Ένα από το κύρια μειονεκτήματα αρκετών υποψηφιοτήτων για το νέο πρόγραμμα του πολεμικού ναυτικού είναι η απουσία από το οπλοστάσιο των προτεινόμενων υποβρυχίων ενός πύραυλου κρουζ. Μία δυνατότητα που θα προσδώσει στρατηγικό χαρακτήρα στα νέα υπό απόκτηση υποβρύχια. Η πραγματικότητα είναι ότι γενικά τα πράγματα στον συγκεκριμένο τομέα είναι λίγο θολά για τις περισσότερες υποψηφιότητες με εξαίρεση το νοτιοκορεάτικο υποβρύχιο και υπό προϋποθέσεις τα γαλλικά υποβρύχια. Και αναφερόμαστε στα γαλλικά υποβρύχια ότι είναι υπό προϋποθέσεις γιατί τα μεν Scorpene δεν είναι σίγουρο ότι μπορούν να δεχθούν και να βάλουν τον γαλλικό MdCN (Scalp Naval) και το δεύτερο ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος δεν είναι σήμερα σε παραγωγή. Ενώ στο μέλλον πρόκειται να αντικατασταθεί από τον ELSA.

Αντίστοιχα και οι υπόλοιπες υποψηφιότητες δεν έχουν να προσφέρουν κάποια συγκεκριμένη επιλογή, ενώ οι όποιες αναφορές στον αμερικάνικο Tomahawk Block V σκοντάφτει σε δύο σοβαρούς σκόπελους. Ο πρώτος είναι, η αμερικανική άδεια και ο δεύτερος είναι το γεγονός ότι η έκδοση του συγκεκριμένου πύραυλου με δυνατότητα εξαπόλυσης από τορπιλοσωλήνα δεν βρίσκεται πλέον σε παραγωγή.

Το πρόγραμμα ORKA των Ολλανδών

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2024 υπογράφτηκε μεταξύ της Naval Group και του ολλανδικού υπουργείου άμυνας το συμβόλαιο ναυπήγησης τεσσάρων υποβρυχίων συμβατικής πρόωσης βασισμένο στο γαλλικής σχεδίασης πυρηνοκίνητο υποβρύχιο επίθεσης SSN κλάσης Barracuda. Μία από τις βασικές προϋποθέσεις των ολλανδών ήταν η δυνατότητα μεταφοράς και βολής πυραύλων κρουζ. Το συγκεκριμένο υποβρύχιο είχε αποδεδιγμένα σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό τη δυνατότητα αυτή μέσω των πυράλων MdCN. Όμως οι ολλανδοί είχαν ζητήσει την ενσωμάτωση του αμερικάνικου Tomahawk Block V. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, οι ολλανδοί είχαν την ατυχία ότι και οι δύο αυτοί πύραυλοι πρακτικά δεν ήταν διαθέσιμοι. Αντίστοιχα και οι υποψηφιότητες των σουηδών και των ισπανών με τους αμρικάνικους Tomahawk δεν είχαν να προσφέρουν στην ουσία κάτι ενώ οι γερμανοί στο νέας γενιάς U-212 CD δεν έχουν μέχρι σήμερα ενσωματωμένο ούτε πύραυλο κατά μονάδων επιφανείας.

Στο πλαίσιο αυτό οι ολλανδοί ξεκίνησαν συνεργασία με τους ισπανούς υπό την καθοδήγηση της νορβηγικής Kongsberg για την ανάπτυξη μιας υποβρυχίως εκτοξευόμενης έκδοσης του αεροεκτοξευόμενου πύραυλου κρουζ μεγάλης εμβέλειας JSM (joint Strike Missile) ο οποίος αναπτύσσεται για το F-35 JSF. Ο JSM με τη σειρά του είναι μια εξελιγμένη έκδοση του NSM με 50% μεγαλύτερη εμβέλεια και συνδυάζει τη δυνατότητα προσβολής τόσο χερσαίων όσο και ναυτικών στόχων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή η εμβέλεια υπερβαίνει τα 350 χιλιόμετρα για εκτόξευση από αέρα αν και υπάρχουν αναφορές ότι η εμβέλεια αυτή υπερβαίνει τα 550 χιλιόμετρα. Οι NSM και JSM είναι στην ουσία πύραυλοι της ίδιας οικογένειας και βρίσκονται ή πρόκειται να βρίσκονται στα οπλοστάσια πολλών ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων τα αμέσως επόμενα χρόνια είτε με την αεροπορία (JSM) είτε με τον ναυτικό (NSM) και ο JSM SL πρόκειται να συμπληρώσει την οικογένεια αυτή στην Τρίτη διάσταση. Με τον τρόπο αυτό η συγκερκιμένη οικογένεια πρόκειται να γίνει πανευρωπαϊκή καλύπτοντας εμβέλειες έως τα 350 χιλιόμετρα.

JSM SL και U-212 CD

Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια αναφορά για την πιστοποίηση του JSM SL στο γερμανο-νορβηγικό υποβρύχιο τύπου U-212 CD. Τα μοναδικά όπλα που είναι ενσωματωμένα στο συγκεκριμένο υποβρύχιο είναι οι τορπίλες DM2A4 και μελλοντικά A5, το σύστημα IDAS και νάρκες. Όπως φαίνεται ο συγκεκριμένος τύπος υποβρυχίου μειονεκτεί όσον αφορά τη δυνατότητα μεταφοράς και βολής κάποιου πύραυλου κατά πλοίων επιφανείας όπως είναι ο Exocet και ο Harpoon πόσο μάλλον για έναν πύραυλο κρουζ. Το παράδοξο είναι ότι τόσο το γερμανικό ναυτικό όσο και η αεροπορία είναι χρήστες των NSM και JSM, όμως το γερμανικό ναυτικό προς το  παρόν δε φαίνεται να το ενδιαφέρει κάποια τέτοια δυνατότητα για τα δικά του υποβρύχια. Όμως ο νορβηγός εταίρος του προγράμματος και η νορβηγική Kongsberg είναι πολύ πιθανόν να εντάξουν τον συγκεκριμένο πύραυλο στα δικά τους υποβρύχια και με αποτέλεσμα αυτός να ενσωματωθεί στο CMS ORCCA του υποβρυχίου.

Μια τέτοια πιθανότητα θα είχε πολλαπλό ενδιαφέρον για το ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Πρώτον θα έδινε τεράστια ώθηση στην γερμανική υποψηφιότητα για το νέο υποβρύχιο μιας και αυτά θα αποκτούσαν δυνατότητα πλήγματος ακριβείας σε θάλασσα και ξηρά. Όμως το δεύτερο και ακόμη πιο ενδιαφέρον θα ήταν η δυαντότητα και μεταφοράς του πύραυλου από τα Τ-214 ΗΝ μετά την αναβάθμισή τους. Μιας και το νέο CMS θα είναι το ORCCA που φοράνε και τα U-212 CD. Σήμερα τα συγκεριμένα υποβρύχια φέρουν τον UGM-84D Harpoon ο οποίο όμως θεωρείται πια παλαιάς τεχνολογίας. Η δυνατότητα μεταφοράς του JSM SL από τα αναβαθμισμένα Τ-214 ΗΝ θα πολλαπλασίαζε τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.

