάσταση των αντιαεροπορικών TOR-M1 και OSA AK/ AKM ως επικρατέστερες προβάλουν οι ισραηλινές επιλογές των αντιαεροπορικών συστημάτων SPYDER-AiO (All-in-One) ή εναλλακτικά BARAK MX ή του SPYDER SR/ MR ή συνδυασμού αυτών των δύο παραπάνω συστημάτων. Για την αντικατάσταση των αντιαεροπορικών HAWK προβάλει ως επιλογή η προμήθεια των αντιαεροπορικών BARAK MX ενώ για τη περίπτωση των αντιαεροπορικών S-300 PMU1 της Πολεμικής Αεροπορίας ως βασικές επιλογές προβάλουν τα ισραηλινά αντιαεροπορικά David’s Sling (πρώτιστη επιλογή του ΓΕΑ) ή τα BARAK MX (εναλλακτικά) εξοπλισμένα με πυραύλους βεληνεκούς 150 χιλιομέτρων.

Από τη μεριά του ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκος Δένδιας επισήμανε την ειλημμένη απόφαση για τα νέας γενιάς πυραυλικά συστήματα του Πυροβολικού Μάχης του Στρατού Ξηράς. Ειδικότερα, σημείωσε πως: «Λοιπόν, αυτή η κυβέρνηση είναι η πρώτη κυβέρνηση η οποία έχει το στοιχείο του απορρήτου πάνω, γι’ αυτό δεν μπορώ να το καταθέσω, έχει καταθέσει δεκαετές εξοπλιστικό, το οποίο έχει αποστείλει ήδη προς τη Βουλή των Ελλήνων εδώ και ένα μήνα και αναμένει πότε θα συνέλθει η Επιτροπή για να το συζητήσουμε. Επίσης, έρχομαι να μιλήσουμε λίγο αν θέλετε για το ευρύτερο πλαίσιο. Τι προτείνουμε εδώ; Και είναι υπαρξιακό για τη χώρα. Προτείνουμε μια συνολική αλλαγή προσέγγισης των αμυντικών θεμάτων. Κατ’ αρχάς, μία πλήρη αλλαγή δόγματος. Θα τα πω απλά και στην Επιτροπή, θα τα πω πολύ πιο καθαρά, με λεπτομέρειες, βεβαίως, χωρίς καμία δημοσιότητα. Σταματάμε τη λογική ότι το Αιγαίο το υπερασπίζεται ο στόλος και πάμε σε μια τελείως διαφορετική λογική, με την Ασπίδα του Αχιλλέα, που το Αιγαίο για όλη την επικράτεια – εναντίον πυραύλων, εναντίον αεροπλάνων, εναντίον drones, εναντίον σκαφών και εναντίον υποβρυχίων – το υποστηρίζει πλέον ένα πολύ πιο πολύπλοκο σύστημα, πολύ πιο φθηνό όμως στην απόκτησή του και πολύ πιο ικανό στη λειτουργία του, πολλαπλών πυραυλικών συστημάτων, αποκρυπτόμενων και μετακινούμενων, με τεχνητή νοημοσύνη και Command and Control. Και από κει και πέρα ο στόλος ελευθερώνεται. Ιδίως τα νέα πλοία του στόλου, ελευθερώνονται για να λειτουργήσουν ως στρατηγικά όπλα αποτροπής και το ίδιο συμβαίνει και με τα αεροπλάνα, τα Rafale και τα Mirage που μπορούν να φέρουν στρατηγικά όπλα. Και αλλάζουμε και τη δομή των δυνάμεων».

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο νέο Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών περιλαμβάνεται η απόκτηση των ισραηλινής προέλευσης πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων PULS έναντι 700 εκατομμυρίων ευρώ. Αντικειμενικός Σκοπός του Γενικού Επιτελείου Στρατού καθώς και του ΓΕΕΘΑ είναι η απόκτηση δύο Μοιρών Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων PULS (36 εκτοξευτές) ισραηλινής προέλευσης. Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη ενώ αξιολογείται και η προοπτική απόκτησης ευρωπαϊκών οχημάτων (EURO-PULS) καθώς και ευρωπαϊκών πυρομαχικών για πυραυλικά συστήματα. Παράλληλα, η θετική εισήγηση της Διεύθυνσης Πυροβολικού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, σηματοδοτεί καίριες εξελίξεις για το Πυροβολικό Μάχης του Στρατού Ξηράς. Σύμφωνα με πληροφορίες, στόχος της Διεύθυνσης Πυροβολικού είναι η απόκτηση δύο Μοιρών Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων PULS με το ανάλογο απόθεμα πυρομαχικά τακτικού, επιχειρησιακού και στρατηγικού επιπέδου. Το κονδύλι ύψους 1.1 δις ευρώ για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των M-270 MLRS στο επίπεδο M-270 A1 (ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού παρωχημένο, σχεδόν εικοσαετίας), θα διατεθεί για την απόκτηση νέων Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων παράλληλα με νέα πυραυλικά οπλικά συστήματα όπως τους πυραύλους EXTRA και PREDATOR HAWK επίσης ισραηλινής κατασκευής και προέλευσης.

Το άρθρο «Ο κύβος ερρίφθη»: Οι δηλώσεις που επιβεβαιώνουν την απόκτηση αντιαεροπορικών και νέων πυραυλικών συστημάτων από το Ισραήλ για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA της Κύπρου, η Εθνική Φρουρά παρέλαβε και τη δεύτερη παρτίδα (πιθανότατα πυροβολαρχία) νέας γενιάς των αντιαεροπορικών συστημάτων Barak 8 από το Ισραήλ. Στόχος του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) είναι η αντικατάσταση των ρωσικής προέλευσης αντιαεροπορικών συστημάτων TOR M1 και BUK M1-2. Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ του ALPHA της Κύπρου τον Ιούλιο τα νέα αντιαεροπορικά συστήματα θα είναι πλήρως επιχειρησιακά. Το Barak-MX μπορεί να ενσωματώσει διάφορους πυραύλους, οι οποίοι καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα εμπλοκής, από τα 35 έως και τα 150 χιλιόμετρα.

Οι πύραυλοι Barak εκτοξεύονται κάθετα από τον εκτοξευτή TEL (Transporter Erector Launcher) και παρέχουν κάλυψη 360 μοιρών. Κάθε εκτοξευτής φέρει 8 πυραύλους έτοιμους προς εκτόξευση. Και οι οκτώ πύραυλοι μπορούν να εκτοξευθούν σε λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα. Αξίζει να τονιστεί πως κάθε μια πυροβολαρχία Barak αποτελείται από ένα σύστημα διοίκησης και ελέγχου, ραντάρ παρακολούθησης, πυραύλων και κινητών εκτοξευτών. Όταν συνδυάζεται με ένα σύγχρονο σύστημα αεράμυνας και ραντάρ παρακολούθησης πολλαπλών λειτουργιών και καθοδήγησης, το Barak επιτρέπει τη δυνατότητα ταυτόχρονης εμπλοκής πολλαπλών στόχων κατά τη διάρκεια επιθέσεων κορεσμού. Κάθε Πυροβολαρχία και Μοίρα μπορεί να εξοπλιστεί με διάφορα ραντάρ της Ισραηλινής ΙΑΙ όπως τα ραντάρ ELM-2084.

