Το συγκεκριμένο άρθρο – ανάλυση πραγματεύεται τον οπλισμό (τορπίλες, πυραύλους, πύραυλοι cruise για στόχους ξηράς, νάρκες) των υποψηφίων νέων υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Μια βασική αναδυόμενη τάση στον σύγχρονο οπλισμό των σύγχρονων υποβρυχίων είναι η ενσωμάτωση πυραύλων κρουζ (cruise missiles) μεγάλου βεληνεκούς για τη προσβολή στρατηγικών στόχων στην εχθρική ενδοχώρα. Μια δυνατότητα που, πριν από δύο δεκαετίες, θεωρούνταν εξωτική ακόμη και για μεσαίου μεγέθους ναυτικά, προσφέρεται πλέον ευρέως από τα ναυπηγεία. Αυτή η μετατόπιση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών και άλλων μη αμερικανικών συστημάτων πυραύλων κρουζ, τα οποία επιτρέπουν στους κατασκευαστές να προσφέρουν προηγμένες επιλογές κρούσης με τα προϊόντα τους. Σήμερα, σχεδόν όλα τα νέας γενιάς υποβρύχια μπορούν να εξοπλιστούν με πυραύλους κρουζ όπως ο ευρωπαϊκός MdCN (Scalp Naval), ο υπό ανάπτυξη ELSA, ο αμερικανικός Tomahawk ή ο νοτιοκορεατικός Chonryong. Στο πλαίσιο αυτό θα κάνουμε μια συγκριτική αναφορά στα όπλα που μπορούν να φέρουν οι σύγχρονες σχεδιάσεις οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν βασικούς διεκδικητές του προγράμματος απόκτησης τεσσάρων νέων υποβρυχίων από το πολεμικό ναυτικό που αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα.

Γερμανία

Οι δύο βασικές γερμανικές υποψηφιότητες είναι το αναβαθμισμένο Type 214 NG (πρόκειται για το Type 218 SG του οποίου η εξέλιξη βασίστηκε στο Type 214) και το νέας γενιάς U-212 CD. Ο Τύπος 214 είναι εξοπλισμένος με οκτώ τορπιλοσωλήνες 533 mm διατεταγμένους σε διαμόρφωση διπλού L στην πλώρη. Μπορεί να μεταφέρει συνδυασμένο φορτίο 16 τορπιλών και αντιπλοϊκών πυραύλων. Τα όπλα που έχουν ήδη προβλεφθεί για τον Τύπο 214 είναι η βαριά τορπίλη DM2A4 και ο αντιπλοϊκός πύραυλος UGM-84 Harpoon. Μια νέες προσθήκες θα είναι το σύστημα IDAS (προβολή και εξουδετέρωση εχθρικών εναερίων στόχων), η νέας γενιάς βαριά τορπίλη DM2A5 και η υπό ανάπτυξη υποβρυχίως εκτοξευόμενη εκδοσή του νορβηγικού αντιπλοϊκού πύραυλου κρουζ NSM. Τα συγκεκριμένα όπλα αναμένεται να ενσωματωθούν στο νέας γενιάς σύστημα διαχείρησης μάχης ORCCA το οποίο θα είναι το κύριο σύστημα μάχης των υποβρυχίων κατασκευής TKMS. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα υποβρύχια Type 218 SG μεταφέρουν μεγαλύτερο αριθμό όπλων συγκριτικά με τα Type 214.

Ο κύριος οπλισμός του Τύπου 212CD αποτελείται από τορπίλες βαρέος τύπου 533 mm που εκτοξεύονται από έξι σωλήνες, όλοι τοποθετημένοι στην αριστερή πλευρά της πλώρης σε δύο σειρές των τριών σωλήνων, μια ασυνήθιστη διαμόρφωση. Το συνολικό φορτίο όπλων παραμένει απόρρητο, αν και πιστεύεται ότι μεταφέρονται μεταξύ 12-14 όπλων με βάση τα όσα αναφέρουν ορισμένες πηγές. Η κλάση αναμένεται να ενσωματώσει μελλοντικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια, πιθανώς συμπεριλαμβανομένης μιας παραλλαγής εκτόξευσης με βυθό του πυραύλου κατά πλοίων Kongsberg NSM. Θα υποστηρίζει επίσης το IDAS (Interactive Defence & Attack System) τόσο για αμυντικές όσο και για επιθετικές εμπλοκές καθώς και τις νέας γενιάς τορπίλες DM2A5 καθώς επίσης θα έχει τη δυνατότητα μεταφοράς έως 24 ναρκών για επιχειρήσεις ναρκοθέτησης,