Είναι ο JSM SL φόβητρο για τις γαλλικές υποψηφιότητες;

Ίσως και όχι. Πρώτον οι γάλλοι με το Barracuda προσφέρουν ένα υποβρύχιο όχι μόνο με πολλαπλές δυνατότητες επιλογής οπλισμού αλλά και μεγάλου όγκου μεταφερόμενων όπλων. Ο αεροεκτοξευόμενος JSM έχει εμβέλεια κατά τον κατασκευαστή γύρω στα 350 χιλιόμετρα όταν ο υποβρυχίως εκτοξευόμενος MCdN υπερβαίνει τα 1000 χιλιόμετρα. Αν και η γραμμή παραγωγής έχει σταματήσει οι γάλλοι έχουν πάντα τη δυνατότητα να προσφέρουν πύραυλους από τα δικά τους αποθέματα μέχρι να μπει σε παραγωγή ο ELSA, στον οποίο σύμφωνα με δηλώσεις του έλληνα ΥΠΕΘΑ κ. Νίκου Δένδια, προτιθέμεθα να συμμετέχουμε ως χώρα από τη φάση της ανάπτυξης. Ένας πύραυλος οποίος θα έχει θέση και στις ελληνικές FDI.

Το πιο όμως σημαντικό είναι ότι στην ανάπτυξη του JSM SL συμμετέχουν οι ολλανδοί για να εντάξουν τον συγκεκριμένο πύραυλο στα δικά τους blacksword barracuda ώστε να καλύψουν την απαίτηση του ναυτικού τους για ένα υποβρυχίως εκτοξευόμενο πύραυλο κρουζ. Όμως τα συγκεκριμένα υποβρύχια φοράνε για CMS μια έκδοση του SYCOBS της Naval Group που εξοπλίζει τα γαλλικά πυρηνοκίνητα υποβρύχια νέας γενιάς κλάσης Suffren. Επομένως, πιστεύουμε ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος πολύ εύκολα θα μπορεί να προσφερθεί και για τα ελληνικά Barracuda ανεξαρτητα από τον όποιο MCdN ή ELSA.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Ο νέος πύραυλος Κρούζ υποβρύχιας εκτόξευσης JSM-SL που προτείνεται για το Πολεμικό Ναυτικό και πώς μπορεί να επηρεάσει το πρόγραμμα υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το συγκεκριμένο άρθρο – ανάλυση πραγματεύεται τον οπλισμό (τορπίλες, πυραύλους, πύραυλοι cruise για στόχους ξηράς, νάρκες) των υποψηφίων νέων υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Μια βασική αναδυόμενη τάση στον σύγχρονο οπλισμό των σύγχρονων υποβρυχίων είναι η ενσωμάτωση πυραύλων κρουζ (cruise missiles) μεγάλου βεληνεκούς για τη προσβολή στρατηγικών στόχων στην εχθρική ενδοχώρα. Μια δυνατότητα που, πριν από δύο δεκαετίες, θεωρούνταν εξωτική ακόμη και για μεσαίου μεγέθους ναυτικά, προσφέρεται πλέον ευρέως από τα ναυπηγεία. Αυτή η μετατόπιση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών και άλλων μη αμερικανικών συστημάτων πυραύλων κρουζ, τα οποία επιτρέπουν στους κατασκευαστές να προσφέρουν προηγμένες επιλογές κρούσης με τα προϊόντα τους. Σήμερα, σχεδόν όλα τα νέας γενιάς υποβρύχια μπορούν να εξοπλιστούν με πυραύλους κρουζ όπως ο ευρωπαϊκός MdCN (Scalp Naval), ο υπό ανάπτυξη ELSA, ο αμερικανικός Tomahawk ή ο νοτιοκορεατικός Chonryong. Στο πλαίσιο αυτό θα κάνουμε μια συγκριτική αναφορά στα όπλα που μπορούν να φέρουν οι σύγχρονες σχεδιάσεις οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν βασικούς διεκδικητές του προγράμματος απόκτησης τεσσάρων νέων υποβρυχίων από το πολεμικό ναυτικό που αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα.

Γερμανία

Οι δύο βασικές γερμανικές υποψηφιότητες είναι το αναβαθμισμένο Type 214 NG (πρόκειται για το Type 218 SG του οποίου η εξέλιξη βασίστηκε στο Type 214) και το νέας γενιάς U-212 CD. Ο Τύπος 214 είναι εξοπλισμένος με οκτώ τορπιλοσωλήνες 533 mm διατεταγμένους σε διαμόρφωση διπλού L στην πλώρη. Μπορεί να μεταφέρει συνδυασμένο φορτίο 16 τορπιλών και αντιπλοϊκών πυραύλων. Τα όπλα που έχουν ήδη προβλεφθεί για τον Τύπο 214 είναι η βαριά τορπίλη DM2A4 και ο αντιπλοϊκός πύραυλος UGM-84 Harpoon. Μια νέες προσθήκες θα είναι το σύστημα IDAS (προβολή και εξουδετέρωση εχθρικών εναερίων στόχων), η νέας γενιάς βαριά τορπίλη DM2A5 και η υπό ανάπτυξη υποβρυχίως εκτοξευόμενη εκδοσή του νορβηγικού αντιπλοϊκού πύραυλου κρουζ NSM. Τα συγκεκριμένα όπλα αναμένεται να ενσωματωθούν στο νέας γενιάς σύστημα διαχείρησης μάχης ORCCA το οποίο θα είναι το κύριο σύστημα μάχης των υποβρυχίων κατασκευής TKMS. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα υποβρύχια Type 218 SG μεταφέρουν μεγαλύτερο αριθμό όπλων συγκριτικά με τα Type 214.

Ο κύριος οπλισμός του Τύπου 212CD αποτελείται από τορπίλες βαρέος τύπου 533 mm που εκτοξεύονται από έξι σωλήνες, όλοι τοποθετημένοι στην αριστερή πλευρά της πλώρης σε δύο σειρές των τριών σωλήνων, μια ασυνήθιστη διαμόρφωση. Το συνολικό φορτίο όπλων παραμένει απόρρητο, αν και πιστεύεται ότι μεταφέρονται μεταξύ 12-14 όπλων με βάση τα όσα αναφέρουν ορισμένες πηγές. Η κλάση αναμένεται να ενσωματώσει μελλοντικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια, πιθανώς συμπεριλαμβανομένης μιας παραλλαγής εκτόξευσης με βυθό του πυραύλου κατά πλοίων Kongsberg NSM. Θα υποστηρίζει επίσης το IDAS (Interactive Defence & Attack System) τόσο για αμυντικές όσο και για επιθετικές εμπλοκές καθώς και τις νέας γενιάς τορπίλες DM2A5 καθώς επίσης θα έχει τη δυνατότητα μεταφοράς έως 24 ναρκών για επιχειρήσεις ναρκοθέτησης,

Γαλλία

Οι δύο βασικές γαλλικές υποψηφιότητες θα είναι η κλάση Scorpène Evolved και η έκδοση συμβατικής πρόωσης του πυρηνοκίνητου υποβρυχίου Barracuda. Η κλάση Scorpène μπορεί να μεταφέρει έως 18 τορπίλες ή πυραύλους, όπλα τα οποία βάλλονται από τους έξι σωλήνες 533 mm. Εναλλακτικά έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει έως και 30 νάρκες για αποστολές ναρκοθέτησης. Οι ενσωματωμένες βαριές τορπίλες περιλαμβάνουν τη γαλλική τορπίλη F21 και την ιταλική τορπίλη Black Shark της Leonardo, ενώ η ικανότητα κατά πλοίων παρέχεται από το SM39 Exocet. Η Naval Group προσφέρει επίσης τον πύραυλο κρουζ μεγάλου βεληνεκούς SCALP Naval για πελάτες εξαγωγής ή τον υπό ανάπτυξη πύραυλο κρουζ ELSA στον οποίο υπάρχει. Για αυτοπροστασία από ελικόπτερα ASW, μπορούν επίσης να εξοπλιστούν με το σύστημα A3SM το οποίο μεταφέρει αντιαεροπορικούς πυραύλους MICA που εκτοξεύονται υποβρυχίως.