Το άρθρο Εθνική Φρουρά: Τον Ιούλιο σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα τα νέα αντιαεροπορικά Barak MX δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το Patriot είναι ένα αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς, παντός καιρού, το οποίο έχει σχεδιαστεί να αναχαιτίζει βαλλιστικά βλήματα, βλήματα cruise και μαχητικά αεροσκάφη νέας γενιάς. Κατασκευάζεται από τις αμερικανικές εταιρίες Raytheon και Lockheed Martin Missiles and Fire Control. Η διαμόρφωση PAC-3 με βλήματα PAC-2 GEM, την οποία έχει επιλέξει η Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά κατά την διάρκεια της επιχείρησης «Iraqi Freedom» όπου αναχαίτισε ιρακινά βλήματα εδάφους-εδάφους. Η ιστορία του Patriot ξεκινά κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’60 υπό την ονομασία Army Air Defense System for the 1970s (AADS-70s), η οποία λίγο αργότερα άλλαξε σε Surface-to-Air Missile, Development (SAM-D). Το 1976 έλαβε την οριστική του ονομασία (Patriot Air Defence Missile System) οπότε και ξεκίνησε η πλήρης μηχανολογική ανάπτυξή του. Η ανάπτυξη του Patriot ολοκληρώθηκε το 1984 ως ένα συμβατικό αντιαεροπορικό σύστημα. Το 1988 όμως στα πλαίσια του προγράμματος αναβάθμισης PAC-1 το σύστημα απόκτησε και αντιπυραυλικές ικανότητες. Σήμερα η πλέον εξελιγμένη διαμόρφωση του συστήματος ονομάζεται PAC-3. Σε υπηρεσία το σύστημα Patriot αντικατέστησε τα συστήματα Nike-Hercules (US Air Force) και Hawk (US Army).

Το βλήμα του Patriot είναι εφοδιασμένο με το σύστημα καθοδήγησης TVM (track-via-missile). Εντολές διόρθωσης πορείας μπορούν να μεταβιβαστούν στο TVM μέσω του κέντρου ελέγχου εμπλοκής ή AN/MSQ-104 Engagement Control Centre (ECC). Το σύστημα πρόσκτησης στόχου του βλήματος ενεργοποιείται κατά την τερματική φάση και διαβιβάζει τα δεδομένα, μέσω του TVM και του επίγειου ραντάρ, στο AN/MSQ-104 ECC για την τελική διόρθωση της πορείας, εάν αυτό είναι απαραίτητο βέβαια. Οι όποιες νέες εντολές για την διόρθωση της πορείας του βλήματος μεταβιβάζονται στο ίδιο το βλήμα μέσω του διαύλου MTCU (Missile Track Command Uplink). Πίσω από το τμήμα τερματικής καθοδήγησης βρίσκεται το τμήμα της πολεμικής κεφαλής υψηλής εκρηκτικότητας (ΗΕ = High Explosive) και βάρους 90 κιλών. Το μέγιστο βεληνεκές του βλήματος είναι 70 km και το μέγιστο ύψος εμπλοκής μεγαλύτερο των 24 km. Ο ελάχιστος χρόνος πτήσης του βλήματος είναι τα εννέα δευτερόλεπτα, όσα δηλαδή χρειάζεται η πολεμική κεφαλή για να ενεργοποιηθεί ενώ ο μέγιστος χρόνος πτήσης είναι της τάξεως των 210 δευτερολέπτων, όσο δηλαδή χρειάζεται το βλήμα για να φτάσει στο μέγιστο βεληνεκές.

Στα πλαίσια συνεχούς βελτίωσης του συστήματος η Raytheon έχει αναπτύξει το βελτιωμένο βλήμα PAC-2 GEM, το οποίο ενσωματώνει νέο πυροκροτητή καθώς και έναν ταλαντωτή θορύβου, ο οποίος αυξάνει την ευαισθησία του ερευνητή προς τους στόχους με μικρή διατομή ραντάρ (δηλαδή με μικρό ίχνος στο ραντάρ όπως είναι τα βλήματα cruise και τα βαλλιστικά βλήματα). Τα πρώτα βελτιωμένα βλήματα παραδόθηκαν στις ΗΠΑ το Νοέμβριο 2002. Συνολικά οι ΗΠΑ παρέλαβαν 230 νέα βλήματα ενώ άλλα 376 αναβαθμίζονται σ’ αυτό το επίπεδο. Το νέο βλήμα PAC-3 παρουσιάζει αυξημένη αποτελεσματικότητα εναντίον τακτικών βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων cruise. Το PAC-3 φέρει έναν νέο ερευνητή χιλιομετρικού κύματος, ο οποίος κατασκευάζεται από την Boeing και λειτουργεί στη ζώνη συχνοτήτων Ka. Το βλήμα καταστρέφει τον στόχο με κινητική ενέργεια, η οποία δημιουργείται αφού βλήμα και στόχος συγκρούονται μετωπικά. Με άλλα λόγια το βλήμα υπολογίζει την πορεία του στόχου, μέσω αλγόριθμων, και ίπταται με τέτοιο τρόπο ώστε να συναντήσει τον στόχο μετωπικά. Εξίσου σημαντική καινοτομία αποτελεί και το γεγονός ότι κάθε εκτοξευτήρας M-901 του συστήματος Patriot μπορεί να δεχθεί 16 βλήματα PAC-3 αντί των τεσσάρων PAC-1/-2/-2 GEM. Η ανάπτυξη του PAC-3 ολοκληρώθηκε το 1999 και τα πρώτα βλήματα παραδόθηκαν τον Σεπτέμβριο 2001.

Συνολικά έχουν αναπτυχθεί επτά (7) εκδόσεις του βλήματος ΜΙΜ-104: ΜΙΜ-104A για τυπική αντιαεροπορική χρήση, MIM-104B ASOJ (Anti Stand-Off Jammer) ή SOJC (Standoff Jammer Countermeasures) με αυξημένη ανθεκτικότητα κατά ηλεκτρονικών παρεμβολών, MIM-104C ΡAC-2 για αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων, MIM-104D PAC-2 GEM (βελτιωμένο MIM-104C Pac-2 βλήμα), MIM-104E PAC-2 GEM/C (ή GEM+) και MIM-104E PAC-2 GEM/T (ή GEM+) για εμπλοκή βλημάτων cruise (GEM/C = GEM/Cruise) και τακτικών βαλλιστικών βλημάτων (GEM/Τ = GEM/Tactical Ballistic Missiles) αντίστοιχα και MIM-104F PAC-3 σε τέσσερεις (4) διαμορφώσεις (Configuration-1/-2/-2+/-3). Σύμφωνα με πληροφορίες η Ελλάδα διατηρεί απόθεμα βλημάτων εκ των οποίων είναι της έκδοσης MIM-104A και της έκδοσης ΜΙΜ-104D PAC-2 GEM. Τα βλήματα αξιοποιούνται από 36 εκτοξευτές οργανωμένες σε έξι (6) πυροβολαρχίες.