Γαλλία

Οι δύο βασικές γαλλικές υποψηφιότητες θα είναι η κλάση Scorpène Evolved και η έκδοση συμβατικής πρόωσης του πυρηνοκίνητου υποβρυχίου Barracuda. Η κλάση Scorpène μπορεί να μεταφέρει έως 18 τορπίλες ή πυραύλους, όπλα τα οποία βάλλονται από τους έξι σωλήνες 533 mm. Εναλλακτικά έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει έως και 30 νάρκες για αποστολές ναρκοθέτησης. Οι ενσωματωμένες βαριές τορπίλες περιλαμβάνουν τη γαλλική τορπίλη F21 και την ιταλική τορπίλη Black Shark της Leonardo, ενώ η ικανότητα κατά πλοίων παρέχεται από το SM39 Exocet. Η Naval Group προσφέρει επίσης τον πύραυλο κρουζ μεγάλου βεληνεκούς SCALP Naval για πελάτες εξαγωγής ή τον υπό ανάπτυξη πύραυλο κρουζ ELSA στον οποίο υπάρχει. Για αυτοπροστασία από ελικόπτερα ASW, μπορούν επίσης να εξοπλιστούν με το σύστημα A3SM το οποίο μεταφέρει αντιαεροπορικούς πυραύλους MICA που εκτοξεύονται υποβρυχίως.

Η γαλλική κλάση Barracuda φέρει ένα αξιοσημείωτα μεγάλο και ποικίλο οπλοστάσιο—έως και 30 όπλα συνολικά. Το Barracuda είναι σε θέση να φέρει το πλήρες οπλοστάσιο της κλάσης Scorpène όπως περιγράφεται παραπάνω, καθώς και UAV και UUV που εκτοξεύονται από υποβρύχια.

Σουηδία

Το υποβρύχιο Α26 Blekinge το οποίο προτείνεται από τη σουηδική SAAB για το ελληνικό πρόγραμμα, είναι εξοπλισμένο με τέσσερις τορπιλοσωλήνες τοποθετημένους στην πλώρη, δύο τυπικούς σωλήνες 533 χιλιοστών και δύο σωλήνες 400 χιλιοστών, και μπορεί να μεταφέρει συνδυασμό 15 όπλων, βαριές τορπίλες Torpedo 62 των 533 χιλιοστών  ή ελαφριές τορπίλες Torpedo 47 των 400 χιλιοστών  ή ναυτικές νάρκες. Ένα από τα πιο ξεχωριστά χαρακτηριστικά του Kockums A26 είναι η Πύλη (χώρος, το σημείο δηλαδή στο υποβρύχιο) Πολλαπλών Αποστολών, μια ειδική σχεδίαση για την εκτόξευση και ανάκτηση ενός ευρέος φάσματος ωφέλιμων φορτίων και την υποστήριξη πολλαπλών τύπων αποστολών, συμπεριλαμβανομένων ειδικών επιχειρήσεων.

Τοποθετημένη ανάμεσα στους σωλήνες τορπιλών 533 χιλιοστών, η Πύλη Πολλαπλών Αποστολών έχει μήκος 6 μέτρα και διάμετρο 1,5 μέτρο, αρκετά μεγάλη για να φιλοξενήσει έως και οκτώ δύτες προετοιμασμένους για ανάπτυξη. Στο εμπρόσθιο άκρο της, μια διεπαφή ωκεανού επιτρέπει στους δύτες και τον εξειδικευμένο εξοπλισμό – όπως τα UUV και τα ROV – να εξέρχονται και να εισέρχονται ξανά στο υποβρύχιο ενώ είναι βυθισμένο ή ακουμπά στον πυθμένα. Ο σχεδιασμός υποστηρίζει επίσης την ενσωμάτωση πυραύλων κατά πλοίων που εκτοξεύονται από υποβρύχια.