Η γαλλική κλάση Barracuda φέρει ένα αξιοσημείωτα μεγάλο και ποικίλο οπλοστάσιο—έως και 30 όπλα συνολικά. Το Barracuda είναι σε θέση να φέρει το πλήρες οπλοστάσιο της κλάσης Scorpène όπως περιγράφεται παραπάνω, καθώς και UAV και UUV που εκτοξεύονται από υποβρύχια.

Σουηδία

Το υποβρύχιο Α26 Blekinge το οποίο προτείνεται από τη σουηδική SAAB για το ελληνικό πρόγραμμα, είναι εξοπλισμένο με τέσσερις τορπιλοσωλήνες τοποθετημένους στην πλώρη, δύο τυπικούς σωλήνες 533 χιλιοστών και δύο σωλήνες 400 χιλιοστών, και μπορεί να μεταφέρει συνδυασμό 15 όπλων, βαριές τορπίλες Torpedo 62 των 533 χιλιοστών  ή ελαφριές τορπίλες Torpedo 47 των 400 χιλιοστών  ή ναυτικές νάρκες. Ένα από τα πιο ξεχωριστά χαρακτηριστικά του Kockums A26 είναι η Πύλη (χώρος, το σημείο δηλαδή στο υποβρύχιο) Πολλαπλών Αποστολών, μια ειδική σχεδίαση για την εκτόξευση και ανάκτηση ενός ευρέος φάσματος ωφέλιμων φορτίων και την υποστήριξη πολλαπλών τύπων αποστολών, συμπεριλαμβανομένων ειδικών επιχειρήσεων.

Τοποθετημένη ανάμεσα στους σωλήνες τορπιλών 533 χιλιοστών, η Πύλη Πολλαπλών Αποστολών έχει μήκος 6 μέτρα και διάμετρο 1,5 μέτρο, αρκετά μεγάλη για να φιλοξενήσει έως και οκτώ δύτες προετοιμασμένους για ανάπτυξη. Στο εμπρόσθιο άκρο της, μια διεπαφή ωκεανού επιτρέπει στους δύτες και τον εξειδικευμένο εξοπλισμό – όπως τα UUV και τα ROV – να εξέρχονται και να εισέρχονται ξανά στο υποβρύχιο ενώ είναι βυθισμένο ή ακουμπά στον πυθμένα. Ο σχεδιασμός υποστηρίζει επίσης την ενσωμάτωση πυραύλων κατά πλοίων που εκτοξεύονται από υποβρύχια.

Ο ιστός περιλαμβάνει διατάξεις για την τοποθέτηση ενός τηλεχειριζόμενου κανονιού, ενσωματωμένου στο σύστημα διαχείρισης μάχης, για άμυνα έναντι ασύμμετρων επιφανειακών απειλών. Επιπλέον, υπάρχουν διατάξεις για μια προαιρετική επέκταση του κύτους πίσω από το πανί, που φιλοξενεί τρεις κυλινδρικούς κάθετους εκτοξευτές, ο καθένας με έξι κελιά για την ανάπτυξη πυραύλων κρουζ Tomahawk. Αυτή η μονάδα αυξάνει το συνολικό μήκος του υποβρυχίου στα 72 μέτρα και αυξάνει το εκτόπισμά του σε πάνω από 2.500 τόνους.

Νότιος Κορέα

Η καθοριστική καινοτομία των νέων υποβρυχίων KSS-III της Νότιας Κορέας είναι η ενσωμάτωση ενός συστήματος κάθετης εκτόξευσης (VLS) ικανού να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους Hyunmoo-4-4 που εκτοξεύονται από υποβρύχια. Η δεύτερη παρτίδα διαθέτει επιμηκυμένο κύτος για την αύξηση του αριθμού των κυψελών VLS από έξι σε δέκα. Το Hyunmoo-4-4 είναι η ναυτική έκδοση του Hyunmoo-2B SRBM, που μεταφέρει συμβατική κεφαλή 1 τόνου σε βεληνεκές 500 χλμ. Τα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνουν πυραύλους κρουζ Chonryong που εκτοξεύονται από VLS με παρόμοιο βεληνεκές. Εκτός από το VLS, αυτά τα υποβρύχια διαθέτουν έξι τορπιλοσωλήνες για βαριές τορπίλες K-761 Tiger Shark, πυραύλους κατά πλοίων και ναυτικές νάρκες.

Ιταλία

Το ιταλικό U-212 NFS το οποίο και αποτελεί εγχώρια εξέλιξη του γερμανικού U-212A έχει έξι τορπιλοσωλήνες για τορπίλες Black shark και στο μέλλον θα μπορεί να βάλει και πυραύλους κρουζ. Υπολογίζεται ότι ο συνολικός φόρτος όπλων είναι ίδιος με τον προκάτοχό του, δηλαδή 12 τορπίλες στο σύνολο.

Ισπανία

Οι κύριες αποστολές του υποβρυχίου S-80 Plus περιλαμβάνουν την εμπλοκή σκαφών επιφανείας με τορπίλες και πυραύλους κατά πλοίων, τη διεξαγωγή ανθυποβρυχιακού πολέμου, την προσβολή χερσαίων στόχων, την τοποθέτηση ναρκών και την υποστήριξη ειδικών επιχειρήσεων. Για την εκτέλεση αυτών των ρόλων, μπορεί να αναπτύξει έως και 18 τορπίλες, πυραύλους ή νάρκες μέσω των έξι τορπιλοσωλήνων 533 χιλιοστών. Από αυτά, δώδεκα όπλα αποθηκεύονται στο διαμέρισμα όπλων, ενώ έξι παραμένουν φορτωμένα στους σωλήνες. Σε ισπανική υπηρεσία, το υποβρύχιο θα είναι οπλισμένο με βαριές τορπίλες DM2A4, αντιπλοϊκούς πυραύλους UGM-84 Sub-Harpoon και πυραύλους κρουζ UGM-109E Block IV Tomahawk για επίθεση ξηράς. Είναι επίσης συμβατό με ένα ευρύ φάσμα δυτικών τορπιλών – όπως οι Mk48, Black Shark και Spearfish – καθώς και με τον γαλλικό πύραυλο SM39 Exocet.

Ανακεφαλαιώνοντας, τα όπλα (είδος όπλων, αριθμός όπλων και αριθμός τορπιλοσωλήνων) είναι μια παράμετρος που καθορίζει το συνολικό αξιόμαχο των υποβρυχίων. Οι υπόλοιπες αφορούν τα συστήματα πρόωσης του υποβρυχίου και κατ’ επέκταση την αυτονομία – ακτίνα δράσης, τις τεχνολογίες των ηλεκτρονικών μέσων και των αισθητήρων, τα υλικά του κύτους του υποβρυχίου (hull) καθότι αυτά καθορίζουν σε έναν βαθμό το μέγιστο βάθος κατάδυσης και εν γένει τη σχεδίαση του προκειμένου να παραμένει αθόρυβο και αθέατο. Για όλα τα παραπάνω θέματα το DefenceReview.gr και ο γράφων ναυπηγός μηχανικός θα τοποθετηθούν ενδελεχώς από τα προσεχή Σαββατοκύριακα με αναλύσεις τους.