Εκτός του βλήματος μια ολοκληρωμένη πυροβολαρχία Patriot αποτελείται από 4-6 σταθμούς εκτόξευσης Μ-901, ένα (1) κέντρο ελέγχου εμπλοκής AN/MSQ-104 ECC, ένα (1) ραντάρ AN/MPQ-53, ένα (1) σύνολο κεραιών OE-349 Antenna Mast Group (AMG), τον σταθμό ηλεκτρικής ενέργειας ΕΡΡ-ΙΙΙ (Electrical Power Plant-III) και ένα (1) κέντρο συντονισμού πληροφοριών (ICC = Information Coordination Centre) για τον συντονισμό των πυρών της πυροβολαρχίας. Ο σταθμός εκτόξευσης Μ-901, διατηρεί αποθηκευμένα, μεταφέρει και εκτοξεύει τα βλήματα. Κάθε εκτοξευτής φέρει τέσσερα βλήματα PAC-1/-2/-2 GEM ή 16 βλήματα PAC-3. Το σύστημα είναι τηλεχειριζόμενο μέσω διαύλου ή data link οπτικής ίνας από το κέντρο ελέγχου εμπλοκής AN/MSQ-104 ECC, το οποίο διαβιβάζει τα δεδομένα στο βλήμα πριν και μετά την εκτόξευση αλλά και κατά την διάρκεια της πτήσης. Είναι τοποθετημένο σε τρέιλερ τύπου Μ-860 το οποίο ρυμουλκείται από όχημα τύπου M-983 “Dragon Wagon” HEMTT (Heavy Expanded Mobility Tactical Truck)

Το κέντρο ελέγχου εμπλοκής AN/MSQ-104 ECC είναι το μόνο επανδρωμένο υπό-σύστημα του Patriot. To AN/MSQ-104 ECC επικοινωνεί με όλα τα άλλα υπό-συστήματα του Patriot, με άλλες πυροβολαρχίες και με την ανώτερη ιεραρχία. Κάθε AN/MSQ-104 ECC επανδρώνεται από τρία (3) άτομα, οι οποίοι έχουν στην διάθεση τους δύο οθόνες και έναν σταθμό επικοινωνιών με τρία τερματικά. Το σύστημα είναι τοποθετημένο επί οχήματος τύπου M-927 Cargo Truck των πέντε (5) τόνων ή επί οχήματος τύπου Light/Medium Tactical Vehicle (L/MTV) Cargo Truck. Τα σημαντικότερα υπό-συστήματα του AN/MSQ-104 ECC είναι ο ψηφιακός υπολογιστής ελέγχου όπλου (WCC = Weapons Control Computer), ο τερματικός σταθμός του διαύλου επικοινωνίας (DLT = Data Link Terminal) ο οποίος συνδέει το AN/MSQ-104 ECC με τους εκτοξευτές, η κεραία UHF, το κανάλι υποδοχής δεδομένων RLRIU (Routing Logic Radio Interface Unit) και οι δύο σταθμοί εργασίας (κονσόλες). Το AN/MSQ-104 ECC διαθέτει κλιματισμό ενώ προστατεύεται από ραδιολογικές, βιολογικές, χημικές ουσίες και από ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς.

To ραντάρ AN/MPQ-53 είναι διάταξης φάσης, λειτουργεί στη ζώνη συχνοτήτων G (4-6 GHz) και εκτελεί τις διαδικασίες έρευνας, ανίχνευσης στόχου, πρόσκτησης και αναγνώρισης στόχους, καθοδήγησης του βλήματος καθώς και διαδικασίες ηλεκτρονικών αντί-αντιμέτρων (ECCM = Electronic Counter-Counter Measures). Όπως στην περίπτωση των σταθμών εκτόξευσης Μ-901, το ραντάρ AN/MPQ-53 είναι τοποθετημένο σε τρέιλερ Μ-860 το οποίο ρυμουλκείται από όχημα M-983 Dragon Wagon HEMTT. Το ραντάρ ελέγχεται, μέσω καλωδίου, από το σύστημα WCC. Το μέγιστο βεληνεκές του ραντάρ είναι 100 km, έχει την δυνατότητα ανίχνευσης 100 στόχων ενώ μπορεί να καθοδηγήσει ταυτόχρονα εννέα βλήματα. Η εμπλοκή ενός στόχου μπορεί να πραγματοποιηθεί αυτόματα ή ημί-αυτόματα. Μόλις αποφασιστεί η εμπλοκή ενός στόχου το AN/MSQ-104 ECC επιλέγει τον σταθμός εκτόξευσης και μεταβιβάζει τα δεδομένα στο επιλεγμένο βλήμα. Το βλήμα εκτοξεύεται και καθοδηγείται προς τον στόχο από το ραντάρ AN/MPQ-53.

Στην τερματική φάση ενεργοποιείται το σύστημα TVM και το βλήμα κατευθύνεται προς τον στόχο. Λίγο πριν την πρόσκρουση πυροδοτείται ο πυροκροτητής και ακολουθεί η έκρηξη της πολεμικής κεφαλής. Θα πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε ότι στην έκδοση PAC-3 το ραντάρ AN/MPQ-53 έχει αντικατασταθεί από το βελτιωμένο AN/MPQ-65. Το AN/MPQ-65 ενσωματώνει και δεύτερο σωλήνα TWT (Traveling Wave Tube), η χρήση του οποίου επιτυγχάνει βελτιωμένες επιδόσεις στους τομείς της έρευνας και ανίχνευσης. Το σύνολο κεραιών OE-349 AMG είναι εγκαταστημένο επί οχήματος M-927 Cargo Truck των πέντε τόνων και αποτελείται από τέσσερις κεραίες ισχύος 4 kW σε δύο ζεύγη τοποθετημένα σε τηλεχειριζόμενους ιστούς. Τέλος, ο σταθμός ΕΡΡ-ΙΙΙ παράγει την απαιτούμενη ενέργεια που χρειάζεται το σύστημα Patriot. Αποτελείται από δύο πετρελαιοκινητήρες ισχύος 150 kW με 567,8 λίτρα διαθέσιμο καύσιμο. Ο σταθμός ΕΡΡ-ΙΙΙ είναι τοποθετημένος σε όχημα M-983 HEMTT.

Tα νέα δεδομένα: Εκσυγχρονισμός του λογισμικού

Αυτό αφορά στην εγκατάσταση και ενσωμάτωση όλων των τροποποιήσεων του ηλεκτρονικού εξοπλισμού, καθώς και τον λειτουργικό έλεγχο του συστήματος μέσω του αναβαθμισμένου λογισμικού στην πλέον σύγχρονη έκδοσή του για τα κέντρα ελέγχου, συντονισμού και επικοινωνιών, σε όλα τα ελληνικά Patriot. Να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει αναβάθμιση των πυραύλων ή των ραντάρ. Συνεπώς σε δεύτερο χρόνο απαιτείται ένα πιο διευρυμένο πρόγραμμα αναβάθμισης. Χαρακτιρηστικό παράδειγμα είναι το αμερικανικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Patriot. Συνεπώς, το ελληνικό πρόγραμμα της μερικής αναβάθμισης και υλοποιείται αξιοποιώντας αντισταθμιστικά οφέλη από την αρχική σύμβαση μεταξύ της ΠΑ και της Raytheon στα πλαίσια της αγοράς των Patriot. Αποτελεί δε συνέχεια της εκτεταμένης συμμετοχής που είχε η IDE στην εγχώρια συμπαραγωγή η οποία έγινε με μεγάλη επιτυχία. Δεδομένων των ελληνικών εξελίξεων, στο πρόγραμμα αναβάθμισης των Patriot, θεωρούμε χρήσιμο να παρουσιάζουμε το αμερικανικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Patriot, το οποίο είναι ριζικό και παρέχει νέες δυνατότητες στα συστήματα.