Ο ιστός περιλαμβάνει διατάξεις για την τοποθέτηση ενός τηλεχειριζόμενου κανονιού, ενσωματωμένου στο σύστημα διαχείρισης μάχης, για άμυνα έναντι ασύμμετρων επιφανειακών απειλών. Επιπλέον, υπάρχουν διατάξεις για μια προαιρετική επέκταση του κύτους πίσω από το πανί, που φιλοξενεί τρεις κυλινδρικούς κάθετους εκτοξευτές, ο καθένας με έξι κελιά για την ανάπτυξη πυραύλων κρουζ Tomahawk. Αυτή η μονάδα αυξάνει το συνολικό μήκος του υποβρυχίου στα 72 μέτρα και αυξάνει το εκτόπισμά του σε πάνω από 2.500 τόνους.

Νότιος Κορέα

Η καθοριστική καινοτομία των νέων υποβρυχίων KSS-III της Νότιας Κορέας είναι η ενσωμάτωση ενός συστήματος κάθετης εκτόξευσης (VLS) ικανού να εκτοξεύει βαλλιστικούς πυραύλους Hyunmoo-4-4 που εκτοξεύονται από υποβρύχια. Η δεύτερη παρτίδα διαθέτει επιμηκυμένο κύτος για την αύξηση του αριθμού των κυψελών VLS από έξι σε δέκα. Το Hyunmoo-4-4 είναι η ναυτική έκδοση του Hyunmoo-2B SRBM, που μεταφέρει συμβατική κεφαλή 1 τόνου σε βεληνεκές 500 χλμ. Τα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνουν πυραύλους κρουζ Chonryong που εκτοξεύονται από VLS με παρόμοιο βεληνεκές. Εκτός από το VLS, αυτά τα υποβρύχια διαθέτουν έξι τορπιλοσωλήνες για βαριές τορπίλες K-761 Tiger Shark, πυραύλους κατά πλοίων και ναυτικές νάρκες.

Ιταλία

Το ιταλικό U-212 NFS το οποίο και αποτελεί εγχώρια εξέλιξη του γερμανικού U-212A έχει έξι τορπιλοσωλήνες για τορπίλες Black shark και στο μέλλον θα μπορεί να βάλει και πυραύλους κρουζ. Υπολογίζεται ότι ο συνολικός φόρτος όπλων είναι ίδιος με τον προκάτοχό του, δηλαδή 12 τορπίλες στο σύνολο.

Ισπανία

Οι κύριες αποστολές του υποβρυχίου S-80 Plus περιλαμβάνουν την εμπλοκή σκαφών επιφανείας με τορπίλες και πυραύλους κατά πλοίων, τη διεξαγωγή ανθυποβρυχιακού πολέμου, την προσβολή χερσαίων στόχων, την τοποθέτηση ναρκών και την υποστήριξη ειδικών επιχειρήσεων. Για την εκτέλεση αυτών των ρόλων, μπορεί να αναπτύξει έως και 18 τορπίλες, πυραύλους ή νάρκες μέσω των έξι τορπιλοσωλήνων 533 χιλιοστών. Από αυτά, δώδεκα όπλα αποθηκεύονται στο διαμέρισμα όπλων, ενώ έξι παραμένουν φορτωμένα στους σωλήνες. Σε ισπανική υπηρεσία, το υποβρύχιο θα είναι οπλισμένο με βαριές τορπίλες DM2A4, αντιπλοϊκούς πυραύλους UGM-84 Sub-Harpoon και πυραύλους κρουζ UGM-109E Block IV Tomahawk για επίθεση ξηράς. Είναι επίσης συμβατό με ένα ευρύ φάσμα δυτικών τορπιλών – όπως οι Mk48, Black Shark και Spearfish – καθώς και με τον γαλλικό πύραυλο SM39 Exocet.

Ανακεφαλαιώνοντας, τα όπλα (είδος όπλων, αριθμός όπλων και αριθμός τορπιλοσωλήνων) είναι μια παράμετρος που καθορίζει το συνολικό αξιόμαχο των υποβρυχίων. Οι υπόλοιπες αφορούν τα συστήματα πρόωσης του υποβρυχίου και κατ’ επέκταση την αυτονομία – ακτίνα δράσης, τις τεχνολογίες των ηλεκτρονικών μέσων και των αισθητήρων, τα υλικά του κύτους του υποβρυχίου (hull) καθότι αυτά καθορίζουν σε έναν βαθμό το μέγιστο βάθος κατάδυσης και εν γένει τη σχεδίαση του προκειμένου να παραμένει αθόρυβο και αθέατο. Για όλα τα παραπάνω θέματα το DefenceReview.gr και ο γράφων ναυπηγός μηχανικός θα τοποθετηθούν ενδελεχώς από τα προσεχή Σαββατοκύριακα με αναλύσεις τους.