Σας καλούμε επίσης να διαβάσετε άρθρα τα οποία γράφτηκαν από τον γράφων το προηγούμενο έτος:

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Συγκριτική ανάλυση των όπλων των υποψήφιων νέων υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι σχετικές διαβουλεύσεις σε επίπεδο Γενικού Επιτελείου Ναυτικού καθώς και Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας προκειμένου να δρομολογηθούν τα προγράμματα υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Πρωταρχική απαίτηση είναι η έγκαιρη υλοποίηση του προγράμματος εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214» ενώ σε δεύτερο χρόνο αναμένεται η έναρξη του προγράμματος πρόσκτησης νέων υποβρυχίων για την αντικατάσταση των γερασμένων υποβρυχίων τύπου «209». Σύμφωνα με πληροφορίες ως τα τέλη του έτους, η Διεύθυνση Εξοπλισμών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αναμένεται να οριστικοποιήσει τις νέες τεχνικές απαιτήσεις και προδιαγραφές προκειμένου να εξεταστούν οι δυνητικές επιλογές νέων υποβρυχίων για το Πολεμικό Ναυτικό.

Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214» έχει προϋπολογισμό περί τα 1.2 δισεκατομμύρια ευρώ δεδομένων των τιμών που έχουν δώσει οι Γερμανοί της TKMS ενώ επιπλέον 4 δισεκατομμύρια ευρώ απαιτούνται για τη ναυπήγηση τεσσάρων νέων υποβρυχίων. Επιπρόσθετα κονδύλια απαιτούνται για τα όπλα τους (τορπίλες, πύραυλοι) ενώ το κόστος αυξάνεται περαιτέρω εάν ζητηθούν και πύραυλοι cruise από τους υποψήφιους αναδόχους του προγράμματος. Τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και η στρατιωτική έχουν θέσει ψηλά στις νέες επιχειρησιακές απαιτήσεις, την απόκτηση πυραύλων μακρού πλήγματος προκειμένου τα νέα ελληνικά υποβρύχια να διαθέτουν όπλα στρατηγικής κρούσης.

Όλα τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται στον 12ετή Μεσοπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) ο οποίος έχει εγκριθεί από τη πολιτική ηγεσία. Το ζητούμενο είναι βέβαια η έγκαιρη εύρεση των απαραιτήτων κονδυλίων ενώ σύμφωνα με πληροφορίες εξετάζεται σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο η αξιοποίηση πόρων για τα προγράμματα των νέων υποβρυχίων μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοδότησης εξοπλιστικών δαπανών, ο οποίος αναφέρεται ως «SAFE». Μια ακόμη πρόκληση για το Πολεμικό Ναυτικό είναι οι χρόνοι ναυπήγησης και παράδοσης των νέων υποβρυχίων οι οποίοι υπολογίζονται σε 7 και πλέον έτη. Πρόκειται για το χρονικό διάστημα από την ημέρα της υπογραφής των συμβάσεων ως την ημέρα της επίσημης ένταξης στον ελληνικό στόλο.  

Ήδη το κατώφλι της Διεύθυνσης Εξοπλισμών του ΓΕΝ έχουν διαβεί οι Γάλλοι της NAVAL GROUP, οι Γερμανοί της ThyssenKrupp Marine Systems, οι Σουηδοί της SAAB, οι Ιταλοί της Ficantieri καθώς και οι Νοτιοκορεάτες της HD Hyundai Heavy Industries.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Αναζητούνται € 5,5 δις για τα προγράμματα των υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Στις 20/01/2022 η γερμανική ThyssenKrupp και το ισραηλινό ναυτικό ήρθαν σε συμφωνία μετά από εκτεταμένες διαπραγματεύσεις για τη σχεδίαση και κατασκευή μιας νέας σειράς υποβρυχίων με ορίζοντα παράδοσης μετά το 2031. Η νέα κλάση θα ονομαστεί Dakar προς τιμή στο αδικοχαμένο πρώην βρετανικό υποβρύχιο INS Dakar το οποίο χάθηκε το 1968 κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του από τη Μεγάλη Βρετανία προς το Ισραήλ. Τα τρία υποβρύχια που θα κατασκευαστούν πρόκειται να αντικαταστήσουν τα εν ενεργεία υποβρύχια Dolphin I. Η νέα αυτή σχεδίαση όπως και όλες οι προηγούμενες καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου αφού πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά και όλες οι πηγές αναφέρονται στο τρισδιάστατο γραφικό του υποβρυχίου που έδωσε στη δημοσιότητα η γερμανική εταιρία.

Από τα λίγα πράγματα τα οποία είναι γνωστά, είναι το μήκος το οποίο αναμένεται γύρω στα 74 μέτρα, κάνοντας το νέο υποβρύχιο κατά πεντέμιση μέτρα τουλάχιστον μακρύτερο σε σύγκριση με τα νεότερα υποβρύχια κλάσης Dolphin II. Ετούτο αυτομάτως ανεβάζει αντίστοιχα και το εκτόπισμα του υποβρυχίου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το 68,6 μέτρων Dolphin II έχει 2050 τόνους εκτόπισμα στην επιφάνεια και 2600 τόνους σε κατάδυση, όπως επίσης ότι το μελλοντικό Type 212 CD με μήκος επίσης 74 μέτρων έχει εκτόπισμα 2600 τόνους στην επιφάνεια και περίπου 3000 τόνους σε κατάδυση, θα πρέπει να αναμένουμε το νέο ισραηλινό υποβρύχιο να έχει εκτόπισμα 2800-3000 τόνους σε κατάδυση. Το επόμενο γνωστό στοιχείο είναι ότι ο πύργος των νέων υποβρυχίων θα έχει μεγαλύτερο μήκος απ’ ότι συνηθίζεται. Στο στοιχείο αυτό έχουν γίνει πολλές εικασίες όπως η μεταφορά και άφεση UUV/UAV, ειδικό διαμέρισμα δυτών και διαμέρισμα κάθετα εκτοξευόμενων όπλων με επικρατέστερη εκδοχή αυτή των SLBM με συμβατική ή πυρηνική κεφαλή. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι τα υποβρύχια κλάσης Dolphin I/ΙΙ έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς και βολής SLCM από τέσσερις τορπιλοσωλήνες.

Τα υποβρύχια αυτά είναι εξοπλισμένα με έξι κλασικούς τορπιλοσωλήνες των 533 χιλιοστών για βολή βαρέων τορπιλών, αντιπλοϊκών πυραύλων και ναρκών και με τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 650 χιλιοστών. Από αυτούς βάλλεται ο ισραηλινής σχεδίασης πύραυλος κρουζ Popeye Turbo με εμβέλεια τουλάχιστον 1500 χιλιομέτρων. Ο πύραυλος αυτός έχει τη δυνατότητα να φέρει είτε συμβατική είτε πυρηνική κεφαλή μετατρέποντας τα υπάρχοντα υποβρύχια του ισραηλινού ναυτικού σε μονάδες πυρηνικής κρούσης. Τα μελλοντικά υποβρύχια κλάσης Dakar εικάζεται ότι στον επιμηκυμένο πύργο θα υπάρχουν τέσσερα έως οκτώ κελιά VLS με ικανότητα βολής είτε SLBM είτε SLCM. Σίγουρα το νέο υποβρύχιο ακολουθεί το μελλοντικό αποτρεπτικό δόγμα του κράτους του Ισραήλ και οι πραγματική χρήση του χώρου αυτού και/ή των όπλων που φέρει είναι επτασφράγιστο μυστικό.