Το αμερικανικό πρόγραμμα περιλαμβάνει την εγκατάσταση νέων ηλεκτρονικών υπολογιστών ελέγχου πυρός, νέων συστημάτων επικοινωνιών, νέων ραντάρ, νέου περιβάλλοντος διασύνδεσης χειριστή-συστήματος και νέους πυραύλους. Η τελευταία μεγάλη αναβάθμιση των Patriot ήταν το πρόγραμμα PAC-3 (Patriot Advanced Capability-3), το οποίο ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και αφορούσε στην υιοθέτηση νέων πυραύλων, σε βελτιώσεις στο Κέντρο Διοίκησης και Ελέγχου και στην εγκατάσταση νέου λογισμικού. Η επόμενη αναβάθμιση αφορούσε μόνο τους πυραύλους με την υιοθέτηση του ικανότερου PAC-3 MSE (Missile Segment Enhancement), το οποίο έχει μεγαλύτερο βεληνεκές και είναι πιο ευέλικτο, λόγω του ισχυρότερου κινητήρα που ενσωματώνει και των μεγαλύτερων πτερυγίων ελέγχου πτήσης. Ωστόσο, οι περιορισμοί του ραντάρ δεν επιτρέπει στα PAC-3 MSE να δράσουν στο όριο του επιχειρησιακού τους φακέλου. Το αμερικανικό πρόγραμμα αναβάθμισης ονομάζεται PDB8 (Post-Deployment Build 8) και αφορά, μεταξύ άλλων, στην υιοθέτηση νέου ραντάρ το οποίο θα επιτρέψει στα PAC-3 MSE να εκμεταλλευτούν στο ακέραιο τις δυνατότητες τους.

Συγκεκριμένα, το ραντάρ AN/MPQ-65 θα αναβαθμιστεί στο επίπεδο AN/MPQ-65A με 30% περισσότερη εμβέλεια, πολλαπλάσια ταχύτητα επεξεργασίας δεδομένων και αυξημένη αξιοπιστία. Τα μηχανικά μέρη του θα μειωθούν με αποτέλεσμα η συντήρηση και υποστήριξη του να είναι οικονομικότερη. Επίσης θα είναι ανθεκτικότερο σε περιπτώσεις ηλεκτρονικών επιθέσεων. Επίσης το πρόγραμμα PDB8 περιλαμβάνει και την εγκατάσταση της νέα οθόνης) απεικόνισης δεδομένων WMI (Warfighter Machine Interface, η οποία χρησιμοποιεί έγχρωμες τρισδιάστατες (3D) ενδείξεις με αποτέλεσμα να σημειώνεται κατακόρυφη αύξηση της αντίληψης της τακτικής κατάστασης. Με τις παλαιές οθόνες ο χειριστής θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ 100 κατηγοριών (Tab) για να βρει την πληροφορία που θέλει, να την εντυπώσει στη μνήμη του και στη συνέχεια να ψάχνει να βρει μια άλλη πληροφορία. Για παράδειγμα, σήμερα ένας χειριστής, για να προσδιορίσει εάν ένα (1) αεροσκάφος πετά στο σωστό ύψος και μέσα σ’ ένα αεροδιάδρομο ασφαλείας, θα πρέπει να αναζητήσει τη συγκεκριμένη κατηγορία και να περιηγηθεί στα δεδομένα που έχουν αποθηκευτεί στη συγκεκριμένη κατηγορία μέχρι να βρει την πληροφορία που θέλει. Η διαδικασία αυτή, για έναν έμπειρο χειριστή, απαιτεί χρόνο της τάξεως των 35-40 δευτερολέπτων.

Με τις οθόνες WMI ο χειριστής δεν έχει παρά να μεγεθύνει, δια δακτύλου, σαν σε οθόνη αφής, το ίχνος του αεροσκάφους για να δει, σε τρισδιάστατη απεικόνιση, και από οποιαδήποτε γωνία θέλει, εάν το αεροσκάφος πετά εντός ή εκτός του αεροδιαδρόμου ασφαλείας ή που ακριβώς πετά. Η διαδικασία αυτή απαιτεί μόλις 1-2 δευτερόλεπτα. Τέλος, ένα άλλο κρίσιμο σημείο της αναβάθμισης, που ονομάζεται CCMP1 (Combined Crypto Modernization Phase 1), αφορά στην εγκατάσταση νέων router και συνδέσεων για ασφαλή διαβίβαση δεδομένων και επικοινωνία BLOS (Beyond Line of Sight). Ο Αμερικανικός Στρατός τον Δεκέμβριο του 2024 ανακοίνωσε ότι οι επιχειρησιακές δοκιμές του αντιαεροπορικού συστήματος Patriot και του νέου ραντάρ GhostEye ή LTAMDS (Lower Tier Air and Missile Defense Sensor), που πραγματοποιήθηκαν το Νοέμβριο, ήταν απολύτως επιτυχημένες και τα δύο συστήματα λειτούργησαν αρμονικά, χωρίς πρόβλημα και σύμφωνα με τις επιχειρησιακές προσδοκίες. Οι δοκιμές έγιναν από την 3-43 Μοίρα Αντιαεροπορικής Άμυνας του Αμερικανικού Στρατού, σε συνεργασία με τη Διοίκηση Δοκιμών και Αξιολογήσεων του Αμερικανικού Στρατού και στελεχών της Raytheon. Στη διάρκεια των δοκιμών το LTAMDS εντόπισε, ανίχνευση και κατηγοριοποίησε επιτυχών απειλή βαλλιστικού πυραύλου μικρού βεληνεκούς και χαμηλά ιπτάμενου πυραύλου Cruise.

Από την πλευρά των Patriot, στις δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι PAC-3 MSE (Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement) και CRI (Cost Reduction Interceptor). Το ραντάρ GhostEye αναπτύχθηκε κατόπιν σχετικής απαίτησης του Αμερικανικού Στρατού για την αντικατάσταση των ραντάρ AN/MPQ-53/65 των Patriot. Πρόκειται για ραντάρ τεχνολογίας AESA με ικανότητα έρευνας και εντοπισμού σ’ ολόκληρο το τόξο των 360ο (σε τρείς δέσμες μεγέθους 120ο έκαστη) η χρήση του οποίου αυξήσει σε μεγάλο βαθμό τις ικανότητες των Patriot. Για την κατασκευή του χρησιμοποιείται Νιτρίδιο του Γαλλίου, μια ουσία η οποία έχει την ιδιότητα να αυξάνει την ευαισθησία του ραντάρ και την ικανότητα του να εντοπίζει απειλές. Οι διαστάσεις της κεραίας είναι ίδιες με τις διαστάσεις της κεραίας του AN/MPQ-65. Μια μικρότερη έκδοση του GhostEye είναι και το ραντάρ μέσου βεληνεκούς GhostEye-MR (Medium Range), το οποίο αναπτύχθηκε για τα αντιαεροπορικά συστήματα NASAMS.