Σας καλούμε επίσης να διαβάσετε άρθρα τα οποία γράφτηκαν από τον γράφων το προηγούμενο έτος:

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Συγκριτική ανάλυση των όπλων των υποψήφιων νέων υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η γερμανική βαριά τορπίλη DM2 αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της ευρωπαϊκής τεχνολογικής προσέγγισης στον υποβρύχιο πόλεμο. Η εξέλιξή της αντικατοπτρίζει όχι μόνο τις αλλαγές στη ναυτική τεχνολογία από τη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα, αλλά και τη στρατηγική σκέψη της Γερμανίας στον τομέα της θαλάσσιας άμυνας, με έμφαση στην ακρίβεια, τη χαμηλή ακουστική υπογραφή και την προηγμένη καθοδήγηση.

Το στρατηγικό και τεχνολογικό πλαίσιο της γέννησης της DM2

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το νεοσύστατο Ομοσπονδιακό Γερμανικό Ναυτικό (Bundesmarine) κλήθηκε να αναπτύξει εκ νέου τις ναυτικές του δυνατότητες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η απειλή των σοβιετικών υποβρυχίων στη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική δημιούργησε την ανάγκη για σύγχρονα, αξιόπιστα όπλα ανθυποβρυχιακού και αντιπλοϊκού ρόλου.

Η DM2 σχεδιάστηκε ως διάδοχος παλαιότερων γερμανικών τορπιλών, όπως η DM1, με στόχο να εξοπλίσει τα νέα συμβατικά υποβρύχια τύπου 206 και αργότερα τύπου 209. Κύριος ανάδοχος του προγράμματος ήταν η Atlas Elektronik, εταιρεία που εξελίχθηκε σε βασικό πυλώνα της γερμανικής ναυτικής ηλεκτρονικής βιομηχανίας.

DM1 Seeschlange. Αυτή ήταν μια τορπίλη ανθυποβρυχιακού τύπου με ενσύρματη καθοδήγηση, αμφίδρομη σύνδεση δεδομένων και ενεργό/παθητικό σόναρ. Η τορπίλη βαλλόταν από το υποβρύχιο χρησιμοποιώντας τη μέθοδο swim-out και τα δεδομένα μεταδίδονταν μέσω ενός σύρματος καθοδήγησης. Όπως και η Seal, η τεχνολογία σύρματος καθοδήγησης υιοθετήθηκε ειδικά για να ταιριάζει στο τακτικό περιβάλλον που επικρατεί στη Βαλτική Θάλασσα.

DM2 Seal. Μια τορπίλη ανθυποβρυχιακού τύπου με ενσύρματη καθοδήγηση, αμφίδρομη σύνδεση δεδομένων, χρησιμοποιώντας παθητικό σόναρ καθοδήγησης. Όπως και η DM1, η τορπίλη βαλλοταν από το υποβρύχιο χρησιμοποιώντας επίσης τη μέθοδο swim-out. Για βολή από πλοία επιφανείας, η εκτοξεύση γινόταν από την πρύμνη του πλοίου για να αποφευχθεί η φθορά των συρμάτων καθοδήγησης. Και στις δύο περιπτώσεις, η μετάδοση δεδομένων πραγματοποιούταν μέσω του σύρματος καθοδήγησης.

DM2A1 Seehecht: Η πρώτη γενιά

Η πρώτη επιχειρησιακή έκδοση, DM2A1 Seehecht, εισήλθε σε υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ήταν μια βαριά τορπίλη διαμετρήματος 533 χιλιοστών, σχεδιασμένη για εκτόξευση από υποβρύχια. Η καθοδήγησή της βασιζόταν σε συνδυασμό παθητικού και ενεργού σόναρ, ενώ διέθετε καλωδιακή σύνδεση με το υποβρύχιο εκτόξευσης, επιτρέποντας στον κυβερνήτη να διορθώνει την πορεία της σε πραγματικό χρόνο.