Όσον αφορά το προωστήριο σκεύος αυτό αποτελείται από συνδυασμό ηλεκτρογεννητριών ντίζελ, συστήματος ΑΙΡ ΡΕΜ fuel Cells και μπαταρίες. Το κλασσικό γερμανικό τρίπτυχο που απαντάται σε όλα τα νέας γενιάς γερμανικά υποβρύχια. Εδώ αναμένουμε να τοποθετηθούν όλες οι νεότερες εκδόσεις των συστημάτων αυτών όπως ο νέας γενιάς ηλεκτροκινητήρας Permasyn, το τέταρτης γενιάς σύστημα κυψελών υδρογόνου ΑΙΡ και μπαταρίες ιόντων λιθίου. Αυτό μαζί με την αυξημένη όπως δείχνει αποθήκευση υδρογόνου θα μπορεί να δώσει επιπλέον μέρες αθέατης πλεύσης στο νέο υποβρύχιο. Επίσης το σύστημα διεύθυνσης φαίνεται να είναι διαφορετικό με εκείνο του Dolphin II το οποίο είναι αρκετά ιδιαίτερο με ολοκινούμενα πτερύγια σε σχήμα Χ και σταθερά σε σχήμα σταυρού όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία.

Απο κει και πέρα τα ηλεκτρονικά συστήματα και οι επικοινωνίες θα είναι λογικά η τελευταία λέξη της τεχνολογίας από τις γερμανικές και τις ισραηλινές εταιρίες. Παραδείγματος χάριν, η κλάση Dolphin χρησιμοποιεί το σύστημα ελέγχου όπλων ISUS 90-1 TCS που παρέχεται από την STN Atlas Elektronik, για αυτόματη διαχείριση αισθητήρων, έλεγχο πυρός, πλοήγηση και επιχειρήσεις. Ο εγκατεστημένος δέκτης προειδοποίησης ραντάρ είναι ένα ηλεκτρονικό σύστημα υποστήριξης μετρήσεων 4CH(V)2 Timnex της Elbit, που σαρώνει από ζώνες συχνοτήτων 5 GHz έως 20 GHz και είναι ικανό να εντοπίζει θέσεις ραντάρ με ακρίβεια μεταξύ 5 και 10 μοιρών γωνίας (ανάλογα με τη συχνότητα). Το ραντάρ επιφανείας είναι μια μονάδα της Elta που λειτουργεί στη ζώνη I. Η σουίτα σόναρ περιλαμβάνει το προηγμένο σόναρ παθητικής και ενεργητικής αναζήτησης και επίθεσης Atlas Elektronik CSU 90 που είναι τοποθετημένο στο κύτος. Το σόναρ παθητικής εμβέλειας PRS-3 Elektronik και η πλευρική διάταξη είναι ένα σόναρ παθητικής αναζήτησης FAS-3 που παρέχεται επίσης από την Atlas. Επομένως και ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός των νέων υποβρύχίων θα ακολουθήσει την ίδια περίπου λογική. Σε αυτό να προσθέσουμε ότι, γνωρίζοντας ότι το νέο CMS ORCCA της ΚΤΑ Naval Systems πρόκειται να εγκατασταθεί σε όλα τα υποβρύχια κατασκευής της TKMS, αναμένουμε ότι και τα νέα αυτά υποβρύχια θα έχουν εγκατεστημένη τη νέα αυτή ολοκληρωμένη σουίτα διοίκησης και έλεγχου.

Το άρθρο Νέα Υποβρύχια για το Πολεμικό Ναυτικό: Θα κάνουν οι Γερμανοί την υπέρβαση προσφέροντας τη κορυφαία κλάση νέας γενιάς Υποβρυχίων της κλάσης Dakar; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ένα ακόμη Υποβρύχιο τύπου «209», το Υποβρύχιο «Τρίτων» της κλάσης Γλάυκος 209/1100 αποσύρθηκε από τη δύναμη Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Το Υποβρύχιο «Τρίτων» συμπλήρωσε 53 συνεχόμενα έτη υπηρεσίας στο Πολεμικό Ναυτικό. Το Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ (S-112) είναι υποβρύχιο τ. 209/1100 του Πολεμικού Ναυτικού. Παραγγέλθηκε το 1967 από το Πολεμικό Ναυτικό στα Ναυπηγεία HDW του Κιέλου της Γερμανίας. Παραλήφθηκε στις 8 Αυγούστου 1972 και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Νοεμβρίου 1972. Είναι το πρώτο υποβρύχιο τ. ΓΛΑΥΚΟΣ που εντάχθηκε στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων NEPTUNE I και από τον Αύγουστο του 1991 έως τον Αύγουστο του 1993 έλαβαν χώρα εργασίες εκσυγχρονισμού στις εγκαταστάσεις της εταιρείας HDW στο Κίελο της Γερμανίας, για την επιχειρησιακή και τεχνολογική του αναβάθμιση. Σημειώνεται πως η σημερινή δύναμη Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού ανέρχεται σε 9 μονάδες κρούσης.

Από την χθεσινή τελετή υποστολής σημαίας του υποβρυχίου «ΤΡΙΤΩΝ» [S-112] στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας Υστερα από 53 χρόνια υπηρεσίας στην Πατρίδα … pic.twitter.com/DSiNNVsfW6

— Basilios Melikidis (@melikidisb218) May 16, 2025

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Υποστολή σημαίας στο Υποβρύχιο «ΤΡΙΤΩΝ»-Μια ακόμη απόσυρση Υποβρυχίου «209» δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, είναι το μοναδικό ελληνικό ναυπηγείο που βρίσκεται στη πρώτη γραμμή της ναυπήγησης των φρεγατών FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού. Ειδικότερα, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας ειδικεύονται σε εξειδικευμένες ναυπηγικές εργασίες υψηλής τεχνολογίας προσφέροντας έτσι το συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στα υπόλοιπα ελληνικά ναυπηγεία. Ο Διευθύνων Σύμβουλος των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, Γεώργιος Κόρος μίλησε στη κάμερα του DefenceReview.gr και τον Διευθυντή Σύνταξης της ιστοσελίδας, αναφορικά με τη συμμετοχή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, στη ναυπήγηση των υπερσύγχρονων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.

Ο Γιώργος Κόρος τονίζει τη μεγάλη τεχνογνωσία που διαθέτει το Ναυπηγείο Σαλαμίνας, το οποίο το προσεχές χρονικό διάστημα αναμένεται να παρουσιάσει την ολοκληρωμένη του πρόταση για την εθνική οικογένεια πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα αρχής γενομένης από πλοία μικρών εκτοπισμάτων όπως περιπολικά σκάφη, πυραυλάκατοι και κανονιοφόροι. Πλοία που ρεαλιστικά μπορούν να ναυπηγηθούν στη χώρα μας δίχως υπερβάσεις κόστους και χρονοδιαγράμματος. Η κατασκευή των τμημάτων (hull blocks) των φρεγατών FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού από τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας έχει αποφέρει μια μεγάλη τεχνική εμπειρία για την ελληνική ναυπηγική κοινότητα η οποία μπορεί το εγγύς μέλλον να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερα εθνικά οφέλη μέσω της σχεδίασης ενός πλοίου για το Πολεμικό Ναυτικό. Τα «Ναυπηγεία Σαλαμίνας» ανήκουν σε μια “εξειδικευμένη” και σπάνια κατηγορία ναυπηγείων (niche Market), αυτών με υψηλή ειδίκευση σε σύνθετα και υψηλής προστιθέμενης αξίας έργα, που απαιτούν υψηλή τεχνογνωσία και μια συνολική κουλτούρα ποιότητας.