Τέλος αξίζει να αναφερθεί πως ο Αμερικανικός Στρατός ανακοίνωσε ότι ακυρώνει το πρόγραμμα LTFI (Lower-Tier Future Interceptor), το οποίο είχε ως στόχο την ανάπτυξη ενός νέου πυραύλου για τα συστήματα Patriot. Όπως ανακοίνωσε ο υποστράτηγος Frank Lozano, Εκτελεστικός Αξιωματικός Πυραυλικών και Διαστημικών Προγραμμάτων, η ακύρωση του προγράμματος LTFI γίνεται για λόγους υψηλού κόστους. «Δεν θα προχωρήσουμε με το πρόγραμμα, θα είναι πολύ ακριβό … οι πύραυλοι του συστήματος είναι μεν ικανοί, αλλά είναι πολύ ακριβοί», είπε ο Frank Lozano. Ο νέος πύραυλος θα έπρεπε να είναι έτοιμος το 2028. Επιχειρησιακά, ο νέος πύραυλος θα έπρεπε να είχε την ικανότητα αναχαίτισης όλων των υφιστάμενων και νέων απειλών, από αεροσκάφη και UAV μέχρι βαλλιστικούς και υπερηχητικούς πυραύλους. Η εναλλακτική λύση είναι η περαιτέρω αναβάθμιση των Patriot της έκδοσης PAC-3 (Patriot Advanced Capability-3), έτσι ώστε να συστήματα να παραμείνουν σύγχρονα και ικανά να αντιμετωπίζουν αεροπορικές και πυραυλικές απειλές. Επίσης, θα επιδιωχθεί η καλύτερη συνεργασία του Patriot με το αντιπυραυλικό σύστημα THAAD (Terminal High Altitude Area Defense). Εναλλακτικά προτείνονται τα βλήματα Stunner. Το βλήμα SkyCeptor αναπτύχθηκε από τη Raytheon σε συνεργασία με την ισραηλινή Rafael ως εναλλακτικό βλήμα για τα Patriot και τα David Sting. Αποτελεί έκδοση του βλήματος Stunner της Raytheon και σχεδιάστηκε κυρίως ως αντιπυραυλικό βλήμα για την αντιμετώπιση βαλλιστικών και πυραύλων Cruise μικρού και μέσου βεληνεκούς. Υπενθυμίζουμε ότι η Ρουμανία βρίσκεται σε διαδικασία παραλαβής επτά Πυροβολαρχιών Patriot της έκδοσης PAC-3 (Patriot Advanced Capability-3).

Η πλέον σημαντική παράμετρος στα πλαίσια ενός δυνητικού προγράμματος εκσυγχρονισμού για τη Πολεμική Αεροπορία είναι το υψηλό κόστος των πυραύλων νέας γενιάς όπως οι πύραυλοι PAC-3 MSE και οι πύραυλοι GEM-T (Guidance Enhanced Missile-Tactical Ballistic Missile), εφοδιασμένοι με αναμεταδότη νιτριδίου του γαλλίου (gallium nitride, GaN). Ήδη όπως γράψαμε πριν μερικές ώρες η γερμανική βουλή ενέκρινε την αγορά 120 πυραύλων PAC-3 MSE (Patriot Advanced Capability-3 Missile Segment Enhancement) με προϋπολογισμένο κόστος € 763,5 εκατομμύρια. Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί μέσω προγράμματος FMS (Foreign Military Sales).

Επίσης, οι διαστάσεις του πυραύλου επιτρέπουν την ενσωμάτωση τεσσάρων (4) σε κάθε ένα (1) από τα τέσσερα (4) κελιά εκτόξευσης του Patriot, δηλαδή σε κάθε τετραπλό εκτοξευτή χωρούν 16 PAC-3 MSE. Οι συγκεκριμένοι πύραυλοι ενσωματώνουν ερευνητή ενεργού ραντάρ, πολεμική κεφαλή θραυσμάτων υψηλής εκρηκτικότητας και πυροκροτητή επαφής. Οι συγκεκριμένοι πύραυλοι μπορούν να αναχαιτίσουν στόχους σε μέγιστο ύψος 36.000 μέτρων και σε μέγιστη απόσταση 120 χιλιόμετρα (για αεροπορικούς στόχους) ή 60 χιλιόμετρα (για βαλλιστικούς στόχους). Οι πύραυλοι ενσωματώνουν μεγαλύτερο κινητήρα στερεού καυσίμου και μεγαλύτερα πτερύγια ελέγχου, σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις των πυραύλων Patriot. Αυτά τα νέα βελτιωμένα χαρακτηριστικά, επιτρέπουν στον PAC-3 MSE να επιτυγχάνει μεγαλύτερο βεληνεκές και καλύτερες επιδόσεις αναχαίτισης κατά βαλλιστικών και πυραύλων τεχνολογίας Cruise. Τα βλήματα PAC-3 MSE και GEM-T, τα νέα ραντάρ AESA, με ικανότητα εντοπισμού σ’ ολόκληρο το τόξο των 360ο και οι νέες οθόνες WMI είναι βελτιώσεις, οι οποίες θα πρέπει να ενδιαφέρουν και να εξεταστούν από την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) με στόχο τη διατήρηση των πολύτιμων Patriot στην αιχμή της τεχνολογίας. Το ζητούμενο βέβαια είναι το τελικό κόστος ενός τέτοιου προγράμματος.

Το άρθρο Πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας: Συνολική ανασκόπηση δεδομένων και επιλογών δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε (δείτε ΕΔΩ) ότι στις 26 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) συνάντηση των εκπροσώπων της ισραηλινής IAI (Israel Aerospace Industries) με αρμόδιους επιτελείς του ΓΕΑ. Σκοπός της συνάντησης ήταν η ενημέρωση, εκ μέρους της εταιρείας, επί των οπλικών συστημάτων που κατασκευάζει. Η ΙΑΙ παρέχει σειρά οπλικών συστημάτων για χρήση από την ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα αντιπυραυλικά συστήματα Arrow και τα αντιαεροπορικά συστήματα Barak, τους αντιαρματικούς πυραύλους LAHAT, τον τακτικό πύραυλο εδάφους-εδάφους LORA, τους πυραύλους αέρος-εδάφους Air LORA, Rampage και Wind Demon, τα περιφερόμενα πυρομαχικά Rotem/Rotem Alpha, Harpy/Mini Harpy, Harop/Mini Harop κ.ά. Να σημειώσουμε ότι εκτός από οπλικά συστήματα η ΙΑΙ προσφέρει αισθητήρες, ηλεκτρονικά συστήματα, ραντάρ, UAV, συστήματα διοίκησης και ελέγχου, συστήματα επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμους κ.ά.

Το άρθρο Λύσεις οπλικών συστημάτων παρουσίασε η ΙΑΙ στην ΠΑ δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η ιστοσελίδα POGO (Project On Government Oversight), ένας ανεξάρτητος οργανισμός ελέγχου της αμερικανικής κυβέρνησης, απέκτησε και δημοσιοποίησε την έκθεση (δείτε ΕΔΩ την πλήρη έκθεση) της αμερικανικής Υπηρεσία Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης (DOT&E : Director Operational Test and Evaluation) σχετικά με τα αποτελέσματα των δοκιμών του F-35 Lighting II της έκδοσης Block.4, την οποία πρόκειται να αποκτήσει και η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ). Η έκθεση έχει τίτλο: «(U) DOT&E Assessment of Post-ΙOT&E F-35 Block 4 Operational Testing» και ημερομηνία έκδοσης τον Φεβρουάριο του 2024. Πολλά από τα σημεία της έκθεσης έχουν καλυφθεί, προφανώς για λόγους απορρήτου, αλλά στις 382 σελίδες του εγγράφου καταγράφονται σοβαρές αστοχίες και προβλήματα. Στην πρώτη του σελίδα το έγγραφο αναφέρει ότι η συγκεκριμένη έκθεση έγινε ως προαπαιτούμενο για να περάσει το F-35 σε φάση πλήρους παραγωγής, η οποία τελικά εγκρίθηκε στις 12 Μαρτίου. Η έκθεση αναφέρει σειρά αστοχιών και προβλημάτων, ιδιαίτερα στον τομέα της διαθεσιμότητας, στη λειτουργία του πυροβόλου, στο προβληματικό δίκτυο υποστήριξης, στις καθυστερήσεις στην ενσωμάτωση βελτιώσεων και στα χαρακτηριστικά Stealth του αεροσκάφους.