Η χρήση ηλεκτρικής πρόωσης με μπαταρίες μείωσε σημαντικά το ακουστικό ίχνος της τορπίλης σε σύγκριση με παλαιότερα θερμικά συστήματα. Αυτό ήταν κρίσιμο για επιχειρήσεις σε ρηχά και ακουστικά “δύσκολα” περιβάλλοντα, όπως η Βαλτική Θάλασσα.

Η μετάβαση στις εκδόσεις DM2A2 και DM2A3

Καθώς η τεχνολογία αισθητήρων και επεξεργασίας σήματος εξελισσόταν, η DM2 υπέστη σταδιακές αναβαθμίσεις. Οι εκδόσεις DM2A2 και DM2A3 ενσωμάτωσαν βελτιωμένους υπολογιστές καθοδήγησης, πιο ανθεκτικά καλώδια ελέγχου και αναβαθμισμένους αλγόριθμους ανίχνευσης στόχων.

Ιδιαίτερη σημασία είχε η αύξηση της αντοχής της τορπίλης σε αντίμετρα, όπως ακουστικούς παρεμβολείς. Η δυνατότητα επαναπροσβολής στόχου, εφόσον η αρχική επίθεση αποτύγχανε, αύξησε σημαντικά την επιχειρησιακή της αξία.

Η DM2A3 είναι μια προοδευτική εξέλιξη των προηγούμενων τορπιλλών DM1 και DM2 και βασίστηκε στην εμπειρία που αποκτήθηκε με την τορπίλη SUT. Οι DM1 και DM2 ήταν όπλα μίας χρήσης, με ρόλους ASW και ASuW, αντίστοιχα. Σε αντίθεση με αυτά, η DM2A3 ήταν ένα όπλο διπλής χρήσης ικανό να αναλάβει και τους δύο ρόλους. Αυτό επιτεύχθει με τη χρήση μιας νέας τρισδιάστατης πανοραμικής κεφαλής σόναρ που σχεδιάστηκε από τη συνεργασία της Alenia και της STN-Atlas Elektronik.

Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της τορπίλης περιλαμβάνουν ασυνήθιστα μεγάλη απόσταση οδήγησης, αθόρυβη λειτουργία, βελτιωμένο πυροκροτητή πρόσκρουσης και μαγνητικής εγγύτητας, βελτιωμένο σύστημα επικοινωνιών και εκτεταμένο όγκο μετάδοσης δεδομένων. Η μεγάλη απόσταση βολής με σύρμα καθοδήγησης βοηθά στον ακριβέστερο προσδιορισμό του στόχου, μεταφράζοντας σε υψηλότερη πιθανότητα πλήγματος.

Η βελτιωμένη ακουστική υπογραφή έχει επιτευχθεί μέσω σημαντικά βελτιωμένου σχεδιασμού έλικας σε συνδυασμό με άλλα ειδικά μέτρα. Το σύστημα πρόωσης του DM2A3 παραμένει αμετάβλητο από αυτό των παλαιότερων τορπιλών. Το ηλεκτρικό σύστημα κίνησης χρησιμοποιεί μπαταρίες αργύρου-ψευδαργύρου για την τροφοδοσία ενός κινητήρα που κινεί αντίθετα περιστρεφόμενες έλικες. Στη DM2A3, η ηχητική υπογραφή μειώνεται με το σχεδιασμό των ελίκων με κυρτά φτερά από fiberglass και με την τοποθέτηση του κινητήρα σε ελαστικής ανάρτησης. Έχουν επίσης αναφερθεί άλλες τεχνολογίες μείωσης του θορύβου, αλλά δεν έχουν επιβεβαιωθεί.

Η λειτουργία σε ενεργή και παθητική λειτουργία μπορεί να επιλεγεί σε διάφορες ζώνες συχνοτήτων. Το όπλο είναι ικανό να χειρίζεται πολλαπλές καταστάσεις στόχου χρησιμοποιώντας μια σειρά από διαφορετικά χαρακτηριστικά που έχουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν ή να καταστέλλουν παρεμβολείς και δολώματα. Η βελτιωμένη τεχνολογία ασφάλειας συμβάλλει στη φονικότητας του όπλου και ενισχύει την ικανότητα ECCM του σε υψηλότερο επίπεδο απόδοσης. Η μεγάλη απόσταση βολής του καλωδίου βοηθά στην καλύτερη αμφίδρομη επικοινωνία με μεγαλύτερο όγκο δεδομένων. Αυτό περιλαμβάνει το πλήρες ακουστικό πανόραμα και δείγματα θορύβου που συλλέχθηκαν από το περιβάλλον λειτουργίας.