Επειδή η κατασκευή των προεξοπλισμένων Τμήματων (Blocks) από τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας για λογαριασμό της Naval Group αποτελεί το πρώτο ιστορικά εξαγωγικό Πρόγραμμα Αμυντικού Ναυπηγικού Υλικού της χώρας μας εντός χρονοδιαγράμματος, προϋπολογισμού και υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών, το γεγονός αυτό προσδίδει υπερηφάνεια και παράλληλα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανάληψη ακόμα μεγαλύτερου ναυπηγικού φόρτου ανάλογων έργων από την εθνική και διεθνή Αγορά. Τα «Ναυπηγεία Σαλαμίνας» υλοποιούν αυτή τη περίοδο ένα σημαντικό πρόγραμμα επενδύσεων οι οποίες θα ενισχύσουν σημαντικά και θα αναβαθμίσουν περαιτέρω τις παραγωγικές τους δυνατότητες, διασφαλίζοντας ότι παραμένουν στην αιχμή της ναυπηγικής καινοτομίας. Οι επενδύσεις αυτές στοχεύουν να υποστηρίξουν μελλοντικά έργα ακόμη μεγαλύτερης πολυπλοκότητας και στρατηγικής σημασίας καθώς και ολοκληρωμένα ναυπηγικά Προϊόντα (Πλοία) του Εμπορικού και Αμυντικού Τομέα.

Το άρθρο Η πρώτη φορά που η Ελλάδα εξάγει ναυπηγικό προϊόν υψηλής τεχνολογίας για το Πολεμικό Ναυτικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Αρχές Ιουνίου, με επικρατέστερη ημερομηνία, τη 4^η Ιουνίου, καθελκύεται η 3^η φρεγάτα για το Πολεμικό Ναυτικό, η φρεγάτα «ΦΟΡΜΙΩΝ». Παράλληλα, η 1η ελληνική φρεγάτα, η φρεγάτα «ΚΙΜΩΝ» αναμένεται να ξεκινήσει εντός Ιουνίου τη πρώτη φάση των θαλασσίων δοκιμών οι οποίες αναμένεται να διαρκέσουν ως τέλη του 2025. Την ίδια στιγμή επισημαίνεται πως έχουν ολοκληρωθεί οι τεχνικές διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της 4ης FDI HN για το Πολεμικό Ναυτικό και πλέον απομένει η υπογραφή της σύμβασης από τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια.

Το άρθρο Αρχές Ιουνίου καθελκύεται η 3η φρεγάτα FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού, ξεκινούν οι θαλάσσιες δοκιμές δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κομβικής σημασίας είναι οι εξελίξεις που συντελούνται στην εθνική ναυπηγική βιομηχανία της χώρας με επίκεντρο τη ναυπήγηση οικογένειας πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό. Ο Διεύθυνων Σύμβουλος των Ναυπηγείων Σαλαμίνας (Salamis Shipyards) Γεώργιος Κόρος, μίλησε στο Διευθυντή Σύνταξης του DefenceReview.gr, Ιωάννη Νικήτα, σημειώνοντας πως τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας έχουν ήδη ξεκινήσει ναυπηγικές μελέτες με σκοπό να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη οικογένεια πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας ειδικεύονται σε εξειδικευμένες ναυπηγικές εργασίες ενώ η σχεδιαστική ομάδα των ναυπηγών μηχανικών των Ναυπηγείων Σαλαμίνας έχει ολοκληρώσει το αρχικό σχέδιο (initial design) και έχουν προχωρήσει στη πρώτη φάση της λεπτομερούς σχεδίασης (detail design) για τουλάχιστον δύο διαφορετικές σχεδιάσεις πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, το επόμενο χρονικό διάστημα θα είναι σε θέση να παρουσιάσουν μια σειρά διαφορετικών πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα, αρχής γενομένης από πλοία εκτοπίσματος περιπολικού σκάφους ανοικτής θαλάσσης, πυραυλακάτων, κανονιοφόρων και γενικά πλοίων που ρεαλιστικά μπορούν να ναυπηγηθούν εγχώρια.

Επιπροσθέτως, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, που διαθέτουν μεγάλη εμπειρία στη σχεδίαση πλοίων και στην υλοποίηση μετασκευών σε πλοία, θα παρουσιάσουν εθνικό μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας προκειμένου να καλύψει τις επιχειρησιακές ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού. Σημειώνεται ότι τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, κλείνουν φέτος 50 συναπτά έτη λειτουργίας ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει σε δραστική βελτίωση των υποδομών και των εγκαταστάσεων τους. Ειδικότερα, διαθέτουν έκταση της τάξης των 40000 τετραγωνικών μέτρων ενώ η συμμετοχή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, στο πρόγραμμα των φρεγατών FDI με τη κατασκευή των μεταλλικών τμημάτων των φρεγατών (Hull Blocks) προσέφερε υψηλή τεχνογνωσία στο Ναυπηγείο. Αξίζει να τονιστεί πως τα στα Ναυπηγεία Σαλαμίνας ναυπηγήθηκε το εκπαιδευτικό πλοίο «ΑΡΗΣ» του Πολεμικού Ναυτικού εκτοπίσματος 2630 τόνων.

Το άρθρο Εθνική οικογένεια πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό από τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερα σημαντικές ειδήσεις κομίζει η παρουσία του Διευθύνοντος Συμβούλου των Γαλλικών Ναυπηγείων της Naval Group, στα πλαίσια της έκθεσης DEFEA 2025. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Naval Group Pierre Éric Pommellet, συνομιλώντας με τον γράφοντα και Διευθυντή Σύνταξης του DefenceReview.gr αποκάλυψε πως η Naval Group είναι έτοιμη να διεκδικήσει το πρόγραμμα νέων υποβρυχίων για το Πολεμικό Ναυτικό ενώ επανέλαβε τη γαλλική πρόταση για ναυπήγηση φρεγατών FDI στη χώρα μας και στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ειδικότερα. Στόχος της Naval Group είναι η μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας στα ελληνικά ναυπηγεία ενώ η συμμετοχή των εταιρειών της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας αναμένεται να φτάσει έως 40%.

Απαντώντας σε ερώτηση μας αναφορικά με το πρόγραμμα νέων υποβρυχίων για το Πολεμικό Ναυτικό, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Naval Group, Pierre Éric Pommellet τόνισε πως η Naval Group προσφέρει για το Πολεμικό Ναυτικό τόσο τα υποβρύχια Black Sword Barracuda όσο και τα νέας γενιάς Scorpene. Πλεονέκτημα των γαλλικών υποβρυχίων είναι η δυνατότητα εξαπόλυσης στρατηγικών όπλων καθώς και οι λοιπές τεχνολογίες νέας γενιάς των υποβρυχίων όπως η πρόωση και τα ηλεκτρονικά συστήματα μάχης των γαλλικών υποβρυχίων. Δεν ήταν άλλωστη τυχαία η επιλογή του Ολλανδικού Ναυτικού το οποίο επέλεξε τα νέας γενιάς συμβατικής πρόωσης Black Sword Barracuda απέναντι σε Γερμανούς και Σουηδούς.