Για την καθυστέρηση στην ενσωμάτωση βελτιώσεων η έκθεση αναφέρει: «Αν και η διαδικασία C2D2 είχε σκοπό να προσθέτει νέες δυνατότητες και να αντιμετωπίζει τις όποιες αστοχίες σε εξάμηνη βάση, αυτό το χρονοδιάγραμμα δεν ήταν εφικτό ή βιώσιμο. Στην πραγματικότητα, η προσπάθεια παράδοσης, εντός αυτού του χρονοδιαγράμματος, καθυστέρησε την εισαγωγή νέων δυνατοτήτων, σε σύγκριση με τις προγραμματισμένες ημερομηνίες παράδοσης αυτών των δυνατοτήτων, οι οποίες υπήρχαν στα αρχικά χρονοδιαγράμματα. Οι αλλαγές που εισήχθησαν με τις επόμενες εκδόσεις λογισμικού συχνά προκάλεσαν προβλήματα σταθερότητας και άλλες δυσμενείς επιπτώσεις στη λειτουργικότητα που είχε αρχικά επιτευχθεί από προηγούμενες αναβαθμίσεις λογισμικού». Για τη μετάβαση από το σύστημα ALIS (Autonomic Logistics Information System) στο ODIN (Operational Data Integrated Network) η έκθεση αναφέρει: «Το ODIN εξακολουθεί να εξαρτάται από την ίδια δομή σε επίπεδο μονάδας … με διαφορετικές λειτουργίες και δυνατότητες ενεργοποιημένες σε κάθε επίπεδο. Ενώ το ODIN αναπτύσσεται σε όλο τον στόλο, εξακολουθεί να λειτουργεί το λογισμικό ALIS. Η συλλογή OBK (ODIN Base Kit) έχει σχεδιαστεί να αντικαταστήσει το SOU στις Μοίρες … ορισμένες Μοίρες είναι εξοπλισμένες με SOU, ενώ άλλες διαθέτουν OBK. Οι πιο πρόσφατες προβλέψεις τοποθετούν την πλήρη μετάβαση από τα SOU στα OBK το 2025».

Ως προς τη διαθεσιμότητα, η έκθεση αναφέρει βέλτιστο ποσοστό 62%. Ωστόσο, αυτό το ποσοστό επιτεύχθηκε κάτω από ιδανικές συνθήκες και κατόπιν προγραμματισμού. Όπως αναφέρει η έκθεση: «Η απογείωση σχηματισμού τεσσάρων F-35 της ίδιας έκδοσης αποδείχθηκε πρόκληση στις πτητικές δοκιμές της φάσης IOT&E (Initial Operational Test and Evaluation), λόγω προβλημάτων σχετικών με την συντήρηση των αεροσκαφών». Αυτό το πρόβλημα οδήγησε αρκετές φορές τις δοκιμές να χαρακτηριστούν άκυρες, να προγραμματιστούν και να γίνουν εκ νέου. Δηλαδή, μιλάμε για συνθήκες που απλά δεν υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο, ειδικά σε συνθήκες πολέμου. Ως προς το δίκτυο υποστήριξης η έκθεση αναφέρει: «Το απαιτούμενο λογιστικό αποτύπωμα (ως λογιστικό αποτύπωμα αναφέρεται στη τεχνική υποστήριξη), για την ανάπτυξη του αεροσκάφους σε βάσεις στην ξηρά, είναι μεγαλύτερο κατά δύο φορές του αριθμού των αναγκαίων φορτίων C-17 (κυρίως λόγω του μεγέθους του εξοπλισμού υποστήριξης). Το F-35B δεν ικανοποίησε το απαιτούμενο λογιστικό αποτύπωμα για ανάπτυξη σε πλοία κατηγορίας LHD/LHA (ικανοποίησε την συνθήκη του βάρους των υλικών, αλλά όχι τη συνθήκη της ποσότητας των υλικών), ενώ το F-35C ικανοποίησε το απαιτούμενο λογιστικό αποτύπωμα για ανάπτυξη σε αεροπλανοφόρα».

Το «λογιστικό αποτύπωμα» αφορά την μεταφορά των αναγκαίων αναλώσιμων εφοδίων και του εξοπλισμού υποστήριξης των F-35 σε προχωρημένες βάσεις, ανάλογα με την περιοχή ενδιαφέροντος και επιχειρήσεων. Η Αεροπορία μεταφέρει αυτά τα εφόδια σε προχωρημένες βάσεις, με μεταφορικά αεροσκάφη C-17, οι Πεζοναύτες αναπτύσσουν το αεροσκάφος, τα εφόδια και τον εξοπλισμό υποστήριξης σε πλοία αμφίβιων επιχειρήσεων, ενώ το Ναυτικό σε αεροπλανοφόρα. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος και περισσότερες διαδρομές για την ανάπτυξη του F-35A σε προχωρημένες βάσεις. Για το F-35B σημαίνει λιγότερα εφόδια, συνεπώς λιγότερα διαθέσιμα αεροσκάφη για επιχειρήσεις. Για το σύστημα ALIS η έκθεση αναφέρει επιπλέον: «Το ALIS είναι η σπονδυλική στήλη της συντήρησης του F-35. Οι Μοίρες βασίζονται σ’ αυτό για τις καθημερινές επιχειρήσεις και την υποστήριξη. Στη διάρκεια των δοκιμών IOT&E το ALIS έδειξε χαμηλή χρησιμότητα και καθυστερήσεις, αντί να προωθεί την αποτελεσματική υποστήριξη». Σε άλλο σημείο η έκθεση αναφέρει: «Πριν γίνουν οι δοκιμές IOT&E το ALIS δέχθηκε το λογισμικό PHM (Prognostic Health Management), το οποίο ενσωματώνει φίλτρα προστασίας από ψευδείς ενδείξεις αστοχιών. Η χρήση του PHM βελτίωσε την κατάσταση, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα εντελώς. Ένας λόγος είναι ότι οι αναβαθμίσεις λογισμικού ή συστημάτων, που γίνονται στο αεροσκάφος, έχουν την τάση να παράγουν ψευδείς ενδείξεις αστοχιών, και το σύστημα PHM δεν συμβαδίζει με αυτές τις αναβαθμίσεις».