Η DM2A3 έχει μήκος 6,08 m και βάρος 1370 κιλά. Η διάμετρος του όπλου είναι αυτή των βαρέων τορπιλών 533 χιλιοστά. Το όπλο είναι οπλισμένο με γόμωση 260 κιλά PBX (RDX–αλουμίνιο) (που ισοδυναμεί με 460 κιλά TNT).

DM2A4 SeaHake mod 4: Η σύγχρονη μορφή της DM2

Η βαριά τορπίλη DM2A4 είναι το τελευταίο μοντέλο της νέας γενιάς γερμανικών τορπιλών που μπήκαν σε υπηρεσία το 2004. Όντας ο διάδοχος του DM2A3, διαθέτει ένα προηγμένο σύστημα ηλεκτρικής πρόωσης και ένα καλώδιο οπτικών ινών για καθοδήγηση και επικοινωνία της τορπίλης με το υποβρύχιο φορέα, το οποίο, σε συνδυασμό με την προηγμένη επεξεργασία σημάτων, καθιστά την τορπίλη σε μεγάλο βαθμό ανθεκτική στα αντίμετρα. Η DM2A4/SeaHake mod 4 είναι η πρώτη τορπίλη που καθοδηγείται από καλώδιο οπτικών ινών. Με πλήρως ψηφιακή αρχιτεκτονική συστήματος, αυξημένη εμβέλεια και ταχύτητα, το νέο σόναρ ομοιόμορφης διάταξης με πολύ ευρεία γωνία πανοραμικού αισθητήρα, καθώς και τον πρόσθετο αισθητήρα παρακολούθησης απόνερων, η DM2A4/SeaHake mod 4 παρέχει πολύ προηγμένες επιδόσεις σε σχέση με την προκάτοχό της.

Το κέλυφος της κεφαλής υποδοχής έχει ένα υδροδυναμικά βελτιστοποιημένο παραβολικό σχήμα που στοχεύει στη μείωση του αυτοθορύβου και της σπηλαίωσης της τορπίλης στο απόλυτο ελάχιστο. Η σύμμορφη διάταξη μετατροπέων της κεφαλής υποδοχής επιτρέπει γωνίες ανίχνευσης +/-100° στην οριζόντια και +/-24° στην κατακόρυφη, υποστηρίζοντας έτσι μεγαλύτερες γωνίες πρόσληψης σε σύγκριση με τις παραδοσιακές επίπεδες συστοιχίες. Η ευρυγώνια συστοιχία έχει σχεδιαστεί για να μειώνει τους ελιγμούς όταν βρίσκεται σε στάδια αναζήτησης και αναγνώρισης, μειώνοντας επομένως και τον αυτοθόρυβο και διατηρώντας την ισχύ της μπαταρίας. Επίσης η ευρία γωνία του ανιχνευτή αυξάνει το no-escape-zone στόχων που κάνουν κινήσεις αποφυγής ζιγκ ζαγκ. Ο αισθητήρας αναζήτησης και πρόσκτησης στόχου είναι συδυασμός ενεργού/παθητικού, ακουστικού και παρακολούθησης απόνερων. Διαθέτει προηγμένα χαρακτηριστικά αντιμετώπισης ακουστικών αντιμέτρων ACCM με δυνατότητα εντοπισμού και διάκρισης παρεμβολέων ή αναλωσίμων παραπλάνησης που χρησιμοποιεί ο στόχος. Είναι σχεδιασμένη για επιχειρήσεις τόσο σε παράκτια όσο και σε ωκεάνια ύδατα και σε περιβάλλοντα με ισχυρές παρεμβολές. Το σύστημα σόναρ της DM2A4 είναι πλήρως ψηφιακό, με εξελιγμένη επεξεργασία σήματος που επιτρέπει την αξιόπιστη αναγνώριση στόχων ακόμη και σε περιβάλλοντα με έντονο ακουστικό “θόρυβο”. Η τορπίλη μπορεί να λειτουργεί τόσο σε παθητική όσο και σε ενεργή λειτουργία, προσαρμόζοντας τη συμπεριφορά της ανάλογα με το επιχειρησιακό σενάριο.