Επιπροσθέτως, τόνισε πως τον Ιούνιο ξεκινούν οι δοκιμές της 1^ης ελληνικής φρεγάτας ενώ προσφάτως ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές της γαλλικής φρεγάτας “Amiral Ronarc’h” με απόλυτη επιτυχία. Καταλυτικό σημείο στην ομιλία του Γάλλου Διευθύνοντος Συμβούλου ήταν ο χρόνος ναυπήγησης των φρεγατών FDI αφού όπως σημείωσε με έμφαση, τον Μάρτιο του 2022 το Πολεμικό Ναυτικό υπέγραψε τη σύμβαση πρόσκτησης των φρεγατών FDI ενώ το 2025 θα παραλάβει το πρώτο πλοίο ενώ το 2026 τα υπόλοιπα δύο. Επίσης, σημείωσε πως έχουν ολοκληρωθεί σε τεχνικό επίπεδο οι διαπραγματεύσεις για τη πρόσκτηση της 4^ης FDI HN για το Πολεμικό Ναυτικό.

Το άρθρο Σημαντικές ειδήσεις από τον CEO της Naval Group για το Πολεμικό Ναυτικό: H πρόταση για νέα υποβρύχια και η ναυπήγηση φρεγατών FDI στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης DEFEA 2025 στο περίπτερο της γερμανικής εταιρίας TKMS (ThyssenKrupp Marine Systems) υπήρχε πρόπλασμα του νέου προϊόντος της εταιρίας, του υποβρυχίου Type 212CD (Common Design), σχεδίαση η οποία προτείνεται για το πρόγραμμα νέων υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Η ThyssenKrupp επιλέχθηκε για να σχεδιάσει το νέο υποβρύχιο καλύπτοντας την απαίτηση σε νέα υποβρύχια για το νορβηγικό και το γερμανικό ναυτικό. Η νέα σχεδίαση καλύπτει τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των δύο ναυτικών και τα νέα υποβρύχια αναμένεται με την είσοδό τους σε υπηρεσία να αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα U-212A και Ula αντίστοιχα. Οι δύο χώρες υπέγραψαν σύμβαση στις 8 Ιουλίου 2021 με την TKMS ύψους € 5,5 δισεκατομμυρίων για την απόκτηση έξι U-212CD, δύο για τη Γερμανία και τέσσερα για τη Νορβηγία ενώ στις 19 Δεκεμβρίου του 2024 το γερμανικό κοινοβούλιο ενέκρινε την απόκτηση ακόμη τεσσάρων υποβρυχίων με κόστος € 4,7 δισεκατομμυρίων περίπου. Αντίστοιχα και η νορβηγική πλευρά δήλωσε τον Ιούνιο του 2024 την ανάγκη επέκτασης της παραγγελίας κατά δύο ακόμη υποβρύχια. Εφόσον συμβασιοποιηθούν οι προαιρέσεις των δύο ναυτικών η κλάση θα αποτελείται από 12 συνολικά μονάδες. Η κατασκευή του πρώτου υποβρυχίου ξεκίνησε το 2023 και το πρώτο υποβρύχιο αναμένεται να παραδοθεί στη Νορβηγία το 2029. Η Γερμανία θα παραλάβει τα δύο υποβρύχια της το 2032 και το 2034 αντίστοιχα. Η κατασκευή όλων των υποβρυχίων θα γίνει στις εγκαταστάσεις της ThyssenKrupp στο Κίελο, αλλά είναι αξιοσημείωτο να αναφέρουμε ότι η βάση εξυπηρέτησης και επισκευών θα είναι στη νότιο Νορβηγία όπου θα ναυλοχεί το σύνολο των υποβρυχίων των δύο χωρών.

Το Type 212 CD θα έχει μήκος γύρω στα 74 μέτρα με διάμετρο ανθεκτικού σκάφους στα 7,5 μέτρα ύψος 13 μέτρα και εκτόπισμα στην επιφάνεια που θα φτάνει τους 2600 τόνους και σε κατάδυση τους 3000 τόνους περίπου. Το πλήρωμα θα αποτελείται από 30 άτομα αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. Το υλικό κατασκευής είναι αμαγνητικός χάλυβας (non magnetic steel). Όπως και στο U-212A η επιλογή του συγκεκριμένου υλικού προσφέρει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Το βασικό πλεονέκτημα είναι ότι προσφέρει στο υποβρύχιο ασφάλεια έναντι μαγνητικών ναρκών ενώ το βασικό μειονέκτημα είναι ότι προσφέρει σχετικά μικρό μέγιστο επιχειρησιακό βάθος στο υποβρύχιο. Το Type 212 CD όπως και το U-212A είναι δύο υποβρύχια τα οποία ο κύριος χώρος επιχειρήσεων είναι η Βαλτική και ο βόρειος Ατλαντικός. Στην Βαλτική το μέσο βάθος είναι στα 55 μέτρα και το μέγιστο στα 459 μέτρα ενώ υπάρχουν χιλιάδες νάρκες του Β’ παγκοσμίου πολέμου που δεν έχουν ανασυρθεί ακόμη. Αυτός και ο βασικός λόγος για τον οποίο επιλέγεται ο αμαγνητικός χάλυβας (non magnetic steel).

Το κύριο σχεδιαστικό χαρακτηριστικό είναι ότι ο κατασκευαστής έχει υιοθετήσει μία γάστρα σχήματος διαμαντιού (diamond) η οποία σύμφωνα με την ThyssenKrupp θα έχει απαρράμιλες stealth ικανότητες. Υπάρχουν δύο βασικές απειλές από εχθρικά σόναρ που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το υποβρύχιο. Από τη μια πλευρά, το ενεργά σόναρ εκπέμπουν θορύβους και λαμβάνουν τα σήματα από τις ηχώ όταν «επιστρέφουν» από το υποβρύχιο. Από την άλλη πλευρά, τα παθητικά σόναρ απλώς λαμβάνει τυχόν επιστροφές από ήχους που εκπέμπονται από το υποβρύχιο, όπως αντλίες, κινητήρες, ακόμη και τη ροή του νερού πάνω από την επιφάνεια. Για χρόνια το παθητικό σόναρ θεωρούνταν ο βασιλιάς του υποβρυχιακού πολέμου επειδή δεν προδίδει τη θέση του υποβρυχίου. Καθώς όμως τα υποβρύχια έχουν γίνει πολύ πιο αθόρυβα, η αποτελεσματικότητα του παθητικού σόναρ έχει μειωθεί. Για την ανίχνευση των πιο αθόρυβων υποβρυχίων, μπορεί να χρειαστεί η χρήση του ενεργού σόναρ. Επομένως, το να είσαι δύσκολα εντοπίσιμος στο ενεργό σόναρ μπορεί να προσφέρει ένα τακτικό πλεονέκτημα. Ένα κανονικό κύτος υποβρυχίου με κυλινδρική διατομή αντανακλά τα εισερχόμενα κύματα σόναρ σχεδόν από κάθε κατεύθυνση. Ωστόσο, μια επίπεδη επιφάνεια, θα αντανακλά τον ήχο προς μία διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη της πηγής. Αυτή είναι η ίδια βασική αρχή που χρησιμοποιείται στα αεροσκάφη stealth.