Τα χαρακτηριστικά Stealth είναι ένα πολυδιαφημισμένο «συν» του αεροσκάφους. Ωστόσο, η έκθεση αναφέρει: «Η πρόθεση του προγράμματος ανάπτυξης του F-35 Block.3 ήταν να παραδώσει ένα μαχητικό αεροσκάφος κρούσης … που να αποφέρει βελτιώσεις στην φονικότητα και την επιβιωσιμότητα, σε σχέση με προηγούμενες γενιές αεροσκαφών, μέσω της εισαγωγής καινοτόμων χαρακτηριστικών σχεδίασης 5^ης γενιάς, ως προς το ίχνος των αεροσκαφών και τις δυνατότητες των ηλεκτρονικών συστημάτων αποστολής τους … Το αεροσκάφος επρόκειτο να επιτύχει φονικότητα, μ’ αυτόν τον τρόπο, ενώ θα παρέμενε ασφαλές μέσω ενός συνδυασμού βελτιώσεων χαμηλής παρατηρητικότητας, σε αεροσκάφος και κινητήρες, με τη μορφή της μείωσης του ίχνους ραντάρ και του υπέρυθρου ίχνους, και μέσω των δυνατοτήτων των αμυντικών συστημάτων αποστολής, συμπεριλαμβανομένων των προηγμένων αντιμέτρων … Όλες οι έξοδοι του F-35A εκτελούνταν με αεροσκάφη που είχαν μη-συμμορφούμενο ίχνος χαμηλής παρατηρητικότητας. Τέσσερα από τα πέντε αεροσκάφη F-35B, και το 80% των μεμονωμένων εξόδων, δεν ικανοποίησαν την απαίτηση χαμηλής παρατηρητικότητας. Κανένα από τα αεροσκάφη F-35C δεν αναφέρθηκε ότι δεν ικανοποίησε την απαίτηση της χαμηλής παρατηρητικότητας». Τέλος, για το πυροβόλο η έκθεση αναφέρει: «Η αξιολόγηση φονικότητας του F-35 υπέφερε από την αδυναμία του πυροβόλου του αεροσκάφους να χτυπήσει στόχους λόγω προβλημάτων σχεδιασμού και εγκατάστασης».

Το άρθρο Πολεμική Αεροπορία: Προβλήματα και αστοχίες για το F-35 Block.4, συμπεράσματα που πρέπει να προβληματίσουν μέσα από την επίσημη έκθεση αξιολόγησης δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Όπως είναι γνωστό η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) έχει εκφράσει έντονο ενδιαφέρον για την προμήθεια 18-24 αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-35A Lightning II. Η ΠΑ θα ήθελε τα αεροσκάφη το συντομότερο δυνατό, αλλά όπως δημοσιεύσαμε λίγες μέρες πριν ο Αμερικανός Πρέσβης δήλωσε ότι η απόκτηση των F-35A από την ΠΑ είναι μια μακροχρόνια διαδικασία, άρα ενδέχεται η χώρα μας να αποκτήσει αεροσκάφη της έκδοσης Block.4, η οποία ενσωματώνει πάνω από 50 βελτιώσεις, μεταξύ των οποίων η βελτίωση των ικανοτήτων αναγνώρισης και ανίχνευσης στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις και η συλλογική βελτίωση των επιδόσεων στόχευσης του αεροσκάφους. Η αμερικανική ιστοσελίδα «The National Interest» δημοσίευσε ένα ενδιαφέρον άρθρο, του συντάκτη Kris Osborn και υπό τον τίτλο «One Update Could Make This Stealth Fighter Even More Powerful», το οποίο καταγράφει τις σημαντικές βελτιώσεις της έκδοσης Block.4 (το πρωτότυπο κείμενο, στα αγγλικά, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ)

«Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία θέλει να επιταχύνει τη μετάβαση της στη χρήση των stealth μαχητικών F-35 ως μέσω ενός μεγάλου δικτύου πληροφοριών σε περίπτωση πολέμου. Η Αμερικανική Αεροπορία ελπίζει να χρησιμοποιεί το κάθε μαχητικό τόσο ως μια πλατφόρμα επίθεσης όσο και ως ένα κέντρο μετάδοσης δεδομένων και πληροφοριών.

Το F-35 είναι γνωστό για την ικανότητα συλλογής πληροφοριών, την βελτιστοποίηση και το διαμοιρασμό τεχνολογιών, και η προσπάθεια της Αμερικανικής Αεροπορίας προς το JADC2 (Joint All Domain Command and Control) μεταθέτει εμφατικά, όσο ποτέ άλλοτε, προς την κατεύθυνση των μαχητικών stealth με συστήματα διαβίβασης πληροφοριών.

Ο Διευθυντής του γραφείου F-35 Integration Office της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, Ταξίαρχος David Abba, δήλωσε ότι η τεχνολογική επίδειξη του JADC2 και οι νέες καινοτομίες εμπνέουν την Αμερικανική Αεροπορία να θέσει σε προτεραιότητα την αναβάθμιση λογισμικού του F-35. Η προτεραιότητα του Abba, η οποία καταγράφηκε σε δημοσίευση του περιοδικού Air Force Magazine, αναλύει την έκδοση Block.4 η οποία θα πιστοποιήσει περισσότερα όπλα στο F-35 καθώς και περισσότερες δικτυοκεντρικές ικανότητες στο αεροσκάφος.

Η ανάπτυξη του F-35, για πολλά χρόνια, στηρίζεται στην συνεχή αναβάθμιση του λογισμικού, το οποίο διευρύνει τις ικανότητες του αεροσκάφους στους τομείς της επιτήρησης, της επίθεσης και των συστημάτων υπολογιστών, καθώς αναπτύσσονται νέες τεχνολογίες.

Δεδομένης αυτής της αυξημένης έμφασης, έχει λογική το γεγονός ότι η αναβάθμιση του λογισμικού της έκδοσης Block.4 περιλαμβάνει σημαντική αύξηση στις δικτυοκεντρικές ικανότητες, αυτές που έγιναν διαθέσιμες μέσω των κατευθυνόμενων βομβών SDB II (Small Diameter Bomb II), την ενσωμάτωση νέων όπλων, της ευελιξία στη διαδικασία στόχευσης, την ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών αισθητήρων και ζεύξης δεδομένων. Οι SDB II, υπό ανάπτυξη για πολλά χρόνια, μπορούν να ανιχνεύσουν και να προσβάλουν στόχους σε αποστάσεις 60+ χιλιομέτρων και ενσωματώνουν αμφίδρομο σύστημα ζεύξης δεδομένων μεταξύ της βόμβας και του αεροσκάφους έτσι ώστε να υπάρχει ευελιξία ως προς το στόχο προσβολής. Επιπλέον, οι SDB II ενσωματώνουν ερευνητή τριών λειτουργιών, ο οποίος είναι ικανός να χρησιμοποιεί τεχνολογία χιλιομετρικού κύματος υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, μια καινοτομία που συνάδει με την αρχή του διαμοιρασμού δεδομένων του JADC2. Η έκδοση Block.4 επίσης θα είναι συμβατή και με τις βόμβες καθοδήγησης λέιζερ GBU-54 της οικογένειας JDAM (Joint Direct Attack Munitions), οι οποίες έχουν σχεδιαστεί να ακολουθούν μια δέσμη λέιζερ για την προσβολή κινούμενων στόχων.