Η DM2A4 έχει αρθρωτό σχεδιασμό που περιλαμβάνει 2 έως 4 μονάδες μπαταριών οξειδίου αργύρου-ψευδάργυρου και μπορεί να επιτύχει εμβέλεια άνω των 50 χιλιομέτρων και ταχύτητα άνω των 50 κόμβων. Η κίνηση της τορπίλης τροφοδοτείται από ένα ηλεκτρικό μοτέρ μόνιμου μαγνήτη υψηλής συχνότητας, με σύστημα ψύξης κλειστού βρόχου ανεξάρτητο από το περιβάλλον. Η τορπίλη μπορεί να εξαποληθεί από τον τορπιλοσωλήνα με όλους τους διαθέσιμους τρόπους, swim-out ή ram ή HP air ή water steam.

Η DM2A4 έχει μήκος 6,6 m όταν έχει διαμορφωθεί με 4 μονάδες μπαταρίας και είναι αντίστοιχα μικρότερο όταν διαμορφώνεται με 3 ή 2 μονάδες μπαταρίας ανάλογα με τις απαιτήσεις της μονάδας λειτουργίας. Η διάμετρος της μονάδας είναι 53εκπ3 mm. Η κύρια έκδοση έχει μήκος 6,22 μέτρα και βάρος 1530 κιλά. Το όπλο είναι οπλισμένο με γόμωση 260 κιλά PBX (RDX–αλουμίνιο) (που ισοδυναμεί με 460 κιλά TNT). Η γόμωση και ο πυροσωλήνας είναι υψηλής αντοχής και ασφαλή έναντι ηλεκτρομαγνητικών παλμών. Ο πυροσωλήνας είναι προσέγγισης και επαφής.

DM2A5 SeaHake mod 5: Το μέλλον βρίσκεται υπό ανάπτυξη

Η DM2A5 είναι η πιο πρόσφατη εξέλιξη της οικογένειας βαρέων γερμανικών τορπιλών DM2, που θα εξοπλίσει τα νέα υποβρύχια Type 212CD (κοινό πρόγραμμα Γερμανίας – Νορβηγίας). Είναι σχεδιασμένη ως το κορυφαίο βαρέως τύπου υποβρύχιο όπλο επόμενης γενιάς με υψηλές επιδόσεις και ευελιξία στον σύγχρονο υποβρύχιο πόλεμο.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2025, οι Thyssenkrupp Marine Systems (TKMS) και το γερμανικό Ομοσπονδιακό Γραφείο Εξοπλισμών, Πληροφορικής και Υποστήριξης (BAAINBw) υπέγραψαν ένα καθοριστικό συμβόλαιο-πλαίσιο για την ανάπτυξη, παραγωγή και παράδοση των DM2A5 για τα υποβρύχια Type 212CD. Το συμβόλαιο θεωρείται η μεγαλύτερη παραγγελία τορπιλών στην ιστορία της TKMS. Το οικονομικό ύψος και ο ακριβής αριθμός των τορπιλών δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Η απόφαση να προμηθευτούν οι τορπίλες παράλληλα με τα υπό κατασκευή υποβρύχια δείχνει την προσπάθεια συνέργειας μεταξύ όπλων και πλατφόρμας από το αρχικό στάδιο ενσωμάτωσης.

H DM2A5 έχει σχεδιαστεί με μια αρχιτεκτονική συστήματος με επίκεντρο το λογισμικό. Το οποίο θα βασίζεται σε αρθρωτή λογική αποστολής και επεξεργασία σήματος, έτσι ώστε οι αλγόριθμοι, οι τακτικές και τα αντίμετρα να μπορούν να επαναπρογραμματιστούν. Η πρόωση θα είναι ηλεκτρική με μπαταρία με χαμηλή ακουστική υπογραφή, η σύνδεση δεδομένων οπτικών ινών με το σκάφος και ένα προηγμένο ψηφιακό σόναρ έχουν σχεδιαστεί για να βελτιώνουν τις παραμέτρους απόδοσης της τορπίλης, ιδιαίτερα σε σενάρια πολλαπλών στόχων και σε ακουστικά απαιτητικά παράκτια ύδατα.

Το άρθρο Πολεμικό Nαυτικό: Η εξέλιξη της γερμανικής τορπίλης DM2-Από τον Ψυχρό Πόλεμο στη σύγχρονη ναυτική αποτροπή δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.