Το σύστημα πρόωσης θα είναι συνδυασμός ηλεκτρογεννητριών, συστήματος AIP και μπαταριών. Ο συνδυασμός αυτός δίνει στο υποβρύχιο χαρακτηριστικά «πυρηνικής πρόωσης» λόγω της ικανότητας μεγάλης παραμονής του υποβρυχίου σε κατάδυση χωρίς την ανάγκη ανάδυσης σε βάθος περισκοπίου για την επαναφόρτιση των μπαταριών. Ενδεικτικά ένα υποβρύχιο εξοπλισμένο με AIP δύναται να επιχειρεί για ένα ικανό χρονικό διάστημα της τάξης των δυο με τριών εβδομάδων. Το σύστημα πρόωσης αποτελείται από έναν ηλεκτροκινητήρα Permasyn της Siemens τελευταίας γενιάς, δύο ηλεκτρογεννήτριες ντίζελ της MTU, σύστημα ΑΙΡ με Fuel Cells ΡΕΜ υδρογόνου τέταρτης γενιάς επίσης της Siemens και συστοιχίες μπαταριών με δυνατότητα ενσωμάτωσης μπαταριών νέας γενιάς ιόντων λιθίου. Το σύστημα διεύθυνσης είναι τύπου Χ, ιδανικό για ρηχά και περιορισμένης έκτασης ύδατα, ενώ τα πτερύγια κατάδυσης είναι τοποθετημένα στον πύργο.

Το CMS του υποβρυχίου είναι το ORCCA το οποίο αναπτύχθηκε από την κοινοπραξία KTA Naval Systems η οποία είναι μία σύμπραξη των εταιριών Kongsberg, TKMS και STN Atlas Elektronik. Σύμφωνα με την KTA Naval System το ORCCA είναι ένα νέο σύστημα διαχειρισης μάχης τέταρτης γενιάς το οποίο είναι πλήρως ψηφιακό και ενσωματώνει όλες τις κύριες λειτουργίες του υποβρυχίου. Αποτελείται από σταθμούς εργασίας με οθόνες των 32 ιντσών και ανάλυση 4K, με πλήρως εναλάξιμες λειτουργίες έτσι ώστε από κάθε σταθμό εργασίας το πλήρωμα να μπορεί να διατελέσει όλες τις λειτουργίες του υποβρυχίου. Το σύστημα μάχης του Type 212CD θα υποστηρίζει τις ακόλουθες λειτουργίες: Επίγνωση κατάστασης, διαχείριση ιχνών, ανάλυση κίνησης στόχου, έλεγχο όπλων, επισκόπηση συστήματος μάχης, επικοινωνίες, πλοήγηση, ταξινόμηση και εγγραφή / επανάληψη και εκπαίδευση.

Η νορβηγική Kongsberg επιλέχθηκε να προσφέρει το σύστημα πλοήγησης και αποφυγής ναρκών. Το πακέτο της Kongsberg περιλαμβάνει το SA9510S MKII, Mine Avoidance and Navigation Sonars (MANS) και ένα υποβρύχιο σύστημα πλοήγησης (BNS) που περιέχει ηχώ πολλαπλής δέσμης EM2040 MIL καθώς και μια σουίτα echo sounder EA640. Το τμήμα οπτικών της HENSOLDT έχει αναλάβει την παροχή του ηλεκτρο-οπτικού ιστού. Η αρχική παραγγελία περιλαμβάνει έξι συστήματα optronic, που αποτελούνται από ένα σύστημα optronic ιστού OMS 150, ένα OMS 300 και ένα σύστημα πανοραμικής επιτήρησης i360°OS για καθένα από τα έξι υποβρύχια του νορβηγικού και του γερμανικού ναυτικού. Ο συνδυασμός OMS 150 και OMS 300 τίθεται σε λειτουργία για πρώτη φορά για την κατηγορία U212 CD. Το OMS 150, στην πολυφασματική του έκδοση, θα χρησιμοποιηθεί ως οπτικός ιστός έρευνας και επιτήρησης. Ο stealth optronic ιστός OMS 300 θα αναλαμβάνει τη λεγόμενη λειτουργία «επίθεσης». Το Type 212 CD θα διαθέτει ραντάρ ζώνης X της Indra, ένα ραντάρ διπλού συνεχούς κύματος που περιλαμβάνει παλμό ανίχνευσης υψηλής ακρίβειας και χαμηλής πιθανότητας υποκλοπής. Είναι ένα ψηφιοποιημένο σύστημα στερεάς κατάστασης με ευελιξία και εύρος ζώνης υψηλής συχνότητας, ικανό να ανιχνεύει στόχους με χαμηλή διατομή ραντάρ στις χειρότερες συνθήκες ηλεκτρομαγνητικού θορύβου περιβάλλοντος και να αντιστέκεται σε προσπάθειες παρεμβολής από αντίπαλα συστήματα.

Τα κύρια όπλα του Type 212 CD είναι οι βαριές τορπίλες των 533 χιλιοστών οι οποίες βάλονται από έξι στο σύνολο τορπιλοσωλήνες. Το ιδιαίτερο στη διάταξη των τορπιλοσωλήνων είναι ότι είναι όλες τοποθετημένες στην αριστερή πλευρά της πλώρης σε δύο σειρές των τριών. Το σύνολο των μεταφερόμενων όπλων δεν επιβεβαιώνεται αλλά σύμφωνα με πληροφορίες ανέρχεται από 13 έως 14-15 διαφορετικά όπλα (τορπίλες, πυραύλους NSM και πυραύλους του συστήματος IDAS). Στο εγγύς μέλλον θα μπορεί εκτός των τορπιλών να βάλει και υποβρυχίως εκτοξευόμενους πυραύλους η οποία στο μέλλον θα είναι προφανώς κάποια υποβρυχίως εκτοξευόμενη έκδοση του αντιπλοϊκού πυραυλου NSM της Kongsberg καθώς και του συστήματος IDAS (Interactive Defence & Attack System) το οποίο αναπτύσσεται από κοινού από της ThyssenKrupp και την Diehl Defence για άμυνα και επίθεση του υποβρυχίου.

Το IDAS χρησιμοποιεί έναν πύραυλο στερεού καυσίμου με βεληνεκές που υπερβαίνει τα 15 χλμ. και είναι εξοπλισμένος με έναν ανιχνευτή IIR και μια σύνδεση δεδομένων οπτικών ινών που επιτρέπει στον χειριστή να εξάγει δεδομένα και να επιλέγει στόχους. Το IDAS μπορεί να εμπλέξει χαμηλά ιπτάμενα αεροσκάφη και ελικόπτερα καθώς και πλοία και χερσαίους στόχους. Αριθμός πυραύλων IDAS είναι τοποθετημένοι σε μονό φορέα. Η διάταξη χρησιμοποιεί έναν από τους υπάρχοντες σωλήνες τορπιλών 533 mm στο υποβρύχιο φορέα. Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου συστήματος έχει τελειώσει και δοκιμές αποδοχής έχουν γίνει ήδη με υποβρύχιο τύπου U-212A του γερμανικού ναυτικού.

Το άρθρο Η γερμανική πρόταση υποβρυχίων Type 212CD για το Πολεμικό Ναυτικό: Οι νέες τεχνολογίες στο επίκεντρο με βασικό όμως μειονέκτημα την έλλειψη ικανού αριθμού όπλων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.