Ήδη το F-35 μπορεί να μεταφέρει τις βόμβες Paveway IV, GBU-12 και GBU-49, αλλά και τα βλήματα αερομαχίας AIM-9X. Τα όπλα αυτά θα αναβαθμιστούν με νέες τεχνολογίες, οι οποίες θα τους επιτρέψουν να επιταχύνουν τη διαδικασία προσβολής του στόχου, από την ανίχνευση μέχρι την προσβολή.

Η αναβάθμιση Block.2B πρόσθεσε στο F-35 ικανότητες στους τομείς των όπλων, των συστημάτων ζεύξης δεδομένων και της σύνθεσης αισθητήρων και πληροφοριών. Η έκδοση Block.2B επιτρέπει στο F-35 να εκτελεί βασικές αποστολές εγγύς υποστήριξης και να εκτελεί βολές με βλήματα αερομαχίας AMRAAM (Advanced Medium Range Air–to–Air Missile) και προσβολές με βόμβες JDAM ή GBU-12. Η έκδοση Block.3F πιστοποίησε νέα όπλα όπως οι βόμβες SDB, JDAM των 500 λιβρών και τα βλήματα AIM-9X.

Ορισμένες από τις βελτιώσεις λογισμικού είναι η ενσωμάτωση του συστήματος AMS (Advanced Memory System), το οποίο σχεδιάστηκε να βελτιώνει την αποθήκευση δεδομένων και να παράγει φωτογραφίες και εικόνα υψηλότερης ανάλυσης, κάτι που βοηθάει τους πιλότους στην πλοήγηση και τη συλλογή πληροφοριών.

Όλες αυτές οι βελτιώσεις, στους αισθητήρες, στην καθοδήγηση και στα δίκτυα, έχουν επιταχυνθεί και επισπευτεί και από τους κύριους προμηθευτές όπλων της Αμερικανικής Αεροπορίας, οι οποίοι επιδιώκουν περισσότερη ταχύτητα στις κινήσεις και περισσότερες και συχνότερες αναβαθμίσεις του λογισμικού των F-35. Το λογισμικό, λέει ο William Roper, αξιωματούχος της υπηρεσίας προμηθειών της Αμερικανικής Αεροπορίας, θα πρέπει να αναβαθμίζεται συνέχεια και ευρέως εντός μικρών διαστημάτων, μόλις οι νέες τεχνολογίες ωριμάζουν, μια αντίληψη η οποία συνάδει με τη διαδικασία αναβάθμισης των αρχικών εκδόσεων του F-35. Ο Roper το έχει καταστήσει σαφές αυτό εδώ και πολλά χρόνια, υπογραμμίζοντας ότι η επιτυχημένη αναβάθμιση του λογισμικού μπορεί να καθορίσει το ποιος θα κερδίσει τον επόμενο πόλεμο».

Το άρθρο F-35 Lightning II: Τα χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της έκδοσης Block.4 δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Όπως ανακοίνωσε η ΓΔΑΕΕ (Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων) ο 2^ος επαναληπτικός διαγωνισμός για τη σύμβαση εν συνεχεία υποστήριξης των ελικοπτέρων AS-332C1 Super Puma, του οποίου η καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης προσφορών είχε ορισθεί για τις 2 Δεκεμβρίου 2020 αναβάλλεται, λόγω των συνθηκών πανδημίας που επικρατούν διεθνώς, και θα πραγματοποιηθεί στις 3 Φεβρουαρίου 2021. Ο διαγωνισμός προκηρύχτηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020. Υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα είναι ύψους € 37.767.204 (χωρίς ΦΠΑ) και θα καλύψει την περίοδο 2021-2024. Επίσης υπενθυμίζουμε ότι το πρόγραμμα υποστήριξη των AS-332C1 Super Puma εκκρεμεί από το Δεκέμβριο του 2017.

Το άρθρο Παράταση, μέχρι το Φεβρουάριο του 2021, για το πρόγραμμα εν συνεχεία υποστήριξης των AS-332C1 Super Puma δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Από τη Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου, έως την Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου, διεξήχθη στην 118 Αεροπορική Βάση στο Mont-de-Marsan της Γαλλίας, η εκπαιδευτική άσκηση «Volfa 2020». Στην άσκηση συμμετείχαν δυνάμεις από την Γαλλία, την Ισπανία, τον Καναδά, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) συμμετείχε με τέσσερα αεροσκάφη F-16 της 347 Μοίρας από την 111 Πτέρυγα Μάχης και ανάλογο προσωπικό υποστήριξης.

Συνολικά εκτελέστηκαν περισσότερες από 20 αποστολές Composite Air Operations (COMAO), σε σενάρια εναέριας υπεροχής, αναγνώρισης, εκδίπλωσης και προστασίας δυνάμεων και CSAR, ημέρα και νύχτα. Το διάστημα 6-9 Οκτωβρίου ο Α/ ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Γεώργιος Μπλιούμης, επισκέφθηκε την Αεροπορική Βάση, κατόπιν πρόσκλησης του Γάλλου ομολόγου του, General Philippe Lavigne , ενώ παραβρέθηκε στην Ημέρα Διακεκριμένων Επισκεπτών (DV Day) της άσκησης.

O Α/ΓΕΑ μίλησε σε όλους τους συμμετέχοντες στην άσκηση καθώς και στους Ιπτάμενους και Τεχνικούς της 347Μ. Επίσης, συμμετείχε σε πτήση ζεύγους αεροσκαφών Rafale όπου είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει τις επιδόσεις του αεροσκάφους, εκτελώντας σενάρια αναχαιτίσεων με όλα τα όπλα Αέρος-Αέρος, κλειστής αερομαχίας (dogfight), ακροβατικών καθώς και χαμηλή ναυτιλία μάχης με terrain following και προσβολή στόχων εδάφους.

Παράλληλα, επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις της Dassault Aviation όπου του έγινε επίδειξη των μέσων εκπαίδευσης Ιπταμένων και Τεχνικών. Επίσης, εκτέλεσε πτήση με τον εξομοιωτή πτήσεων (Flight Simulator) του Rafale. Τέλος, συναντήθηκε και συνομίλησε με την Πρέσβη της Ελλάδας στη Γαλλία, κα Αγλαΐα Μπαλτά, στην Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι.

Το άρθρο «Volfa 2020»: Ελληνικά F-16 συνεκπαιδεύονται με γαλλικά Rafale (Φώτο) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Την περασμένη Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου, ολοκληρώθηκε η προγραμματισμένη εθνική άσκηση μικρής κλίμακας «Λόγχη» στη θαλάσσια περιοχή Μυρτώου Πελάγους, Κυθήρων και νοτιοδυτικά της Κρήτης, με τη συμμετοχή πλοίων της Διοίκησης Φρεγατών, της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών, της Διοίκησης Πλοίων Επιτήρησης, της Διοίκησης Υποβρυχίων, ελικοπτέρων από τη Διοίκηση Αεροπορίας Ναυτικού καθώς και αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΝ). Οι συμμετέχοντες εξασκήθηκαν σε όλα τα είδη ναυτικού πολέμου με έμφαση στην εκτέλεση προκεχωρημένων γυμνασίων πυρών κατά στόχων αέρος και επιφανείας. Η εν λόγω άσκηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος επιχειρησιακής εκπαίδευσης μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ), με σκοπό τη διατήρηση και επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και μαχητικής ικανότητας των συμμετεχόντων.

Το άρθρο Ολοκληρώθηκε η αεροναυτική άσκηση «Λόγχη» (Φώτο) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.